472

hypnos project

ρουλα πατερακη

χαρησ καρανικασ

Οι επιμελητές του πολυαναμενόμενου πρότζεκτ μιλούν στη LiFO

«Η ευτυχία είναι διαταραχή, δεν αντέχεται»

Ο Έλληνας δημοσιογράφος που συμμετείχε στην έρευνα για τα Panama Papers

απο τον θοδωρη αντωνοπουλο

απο τον m. hulot

απο τον κυρο δημητριαδη

τχ.472/14042016

Νο1 to αγα freeπημένο της πpόress λης

www. lifo.gr

ολα για την αθηνα! free press δωρεαν οδηγοσ τησ πολησ κυκλοφορει καθε πεμπτη

2 lifo – 14.4.16

Όχι μόνο δεν είναι Ταλιμπάν αλλά είναι και τέλειοι!

posts γράμματα e-mails

α π ό τ ον α ρη δ η μ οκ ιδ η

feedback471

Oι αντιδράσεις που δημιούργησαν τα άρθρα και τα posts μας την περασμένη εβδομάδα.

*Στείλτε μας Feedback: feedback@lifo.gr

☛ Το εξαιρετικό ρεπορτάζ του M. Hulot (αναζητήστε το οnline, έχει τον τίτλο: «Δεν είμαστε Ταλιμπάν! Mια βόλτα στους Σιχ της Αθήνας!») συγκέντρωσε πραγματικά πολλά ενθουσιώδη σχόλια. Να πέντε από αυτά: Χιονάτη: «Πάρα πολύ ωραίο και ενδιαφέρον άρθρο! Η πολυπολιτισμικότητα είναι αδιάσπαστο στοιχείο κάθε μεγαλούπολης. Το θέμα είναι να βοηθάμε όλους τους ανθρώπους να ενταχθούν κοινωνικά, σεβόμενοι τον πολιτισμό τους, και όχι να τους γκετοποιούμε. Χαίρομαι που βλέπω χαρούμενα πρόσωπα στις φωτό!». Εγκέλαδος: «Πολύ κατατοπιστικό άρθρο για όσους δεν ξέρουν τους Σιχ (Sikh). Είχα για γείτονες μια τέτοια οικογένεια και μπορώ να πω ότι ήταν, και είναι ακόμα, από τους καλύτερους φίλους. Όσο και αν φαίνεται περίεργο, έχουμε αρκετά κοινά σημεία ως κουλτούρες. Η οικογενειακή συνοχή είναι το βασικό τους και η ανυστερόβουλη προσφορά στους γείτονες πραγματικότητα. Έχω ένα σωρό παραδείγματα στα 4 χρόνια που ήμαστε γείτονες με την οικογένεια του Mani». Αναγνώστρια: «Ζω σε επαρχιακή πόλη όπου διαμένουν και εργάζονται αρκετοί Ινδοί. Τυχαίνει, λοιπόν, να κάνω ιδιαίτερα μαθήματα σε ένα παιδί Ινδών Σιχ. Πηγαίνω σπίτι τους τρεις φορές την εβδομάδα. Είναι από τα πιο ευγενικά παιδιά που έχω γνωρίσει και οι δικοί του πολύ ζεστοί και χαμογελαστοί άνθρωποι». Ίριδα Γκάζου-Φαρμάκη: «Πολύ ενδιαφέρον και κατατοπιστικό άρθρο! Οι φωτογραφίες είναι υπέροχες...». Ψαρόσουπα: «Μ’ αρέσει που άντρες και γυναίκες δεν προσεύχονται χώρια. Μου αρέσει αυτή η χαλαρότητα και γαλήνη». ☛ «Όταν τα… ροκ πιστοποιητικά δημοκρατικότητας και ελευθερίας είναι συχνά χαρτοπόλεμος» λέγεται το άρθρο του Φώντα Τρούσσα που αναφέρεται στην (δήθεν;) απαγορευμένη ροκ στην Κούβα. Το xouftalo σχολίασε: «Και στην Κούβα και σε άλλες χώρες όπου απαγορεύονται ή, έστω, δεν επιδοκιμάζονται αισθητικές επιλογές και τρόποι ζωής, ο κόσμος θα βρει την άκρη να ακούσει αυτό που του φαίνεται ωραίο. Όταν οι όποιοι Κουβανοί ήθελαν να ακούσουν ροκ, το ζητούμενο δεν ήταν η μουσική. Κάπως θα βρισκόταν – όπως έβρισκαν για τριάντα χρόνια οι Ιρανοί δυτική μουσική με παράνομες κασέτες που αντέγραφαν ο ένας στον άλλο. Το ζητούμενο ήταν ο τρόπος ζωής που περιβάλλει αυτό το κοινωνικό φαινόμενο. Μου κάνει μεγάλη εντύπωση, κ. Τρούσσα, πώς το ξεπερνάτε αυτό χωρίς κουβέντα και επικεντρώνετε μόνο στο αν μπορούσε κάποιος να ακούσει Hendrix ή Yes π.χ. Το ζήτημα ήταν να μπορεί ο άλλος να κυκλοφορήσει στους δρόμους της Αβάνας με κόκκινο παντελόνι,

