Issuu

athens open air festival Όλη η Αθήνα ένα θερινό σινεμά απο τη μαρια παππα

θανοσ κοησ

ακραιοφιλο

Ο Αθηναίος της εβδομάδας

Μια διεθνής παράσταση στο Φεστιβάλ Αθηνών

απο τον m. hulot

απο τη ματινα καλτακη

τχ.482/30062016

Νο1 to αγα freeπημένο της πpόress λης

www. lifo.gr

ολα για την αθηνα! free press δωρεαν οδηγοσ τησ πολησ κυκλοφορει καθε πεμπτη

Είκοσι μέρη στην Αθήνα για παγωτό με αγνά υλικά και πρωτότυπες γεύσεις. Από τη Μαρίνα Πετρίδου

4 lifo – 30.6.16

Ανθεί ακόμα «το μπορντέλο του νεοπουριτανισμού»;

posts γράμματα e-mails

Oι αντιδράσεις που δημιούργησαν τα άρθρα και τα posts μας την περασμένη εβδομάδα.

α π ό τ ον α ρη δ η μ οκ ιδ η

feedback481

☛ Στο LIFO.gr ερευνήσαμε τα «σοκαριστικά ευρήματα παιδικής πορνογραφίας» που βρέθηκαν στο υπνοδωμάτιο του Μάικλ Τζάκσον και καταλήξα-

*Στείλτε μας Feedback: feedback@lifo.gr

με πως στην πραγματικότητα τα περισσότερα βιβλία που παρουσίασε ως παιδικό πορνό η αστυνομία είτε δεν είχαν καθόλου παιδιά, είτε δεν είχαν πορνό, είτε τίποτε από τα δύο – κάποια μάλιστα ήταν απλώς εικαστικοί κατάλογοι γνωστών εκθέσεων. Ο αναγνώστης μας Νίκος Νικολαΐδης-ΣΦ, σε ένα μακροσκελές, ενδιαφέρον σχόλιό του (αξίζει να διαβαστεί ολόκληρο στο άρθρο «Το πορνογραφικό υλικό που βρέθηκε στο υπνοδωμάτιο του Μάικλ Τζάκσον κρύβει εκπλήξεις») θυμήθηκε ένα απόσπασμα από άρθρο του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου, όταν πρωτοκατηγορήθηκε ο τραγουδιστής για παιδοφιλία. «Πριν από 23 χρόνια, ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος είχε γράψει στις “Επιλογές” της “Ελευθεροτυπίας” ένα άρθρο για την πρώτη δίκη, αυτή του ’93, με τίτλο “Ο Μάικ πάει μπορντέλο”: “Το μπορντέλο του νεοπουριτανισμού ανθεί. Στη χώρα όπου τα παιδιά γεννιούνται ενήλικες και γερνούν αστραπιαία μπροστά στις αλλεπάλληλες εικόνες της ωμότητας (το αίμα της ΤV, την ποπ πορν, τους εφήβους που διακινούν κρακ, τους runaways, τα όπλα ως παιχνίδι των γκέτο, την απόλυτη εμπορευματοποίηση των πάντων) τα παιδιά αντιμετωπίζονται ως αγγελούδια. Τη στιγμή που το αμερικανικό way of life έχει σκοτώσει κάθε έννοια παιδικότητας, όλοι υπερασπίζονται την αθωότητα των παιδιών σε βαθμό υστερίας. Από ευθυνοφοβία. Και υποκρισία! Αυτοί που καταναλώνουν το σίριαλ Τζάκσον (με ένα μιξάζ πουριτανισμού και ηδονοβλεψίας: “Τι άθλιο φαΐ - Κρίμα που μας τελείωσε !”) είναι οι ίδιοι που δέχονται με απάθεια τους ιλιγγιώδεις αριθμούς της πορνείας. Αυτό το θεωρούν δεδομένο”».

Ιταλοί, Δανοί κ.λπ. Οι άλλοι ας μείνουν με τις ενθικές τους υπερηφάνειες, τους εθνικισμούς τους, τον επαρχιωτισμό τους, την άγνοια και την έλλειψη κατανόησης του παγκόσμιου γίγνεσθαι». «Πολύ νηφάλια κι ενδιαφέρουσα προσέγγιση! Χρειάζονται τέτοια άρθρα τούτες τις στιγμές» έγραψε η Inanna. «Πάντως, να προσθέσω μόνο πως υπάρχει πάντα ο αστάθμητος παράγοντας σε όλες τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις που ποτέ δεν ξέρουμε προς τα πού θα στρέψει τα πράγματα. Η Ε.Ε. θα αντιμετωπίσει σκληρά το Brexit σε αυτήν τη φάση, αλλά σήμερα γίνονται εκλογές στην Ισπανία, που είναι ουσιαστικά ακυβέρνητη τους τελευταίους μήνες, και η Γαλλία βρίσκεται τον τελευταίο καιρό σε αναταραχή. Το πώς επιδρούν τα γεγονότα στους λαούς ποτέ δεν μπορούμε να το ξέρουμε από πριν. Αυτή η Ε.Ε., πάντως, έχει μείνει πολύ πίσω και δεν είναι πλέον όπως όταν ξεκίνησε». Τέλος ο VASILY ZAITSEV τόνισε: «Τα τελευταία χρόνια, από το 2008 και μετά, εντός της Ε.Ε. μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού, ειδικά, αλλά όχι αποκλειστικά, στις νότιες χώρες, τείνουν να περιθωριοποιηθούν. Ο στόχος είναι κινέζικοι μισθοί σε γενικότερες συνθήκες Ευρώπης. Γιατί, λοιπόν, απορούμε για τα αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων; Σε κανένα δημοψήφισμα, όπου και αν έχει γίνει (Γαλλία - ευρωσύνταγμα, Ελλάδα και Μ. Βρετανία), δεν έχει κερδίσει το ευρωπαϊκό ερώτημα, όπως και αν τέθηκε. Η Ευρώπη πρέπει καταρχάς να κοιτάξει τους πολίτες της. Πρέπει και ο τελευταίος πολίτης της Ε.Ε. να τη θεωρεί φίλο του και όχι νταβατζή του. Δεν μπορεί όλοι οι Ευρωπαίοι να δουλεύουν για το καλό της Γερμανίας. Αν δεν συμβεί αυτό, μάλλον το ευρωπαϊκό εγχείρημα δεν θα πάει πολύ μακριά».

☛ Για τις πρώτες εκτιμήσεις μετά το Brexit έγραψε ο Ευτύχης Βαρδουλάκης στο LIFO.gr και ο no-body σχολίασε: «Ενδιαφέρον άρθρο. Κατ’ εμέ, βιάστηκε πολύ η Ε.Ε. να διευρυνθεί, πριν τα προϋπάρχοντα μέλη της βρουν έναν κοινό βηματισμό. Είκοσι οκτώ, τώρα 27 μέλη είναι πολλά και δύσκολα συνεννοούνται μεταξύ τους. Μέχρι τους 16 καλά τα πήγαινε, από κει και μετά ξεχείλωσε το πράγμα και άρχισαν να χάνονται αυγά και πασχάλια. Νομίζω πως καλό θα είναι να συνεχίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση ως τέτοια και να προχωρήσει στο επόμενο βήμα, με εκείνα τα κράτη που πραγματικά την επιθυμούν. Με το ζόρι παντρειά δεν γίνεται, που λέει και ο λαός. Ας μείνουν, λοιπόν, να δουλέψουν με κέφι και μεράκι πάνω στο μελλοντικό ευρωπαϊκό πρότζεκτ όσοι πραγματικά το θέλουν κι αισθάνονται πρωτίστως Ευρωπαίοι πολίτες και δευτερευόντως Γερμανοί, Γάλλοι,

☛ Το Brexit σχολίασε και ο konstas στο άρθρο μας «Το θράσος της Βρετανίας σχετικά με την ανεξαρτησία της». 1) Η Βρετανία ήταν αυτή που απολάμβανε τη μεγαλύτερη ανεξαρτησία σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε. (από τη στιγμή που μπαίνεις σε μια ένωση κρατών, είναι λογικό ότι απεμπολείς κάποια κυριαρχικά δικαιώματά σου, οπότε είναι αδύνατον να έχεις πλήρη ανεξαρτησία). 2) Το να μιλάει για χαμένη ανεξαρτησία μια αποικιοκρατική δύναμη είναι σαν να μιλάνε στο σπίτι του κρεμασμένου για σχοινί (ιδίως όταν ο σκοπός του Βrexit ήταν να ξαναγυρίσει η Βρετανία στα περασμένα μεγαλεία). 3) Μόνο νίκη απέναντι στη φιλελεύθερη Ευρώπη δεν ήταν, αφού ζητούσαν λιγότερους περιορισμούς και κανονισμούς, δηλαδή περισσότερο φιλελευθερισμό.

Free Press. Eβδομαδιαίος οδηγός της Αθήνας. Κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη.

30.6.16 – lifo

Index

id εκδότης Στάθης Τσαγκαρουσιάνος γενικοσ διευθυντής Μιχάλης Μιχαήλ διευθυντής εκδοσησ M. Hulot εμπορική διεύθυνση Δήμητρα Πασομένου

Πού θα φάμε καλό παγωτό φέτος;

υπεύθυνος ψηφιακής ανάπτυξης Νίκος Ζαφείρης art director

Είκοσι μέρη στην Αθήνα για παγωτό με αγνά υλικά και πρωτότυπες γεύσεις.

Χρήστος Τζοβάρας υπεύθυνος lifo.gr Άρης Δημοκίδης αρχισυντακτησ lifo.gr

Σελ. 21

Θανάσης Χαραμής προγραμματισμός lifo.gr

Athens Open Air Film Festival

Αγγελική Βαξάλη Σπύρος Γκατζούνας

Ένα κινηματογραφικό φεστιβάλ που μετατρέπει εξαιρετικά σημεία της πόλης σε θερινά σινεμά.

Άγγελος Παπαστεργίου συντονισμός ύλης Μαρκέλλα Ανδρικάκη συντακτική ομάδα

Σελ. 18

columnists: Νικόλας Σεβαστάκης

Αθηναίος της εβδομάδας: Θάνος Κόης

Ευγένιος Αρανίτσης Θοδωρής Αντωνόπουλος Ναταλί Χατζηαντωνίου

Το μισό των Lost Bodies μας αφηγείται τη ζωή του.

Δημήτρης Πολιτάκης Δημήτρης Κυριαζής Βιβλίο: Τίνα Μανδηλαρά

Σελ. 22

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης Κινηματογράφος: Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος Τάσος Μελεμενίδης Θέατρο: Ματίνα Καλτάκη Γεύση: Νίκη Μηταρέα StarFax: Μαριβίκυ Καλλέργη Σύνταξη: Αλέξανδρος Διακοσάββας

ΣΤΗΛΕΣ

ΑΚΟΜΑ

Δημήτρης Πολιτάκης

Good LifO

Σελ. 12

Θοδωρής Αντωνόπουλος Σελ. 14

Ναταλί Χατζηαντωνίου

Βασίλης Καψάσκης Κατερίνα Ηλιάκη Φιλιώ Ράγκου

Σελ. 25

Μαρίνα Πετρίδου Γιάννης Πανταζόπουλος

Starfax

Χρήστος Παρίδης

Σελ. 37

Μαρία Παππά

Naked City

Λάμπρος Αραπάκος Λένα Φουτσιτζή

Σελ. 38

Θεόφιλος Δουμάνης φωτογράφοι Σπύρος Στάβερης

Σελ. 14

Πάρις Ταβιτιάν

Δημήτρης Κυριαζής

Freddie F. aτελιέ Βανέσσα Φερλέ

Σελ. 16

διόρθωση κειμένων Μαρία Δρουκοπούλου γραμματεία σύνταξης Βιβίκα Ανδριανάτου senior direct market manager Κώστας Μαντάς direct market managers Βούλα Καραβαγγέλη Γιώργος Λυκουργιώτης Σπύρος Αποστολόπουλος υποδοχή διαφήμισης Ξένια Στασινοπούλου συντονισμοσ διαφήμισης Μάγδα Τζακώστα οικονομική διεύθυνση Δημήτρης Τασιόπουλος λογιστήριο Βασίλης Κοτρωνάκης

www.lifo.gr ΔΥΟ ΔΕΚΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. Boυλής 22, Αθήνα, 105 63, τηλ.: 210 3254 290, fax: 210 3249 785, info@lifo.gr

6 lifo – 30.6.16

Άλκηστις Γκούμα εξωτερικες εργασιες Άκης Ιωάννου

Στο εξώφυλλο φωτογραφία του Πάρι Ταβιτιάν.

κωδικος εντυπου 7639

Το πρόγραμμα του ΟΠΑΠ για την απασχόληση έχει σχεδιαστεί για να δώσει μια μοναδική προοπτική στις αναπτυσσόμενες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ώστε μέσα από την ανάπτυξή τους να δημιουργήθουν νέες θέσεις εργασίας.

να καινούργιο, ελπιδοφόρο πρόγραμμα που θα ανοίξει νέους ορίζοντες στην ανάπτυξη των επιχειρήσεων που θα συμμετάσχουν σε αυτό ετοιμάζει ο ΟΠΑΠ. Στο πρόγραμμα οι επιχειρήσεις θα έχουν πρόσβαση σε δεδομένα και πληροφορίες, καθώς και σε ένα σημαντικό επιχειρηματικό δίκτυο, το οποίο θα τις βοηθήσει να ξεπεράσουν τα όποια εμπόδια και δυσκολίες αντιμετωπίζουν, ώστε να εξελιχθούν σε μεγάλες και επιτυχημένες επιχειρήσεις. Πιο συγκεκριμένα, μέσα από στρατηγικές συμβουλές και συμβουλευτική υποστήριξη το πρόγραμμα φιλοδοξεί να δώσει στις συμμετέχουσες μικρομεσαίες επιχειρήσεις τη δυνατότητα για πρόσβαση σε αγορές, επενδύσεις και δανεισμό, όπως επίσης και στρατηγικές συμβουλές σε θέματα οικονομικής διαχείρισης, διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού, branding και επικοινωνίας.

Τα δεδομένα Έπειτα από οκτώ χρόνια ύφεσης, απώλεια ενός εκατομμυρίου θέσεων εργασίας και 25% απώλεια στο ΑΕΠ, έγινε πλέον σαφές ότι η επιστροφή στην ανάπτυξη εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τη δυνατότητα της ελληνικής οικονομίας να δημιουργεί βιώσιμη απασχόληση σε τομείς στους οποίους διαθέτει συγκριτικό πλεονέκτημα. Τα στοιχεία δείχνουν ότι παραδοσιακά η Ελλάδα έχει επιδείξει ισχυρή τάση προς την επιχειρηματικότητα. Με περίπου 75 επιχειρήσεις ανά χίλιους κατοίκους και περίπου 40.000 νέες εταιρείες κάθε χρόνο, η Ελλάδα προ κρίσης παρουσίαζε διπλάσια μεγέθη σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η μεγάλη πλειονότητα αυτών των εταιρειών (~97%) χαρακτηρίζονταν ως πολύ μικρές (<9 εργαζόμε-

☛

Νέα ώθηση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις από τον ΟΠΑΠ

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην Ελλάδα ◆

νοι), ενώ συχνά εστίαζαν σε μη παραγωγικούς τομείς, χωρίς εξωστρέφεια και με χαμηλή χρήση εργαλείων τεχνολογίας. Από την έναρξη της κρίσης, ο αριθμός των νέων επιχειρήσεων μειώθηκε κατά 45%, ενώ ταυτόχρονα η αντίληψη για την επιχειρηματικότητα άρχισε σταδιακά να αλλάζει. Η ανάγκη για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας έγινε ακόμη πιο έντονη, ευκαιρίες εντοπίστηκαν και καταγράφηκαν σε πολλούς τομείς και η επιχειρηματικότητα αναδείχθηκε σε βασικό μοχλό ανάπτυξης.

Φως στο… τούνελ της ανάπτυξης Τα θετικά νέα στην ελληνική πραγματικότητα του «επιχειρείν» είναι ότι ο αριθμός των εταιρειών που εστιάζουν σε τομείς με σημαντική δυναμική ανάπτυξης, π.χ. τουρισμός, τρόφιμα, τεχνολογία, παρότι αποτελεί ακόμη μόνο το 10% του συνολικού αριθμού επιχειρήσεων, αυξήθηκε κατά 40% τα τελευταία χρόνια. Από αυτές τις εταιρείες, το 1% περίπου μπορεί πραγματικά να μεταμορφώσει και να μεγεθύνει τους τομείς στους οποίους δραστηριοποιείται, ώστε να δημιουργηθούν εκατοντάδες νέες θέσεις εργασίας και να κάνουν πραγματική διαφορά στην οικονομία και στην απασχόληση. Οι εν λόγω εταιρείες αξιοποιούν δομικά πλεονεκτήματα της χώρας (τουρισμό και τρόφιμα), ευκαιρίες που έχουν προκύψει λόγω κρίσης, όπως στην ενέργεια ή τον χρηματοπιστωτικό τομέα, αλλά και διεθνείς ευκαιρίες στην ευρύτερη περιοχή ή σε παγκόσμιο επίπεδο (τεχνολογία, βιοτεχνολογία, νανοτεχνολογία).

Το προφίλ του υποσχόμενου Έλληνα επιχειρηματία Το προφίλ του αναδυόμενου Έλληνα επιχει-

ρηματία, όπως σκιαγραφείται σε μελέτη της Endeavor Greece το 2013, δεν είναι αποκλειστικά το στερεότυπο του 20χρονου επιχειρηματία της Silicon Valley. Οι περισσότεροι επιτυχημένοι νέοι Έλληνες επιχειρηματίες είναι μεταξύ 25 και 45 ετών, με ουσιαστική επαγγελματική εμπειρία και δίκτυο, τα οποία αξιοποιούν για την επιτυχία της επιχείρησής τους. Στρέφονται προς την επιχειρηματικότητα από επιλογή και προς αξιοποίηση συγκεκριμένων ευκαιριών, και πολύ σπανιότερα από έλλειψη άλλων προοπτικών. Έχουν διεθνείς παραστάσεις και αντιλαμβάνονται την αξία της δικτύωσης, της στρατηγικής καθοδήγησης και της αναζήτησης έξυπνων τρόπων χρηματοδότησης. Βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης και αναζητούν νέο προσωπικό, κυρίως στους τομείς των πωλήσεων και της πληροφορικής.

Ερμηνεύοντας τους όρους «πολύ μικρή», «μικρή» και «μεσαία» επιχείρηση • Ως μεσαία επιχείρηση ορίζεται η επιχείρηση η οποία απασχολεί λιγότερους από 250 εργαζομένους και της οποίας ο κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει τα 50 εκατ. ευρώ ή το σύνολο του ετήσιου ισολογισμού δεν υπερβαίνει τα 43 εκατ. ευρώ. • Ως μικρή επιχείρηση ορίζεται η επιχείρηση η οποία απασχολεί λιγότερους από 50 εργαζομένους και ο κύκλος εργασιών της ή το σύνολο του ετήσιου ισολογισμού δεν υπερβαίνει τα 10 εκατ. ευρώ • Ως πολύ μικρή επιχείρηση ορίζεται η επιχείρηση η οποία απασχολεί λιγότερους από 10 εργαζομένους και της οποίας ο κύκλος εργασιών ή το σύνολο του ετήσιου ισολογισμού δεν υπερβαίνει τα 2 εκατ. ευρώ.

Αποτελούν το 99,9% των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. ◆ Απασχολούν το 86,9% των εργαζομένων (σε ευρωπαϊκό επίπεδο οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις απασχολούν το 66,9% του συνόλου των εργαζομένων). ◆ Δημιουργούν το 74,8% της εγχώριας προστιθέμενης αξίας (57,8% στην Ε.Ε.). ◆ Η απασχόληση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις υπολογίζεται ότι έχει μειωθεί κατά 450.000 θέσεις εργασίας στη διάρκεια της περιόδου 2008-2014. ◆ Οι επισφάλειες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων συνεχίζουν να παραμένουν πολύ υψηλές, καθώς έχουν επηρεαστεί ιδιαίτερα από την οικονομική ύφεση και την πολιτική αστάθεια.

30.6.16 – lifo

iLoveAthens

εικαστικα

δημήτρης μπάμπουλης, θάνος κλωνάρης / «don’t kill bambi» Bios

Στα τρία χρόνια της σύντομης ζωής του, το Studio 54 έγινε η Μέκκα της Νέας Υόρκης, μια εποχή που η Αμερική μαστιζόταν από τη μεγάλη πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του ’70. Οι Δημήτρης Μπάμπουλης και Θάνος Κλωνάρης βρίσκουν και επεξεργάζονται φωτογραφίες των πάρτι εκείνης της εποχής και τις αντιπαραβάλλουν σε όσα ζούμε στην Αθήνα τα τελευταία επτά χρόνια.

8 lifo – 30.6.16

Από τις 27/6 ως τις 28/7. Bios, Πειραιώς 84, Γκάζι.

30.6.16 – lifo

10 lifo – 30.6.16

30 ιουνιου

6 ιουλιου

2016

Talkof theTown επιμελεια: the lifo team

Αδιαφορία, γραφειοκρατία και μειωμένα κονδύλια καθιστούν το μέλλον πέντε ιστορικών κτιρίων της πρωτεύουσας πολύ αβέβαιο. Κινηματογράφος Άστρον Κηφισίας 37 Δημιούργημα του ακαδημαϊκού Σόλωνα Κυδωνιάτη, ενός από τους καλύτερους αρχιτέκτονες της εποχής, που χτίστηκε τον Απρίλιο του 1956. Ο κινηματογράφος Άστρον, ο πρώτος των Αμπελοκήπων, εισήγαγε μια σημαντική καινοτομία, αναβαθμίζοντας τον εξώστη: οι διακεκριμένες θέσεις στο Άστρον βρίσκονταν εκεί, όταν στους υπόλοιπους κινηματογράφους της εποχής τα εισιτήρια στον εξώστη ήταν φθηνότερα, μαζεύοντας έτσι κόσμο από τα λαϊκά στρώματα. Αρχικά, ο κινηματογράφος θα ονομαζόταν Ciné Venus, φαίνεται όμως ότι το περιστρεφόμενο αστέρι που τοποθετήθηκε στην είσοδο, το οποίο ήταν ορατό και από το Παγκράτι, ενέπνευσε το τελικό όνομα Άστρον. Τα άλλα χαρακτηριστικά του στοιχεία ήταν η πολυτελής μαρμάρινη σκάλα με τον επιβλητικό καθρέφτη κατά την άνοδο και το εντυπωσιακό φουαγέ των 130 τ.μ.

Εργοστάσιο Ελληνικής Εριουργίας Πατησιων Το εργοστάσιο κτίστηκε το 1914 και επιλέχθηκε η περιοχή στο τέλος της Πατησίων λόγω του ομαλού εδάφους (γεμάτο αμπέλια και κήπους), του άφθονου νερού από το ρέμα του Ποδονίφτη και της γειτνίασης με τη σιδηροδρομική γραμμή ΑθηνώνΚηφισίας. Αποτελούνταν από έξι πτέρυγες που περιλάμβαναν το μηχανοστάσιο, αίθουσα μηχανών για το πρώτο και το τελευταίο ξάσιμο, αίθουσα με κλωστικά μηχανήματα για το πρώτο κλώσιμο, διπλοστρεπτικές μηχανές «τέλειου κλωσίματος», τμήμα παρασκευής στημόνων, φινιστήριο και αίθουσες γυναικείων και ανδρικών υφασμάτων. Αργότερα χτίστηκαν καινούργιες εγκαταστάσεις ακριβώς δίπλα από το αρχικό εργοστάσιο, με παράλληλες πτέρυγες με οδοντωτή οροφή και ανοίγματα προς τον Βορρά. Το νέο κτίριο είχε εμβαδόν 1.800 τ.μ. Το κτίριο κάηκε έπειτα από σφοδρή πυρκαγιά που ξέσπασε το 1950.

Παλαιό κτίριο του Ελληνικού Ωδείου Φειδιου 3 Πρόκειται για ένα από τα παλαιότερα σπίτια του κέντρου της Αθήνας που βρίσκεται εκτός της Πλάκας. Στο ταλαιπωρημένο του κουφάρι διασώζεται ακόμα η ιδιωτική αρχιτεκτονική της πρώτης «βαυαρικής» δεκαετίας του 1830, όπως σχεδιάστηκε από τον Βιεννέζο Carl Roesner. Υπήρξε κατοικία του πρώτου Αυστριακού πρέσβη στην Αθήνα και φιλοξένησε λαμπρούς χορούς τη δεκαετία του 1840. Στη συνέχεια αποτέλεσε κατοικία του Ε. Τοσίτσα, υποθηκοφυλακείο, ωδείο (1899-1919) υπό τη Βαυαρή πιανίστρια Lina von Lottner και, τέλος, στέγη του «Ελληνικού Ωδείου» (1919-1966).

Θε ϊκο ςδ ιαγ ων ισμ ος

Μην ξεχνάς! Κάθε μήνα και ένα αυτοκίνητο από τα παγωτά «δωδώνη» Με κάθε παγωτό απ’ όποιο κατάστημα δωδώνη και αν βρεθείς (ή με αγορά συσκευασμένου παγωτού από σούπερ μάρκετ) και, αφού στείλεις το σχετικό μήνυμα στο 54991 (κόστος €1,24), μπορείς να διεκδικήσεις ένα ολοκαίνουργιο αυτοκίνητο SsangYong Tivoli, κάθε μήνα έως τον Σεπτέμβριο. (*Αναλυτικά οι όροι συμμετοχής στο www.dodoni.com.gr)

Οικία Λαπαθιώτη

Πύργος Θήρας

Κουντουριωτου 23 & Οικονομου 30, Εξαρχεια Το σπίτι όπου έζησε και έδωσε τέρμα στη ζωή του ο ποιητής του Μεσοπολέμου, Ναπολέων Λαπαθιώτης. Το διώροφο νεοκλασικό αρχοντικό αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα αστικής αρχιτεκτονικής από τα πρώτα έτη βασιλείας του Γεωργίου Α’: οικοδομήθηκε στις αρχές του 1870 και διέθετε εξώστη με μαρμάρινα φουρούσια, σφυρήλατα κιγκλιδώματα, αέτωμα στη στέψη με επιζωγραφισμένο τύμπανο, παραστάδες κορινθιακού ρυθμού, εσωτερική αυλή και χαγιάτι με εξωτερική σκάλα. Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος είχε γράψει για το σπίτι όπου εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του σε νεαρή ηλικία: «Απ’ τα κεντρικά μας σπίτια να βρεθούμε σε μια ερημιά –γιατί το μέρος ήταν ερημιά για τη μικρή πρωτεύουσα της εποχής εκείνης– μας στοίχισε παρά πολύ! Μια πρώτη μας επίσκεψη σ’ αυτό μου έδωσε την εντύπωση μεγάλης καταδίκης».

Θηρας 54, πλατεία Αμερικής Πρόκειται για ένα σπάνιο δείγμα νεογοτθικού στυλ στην Ελλάδα. Τοποθετημένο σε μια κατάφυτη ιδιοκτησία, στην εποχή του υπήρξε εξοχική βίλα. Είναι ένας πύργος με τα όλα του: φρουριακού τύπου αρχιτεκτονική, πολεμίστρες, στηθαία, εμβλήματα κ.ά. Κτισμένο το 1914, ιδιοκτησία της αρχοντικής κεφαλονίτικης οικογένειας Τυπάλδου (Tipaldus) της Χρυσής Βίβλου με ρίζες από τη Νάπολη της Ιταλίας, ακατοίκητο από το 1993, χαρακτηρισμένο διατηρητέο το 2008, έχει υποστεί σημαντικές ζημιές από σεισμούς, καιρικά φαινόμενα αλλά και ανθρώπινες εισβολές. Μπαίνοντας, βρίσκεσαι σε έναν μεγάλο χώρο υποδοχής με μοναδικό παρκέ και τα δύο οικόσημα της οικογένειας Τυπάλδου στους δύο τοίχους, το όρθιο άλογο και το λιοντάρι, αντίκρυ το ένα στο άλλο. Το δωμάτιο στα αριστερά ήταν το σαλόνι του πύργου και το δωμάτιο στα δεξιά η τραπεζαρία. Στο βάθος και δεξιά βρίσκεται η κουζίνα, καθαρά παρασκευαστικός χώρος, με δική του έξοδο στον κήπο. Ακριβώς απέναντι από την εξωτερική πόρτα δεσπόζει η μεγάλη ξύλινη σκάλα που σε μεταφέρει στο δεύτερο επίπεδο. Στο μέσο της σκάλας συναντάς ένα δωμάτιο, όπου βρισκόταν μια μεγάλη βιβλιοθήκη. Φτάνοντας στο δεύτερο επίπεδο, αριστερά και δεξιά βρίσκονται τα δύο υπνοδωμάτια και η τουαλέτα. Μπροστά ακριβώς η μπαλκονόπορτα, που δεν σε βγάζει σε ένα συνηθισμένο μπαλκόνι αλλά στις πολεμίστρες του πύργου. Στο τρίτο επίπεδο βρίσκεται ένα ακόμη δωμάτιο, με την μπαλκονόπορτα να οδηγεί στις δεύτερες πολεμίστρες, στο ψηλότερο σημείο του κτιρίου.

TheBuzz aπο τον δημητρη κυριαζη

30.6.16 – lifo 13.6.13 – lifo

Φωτό: Τζόναθαν Λέθεμ

φωνή λαού

Talk of the Town

νιόβη ζαραμπούκα χατζημάνου Στα ενδότερα του «νομαδικού» Μουσείου Ελεύθερης Σκέψης Ανθρώπων (ΜΕΣΑ) που έχει ως στόχο την ενδυνάμωση ευάλωτων κοινωνικά ομάδων, όπως οι τοξικοεξαρτημένοι και οι κρατούμενοι. α π ό τ ο ν δ η μ ή τ ρ η κ υρ ι α ζ ή

Ενδιαφέροντες καιρούς μου ήθελες, τρομάρα σου!