μπλουζάκι Stones και το μαλλί μέχρι τη μέση, αγκαλιά με την κοπέλα του ντυμένη χίπισσα, με χαϊμαλιά και μπογιές στο πρόσωπο. Να κάνουν ένα υπαίθριο πάρτι και να χορέψουν “σέικ” ή να δούνε ταινίες του Elvis ή το ντοκιμαντέρ του Woodstock και να αντιγράψουν (ή να μαϊμουδίσουν) αυτές τις κουλτούρες όπως τους άρεσε. Μπορούσαν; Όχι. Όλα τα άλλα που γράφετε είναι καλά και τεκμηριωμένα, ακουμπούν το θέμα, αλλά αρνούνται να το συζητήσουν. Και η ημεδαπή ΚΝΕ, τουλάχιστον για δύο δεκαετίες, αρνιόταν την αμερικανόφερτη μουσική ως πολιορκητικό κριό του καπιταλισμού. Ή τα ξεχνάμε; Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που έκαναν οι Ανατολικογερμανοί όταν έριξαν το Τείχος; Δεν πήγαν να αγοράσουν δίσκους των REM ή της Janet Jackson. Δεν ήταν αυτά που τους έλειπαν – τα είχαν ήδη σε κασέτες. Big Mac και Coca-Cola πήγαν να καταναλώσουν πριν από οτιδήποτε άλλο. Και αυτό επαναλήφθηκε σε κάθε, μα κάθε χώρα του υπαρκτού, όταν ξεμπέρδεψε με τον υπαρκτό. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα στην Κούβα. Αυτή είναι η ταμπακιέρα του άρθρου και την προσπεράσατε». ☛ «Χάσαμε στ’ αλήθεια την εθνική μας κυριαρχία;» αναρωτήθηκε ο Άρης Δημοκίδης στο άρθρο του σχετικά με τα επεισόδια στην Ειδομένη. «Οποιαδήποτε σοβαρή χώρα θα είχε δυνάμεις ασφαλείας παραταγμένες απέναντι από αυτές των Σκοπιανών για να επιβάλουν την τάξη στο έδαφός της» σχολίασε ο Δον Ιδιώτης και ο Novel_Splendours πρόσθεσε με μπόλικη ειρωνεία: «Ώχου, μωρέ, τώρα. Αφού αυτά δεν έχουν σημασία. Κράτη, σύνορα, σημαίες, κυριαρχίες. Αυτά είναι συστημικά, είναι ιμπεριαλιστικά, είναι αποτελέσματα του καπιταλισμού. Εμείς θέλουμε να γίνουμε όλοι ένα. Να γίνει επανάσταση και να ενωθούμε όλοι γυμνοί, πιασμένοι χέρι χέρι, κάτω από τον ουρανό». Τέλος, ο Μπλακ Σαντ σχολίασε περί εθνικής κυριαρχίας: «Μα, πάντα οι απ’ έξω διατάζουν αυτήν τη χώρα. Από τα γεννοφάσκια της. Και να σου πω την πικρή αλήθεια, καλά κάνουν. Ποτέ δεν θελήσαμε ως χώρα κάποια ουσιαστική κυριαρχία. Μας βόλευε πάντα περισσότερο, βλέπεις, να μεταθέτουμε τις ευθύνες που μας αναλογούσαν σε άλλους, στους απ’ έξω. Για να μας φταίνε οι άλλοι, μετά να τους σιχτιρίζουμε, να νιώθουμε αδικημένοι και να έχουμε έξτρα μπόνους την απενοχοποίηση της απραξίας μας. Έτσι μας αρέσει. Κυριαρχία στο σπίτι του αξιώνει εκείνος που έχει συνείδηση των ευθυνών που προκύπτουν από τις επιλογές του ίδιου, όχι εκείνος που έμαθε να μη φταίει ποτέ».

Free Press. Eβδομαδιαίος οδηγός της Αθήνας. Κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη.

14.4.16 – lifo

3

Index

id εκδότης Στάθης Τσαγκαρουσιάνος γενικοσ διευθυντής Μιχάλης Μιχαήλ διευθυντής εκδοσησ M. Hulot εμπορική διεύθυνση Δήμητρα Πασομένου

Hypnos Project

υπεύθυνος ψηφιακής ανάπτυξης Νίκος Ζαφείρης

Τι συμβαίνει στο σώμα μας όταν κοιμάται; Πώς περνάμε το 1/3 της ζωής μας;

art director Χρήστος Τζοβάρας υπεύθυνος lifo.gr

Σελ. 15

Άρης Δημοκίδης αρχισυντακτησ lifo.gr Θανάσης Χαραμής

Αθηναία της εβδομάδας: Ρούλα Πατεράκη

προγραμματισμός lifo.gr Αγγελική Βαξάλη Σπύρος Γκατζούνας

«Η ευτυχία είναι διαταραχή, δεν αντέχεται».

Άγγελος Παπαστεργίου συντονισμός ύλης

Σελ. 20

Μαρκέλλα Ανδρικάκη συντακτική ομάδα columnists:

In Athena

Νικόλας Σεβαστάκης

O επιμελητής του In Athena, Klaus Jürgen Schmidt, μίλησε στη LiFO.

Ευγένιος Αρανίτσης Θοδωρής Αντωνόπουλος Ναταλί Χατζηαντωνίου

Σελ. 18

Δημήτρης Πολιτάκης Δημήτρης Κυριαζής Βιβλίο: Τίνα Μανδηλαρά

Τα νεα μπαρμπέρικα

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης

Το αντρικό grooming ανάγεται σε επιστήμη.

Κινηματογράφος: Θοδωρής

Σελ. 23

Κουτσογιαννόπουλος Τάσος Μελεμενίδης Θέατρο: Ματίνα Καλτάκη Γεύση: Νίκη Μηταρέα StarFax: Μαριβίκυ Καλλέργη Σύνταξη: Αλέξανδρος Διακοσάββας Βασίλης Καψάσκης Κατερίνα Ηλιάκη

ΣΤΗΛΕΣ

ΑΚΟΜΑ

Δημήτρης Πολιτάκης

Starfax

Σελ. 12

Ναταλί Χατζηαντωνίου

Φιλιώ Ράγκου Μαρίνα Πετρίδου Γιάννης Πανταζόπουλος Χρήστος Παρίδης

Σελ. 37

Μαρία Παππά

Naked City

Λάμπρος Αραπάκος

Σελ. 38

Λένα Φουτσιτζή Θεόφιλος Δουμάνης φωτογράφοι

Σελ. 13

Σπύρος Στάβερης

Θοδωρής Αντωνόπουλος

Πάρις Ταβιτιάν Freddie F.

Σελ. 13

creative media Kώστας Στανέλλος

Δημήτρης Κυριαζής

aτελιέ Βανέσσα Φερλέ

Σελ. 14

διόρθωση κειμένων Μαρία Δρουκοπούλου γραμματεία σύνταξης Βιβίκα Ανδριανάτου senior direct market manager Κώστας Μαντάς direct market managers Βούλα Καραβαγγέλη Γιώργος Λυκουργιώτης Σπύρος Αποστολόπουλος υποδοχή διαφήμισης Ξένια Στασινοπούλου συντονισμοσ διαφήμισης Μάγδα Τζακώστα οικονομική διεύθυνση Δημήτρης Τασιόπουλος λογιστήριο Βασίλης Κοτρωνάκης

www.lifo.gr ΔΥΟ ΔΕΚΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. Boυλής 22, Αθήνα, 105 63, τηλ.: 210 3254 290, fax: 210 3249 785, info@lifo.gr

4 lifo – 14.4.16

Άλκηστις Γκούμα εξωτερικες εργασιες

Στο εξώφυλλο, έργο του καλλιτέχνη Φίλιππου Θεοδωρίδη από την πρόσφατη δουλειά του που φέρει τον τίτλο «Τα μυστικά της αυλής» και θα εκτεθεί στην Κύπρο, στην γκαλερί Αποκάλυψη, τον Μάιο.