α π ό τ ο ν δ η μ ή τρ η π ολ ιτάκ η

Cut

Μη μου μιλάς άλλο για Βαϊμάρες, ντάρλινγκ, δεν αντέχω με τον καύσωνα.

12 lifo – 30.6.16

Είθε να ζεις σε ενδιαφέροντες καιρούς… Η διάσημη κινέζικη ευχή και κατάρα αντηχεί πιο έντονα τις τελευταίες μέρες. Το Βrexit και τα απόνερά του που έχουν πλημμυρίσει τα μέσα επικοινωνίας υπό τη μορφή παρεμβάσεων, σχολίων, αναλύσεων και υστερικής σπέκουλας ήρθαν για να φορτίσουν ακόμα περισσότερο ένα πανευρωπαϊκό κλίμα στο οποίο κυριαρχεί εδώ και χρόνια η ρητορική περί νέας Βαϊμάρης (μη μου μιλάς άλλο για Βαϊμάρες, ντάρλινγκ, δεν αντέχω). Καλύτερα να συμβαίνουν χειμώνα, πάντως, οι ενδιαφέροντες καιροί (έτσι κι αλλιώς, κοντεύουμε να ξεχάσουμε πώς ήταν οι μη ενδιαφέροντες). Ο καύσωνας και η μπίχλα της ατμόσφαιρας δεν βοηθάνε στη νηφάλια αποτίμηση, αν και ο Μπόρις θα αντέτεινε ίσως ότι καλύτερα να κυβερνάς στην κόλαση παρά να υπηρετείς τις Βρυξέλλες, ή κάτι τέτοιο. Ούτε, όμως, και το πλαδαρό Euro στη Γαλλία (που κι αυτό το παίρνει αναπόφευκτα η μπάλα των εκτάκτων περιστάσεων) αρκεί ως αντιπερισπασμός. Πού και πού μόνο ακούγεται να βουίζει από τις τηλεοράσεις σαν κάλεσμα προσωρινής λήθης το ριφ από το «Seven Nation Army» των White Stripes που εδώ και χρόνια έχει γίνει η official ιαχή στις μεγάλες ποδοσφαιρικές διοργανώσεις όταν μπαίνει γκολ (και μετά το ματς, όποιος ξεχαστεί στον καναπέ, μένει να παρακολουθεί «Yolo Yolo όλοι» στην ΕΡΤ της αέναης κρατικοδίαιτης ντεκαντάνς). Ενώ στις διακοπές αδυνατώ συνήθως ν’ ανοίξω βιβλίο, στην καλοκαιρινή Αθήνα των χαλαρωμένων ρυθμών και των αργών κινήσεων σέρνομαι συχνά προς τη βιβλιοθήκη, αναζητώντας την επιβεβαίωση μιας ξαφνικής φλασιάς που ανακαλεί ένα απόσπασμα το οποίο δεν ανιχνεύεται με γκουγκλάρισμα – κάτι που το χειμώνα δεν κάνω σχεδόν ποτέ. Και να μην το πετύχεις όμως στα ράφια, κάτι άλλο σχετικό με την επικαιρότητα, με την παρούσα κατάσταση, θα βρεις. Ή, μάλλον, η θερινή ντάγκλα είναι που τα κάνει όλα να μοιάζουν διαχέοντα και αλληλοσυνδεόμενα, αναδεικνύοντας τη μυστηριώδη υφή που αποκτούν τα πράγματα όταν τίθενται εκτός του προκαθορισμένου πλαισίου τους. «Όμορφο σαν τυχαία συνάντηση ραπτομηχανής και ομπρέλας πάνω σε χειρουργικό τραπέζι» που έλεγε ο Μπρετόν, ατάκα την οποία (ξανά;) πέτυχα στη συλλογή non fiction κειμένων του αγαπημένου μου σύγχρονου συγγραφέα Τζόναθαν Λέθεμ, The Ecstasy of Influence, αναζητώντας ένα κείμενο του Λέθεμ που είχε τον τίτλο «Proximity People» και είχε δημοσιευτεί στο περιοδικό «Granta» το 2009. Αντίστροφα από τον τίτλο του, το κομμάτι αναφέρεται στους ανθρώπους της μη εγγύτητας, αλλά δεν κρίνει: όλοι έχουμε υπάρξει τέτοιοι, το γνωρίζει καλά κι ο Λέθεμ, ως τυπικά –για

την ιδιότητα του συγγραφέα– ζαβός και μονήρης παρατηρητής ξένων κουσουριών που δεν είναι καθόλου ξένα. Ιδού μια σύντομη βερσιόν αυτής της τυπολογίας που αντικατοπτρίζεται πιο έντονα από παντού ίσως στo επικοινωνιακό βραχυκύκλωμα των σύγχρονων μέσων… «… Άνθρωποι που πάνε σε πάρτι και μετά αγνοούν αυτούς με τους οποίους πήγαν μαζί. Άνθρωποι που προσφέρουν πιο πολύ χρόνο και ευγένεια στους ξένους παρά στους φίλους τους. Άνθρωποι που αποκαλούν celebrities με τα μικρά τους ονόματα. Άνθρωποι που συντομεύουν τα ονόματα ή δημιουργούν παρατσούκλια για ανθρώπους που δεν γνωρίζουν. Ακαδημαϊκοί οπαδοί που δεν πάνε ποτέ στο γήπεδο και δεν υποστηρίζουν ομάδα. Παντρεμένοι που καψουρεύονται σερβιτόρες ή ταμίες στην τράπεζα. Εκείνοι που μιλάνε στο αόρατο, στο απόμακρο, στο μη παρόν, ενώ παραμελούν το ορατό, το κοντινό, το παρόν. Άνθρωποι που έχουν εμμονή με το γενεαλογικό τους δέντρο, αλλά κοιτάζουν με βδελυγμία τους ξένους στο μετρό. Αυτοί που υιοθετούν ζώα, αλλά όχι παιδιά. Αυτοί που τρώνε ψάρι, αλλά όχι χοιρινό… … Άνθρωποι που ασχολούνται με τη μοίρα των σκλάβων σε μακρινά μέρη στα οποία δεν έχουν πάει και δεν θα πάνε ποτέ. Άνθρωποι που διαβάζουν τα διεθνή πριν από τα τοπικά ή που δεν διαβάζουν ποτέ τα τοπικά. Άνθρωποι που ενημερώνονται με πάθος για τις ανακαλύψεις πλανητών που βρίσκονται στην τροχιά μακρινών άστρων σε απρόσιτους γαλαξίες. Εκείνοι που ερωτεύονται απόμακρα, προβάλλοντας αγαπημένες τους αξίες σε αγνώστους, αξίες τις οποίες δεν αναγνωρίζουν σ’ αυτούς που βρίσκονται πιο κοντά τους. Ανώνυμοι αρθρογράφοι. Ανώνυμοι δωρητές. Άνθρωποι που στα πάρτι κοιτάζουν πάνω από τον ώμο σου αναζητώντας καλύτερες επιλογές. Νεκρόφιλοι. Αρχαιολόγοι και ανθρωπολόγοι. Σεξομανείς. Γιατροί Χωρίς Σύνορα. Μίμοι που ακολουθούν ανύποπτο κόσμο στον δρόμο. Άνθρωποι που θα χρησιμοποιούσαν μηχανή του χρόνου για να εμποδίσουν τη σταύρωση του Χριστού ή τη δολοφονία του Κένεντι, αλλά δεν θα τη χρησιμοποιούσαν για να απολογηθούν στους συμμαθητές που αγνόησαν και προσέβαλαν στη Δ’ ή στην Ε’ Δημοτικού. Κυνηγοί αυτόγραφων. Φανατικοί οπαδοί. Άγνωστοι που επεμβαίνουν σε ιδιωτικές διενέξεις στον δρόμο. Συλλέκτες γραμματοσήμων που καταστρέφουν φακέλους, αδιαφορούν για τις διευθύνσεις, δεν προσέχουν ποτέ τους αποστολείς και τους παραλήπτες. Πάνω απ’ όλα, συγγραφείς».

Ας αρχίσουμε από τα βασικά. Τι είναι το ΜΕΣΑ; Ένα μουσείο, ίσως διαφορετικό και αρκετά εναλλακτικό, το οποίο σχεδιάζεται από τους ίδιους τους μαθητές του και διαμορφώνεται με τα δικά τους έργα. Στόχος του είναι η επικοινωνία των «μέσα» με τους «έξω» και η ανάδειξη του κοινωνικού ρόλου της τέχνης και των θεσμών, όπως είναι τα μουσεία. Πώς ξεκίνησε και ποια είναι η φιλοσοφία στην οποία βασίζεται; Ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2015 στο πλαίσιο της μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας μου που αφορούσε τα μουσειακά προγράμματα προσέγγισης ευάλωτων κοινωνικά ομάδων. Δηλαδή, πώς το μουσείο θα πάει σε αυτούς οι οποίοι δεν πάνε σ’ εκείνο. Η βασική ιδέα ήταν ότι από τη στιγμή που οι έγκλειστοι μαθητές δεν μπορούν να επισκεφτούν ένα μουσείο, θα έπρεπε να αποκτήσουν το δικό τους. Έτσι γεννήθηκε το ΜΕΣΑ. Το μουσείο σχεδιάζεται ουσιαστικά από τους μαθητές του. Θες να μας πεις δυο λόγια γι’ αυτούς; Οι περισσότεροι μαθητές μας φοιτούν σε σχολεία που λειτουργούν μέσα σε σωφρονιστικά ιδρύματα. Οι υπόλοιποι φοιτούν στο Εναλλακτικό Σχολείο Ενηλίκων του ΚΕΘΕΑ Έξοδος στη Λάρισα. Είναι διαφόρων ηλικιών (ο μικρότερος μαθητής μας είναι 18 χρονών και ο μεγαλύτερος 70) και από πολλές και διαφορετικές εθνικότητες, γεγονός που μπορεί να είναι προβληματικό κάποιες φορές, αλλά, εν τέλει, είναι αυτό που το κάνει μια τόσο ενδιαφέρουσα διαδικασία. Τι πιστεύεις ότι κερδίζουν οι ίδιοι μέσω της συμμετοχής τους στο ΜΕΣΑ; Το αίσθημα ελευθερίας και κανονικότητας το οποίο μου περιγράφουν οι περισσότεροι μαθητές είναι, πιθανόν, από τα πιο σημαντικά στοιχεία. Η δυνατότητα, δηλαδή, να περνάει κανείς δημιουργικά τον νεκρό χρόνο της φυλακής, σε ένα διαφορετικό, σχεδόν ετεροτοπικό περιβάλλον, όπου οι ίδιοι μπορούν να θέτουν τους κανόνες τους κι έχουν τη δυνατότητα να κάνουν τις επιλογές τους. Τι είδους έργα θα δούμε; Υπάρχει κάποια κοινή θεματική; Και τα επτά έργα που παρουσιάζονται είναι συλλογικά, αποτέλεσμα των εικαστικών εργαστηρίων που πραγματοποιήθηκαν τη φετινή ακαδημαϊκή χρονιά μέσα σε αυτές τις δομές, σε συνεργασία με καλλιτέχνες με τους οποίους συνδιαμορφώσαμε το θέμα του κάθε έργου. Έχουν κοινές αναφορές και ερωτήματα, πάντοτε με κυρίαρχο άξονα την ελευθερία, χρησιμοποιώντας ποικίλα εικαστικά μέσα, όπως η περφόρμανς, η ηχητική σύνθεση και εγκατάσταση, η φωτογραφία, η ζωγραφική και η γλυπτική. https://mesa-freethinking.org

Εnrique de Colsa, Maestro Tequilero, Don Julio / Αλέξης Σιμωνίδης, World Class Winner 2016

Το Μεξικό συναντά τη Μύκονο! Η διάσημη τεκίλα Don Julio 1942 και η La Cantina Primavera στο νησί των ανέμων.

ε δροσερές μαργαρίτες, σε ποτήρι με πάγο ή σε σφηνάκι, η τεκίλα είναι πάντα απολαυστική για εκείνους που… ξέρουν από καλό ποτό. Το ποτό του Μεξικού που έχει κατακτήσει τον κόσμο παρουσίασε στη Μύκονο την καλύτερη πρέσβειρα του είδους, τη μοναδική Don Julio 1942. Η premium tequila που δημιούργησε ο ίδιος ο Don Julio, χρησιμοποιώντας μια προσωπική συλλογή μπλε αγαύης και με χειροποίητη διαδικασία, για να γιορτάσει το έτος ίδρυσης του διάσημου πια αποστακτηρίου La Primavera στα πεδία του Los Altos, στην πόλη του Atotonilco στο Μεξικό, μπήκε στις αποσκευές του Μaestro Tequilero της Don Julio, Enrique de Colsa, και έφτασε ως τη Μύκονο. Μαζί του έφερε και τη La Cantina Primavera, το νέο concept που θα συναντάμε συχνά από την Don Julio, η οποία μας μυεί στα μυστικά της καλής τεκίλα μέσα από μια ολόκληρη ιεροτελεστία με πιάτα εμπνευσμένα από την ξεχωριστή κουζίνα του Μεξικού, μαζί με ξεχωριστές μουσικές εμπειρίες που φέρνουν στο προσκήνιο μια νέα αισθητική προσέγγιση στη λάτιν μουσική.

Το φημισμένο Jackie O’ Beach στο Super Paradise της Μυκόνου μεταμορφώθηκε για λίγο σε μεξικάνικο κλαμπ με artistic πινελιές. Οι εικαστικοί Βασίλης Τσοκόπουλος, Μπάμπης Κρέτσης, Αντώνης Σκαμπαβίριας και Μιχάλης Παλαπουήδης δημιούργησαν σε πραγματικό χρόνο ένα έργο τέχνης εμπνευσμένο από τη μεξικάνικη κουλτούρα και τη Μύκονο, ειδικά για το συγκεκριμένο event. Τα αποκαλυπτήρια του έργου έγιναν το ίδιο βράδυ σε πάρτι που ακολούθησε στο MONI Club, όπου ο πίνακας «ζωντάνεψε» με ένα μοναδικό body painted, dance act, παρέα με τα latin tunes του Cayetano που έδωσαν ακόμα περισσότερο χρώμα στη βραδιά. Διάσημη για την εξαιρετική της γεύση και τον τρόπο παραγωγής της, την Don Julio 1942 θα τη βρείτε σε μια εντυπωσιακή γυάλινη φιάλη με έμπνευση από το φύλλο της αγαύης και θα την απολαύσετε σε μοναδικά κοκτέιλ ή στο ποτήρι με αρκετό πάγο, για ακόμη πιο δυνατές γευστικές εμπειρίες.

30.6.16 – lifo

«Ναι» ή «όχι» στα δημοψηφίσματα;

Περί οράματος και λάθος ερωτημάτων για το πρόγραμμα του Ελληνικού Φεστιβάλ.

Η ιστορική εμπειρία λέει πως η απάντηση δεν μπορεί να είναι «μανιχαϊστική».

Όμως το να καταλήγει κανείς στο απέναντι άκρο, απαγορεύοντας τα δημοψηφίσματα για να προστατευθούν τάχα οι δημοκρατικοί θεσμοί από τον «παρορμητικό», «ανεύθυνο» λαό που γίνεται έρμαιο επιτήδειων δημαγωγών, είναι όχι μόνο τελείως άκυρο στη γενίκευσή του –εφόσον με το ίδιο σκεπτικό θα μπορούσε κανείς να απαιτήσει κατάργηση των εκλογών– αλλά και ενδεικτικό της αλά Μαρία Αντουανέτα νοοτροπίας που οδήγησε την Ε.Ε. και άλλους εθνικούς ή υπερεθνικούς σχηματισμούς στη σημερινή δομική κρίση αξιοπιστίας. Έπειτα, ναι μεν ο λαός εκφράζεται ήδη μέσω της εκλογικής διαδικασίας, όταν όμως προκύπτουν ζητήματα άμεσα, τοπικού ή θεσμικού ενδιαφέροντος, από την «αξιοποίηση» μιας παραλίας μέχρι την αλλαγή του Συντάγματος, δεν είναι κακό να τον ξαναρωτάμε, σωστά; Αρκεί, βέβαια, να προηγείται μια διεξοδική και χρονικά έγκαιρη ενημέρωση και η όποια ετυμηγορία να γίνεται σεβαστή, ειδάλλως ποιος ο λόγος; Δημοψήφισμα «έφερε» το Brexit (θεωρητικά, γιατί πρακτικά δεν το πολυκόβω), δημοψήφισμα κατάργησε τη βασιλεία στην Ελλάδα. Δημοψήφισμα επικύρωσε τον γκέι γάμο στην Ιρλανδία, ενόσω άλλο τον απέρριψε στη Σλοβενία. Δημοψηφίσματα ανέστειλαν το Ευρωσύνταγμα σε ΓαλλίαΟλλανδία, μέσω αυτών πάλι ανακηρύχθηκαν ανεξάρτητες πολλές πρώην αποικίες ή χώρες που ζητούσαν αυτοδιάθεση. Οπότε «μπούσουλας» γενικός δεν υπάρχει, παρεκτός ίσως ότι τα δημοψηφίσματα σε ευνομούμενες δημοκρατίες «δέον να» έχουν ρόλο συμπληρωματικό, όχι κυρίαρχο – αρκεί, βέβαια, οι εν λόγω δημοκρατίες να δικαιολογούν ικανοποιητικά τον παραπάνω χαρακτηρισμό…

«Τι Φεστιβάλ θέλουμε;». Μάλλον λάθος ερώτημα. Και, όπως και να ’χει, πολύ-πολύ χρησιμότερο θα ήταν αυτό: «Τι Φεστιβάλ θέλω;». Αρκεί να το απαντήσει ο καλλιτεχνικός διευθυντής, μόνος του! Αλλά, εξηγούμαι. Από την αρχή. Διότι ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος και οι συνεργάτες του, στο πλαίσιο του νέου τους ρόλου, κλήθηκαν να εκπονήσουν πρόγραμμα για το πολύπαθο Ελληνικό Φεστιβάλ σε χρόνο-ρεκόρ. Και τα κατάφεραν, αξιοπρεπέστατα θεωρώ. Ο Θεοδωρόπουλος, βέβαια, προειδοποίησε πως ο ίδιος θα κριθεί ουσιαστικά από του χρόνου, καθώς η τωρινή του αποστολή δεν θα μπορούσε παρά να έχει τα χαρακτηριστικά μιας κάποιας βιαστικής διεκπεραίωσης. Σωστά. Αλλά, τότε, τι χρειαζόταν μια συζήτηση με θέμα «τι Φεστιβάλ θέλουμε»; Και μάλιστα, μια συζήτηση με διοργανωτή το ίδιο το Φεστιβάλ, που, λογικά, ύστερα απ’ αυτό, οφείλει να λάβει υπ’ όψιν τις απαντήσεις που δόθηκαν; Λάθος, το ξαναλέω. Το ίδιο ερώτημα τέθηκε και από διάφορα έντυπα που συγκέντρωσαν απόψεις «ανθρώπων του χώρου». Λάθος, το λέω τρίτη φορά και να με συγχωρείτε. Διότι όσο δημοκρατικός κι Αριστερός και αν είναι ο επικεφαλής ενός τέτοιου θεσμού, όταν παραδίδει το θεμελιώδες ερώτημα που αφορά την αποστολή του στην κρίση των άλλων, κινδυνεύει να την πάθει σαν τον Νασρεντίν Χότζα και τον φούρνο του – ρώτησε ο Χότζας όλους τους γνωστούς του πώς θεωρούσαν ότι έπρεπε να τοποθετήσει τον καινούργιο του φούρνο και καθένας επέλεξε διαφορετικό σημείο του ορίζοντα. Και, τελικά, έβαλε ο Χότζας τον φούρνο του πάνω σε ρόδες και τον στριφογύριζε. Αλλά τέτοιες θέσεις καλλιτεχνικής ευθύνης δεν χρειάζονται «ρόδες» για να ικανοποιείται η συλλογικότητα και η κακώς εννοούμενη «δημοκρατία». Χρειάζονται κυρίως προσωπική άποψη, όραμα και ρίσκο. Διαφορετικά, είναι βέβαιο ότι αν ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ επιχειρήσει να εφαρμόσει τη χρυσή τομή στις εκατοντάδες διαφορετικές προσδοκίες του «χώρου» από τον θεσμό, θα πελαγώσει. Μεταξύ μας, άλλωστε, εγώ, και νομίζω πολλοί άλλοι ακόμα, δεν περιμένω από έναν σκηνοθέτη, έναν μαέστρο, πολύ περισσότερο από έναν καλλιτεχνικό διευθυντή ή από έναν υπουργό Πολιτισμού να ικανοποιήσει το όραμα, την προσδοκία και τη γνώμη μου. Όχι. Περιμένω να εφαρμόσει το δικό του όραμα και να κριθεί γι’ αυτό. Αυτή ήταν και η μεγάλη επιτυχία του Γιώργου Λούκου, το δικό του όραμα, αν και φοβάμαι πώς τελικώς δεν κρίθηκε γι’ αυτό.

α π ό τ h νατα λι χ ατ ζη αν τω νι ου

Το Brexit άνοιξε πολλές συζητήσεις, «κόντρες» κι αντιπαραθέσεις όχι μόνο για το μέλλον της Ε.Ε. αλλά και για τη διαδικασία με την οποία αυτό συνέβη, το δημοψήφισμα. Που γι’ άλλους αποτελεί τη γνησιότερη και αντιπροσωπευτικότερη έκφραση της λαϊκής βούλησης, άλλοι πάλι το χαρακτηρίζουν λαϊκισμό κι οχλοκρατία, θεσμό περιττό, αν όχι επίφοβο σε συνθήκες κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Και όχι, δεν βρίσκονται όλοι στην ίδια «μπάντα»: υπέρ τάσσονται ενθουσιωδώς τόσο οι οπαδοί της άμεσης δημοκρατίας, που ιδεολογικά συνήθως πρόσκεινται στον αριστερό και στον ευρύτερο ελευθεριακό χώρο, όσο και οι ακροδεξιοί, καθότι αμφότεροι –για διαφορετικούς, εννοείται, λόγους και δίχως καμία ισοπεδωτική πρόθεση– προσδίδουν πρωτεύοντα ρόλο στον λαϊκό παράγοντα (Χίτλερ και Μουσολίνι «λάτρευαν» τα δημοψηφίσματα, όπως άλλωστε και ο εγχώριος χρυσαυγίτης φιρερίσκος, όμως ο αστυνομικός δεν είναι απαραίτητα... μπουζούκι, επειδή είναι επίσης «όργανο»). Επιπλέον, δεν συγκινούν μόνο «ακραίους» – κάθε άλλο. Μπορεί στη σύγχρονη Ελλάδα να καταφύγαμε σε δημοψήφισμα μόλις επτά φορές, ενώ το «ναι» ή «όχι» σε σχέδιο συμφωνίας με τους δανειστές πέρσι τον Ιούλιο αποδείχθηκε φιάσκο ολκής. Ωστόσο, τα δημοψηφίσματα σε τοπικό ή εθνικό επίπεδο είναι συνηθισμένη πρακτική σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη και όχι μόνο, με «πρωταθλήτρια» την Ελβετία, όπου κάνουν δημοψηφίσματα για… αγελάδας πήδημα (κι έχουν φυσικά κάθε πολυτέλεια να πειραματίζονται αμεσοδημοκρατικά, έχοντας «καβατζάρει» όλα τα κεφάλαια του πλανήτη!). Είδα αυτές τις μέρες πολλά, περισσότερο ή λιγότερο σοβαρά επιχειρήματα, είτε υπέρ είτε κατά των δημοψηφισμάτων. Προσωπικά, παραμένω επιφυλακτικός τόσο με την απαξίωσή τους που βρομάει τεχνοκρατία και ολιγαρχικό ελιτισμό (τύπου σε αντίθεση μ’ «εμάς» τους «πεφωτισμένους», και συνηθέστατα αρκούντως προνομιούχους, ο κοσμάκης εκεί έξω δεν ξέρει τι του γίνεται, άγεται και φέρεται κατά το δοκούν, όμως τον ευτελισμό των θεσμών αυτών σε συνθήκες παντοδυναμίας της αγοράς, αμοραλισμού και διαφθοράς τον έχετε υποψιαστεί, βρε ψώνια, ή απλώς δεν σας αγγίζει;) όσο και με την αναγωγή τους σε πεμπτουσία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Το οποίο ναι μεν εκπορεύεται από τον λαό, αλλά την αποτελεσματική του λειτουργία εγγυώνται –ή πρέπει να εγγυώνται– οι θεσμικοί του εκπρόσωποι, όπως θα συμφωνούσε και ο Καστοριάδης. Αφενός δεν ζούμε στην αρχαία Αθήνα, όπου μαζευόμαστε κάθε τόσο μερικές χιλιάδες νοματαίοι (ελεύθεροι ενήλικες άρρενες πολίτες πάντα, μην ξεχνιόμαστε!) στην Πνύκα και διαβουλευόμαστε για τα κοινά, αφετέρου τι γίνεται αν μια πλειοψηφικά φοβική, φασίζουσα, υπερσυντηρητική λαϊκή ετυμηγορία αποφασίσει π.χ. εκτοπισμό των Ρομά (όπως συνέβη το ’12, όταν οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων σε δύο δημοτικά σχολεία του Χαλανδρίου ψήφισαν «πόρτα» στα Τσιγγανάκια), επαναποινικοποίηση της μοιχείας και του διαζυγίου, απαγόρευση των Pride, κλειστά σύνορα κ.λπ.; Και αν μαζευτούν αρκετές υπογραφές, θα όφειλε άραγε, πράγματι, να επαναληφθεί όχι μόνο το δημοψήφισμα για το Βrexit αλλά και το ματς Αγγλία - Ισλανδία, χωρατό που έγινε viral στο Διαδίκτυο; Υπάρχει, βέβαια, το αντεπιχείρημα ότι ο πολίτης ή η συλλογικότητα που προτείνει ένα δημοψήφισμα θα πρέπει πριν να παραθέσει πειστικά επιχειρήματα πώς και γιατί αυτό ωφελεί την πόλη/χώρα και ότι μια σωστή δημοκρατική διαπαιδαγώγηση περιορίζει φαινόμενα διακρίσεων και μισαλλοδοξίας, ποιος εντούτοις τα εγγυάται όλα αυτά; «Λαός» είναι ο Κουτσούμπας, «λαός» όμως είναι κι ο Κασιδιάρης…

Πλαγιο

α π ό τ ο ν θ οδωρη αν τ ων οπ ουλο

Belli

Talk of the Town

14 lifo – 30.6.16

L’ État c’ est… toi!

Η κάπως… «αυταρχική» επιβολή της άποψης του καλλιτεχνικού διευθυντή είναι φυσικά αυτονόητη στις μεγάλες φεστιβαλικές διοργανώσεις του εξωτερικού. Το ίδιο αυτονόητη με την κεντρική θεματολογία που αποφασίζει και… διατάσσει ο επικεφαλής κάθε χρόνο. Θυμηθείτε την Μπιενάλε ή την «Ντοκουμέντα». Ή πάρτε για παράδειγμα τη φετινή διοργάνωση του περίφημου Φεστιβάλ της Αβινιόν που με γενικό τίτλο «L’ amour des possibles» (σε ελεύθερη απόδοση «ο έρωτας του εφικτού») ξεκινά στις 6 Ιουλίου, καλωσορίζοντας, έπειτα από 25ετή απουσία, την Comédie-Française, σε μια απόπειρα θεατρικής απόδοσης των Καταραμένων του Βισκόντι. Κατά τον γαλλικό Τύπο, στόχος του καλλιτεχνικού διευθυντή της Αβινιόν, του γνωστού μας Ολιβιέ Πι, είναι το φετινό φεστιβάλ να είναι πολιτικότερο από ποτέ, προσεγγίζοντας θέματα όπως η εξουσία, ο εθνικισμός, η ταυτότητα, η μετανάστευση κ.λπ. Άλλωστε, και ο ίδιος ο Πι, παρουσιάζοντας το πρόγραμμα, έκανε μια ομιλία-μανιφέστο: «Οι μεγάλες αλλαγές, οι επαναστάσεις, είναι πάντα το αποτέλεσμα συλλογικών δυνάμεων που ευνοούνται από τον άνεμο της Ιστορίας. Αλλά πώς να ζήσουν, όταν αυτός ο άνεμος είναι σιωπηλός; Πώς να ζήσουμε, όταν η πολιτική είναι απελπιστική, αδιάφορη για το μέλλον; Πώς να ζήσουμε, όταν οι ιδέες δεν έχουν καμία αξία, όταν το κοινωνικό σώμα έχει ξεσκιστεί, φοβηθεί, περιοριστεί στη σιωπή; Πώς να ζήσουμε αξιοπρεπώς, όταν η πολιτική δεν είναι παρά πολιτικές ραδιουργίες; Όταν η επανάσταση είναι αδύνατη, υπάρχει το θέατρο» είπε. Συνεπής και η επιλογή των παραστάσεων, που περιλαμβάνουν από Αισχύλο (Προμηθέας Δεσμώτης) και Σαίξπηρ (Ερρίκος Ε’) μέχρι θεατρικές μεταφορές λογοτεχνικών έργων (όπως οι Αδελφοί Καραμάζοφ του Ντοστογιέφσκι αλλά και τα Στοιχειώδη Σωματίδια του Ουελμπέκ) ή και θεατροποιημένη τη δραματική εμπειρία ενός Σύρου μετανάστη στο πρόσφατο ταξίδι του προς την Ευρώπη. Να πάμε και στην Αμερική; Το φετινό 18ο καλοκαιρινό φεστιβάλ του Στάνφορντ (μέσα Ιουλίου-μέσα Αυγούστου) είναι αφιερωμένο στο Αμερικανικό Εργατικό Κίνημα και περιλαμβάνει σχετικό συμπόσιο, παραστάσεις κι ένα κινηματογραφικό αφιέρωμα σε κλασικές ταινίες ανάλογης θεματολογίας. Όσο για τη φεστιβαλική αφίσα, πρόκειται για ένα απολύτως συνεπές δείγμα σοσιαλιστικού ρεαλισμού! Πέρα από το αυτονόητο συμπέρασμα ότι σε παγκόσμια κλίμακα καλλιτέχνες εισπράττουν και «μεταβολίζουν» την πολιτική αναταραχή αυτού του ημίσεος του 21ου αιώνα, οι τολμηρές επιλογές επιβεβαιώνουν ότι κάποιος παίρνει το ρίσκο. Και μάλιστα, ένα ρίσκο που έχει σαφές πολιτικό σκεπτικό, προλαμβάνοντας ή και προκαλώντας τα ίδια τα αντανακλαστικά της κοινωνίας. Ε, αυτή η «έκθεση» του επικεφαλής κάθε πολιτιστικού θεσμού στο μοναχικό ρίσκο που προϋποθέτει ο ρόλος του είναι το Φεστιβάλ που θα ευχόμουν...

Νέα άφιξη στην πόλη: id 24.7.365

O πολυχώρος της πλατείας Αγίων Ασωμάτων που θα γίνει το next talk of the town!

να μοναδικό ταξίδι στον χρόνο και στις πέντε αισθήσεις ξεκινά την Παρασκευή 1η Ιουλίου με σημείο αναφοράς την πλατεία Ασωμάτων. Το id 24.7.365 είναι ο νέος πολυχώρος εστίασης και ψυχαγωγίας που θα συζητηθεί πολύ και από αυτό το καλοκαίρι θα δώσει ένα νέο artistic αέρα στην πόλη. Η τοποθεσία, ιδανική, αφού βρήκε στέγη σε έναν από τους σημαντικότερους χώρους του κόσμου, κάτω από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, στην πλατεία Αγίων Ασωμάτων του Θησείου. Το σκηνικό, μοναδικό και σίγουρα πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα. Ένας χώρος με την υπογραφή του σκηνοθέτη-σκηνογράφου-theater designer Νίκου Πετρόπουλου, εναρμονισμένος με την ιστορική του τοποθεσία αλλά και λειτουργικός, ώστε να καλύψει τις απαιτήσεις των ανθρώπων στη διάρκεια μιας ημέρας. Εδώ ο χρόνος έχει μεγάλη σημασία, αφού στόχος του id 24.7.365, όπως μαρτυρά και το όνομά του, είναι να αποτελέσει έναν χώρο με ταυτότητα, κάτι που λείπει σήμερα από πολλά μαγαζιά, αλλά και διάρκεια στον χρόνο! Ένας πολυχώρος με εξαιρετικά υψηλές προδιαγραφές αισθητικής για κάθε ώρα της ημέρας, όλο τον χρόνο! Από το πρωί έως αργά το βράδυ με διαφορετικά στυλ, μουσικές και αισθήσεις που θα ικανοποιήσουν και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη. Ο χρόνος, άλλωστε, ως πολύτιμο κοίτασμα, ως γνώση αλλά και ως ευκαιρία για ψυχαγωγία είναι η κεντρική ιδέα που διαπερνά το γενικότερο ύφος και στα θεάματα που θα φιλοξενεί. Στο παιχνίδι με τον χρόνο συμμετέχει και η σκηνογραφία των τοίχων, όπου δημιουργήθηκε ένας καμβάς γραμμάτων, συνθέτοντας το μέγα μυστήριο της ύπαρξής μας μέσα στο σύμπαν. Σε περίοπτη θέση, ο κύκλος της ζωής, το άλυτο σύμβολο της γνώσης, όπως δημιουργήθηκε στην αρχαιότητα. Πλατεία Αγίων Ασωμάτων 1Α, Θησείο, 210 3247365, 210 3210120 www.facebook.com/id247365

30.6.16 – lifo

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν

Talk of the Town

α π ό τ ον δ ημήτ ρ η κυρ ια ζ η

λεωνίδας παπακωνσταντίνου

Urban

Επιχειρηματίας

Ο Λεωνίδας είναι ιδιοκτήτης του καφέ-μπαρ Πικάπ στη Δημοφώντος 10.

Το άλσος Παγκρατίου φυτεύτηκε το 1908 και έχει έκταση 30 στρέμματα.

2 Διομήδειος Κήπος στο Χαϊδάρι Έκτασης 1.500 στρεμμάτων. Έχει λουλούδια και φυτά από όλο τον κόσμο.

Το 2000 η Φιλαδέλφεια αποφάσισε να μετατρέψει κάποια σημεία των πεζοδρομίων σε μικρούς πράσινους χώρους με κύριο στόχο τη συγκράτηση του βρόχινου νερού και την αντιμετώπιση των πλημμυρών του αποχετευτικού συστήματος. Αυτό που δεν περίμενε κανείς ήταν ότι οι λιλιπούτειοι κήποι θα είχαν αντίκτυπο και στην εγκληματικότητα. Πράγματι, όπως έδειξε μια έρευνα που εξέτασε συγκριτικά 52 σημεία της πόλης –με κήπους ή χωρίς–, η κατοχή και διακίνηση ναρκωτικών ουσιών μειώθηκε από 18 έως 27% στα σημεία γύρω από τους πράσινους χώρους. Και αυτό, παρόλο που την περίοδο που διεξήχθη η έρευνα (2002-2012) οι παραβάσεις οι σχετικές με τα ναρκωτικά αυξήθηκαν κατά 65% στην πόλη. Μπορεί να επιλέχθηκαν για τις παρεμβάσεις «προβληματικά» σημεία της πόλης, με έντονη παραβατικότητα, όμως η παρουσία της δημοτικής Αρχής σε αυτά για τη συντήρηση των κήπων φαίνεται να λειτούργησε αποτρεπτικά. Μια τρίτη έρευνα που δημοσιεύθηκε το περασμένο φθινόπωρο ασχολήθηκε με τους ιδιωτικούς κήπους 1.000 σπιτιών στη Βαλτιμόρη. Τα συμπεράσματα έδειξαν ότι στις περιοχές γύρω από καλοδιατηρημένους κήπους καταγραφόταν χαμηλότερη εγκληματικότητα απ’ ό,τι στις περιοχές όπου οι κήποι και οι αυλές των σπιτιών παρουσίαζαν σημάδια εγκατάλειψης. Τα νοικοκυριά που έχουν τη δυνατότητα να διατηρούν έναν προσεγμένο κήπο είναι πιθανόν ανώτερου οικονομικού επιπέδου, το ίδιο και οι γειτονιές στις οποίες βρίσκονται, όμως η επίδραση του προσεγμένου πράσινου χώρου δεν αμφισβητείται.

16 lifo – 30.6.16

q Συνήθως, δεν κάνω περιπάτους. Είμαι λίγο μούχλας. Όποτε, όμως, μου 'χει έρθει, νομίζω ότι η περιοχή γύρω από την πλατεία Μερκούρη είναι το καλύτερο μέρος. Και αν δεν βαριέσαι να περπατάς, φτάνεις στον περιφερειακό στου Φιλοπάππου, όπου χάνεσαι στις σκέψεις σου. q Υπάρχουν 3-4 μαγαζιά στη Δημοφώντος, που σε όποιο και ν’ αράξεις, θα περάσεις ωραία. Πίνεις τον καφέ σου με ηρεμία, βλέπεις χαρούμενες κυρίως φάτσες και με κάποιον παράξενο τρόπο όλοι γίνονται μια μεγάλη παρέα. q Μου έχει κάνει τρομερή εντύπωση το ότι υπάρχουν πολλοί μοναχικοί άνθρωποι, οι οποίοι αγαπάνε πολύ τα ζώα και κυκλοφορούν με σακούλες με τροφή για να ταΐσουν όποιο ζωάκι βρουν. Αυτοί από μόνοι τους είναι ενδιαφέρουσες ιστορίες, πάντα όμως κωλώνω να τους ρωτήσω τι παίζει με την πάρτη τους. Ενώ χαιρετιόμαστε με χαμόγελα, ποτέ δεν ρωτάω.

από τον δημήτρη κυριαζή

Άλση στην πόλη

Άνω Πετράλωνα

γειτονιά

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε κατακλυστήκαμε από υπέροχες φωτογραφίες από το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Το ΚΠΙΣΝ άνοιξε τις πύλες του με ένα τετραήμερο εκδηλώσεων με ξεναγήσεις, συναυλίες, προβολές video-art, περφόρμανς κ.ά. Αυτό όμως που έκανε μεγαλύτερη εντύπωση, που γέμισε αισιοδοξία τους περισσότερους πολίτες αυτής της πόλης, ήταν το εκπληκτικό πάρκο και οι υπόλοιποι ανοιχτοί χώροι των εγκαταστάσεων. Μιλάμε για ένα μεγαλειώδες πάρκο, 210.000 τ.μ., με 3.000 δέντρα, υδάτινα στοιχεία και άλλα πολλά που θα διπλασιάσει τους κατά κεφαλήν χώρους πρασίνου και θα βελτιώσει το μικροκλίμα στους όμορους δήμους της Καλλιθέας, του Μοσχάτου, της Ν. Σμύρνης και του Παλαιού Φαλήρου. Πέρα, όμως, από τεχνικές λεπτομέρειες, ακόμα και πολύ μικρότεροι, και ταπεινοί, χώροι πρασίνου ασκούν τεράστια επίδραση στην καθημερινότητα των πολιτών μιας μεγαλούπολης, συμβάλλοντας σε μεγάλο βαθμό στην περιβόητη «ποιότητα ζωής». Νέες έρευνες στις ΗΠΑ, μάλιστα, δείχνουν ότι υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ των πράσινων χώρων και της μείωσης κάποιων τύπων εγκληματικότητας. Αν και η ακριβής φύση αυτής της σύνδεσης δεν έχει εξηγηθεί επακριβώς, υπάρχει μια θεωρία ότι αυτό που καταγράφεται ταιριάζει με την έννοια των «ματιών στους δρόμους»: τα καλά συντηρημένα πάρκα στις γειτονιές ενθαρρύνουν τους κατοίκους να περνούν περισσότερες ώρες εκεί, δημιουργώντας ένα άτυπο σύστημα παρακολούθησης, κάτι που αποτρέπει την εγκληματικότητα. Η αποβιομηχανοποίηση που συντελέστηκε τα τελευταία χρόνια στο Youngstown του Οχάιο άφησε την πόλη με τεράστιες άδειες και εγκαταλελειμμένες εκτάσεις. Η δημοτική Αρχή δημιούργησε ένα πρόγραμμα για την αξιοποίησή τους. Τις καθάρισε, τις περιέφραξε και έδωσε ένα μικρό κονδύλι στις τοπικές κοινότητες για να κάνουν ό,τι αποφασίσουν. Μια έρευνα που διενεργήθηκε το 2015 κατέγραψε μείωση της εγκληματικότητας στις περιοχές της πόλης που γειτνιάζουν με τους νέους χώρους πρασίνου. Φαίνεται, μάλιστα, πως οι διαφορετικοί τύποι των πράσινων χώρων που δημιουργήθηκαν (οι τοπικές κοινότητες ήταν ελεύθερες να κάνουν ό,τι ήθελαν) είχαν επίδραση σε διαφορετικές πτυχές της εγκληματικότητας. Για παράδειγμα, η κοπή της ανεξέλεγκτης βλάστησης προσφέρει καλύτερη ορατότητα, κάτι που εμποδίζει τους παραβάτες να κρυφτούν ή να κρύψουν κλοπιμαία και άλλα αντικείμενα. Επίσης, οι κήποι που δημιουργήθηκαν και φροντίζονται από τους κατοίκους ενίσχυσαν την αίσθηση της κοινότητας ανάμεσά τους, κάτι που με τη σειρά του αποτρέπει εγκλήματα πάθους.

q Η αύρα που έχουν τα Άνω Πετράλωνα νομίζω πως είναι μοναδική: αυτή η γραφικότητα που προανέφερα, οι ομορφιές που μόνο όποιος θέλει βλέπει, οι φάτσες που συναντάς. Βλέπεις π.χ. μοναχικούς τύπους που μπορεί να έχουν πάρει βραβείο Νόμπελ ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, αλλά δεν σ’ το παίζουν ιστορία. Γουστάρουν και οι ίδιοι το όλο mood των Πετραλώνων. q Το χαρακτηριστικό της γειτονιάς είναι τα γραφικά στενάκια, τα νεοκλασικά σπίτια και τα πολλά σκυλιά (που τα λατρεύω) με τους ιδιοκτήτες τους.

Η πολυεπίπεδη επίδραση των χώρων πρασίνου στη ζωή της πόλης Πέρα από τις ευκαιρίες για όμορφες φωτογραφίες, οι προσεγμένοι χώροι, όπως αυτοί στο πάρκο «Σταύρος Νιάρχος», φαίνεται ότι μειώνουν και την εγκληματικότητα.

q Πριν από 6 χρόνια έκανα το βήμα κι έμεινα στα Άνω Πετράλωνα. Με τον κολλητό μου νοικιάσαμε ένα ολοκαίνουριο σπίτι και ζήσαμε εκεί τις μεγαλύτερες κραιπάλες της ζωής μας. Ήταν ένα κλασικό σπίτι εργένηδων, με τα άπλυτα πιάτα να φτάνουν στο ταβάνι, ώσπου ο συγκάτοικος ερωτεύτηκε κι έκανε σχεδόν ανακαίνιση στο σπίτι για να μπορεί να φέρει το κορίτσι. Βέβαια, αυτός σε κάποια φάση έφυγε στο εξωτερικό να βρει τον δρόμο του, εγώ δεν μπορούσα να πληρώνω μόνος μου το τεράστιο νοίκι (θέλαμε και σπιταρόνα, π’ ανάθεμά μας) και την έκανα πάλι προς Καλλιθέα μεριά.

q Το μυστικό των Πετραλώνων είναι ο έρωτας. Πετυχαίνω συνέχεια ζευγαράκια σε διάφορες γωνιές ν’ αράζουν, να κρύβονται από γονείς ή να δείχνουν τον έρωτά τους. Νομίζω ότι αν μένεις στα Πετράλωνα, καταλαβαίνεις πιο εύκολα τι εστί έρωτας. Είναι συχνή εικόνα το χέρι-χέρι και περπάτημα γύρω απ’ την περιοχή. q Απέναντί μου έχω έναν κλασικό κρεοπώλη, τον Άγγελο, ο οποίος παλεύει μόνος του να κρατήσει το μαγαζί του. Όταν ακούς «κρεοπώλης», το μυαλό σου πάει σε κάτι στερεότυπο. Είναι όμως ένας τύπος, ο οποίος αράζει μέσα στο μαγαζί και ακούει δυνατά μπλουζ και παλιές ροκιές μαζί με έναν γείτονα, φίλο του. Εκτός, όμως, από αυτό, είναι κινητή εγκυκλοπαίδεια και σχεδόν ιστορικός. Γνωρίζει με λεπτομέρεια Ιστορία αλλά και οικονομία – νομίζεις ότι μιλάς με οικονομολόγο. q Γενικά, το μόνο που θα άλλαζα είναι η νοοτροπία κάποιων λίγων κατοίκων, κυρίως μεγάλης ηλικίας, που δεν μπορούν να συμβιβαστούν με το παρόν κι έχουν μείνει στο παρελθόν. q Για εντελώς δικούς μου λόγους, όταν ακούω το «Closer» των Kings of Leon, φέρνω στο μυαλό μου τα Πετράλωνα.

30.6.16 – lifo

cinema

athens open air film festival

Δέκα ταινίες που αξίζει να δεις σε ένα κινηματογραφικό φεστιβάλ που μετατρέπει εξαιρετικά σημεία της πόλης σε θερινά σινεμά. Από τη Μαρία Παππά. Φωτό: SOOC

«the innocents» (1961) Πότε: Παρασκευή 1 Ιουλίου / 23:30 Πού: Άλσος Πετραλώνων / Είσοδος ελεύθερη Σκηνοθεσία: Τζακ Κλέιτον Η κορυφαία γοτθική ταινία τρόμου που σκηνοθέτησε ο Τζακ Κλέιτον είχε καταλυτική επιρροή στην ποπ κουλτούρα και στο μοντέρνο σινεμά τρόμου. Βασισμένη στο βιβλίο του Χένρι Τζέιμς Το στρίψιμο της βίδας, αφορά μια ψυχολογικά ασταθή γκουβερνάντα του 19ου αιώνα που πιστεύει ότι τα δυο παιδιά που προσέχει έχουν στοιχειωθεί από τα πνεύματα δύο καταραμένων εραστών. Η Ντέμπορα Κερ λάμπει στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ για πρώτη φορά στην ιστορία του κινηματογράφου χρησιμοποιείται ο ηλεκτρονικός ήχος από το συνθεσάιζερ της Daphne Oram. Η ταινία φημίζεται για την κατανυκτική της ατμόσφαιρα και το διφορούμενο τέλος

18 lifo – 30.6.16

της. Τέλος, η υπόθεση ενέπνευσε την Kate Bush να γράψει το κομμάτι «Infant Kiss» του άλμπουμ «Never for Ever».

«η τρικυμία» (the tempest, 1979) Πότε: Τετάρτη 13 Ιουλίου / 22:00 Πού: Πειραιώς 260 / Είσοδος ελεύθερη Σκηνοθεσία: Ντέρεκ Τζάρμαν Η Τρικυμία είναι η τρίτη ταινία που σκηνοθέτησε ο Ντέρεκ Τζάρμαν και η πιο προσιτή του. Τη γύρισε αμέσως μετά το μόνο τίμιο φιλμ που έχει γυριστεί ποτέ για το πανκ, το Jubilee. Ο πιο αβανγκάρντ κινηματογραφιστής της Βρετανίας μετά τον Πίτερ Γκρίναγουεϊ παίρνει το κύκνειο άσμα του Σαίξπηρ και του αλλάζει τα φώτα. Μεταφέρει τη δράση σε μια έπαυλη αντί σε νησί και σκηνοθετεί μια αντισυμβατική εξτραβαγκάνζα με το ίδιο πανκ πνεύμα της προηγούμενης δουλειάς του. Παρ’ όλα αυτά, το φιλμ

εντυπωσίασε τους νεότερους μελετητές του μεγάλου δραματουργού. Έχει άπειρο γυμνό, κυρίως ανδρικό, και μια αμφιλεγόμενη αλλά πλέον κλασική σκηνή, όπου η μητέρα του Κάλιμπαν τον βυζαίνει μπροστά στην κάμερα, και, κυρίως, επιτρέπει στον Τζάρμαν να μιλήσει για τα θέματα που τον απασχολούν, όπως η παρακμή της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και ο ρόλος του καλλιτέχνη στη σύγχρονη κοινωνία.

«ντίβα» (diva, 1981) Πότε: Πέμπτη 14 Ιουλίου / 22:00 Πού: Σινέ Δεξαμενή / Είσοδος ελεύθερη Σκηνοθεσία: Ζαν Ζακ Μπενέξ Μια παράνομη ηχογράφηση, μια υπόθεση διαφθοράς, μια καταξιωμένη τραγουδίστρια της όπερας και ο νεαρός ταχυδρόμος θαυμαστής της που μπλέκει σε μια απίστευτη περιπέτεια για χάρη της με φόντο

ένα μαγευτικό Παρίσι της δεκαετίας του ’80 συνθέτουν την υπόθεση της Ντίβας. Το αριστουργηματικό σύγχρονο φιλμ νουάρ του Ζαν Ζακ Μπενέξ αντιμετωπίστηκε αρνητικά όταν προβλήθηκε, το 1981, για πρώτη φορά στη χώρα του. Όχι μόνο ήταν εισπρακτική αποτυχία αλλά οι κριτικοί της εποχής το έθαψαν με τον χειρότερο τρόπο. Απέκτησε καλτ στάτους και παιζόταν για χρόνια στους κινηματογράφους της Γαλλίας.

«aliens» (1986) Πότε: Τρίτη 19 Ιουλίου / 21:30 Πού: Τρένο στο Ρουφ / Είσοδος ελεύθερη Σκηνοθεσία: Τζέιμς Κάμερον Το Aliens έσκασε μύτη επτά χρόνια μετά την πρώτη ταινία που γύρισε ο Ρίντλεϊ Σκοτ για το πιο επικίνδυνο και τρομακτικό πλάσμα που δημιουργήθηκε ποτέ για τη μεγάλη οθόνη. Διαφορετική σε ύφος, αντί

για κραυγές στο Διάστημα, η Σιγκούρνι Γουίβερ επιστρέφει στον ρόλο της Έλεν Ρίπλεϊ, αυτήν τη φορά στον πλανήτη όπου πρωτοανακαλύφθηκαν οι εξωγήινοι αιώνιοι αντίπαλοί της. Μαζί της έχει μια ομάδα εκπαιδευμένων πεζοναυτών και αυτόματα το Aliens γίνεται η απόλυτη ταινία δράσης. Φρενηρείς ρυθμοί που κόβουν την ανάσα, ο Τζέιμς Κάμερον κάνει μια ταινία αντάξια του πρώτου Aliens, που κρύβει την ίδια ένταση και αγωνία μέχρι το τελευταίο λεπτό. Προτάθηκε για επτά Όσκαρ, κέρδισε δύο, ενώ η Σιγκούρνι Γουίβερ έγινε η πρώτη γυναίκα στην ιστορία του θεσμού που προτάθηκε για Όσκαρ πρωταγωνιστικού ρόλου σε ταινία επιστημονικής φαντασίας.

«η ετυμηγορία» (the verdict, 1982) Πότε: Παρασκευή 22 Ιουλίου / 21:30 Πού: Σινέ Τριανόν |

Είσοδος ελεύθερη Σκηνοθεσία: Σίντνεϊ Λιούμετ Ο Πολ Νιούμαν αντικατέστησε τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ σε έναν ρόλο που θεωρείται μέχρι και σήμερα ένας από τους σημαντικότερους που έχει ενσαρκώσει στο σινεμά. Ο Ρέντφορντ, που δεν του άρεσε το σενάριο, απολύθηκε απο τους παραγωγούς, σε μια πρωτοφανή κίνηση όταν έμαθαν ότι συναντούσε τον Σίντνεϊ Πόλακ πίσω από τις πλάτες τους για να αναλάβει τη σκηνοθεσία. Τελικά την καρέκλα του σκηνοθέτη ανέλαβε ο Σίντνεϊ Λιούμετ, ενώ το σενάριο υπέγραψε ο Ντέιβιντ Μάμετ. Η Ετυμηγορία αφηγείται την ιστορία ενός αποτυχημένου και αλκοολικού δικηγόρου που προσπαθεί να εξιλεωθεί αναλαμβάνοντας μια υπόθεση ιατρικού λάθους και κακομεταχείρισης. Το φίλμ προτάθηκε για πέντε Όσκαρ και θεωρείται ένα από τα πιο δυνατά

«dementia» (1955) Πότε: Δευτέρα 25 Ιουλίου / 22:00 Πού: Ταινιοθήκη της Ελλάδος | Είσοδος ελεύθερη Σκηνοθεσία: Τζον Πάρκερ Έγραφε το «Variety» πριν από μερικά χρόνια ότι το Dementia είναι ένα από τα πιο περίεργα φιλμ που έχουν προβληθεί ποτέ στη μεγάλη οθόνη. Μια μοναχική και σεξουαλικά καταπιεσμένη γυναίκα με σκοτεινό παρελθόν ξυπνάει από έναν εφιάλτη και περιπλανιέται στους δρόμους της πόλης. Χωρίς διαλόγους και με ένα στυλ κινηματογράφησης που θυμίζει γερμανικό εξπρεσιονισμό, ο Τζον Πάρκερ πειραματίζεται με τις ταινίες τρόμου

και το φιλμ νουάρ. Γυρίστηκε το 1953 αλλά προβλήθηκε επίσημα τρία χρόνια αργότερα. Δεν το έχουν συγκρίνει τυχαία με το φιλμορόσημο του βωβού κινηματογράφου Το Εργαστήριο του Δρ. Καλιγκάρι. Την ταινία θα ντύσει μουσικά ο Boy, που θα παίξει ζωντανά κατά τη διάρκεια της προβολής της.

«αμαντέους» (amadeus, 1984) Πότε: Παρασκευή 29 Ιουλίου / 21:30 Πού: Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο / Είσοδος ελεύθερη Σκηνοθεσία: Μίλος Φόρμαν Μία από τις πιο διάσημες ταινίες της δεκαετίας του ’80. Το Αμαντέους κέρδισε με το σπαθί του τα οκτώ Όσκαρ από τα έντεκα για τα οποία προτάθηκε. Ποτέ άλλοτε η βιογραφία ενός θρυλικού συνθέτη δεν μεταφέρθηκε τόσο συναρπαστικά στον κινηματογράφο. Ο Μίλος Φόρμαν υπογράφει ένα αριστούργημα για τη

ζωή του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Δημιουργεί χαρακτήρες, όπως ο Σαλιέρι, που ξεπερνούν τα όρια του χρόνου. Βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό του Πίτερ Σάφερ, είναι μια καυστική μελέτη πάνω στο ταλέντο που δεν γνωρίζει όρια και στον φθόνο της μετριότητας. Προσοχή, θα τηρηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας στην προβολή της ταινίας στο Βυζαντινό Μουσείο λόγω περιορισμένης χωρητικότητας.

«προετοιμασία για έγκλημα» (dressed to kill, 1980) Πότε: Παρασκευή 19 Αυγούστου / 21:30 Πού: Ταινιοθήκη της Ελλάδος / Είσοδος ελεύθερη (ακατάλληλο για ανηλίκους) Σκηνοθεσία: Μπράιαν ντε Πάλμα Λίγοι σκηνοθέτες είναι τόσο επηρεασμένοι από τον κινηματογράφο του Χίτσκοκ όσο ο Μπράιαν ντε Πάλμα.

Οι περισσότερες ταινίες που γύρισε τη δεκαετία του ’80 όχι μόνο αποτίνουν φόρο τιμής στον διάσημο σκηνοθέτη τρόμου αλλά κοπιάρουν αριστοτεχνικά και πιο ελεύθερα το στυλ του και τη θεματική του, όσο μπορούν ώστε να μην έχουν πρόβλημα και χωρίς τους περιορισμούς της εποχής για την καταλληλότητα. Το Προετοιμασία για έγκλημα ήταν μια επίδειξη στυλ του Αμερικανού σκηνοθέτη, που παίζει με περισσή άνεση με τις αισθήσεις και το ηδονοβλεπτικό βλέμμα του θεατή.

«η απειλή» (the thing, 1982) Πότε: Παρασκευή 8 Ιουλίου / 22:00 Πού: Θέατρο Αττικού Άλσους / Είσοδος ελεύθερη (ακατάλληλο για ανηλίκους) Σκηνοθεσία: Τζον Κάρπεντερ Το καλτ κλειστοφοβικό αριστούργημα του Τζον Κάρπεντερ είναι το ελεύθερο ριμέικ μια παλιότερης ταινίας, του 1951, του Thing

from another world, που στιγμάτισε τα παιδικά χρόνια του σκηνοθέτη. Θεωρείται πιο πιστό στο βιβλίο στο οποίο βασίστηκαν και τα δύο φιλμ, το Who Goes There? του John Wood Campbell Jr. Μια ομάδα επιστημόνων σε μια απομονωμένη βάση στη μέση του πουθενά, στους πάγους της Ανταρκτικής, συναντάει ένα απειλητικό ον που έχει την ικανότητα να παίρνει τη μορφή του ανθρώπου που μολύνει. Η ταινία, για την εποχή της, είναι αξιομνημόνευτη για το gore και τις γραφικές σκηνές της. Και φυσικά χαρίζει έναν ακόμη χαρακτηριστικό ρόλο στον Κερτ Ράσελ, τον αγαπημένο ηθοποιό του σκηνοθέτη.

«αγκίρε, η μάστιγα του θεού» (aguirre, der zorn gottes, 1972) Πότε: Τρίτη 5 Ιουλίου / 21:30 Πού: Ανοιχτό Θέατρο Κολωνού / Είσοδος ελεύθερη Σκηνοθεσία: Βέρνερ

Χέρτσογκ Μία από τις πιο συγκλονιστικές ταινίες που έχουν γυριστεί ποτέ, ονειρική και σκληρή συνάμα στη σύλληψή της, το Αγκίρε είναι μια επική σπουδή στη μεγαλομανία και στην τρέλα από έναν ιδιοφυή δημιουργό. Ένας Ισπανός στρατιώτης οδηγεί μια ομάδα κονκισταδόρες σε ένα εφιαλτικό ταξίδι στον Αμαζόνιο για να ανακαλύψουν τον πλούτο της μυθικής πόλης του Ελ Ντοράντο. Ο Κλάους Κίνσκι ποτέ δεν ήταν πιο παρανοϊκός σε ταινία. Τα συχνά ξεσπάσματά του και οι διαφωνίες του με τον Χέρτσογκ κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων τρομοκρατούσαν όχι μόνο το συνεργείο αλλά και τον ίδιο τον σκηνοθέτη, που αντιδρούσε ανάλογα. Τα γυρίσματα έγιναν στο φυσικό περιβάλλον του Αμαζονίου και φυσικά συνάντησαν απίστευτες δυσκολίες. Το αποτέλεσμα όμως δεν χάνεται.

η φωτογραφία αρχείου είναι από το περσινό athens open air film festival

δικαστικά δράματα όλων των εποχών. Στην τελευταία σκηνή μπορεί κάποιος να δει στο background έναν νεότατο Μπρους Γουίλις σε μία από τις πρώτες του κινηματογραφικές εμφανίσεις.

30.6.16 – lifo

γευση

Fatto α mano Κ. Βάρναλη 21, Περιστέρι, 210 5777407 Fatto a Mano στα ιταλικά σηµαίνει «χειροποίητο», «φτιαγµένο µε το χέρι», και αυτές οι φράσεις αντιπροσωπεύουν απόλυτα το 100% φυσικό παγωτό της gelateria στο Περιστέρι που φτιάχνεται με φρέσκο ελληνικό γάλα και φρέσκα φρούτα εποχής. Το παγωτό φιστίκι του δεν έχει έντονο πράσινο χρώμα αλλά ένα απαλό καστανό και ο ανανάς του (ο καλύτερος της Αθήνας) διατηρεί στο εσωτερικό του τις ίνες του φρέσκου φρούτου! Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε τη φράουλα, το παγωτό από

νται καθημερινά πάνω από 25 διαφορετικές γεύσεις με υψηλών προδιαγραφών πρώτες ύλες. Στην Κρεμόνα μπορείτε να απολαύσετε αυθεντικά ποιοτικό παγωτό. Οι γεύσεις κανταΐφι, κρέμα παρφέ, μαύρη σοκολάτα και φράουλα αποτελούν σταθερή αξία στο ζαχαροπλαστείο που έχει ξεχωριστή θέση στην προτίμηση των Αθηναίων εδώ και πολλά χρόνια.