Άκης Ιωάννου κωδικος εντυπου 7639

14.4.16 – lifo

5

Kostas Voulgaris - Nonidentity

iLoveAthens

φεστιβαλ

transmission arts festival athens karlsruhe Ρομάντσο

Στo πλαίσιο της Μπιενάλε της Αθήνας ΟΜΟΝΟΙΑ, τo Contemporary Art Showcase Athens (CASA) συνεργάζεται με την ομάδα Transmission Artists Association για να παρουσιάσουν το 1ο Transmission Arts Festival, ένα εικαστικό γεγονός που λειτουργεί ως «σταθμός μετάδοσης» μεταξύ της Αθήνας και της Kαρλσρούης, συνδέοντας τις δύο πόλεις μέσα από παράλληλα προγράμματα που περιλαμβάνουν ανταλλαγές εικαστικών, παρουσιάσεις performance-art, ομιλίες, εργαστήρια και εκθέσεις.

6 lifo – 14.4.16

Εγκαίνια έκθεσης: Δευτέρα 18/4, 18.00. Διάρκεια έκθεσης: 18-23/4, Ρομάντσο, Αναξαγόρα 3-5. Ώρες λειτουργίας: 19.30-22.30, είσοδος ελεύθερη.

14.4.16 – lifo

7

Rediscover Athens με τ Περπατάω συνέχεια. Θεωρώ την Αθήνα μια πόλη που εύκολα μπορείς να την περπατήσεις. Έχει τρομερό ενδιαφέρον και μόνο έτσι μπορείς να τη μάθεις καλά. Το πιο ωραίo στους αθηναϊκούς δρόμους είναι το ότι μπορείς να προσαρμόσεις τη διάθεσή σου στη διαδρομή που θα ακολουθήσεις. Μια διαδρομή που κάνω συχνά είναι από το σπίτι μου στο γραφείο. Διασχίζω, κάθε φορά, διαφορετικούς δρόμους του Μετς για να φτάσω στο Παγκράτι. Υπάρχουν πράγματα ή μέρη που σε εμπνέουν σε αυτή την πόλη; Ποια θα έλεγες ότι είναι; Μπορεί να με «προκαλέσει» και να με εμπνεύσει το οτιδήποτε. Ένα πρόσωπο, μια πλατεία, μια στάση λεωφορείου, ένας τοίχος με ιδιαίτερη τεχνοτροπία, ένα κτίριο, ένα αμάξι που περνάει από μπροστά μου και παίζει ένα αγαπημένο κομμάτι. Στο site το οποίο φέρει τη σφραγίδα σου, το didee, ένα από τα κύρια θέματα είναι η πόλη. Πώς ορίζεις εσύ το urban; Urban είναι τα πρόσωπα, ο κόσμος, όλες αυτές οι ζωντανέςς φυσιογνωμίες μιας πόλης που προσπαθούν να δραστηριοποιηθούν σε ένα νέο και πρωτοποριακό αντικείμενο και να υλοποιήσουν τις ιδέες τους. Είναι ένας όρος βασισμένος στη σύγχρονη ζωή μιας πόλης και στην παρούσα στιγμή μιλάμε για την Αθήνα, μια ιδέα χωρίς περιορισμούς, έναν πειραματικό ορισμό που εξελίσσεται συνεχόμενα στις μεγαλουπόλεις. Πώς προέκυψε η ιδέα για τη δημιουργία του didee; Τι είναι αυτό που προσφέρει στον κόσμο; To didee.gr δημιουργήθηκε πριν από 2,5 χρόνια περίπου. Η αγάπη μου για την αστική αισθητική και την urban κουλτούρα ήταν η αφορμή για τη δημιουργία του. Το αθηναϊκό κοινό το αγάπησε κατευθείαν και αυτό μας έδωσε το θάρρος να το εξελίξουμε όλο αυτό το διάστημα με τον καλύτερο τρόπο. Σήμερα, το didee.gr μετρά πολύ καλές εμπειρίες με επαγγελματίες και ανθρώπους του χώρου αλλά και εμπορικές συνεργασίες με μεγάλα brands της Ελλάδας και του εξωτερικού. Στην εξέλιξή του, φυσικά, και στο μεγάλωμά του έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο οι συνεργάτες μου, όλοι αυτοί που είναι πίσω από τις παραγωγές μας. Όλοι έχουν όραμα και στόχο και αυτό με βοηθάει ώστε να γίνομαι κι εγώ ο ίδιος ακόμα πιο δημιουργικός. Αυτό που προσφέρει το didee.gr είναι μια εναλλα-

Η

κτική μορφή δημοσιογραφίας, αρκετά πρωτότυπη για τα ελληνικά άνοιξη μπήκε για τα καλά και οι «σειρήνες» της πόλης σε καλούν να

δεδομένα, που επιδιώκουν, μέσα από πρωτότυπες και «φρέσκες» ιδέες, να φωτίσει

τη γνωρίσεις καλύτερα.

όλες τις πτυχές της urban κουλτούρας και να μυήσει το αναγνωστικό κοινό σε έναν

Η Αθήνα έχει τόσες ομορφιές, που μπορείς συνεχώς να ανακαλύ-

εναλλακτικό τρόπο σκέψης και αντιμετώπισης της αστικής καθημερινότητας με

πτεις νέα πράγματα, αρκεί να αρχίσεις να την παρατηρείς και να νιώ-

απόλυτο κριτήριο την υψηλή αισθητική.

σεις τον παλμό της. Είναι μια πόλη που δεν κοιμάται ποτέ και όποια

Αυτή την περίοδο συνεργάζεσαι με την adidas στο πλαίσιο της καμπάνιας για

ώρα και αν την περπατήσεις, πάντα θα βρεις κάτι να σου κινήσει το ενδιαφέρον. Τόσα διαφορετικά πρόσωπα και στυλ, κτίρια που μπλέκονται ανάμεσα στο παλιό

τα NMD, το sneaker που ήρθε να σημαδέψει τη street κουλτούρα της πόλης. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία και τι σημαίνει για σένα street κουλτούρα;

και στο καινούργιο, μουσικές και μυρωδιές σε ένα χωνευτήρι εικόνων και αισθή-

Υπάρχουν όρια σε αυτήν;

σεων.

H φιλοσοφία της adidas και η πρωτοπορία της εταιρείας με εξέφραζαν από πάντα.

Την επόμενη φορά που θα βγεις για βόλτα ή για να κάνεις τα ψώνια σου στο κέ-

Σε αυτήν τη φάση μπορεί να ταυτιστεί στο έπακρο και η δική μου φιλοσοφία με

ντρο της πόλης, μην ακολουθήσεις την πεπατημένη. Μπες σε στενά απ’ όπου ποτέ

αυτήν της καμπάνιας των NMD. Το αστικό τοπίο και η εξερεύνησή του είναι η

δεν είχες ξαναπεράσει, κάνε μια στάση για έναν καφέ στο χέρι, χάζεψε τα γκράφιτι

καθημερινότητά μου, η επαγγελματική και προσωπική μου ανάγκη. Με το νέο

που της έχουν δώσει χρώμα και παρατήρησε τους ανθρώπους της.