La Greche Μητροπόλεως 16Α, Σύνταγμα, 216 7006458 Η Εύη Παπαδοπούλου άνοιξε το μαγαζί της με αυθεντικό ιταλικό gelato το 2014 στη Μητροπόλεως. Το σω-

που θα σας μείνει αξέχαστη. Κάθε τόσο προσθέτει νέες γεύσεις στο μενού και αυτή την εποχή είναι must το αμύγδαλο.

Ballader Καπνικαρέας 2, Αθήνα, 210 3242082 Είναι ένα μικρό, αριστοκρατικό ζαχαροπλαστείο που κρύβει μερικά από τα καλύτερα γλυκά που μπορείτε να δοκιμάσετε αυτήν τη στιγμή στο κέντρο της Αθήνας. Όλα τα γλυκά είναι κυριολεκτικά της ώρας! Τι σημαίνει αυτό; Τα καρτελάκια που είναι πάνω σε κάθε γλυκό της βιτρίνας αναγράφουν την ώρα παρασκευής τους στο εργαστήριο – το οποίο

Πουλάει παγωτά και άλλα έξτρα γλυκίσματα, ανάλογα με την εποχή. Η κ. Αθανασία, που είναι η ιδιοκτήτρια του μαγαζιού, είναι υπεύθυνη για το μοναδικό κλίμα που σου φτιάχνει τη διάθεση. Παρασκευάζει μόνη της όλα τα παγωτά με τον παραδοσιακό, σπιτικό τρόπο, δηλαδή όπως τα έφτιαχνε η μαμά σου όταν ήσουν μικρός, χωρίς παγωτομηχανή και σύγχρονα κομφόρ. Παγωτό real, που δεν θυμίζει το πακεταρισμένο του εμπορίου. Αξίζει να δοκιμάσετε σοκολάτα, κρέμα, καϊμάκι, φιστίκι, μπισκότο, αλλά και πιο ιδιαίτερες γεύσεις, όπως τριαντάφυλλο, Baileys, καρύ-

πολύ συχνά το μενού τους. Σταθερή αξία, ωστόσο, παραμένει η κρέμα με μπισκότα Οreo, το σορμπέ ροδάκινο και λεμόνι. Το παγωτό τους παρασκευάζεται καθημερινά μπροστά στα μάτια των πελατών με φρέσκο ελληνικό γάλα και ολόφρεσκα φρούτα. Αν σας αρέσουν οι γαρνιτούρες, το L’ Arte del Gelato θα γίνει ο παράδεισός σας, επειδή είναι τόσες όσες και τα παγωτά.

Da Vinci Artisan Gelato Αδριανού 50, Μοναστηράκι, 210 3253863 / Σέλλεϋ 4, Πλάκα, 210 3226046 / Varkiza Resort, Βάρκιζα, 210 8972414 & στη Μύκονο Το Da Vinci άνοιξε

τένιας γεύσης, δεν θα ξέρετε ποιο παγωτό να πρωτοδιαλέξετε, καθώς έχουν ένα ολόκληρο μενού με παγωτό σοκολάτας σε διάφορες εκδοχές – το strawberry chocolate αξίζει πραγματικά. Η μαστίχα και το παγωτό με τριαντάφυλλο ήταν οι γεύσεις που τους καθιέρωσαν.

Solo Gelato A. Παπανδρέου 44, Χαλάνδρι, 210 6813622, www. sologelato.gr Ο ιδιοκτήτης του, Νίκος Χριστογεώργος, είναι τρίτης γενιάς «παγωτοποιός» και χρησιμοποιεί τις ίδιες συνταγές που χρησιμοποιούσε και ο παππούς του από το 1951. Τα παγωτά στο

(100% IGP), φουντούκι Πιεμόντε (100% IGP). Είναι ο απόλυτος ναός του παγωτού στα βόρεια προάστια.

Ζαχαροπλαστείο Χαρα Πατησίων 339, Άνω Πατήσια, 210 2287266 Η Χαρά έφερε στην οδό Πατησίων τα πολίτικα παγωτά της το 1968 και λίγα έχουν αλλάξει από τότε: τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο, σομόν τοίχοι και καθρέφτες με κοκοφοίνικες διατηρούν τον αέρα της δεκαετίας του 1970. Το Σικάγο και το εκμέκ παγωτό είναι τα must. Όλες οι μερίδες είναι γενναίες. Το Σικάγο είναι ένα πραγματικό ηφαίστειο σοκολάτας.

ζαχαροπλαστείο της πόλης, με ιστορία που κρατά από το 1915. Σήμερα την παράδοση συνεχίζει η τρίτη γενιά, που επιμένει σταθερά στο δόγμα «ποιότητα και αυθεντικές γεύσεις» που χαρακτήρισε την πορεία του όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό δεν θα μπορούσε να μην ισχύει και για το παγωτό του. Στο ζαχαροπλαστείο «Αφοί Ασημακόπουλοι» θα βρείτε μοναδικές γεύσεις παγωτού, όπως το φιστίκι Αιγίνης και η σοκολάτα, που φτιάχνονται από 100% αγνή κρέμα αγελαδινού γάλακτος, αλλά και εξαιρετικές τούρτες παγωτό με βάση το καϊμάκι και το παρφέ σοκολάτας.

που θα φαμε καλ

Είκοσι μέρη στην Αθήνα για παγωτό με αγνά υλικά και πρωτότυπες γεύσεις. Α

λωτό και το «κιάλι του πειρατή» (έναν άδειο κύλινδρο από γλυκιά σφολιάτα με ζάχαρη και κανέλα, ουγγρικής έμπνευσης και απίστευτης νοστιμιάς), για να σερβίρετε πρωτότυπα την επιλογή σας.

Κρεμόνα Δοϊράνης 56-58, Κυψέλη, 210 8259523 / Φιλολάου 84, Παγκράτι, 211 0148555 Εκεί θα βρείτε παραδοσιακό παγωτό και γλυκά που παράγονται με τον ίδιο τρόπο από το 1976. Στο εργαστήριό τους, που διαθέτει πιστοποίηση ISO 22000, παρασκευάζο-

20 lifo – 30.6.16

στό παγωτό το έμαθε από τα ταξίδια της, ειδικά από αυτά που έκανε στην Ιταλία. Εκεί γνώρισε τον Φραντσέσκο Παλμιέρι, έναν από τους πιο γνωστούς δασκάλους παρασκευής παγωτού στον κόσμο. Οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιεί είναι καθοριστικής σημασίας και η ποιότητά τους είναι κάτι που δεν θα θυσίαζε για κανέναν λόγο, κι ας πουλάει το παγωτό της λίγο ακριβότερα από άλλους. Το φιστίκι που χρησιμοποιεί, για παράδειγμα, είναι κορυφαίας ποιότητας κι εξασφαλίζει μια γεύση

βρίσκεται ακριβώς πάνω από τον χώρο του Βallader. Με τον ίδιο τρόπο παρασκευάζονται καθημερινά και τα παγωτά και με τα πιο φρέσκα και αγνά υλικά. Αξίζει το παγωτό Samurai με τσάι matcha, που δύσκολα θα βρείτε αλλού, και το Μojito με μαστίχα, που είναι όσο δροσιστικό φαντάζεσαι.

Cremino Νίκης 50A, Σύνταγμα, 215 550873 Το Cremino είναι ένα μικρό, ρετρό μαγαζί, διακοσμημένο με γούστο και λαμπερά χρώματα.

δα, βύσσινο, κεράσι. Το τριαντάφυλλο το φτιάχνει με ροδοπέταλα από τις τριανταφυλλιές που έχει στον κήπο της.

L' Arte del Gelato Λεωφόρος Ελ. Βενιζέλου 135, Ηλιούπολη, 210 9901669 Μικρό, με τραπεζάκια έξω και μέσα, με πολύ φιλικό και ευγενικό σέρβις – κάθε φορά που παραγγέλνεις, ακόμη και για το σπίτι, θα σου φέρουν νερό σε μια όμορφη κανάτα. Έχει πολύ λίγες γεύσεις σε μόνιμη βάση, γιατί τους αρέσει να ανανεώνουν

πρώτα στη Μύκονο. Η ιδέα τους ήταν πολύ απλή αλλά και αυτή που τους διαφοροποίησε: παράγουν καθημερινά στο εργαστήριό τους φρέσκο παγωτό με αγνά υλικά της Μεσογείου και με την ιταλική τεχνοτροπία. Πλέον η πετυχημένη gelateria λειτουργεί στο Μοναστηράκι, στη Βάρκιζα και στην Πλάκα. Χρησιμοποιούν σύγχρονες τεχνικές και παραδοσιακά υλικά, χωρίς πρόσθετα και συντηρητικά, για να φτιάξουν τις ιδιαίτερες γεύσεις τους. Αν είστε λάτρεις της σοκολα-

Solo Gelato παρασκευάζονται από την αρχή, με άριστες πρώτες ύλες και χωρίς έτοιμα μείγματα. Πριν από μερικά χρόνια πήραν την πρώτη θέση στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παγωτού στο Βερολίνο. Στο Solo Gelato θα βρεις μεγάλη ποικιλία γεύσεων παγωτού. Κάποιες γεύσεις είναι χωρίς ζάχαρη (με στέβια και σιρόπι αγαύης) και χωρίς γλουτένη. Κάποιες άλλες χαρακτηριστικές: παραδοσιακό καϊμάκι με σαλέπι και μαστίχα Χίου, σορμπέ σοκολάτας με κακάο Criollo, φιστίκι Σικελίας

Γαρνίρεται με σαντιγί, τριμμένο αμύγδαλο, το κλασικό μπισκότο στην κορυφή και πάντα σε μεταλλικό πιατάκι. Το εκμέκ κάνει βουτιά στο σιρόπι και το λίγωμα αντισταθμίζεται από τις δροσιστικές μπάλες παγωτού που το συνοδεύουν. Ένα από τα πιο παλιά και αγαπημένα παγωτατζίδικα της πόλης. Διαθέτει και delivery.

Ζαχαροπλαστειο Αφοι Ασημακόπουλοι Xαριλάου Τρικούπη 82, Αθήνα, 210 3610092 Eίναι τo παλαιότερο

Mattonella Ερμού 82, Μοναστηράκι & στα Φηρά Σαντορίνης, 6948 816551 Βρίσκεται απέναντι από την πλατεία Μοναστηρακίου, με θέα την Ακρόπολη. Από εκεί περνάει όλη η Αθήνα και πάντα έχει δουλειά. Αυτό, όμως, δεν το έχει κάνει να ρίξει την ποιότητα του παγωτού του. Στο Mattonella φτιάχνουν αληθινό παγωτό καθημερινά και για την παρασκευή του χρησιμοποιούνται μόνο οι πιο φρέσκες και ποιοτικές πρώτες ύλες – είναι η κουλτούρα τους τέτοια. Φρέσκα

φρούτα για τα σορμπέ παγωτά, φρέσκο γάλα και φρέσκια κρέμα γάλακτος από την πρότυπη αγελαδοτροφική μονάδα «Φάρμα Κουκάκη», πραγματικό κακάο και σοκολάτα από την εταιρεία Barry Callebaut και πολύ καλή σοκολάτα σε διάφορες εκδοχές για τους πιο παραδοσιακούς.

δεν τα βγάζουν ποτέ σε βιτρίνα, γιατί επηρεάζονται από το φως και τον αέρα. Αξίζει να δοκιμάσετε τις γεύσεις πεπόνι, κρέμα, φράουλα, σοκολάτα, καϊμάκι και γρανίτα σύκο και να τα ευχαριστηθείτε στον δροσερό κήπο του, στο πίσω μέρος του ζαχαροπλαστείου, κάτω από τα πλατάνια.

σκευάζεται χωριστά για να μη ζεσταθεί και να σερβιριστεί τελευταία στιγμή στο σπίτι, το μπισκοτένιο καλάθι από το τραγανό μπισκότο και μικρές μπάλες παγωτού απ’ όλες τις γεύσεις και, τέλος, τα μεγάλα χωνάκια με επικάλυψη σοκολάτας μέσα-έξω και παγωτό σε τέσσερις διαφορετικές γεύσεις.

Βαρσος

Νανα Γιωτη

Κασσαβέτη 5, Κηφισιά, 210 8013743 Σύκο, ζάχαρη όση χρειάζεται, ελάχιστο νερό στην παγωτομηχανή και έτοιμη η γρανίτα. Έτσι φτιάχνονται τα παγωτά στον Βάρσο στην Κηφισιά εδώ και τριάντα χρόνια. Δεν θα βρείτε εξωτικές γεύσεις

Αίαντος 6, Βριλήσσια, 210 6855122 / Ψυχάρη 1, Ψυχικό, 210 6772064 Η Νανά άνοιξε το ζαχαροπλαστείο της το 2009, όταν επέστρεψε από τη Ρώμη, όπου είχε ζήσει για επτά χρόνια. Τα γλυκά και τα παγωτά που φτιάχνει καθημερινά στο εργαστήριό

Γαλακτοπωλειο Λακαφωση Λεωφόρος Σταμάτας 47, Σταμάτα, 210 6217810, www.lakafosis.gr Ακόμα πιο βόρεια, στη Σταμάτα και στο εξαιρετικό γαλακτοπωλείο της οικογένειας Λακαφώση, αγοράζεις για το σπίτι, επειδή δεν σερβίρεται στο

Ζαχαροπλαστειο Σιντριβανι Ειρήνης 4 & Μαραθώνος, Ν. Φιλαδέλφεια, 210 2518152 Στο πεντακάθαρο, μοντέρνο εργαστήρι ζαχαροπλαστικής του Θοδωρή Γεωργακόπουλου και της Κ. Κανάκη, που επιμένουν σε γλυκά και παγωτά παλαιάς κοπής (σοκολατίνες, νουγκατίνες, ποντικάκια) με αγνά υλικά και ντεμοντέ εμφανίσεις, θα βρείτε εξαιρετικό Σικάγο και εκμέκ με παγωτό καϊμάκι. Δεν είναι τυχαίο που συναγωνίζεται το εκμέκ της Χαράς στα Πατήσια. Οι απαλές γρανίτες με χυμό από φρούτα εποχής, χωρίς πρόσθετα και αρωματικά, και τα

έκαναν τη διαφορά, επειδή βουτιούνται στη σοκολάτα ένα-ένα με το χέρι, καθημερινά, σε γεύσεις όπως κρέμα, φιστίκι, φράουλα και σοκολάτα (συσκευάζονται σε ειδικό κουτί που τα κρατά παγωμένα για δύο ώρες). Μπορείτε να πάρετε και παγωτό για το σπίτι σε γεύσεις βανίλια, σοκολάτα με σιρόπι ή χωρίς, στρατσιατέλα, κρέμα και τούρτες παγωτό. Όλα τα παγωτά φτιάχνονται από αγνές ελληνικές πρώτες ύλες. Μην ξεχάσετε να πάρετε και λίγες touilles (λεπτά μπισκότα) με αμύγδαλο, πορτοκάλι ή φιστίκι για να συνοδεύσετε το παγωτό σας.

βυσσινάδα Αργουδέλη που θα βρείτε πάντα στο ιστορικό ζαχαροπλαστείο.

Η Στανη Δραγάτση 14, πλατεία Κοραή, Πειραιάς, 210 4174235 Το ζαχαροπλαστείο είναι ένα από τα ορόσημα του Πειραιά και λειτουργεί από το 1933. Αυτό τον καιρό το τρέχουν οι δύο ξαδέλφες, Στυλιανή και Μαρία Κουντούρα. Αρχικά το είχαν ανοίξει οι Μικρασιάτες παππούδες τους. Το γαλακτοζαχαροπλαστείο βρίσκεται στην ίδια θέση, στην πλατεία Κοραή, από τότε που άνοιξε. Από το 1933 στον κατάλογο υπάρχει

παγωτού. Η ποιότητα και η αγνότητα των πρώτων υλών που χρησιμοποιεί το κάνουν να ξεχωρίζει και δεν πρέπει να λείπει από καμία λίστα με τα καλύτερα παγωτά της Αθήνας. Στον Μπακογιάννη θα βρείτε τρεις εξαιρετικές γεύσεις: κρέμα με γεύση βανίλιας, καϊμάκι και κακάο με κουβερτούρα Υγείας. Πακετάρονται στο παλιομοδίτικο λευκό ρυζόχαρτο μόνο για το σπίτι. Εxtra tip: Επειδή το γάλα που προμηθεύεται ο Μπακογιάννης έρχεται πιστοποιημένο και αποκλειστικά από μια στάνη στα Μέγαρα, το καλοκαίρι που τα πρόβατα δεν παράγουν γάλα, κλείνει το εργα-

νο με 40 συστατικά, μεταξύ των οποίων ανθόνερο, πραγματικό μέλι, καραμελωμένα αμύγδαλα και πρόβειο, παραδοσιακό ακατέργαστο βιολογικό γάλα. Δεν έχει μουστάρδα, απλώς το χρώμα του τη θυμίζει.

Chocolate Milano Λεωφ. Αλίμου 53, Άλιμος, 213 0231660 Όλοι μιλάνε για το παγωτό Cioccolata Ρepperoncino (με κανέλα και καυτερή πιπεριά) του Ελληνο-ιταλού Stefano (ιδιοκτήτης του Chocolate Milano) και δεν είναι το μόνο που αξίζει στην gelateria που άνοιξε στον Άλιμο το 2012 και άλλαξε τον

λο παγωτο φετοσ;

Από τη Μαρίνα Πετρίδου. Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν αλλά αυθεντικό, παραδοσιακό παγωτό και γρανίτες. Για τις γρανίτες χρησιμοποιούν μόνο φρούτα εποχής, τα λιώνουν, προσθέτουν όση ζάχαρη χρειάζεται και τα χτυπάνε στην παγωτομηχανή. Αν τους βγαίνει πολύ πηχτό, θα προσθέσουν λίγο νερό, αυτά, τίποτε άλλο. Όλα τα παγωτά φτιάχνονται από αγνά υλικά – στον Βάρσο κάνουν αυτό που γνωρίζουν να κάνουν πολύ καλά τα τελευταία τριάντα χρόνια. Τα διατηρούν αεροστεγώς κλεισμένα σε ειδικά ψυγεία και

της στα Βριλήσσια τα έχει εμπνευστεί από τα ταξίδια της. Το παγωτό της είναι πραγματικά καλό και παρασκευάζεται μόνο από αγνά υλικά. Το μανταρίνι, που σπάνια θα βρεις κάπου αλλού, αλλά και το φιστίκι με ολόκληρα κομμάτια φιστικιού και το παγωτό καπουτσίνο είναι ό,τι καλύτερο μπορείτε να δοκιμάσετε εκεί. Ξεχωρίζει, βέβαια και για τρεις ακόμη πρωτότυπες δημιουργίες: το προφιτερόλ παγωτού (μικρά σουδάκια γεμισμένα με παγωτό βανίλια και γκανάς σοκολάτας), που συ-

πρατήριό τους, παγωτό αμύγδαλο, καλό παγωτό μερέντα, γιαούρτι και το αγαπημένο με καραμελωμένους ξηρούς καρπούς και σιρόπι καραμέλας. Το παγωτό φράουλα φτιάχνεται μόνο από φρέσκο φρούτο και είναι πραγματικά νόστιμο. Στο γαλακτοπωλείο Λακαφώση μπορείτε να έχετε απόλυτη εμπιστοσύνη στην ποιότητα του παγωτού και της πρώτης ύλης που χρησιμοποιούν. Το γάλα το επιλέγουν προσεκτικά και είναι από τα πιο αγνά που μπορείτε να γευθείτε.

παγωτά που γίνονται με πρόβειο γάλα αξίζουν μια επίσκεψη στη Νέα Φιλαδέλφεια. Μπορείτε να τα απολαύσετε στον καταπράσινο εξωτερικό χώρο του, να βολτάρετε στη γειτονιά ή να τα πάρετε στο σπίτι.

Ελληνικον Π. Ιωακείμ 26, Κολωνάκι, 210 3601858 / Ελ. Βενιζέλου 59, Ερυθραία, 210 8074512 / 25ης Μαρτίου 71, Ν. Ψυχικό, 210 6753388 Το σικάτο Ελληνικόν έκανε την έκπληξη στον χώρο του παγωτού πριν από είκοσι χρόνια περίπου – τα διάσημα πλέον παγωτίνια του

Μαστρονικολας Καραολή & Δημητρίου 68, Πειραιάς, 210 4123783 Ο Πειραιάς φαίνεται να έχει την πρωτιά στο καϊμάκι. Ένα ακόμα καλό καϊμάκι θα βρεις στο γαλακτοζαχαροπλαστείο Μαστρονικόλα που βρίσκεται στην ίδια θέση τα τελευταία 105 χρόνια και σερβίρει στη γειτονιά επί τρεις γενιές ρυζόγαλο, κρέμες και καλό παγωτό. Καϊμάκι από ολόπαχο πρόβειο γάλα με σαλέπι και άρωμα βανίλιας αλλά και γεύσεις φράουλα, ρόδι, φιστίκι και cookies. Ο καλύτερος συνδυασμός είναι με

το παγωτό καϊμάκι, που στην Πόλη ανέκαθεν φτιαχνόταν με σαλέπι, αλλά χωρίς μαστίχα – έτσι το φτιάχνουν μέχρι σήμερα. Αυτό αξίζει να παραγγείλετε και θα σας το σερβίρουν με βυσσινάδα Κλωνή από το Αίγιο, για να απολαύσετε παραδοσιακές και απλές γεύσεις.

Μπακογιαννης Χρυσοστόμου Σμύρνης 15, πλατεία Κανάρια, Ηλιούπολη, 210 9736971 Το μικρό γαλακτοκομικό εργαστήριο στην Ηλιούπολη είναι μια φωτεινή εξαίρεση στον κανόνα του αθηναϊκού

στήριό του, οπότε θα πρέπει να προμηθευτείτε 5-6 κιλά πριν από τον Ιούλιο. Αξίζει να τα έχετε στην κατάψυξή σας.

Τουλα Ευτυχίδου 41, Παγκράτι, 210 7243193 To ζαχαροπλαστείο «Τούλα» άνοιξε για πρώτη φορά το 1920 στην Κωνσταντινούπολη και ύστερα από 44 χρόνια ήρθε στο Παγκράτι. Είναι διάσημο για πολλά γλυκά του, αλλά για ένα είναι ξακουστό σε όλη την Αθήνα, και όχι μόνο: το παγωτό μουστάρδα. Φτιαγμέ-

τρόπο που τα νότια προάστια τρώνε παγωτό. Χειροποίητο ιταλικό παγωτό, χωρίς καθόλου χρωστικές ουσίες, ούτε αρώματα, φτιαγμένο από αγνά ελληνικά προϊόντα: ελληνικό γάλα, φιστίκια Αιγίνης, λεμόνια από τη Ζάκυνθο, φράουλες από την Ηλεία. Τα λαχταριστά μπριός παγωτού (ζεσταίνουν λίγο το μπριός και βάζουν μέσα του το παγωτό που λιώνει γλυκά) και τα σορμπέ με φυσικούς χυμούς εξωτικών φρούτων (maracuja, ananas, caja, mango, acerola) αξίζουν μια δοκιμή.

30.6.16 – lifo

απο ton m. hulot. φωτογραφια: παρις ταβιτιαν.

οιAθηναίοι

q Ο πατέρας μου ήταν ιδιωτικός υπάλληλος, η μητέρα μου έκανε οικιακά. Δεν είχαν καμία σχέση με τη μουσική. Όταν στην εφηβεία μου είπα στον πατέρα μου ότι ήθελα να γίνω μουσικός, τρελάθηκε. Μου είπε: «Ούτε να το σκέφτεσαι, θα γίνεις οικονομολόγος». Ήθελα να πάω στην Αίγυπτο γιατί υπήρχε μια σχολή αραβικής μουσικής εκεί, για να μάθω νέι, που μου άρεσε. Μου είπε: «Εγώ πήγαινα ξυπόλυτος μια ώρα δρόμο στο σχολείο να μάθω γράμματα κι εσύ δεν εκτιμάς τη δυνατότητα που σου δίνω να σπουδάσεις;». Δεν ήθελε ούτε να το σκεφτεί. Τελικά, έφυγα από το σπίτι και άρχισα να δουλεύω στη Λαχαναγορά.

q Βρήκα μια φλογέρα καλαμένια, ανακάλυψα πώς φυσάνε και ήθελα να μάθω και να παίζω, γιατί μου άρεσε η δημοτική μουσική, παρόλο που άκουγα ροκ. Άρχισα να παίζω δημοτικά, επαγγελματικά, από 18 χρονών. Πήγα στον Πέτρο τον Καλύβα, έναν Τσιγγάνο «αετό» που έπαιζε φλογέρα, κλαρίνο και ζουρνά, πάρα πολύ καλό, στο συγκρότημα της Δόμνας Σαμίου. Έμενε στα Λιόσια και πήγαινα στο σπίτι του κι έκανα μαθήματα. Την πρώτη φορά που τον συνάντησα φορούσε πράσινο πατούμενο και γούνα και μου είπε μια αστρονομική τιμή. Του λέω: «Δεν γίνεται καπετάνιο, δεν παίζουν τόσα». Παζάρεψα και την κατέβασα την τιμή, μέχρι που συμφώνησε σε κάτι συμβολικό, αλλά ήθελε να του στέλνει ο πατέρας μου κι ένα αρνί κάθε Πάσχα – του είχα πει ότι έμενε στο χωριό. Ήταν εκπληκτικός μουσικός. Στον τοίχο είχε μια φωτογραφία με τον ίδιο μπροστά σε ένα συνθεσάιζερ. Τον ρώτησα: «Ρε συ, Πέτρο, παίζεις και συνθεσάιζερ;». «Όχι», μου λέει, «αλλά είναι η “ονείρωξή” μου». Δίπλα του έμαθα φλογέρα και κλαρίνο, έμαθα και ζουρνά μόνος μου και άρχισα να παίζω στο «Περιβολάκι του λαού μας», μια εκπομπή του Νέστορα Μάτσα στην τηλεόραση που παρουσίαζε η Γωγώ Ατζολετάκη. Διάβαζε ένα δημοτικό ποίημα κι η κάμερα έκανε ζουμ σ’ εμένα που έπαιζα φλογέρα. Έπαιζα και στην ταβέρνα της Δήμητρας στα Εξάρχεια, σε μια κομπανία που τη λέγαμε «Κομπανία». Τότε δεν υπήρχε άλλη κομπανία, ήμασταν οι πρώτοι, έτσι δεν χρειαζόταν να έχουμε όνομα. Παίζαμε ρεμπέτικα και δημοτικά, μετά ήρθε η Ρούλα η Λουκούμη, που έλεγε νησιώτικα, και κάθε φορά που παίζαμε είχαμε και άλλον μουσικό. Τότε ζούσε ο Κόρρος, που έπαιζε βιολί, ο Θόδωρος ο Κεκές, που έπαιζε εκπληκτική γκάιντα – ήταν θυρωρός και ζούσε σε ένα υπόγειο. Μας καλούσαν σε πανεπιστήμια και κάναμε συναυλίες.

q Με τα πολιτικά ασχολήθηκα πάρα πολύ έντονα, ίσως και λόγω της δικτατορίας, αλλά και μετά συνέχισα να ασχολούμαι, κάπως πιο ισορροπημένα. Στην αρχή γινόταν χαμός, ΚΠΣΠ, ΤΡΟΕΚΕ, ΔΗΠΕΚΕ, μπήκα σε ομάδες. Τότε με ενδιέφερε πάρα πολύ η πολιτική, ξεκίνησα από τον αντιεξουσιαστικό χώρο, κυρίως ως individualist, όταν το περιοδικό που έβγαζε ο Νίκος ο Μπαλής και πουλάγαμε στον δρόμο έλεγε: «Μπορείτε και να το κλέψετε». Ήταν και πιο ενωμένος τότε ο χώρος. Μαζευόμασταν στα Εξάρχεια – εκείνη την εποχή είχε δρόμους γύρω-γύρω, δεν ήταν πεζόδρομοι. Εκεί, σε μια γωνία, κάθονταν οι παπατζήδες κι έπαιζαν «εδώ παπάς, εκεί παπάς» κι όταν έσκαγε περιπολικό και αρχίζαμε να κάνουμε φασαρίες, τους μάζευαν κι αυτούς. Έπεφτε γιαουρτοπόλεμος με τους παπατζήδες. Ήταν ένα μαγαζί με γιαούρτια στην πλατεία, εκεί όπου είναι σήμερα το Ginger Αle, το οποίο δεν προλάβαινε να πουλάει.

q Στην πλατεία Εξαρχείων παίζαμε μουσική με ηλεκτρικές κιθάρες και φορητά κασετόφωνα. Αυτοσχεδιασμοί και τέτοια. Η δικιά μας χιποκατάσταση ήρθε μετά τη δικτατορία, όπως και το πανκ ήρθε τη δεκαετία του ’80. Μεγάλωσα αγαπώντας τα βινύλια, η μουσική ήταν πολύ σημαντική για μένα και σε δύσκολες εποχές με έχει βοηθήσει πολύ. Υπήρξαν χρονικές περίοδοι που έζησα από τη μουσική. Έφτιαχνα φλογέρες, σκάλιζα, έκανα πάνω τους πυρογραφίες και τις πούλαγα στον δρόμο και στον Νάκα. Συνολικά, έχω κάνει καμιά τριανταριά δουλειές. Ξεκίνησα πουλώντας βάσεις για ψυγεία, δούλεψα σε βενζινάδικο, σε ξυλουργείο, ως γκαρσόνι – ήταν πιο εύκολο τότε να είσαι σε φρικοκατάσταση. Μετά, δούλεψα σε ένα μαγαζί με είδη προικός που είχε ο αδελφός μου και έπειτα, με έναν φίλο που ο πατέρας του πούλαγε μύδια στην Κεντρική Αγορά, κάναμε οστρακοτροφείο στον Αμβρακικό. Μόλις άρχισε να πηγαίνει καλά, το πουλήσαμε και πήγα στην Κόρινθο. Μετά χώρισα, γύρισα στην Αθήνα κι έφτιαξα έναν free guide, που ήταν από τα πρώτα free press, το «Welcome to Athens», έναν αγγλόφωνο οδηγό, κυρίως εικαστικό-πολιτιστικό. Παρουσίαζα Ξενάκη και Χρήστου και κανείς δεν μου έδινε διαφήμιση, γιατί οι δισκογραφικές ήθελαν να προωθήσουν τα δικά τους, κυρίως σκυλάδικα. Πάτωσα γιατί ήταν νωρίς και οι άνθρωποι δεν έδειχναν εμπιστοσύνη σε δωρεάν έντυπα. Μετά δούλεψα ως ταξιτζής – δύσκολη δουλειά και λίγο επικίνδυνη. Ήταν κουπί σε γαλέρα, αλλά είχε καλό μεροκάματο.

q Με τον Αντώνη γνωριστήκαμε μέσω του αδελφού του, που ήταν φίλος μου. Κάποια στιγμή που την κοπάνησα από το σπίτι και η αστυνομία με έψαχνε και στο σπίτι τους, ο Αντώνης σκέφτηκε: «Κάτι παίζει μ’ αυτόν». Κάναμε παρέα, είδαμε ότι ακούγαμε τα ίδια πράγματα, ήμασταν και οι δυο οπαδοί του φλίπερ και αρχίσαμε τους αυτοσχεδιασμούς. Αληταρίες, κάναμε μαζί ό,τι μπορείς να φανταστείς. Ο Αντώνης έπαιζε κιθάρα. Φτιάξαμε ένα γκρουπ που λεγόταν Us and Us (Εμείς κι Εμείς), μετά ένα που λεγόταν Μαουρίτσιο Τερσίνι Όρκεστρα και μετά τους Lost Bodies. Νομίζω ότι η φιλοσοφία των Lost Bodies κρατάει ακόμα.

q Στην αρχή βγάλαμε δύο κασέτες, τη «Δο Ντίεση» και την «Αναρρόφηση Τροφής» – η αναρρόφηση τροφής ήταν ένας από τους λόγους που πέθαιναν τα πανκιά εκείνη την εποχή, από πιοτό. Κυκλοφορούσαν στην Αθήνα στο κέντρο και σε μερικά δισκάδικα σε όλη την Ελλάδα.

q Ήταν η εποχή που με κούρασε η Αθήνα και πήγα στην Κόρινθο, όπου ασχολήθηκα με το τρανς – μου άρεσε πολύ το τρανς. Φτιάξαμε μια ομάδα από ανθρώπους που ασχολούνταν με τα ψυχεδελικά, άλλοι με breakbeat, άλλοι με jungle, μιξάραμε τις μουσικές και ήταν πολύ ωραία. Έπεσε χορός με το τουλούμι. Κι επειδή ήμουν ο μεγαλύτερος, εμένα μάζευε πρώτο η αστυνομία – γιατί δεν παίζαμε σε μαγαζιά, κάναμε rave party. Ήταν ’90-’92 και τα rave ήταν στο peak. Έπειτα από δύο χρόνια γάμου και με δύο παιδιά, χώρισα κι έφυγα από κει, και ήρθα στην Αθήνα. Ήταν η έξοδος του Μεσολογγίου.