«βήμα» των NMD εμπνέομαι, δημιουργώ και εξελίσσομαι στο urban στοιχείο που

Καθετί μικρό, κάθε γωνιά ή μια δεύτερη ματιά σε κάτι γνώριμο μπορεί να απο-

με συνοδεύει σε όλες τις πτυχές μου. Δεν υπάρχει όριο στην αστική κουλτούρα.

τελέσει τη δική σου πηγή έμπνευσης, να σε συγκινήσει, να σου δώσει ενέργεια και

Τα πάντα μπορούν να είναι πηγές έμπνευσης για τους ανθρώπους της πόλης που

τροφή για να οραματιστείς το μέλλον.

εξερευνούν το έδαφός της. Είναι το πιο όμορφο συναίσθημα να ζεις και να ανακα-

Και επειδή η λεπτομέρεια είναι αυτή που κάνει τη διαφορά, ξεχώρισε στην πόλη

λύπτεις συνθήκες, τοπία αλλά και διαφορετικές όψεις του συνηθισμένου.

για το στυλ σου. Διάλεξε ποια από τα νέα adidas Originals NMD σου ταιριάζουν

Η μόδα πόσο σε επηρεάζει;

και χάραξε τα δικά σου βήματα στην Αθήνα με την άνεση και το στυλ των νέων

Σε πολύ φυσιολογικά πλαίσια. Εξάλλου, ο καθένας τη μόδα την ορίζει με τον δικό

sneakers του αγαπημένου street style brand.

του τρόπο. Για μένα, μόδα μπορεί να είναι κάτι το οποίο για κάποιον άλλον είναι

Ο Κωνσταντίνος Δανός, δημοσιογράφος, δημιουργός του didee.gr, ενός κατεξο-

πασέ και ξεπερασμένο. Αυτό το πασέ, όμως, μπορεί να ταιριάζει απόλυτα στο δικό

χήν urban style site, και γνήσιος λάτρης της Αθήνας δεν χάνει ευκαιρία να ανακα-

μου, προσωπικό στυλ. Δεν υπάρχουν πουθενά απαγορεύσεις στη ζωή μου, ζούμε

λύπτει νέες γωνιές και να εμπνέεται καθημερινά από την πόλη, πάντα με κριτήριο

και εξελισσόμαστε ελεύθερα, χωρίς ταμπέλες του τύπου «είναι της μόδας» ή όχι.

την υψηλή αισθητική.

Αυτό είναι το ξεπερασμένο πια, το να κατηγοριοποιείς πράγματα και καταστάσεις.

Τον βρήκαμε στο κέντρο της Αθήνας και τον ρωτήσαμε τι είναι αυτό που τον

Τι είναι αυτό που δεν μπορείς να αποχωριστείς;

εμπνέει σε αυτή την πόλη.

Τους δικούς μου ανθρώπους, τους φίλους μου και τον σκύλο μου, φυσικά. Όλα τα

Σου αρέσει να περπατάς; Αν ναι, ποια διαδρομή κάνεις συνήθως;

άλλα μπορώ να τα αποχωριστώ αρκετά εύκολα.

8 lifo – 14.4.16

τον Κωνσταντίνο Δανό

Ένας urban lover ανακαλύπτει καθημερινά την πόλη με τα adidas Originals NMD.

14.4.16 – lifo

9

10 lifo – 14.4.16

14

20

απριλιου

2016

Talkof theTown

TheBuzz

aπο τον δημητρη κυριαζη

επιμελεια: the lifo team

10 μουσικά φεστιβάλ στην Ευρώπη που αξίζει να ονειρεύεσαι πως θα πας! Το καθένα με τη δική του χάρη. Open'er

Nos Alive

Sziget

Exit

Secret Garden Party

Love International

Πού: Γκντίνια, Πολωνία

Πού: Λισαβόνα, Πορτογαλία

Πού: Νόβι Σαντ, Σερβία

Πού: Cambridgeshire

Πού: Τίσνο, Κροατία

Πότε: 29/6-2/7

Πότε: 7-9/7

Πού: Νησί Obuda, Βουδαπέστη, Ουγγαρία

Πότε: 14-16/7

Πότε: 21-24/7

Πότε: 29/6-6/7

Ποιοι: Florence + the Machine, PJ Harvey, Tame Impala, The Last Shadow Puppets κ.ά.

Ποιοι: Radiohead, Arcade Fire, The Chemical Brothers, Pixies, Robert Plant, Foals, Two Door Cinema Club κ.ά.

Πότε: 10-17/8 Ποιοι: Bloc Party, David Guetta, Muse, Sigur Ros, Jess Glynne

Ποιοι: Ellie Goulding, Bastille, Wiz Khalifa, Stormzy

Ποιοι: Caribou, Air, Primal Scream, Milky Chance, Shura

Πόσο: €149

Πόσο: €225 (με κάμπινγκ)

Ποιοι: Alex Boman, Ben Ufo, Bicep, Craig Richards, Dixon, Eats everything κ.ά.

Πόσο: €119

Πόσο: €215

Γιατί: Μόνο και μόνο για το όνομα της τοποθεσίας: «πορτογαλική Ριβιέρα».

Γιατί: Γίνεται στο κέντρο της Βουδαπέστης, πάνω σε ένα νησί, καταμεσής του Δούναβη.

Γιατί: Για τις δεκάδες μουσικές σκηνές γύρω από ένα ιστορικό κάστρο και σχετικά κοντά μας, δηλαδή ιδανικό για road trip.

Γιατί: Είναι ίσως το πιο «όμορφο» φεστιβάλ στη Μ. Βρετανία, τοποθετημένο σε ένα σκηνικό με υπέροχη διακόσμηση.

Πόσο: €140 (με κάμπινγκ) Γιατί: Είναι από τα πιο οικονομικά φεστιβάλ (στην τιμή του εισιτηρίου και της μπίρας) και δίπλα σε πολύ όμορφες, για Πολωνία, παραλίες.

Weather Festival Secret Solstice Πού: Ρέικιαβικ, Ισλανδία Πότε: 16-19/6 Ποιοι: Radiohead, Deftones, Of Monsters and Men, Jamie Jones, St Germain Πόσο: €180 Γιατί: Για τα «ψαγμένα» events μέσα σε ηφαίστεια, παγόβουνα και θερμικές πισίνες.

Φωτό: Cassandra Hannagan / Getty images

Πόσο: €150 Γιατί: Γίνεται πάνω σε ένα φυσικό αμφιθέατρο, με υπέροχους λόφους να οδηγούν στην ιδιωτική παραλία του φεστιβάλ.

Πού: Παρίσι Πότε: 3-5/6

Bestival

Ποιοι: Marcel Dettmann, Dixon, Ben Klock, Len Faki, Motor City Drum Ensemble

Πού: Νήσος Γουάιτ, Μ. Βρετανία

Πόσο: €84

Ποιοι: The Cure, Major Lazer, Hot Chip, Diplo, Carl Cox, Fatboy Slim κ.ά.

Γιατί: Ενώ το Sonar είναι το μεγαλύτερο φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής, το Weather υπερέχει σε ενέργεια και φρεσκάδα.

Πότε: 8-11/9

Πόσο: €227 (με κάμπινγκ) Γιατί: Για το ατελείωτο lineup σε 18 (!) σκηνές, σε ένα ολόκληρο νησί ανάμεσα σε Γαλλία και Αγγλία.

Primavera Sound Που: Βαρκελώνη, Ισπανία Πότε: 14-16/7 Ποιοι: Radiohead, Air, Battle, John Carpenter, LCD Soundsystem, Chairlift κ.ά. Πόσο: €80 (ημερήσιο) Γιατί: Ίσως έχει το καλύτερο line-up από όλα τα φεστιβάλ.

14.4.16 – lifo

11

Listen to me Marlon, Stevan Riley

φωνή λαού

Talk of the Town

χαρης καρανίκας Ο μοναδικός Έλληνας δημοσιογράφος μέλος της Διεθνούς Σύμπραξης Ερευνητών Δημοσιογράφων μας εισάγει στον κόσμο των Panama Papers και μας εξηγεί πώς ακριβώς έγινε η έρευνα που συντάραξε τον κόσμο. α π ό τ ο ν κ υρ ο δ η μ η τ ρ ι α δ ή

Αναστεναγμοί από το υπερπέραν

α π ό τ ο ν δ η μ ή τρ η π ολ ιτάκ η

Cut

Το «Listen to me Marlon» δεν είναι τόσο ένα βιογραφικό ντοκιμαντέρ όσο ένα ελεγειακό έπος με αφηγητή έναν νεκρό. Τον Μάρλον Μπράντο.

12 lifo – 14.4.16

Μπαίνοντας στην παράξενη και αμήχανη προεφηβική πίστα, άκουγα όλο και πιο έντονους τους απόηχους της δράσης και τον αντίκτυπο που είχαν στον ενήλικο κόσμο μυθικές φιγούρες σαν τον Ντίλαν και τον Μπράντο. Όσο κι αν προσπαθούσα να το πιάσω όμως, ήταν δύσκολο, εκείνη την εποχή ειδικά, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, όταν ο Ντίλαν ήταν ένας ξαναγεννημένος χριστιανός που κυκλοφορούσε κάτι αδιάφορους δίσκους και ο Μπράντο έπαιζε στο σινεμά τον πατέρα του Σούπερμαν, τσεπώνοντας 15 εκατομμύρια δολάρια για μερικές μέρες δουλειάς της πλάκας. Υπήρχε η τηλεόραση, όμως, όπου μπορούσες πράγματι να δεις αυτό το φυσικό φαινόμενο ηθοποιού και ανδρός να κυριαρχεί τόσο άνετα στην οθόνη, άσχετα από την αξία που είχε η ταινία στην οποία εμφανιζόταν. Αυτό που έμενε καρφωμένο στο μυαλό ήταν κυρίως η αντίληψη υπερευαισθησίας, πόνου και υπέρβασης που μετέφερε, έστω και δυσκίνητα, η παρουσία του, μαζί με ένα κλονισμένο, και αμυδρά αυτοσαρκαστικό, μειδίαμα μόνιμης πικρίας. Αυτή η εικόνα αναδύεται αργά και υπνωτικά μέσω του αριστοτεχνικού μοντάζ της ταινίας του Stevan Riley, Listen to me Marlon, ενός μη συμβατικής δομής ντοκιμαντέρ, ενός λυρικού δοκιμίου με αφηγητή ουσιαστικά έναν νεκρό. Τον ίδιο τον Μπράντο, μία από τις πολλές εμμονές του οποίου ήταν να μιλάει μόνος του και να καταγράφει τις σκέψεις και τις αναμνήσεις του σε μαγνητοταινίες οι οποίες βρέθηκαν στη διάθεση του σκηνοθέτη και, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο οπτικοακουστικό υλικό που συγκεντρώθηκε, συνθέτουν αυτό το ελεγειακό πανόραμα μιας βασανιστικά ιδιαίτερης ύπαρξης. «Η υποκριτική είναι επιβίωση» ακούγεται να λέει κάποια στιγμή, ενώ αργότερα θυμάται τα ταραγμένα και βαθιά τραυματικά παιδικά του χρόνια (πατέρας βίαιος, μητέρα αποτραβηγμένη και αλκοολική, ένα κλασικό σχεδόν ψυχαναλυτικό μοτίβο), τότε που έμπαινε στο σπίτι και νόμιζε «ότι όλοι είναι νεκροί και υποδύονται τους ζωντανούς», ενώ ο ίδιος ένιωθε συχνά σαν «μηχανική κούκλα». Δεν του είχε λείψει ακριβώς ποτέ η αυτοπεποίθηση, ειδικά στις ερωτικές σχέσεις («πάντα με έβλεπαν οι γυναίκες ως απρόβλεπτο και ερεθιστικό»), έπρεπε να έρθει όμως η διάσημη δασκάλα της υποκριτικής Στέλλα Άντλερ για να του πάρει τις ανασφάλειες, λέγοντάς του: «Μην