Θάνος Κόης Μουσικός, το μισό των Lost Bodies. Γεννήθηκε στα Πετράλωνα, ζει στην Καλλιθέα. Κάποτε τον αποκάλεσαν «χαμένο κορμί» και από εκεί ονόμασε το συγκρότημά του. 22 lifo – 30.6.16

οιAθηναίοΙ

Θάνος Κόης

q Όταν γύρισα, μετά τον χωρισμό, και ήμουν σε «ελεύθερη κατάθλιψη, ρίξτε μου σχοινί ν’ ανέβω στο πάτωμα», με πήρε τηλέφωνο ο Γιάννης Αγγελάκας. Μου είπε ότι του άρεσε η δουλειά μας και ήθελε να την κυκλοφορήσει από την εταιρεία που είχε τότε στη Virgin, τη ΧΑ!!! Records. Ο πρώτος δίσκος μας, όμως, βγήκε στη Lazy Dog, γιατί είχαμε συμφωνήσει ήδη ένα CD με επιλογές από τις δύο κασέτες μας. Το θεωρούσαμε προδοσία να βγει σε βινύλιο, γιατί είχαμε τη φιλοσοφία της κασέτας που είχε σκάσει εκείνη την εποχή και δίναμε σημασία στο χειροποίητο. Τις έφτιαχνες μία-μία στο χέρι, όπως και τα φανζίν, τα χρωμάτιζες με μαρκαδόρους, κόλλαγες και καθρεφτάκια κι έβγαζες όλο σου το μεράκι.

q Όλα ήταν χειροποίητα, ακόμα και ο τρόπος που ηχογραφούσαμε. Κι όλες οι παραμορφώσεις και οι θόρυβοι ήταν handmade. Φρενάραμε τις στροφές από το κασετόφωνο, ανοίγαμε σελοτέιπ μπροστά στο μικρόφωνο, ηχογραφούσαμε ήχους από το πλυντήριο που δούλευε, κόβαμε και κολλάγαμε την ταινία. Θυμάμαι, άκουγαν στο στούντιο ένα κομμάτι για να το μαστεράρουν για τον δίσκο, νομίζω το «Αναρρόφηση Τροφής», που κάνει σε σημεία καθυστέρηση στις στροφές, και νόμιζαν ότι το μηχάνημα μάσαγε την κασέτα. «Στοπ, στοπ» φώναζαν. «Όχι», τους λέω, «ρε παιδιά, έτσι είναι το κομμάτι».

q Το δεύτερο άλμπουμ μας, το «Γενετικά Καθαροί», βγήκε στην εταιρεία του Αγγελάκα. Ήταν ένας πολύ σκληρός δίσκος κι όταν τον άκουσε η εταιρεία τρόμαξε. Είχε αλλάξει ο ήχος μας μετά το drum’n’bass. Συνολικά, έχουμε βγάλει 12 CD κι ετοιμαζόμαστε να κυκλοφορήσουμε ένα διπλό βινύλιο με επιλογές από τη μουσική που έχουμε κάνει για θέατρο, χορό και σινεμά. Θα λέγεται «Ειδικός Ωκεανός» και θα το βγάλει η Underflow. Θα έχει μουσική που έχουμε κάνει για τα Χάρτινα Λουλούδια, τον Φιλοκτήτη του Μαρμαρινού, τον Προμηθέα Δεσμώτη, το Κακό, την ταινία με ζόμπι στην οποία παίζαμε garage…

q Την πόλη όπου ζω στη Βραζιλία την λένε Belo Horizonte, Καλό Ορίζοντα, και είναι η πόλη των Sepultura. Δεν έχει θάλασσα, είναι στην ενδοχώρα, αλλά έχει συγκροτήματα που παίζουν διασκευές κομματιών θρυλικών συγκροτημάτων και βλέπεις παντού αφίσες με Beatles και Iron Maiden. Η χώρα είναι μαγική. Οι παραλίες είναι εκπληκτικές και πάμε κάθε τόσο. Είναι δέκα-είκοσι χιλιομέτρων μονοκοπανιά, με άμμο πλάτους έως και πενήντα μέτρα. Από κει ξεκινάει δάσος ασύλληπτο, στο οποίο κατά τις πέντε η ώρα γυρνάνε κοπάδια από πουλιά, παπαγάλοι πολύχρωμοι που πάνε στις φωλιές τους, το βράδυ έχει πυγολαμπίδες, είναι μια χώρα παραδείσια. Βέβαια, γι’ αυτούς που έχουν φράγκα είναι παράδεισος, οι φτωχοί υποφέρουν. Είναι πολλά χρόνια η ίδια δύσκολη φάση: ο μέσος μισθός είναι 200 ευρώ και για να νοικιάσεις ένα σπίτι θέλεις 700. Έτσι, οι πιο πολλοί μένουν σε φαβέλες. Και στη φαβέλα πληρώνουν νοίκι στη μαφία. Είναι δύο μαφίες, ιταλικές και οι δύο. Η μία είναι η Καμόρα και όλα τα λεφτά που μαζεύουν τα στέλνουν στην Ελβετία. Στη φαβέλα οι κάτοικοι δίνουν 20 ευρώ τον μήνα, αλλά όλος ο τζίρος γίνεται από το εμπόριο ναρκωτικών και όπλων. Οι πόλεις είναι γιγαντιαίες και βλέπεις να ανεβαίνουν στο βάθος έξι χαρταετοί, κόκκινοι ή άσπροι, ανάλογα με το είδος του ναρκωτικού που έχει έρθει κάθε φορά. Το βράδυ ρίχνουν πυροτεχνήματα, με τα ίδια χρώματα. Οι μαφιόζοι φτιάχνουν ένα κέντρο υγείας με έναν γιατρό, δηλαδή, εκεί που βγάζουν εκατομμύρια, δίνουν και δύο χιλιάδες για τους εξαθλιωμένους, οπότε φαίνεται ότι κάνουν κάτι.

q Με ενδιαφέρει ο χώρος της αναρχίας ως κατάσταση, ως κριτική θέση, ως αυτο-οργάνωση αλλά και γιατί δίνει χώρο σε όλες τις αιρετικές απόψεις. Πιστεύω ότι με τη μουσική μου έχω ένα όπλο να μιλήσω κι εγώ – όλοι πρέπει να μιλήσουμε, γιατί είναι μια εποχή πολύ ιδιαίτερη. Το θέμα είναι ότι δεν σε ακούει κανείς. Ο κόσμος είναι φλασαρισμένος, σε κακό χάλι, είναι όπως μετά τη βόμβα της Χιροσίμα, που οι άνθρωποι είχαν γίνει ζόμπι.

q Η πολιτική δεν είναι αυτό που ζούμε. Πολιτική είναι το πώς θα οργανώσουμε τη ζωή μας καλύτερα. Αυτό που

q Δεν είμαστε hardcore πολιτικοποιημένοι, οι μουσικές μας και οι στίχοι μας παίζουν σε πολλά επίπεδα. Είναι εξίσου σημαντικός για μας ο έρωτας, ο θάνατος, η πολιτική, όλα είναι στο ίδιο επίπεδο. Αν αφήσεις κάτι έξω, είναι αναπηρία από καλλιτεχνικής πλευράς. Αν μια εποχή αρρωσταίνει, κάτι ορμάει και παίρνει τον χώρο και των άλλων. Και αυτό είναι ένδειξη ότι κάτι είναι αρρωστημένο.

q Μου αρέσουν οι συναυλίες, παρόλο που είναι κουραστικές. Μου αρέσει το διάβασμα, το μπάνιο, η θάλασσα, οι συζητήσεις με ωραίους ανθρώπους, το σεξ πάρα πολύ. Το μαγείρεμα. Με εκνευρίζει η αναισθησία των επαγγελματιών πολιτικών, το ότι ψηφίζουν απίστευτα πράγματα και δεν τρέχει τίποτα. Και τα ξαναψηφίζουν. Τα ΜΜΕ και το πώς μανιπουλάρουν τον κόσμο είναι εξοργιστικά.

q Ο έρωτας έχει παίξει σημαντικό ρόλο στη ζωή μου. Δεν μπορώ να πω ότι είμαι από τους αδικημένους, μάλλον είμαι από τους ευνοημένους, γιατί είχα μακροχρόνιες σχέσεις και κάτι σημαίνει αυτό. Βέβαια, έχω συνηθίσει και να συζώ. Οπότε σημαίνει ότι ξέρω πότε ο άλλος θέλει τον χώρο του. Με τη δεύτερη γυναίκα μου ζήσαμε επτά χρόνια μαζί. Η πρώτη ήταν Ελβετίδα, η δεύτερη Ελληνίδα, η τρίτη Βραζιλιάνα. Από την εμπειρία μου με τα διαζύγια, έχω καταλάβει το εξής: στις δύο τραγωδίες, παίρνεις δώρο μία κωμωδία. Είναι σαν τις πίτσες.

q Διάβαζα προχθές σε ένα βιβλίο του Χαλίλ Γκιμπράν κάτι πολύ ωραίο, ότι ο θάνατος είναι ένας ποιητής που κανείς δεν θέλει να τον ξέρει στη χώρα του ή ένας προφήτης που αγνοούν όλοι. Έρχεται κάτι να σου πει, κάποιον ρόλο παίζει. Στην αρχή, όταν έμαθα για την αρρώστια μου, με έπιασε πανικός, αλλά στην πορεία συνειδητοποιείς ότι μπορείς να έχεις καλή ποιότητα ζωής με τα φάρμακα που υπάρχουν.

q Η ζωή με έμαθε να έχω υπομονή με τους ανθρώπους, να μην τσαλαπατάω για να μην πατήσω κανέναν. Να προσπαθώ να είμαι ευγενικός και να είμαι αισιόδοξος.

Πιστεύω ότι με τη μουσική μου έχω ένα όπλο να μιλήσω κι εγώ – όλοι πρέπει να μιλήσουμε, γιατί είναι μια εποχή πολύ ιδιαίτερη. Το θέμα είναι ότι δεν σε ακούει κανείς. Ο κόσμος είναι φλασαρισμένος, σε κακό χάλι, είναι όπως μετά τη βόμβα της Χιροσίμα, που οι άνθρωποι είχαν γίνει ζόμπι. 24 lifo – 30.6.16

☛

ζούμε είναι ό,τι να ’ναι, τσαρλατανισμός και ξεπούλημα. Τον κόσμο τον ξεφτίλισαν, τον έβρισαν και του είπαν ότι είναι διεφθαρμένος και ότι έφαγε λεφτά. Για πρώτη φορά στην ιστορία άρχισαν και οι Έλληνες να τσιμπάνε κάτι, γιατί για πρώτη φορά είχαν ειρήνη. Συνέχεια είχαμε πολέμους και ταραχές, τόσο κακό ήταν; Μας φόρτωσαν με ενοχές και τα πήραν όλα πίσω. Μετά έπεσαν κι άλλοι από πίσω να πουν στον κόσμο ότι ήταν μικροαστοί, επειδή βγήκαν στον δρόμο, και ρώταγαν πού ήταν όλοι αυτοί πριν. Όταν έγινε ο Μάης του ’68, ρώταγε κανείς πού ήταν όλοι αυτοί τον Μάρτιο ή τον Δεκέμβριο και τι έκαναν το 1967; Ή, όταν έγινε η Οκτωβριανή Επανάσταση, ρώταγε κανείς πού ήταν όλοι αυτοί τον Αύγουστο; Δεν θυμάμαι και άλλο κίνημα μετά τη δικτατορία να έχει κρατήσει τόσο καιρό.

ΙNFO Οι Lost Bodies παίζουν στο Ρομάντσο στις 29 Ιουνίου.

Τhe Good LiFO

crash test

η α γ ορ α

τησ εβδο

μαδασ

ρωτα τον υπευθυνο

μοδα

GAZELLE The return of an icon Τα adidas Originals επαναλανσάρουν το Gazelle για τη σεζόν Φθινόπωρο/Χειμώνας 2016 και επαναπροσδιορίζουν το street style.

εχεισ γουστο

Με σκοπό να τιμήσει τη χρυσή εποχή του Gazelle, το iconic sneaker επιστρέφει στις 08.07 και θα είναι μια πιστή επανέκδοση του κλασικού μοντέλου της δεκαετίας του ’90. Ο original σχεδιασμός του παπουτσιού και όλα τα χαρακτηριστικά του στοιχεία διατηρούνται: vintage suede υλικό στο επάνω μέρος, off-white λαστιχένια σόλα, οι χαρακτηριστικές τρεις ρίγες της adidas στο πλάι και το πίσω μέρος της φτέρνας από δέρμα. Η επιστροφή του αγαπημένου sneaker των ’90s θα γίνει με μια εντυπωσιακή συλλογή σε μεγάλο εύρος χρωματικών επιλογών. Με την εμφάνισή του για πρώτη φορά τη δεκαετία του ’60, το Gazelle διαθέτει μια πλούσια κληρονομιά. Από τη fashion σκηνή των mods, της reggae, της britpop αλλά και της grunge, μέχρι την ποπ κουλτούρα, το Gazelle υιοθετήθηκε απ’ όλους και αποθεώθηκε τη δεκαετία του ’90, καθιστώντας την επανέκδοσή του πιο επίκαιρη από ποτέ.

personal shopper

Remember the future #GAZELLE Facebook: www.facebook.com/adidasOriginals Instagram: www. instagram.com/adidasgr Twitter: www.twitter.com/adidasgr Snapchat: @adidasOriginals

30.6.16 – lifo

Τhe Good LiFO

ΡΩΤΗΣΑΜΕ ΤΟΝ ΕΙΔΙΚΟ

Li-LA-LO

Κολιέ Mare Collection από ροζ επιχρυσωμένο ασήμι 925° με τιρκουάζ και ζιργκόν. www.lilalo. com και σε όλα τα καταστήματα Li-LA-LO .

Charlie Makkos [crossfit trainer] Μπορείς να εξηγήσεις σε κάποιον με απλά λόγια τι είναι το CrossFit και τι ακριβώς θα κάνει, αν γραφτεί σε ένα μάθημα CrossFit; Το CrossFit είναι ένα πρόγραμμα φυσικής κατάστασης και ενδυνάμωσης. Πρόκειται για γυμναστικές ασκήσεις σε υψηλή ένταση, οι οποίες βέβαια προσαρμόζονται στο επίπεδο του καθενός. Διαρκεί μία ώρα μαζί με το ζέσταμα και τις διατάσεις.

ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ Το Πωλητήριο του Μουσείου Μπενάκη, στο πλαίσιο παρουσιάσεων «Η Βιτρίνα της Κριεζώτου. Ένας καλλιτέχνης προτείνει», παρουσιάζει τη δουλειά του Γιώργου Χαδούλη. Μοναδικά κεραμικά σκεύη, πλασμένα και ζωγραφισμένα στο χέρι, που θα βρείτε στο Πωλητήριο της Πινακοθήκης Ν. Χατζηκυριάκου-Γκίκα τον Ιούνιο του 2016. Πινακοθήκη Ν. Χατζηκυριάκου-Γκίκα, Κριεζώτου 3

Πόσο δύσκολο είναι; Μπορεί να το κάνει οποιοσδήποτε; Πόσο συχνά πρέπει να το κάνεις, αν θες να δεις αποτελέσματα, και τι άλλο πρέπει να προσέξεις; Το επίπεδο δυσκολίας αλλάζει ανάλογα με τη φυσική κατάσταση του ατόμου. Προτείνουμε προπόνηση μέρα παρά μέρα, για να υπάρχει χρόνος ξεκούρασης, ώστε να μπορείς να έχεις όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόδοση την επόμενη φορά.

KIEHL΄S

To Daily Reviving Concentrate ενισχύει την άμυνα του δέρματος ενάντια στις καθημερινές επιθέσεις και το διατηρεί νεανικό και λαμπερό όλη την ημέρα. Παρέχει αντιοξειδωτική προστασία με ένα ισχυρό μείγμα από φυσικά έλαια. Στα Hondos Center. www. hondoscenter.gr

ORLEBAR BROWN Ο Κωνσταντίνος Κακανιάς σχεδιάζει και φέτος μαγιό και Τ-shirts για το γνωστό brand. Αγορά online στο www. orlebarbrown.co.uk

H&M

Βραχιόλι σε σχήμα χειλιών. Στα καταστήματα H&M

crash test

επιτραπεζιοι ανεμιστηρεσ

Γενικότερα, μπορείς να μας δώσεις συμβουλές για υγιεινή διατροφή και άσκηση; Αν μπορούσες να κάνεις έναν δεκάλογο, τι θα περιλάμβανε; Όποιος θέλει να διατηρείται σε καλή φυσική κατάσταση πρέπει να αποφεύγει τις προκατασκευασμένες τροφές και το junk food. Να προτιμά φυσικές, ακατέργαστες τροφές, όπως τα φρέσκα λαχανικά και τα φρούτα, και να αρχίσει να ασχολείται λίγο με τη μαγειρική. Τα φαγητά των εστιατορίων κρύβουν θερμίδες και υλικά που δεν κάνουν καλό. Όχι γλυκά, όχι αναψυκτικά. Ναι στα φρέσκα προϊόντα. Αύξηση της κατανάλωσης φρούτων και περισσότερο νερό, ειδικά τώρα το καλοκαίρι. Αποφεύγουμε τους πολλούς υδατάνθρακες και προτιμάμε κρέας, λαχανικά, φρούτα και ξηρούς καρπούς! O Charlie Makkos προπονεί και προπονείται στο Gazi CrossFit, Μεγάλου Βασιλείου 44.

DYSON

HONEYWELL

BELLA CUCCINA

PRIMO

PRAKTIKER

Ο βασιλιάς των ανεμιστήρων. Χωρίς έλικες, με τεχνολογία Air Multiplier. Ο πιο αθόρυβος ανεμιστήρας στην αγορά. €399.

Επιτραπέζιος ανεμιστήρας που βγαίνει σε τρία διαφορετικά, ποπ χρώματα, με τρεις έλικες και οικονομική τιμή. €26,99.

Δυνατός ανεμιστήρας επιδαπέδιος, σε ασημένιες, μοντέρνες αποχρώσεις. €65,90

Μεταλλικός ανεμιστήρας γραφείου με κόκκινους έλικες. €39,99

Ανεμιστήρας δαπέδου με μεταλλικό σκελετό και φινίρισμα χρωμίου. €39,99

AM06

GF601E

Chrome Power Fan 16

FT-30MD

FE-45C

Οι ανεμιστήρες του ρεπορτάζ διατίθενται στα Mediamarkt και Praktiker.

26 lifo – 30.6.16

εχεισ γουστο!

Μιχάλης Αφολάνιο, Τίνα Γουρτζή, Αγγελική Δεληγιάννη Ζογκλέρ

Πώς αποφασίζετε τι θα φορέσετε στις παραστάσεις; Η ενδυματολογική προσέγγιση σε κάθε παραγωγή γίνεται ανάλογα με το θέμα της παράστασης και ανάλογα με τον ρόλο. Ένας ζογκλέρ με φωτιές που θέλει να φαίνεται κακός θα βάλει μαύρα, θα έχει έντονο μακιγιάζ. Ο ακροβάτης που κάνει πανιά και θέλει να βγάλει την αίσθηση της αγνότητας θα προτιμήσει λευκά ρούχα. Γιατί στο τσίρκο φοράνε χρωματιστά και έντονα ρούχα; Τα ρούχα στο τσίρκο είναι ιδιαίτερα και χαρούμενα για να κεντρίζουν την προσοχή του θεατή. Σκοπός είναι να κάνουν μεγάλους και παιδιά να εντυπωσιάζονται. Το καπέλο τι σημαίνει για έναν καλλιτέχνη στο τσίρκο; Δίνει έμφαση στην προσωπικότητα και κύρος πάνω στη σκηνή. Βγάζει και μια επιτηδευμένη σοβαρότητα, που κάνει τον περφόρμερ να φαίνεται ακόμα πιο κωμικός. Οι γελωτοποιοί στις αυλές της Αγγλίας φόραγαν καπέλα με κουδούνια και από εκεί έμεινε η συνήθεια. Υπάρχουν και εκείνοι που κάνουν και ζογκλερικά με ειδικά καπέλα (manipulation hats).

kειμενο μαρινα πετριδου

φωτογραφια παρισ ταβιτιαν

Φτιάχνετε μόνοι σας τα ρούχα της παράστασης; Tα ρούχα μπορεί να είναι αγορασμένα και να κάνουμε μετατροπές εμείς. Μπορεί να τα πάμε και στη μαμά μας ή στη μοδίστρα της γειτονιάς. Άλλες φορές φτιάχνονται από την αρχή, από κατασκευαστές θεατρικών κουστουμιών. Υπάρχει πολλή δημιουργικότητα γύρω από το ρούχο για το τσίρκο. Τι δεν «κάνει» να φοράτε; Οι ακροβάτες δεν μπορούν να φοράνε φαρδιά ρούχα, γιατί μπορεί να μπλεχτούν. Οι ξυλοπόδαροι θα πρέπει να φοράνε κοστούμια στενά και ελαστικά ή αρκετά φαρδιά. Η άνεση είναι σημαντική και για την ασφάλεια των καλλιτεχνών. Με τι αντικείμενα μπορείς να κάνεις ζογκλερικά; Με μπάλες, κορύνες, κρίκους, κινέζικες σβούρες, πιάτα ισορροπίας, κορδέλες περιστροφής. Τα αντικείμενα στο σύγχρονο τσίρκο περιλαμβάνουν μπάλες ισορροπίας, ξυλοπόδαρα, χούλα-χουπ, εναέρια ακροβατικά πανιά, κούνια, κρίκο-σκοινί, φωτιές. Σε πόσο καιρό μπορεί να μάθει κάποιος να κάνει ζογκλερικά και ξυλοπόδαρα; Ο καθένας μπορεί να μάθει όλες τις τεχνικές που χρειάζονται στο τσίρκο. Ο χρόνος εκμάθησης εξαρτάται από τη φυσική κατάσταση, την ηλικία, την αφοσίωση και τη μεταδοτικότητα του καθηγητή.

30.6.16 – lifo

Τhe Good LiFO Market Research

επιμελεια: the lifo team

Πραγματοποιήθηκε το επίσημο launch του Gin Mare από την εταιρεία P.T. Beverage World!

Sea Hero Quest: Ένα mobile game για την έρευνα κατά της άνοιας με τη συμβολή της COSMOTE Η COSMOTE συμβάλλει στην έρευνα κατά της άνοιας μέσα από το μοναδικό mobile game «Sea Hero Quest», αποτέλεσμα μιας μεγάλης ευρωπαϊκής συνεργασίας που βάζει την τεχνολογία και την καινοτομία στην υπηρεσία του ανθρώπου. Είναι το πρώτο παιχνίδι για καλό σκοπό παγκοσμίως, καθώς βοηθάει τους επιστήμονες να κατανοήσουν πώς πλοηγείται ο ανθρώπινος εγκέφαλος στον χώρο. Το «Sea Hero Quest» είναι διαθέσιμο δωρεάν σε App Store και Google Play για να μπορούν όλοι, παίζοντας, να συνεισφέρουν στην επιστημονική έρευνα κατά της άνοιας. Δύο λεπτά παιχνιδιού από 100.000 άτομα ισοδυναμούν με περισσότερα από 50 χρόνια έρευνας. Για περισσότερες πληροφορίες: www.seaheroquest.gr.

h vans εγκαινίασε το πρώτο pop up store στην ελλάδα σε συνεργασία με το color skates Για να τιμήσει τα 50 χρόνια Off the Wall κληρονομιάς, η Vans ξεκίνησε τη λειτουργία του πρώτου Pop Up καταστήματος στη χώρα. Στην οδό Πρωτογένους 5 θα φιλοξενηθεί για έναν μήνα η επετειακή super limited σειρά «Pro Skate». Στον χώρο θα γίνουν, επίσης, επετειακά activations για τα 50 χρόνια «Off the Wall», με secret concerts, Vans customization sessions και διαγωνισμούς με πολλά δώρα. vans. com, youtube. com/vans, instagram.com/ vans_europe, facebook.com/ vans, twitter. com/vans_europe

Την Παρασκευή 10 Ιουνίου 2016 στο Bar Solutions (Λ. Κηφισίας 76, Μαρούσι), μέσα σε ένα όμορφο μεσογειακό κλίμα, η Beverage World καλωσόρισε στο portfolio της το Gin Mare, το αυθεντικό mediterranean gin από την Ισπανία. H Beverage World είναι μία από τις πιο σημαντικές εταιρείες αλκοολούχων ποτών στην ελληνική αγορά, με προϊόντα όπως τα Jose Cuervo Tequila, Evian και Badoit, τα ουίσκι Bushmills, Wild Turkey και Glen Grant, τα τζιν Broker’s, Boodles, Sipsmith και Gin Mare, τις σαμπάνιες Armand De Brignac και Lanson, τα Rums Appleton, Kraken και Matusalem, το Fireball, το Shark, τη βότκα Tazovsky, την Cachaca Sagatiba και το λικέρ Frangelico.

ημερα ανεξαρτησιας: νεα απειλη Το δεύτερο κεφάλαιο του Ρόλαντ Έμεριχ παρουσιάζει τέσσερα ρολόγια της Hamilton Η Hamilton, εταιρεία γνωστή για τα πρωτοποριακά ρολόγια ακριβείας της, καθώς και για τον ηγετικό ρόλο της στον κόσμο της αεροπορίας και του κινηματογράφου, επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη φέτος το καλοκαίρι με τη νέα υπερπαραγωγή της 20th Century Fox, Ημέρα Ανεξαρτησίας: Νέα Απειλή, παρουσιάζοντας τέσσερα νέα ρολόγια. Eίκοσι χρόνια μετά την πρώτη ταινία Ημέρα Ανεξαρτησίας, η Hamilton, σε συνεργασία με την 20th Century Fox και την Odeon, διοργάνωσε μια καλοκαιρινή βραδιά avant première για τους φίλους και συνεργάτες της στο Ciné Paris, όπου είχε και τη χαρά να φιλοξενήσει τον Γιώργο Λιανό και τον Νίκο Αναδιώτη. Για περισσότερες πληροφορίες: www.hamiltonwatch.com - www. facebook.com/hamiltonwatch - www.twitter.com/hamiltonwatch.

Νέο ΔΕΛΤΑ Vitaline με superfruits και κινόα, χωρίς γλουτένη! Η νέα γεύση ΔΕΛΤΑ Vitaline συνδυάζει μοναδικά τα superfruits raspberry και goji berry, που είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά, το superfood κινόα, μια υπερτροφή πλούσια σε πρωτεΐνη, με τη δροσερή φράουλα, και χωρίς γλουτένη! Είναι μια πολύ γευστική πρόταση για όλους εμάς που ακολουθούμε υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή με λίγες θερμίδες, χωρίς γλουτένη, με γλυκαντικά από το φυτό στέβια και χωρίς λιπαρά.

28 lifo – 30.6.16

Week

εγκαινια πρεμιερες Τι καινούργιο ξεκινάει αυτή την εβδομάδα; Σελ. 30

θεατρο

βιβλιο

naked city

Η Ματίνα Καλτάκη γράφει για το Ακραιόφιλο. Σελ. 33

Mυθιστορηματικές ιστορίες πραγματικών ανθρώπων. Σελ. 34

Ο artist και performer Jimmy Sion. Σελ. 38

Το παιχνίδι του χρήματος Ένας οικονομικός αναλυτής, γκουρού της Wall Street, δέχεται την επίθεση ενός οργισμένου επενδυτή και κρατάει ομήρους αυτόν και την παραγωγό της εκπομπής του. Κριτική από τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο. σελ. 32

Ο Rodrigo Garcia επιστρέφει με μια ανατρεπτική παράσταση Είναι η τρίτη φορά που ο ανατρεπτικός Αργεντινός καλλιτέχνης Rodrigo Garcia επισκέπτεται το Φεστιβάλ Αθηνών. Αυτήν τη φορά, το «τρομερό παιδί του σύγχρονου θεάτρου» έρχεται με την τελευταία του παραγωγή, το 4. Τέσσερις ηθοποιοί, δεμένοι μεταξύ τους με λεπτό σκοινί σαν σε ιστό αράχνης, περιφέρονται στη σκηνή δημιουργώντας δυνατές εικόνες για ένα θέμα-ταμπού: την παιδική σεξουαλικότητα. Σε μια σκηνική σύνθεση που χαρακτηρίστηκε από τη διεθνή κριτική βαθιά ποιητική και ταυτόχρονα κωμική, ο Γκαρσία συνδυάζει φαινομενικά άσχετα και αντιθετικά μεταξύ τους στοιχεία: οι αναμνήσεις του δημιουργού από την παιδική του ηλικία συνυπάρχουν, μεταξύ άλλων, με μια μορφή σαμουράι από τις ταινίες του Κουροσάουα, ένα υπερμέγεθες σαπούνι Μασσαλίας και ένα drone, ενώ ακούγεται η 4η Συμφωνία του Μπετόβεν. Η παράσταση είναι στα ισπανικά, με ελληνικούς υπέρτιτλους. Πειραιώς 260, Κτίριο Δ, 4-5 Ιουλίου, 21:00. Διάρκεια: 90. Εισ.: €25, €15 (φοιτητικό), €5 (άνεργοι-AμεΑ). 30.6.16 – lifo

r 4/7, 21:00, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Κήπος, Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη, Χίλτον, είσοδος: €12-14.

3ν0ιουυ ο ι 6λιου

ΣΥΝΑΥΛΙΑ

ιου

7. Life is now

Top

Ο συνθέτης ηλεκτρονικής μουσικής Μιχάλης Δέλτα επιχειρεί να περιγράψει τη σχέση του με το αστικό τοπίο μέσα από το «Life is now», συνδυάζοντας τη σύγχρονη ηλεκτρονική σύνθεση με το νεορομαντικό ακουστικό ύφος μέσα από ambient διαδρομές. r 2/7, 21:00, Πειραιώς 260, Κήπος Δ, είσοδος: €5-12. ΣΥΝΑΥΛΙΑ

8. Στον Μυστικό Κήπο Μια εφ’ όλης της ύλης συναυλία με αγαπημένα τραγούδια και μουσικές που έχει συνθέσει ο Νίκος Κυπουργός για το θέατρο, τον κινηματογράφο, καθώς και κάποια ανέκδοτα κομμάτια από τις πιο πρόσφατες συνεργασίες του. Βασικοί τραγουδιστές η Σαβίνα Γιαννάτου και ο Δώρος Δημοσθένους, με τη συνοδεία της Ορχήστρας των Κυκλάδων, υπό τη διεύθυνση του συνθέτη. r 2/7, 21:00, Ηρώδειο, Διονυσίου Αρεοπαγίτου, είσοδος: €5-35.

events γι’ αυτη την εβδομαδα ΧΟΡΟΣ

1. New Narratives

Το Νew Νarratives είναι ο κοινός χώρος μεταξύ αφήγησης και αφαίρεσης, που από τη μια παρουσιάζει τη γλυκιά σιγουριά της διήγησης και από την άλλη τη διαρκή ροή των εφήμερων κινήσεων που εμφανίζονται και εξαφανίζονται. r 2-3/7, 21:00, Πειραιώς 260, Κτίριο Η, είσοδος: €5-20. ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

2. Monaksxα (a lonely planet)

☛ Φέτος το καλοκαίρι ο Γιάννης Κότσιρας και ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας μοιράζονται με το κοινό καινούργια και παλιά τραγούδια από το πλούσιο ρεπερτόριό τους και τις δημιουργικές τους διασκευές. 1/7, 21:00, Βεάκειο Θέατρο, Λόφος Προφήτη Ηλία, Πειραιάς, είσοδος: €13-15.

Το id 24.7.365 είναι ο νέος πολυχώρος εστίασης και ψυχαγωγίας που ξεκινάει τη λειτουργία του την Παρασκευή 1 Ιουλίου με σημείο αναφοράς την πλατεία Ασωμάτων. Θα είναι ανοιχτό από το πρωί έως αργά το βράδυ, προσφέροντας γευστικές αλλά και μουσικές επιλογές που θα ικανοποιήσουν και τους πιο απαιτητικούς. r Πλατεία Αγίων Ασωμάτων 1Α , 210 3247365, 210 3210120, www.facebook.com/id247365 ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

ΕΚΘΕΣΗ

4. Ζήτημα Φωτός

10. Before I die & Confessions

Δεκαοκτώ φωτογράφοι συστήνουν στο κοινό τη φωτογραφική ομάδα 443 Photographica που έκανε τα πρώτα της φωτογραφικά βήματα το 2013 στο Καλλιτεχνείο Αχαρνών και φέτος, με νέο όνομα, εμπνευσμένο από έναν αστεροειδή, συνεχίζει την τροχιά της στον κόσμο της φωτογραφίας με νέους στόχους.

ΣΥΝΑΥΛΙΑ

5. POH + Mi55t +Twinsanity Η νέα παράσταση της ομάδας Terre de Semis εξερευνά την έννοια της μοναξιάς μέσα από συζητήσεις, προσωπικές μαρτυρίες, ιστορικά γεγονότα αλλά και αποσπάσματα από κείμενα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. r 30/6-1/7, 21:00, Πειραιώς 260, Κτίριο Ε, είσοδος: €5-15. ΠΑΡΤΙ

3. UP Festival pre-party Το Up Festival μετακομίζει και πάει Αμοργό. Στην παραλία της Αιγιάλης, από 12 έως 17 Ιουλίου, θα πραγματοποιηθεί το 5ο UP Festival με πολλές συναυλίες και πάρτι και υπόσχεται να μείνει αξέχαστο σε όσους το επισκεφτούν. Μέχρι τότε, όμως, και συγκεκριμένα αυτή την Παρασκευή 1 Ιουλίου το Up Festival, γι’ ακό-

30 lifo – 30.6.16

r 1/7, 22:00, six d.o.g.s, Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι, είσοδος: €5.

9. id 24.7.365

r 30/6-17/7, Booze Cooperativa, Κολοκοτρώνη 57, Μοναστηράκι.

stop the press !

ΛαυρΕντης ΜαχαιρΙτσας ΓιΑννης ΚΟτσιρας

μη μια χρονιά, κάνει μια στάση στην Αθήνα και στον χώρο του six d.o.g.s για ένα πάρτι-έκπληξη. Στα decks θα βρίσκεται η οργανωτική ομάδα του φεστιβάλ μαζί με αγαπημένους φίλους της, όπως ο Melorman και ο General Con Zoo.

ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ

Τρία ανατρεπτικά ονόματα της ελληνικής χιπ-χοπ ενώνονται για πρώτη φορά. Με αφορμή την παρουσίαση του πρώτου δίσκου της, η ΡΟΗ συναντάει τα ταλέντα της Μi55t και Twinsanity σε μια συναυλία με εκπλήξεις, guest ΜCs και DJ sets του Ταφ Π από τους Face 2 Face. r 2/7, 21:00, six d.o.g.s, Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι, είσοδος: €5. ΣΥΝΑΥΛΙΑ

6. Δευτέρα Παρουσία Ο τραγουδοποιός με τη ζεστή φωνή και τη γοητευτική σκηνική παρουσία, ο Πάνος Μουζουράκης, μας παρασύρει σε μια βόλτα γεμάτη τραγούδια από την προσωπική του δισκογραφία αλλά και ξένες μουσικές επιλογές. Μαζί του η Νατάσσα Μποφίλιου και ο Σπύρος Γραμμένος.

Η πιο διάσημη εικαστική εγκατάσταση της Κάντυ Τσανγκ με τίτλο «Before I die» θα φιλοξενείται στην Αθήνα από τις 30 Ιουνίου. Η καλλιτέχνις βάφει με μαύρο χρώμα εξωτερικούς τοίχους και στη συνέχεια γράφει πολλές φορές με λευκά stencil γράμματα «Πριν πεθάνω, θέλω να...» και ζητά από τους περαστικούς να τελειώσουν τη φράση της. Παράλληλα, η άλλη δράση της εικαστικού, «Confessions», θα βρίσκεται στην Αθήνα, και συγκεκριμένα στη Στοά Σπύρου Μίλιου. Οι ανώνυμες και μυστικές εξομολογήσεις που είναι γραμμένες σε ξύλινα πλακίδια συγκεντρώνονται σε μια πρωτότυπη εγκατάσταση που θυμίζει τοίχο προσευχής. r «Before I die»: 30/6-20/7, 12:00-22:00, Δημοτικό Πάρκο Φλοίσβου, Διονυσίου Αρεοπαγίτου & Μακρυγιάννη. «Confessions»: 30/6-20/7, 12:00-22:00, Στοά Σπύρου Μίλιου, City Link & Διονυσίου Αρεοπαγίτου & Μακρυγιάννη.

30.6.16 – lifo

H ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Το παιχνίδι του χρήματος

Αριστούργημα Πολύ Καλό Καλό Ικανοποιητικό Μέτριο p

Κακό

Ο ΝΟΝΟΣ The Godfather Σκηνοθεσία: Φράνσις Φορντ Κόπολα Πρωταγωνιστούν: Μάρλον Μπράντο, Αλ Πατσίνο

Money Monster

Σκηνοθεσία: Τζόντι Φόστερ Πρωταγωνιστούν: Τζορτζ Κλούνι, Τζούλια Ρόμπερτς, Τζακ Ο’Κόνελ

Βίος και πολιτεία της οικογένειας Κορλεόνε και παράλληλα ένα πορτρέτο της κυριαρχίας της ιταλικής μαφίας στην Αμερική ως την τελική της πτώση. Η διάσημη ταινία του Κόπολα επανακυκλοφορεί σε καινούρια κόπια 4Κ.

VILLAGE RENTI ΘΕΡΙΝΟ,15 - VILLAGE MALL 5,14 - VILLAGE PAGRATI 5 - VILLAGE FALIRO 7,9 - VILLAGE AG.DIMITRIOS 1 - ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ 2 - ODEON STARCITY 6 - STER 1,8 ΘΕΡΙΝΟ - STER TYMVOS 2 ΘΕΡΙΝΟ ΑΕΛΛΩ 1,3 - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 1 - ΑΙΓΛΗ ΖΑΠΕΙΟΥ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΝΕΣΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΡΚΑΔΙΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΛΑΪΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΛΙΛΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΝΑΝΑ 1,2 - ΣΙΝΕ ΓΑΛΑΤΣΙ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΦΛΟΙΣΒΟΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΠΟΡΤΙΓΚ ΘΕΡΙΝΟ ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΦΛΕΡΥ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΛΣΟΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΧΟΛΑΡΓΟΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΙΓΛΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΛΕΞ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΛΙΚΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΜΙΚΟ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΣΤΕΡΙ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΣΤΡΟΝ ΘΕΡΙΝΟ - ΜΑΡΙΑ ΕΛΕΝΑ ΟΝΑΡ ΘΕΡΙΝΟ - ΡΙΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΓΕΡΑΚΑΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΠΑΛΛΗΝΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΣΣΥ ΘΕΡΙΝΟ - ΧΛΟΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΣΕΛΗΝΗ ΘΕΡΙΝΟ

32 lifo – 30.6.16

Κινηματογράφος

Με μια γρήγορη ματιά στην υπόθεση της τέταρτης ταινίας που σκηνοθέτησε η Τζόντι Φόστερ(και είδαμε εκτός συναγωνισμού στο πρόσφατο Φεστιβάλ Καννών), του Παιχνιδιού του Χρήματος, έρχονται στη μνήμη δύο εμβληματικές ταινίες από τα ’70s, το Δίκτυο και η Σκυλίσια Μέρα, αμφότερες σκηνοθετημένες από τον Σίντνεϊ Λιούμετ. Η πρώτη πραγματεύεται την (αυτ)απάτη του τηλεοπτικού σύμπαντος, της ειδικής σύμβασης που μετατρέπει την αντικειμενική αλήθεια σε τηλεοπτική, με την πραγματικότητα διαθλασμένη να σκορπίζεται σε επικίνδυνα μονοπάτια και να διαβρώνει την κοινωνία, αφού πρώτα μια γιγαντιαία επιχείρηση έχει ψήσει τους παρουσιαστές και παραγωγούς για την αναγκαιότητα, το επιτακτικό ύφος και, κυρίως, τη μεταδοτικότητα του λόγου. Η Σκυλίσια Μέρα καταπιάστηκε με την απελπισμένη κίνηση ενός φτωχοδιάβολου ληστή που κρατάει ομήρους σε μια ληστεία και ως άλλος Κάσιντι και Κιντ στη (μικροκαμωμένη) συσκευασία του Αλ Πατσίνο γίνεται ήρωας των media, αφού πρώτα εκτίθεται για τους λάθος λόγους. Η Τζόντι Φόστερ φαίνεται να εμπνέεται από τα δύο, χρονικά συνεχόμενα αριστουργήματα του Λιούμετ (’75-’76), ανακατεύοντας το προσωπικό δράμα ενός επίσης απελπισμένου μικροεπενδυτή που μπουκάρει με σχέδιο στο τηλεοπτικό πλατό εν ώρα ζωντανής εκπομπής με το πολιτικό σχόλιο της εκτεταμένης οκονομικής πλάνης, μέσω της κάμερας, που έχει ωστόσο εξελιχθεί σε ένα πανταχού παρόν, αεικίνητο και αδηφάγο μάτι, που παραμονεύει και τιμωρεί. Χωρίς να φτάνει στο επίπεδο των αναφορών της, η Φόστερ διαθέτει την εξυπνάδα να προσαρμόσει τη λογική του τηλεοπτικού μοντάζ στη σκηνοθεσία του κινηματογραφικού δράματος που φαίνεται να την ενδιαφέρει προσωπικά (άλλωστε, έχει πληρώσει ακριβά τις συνέπειες της φήμης, με τον παρ’ ολίγον δολοφόνο του Ρόναλντ Ρίγκαν που πυροβόλησε τον Πρόεδρο μόνο και μόνο για να τραβήξει την προσοχή της, αναγκάζοντάς την να αποσυρθεί προσωρινά, ως και να σκεφτεί σοβαρά να παρατήσει μια λαμπρή και υπολογίσιμη, όπως αποδείχθηκε, καριέρα). Αξιοποιώντας το λαϊκό αίσθημα της οργής απέναντι στην οργανωμένη προώθηση της επένδυσης σε ολισθηρές μετοχές, δηλαδή τις φρούδες ελπίδες μιας ζωής χαρισάμενης, η Φόστερ δεν ξεχνάει πως το Παιχνίδι του Χρήματος αφορά το μεγάλο κοινό, προσπαθεί δηλαδή να προκαλέσει ταύτιση, «κόβοντας» γρήγορα την πολλή σκέψη για χάρη του θεάματος και του συναισθήματος. Ο Τζορτζ Κλούνι, ως παρουσιαστής μιας οικονομικής εκπομπής και γκουρού του γρήγορου πλουτισμού, μαζί με την Τζούλια Ρόμπερτς, την παραγωγό που έχει συνεχώς στο αυτί του για να τον κατευθύνει, κινούν τα νήματα και δημιουργούν θύματα, αλλά ο Τζακ Ο’Κόνελ, το απλό παιδί που οργανώνει τη μεγαλύτερη απερισκεψία της ζωής του, είναι ο Πατσίνο της νέας εποχής, η φωνή των εξαπατημένων χωρίς αύριο, ο John Doe που εξαπατάται από το σύστημα που μπαίνει καθημερινά στο σαλονάκι του φτωχικού του. Στο Δίκτυο, ο σεναριογράφος Πάντι Τσαγιέφσκι φόρεσε σαν γάντι τον διδακτικό του λόγο στα κηρύγματα των πρωταγωνιστών, από το αισθηματικό ξεγύμνωμα του Γουίλιαμ Χόλντεν στη νευρωτική Φέι Ντάναγουεϊ, που θα έκανε τα πάντα για τα νούμερα τηλεθέασης, μέχρι τον Νεντ Μπίτι, που νουθετεί τον παρουσιαστή Πίτερ Φιντς, σαν να μιλάει ο Θεός στον τρελό Απόστολο. Δεν υπάρχει τίποτα μεγαλομανές ή κατ’ αναλογία «εκπαιδευτικό» στο Παιχνίδι του Χρήματος: ο Τσαγιέφσκι βάλθηκε να προειδοποιήσει τον κόσμο για την καταστροφή που έρχεται οσονούπω, και ο Λιούμετ κράτησε τα ψυχαγωγικά προσχήματα. Η Φόστερ κάνει το αντίθετο.

απο τον θοδωρη κουτσογιαννοπουλο, συνοψεις ταινιών: τασοσ μελεμενιδησ

Ένας οικονομικός αναλυτής που η δημοφιλής εκπομπή του τον έχει καταξιώσει ως έναν από τους γκουρού της Wall Street δέχεται την επίθεση ενός οργισμένου επενδυτή που εισβάλλει στο στούντιο και σε απευθείας μετάδοση κρατάει ομήρους αυτόν και την παραγωγό της εκπομπής του. Οι δυο τους προσπαθούν να βρουν τρόπο να παραμείνουν ζωντανοί, ενώ παράλληλα ξεδιπλώνονται οι πτυχές μιας μεγάλης οικονομικής απάτης.

«Για μια στιγμή ανησύχησα» είπε ανακουφισμένος ο Φράνσις Φορντ Κόπολα στο πόντιουμ, όταν ανέβηκε τρέχοντας για να παραλάβει το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας για το πρώτο μέρος του Νονού. Ο λόγος ήταν η ποσοτική επικράτηση στα βραβεία, 8 τον αριθμό, του Καμπαρέ του Μπομπ Φόσι, ο οποίος λίγο νωρίτερα είχε κερδίσει το Όσκαρ Σκηνοθεσίας, ανατρέποντας τα προγνωστικά. Χωρίς κανείς να θέλει να μειώσει την αξία μιας πραγματικά μεγάλης ταινίας όπως το Καμπαρέ, με την επαναστατική απεικόνιση των μουσικοχορευτικών τμημάτων (ο προπάτορας του σύγχρονου βιντεοκλίπ) και τη συμπαγή απόδοση του μεσοπολεμικού Βερολίνου σε μια «θεία παρακμή», συναρπαστική και πρωτότυπη, ο Κόπολα είχε απόλυτο δίκιο, προφητεύοντας, με κάποια δόση έπαρσης, πως ο Νονός δεν θα μπορούσε να μην ανακηρυχθεί και επίσημα από την κινηματογραφική βιομηχανία που τον γέννησε το κορυφαίο φιλμ του 1972, καθώς ο χρόνος τον έχει κατατάξει σε μία από τις κορυφαίες δημιουργίες όλων των εποχών. Κι αν ακόμη οι λίστες πάνε κι έρχονται, σβήνονται και ξαναγράφονται, ο Νονός παραμένει ένα απαράμιλλο έπος για τη σύγχρονη αμερικανική ιστορία, το έγκλημα και τις ρίζες του, την οικογένεια και τη θυσία, το συλλογικό συμφέρον και την ατομική επιθυμία, το όνειδος της καταδίωξης του μεγάλου ονείρου. Μαζί με τον Πολίτη Κέιν, ένα από τα πιο «παρακολουθήσιμα» αριστουργήματα του σινεμά – για να είμαστε και ειλικρινείς...

της, παραγωγοί, σεναριογράφος) πίσω από τον Ε.Τ. τον Εξωγήινο και τον Μεγάλο Φιλικό Γίγαντα είναι ακριβώς η ίδια, η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στον Στίβεν Σπίλμπεργκ της μεγαλύτερης, και ίσως της πλέον χαρακτηριστικής του επιτυχίας, και στον Σπίλμπεργκ του σήμερα είναι πως ο Αμερικανός σκηνοθέτης δεν κάνει απλώς μια ταινία για τα όνειρα ενός παιδιού αλλά μια ταινία πάνω στα όνειρα, σαν να επιχειρεί μια σπουδή στο ίδιο το θέμα που πραγματεύεται. Το μείγμα motion capture animation και κανονικών ηθοποιών, που βασίζεται σε ένα από τα τελευταία παραμύθια του σπουδαίου Ρόαλντ Νταλ (Ο Τσάρλι και το εργοστάσιο της σοκολάτας, Ο Τζέιμς και το γιγαντιαίο ροδάκινο, Ο φανταστικός κύριος Φοξ), διαθέτει μια διαφορετική, πιο μελαγχολική και φιλοσοφική ποιότητα σε σχέση με τις καθαρόαιμες παιδικές περιπέτειες της πρώτης περιόδου – και είναι λογικό. Ο Σπίλμπεργκ εβδομηντάρισε, ωρίμασε, ειδάλλως θα ήταν γελοίος, και σκηνοθετεί πιο εσωτερικά, όπως φαίνεται και από την καλύτερη, εικαστικά τουλάχιστον, σεκάνς της ταινίας, με τη Σόφι και τον Καλόκαρδο Γίγαντα να θαυμάζουν, από άλλη σκοπιά, το αντεστραμμένο είδωλο της χώρας των ονείρων, σε μια βουτιά στον φανταστικό κόσμο της επιθυμίας και των κινδύνων που κρύβει. Το μείον σε αυτή την ιστορία είναι ο παράγων «συναρπαστικό» (λείπει η ορμητική αγνότητα, η κρουστή χαρά του παιδιού που επιτρέπει στη φαντασία του να αιχμαλωτιστεί σε φιλμ), καθώς η δράση άλλοτε μοιάζει αναμενόμενη, για τα στάνταρ ενός Σπίλμπεργκ φυσικά, κι άλλοτε ξεπέφτει σε εύκολες λύσεις, όπως στο ασταμάτητο αέρισμα της βασίλισσας και της κουστωδίας της. Ο Μαρκ Ράιλανς, όψιμο φετίχ του σκηνοθέτη, είναι και πάλι αξιαγάπητος και συγκινητικός ως BFG, σκύβοντας με συμπόνια πάνω στους ανθρώπους και την ειδική μοίρα του, αλλά εκφέροντας και με τον σωστό τόνο την ιδιαίτερη διάλεκτο του Νταλ. VILLAGE RENTI 4,7,12 - VILLAGE MALL 2,4,8,13 - VILLAGE PAGRATI 1,2 - VILLAGE FALIRO 1,8 - VILLAGE AG.DIMITRIOS 1,5 - ΓΛΥΦΑΔΑ ODEON 1,3 ΘΕΡΙΝΟ - ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ 3 ODEON STARCITY 1,5,7 - STER ILION 2,5 - STER TYMVOS 3 ΘΕΡΙΝΟ - ΑΕΛΛΩ ΘΕΡΙΝΟ,1 - ΑΘΗΝΑΙΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΝΟΙΞΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΤΤΙΚΟΝ ΑΛΣΟΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΔΑΦΝΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΛΑΟΥΡΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΠΑΡΙ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΨΥΧΙΚΟ ΘΕΡΙΝΟ - ΦΙΛΙΠ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΡΤΕΜΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΟΡΦΕΑΣ ΘΕΡΙΝΟ - CINE ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ ΘΕΡΙΝΟ

ΕΛΛΗΝΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΘΗΣΕΙΟΝ ΘΕΡΙΝΟ - ΡΙΒΙΕΡΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΚΟΡΑΛΙ ΘΕΡΙΝΟ

ΔΥΟ ΣΕΦ ΚΑΙ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ Pension Complète Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΦΙΛΙΚΟΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ The big friendly giant

Σκηνοθεσία: Φλοράν Εμίλιο Σιρί Πρωταγωνιστούν: Φρανκ Ντιμπός, Ζεράρ Λανβέν, Πασκάλ Αμπιγιό, Όντρεϊ Ντάνα

Σκηνοθεσία: Στίβεν Σπίλμπεργκ Πρωταγωνιστούν: Μαρκ Ράιλανς

Η Σόφι, ένα μικρό κορίτσι, συναντά έναν μυστηριώδη Γίγαντα και μαθαίνει για τα θαύματα και τους κινδύνους της χώρας του. Μαζί θα τα βάλουν με τους πανίσχυρους γίγαντες για να σώσουν τη Μεγάλη Βρετανία και θα ανακαλύψουν την αξία της φιλίας.

Κι ενώ η δημιουργική ομάδα (σκηνοθέ-

O Φρανσουά ζει ευτυχισμένος με τη γυναίκα του, Σαρλότ, στη γαλλική επαρχία. Είναι σεφ και βρίσκεται πολύ κοντά στην απόκτηση του πρώτου του αστεριού Michelin. Καθημερινά εργάζεται με πάθος στο εστιατόριο που ανήκει στη Σαρλότ, κληρονομιά από τον προηγούμενο σύζυγό της, που χάθηκε στο τσουνάμι της Ταϊλάνδης το 2004. Μέχρι που μια μέρα ο χαμένος σύζυγος επιστρέφει! ΑΜΥΝΤΑΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΔΕΞΑΜΕΝΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΦΙΛΟΘΕΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΚΤΗ ΘΕΡΙΝΟ

Αλεξάντρα Μπαντέα – Ελιζαμπέτ Μαρί – «Ακραιόφιλο»

Για το Ακραιόφιλο Tρία πρόσωπα σε κρίσιμη φάση της ζωής τους αναζητούν το μυστικό της ζωής σε μια παράσταση που έγραψε η Αλεξάντρα Μπαντεά η και σκηνοθετεί η Ελιζαμπέτ Μαρί.