ανησυχείς, αγόρι μου, σ’ έχω δει τι κάνεις, ο κόσμος θα σ’ ακούσει». Εκείνες οι μέρες της πρώτης αναγνώρισης ήταν μάλλον οι πιο ευτυχισμένες της ζωής του –με εξαίρεση ίσως τα «ασύλληπτα και πέρα από κάθε φαντασία δειλινά στην Ταϊτή, στα εφιαλτικά κατά τ’ άλλα γυρίσματα της Ανταρσίας του Μπάουντι–, όταν καβαλούσε τη μοτοσικλέτα στις τρεις το πρωί, «με θέρμη και ανεμελιά, ψάχνοντας να συμβεί κάτι». Προς το τέλος της ταινίας ο Μπράντο εκφράζει την επιθυμία να τοποθετηθεί ένα μικρόφωνο στο φέρετρό του, έτσι ώστε όταν ξυπνήσει στην άλλη πλευρά να συνεχίσει να καταγράφει το περιεχόμενο του μυαλού του. Ο τρόπος που ξετυλίγεται η ταινία (σε συνδυασμό με το υποβλητικό soundtrack, γεμάτο από ονειρικές βινιέτες σύγχρονων «ατμοσφαιριστών», όπως ο Max Richter και ο Olafur Arnalds), ως οπτικοακουστικό τρικ μεγάλης εμβέλειας, μιμείται έξοχα τα ανεξέλεγκτα άλματα του μυαλού μεταξύ παρελθόντος και παρόντος, μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, μεταξύ περιδίνησης και αναλαμπής, με αποτέλεσμα ο θεατής να νιώθει ότι βρίσκεται στο μυαλό του Μπράντο κάπου στο υπερπέραν. Σποραδικά μόνο το δημιούργημα του Riley ασχολείται με το επίσημο χρονολόγιο της προσωπικής ζωής του ανθρώπου που άλλαξε μόνος του τον κώδικα υποκριτικής στο Χόλιγουντ, αλλά στα συναισθηματικά και στα οικογενειακά του παραμόνευε συχνά το χάος και η τραγωδία. Το πάλευε μέχρι που δεν παλευόταν πια, τόσο στα προσωπικά και στα πολιτικά (η δράση του υπέρ των δικαιωμάτων των μειονοτήτων υπήρξε πράγματι αξιοθαύμαστη, παρόλο που είχε λοιδορηθεί παλιότερα – φαντάζεται κανείς πώς θα ήταν μια εναλλακτική πολιτική καριέρα του ανθρώπου που έπαιξε τον εαυτό του στο Τελευταίο ταγκό στο Παρίσι;) όσο και στον αγώνα του να «φέρει το σινεμά πιο κοντά στην αλήθεια». Ενώ όμως μιλά με θαυμασμό και λαχτάρα για την κορυφαία Ρωσίδα μπαλαρίνα Γκαλίνα Ουλάνοβα, που είχε πει ότι το μόνο που θα ζητούσε από τη ζωή, ήταν να μπορέσει να χορέψει για ένα λεπτό τέλεια, παρακάτω επικρατεί η παραίτηση: «Δεν έκανα μεγάλη ταινία, δεν υπάρχουν εδώ μεγάλες ταινίες. Δεν υπάρχουν καλλιτέχνες, δεν υπάρχει τέχνη, μόνο λεφτά, λεφτά, λεφτά. Αν νομίζεις ότι πρόκειται για κάτι άλλο, θα πληγωθείς άσχημα…».

Πώς συντονίστηκε η έρευνα σε παγκόσμιο επίπεδο; Μέλη της Διεθνούς Σύμπραξης Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) έχουν αναπτύξει, με τη βοήθεια προγραμματιστών, μια ειδική πλατφόρμα κρυπτογραφημένης επικοινωνίας –μοιάζει λίγο με το Facebook, αλλά είναι προσαρμοσμένο στις ανάγκες της δημοσιογραφικής έρευνας– όπου είχαν πρόσβαση περισσότεροι από 370 δημοσιογράφοι που συμμετείχαν στο πρότζεκτ των Panama Papers. Υπήρχαν και φόρουμ για τις χώρες ξεχωριστά – όποιος έβρισκε κάτι που του φαινόταν ενδιαφέρον για μια χώρα ξεκινούσε ένα θέμα συζήτησης στο συγκεκριμένο φόρουμ, παραθέτοντας τα ευρήματά του. Έτσι, συσσωρεύτηκε πολύ μεγάλος όγκος δημοσιογραφικών ευρημάτων ανά φόρουμ, λόγω της συλλογικής αυτής μορφής εργασίας επί έναν χρόνο περίπου. Τι σε εντυπωσίασε περισσότερο; Το ότι ένα σύστημα που επιτρέπει την ανωνυμία σε τόσο μεγάλο βαθμό εμφανίζεται ως νόμιμο. Μέσα σε αυτό το σύστημα χωρούν καθ’ όλα νόμιμοι επιχειρηματίες που θέλουν απλώς να κάνουν τη δουλειά τους ευκολότερα, σύζυγοι που θέλουν να «εξαφανίσουν» τις περιουσίες τους επειδή αποφάσισαν να πάρουν διαζύγιο αλλά και πολιτικοί που έχουν πλουτίσει αδικαιολόγητα, λαθρέμποροι όπλων, παιδεραστές, καρτέλ ναρκωτικών και πρόσωπα και εταιρείες στις οποίες έχουν επιβληθεί διεθνείς κυρώσεις. Είναι η μεγαλύτερη αποκάλυψη όλων των εποχών; Αν κρίνω από την απήχηση που είχαν οι αποκαλύψεις, θα έλεγα ότι είναι μία από τις πολύ καλές στιγμές της δημοσιογραφίας. Πες μας δυο λόγια για τη Διεθνή Σύμπραξη Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) και πώς έγινες εσύ μέλος. Το ICIJ είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός διασυνοριακών δημοσιογραφικών ερευνών με έδρα την Ουάσινγκτον και περιλαμβάνει πάνω από 190 μέλη από 65 χώρες τουλάχιστον. Πρόκειται για μια σύμπραξη δημοσιογράφων ερευνητών, όχι μέσων ενημέρωσης. Το 2012 με προσέγγισε μέσω κοινού μας γνωστού η Μαρίνα Γουόκερ, αναπληρώτρια διευθύντρια του ICIJ, και με ρώτησε αν ενδιαφέρομαι να πάρω μέρος σε μια έρευνα σχετικά με μια άλλη διαρροή στοιχείων offshore από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους. Το συγκεκριμένο πρότζεκτ, με κωδικό OffshoreLeaks, διήρκεσε 8 μήνες περίπου και συνεργαστήκαμε στενά με τη Γουόκερ για να συντάξουμε ένα σχετικά μεγάλο κείμενο για τις offshore στην Ελλάδα. Λίγους μήνες μετά παρέλαβα μια επίσημη πρόσκληση από τον διευθυντή του ICIJ, Τζέραρντ Ράιλ, να γίνω κι εγώ μέλος. https://panamapapers.icij.org

Τις ποινές στους μιντιακούς προπαγανδιστές του «ναι» άδικες δεν τις λες, αρκούν όμως για να σωθεί η χαμένη τιμή της δημοσιογραφίας;

Το... updating του Χρήστου

Η πρόσφατη απόφαση της ΕΣΗΕΑ να διαγράψει προσωρινά ορισμένους επώνυμους δημοσιογράφους και να επιπλήξει άλλους για την (ηλίου φαεινότερη) μεροληπτική τους στάση στο δημοψήφισμα του περασμένου Ιουνίου, που θα μας «στοιχειώνει», φοβάμαι, πολύ καιρό ακόμα, συζητήθηκε πολύ και δίχασε. Οι ποινές αφορούσαν τους Σταμάτη Μαλέλη, γενικό διευθυντή Ειδήσεων και Ενημέρωσης του Σκάι (18 μήνες «εκτός»), Άρη Πορτοσάλτε (ένας χρόνος) και Νίκο Κονιτόπουλο (έξι μήνες στον προϊστάμενο του μη μέλους της ΕΣΗΕΑ, Κωνσταντίνου Μπογδάνου). Με επίπληξη που θα αναρτάτο στους χώρους εργασίας «τιμωρήθηκαν» οι Όλγα Τρέμη, Μαρία Σαράφογλου, Μανώλης Καψής (Mega), Μαρία Χούκλη (ANT1), ενώ «αθωώθηκαν» οι Γιάννης Πρετεντέρης (Mega) και Γιάννης Οικονόμου (Σκάι). Η ΕΣΗΕΑ αντιμετώπισε για πρώτη φορά, διαβάζω, μια τόσο σοβαρή υπόθεση σχετικά με προεκλογική πολιτική προπαγάνδα, ενώ στην πολύμηνη διαδικασία υπήρξαν έντονες διαφωνίες μεταξύ των μελών του Πειθαρχικού. Η υπόθεση είχε φτάσει εκεί ύστερα από πλήθος καταγγελιών μελών της Ένωσης αλλά και απλών πολιτών, κάτι πρωτοφανές στα χρονικά, που χαρακτήρισε, ωστόσο, «κατευθυνόμενο» η απέναντι πλευρά. Το θέμα έλαβε ευρύτερες διαστάσεις, με την αντιπολίτευση να στηρίζει αναφανδόν τους «αδικημένους», φωνάζοντας για λογοκρισία, αντισυνταγματική και διχαστική απόφαση, «φίμωση» της δημοκρατίας, «πρακτικές Σοβιετίας» και άλλα τέτοια βαρύγδουπα. Όμως οι καταδικασθέντες ούτε απολύθηκαν, ούτε τιμωρήθηκαν για τις απόψεις τους (αν ήταν έτσι, θα είχαν ήδη προσφύγει στη Δικαιοσύνη και σε διεθνείς οργανισμούς) αλλά για το ότι τις παρουσίαζαν σαν δήθεν αντικειμενικά ρεπορτάζ έρευνας, αποσιωπώντας ή συκοφαντώντας, με τη σειρά τους, οτιδήποτε δεν ταίριαζε με τα όσα πρέσβευαν οι ίδιοι και οι διαπλεκόμενοι εργοδότες τους. Κινδυνολογούσαν και παραπληροφορούσαν συστηματικά, εκβιάζοντας εξελίξεις, και τούτο όχι επειδή ήταν απαραίτητα «κακοί», «μοχθηροί» και σε «διατεταγμένη υπηρεσία» αλλά επειδή σε τέτοια πόστα είθισται να ταυτίζεσαι αταβιστικά με το αφεντικό σου, υπερθεματίζοντας κιόλας, επειδή έχεις πια εξομοιώσει, συνειδητά ή κι ασυνείδητα, τα συμφέροντα εκείνου και τα δικά σου με αυτά της χώρας και των πολιτών της. Ορισμένοι ισχυρίστηκαν ότι κατευθυνόμενη προπαγάνδα έκαναν επίσης δημοσιογράφοι που υποστήριζαν το «όχι», άρα θα έπρεπε να ελεγχθούν πειθαρχικά κι εκείνοι. Εδώ, βέβαια, ταιριάζει το γνωστό γνωμικό «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα», δεδομένου ότι από πλευράς ισχύος, επιρροής και απήχησης είναι σαν να ξεσυνερίζεται ο Γολιάθ τον Δαβίδ. Αν τα τότε καθεστωτικά μέσα και οι (πολιτικοί και οικονομικοί) πάτρωνές τους ηττήθηκαν θεαματικά, αυτό δεν οφειλόταν στη συγκριτικά πολύ μικρότερη επιρροή των αντίπαλων μέσων αλλά αφενός στη δυναμική των πολιτικοποιημένων χρηστών των κοινωνικών δικτύων που σήκωσαν το μεγαλύτερο βάρος της μιντιακής αντιπαράθεσης, στηρίζοντας λιγότερο ή περισσότερο αυτό που τότε φάνταζε καινούργιο, ανατρεπτικό κι ελπιδοφόρο, αφετέρου στο ότι ακόμα και οι εθισμένοι στη «Ηis Master's Voice» πολίτες είχαν αρχίσει να την απαξιώνουν, όπως έδειξε και το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος στο οποίο σύσσωμο σχεδόν το πολιτικό και δημοσιογραφικό κατεστημένο βρέθηκε αναπάντεχα (;) στην πλευρά των «χαμένων». Και αν το σκεπτικό της πλειονότητας των τότε αντιπολιτευόμενων ήταν «αγνό», με τον αυθορμητισμό της απελπισίας, ή έστω αφελές (μήτε, βέβαια, από εκείνους λείψανε οι φανφαρόνοι λαϊκιστές και οι τυχοδιώκτες), δεν συνέβαινε το ίδιο με τους τότε συμπολιτευόμενους. Δεν εξετάζω εδώ πόσο το δίπολο μνημόνιο-αντιμνημόνιο σχετικοποιήθηκε στην πορεία, ούτε πόσο ουσιαστικό ήταν το δημοψήφισμα εκείνο κι αν το δίκιο ήταν στο «Ναι», το «Όχι» ή την αποχή, αλλά τους ενημερωτικούς όρους με τους οποίους διεξήχθη, συχνά εντελώς απροσχημάτιστα. Τα περισσότερα μάλιστα από αυτά τα μέσα επιμένουν στην ίδια γραμμή, προσδοκώντας από τις λογής συριζαίικες «κωλοτούμπες» την επανανομιμοποίησή τους στο ευρύ κοινό.