απο τη ματινα καλτακη

Φεστιβάλ Αθηνών

Ρουμάνα Αλεξάντρα Μπαντεά, γεννημένη το 1980 στη Ρουμανία, αφού σπούδασε σκηνοθεσία στην Ανώτερη Εθνική Σχολή Θεατρικής και Κινηματογραφικής Τέχνης στο Βουκουρέστι, εγκαταστάθηκε το 2003 στο Παρίσι. Εργάστηκε ως σκηνοθέτις, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει ρίξει το βάρος στη συγγραφή και από το 2009 έχουν κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις L’ Arche τα θεατρικά της Contrôle d’ identité, Mode d’ emploi, Burnout και Pulvérisés. Το τελευταίο, με τίτλο στα ελληνικά Ακραιόφιλο, βραβεύτηκε το 2013 με το Μεγάλο Βραβείο Δραματικής Λογοτεχνίας και το 2014 παρουσιάστηκε στο Εθνικό Θέατρο του Στρασβούργου. Στο Στρασβούργο σπούδασε (Λογοτεχνία και Γλωσσολογία) και ζει η Ελιζαμπέτ Μαρί που σκηνοθετεί το Ακραιόφιλο για το Φεστιβάλ Αθηνών (θα το δούμε στις 6 και 7 Ιουλίου). Η ζωή της είχε διάφορα ενδιαφέροντα κεφάλαια: από ανταποκρίτρια για την εκπομπή «Panorama» του France Culture κατέληξε στο θέατρο και το 1979 ίδρυσε την Ομάδα Scarface Εnsemble μαζί με τους Bernard Bloch και Ismaïl Safouan. Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει παραστάσεις που ενώνουν μουσική και θεατρική έρευνα, ενώ διατηρεί ειδικό ενδιαφέρον για το θέατρο που απευθύνεται σε ειδικές κατηγορίες κοινού και γίνεται σε εξωθεατρικούς χώρους (βιβλιοθήκες, φυλακές, ξενώνες για ανθρώπους που χρειάζονται βοήθεια, καντίνες εργοστασίων, διαμερίσματα και πλατείες). Πέρσι η Ελιζαμπέτ Μαρί σκηνοθέτησε το Μαργαρίτα, Πενθεσίλεια, Ιώ στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, συνδέοντας ένα κείμενο της Σβετλάνα Αλεξίεβιτς με την Πενθεσίλεια του Κλάιστ και τον Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου. Η παράσταση, στην οποία έπαιζαν η Ρηνιώ Κυριαζή και η τουρκικής καταγωγής Σελίν Αλτιπαρμάκ (που ζει στη Γαλλία), παρουσιάστηκε στη συνέχεια στο Στρασβούργο και στην Κωνσταντινούπολη. Οι τρεις γυναίκες συνεχίζουν τη συνεργασία

τους στο Ακραιόφιλο, σ’ ένα σχήμα που εμπλουτίζεται από τον Γάλλο Ζακ Ρεϊνάρ και τον Ιάσονα Bitter Κουρούνη. Στο έργο πρωταγωνιστούν τρία πρόσωπα που βρίσκονται σε κρίσιμη φάση της ζωής τους, όταν διαπιστώνουν ότι η ζωή τους δεν ανταποκρίνεται στις βαθύτερες ανάγκες και επιθυμίες τους: ένας σύμβουλος υπουργού, παντρεμένος, αλλά ερωτευμένος με τον Αχμάτ, μια ερευνήτρια που θυσίασε τον μεγάλο της έρωτα για την επιστημονική καριέρα (είναι αυτή που αναζητεί το μυστικό της ζωής στα ακραιόφιλα, στα βάθη του ωκεανού), κι ένας στρατιώτης που κλεισμένος σ’ ένα βαν, παρακολουθεί στους υπολογιστές την εικόνα που στέλνουν τα drones από περιοχές τρομοκρατών στην άλλη άκρη του πλανήτη. Με αφορμή την παράσταση, η Ελιζαμπέτ Μαρί μοιράστηκε κάποιες σκέψεις της για τους εσωτερικούς και εξωτερικούς φράκτες που εμποδίζουν τους ανθρώπους να ζήσουν ειρηνικά με τον εαυτό τους και με τους άλλους. — Αυτή η περίφημη «πολυπολιτισμικότητα», για την οποία πολύς λόγος έγινε στις ευρωπαϊκές χώρες τις τελευταίες δεκαετίες, πόσο «πραγματική» υπήρξε; Η άνοδος του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και των ακροδεξιών ιδεών στην Ευρώπη σημαίνει ότι κάτι δεν λειτούργησε σωστά με το πολυπολιτισμικό μοντέλο; Είναι ένα θέμα που αφορά άμεσα την αποικιοκρατία, με την οποία συνδέονται πολλές χώρες της Ευρώπης, και βέβαια με τον καπιταλισμό. Δεν είμαι ειδική επί του θέματος, αλλά ζούμε τον θρίαμβο της οικονομίας πάνω στην πολιτική, του κεφαλαίου πάνω στα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα των ανθρώπων. Επιστρέφουμε στις οικονομικές και εργασιακές σχέσεις που επικρατούσαν τον 19ο αιώνα. Τουλάχιστον όσον αφορά τη Γαλλία, διαπιστώνουμε ότι η Ακροδεξιά αυξάνει τα ποσοστά της, η Δεξιά πηγαίνει όλο και πιο δεξιά και το Σοσιαλιστικό Κόμμα «δεξιοποιείται». Με αυτά τα δεδομένα, και παρότι οι κοινωνίες μας εκ των πραγμάτων είναι πολυπολιτισμικές, από

i «Ακραιόφιλο» της Αλεξάντρα Μπαντεά Σκηνοθεσία: Ελιζαμπέτ Μαρί Μτφρ.: Ρηνιώ Κυριαζή Μουσική και σύνθεση ήχων (επί σκηνής): Cyril Alata Σκηνογραφία: Raffaëlle Bloch & Grégoire Perrier Φωτισμοί: Βασίλης Κλωτσοτήρας Ηθοποιοί: Jack Reinghardt, Ρηνιώ Κυριαζή, Selin Altiparmak, Ιάσων Bitter Κουρούνης Ανωτατη Σχολη Καλων Τεχνων, Θεατρο της ΑΣΚΤ Η παράσταση είναι στα ελληνικά και στα γαλλικά, με ελληνικούς υπέρτιτλους. Στις 6 Ιουλίου η συγγραφέας θα δώσει ένα masterclass για τη γραφή, με ελεύθερη είσοδο, αλλά προηγούμενη κράτηση θέσης.

τη στιγμή που ζουν σε αυτές τόσοι άνθρωποι από την Αφρική, τις χώρες του Μαγκρέμπ, την Τουρκία, από χώρες με διαφορετική γλώσσα, θρησκεία, κουλτούρα, υπάρχουν λόγοι σοβαρής ανησυχίας για τις σημερινές εξελίξεις. Το ιδανικό της συνύπαρξης πολιτών διαφορετικής καταγωγής αποδείχθηκε ευάλωτο στο παιχνίδι του κεφαλαίου, που χρησιμοποιεί τους μετανάστες για να μειώνει την αξία της εργασίας. Έτσι, αφυπνίζονται τα ξενοφοβικά αισθήματα. Έτσι προέκυψε το Brexit, για το οποίο ψήφισαν άνθρωποι με εντελώς αντίθετες ιδέες, από την άκρα Δεξιά μέχρι την άκρα Αριστερά. Η μόνη λύση για να αποφευχθεί ο κίνδυνος που συνεπάγεται η άνοδος της ακροδεξιάς είναι να εξασφαλίσουμε συνθήκες ζωής τέτοιες, που να μην προκαλείται ανταγωνισμός και κοινωνικό μίσος μεταξύ των πολιτών. —Γιατί επιλέξατε να ασχοληθείτε με το έργο της Αλεξάντρα Μπαντεά; Ο λόγος της Μπαντεά μοιάζει απλός, αλλά πηγαίνει σε μεγάλο βάθος. Συνδέει ιστορίες διαφορετικών ανθρώπων με τρόπο που δείχνει τη σχέση του ατόμου με τον κόσμο. Οι επιλογές μας έχουν αντίκτυπο όχι μόνο στον τρόπο που ζούμε εμείς οι ίδιοι αλλά και στο πώς εξελίσσονται τα πράγματα γύρω μας. Η σύγκρουση σε κοινωνικό και υπαρξιακό επίπεδο είναι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα γιατί μέσα από τον αγώνα του ανθρώπου με τον εαυτό του, και μέσα στο σύνολο που ζει, μπορεί να προκύψει η λύση, η κάθαρση και η λύτρωση. Εμείς που ασχολούμαστε με το θέατρο έχουμε πλούσιο υλικό να δουλέψουμε απ' όλα αυτά τα δύσκολα που συμβαίνουν γύρω μας. —Είστε καλλιτέχνις με πολιτική συνείδηση, που δεν κάνετε τέχνη για την τέχνη. Το θέατρο που ασχολείται με τους πρόσφυγες, τους μετανάστες, τους κοινωνικά και οικονομικά περιθωριοποιημένους, απευθύνεται κατά κύριο λόγο στο ευαισθητοποιημένο, φιλότεχνο κοινό, στο οποίο δεν συγκαταλέγονται ούτε οι κοινωνικά ευαίσθητες ομάδες, ούτε αυτοί που θα έπρεπε να ευαισθητοποιηθούν. Μήπως κάνουμε θέατρο για να προβληματιζόμαστε μεταξύ μας; Είναι ένα ζήτημα που κι εμένα με απασχολεί. Όσο με αφορά, δεν κάνω θέατρο με θέμα τους αδύναμους, θα ντρεπόμουν. Οι παραστάσεις μου αφορούν τη μεσαία και ανώτερη τάξη και η προσέγγισή μου είναι ταπεινή σε σχέση με το κοινό, δηλαδή είναι πιο κοντά στους ανθρώπους και μ’ έναν σαφή προβληματισμό για το πώς λειτουργούν τα πράγματα γενικώς στην κοινωνία του θεάματος. —Στο «Ακραιόφιλο» το τέλος παραμένει ανοιχτό, ωστόσο οι τρεις ήρωες εμφανίζονται αποφασισμένοι να κάνουν την επανεκκίνηση που θα δώσει στη ζωή τους το χαμένο της νόημα. Πόσο εύκολο είναι να συμβεί στην «πραγματικότητα» αυτό; Η λύση σίγουρα δεν βρίσκεται στην αποχώρηση, στο να αποσυρθούμε ή να αναζητήσουμε το ζεν στον βουδισμό. Ατομικά δεν μπορεί κανείς να διορθώσει τα πράγματα, να ξεφύγει από το σύστημα που βασίζεται σε δομές καταπίεσης. Απαιτείται προσπάθεια μαζί με άλλους. Αλλά για να φτάσει κανείς σε μια πολιτική θέση και στάση, πρέπει πρώτα να ασχοληθεί με μια «πολιτική» που αφορά τον εαυτό του, τι κάνει στη ζωή του, τι έχει μέσα του και πώς μάχεται για το καλό. Μέσα στο υπάρχον σύστημα πρέπει να συνεχίσουμε να παλεύουμε. Δεν πρέπει να χάσουμε την επιθυμία για ζωή, που σημαίνει την επιθυμία για αγώνα μέσα στη ζωή. Η αισιοδοξία που μεταφέρει το έργο είναι ακριβώς η τεράστια αποδοχή της ζωής, η επιβεβαίωση της αξίας της ζωής. Γι’ αυτό και το έργο έχει αυτό τον τίτλο, Ακραιόφιλο, γιατί η δύναμη της ζωής, της επιθυμίας της ζωής, κάνει τον άνθρωπο πιο δυνατό από τις πιο δύσκολες συνθήκες. 30.6.16 – lifo

μυθιστορημα

Πραγματικές ιστορίες, μυθιστορηματικοί άνθρωποι

από την τίνα μανδηλαρά

Βιβλίο

Πολλές φορές χρειάζεται ένα βιβλίο να μιλήσει για πράγματα αληθινά, ανεξάρτητα από τις λογοτεχνικές προϋποθέσεις, καταθέτοντας αφηγήσεις που υφαίνονται στα χείλη και φτιάχνουν την ίδια μας την αναπνοή.

34 lifo – 30.6.16

στορίες πραγματικές ή μυθιστορηματικές, αλλά πάντα βγαλμένες από την ίδια τη ζωή: τους ανθρώπους που ζουν στις φτωχογειτονιές, τους αρρώστους που βασανίζονται στα νοσοκομεία, τους εκατοντάδες απαρηγόρητους που για μοναδικό τους φάρμακο έχουν την μπάλα. Πολλές φορές χρειάζεται ένα βιβλίο να μιλήσει για πράγματα αληθινά, ανεξάρτητα από τις λογοτεχνικές προϋποθέσεις, καταθέτοντας αφηγήσεις που υφαίνονται στα χείλη και φτιάχνουν την ίδια μας την αναπνοή. Άλλωστε, οι αλήθειες των συγκρούσεων και των πολέμων δεν διαφέρουν πολύ από τις μάχες που δίνουν οι άνθρωποι καθημερινά με το ίδιο τους το σώμα. Για όλα αυτά μπορούν να μιλήσουν, παρηγορώντας μας ενίοτε, τα βιβλία.

Φίλιπ Κερ

Ξαφνικός Θάνατος εκδοσεισ Κέδρος

Οι περισσότεροι ξέρουν τον Φίλιπ Κερ ως τον διάσημο και καθόλα μοιραίο λογοτέχνη της συναρπαστικής Τριλογίας του Βερολίνου, ειδικό στην Eυρωπαϊκή Iστορία και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Λίγοι, ωστόσο, γνωρίζουν πως ο Κερ είναι μέγας και δεινός χιουμορίστας, λάτρης των ταξιδιών και κάτοχος διαρκούς εισιτηρίου στους αγώνες της Άρσε-

ναλ. Ως εκ τούτου, ο Σκωτσέζος συγγραφέας όχι μόνο ξέρει από μπάλα αλλά γνωρίζει σε βάθος τη λαϊκή ψυχή που φωλιάζει στα μοιραία ενσταντανέ του γκολ και του οφσάιντ. Δηλαδή, μοιάζει σε μεγάλο βαθμό με τον ήρωά του, τον Σκοτ Μάνσον, που πρωταγωνιστεί στην «ποδοσφαιροφιλική νουάρ», αν μπορούμε να την πούμε έτσι, σειρά μυθιστορημάτων του Κερ και είναι ένας αστειολόγος γυναικάς, λάτρης του ωραίου και καλοζωιστής. Γνωρίζει ξένες γλώσσες, τσιτάρει ενίοτε και Αριστοτέλη, αλλά το μεγαλύτερο προσόν του είναι το αστυνομικό δαιμόνιο, το οποίο επιστρατεύει όταν δολοφονείται ο προπονητής της ομάδας του, της Λόντον Σίτι. Ωστόσο, η πραγματική του θέση ως βοηθού προπονητή στη Λόντον είναι αυτή που τον έχει καταστήσει ιδιαίτερα δημοφιλή: οι παίχτες τον λατρεύουν γιατί ξέρει να δίνει πνοή στις άνευρες μέρες και ο περίγυρος περιμένει τα πνευματώδη σχόλιά του για να αλλάξει γραμμή πλεύσης. Δύσκολα θα περίμενε κανείς ότι ο Κερ θα τολμούσε, μέσω του αυτοσχέδιου ντετέκτιβ του, να εισχωρήσει στα άδυτα του σκοτεινού κόσμου του ποδοσφαίρου, καθώς δεν παραλείπονται οι λεπτομέρειες για τους ξένους πλουτοκράτες που κατέχουν τις ομάδες, τη μαφία που νέμεται το χρήμα και άλλα μυστικά που φέρνουν στον νου πολλές πραγματικές

Radio Bookspotting από τον γιώργο-ίκαρο μπαμπασάκη

ιστορίες του σύγχρονου ποδοσφαίρου. Κι όλα αυτά ο Κερ φαίνεται να τα γνωρίζει από πρώτο χέρι και να μη φοβάται να τα μετατρέψει σε ιστορία θανάτου.

Θανάσης Σκρουμπέλος

Τα φίδια στον Κολωνό εκδοσεισ Τόπος

«Η σάρκα, το αίτημα της σάρκας, ο έρωτας, η καύλα. Χωρίς καύλα ζει κανείς; Χωρίς καύλα δεν θα ερωτευόμασταν. Είναι πολύ ισχυρό το ένστικτο, και ειδικά εκείνη την εποχή που για μας τα αγόρια ήταν δύσκολο το σεξ. Μην κοιτάς τώρα, που είναι αλλιώς. Τότε, το να πλησιάσεις κοπέλα ήταν ένα τεράστιο βήμα» έλεγε ο Σκρουμπέλος σε μια παλιότερη συνέντευξή του στη LifΟ, θυμίζοντας ποια είναι τα απτά υλικά που έφτιαξαν τις συναρπαστικές ιστορίες του: επιθυμία, φόβος, λαχτάρα για ζωή, παιχνίδι στα όρια πάνω στην πράσινη τσόχα, τα κρεβάτια και τις αλάνες. Πάντα, άλλωστε, στο άκουσμα του Σκρουμπέλου μου ερχόταν στο μυαλό ο Έλληνας Χένρι Μίλερ, ένας ιδανικός παρατηρητής και περιπλανώμενος στους σκοτεινούς δρόμους, που νιώθει με αγωνία να πάλλεται κάθε φλέβα που ζητάει να σπάσει και να επιβληθεί. Καμία σχέση με τη σημερινή Ελλάδα των αποστασιοποιημένων ηρώων – οι πρωταγωνιστές του Σκρουμπέλου φτιάχνονται και καταστρέφονται ανάμεσα στα μπετά και τις φλεγόμενες ανάσες κι έχουν αγωνία για το αν θα υπάρξουν και όχι για το αν θα φθαρούν ή θα βαρεθούν. Είναι ευχάριστο, επομένως, να ξαναπιάνει κανείς στα χέρια του τις απολαυστικές σελίδες από τα Φίδια στον Κολωνό που επανακυκλοφορούν, τόσα χρόνια μετά, από τις εκδόσεις Τόπος, χωρίς να έχουν χάσει στο παραμικρό την αλήθεια και τη σπαρακτική τους ακρίβεια. Ο πυρωμένος Κολωνός φαντάζει κυριολεκτικά επιβλητικός στην καρδιά του καλοκαιριού, καθώς η νεορεαλιστική εικόνα μεταμορφώνει τις σαρακιασμένες ψυχές σε φίδια. «Στην πλατεία δεν μπορείς να σεργιανίσεις, αισθάνεσαι περίεργα. Πληθώρα κόσμου και γνωστός κανένας. Τους αφάνισε όλους η μεταδημότευση, η ξενιτιά, η φυλακή και το φρενοκομείο» γράφει ο Σκρουμπέλος για όλα αυτά που μας κατέστρεψαν, μας τρέλαναν και μας διαμόρφωσαν.

Χουάν Μαρσέ

Σεργιάνι στο Γκιναρντό εκδοσεισ Πατάκη

Λίγα είναι τα σύγχρονα βιβλία που δίνουν μια τόσο πλήρη εικόνα για τη μετεμφυλιακή Ισπανία μέσα από μια γλαφυρή εξιστόρηση που καταγράφει, με κάθε λεπτομέρεια, το απτό και το καθημερινό, ενώ επαναφέρει υπόγεια τον εφιάλτη των εμμονών και των θανάτων. Μέσα από το σύντομο αφήγημα ενός από τους σημαντικότερους λογοτέχνες στην Ισπανία σήμερα, του Χουάν Μαρσέ, παρακολουθεί κανείς τη μετατροπή των άλλοτε ζωντανών δρόμων της Βαρκελώνης σε

τόπους ερημιάς, θανατικού και απόγνωσης. Καθώς ένας αστυνομικός προσπαθεί να πείσει την έφηβη Ροσίτα να τον συνοδεύσει στο νεκροτομείο για να αναγνωρίσει το πτώμα του βιαστή της, διάφορες ιστορίες αρχίζουν να ξεδιπλώνονται στα έγκατα του κόσμου της παραβατικότητας απ’ όπου αφορμάται η νεαρή πόρνη. Η περιπλάνηση μετατρέπεται έτσι σε μια κατάδυση στον Άδη των φονικών αναμνήσεων. Ο αναγνώστης πληροφορείται πολλά για μια άγνωστη Ισπανία, για τη στενή σχέση των διαφόρων εκπροσώπων της εξουσίας –μεταξύ των οποίων και η εκκλησιαστική– με τους προδότες του πολέμου, τα στελέχη της μαφίας και τον υπόκοσμο. Όσο για τον αστυνομικό που πρωταγωνιστεί στην ιστορία, μπορεί να τον έλεγαν κάποτε «Γερό Στομάχι», αλλά μάλλον ποτέ δεν κατάφερε να τα βρει με τους δαίμονές του βγαλμένους από τα σπλάχνα του πολέμου. Σε περιγραφές που εμπλέκουν το πραγματικό με τη φαντασία δύσκολα ξεχωρίζει κανείς την καθημερινότητα από ψευδεπίγραφες πνευματικές ενατενίσεις όπως η Καταλανούφα, που αναφέρεται στην εμμονή των Ισπανών να φαντασιώνονται τους εαυτούς τους ως τους μοναδικούς που αντιστάθηκαν στη δικτατορία του Φράνκο. Αλλά, όπως επισημαίνει και ο ίδιος ο συγγραφέας, «η λογοτεχνία δεν είναι παρά ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τη ζωή». Η μετάφραση είναι της Μαρίας Παλαιολόγου.

Μάrτιν pιsτόrιus

Δοκίμιο, Μυθιστόρημα, Ποίηση Από τον Νάνο Βαλαωρίτη στα «Σονέτα» του Σαίξπηρ.

νάνος βαλαωρίτης

Για μια θεωρία της Γραφής Γ’ – Από το κείμενο στο υπερκείμενο Εκδόσεις Ψυχογιός Σελίδες: 497

Το αγόρι που δεν ήταν εκεί εκδοσεισ Διόπτρα

Μερικές φορές, ίσως χρειάζεται να διαβάσει κανείς πραγματικά βιβλία, για ανθρώπους πραγματικούς που νίκησαν το σώμα τους, τις προβλέψεις, τους γιατρούς, ακόμα και τον ίδιο τον θάνατο. Δίνοντας ένα μάθημα ελπίδας μέσα από έναν άνθρωπο που ξανάφτιαξε τον εαυτό του βγάζοντάς τον κυριολεκτικά από τις στάχτες, η ιστορία του Μάρτιν Πιστόριους αφορά τις ζωές όλων μας. Ο Νοτιοαφρικανός Μάρτιν Πιστόριους, που ουδεμία σχέση έχει με τον διάσημο Όσκαρ Πιστόριους, ήταν μόλις δώδεκα χρονών όταν αρρώστησε. Πρώτα σταµάτησε να µιλά και στη συνέχεια έπαψε να τρώει. Έπειτα, άρχισε να χάνει τις αισθήσεις του και την επαφή του µε το περιβάλλον. Κι όταν, μέσα σε δεκαοκτώ μήνες, καθηλώθηκε σε αναπηρικό καρότσι, οι γιατροί σήκωσαν τα χέρια ψηλά. Η λάθος, όπως θα αποδειχθεί εκ των υστέρων, διάγνωση θα του δώσει μόλις δύο χρόνια ζωής και θα καταστρέψει ολόκληρο το οικοδόμημα της καθημερινότητάς του: από την οικογένειά του, που θα διαλυθεί, ως τον ψυχικό του κόσμο. Ωστόσο, δεν το έβαλε κάτω και το βιβλίο μας περιγράφει σε πρώτο πρόσωπο τη διαδρομή του Μάρτιν από την καταστροφή στην επιβίωση (μάλλον, καλύτερα, την ανα-βίωση) και κατόπιν στη νίκη, φέρνοντας στον νου αμέτρητα σώματα που πάλεψαν με το ανέφικτο και άλλα που καταστράφηκαν από τις λάθος διαγνώσεις. Η αληθινή ιστορία του Πιστόριους δεν είναι παρά ένα ανεξάντλητο μάθημα ζωής που φέρει τον επιγραμματικό τίτλο Το αγόρι που δεν ήταν εκεί, σε μετάφραση Βαγγέλη Γιαννίση από τις εκδόσεις Διόπτρα.

colm tόibίn

Νόρα Γουέμπστερ Μτφρ.: Αθηνά Δημητριάδου Εκδόσεις Ίκαρος Σελίδες: 447

marilynne robinson Λάιλα

Μτφρ.: Κατερίνα Σχινά Εκδόσεις Μεταίχμιο Σελίδες: 416

james ellroy Perfidia

Μτφρ.: Ανδρέας Αποστολίδης Εκδόσεις Κλειδάριθμος Σελίδες: 1.022

Δοκίμιο. Ο Νάνος Βαλαωρίτης (Λωζάνη, 1921) παραμένει θαλερός και δραστήριος. Ακόμα και στο Facebook τον συναντάμε να παρεμβαίνει και να εκφράζεται με ανοξείδωτο δυναμισμό. Πριν από λίγες ημέρες, αρχές Ιουνίου, κυκλοφόρησε ο τρίτος τόμος των πολύτιμων δοκιμίων του με τίτλο Για μια θεωρία της Γραφής Γ’ - Από το κείμενο στο υπερκείμενο (εκδ. Ψυχογιός). Χωρισμένη σε δύο μεγάλα μέρη, η ύλη του τόμου συνθέτει ένα πανόραμα ρηξικέλευθων ρευμάτων και διορατικών δημιουργών που επηρέασαν καταλυτικά την ποίηση και τη ζωή. Στο πρώτο μέρος, με τίτλο Οι Τάσεις, διαβάζουμε κείμενα για τον μοντερνισμό, για τη γλωσσοκεντρική ποίηση, για την κριτική θεωρία, για τις στιγμές της πρωτοπορίας στον εικοστό αιώνα. Στο δεύτερο μέρος, Τα Πρόσωπα, βρισκόμαστε θελκτικά αντιμέτωποι με ένα εικονοστάσιο επώνυμων αγίων, που με το έργο και τον βίο τους συνέβαλαν στο πρόταγμα της αυτονομίας και στην περιπέτεια της ποίησης. Ανάμεσά τους οι δύο προεξάρχουσες θρυλικές μορφές της Γενιάς Μπιτ (Beat Generation), ο Ουίλιαμ Μπάροουζ και ο Άλεν Γκίνσμπεργκ, ο προδρομικός υπερλογοτέχνης Φερνάντο Πεσσόα, ο «δανδής που περιφρονούσε τον επαγγελματισμό» Γιώργος Μακρής, αλλά και ο Σεφέρης, ο Καβάφης, ο Σολωμός, ο Ταχτσής, ο Σικελιανός, ο Σαχτούρης. Στις σελίδες 238-250 διαβάζουμε έναν πλούσιο σε σημασίες και πληροφορίες και αναφορές διάλογο ανάμεσα στον Νάνο Βαλαωρίτη και στον αείμνηστο/αεικίνητο/ακέραιο Ανδρέα Παγουλάτο (που πρωτοδημοσιεύτηκε στο ηρωικό περιοδικό «Ουτοπία» του Ευτύχη Μπιτσάκη, στο τεύχος 30, τον Ιούνιο του 1998). Μυθιστόρημα. Πολλά και δυνατά τα μυθιστορήματα που κυκλοφόρησαν στις αρχές του καλοκαιριού. Πολλά και γόνιμα τα ξενύχτια, καθώς χανόμαστε στο σύμπαν των συγγραφέων και των ηρώων τους. Θα αναφέρω επιγραμματικά τρία από αυτά, και στα επόμενα τεύχη της LifΟ θα γράψω διεξοδικά. Ο Κολμ Τομπίν (Colm Tόibίn, Ιρλανδία, 1995) μας προσφέρει μια ευαίσθητη, χαμηλόφωνη, διεξοδική ανατομία της απώλειας και του πένθους. Η αξιοπρέπεια και η δύναμη της θελήσεως, αλλά και η λυτρωτική μουσική κοσμούν το μυθιστόρημα Νόρα Γουέμπστερ (μτφρ. Αθηνά Δημητριάδου, εκδ. Ίκαρος) που διαδραματίζεται στα τέλη της δεκαετίας του 1960, στη μικρή εσωστρεφή πόλη Ένισκορθι, γενέτειρα του συγγραφέα. Η Μέριλιν Ρόμπινσον (Marilynne Robinson, ΗΠΑ, 1943) ολοκληρώνει την άτυπη Τριλογία της Αϊόβα με το μυθιστόρημα Λάιλα (μτφρ. Κατερίνα Σχινά, εκδ. Μεταίχμιο), συγγενικό σε κάποια σημεία με τη Νόρα Γουέμπστερ ως προς την πίστη και το ψυχικό σθένος των ηρωίδων. Εδώ έχουμε μια κοπέλα που μεγαλώνει στα δύσκολα χρόνια του Μεγάλου Κραχ, που περιπλανιέται, που μοχθεί να βρει νόημα στη ζωή. Σημειώνει στο έξοχο επίμετρο ο Σταύρος Ζουμπουλάκης: «Οι άνθρωποι της Λάιλα, οι δικοί της άνθρωποι, είναι όλα αυτά τα ανθρώπινα κουρέλια με τα οποία έζησε όλη της τη ζωή. Αυτός είναι ο κόσμος της». Ο μετρ της κοφτής, καταιγιστικής γραφής, ο Τζέιμς Ελρόι (James Ellroy, Λος Άντζελες, 1948), έρχεται να μας καθηλώσει, όντως, με το πρώτο μέρος του Δεύτερου Κουαρτέτου του, τη χιλίων είκοσι δύο σελίδων Perfidia (μτφρ. Ανδρέας Αποστολίδης, εκδ. Κλειδάριθμος), όπου τα πάντα –φασαρίες, φόνοι, φαυλότητες– διαδραματίζονται ανάμεσα στις 6 και στις 29 Δεκεμβρίου του 1941 σε ένα Λος Άντζελες που συνταράσσεται από την επίθεση των Ιαπώνων στο Περλ Χάρμπορ. Πρόκειται για έναν εμπρηστικό συνδυασμό Ρέιμοντ Τσάντλερ και Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, όπου το πέραν του Καλού και του Κακού είναι ο μοναδικός νόμος και δεν επιβάλλεται παρά μονάχα με την άκρατη και άκριτη βία. Ποίηση. Η δίγλωσση έκδοση των Σονέτων του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ (εκδ. Gutenberg), με εισαγωγή και μετάφραση που υπογράφει η λυρική τραγουδίστρια, ποιήτρια και μεταφράστρια Λένια Ζαφειροπούλου (Αθήνα, 1979), είναι από τα πιο σημαντικά εκδοτικά γεγονότα του 2016. Έχουν προηγηθεί μεταφράσεις του Βασίλη Ρώτα, του Διονύση Καψάλη και του Στυλιανού Αλεξίου, μεταξύ άλλων. Η Ζαφειροπούλου μεταφράζει και τα 154 σονέτα του βάρδου και επισημαίνει: «Η ερωτική λύρα φαλτσάρει ασυναγώνιστα την ώρα που ο υμνητής του έρωτα ενοχλείται από διπλές σκέψεις: η καταγραφή αυτής της παραφωνίας είναι η ουσία των σονέτων. Ο ερωτευμένος βλέπει το αντικείμενο της αγάπης του ως ιδεώδες, ζώντας κάθε μέρα τις ατέλειες ενός κοινού ανθρώπου. Και ο ίδιος νιώθει εξαγιασμένος από το αίσθημά του. Όταν όμως έρχεται η ώρα να πράξει ή να πονέσει, τον διέπουν κι αυτόν τα κοινά και ευτελή ανθρώπινα μέτρα. Έτσι, ο Σαίξπηρ εκστασιάζεται από την κυρία του, παρόλο που βλέπει ότι είναι μέτρια, σκληρή και ψεύτρα […] Ο έρωτας των σονέτων είναι κόπος και μόχθος. Δεν είναι ούτε ουράνια αποκάλυψη ούτε ιπποτική αποστολή ούτε εξαΰλωση ούτε απελευθέρωση και εξύψωση από τα γήινα». radiobookspotting.blogspot.gr/ 30.6.16 – lifo

TAste of the week γκοντζόλα, προσούτο και ψητό ροδάκινο (€5,50). Χορταστική, ορεκτική, με το ψητό ροδάκινο να κρατά τις γευστικές ισορροπίες. Οι προτάσεις σε πίτσες παίζουν σε δύο μεγέθη: μεγάλη και ατομική. Στο τραπέζι μας προσγειώθηκε αυτή με τη μοτσαρέλα, ποικιλία φρέσκων μανιταριών και λάδι τρούφας (€13 η ατομική). Τρώγεται ευχάριστα, με τα υλικά να είναι σε σωστή αναλογία, αν και θα προτιμούσα πιο τραγανή τη βάση της. Τα ζυμάρια και όλα τα ψωμιά που σερβίρονται είναι χειροποίητα. Προσπεράσαμε τα τέσσερα είδη πάστας και αφοσιωθήκαμε στα κλασικά λαζάνια με μοOdori vermuteria di Atene σχάρι ραγού που ψήνονται στον ξυλόφουρνο (€8). Είναι ένα πιάτο που θα το χαρείς, ευωδιαστό και γευστικότατο. Η λίστα κρασιών δίνει έμφαση στον ιταλικό αμπελώνα, αλλά έχει λίγες ελληνικές ετικέτες με ιταλικές ποικιλίες αμπέλου. Το σέρβις είναι εξαιρετικά ευγενικό και φιλόξενο. Το Odori έχει γίνει ήδη αγαπημένο στέκι. ☛ Odori vermuteria di Atene, Σκουλενίου 2, Αθήνα, 210 3314674

Διεθνείς γεύσεις και σεφ με βραβεία Βερμούτ, γλυκά του Arnaud Larher και η γοητεία του κρασιού σε παιχνίδια αρμονίας και σκέψης. αλέξανδρος τσιοτίνης χριστόφοροσ πέσκιασ Την Τρίτη 5 Ιουλίου ο Αλέξανδρος Τσιοτίνης και το CTC αποχαιρετούν το κοινό για το καλοκαίρι με ένα γαστρονομικό closing party, με προσκεκλημένο τον σεφ Χριστόφορο Πέσκια. Το μενού γευσιγνωσίας-μνεία στη σύγχρονη ελληνική κουζίνα θα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, πιάτα-σταθμούς του Χριστόφορου Πέσκια, όπως τα ιδιαίτερα σουτζουκάκια του, μια νέα εκδοχή της χανιώτικης κρεατότουρτας από τον Αλέξανδρο Τσιοτίνη αλλά και πάντρεμα signature δημιουργιών των δύο σεφ, όπως αυτό των γεμιστών του Χριστόφορου Πέσκια με το σούσι σαρδέλας του Αλέξανδρου Τσιοτίνη.

ctc

Βγες

aπο τη νικη μηταρεα

επιτέλους

Διοχάρους 27, Ιλίσια, 210 7228812. Τιμή κατ’ άτομο (χωρίς κρασί): 65 ευρώ.

36 lifo – 30.6.16

r Vermuteria στην Αθήνα; Γιατί όχι! Ιδιαίτερα όταν μια καλή ιδέα ακολουθείται από μια εξαιρετική υλοποίηση. Τον πρώτο λόγο έχει η ρετρό διάθεση, αφού τη δεκαετία του ’60 το βερμούτ ήταν πολύ δημοφιλές. Στην Αθήνα του 2016, ο ολοκαίνουργιος χώρος που εμπνέεται από εκείνες τις εποχές έχει απλώσει τα τραπεζάκια του στον πεζόδρομο της πλατείας των Αγίων Θεοδώρων. Η ατμόσφαιρα Ιταλίας σε ακολουθεί και στο εσωτερικό με την πληθωρική καλόγουστη μπάρα, που την πλάτη της καλύπτει πρασινάδα σε πλακάκια. Τη διακόσμηση ανέλαβε ο Θανάσης Τσουνάκας, ένας από τους συνιδιοκτήτες, που θέλησε να χαρίσει στον χώρο την αύρα βοτανικού κήπου. Και τι σημαίνει «Odori»; «Στα ιταλικά σημαίνει “αρώματα”. Το βερμούτ είναι ένας ενισχυμένος οίνος, αρωματισμένος με διάφορα βότανα» εξηγεί ο Μανώλης Λυκιαρδόπουλος, Odori vermuteria di Atene κορυφαίος bartender που συμμετέχει στο εγχείρημα, και προσθέτει: «Εκτός από τη διακόσμηση, την ίδια φιλοσοφία, που ενισχύει τη vermuteria, έχει και το στήσιμο των καταλόγων». Του λόγου το αληθές ανακαλύπτω ξεφυλλίζοντας τον εξαιρετικής αισθητικής κατάλογο με τα κοκτέιλ που αποκαλύπτει ένα ανάγλυφο χάρτινο φυτό. Πρόκειται για την αρτεμισία, που είναι το βασικό βότανο του βερμούτ. Αξίζει να σταθείς και να μελετήσεις τη φιλοσοφία των κοκτέιλ, τους εξαίσιους συνδυασμούς που προτείνονται αλλά και τη δυνατότητα να πειραματιστείς με τις γεύσεις. Όμως, όταν έχεις κοντά σου έναν βραβευμένο και σπουδαίο bartender, αξίζει να αφεθείς στα χέρια του. Ο Μανώλης πρότεινε για ξεκίνημα βερμούτ με σόδα, με μια φλούδα πορτοκαλιού, ανάλαφρο και ορεκτικό. Απολαμβάνω το ποτό μου με το ζεστό κόκκινο χρώμα και μελετώ τον κατάλογο του φαγητού. Καλά τα κοκτέιλ, αλλά χρειάζεσαι και κάτι νόστιμο για να τα συνοδεύσεις. Το μενού ακολουθεί και αυτό την ιταλική φιλοσοφία, με τον ναπολιτάνικο ξυλόφουρνο να ψήνει πίτσες σε 50 δεύτερα αλλά και ζυμαρικά. Ο Ναπολιτάνος Σπεράτζα Βάλτερ ανέλαβε την επιμέλεια της κουζίνας και ο σεφ Αλμπέρτο Συμιλίδης μαγειρεύει Odori vermuteria di Atene με κέφι. Οι τέσσερις σαλάτες είναι, στο σύνολό τους, καλοφτιαγμένες. Η ανάμεικτη σαλάτα με τρυφερά φύλλα παντζαριού, ντοματίνια, baby αγγουράκια, ρικότα, σοτέ κρεμμυδάκια, τραγανό κοτόπουλο και πανσέτα σε κύβους (€7,50) ήταν ελαφριά κι ευχάριστα νόστιμη. Υπάρχει η δυνατότητα να δοκιμάσεις κάποιο από τα panini ή να επιλέξεις κάποιο πλατό με ποικιλία αλλαντικών και τυριών ή και φρούτων. Υποκύψαμε στη γοητεία μιας μπρουσκέτα με γκορ-

εμμετροσ Το λευκό κρασί Έμμετρος Λόγος είναι η καινούργια ετικέτα που κυκλοφόρησε η εταιρεία Τσάνταλης. Οι αμπελώνες της Μακεδονίας έδωσαν το blend από τις χαρισματικές ποικιλίες Ασύρτικο, Μαλαγουζιά και Sauvignon Βlanc. Με λαμπερό, κιτρινοπράσινο χρώμα, μοσχοβολά εσπεριδοειδή, ροδάκινο και νότες από φρέσκα βότανα. Ελαφρά λιπαρό, τραγανό και όσο πρέπει πλούσιο στο στόμα. Ταιριάζει με την καλοκαιρινή διάθεση.

r Δημιουργίες με περγαμηνές έχουν ρίξει στη μάχη για τη διεκδίκηση της εύνοιας των φανατικών εραστών της γλυκιάς γεύσης τα ξενοδοχεία «Μεγάλη Βρεταννία» και «King George», αφού την υπογραφή του σε ένα μενού 12 γλυκών έχει βάλει ο βραβευμένος Γάλλος pastry chef Arnaud Larher. Τις γλυκές συνθέσεις του Larher θα μπορεί να τις απολαύσει κανείς από τα μενού των επιδορπίων που υπάρχουν στα εστιατόρια των δύο ξενοδοχείων, ενώ οι σοκολάτες και τα μακαρόν του θα πωλούνται από τον Σεπτέμβρη στο GB Corner Concept Store. Ο ίδιος κάνει λόγο για μια «πρόκληση», αναφερόμενος στη νέα συνεργασία του. Ο τρόπος που λειτουργεί στο εργαστήριό του είναι σαφής: επιλέγει με φροντίδα τις πρώτες ύλες και τις επεξεργάζεται σχεδόν με ευλάβεια, ώστε να αναδείξει λεπτές γεύσεις, ακολουθώντας την Arnaud Larher παράδοση της υψηλής ζαχαροπλαστικής. «Η λεπτομέρεια στο γραμμάριο δείχνει την πειθαρχία που είναι σημαντική στη δουλειά που κάνω» σχολιάζει και συμπληρώνει: «Θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό το παιχνίδι των υφών». Η σχέση του Arnaud Larher με την τέχνη του φανερώνει έμφυτο ταλέντο και πάθος. Ξεκίνησε να ασχολείται με τη ζαχαροπλαστική από 12 ετών κοντά σε έναν τεχνίτη στην πατρίδα του, τη Βρετάνη, εργάστηκε σε φημισμένα παριζιάνικα ζαχαροπλαστεία, όπως τα Lucien Peltier, Dalloyau, Fauchon, και στα 25 του χρόνια άνοιξε το πρώτο εργαστήριο ζαχαροπλαστικής. Στα 28 του διακρίθηκε ως ο «ζαχαροπλάστης της χρονιάς» και επτά χρόνια αργότερα κέρδισε τον περιζήτητο τίτλο του «Καλύτερου Εργάτη της Γαλλία», μια σημαντική διάκριση που χρονολογείται από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης. Το μενού των επιδορπίων που επιμελείται για τους Αθηναίους περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, «Μπαμπά με Ρούμι», «Έκφραση Σοκολάτας», «Τάρτα Χονολουλού». ☛ Μεγάλη Βρεταννία, Βασ. Γεωργίου 1, Σύνταγμα, 210 3330000 / GB Corner Concept Store, Ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία», 210 3330750 / Κing George, Βασ. Γεωργίου 3, Σύνταγμα, 210 3222210 r Άφθονο συναίσθημα, αγάπη για το κρασί και διάθεση φιλοξενίας. Αυτά ήταν τα υλικά που δημιούργησαν το Divino Wine Case, ένα wine bar στο Θησείο, που εδώ και λίγους μήνες διαγράφει τη δική του πετυχημένη οινική πορεία. Η Κατερίνα Σαλαμάνου, συνιδιοκτήτρια, σε υποδέχεται στον χώρο της, που σε προδιαθέτει για μια χαλαρωτική βραδιά. «Divino» στα ισπανικά σημαίνει «θεϊκό». Όνειρο ζωής ήταν να στηθεί αυτός ο χώρος. «Το πάθος μου για το κρασί με οδήγησε στην απόφαση, από καθηγήτρια Ισπανικών, να κάνω το wine bar» μου εξομολογείται η Κατερίνα, σερβίροντας ένα δροσερό Ασύρτικο Σαντορίνης στα ποτήρια. Στο Divino θα επιλέξεις το κρασί σου από μια πλούσια λίστα με ετικέτες από τον ελληνικό αμπελώνα και πολλές από αυτές σερβίρονται και σε ποτήρι. Ό,τι πρέπει για να γνωρίσεις μικρούς οινοπαραγωγούς και να κάνεις το παιχνίδι ενδιαφέρον. Δεν θα πιεις το κρασί ξεροσφύρι, αφού στην κουζίνα ο σεφ Δημήτρης Τηλέγραφος ετοιμάζει πιάτα που θα το συνοδεύσουν. Δοκιμάσαμε δροσερή σαλάτα με ανάμεικτα λαχανικά, συνδυασμένα με καραμελωμένο φουντούκι, blue cheese, φρούτα εποχής, αρτυμένη όμορφα με βινεγκρέτ Dijon (€7,80). Από τις δελεαστικές προτάσεις με μπρουσκέτες επιλέξαμε αυτές με τη σπιτική μαρμελάδα σύκο, γραβιέρα κρασιού και φρέσκο ντοματίνι (€5,30) – η γλύκα της μαρμελάδας δημιουργεί υπέροχη αντίθεση με τη γεύση της γραβιέρας. Σε ισορροπία ήταν και οι γαρίδες με γλυκάνισο που τις συνόδευε φρέσκια, ανάμεικτη σαλάτα, περιχυμένη με βινεγκρέτ Divino (€10,80). Ένα πιάτο με ωραία παρουσία και διακριτικά τα αρώματα γλυκάνισου. Το ριζότο μανιταριών με μους τυριού και λάδι τρούφας που προσγειώθηκε σε διπλανό τραπέζι μάς έβαλε σε πειρασμό. Κάποια από τα κυρίως πιάτα σερβίρονται σε τάπας, δηλαδή σε μειωμένη ποσότητα και, βεβαίως, τιμή. Τα πλατό με αλλαντικά και τυριά προσφέρουν, επίσης, μια καλή συνοδεία για το κρασί. Το παιχνίδι του κρασιού και Divino Wine Case του φαγητού έχει τη γοητεία της αρμονίας και της έκπληξης. ☛ Divino Wine Case, Ακάμαντος 11, Θησείο, 211 4003962

ΤΑΥΡΟΣ Μέσα στις επόμενες μέρες θα κυριαρχήσει η ανάγκη σας να ασχοληθείτε με ένα επάγγελμα που θα σας δίνει ικανοποίηση, με συνέπεια να αφήσετε στην άκρη σημαντικά ζητήματα που θα έχουν αντίκτυπο στη δουλειά σας. Η Νέα Σελήνη τη Δευτέρα απαιτεί να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων και να ανακαλύψετε νέους τρόπους επίλυσης των προβλημάτων σας, προσέξτε, όμως, καθώς είστε ήδη επηρεασμένοι από τις συνεχείς αναβολές και υπάρχει κίνδυνος εσφαλμένων αποφάσεων και ενεργειών. Στον οικονομικό τομέα, μια έκτακτη ανάγκη σας βγάζει εκτός προγράμματος. Η ερωτική σας ζωή έχει μείνει πίσω εξαιτίας όσων σας απασχολούν και θα ήταν ιδανική ευκαιρία να αναθερμάνετε τη σχέση σας όσοι σκοπεύετε να ταξιδέψετε μέσα στις επόμενες μέρες. Όσοι αναζητάτε τον έρωτα, είναι κατάλληλη εποχή για να απελευθερώσετε τα ένστικτά σας.

ΔΙΔΥΜΟΣ Έπειτα από ένα γερό ταρακούνημα με αίσιο τέλος στα οικονομικά σας, αντιμετωπίζετε πλέον με περισσότερη υπευθυνότητα τις υποχρεώσεις και μπορείτε να σχεδιάσετε το μέλλον σας με σιγουριά. Ήλιος και Ερμής σάς γεμίζουν με ενέργεια και αποφασιστικότητα για να κυνηγήσετε τους στόχους σας και οι προοπτικές για να αυξήσετε το εισόδημά σας είναι πολλές, αρκεί να μην πάρετε αποφάσεις επηρεασμένοι από τρίτους. Η Νέα Σελήνη τη Δευτέρα ενδυναμώνει την ανάγκη σας για αλλαγές στη ζωή σας και σας δίνει ώθηση για να διεκδικήσετε όσα επιθυμείτε. Οικογένεια και σύντροφος είναι μέσα στις βασικές σας προτεραιότητες και για όσους από εσάς ξεκινούν οι διακοπές είναι ιδανική στιγμή για να γεμίσετε τις μπαταρίες σας και να ενδυναμώσετε τις σχέσεις σας. Θέματα εξωτερικής εμφάνισης ας μη σταθούν εμπόδιο στο να απολαύσετε τις παραλίες και τη δροσιά της θάλασσας.

ταστάσεις, καθώς επικρατεί πλανητικός συνωστισμός στο ζώδιό σας και μπορείτε να βελτιώσετε τη ζωή σας, αρκεί να κάνετε έξυπνες κινήσεις που θα συμβάλουν στη σύντομη ανέλιξή σας. Τη Δευτέρα η Νέα Σελήνη στο ζώδιό σας σάς δίνει ώθηση για να υλοποιήσετε τους στόχους σας, καθώς αρχίζουν να αποδίδουν προσπάθειες που σας ζόρισαν αρκετά μέχρι να φτάσετε στα επιθυμητά αποτελέσματα. Φανείτε προνοητικοί στα έξοδα για απολαύσεις, ώστε να έχετε ελευθερία κινήσεων. Ορισμένοι από εσάς υποδέχεστε ένα νέο μέλος στην οικογένεια και ζείτε στιγμές υπέρτατης ευτυχίας. Μοιραστείτε τα βάρη με το ταίρι σας, προτού σας πιάσει πανικός εξαιτίας της συσσωρευμένης κούρασης. Όσοι είστε σε μια πρόσφατη σχέση, ενδεχομένως να νιώσετε πως έχετε βρει τον σύντροφο της ζωής σας και να αποφασίσετε να επισημοποιήσετε τη σχέση σας. Ιδανική εποχή για γάμο, καθώς και για την απόκτηση ενός παιδιού.

ΛΕΩΝ Οι θετικές όψεις του Ήλιου με Ερμή και Αφροδίτη ευνοούν τις προσπάθειές σας, ενώ ταυτόχρονα σας δίνουν μια αίσθηση σιγουριάς για τον εαυτό σας που μπορεί να επισπεύσει την επίτευξη των στόχων σας, αρκεί να είστε αποφασισμένοι να θυσιάσετε αρκετό από τον προσωπικό σας χρόνο. Τα οικονομικά σας αποκτούν σταθερή ροή και μπορείτε να προγραμματίσετε με άνεση ένα ταξίδι που είναι στα άμεσα σχέδιά σας. Η Νέα Σελήνη τη Δευτέρα απαιτεί να κρατήσετε σιγή ιχθύος για τους στόχους σας, ώστε να μη βρεθείτε αντιμέτωποι με δυσάρεστες εξελίξεις. Ένα καινούργιο πρόσωπο που μπαίνει δυναμικά στη ζωή σας τονώνει την αυτοπεποίθησή σας και κάνει περισσότερο ενδιαφέρουσα την προσωπική σας ζωή. Στον οικογενειακό τομέα οι σχέσεις σας είναι άψογες και είναι ιδανική στιγμή για να περάσετε περισσότερο ποιοτικό χρόνο με τα αγαπημένα σας πρόσωπα. Ιδιαίτερη προσοχή στη διατροφή σας.

ΤΟΞΟΤΗΣ Με τον Κρόνο να φρενάρει τις επαγγελματικές σας κινήσεις αρχίζετε να χάνετε την υπομονή σας και είναι πολύ πιθανό να στραφείτε σε λύσεις που θα θέσουν σε κίνδυνο τα εισοδήματά σας. Περιορίστε τα έξοδά σας και φανείτε λογικοί προτού πάρετε ριζικές αποφάσεις. Μέσα στην εβδομάδα τα οικονομικά σας βελτιώνονται αισθητά και σας δίνεται η ευκαιρία να πραγματοποιήσετε αγορές για τον εαυτό σας καθώς και να προγραμματίσετε ένα ταξίδι. Στον οικογενειακό τομέα επικρατεί αρμονία, αρκεί να μην αναφέρεστε σε οικονομικά θέματα. Παράλληλα, μια ευχάριστη είδηση συμβάλλει στη σύσφιξη των σχέσεων και είναι ιδανική στιγμή για να επιλύσετε τις όποιες διαφορές σας. Η κοινωνική σας χρειάζεται βελτίωση, κάτι που πρέπει να επισπεύσετε, ώστε να μη χαθούν κάποιες καλές ευκαιρίες για να ερωτευτείτε. Η ευγένεια και το χιούμορ σας θα προκαλέσουν θετικές εντυπώσεις.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ Αρκετά ευχάριστο προβλέπεται

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ Ο Ιούλιος ξεκινά με έντονο προ-

το επόμενο διάστημα τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο, λόγω των θετικών όψεων Δία και Αφροδίτης, με αποτέλεσμα να βλέπετε τις επιθυμίες σας να πραγματοποιούνται πολύ πιο σύντομα απ’ ό,τι υπολογίζατε. Η ενίσχυση των οικονομικών σας σάς δίνει την ευκαιρία να βελτιώσετε τη ζωή σας και να βάλετε σε προτεραιότητα τις προσωπικές σας ανάγκες. Η Νέα Σελήνη τη Δευτέρα ενισχύει τον τομέα των διαπροσωπικών σας σχέσεων και είναι ιδανική στιγμή για να συγχωρέσετε όσους σας έχουν πληγώσει. Το σεξ-απίλ σας είναι στα ύψη και μπορείτε να κερδίσετε τις εντυπώσεις μέσα από το ερωτικό παιχνίδι, αρκεί να είστε προσεχτικοί στις επιλογές σας, ώστε να μην απογοητευτείτε.

βληματισμό και απρόβλεπτες καταστάσεις που σας ωθούν στα όριά σας και ορισμένες αλλαγές τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο είναι αναπόφευκτες. Συνεργασίες και οικογενειακές επιχειρήσεις μπορεί να διαλυθούν εξαιτίας οικονομικών και περιουσιακών διαφορών που κάνουν την εμφάνισή τους και, παρόλο που εσείς κρατάτε ήπια και διαλλακτική στάση, τα γεγονότα σας ξεπερνούν. Εξοικονομήστε χρήματα εγκαίρως, ώστε να έχετε ελευθερία κινήσεων και να μην μείνετε ξεκρέμαστοι. Νέοι έρωτες, ρομαντισμός και ταξίδια φέρνουν έναν αέρα ανανέωσης στη ζωή σας, φέρνουν όμως και στενοχώριες, αν συνδεθείτε συναισθηματικά με πρόσωπα που ξέρετε εκ των προτέρων πως θα πρέπει σε λίγες μέρες να αποχωριστείτε. Όσοι έχετε στα άμεσα σχέδιά σας έναν γάμο ίσως πρέπει να πάρετε τον χρόνο σας και να σκεφτείτε πιο ώριμα κατά πόσο είστε πραγματικά έτοιμοι για ένα τόσο μεγάλο και σημαντικό βήμα. Οι παντρεμένοι φανείτε πιο υπομονετικοί με τον σύντροφό σας.

ΖΥΓΟΣ Τα οικονομικά είναι το βασικό σας μέλημα και ψάχνετε απεγνωσμένα τρόπους για να ενισχύσετε το εισόδημά σας, προσέξτε όμως καινούργιες, συνεργασίες καθώς είναι αμφίβολη η εξέλιξή τους Η ρευστότητα των καταστάσεων απαιτεί μεθοδικές κινήσεις και προνοητικότητα, ώστε να διαφυλάξετε τους πόρους σας. Η Νέα Σελήνη τη Δευτέρα ευνοεί την κατάστρωση πλάνων και τη διερεύνηση μεθόδων που θα αυξήσουν την αποδοτικότητά σας. Στον τομέα της φιλίας υπάρχουν ζητήματα που σας προκαλούν απογοήτευση, όμως ο εγωισμός δεν σας αφήνει περιθώρια να ξεκαθαρίσετε την κατάσταση και βράζετε στο ζουμί σας. Μια αναπάντεχη συνάντηση σας δίνει την ευκαιρία να επιλύσετε τις διαφορές σας και να βρείτε και πάλι τις ισορροπίες. Η ερωτική σας ζωή έχει πάρει τον τελευταίο καιρό την κατιούσα, όμως μπορεί να αποκτήσει περισσότερο ενδιαφέρον αν ξεπεράσετε τις ανασφάλειες και αφήσετε ελεύθερο τον αυθορμητισμό σας, ελεύθεροι και μη.

ΣΚΟΡΠΙΟΣ Ο τομέας της επικοινωνίας και των μετακινήσεων χτυπιέται από Κρόνο και Άρη με συνέπεια να προκαλούνται ανατροπές τις οποίες θα δυσκολευτείτε να διαχειριστείτε. Ορισμένα γεγονότα θα είναι αποτέλεσμα της δικής σας αδιαλλαξίας, ενώ κάποια άλλα δεν θα είναι στο χέρι σας να τα αποτρέψετε. Επαγγελματικά, είστε σε μια φάση που προσπαθείτε να δώσετε τον καλύτερό σας εαυτό, όμως οι απολαβές δεν είναι ανάλογες των κόπων σας και στρέφετε την προσοχή σας σε νέες κατευθύνσεις. Αποφύγετε τις δεσμεύσεις προτού εξετάσετε όλες τις παραμέτρους. Μια ιδιόρρυθμη προσωπικότητα που σας έχει γοητεύσει ξυπνά τα ένστικτά σας, ταυτόχρονα όμως έχετε και τις επιφυλάξεις σας, καθώς διακρίνετε ήδη τα εμπόδια που μπορεί να προκύψουν. Παρ’ όλα αυτά, δεν είστε διατεθειμένοι να κάνετε πίσω. Ενδεχομένως να διανύετε την πιο ερωτική φάση της ζωής σας, αλλά κρατήστε και κάποιες αποστάσεις ασφαλείας, ώστε να μην έχετε ανώμαλη προσγείωση.

Daily starfax Καθημερινές αστρολογικές προβλέψεις στο www.lifo.gr από τη Μαριβίκυ Καλλέργη.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Με υπομονή και ψυχραιμία θα ξεπεράσετε τα προβλήματα σας και θα καταφέρετε να βάλετε μια τάξη στη ζωή σας καθώς και να πραγματοποιήσετε ορισμένα από τα σχέδιά σας. Όπως και να έχει, θα πρέπει να περικόψετε ορισμένα προσωπικά σας έξοδα όσοι σκοπεύετε να ξεκινήσετε τη δική σας επιχείρηση ή ένα καινούργιο εγχείρημα. Ταξίδια και μετακινήσεις για την προώθηση των υπηρεσιών σας ευνοούνται και θα πρέπει να αξιοποιήσετε εποικοδομητικά το επόμενο διάστημα. Η Νέα Σελήνη τη Δευτέρα εντείνει την ανάγκη σας για συντροφικότητα και επικοινωνία με το ταίρι σας, κάτι που σας κάνει πιο τρυφερούς και αυθόρμητους. Οι σχέσεις με συγγενικά σας πρόσωπα χρειάζονται λίγη προσοχή ώστε να μην ξεσπάσουν έντονες διαμάχες που θα σας αποσυντονίσουν. Φανείτε πιο λογικοί από τους άλλους και αν δεν καταφέρετε να βγάλετε άκρη, απλώς αποστασιοποιηθείτε.

☛

ΚΑΡΚΙΝΟΣ Οι Καρκίνοι βιώνετε όμορφες κα-

από τη μαριβίκυ καλλέργη (starfax@lifo.gr)

προκαλεί ένταση και πανικό και χρειάζεται ιδιαίτερη ψυχραιμία για να το επιλύσετε, ώστε να αποφύγετε τα χειρότερα. Τα οικονομικά σας βελτιώνονται μεν, αλλά καθώς δεν επαρκούν, η προσοχή σας στρέφεται σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Η Νέα Σελήνη τη Δευτέρα φέρνει στο προσκήνιο καταστάσεις που αλλάζουν την καθημερινότητά σας, οπότε θα πρέπει αρχικά να προσαρμοστείτε στις νέες συνθήκες προτού ξεκινήσετε ένα καινούργιο εγχείρημα. Στον ερωτικό τομέα, η υπομονή που κάνατε όλο το προηγούμενο διάστημα ικανοποιώντας τις ανάγκες του συντρόφου σας δεν έφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα και τώρα είστε αποφασισμένοι να σπάσετε τα δεσμά και να κυνηγήσετε την ευτυχία που σας αξίζει. Καλό θα ήταν, πάντως, να αποφύγετε τη λήψη σημαντικών αποφάσεων το επόμενο διάστημα και να επανεξετάσετε προσεχτικά τη σχέση σας. Οι ελεύθεροι απολαμβάνετε το ερωτικό παιχνίδι.

StarFax

ΚΡΙΟΣ Ένα νομικό ζήτημα που προκύπτει σας

sudoku

ΙΧΘΥΣ Μείνετε σταθεροί στις ιδέες και τις απόψεις σας, ώστε να μην παρασυρθείτε από γνώμες τρίτων που μπορεί να σας μπλοκάρουν αδίκως. Στον επαγγελματικό τομέα οι συνεχείς πιέσεις σάς έχουν κάνει ανθεκτικούς πλέον και αντιμετωπίζετε με περισσή ψυχραιμία κάποιες αστοχίες που σε άλλες φάσεις θα σας προκαλούσαν πανικό και απογοήτευση. Τα σχέδιά σας για τις καλοκαιρινές διακοπές εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες, κυρίως όμως από την οικονομική σας κατάσταση, η οποία είναι ρευστή και δεν σας επιτρέπει να κανονίσετε κάτι με σιγουριά. Καλού-κακού έχετε και εναλλακτικές στο μυαλό σας, ώστε να μην εγκλωβιστείτε την πόλη. Με τα ερωτικά σας κάνετε επιπολαιότητες που μπορεί να διαλύσουν τη σχέση σας και να πληρώσετε ακριβά το τίμημα ενός παράλληλου έρωτα.

1 6

4 3

1 3

6 7 4 7 9 6

4 2

3 2

6 9

Η λύση του προηγούμενου 5 3 7 6 8 4

4 6 2 3 9 1

9 1 8 5 7 2

8 4 6 1 5 9

3 7 1 2 6 8

2 9 5 7 4 3

6 2 3 8 1 5

1 5 9 4 2 7

7 8 4 9 3 6

9 5 3 2 4 8 7 6 1 2 8 6 7 9 1 4 3 5 1 7 4 3 5 6 9 8 2

30.6.16 – lifo

☛ JIMMY SION Artist, singer, performer, showman. Η φωτογράφιση έγινε σε μια άλλη διάσταση παράλληλου σύμπαντος, την Τρίτη 28 Ιουνίου. Μόλις κυκλοφόρησε το νέο του άλμπουμ «My Dimension». www.jimmysion. com

❝ Αγαπώ την Αθήνα, γιατί όποτε ταξιδεύω στον χρόνο σε διάφορα μέρη της Γης, οι δρόμοι της μου δίνουν μια ιδιαίτερη ενέργεια του Thunderzord ❞

Stay tuned για πληροφορίες σχετικά με τις ημερομηνίες της επόμενης έκθεσης «Naked City».

οι αθηναιοι γδυνονται για καλο σκοπο

NakedCity

φωτογραφια: ðÜñéò ôáâéôéÜí

Μπορείς κι εσύ να φωτογραφηθείς για το Naked City, στέλνοντας μήνυμα με τίτλο «Naked City» και το τηλέφωνό σου στο info@lifo.gr

38 lifo – 30.6.16

30.6.16 – lifo