Christos updated his profile picture. Η ειδοποίηση στο Facebook. Και η καινούργια φωτογραφία του Χρήστου μπροστά σε έναν κόκκινο τοίχο με καδράκια. «Αγαπημένο μου σπιτάκι», η λεζάντα. Αλλά… στάσου. Για κοίταξε καλύτερα. Τα μάτια του Χρήστου στο καινούργιο του προφίλ είναι βαριά. Κλαίει; Ο Χρήστος κλαίει! Μα, τι έπαθε εκείνος που ήταν η ελαφρούτσικη νότα της ζωής μας, που κουβαλούσε τους δίσκους του τίγκα στους καφέδες, τραγουδώντας με χαρά τα πιο βαριά και δραματικά «καψούρικα», δυνατά και καταμεσής των διαδρόμων, που ’χε πάντα να σου πει τα μύρια όσα για το χθεσινό του ξενύχτι; Τι έπαθε και κλαίει, καταμεσής της δημόσιας «πλατείας» του Facebook, εκείνος με το πειραιώτικο DNA του; Μα, ναι. Christos is «updating» his all life… Να η καινούργια εφαρμογή που θα ’πρεπε να προβλέψει ο Ζάκερμπεργκ για τους Έλληνες χρήστες: ανάμεσα σε καρδούλες και θυμωμένα ή απορημένα emoticons, μια ειδοποίηση για όσους «ενημερώνουν» εξαρχής και… εκ βάθρων τη ζωή τους. Να, κοίτα τον Χρήστο. Χρόνια καφετζής στην παλιά «Ελευθεροτυπία». Νεότατος μας ήρθε και ήδη φορέας της προσωπικής ιδιορρυθμίας που συγχωρούσε αυτή η αντισυμβατική εφημερίδα. «Εδώ μέσα, από τους διευθυντές μέχρι τον καφετζή, είναι όλοι τρελοί – κι εγώ» παρατηρούσε γελώντας η λαϊκή θυμόσοφος και σούπερ ψυχαναλύτρια του κτιρίου, Σοφία. Μ’ αυτά και μ’ αυτά η τρέλα του Χρήστου έδεσε μια χαρά με το υπόλοιπο σκηνικό. Βοηθός ξυλουργού το πρωί, καφετζής το βράδυ, με τους ρυθμούς και το ραχάτι του, με το γέλιο και τα καψούρικά του, με τα ποδοσφαιρικά κολλήματα. Ο μόνος που μπορούσε να διαολοστείλει τον Συρίγο χωρίς να κινδυνέψει η ζωή του. Απαραίτητος στη δημοσιογραφική μας καθημερινότητα. Χρόνια μαζί. Για να μοιραστούμε και τη χαρά του, όταν μας έδειχνε στο κινητό τις φωτογραφίες από το καινούργιο διαμέρισμα που αγόρασε κι επίπλωσε με γούστο. Κι ας έτρεχε το στεγαστικό. «Σιγά, ρε, μην κλείσει η “Ελευθεροτυπία”. Αν κλείσει, θα ’χει πρώτα καταστραφεί το σύμπαν…». Τον είδα στο δρόμο κάναν μήνα πριν. Μιλήσαμε και στο τηλέφωνο. Αφήσαμε μια έξοδο υπό εκκρεμότητα. Εν τω μεταξύ, μου διηγήθηκε την ταλαιπωρία του: κάπου βρέθηκε να πλένει πιάτα και ποτήρια με λίγα λεφτά. Έφυγε από κει. Ψάχτηκε κι αλλού. Δύσκολα. Κι ευτυχώς που είναι ανύπαντρος κι έχει μόνο την ευθύνη του εαυτού του. Πούλησε το σπίτι και φεύγει για να δουλέψει βοηθός στο περίπτερο ενός γνωστού στη Μακρινίτσα. «Α, ρε, βασιλιάδες ήμασταν τότε» μου είπε στο τηλέφωνο. Εξυπακούεται ότι δεν καταδέχτηκε να κλάψει εκεί. Έκλαψε στο Facebook. Δεν είναι, βέβαια, ο πρώτος που έκανε συνολικό updating στην καθημερινότητά του. Να, ο Γιώργος και η Αλεξία, νιόπαντροι, μήπως δεν κλείδωσαν το καινούργιο τους σπίτι για να βρεθούν στη Σαουδική Αραβία; Και μήπως στις ελάχιστες ημέρες των ελληνικών διακοπών τους, δεν καταλαβαίνουμε όλοι πόσο εκείνη θέλει να γυρίσει πίσω και πόσο εκείνος μένει στωικός και αμίλητος, λίγο ενοχικός και πολύ συνειδητοποιημένος ως προς τις μηδενικές του προοπτικές πίσω στην Αθήνα;

Επικρίσεις, όμως, υπήρξαν και για την τουλάχιστον ανακόλουθη στάση της ΕΣΗΕΑ, η οποία έχει τα δικά της «άπλυτα», διατηρεί τα δικά της «στεγανά» κι αλληθωρίζει επιλεκτικά σε άλλα της άμεσης αρμοδιότητάς της ζητήματα, με χαρακτηριστικότερο το «απαρτχάιντ» που εφαρμόζει στους μπλοκάκηδες συναδέλφους. Άσε που το όποιο κύρος του «λειτουργήματος» το έχουν πλήξει ένα σωρό άλλοι δημοσιογράφοι και μέσα, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, ενώ σκουπιδοφυλλάδες συνεχίζουν απρόσκοπτα να σπέρνουν ψέμα και μίσος. Δίχως να αναιρεί αυτό τις εν λόγω καταδίκες, γεγονός είναι ότι η απαξίωση της δημοσιογραφίας και των ΜΜΕ είναι γενικότερη – καθώς λέει κι ένας ήρωας του Ουμπέρτο Έκο στο Φύλλο Μηδέν: «Οι εφημερίδες λένε ψέματα. Η τηλεόραση λέει ψέματα. Ζούμε μες στο ψέμα και, αν ξέρεις ότι σου λένε ψέματα, πρέπει να ζεις μες στην υποψία». Και επειδή μια δημοσιογραφία αλλά και μια δημοκρατία της υποψίας αυτοακυρώνονται, μήπως να το κοιτάξουμε;

α π ό τ h νατα λι χ ατ ζη αν τω νι ου

Οι νέες συνθήκες ζωής που πλέον δεν μας εντυπωσιάζουν.

Πλαγιο

α π ό τ ο ν θ οδωρη αν τ ων οπ ουλο

Belli

ΕΣΗΕΑ και διαγραφές

Έτσι. Στην αβάσταχτη ελαφρότητα του Facebook, κάθε τόσο αλλάζουν ξαφνικά τα δεδομένα. Συνήθως, όχι με τον παρορμητικό συναισθηματισμό του Χρήστου. Στα updates, στα about, στο inbox, μικρές «θανατηφόρες» εξομολογήσεις: «Θέλω να γυρίσω, αλλά είναι η δουλειά του Ηλία. Και τα παιδιά συνήθισαν εδώ. Άρα, αποκλείεται. Αλλά, ξέρεις τι; Κάθε φορά που φεύγω, ακόμα κλαίω στο αεροδρόμιο, ρε γαμώτο». Η παιδική μου φίλη… «Κι εμείς, Μαιρούλα μου, κλαίμε που μένουμε πίσω...». Και μερικές φορές αρκεί να σου ξεφύγει ένα ελάχιστο παραπάνω συναίσθημα για να σπάσει το αψεγάδιαστο των προφίλ. Να, όπως προχθές, που σχολιάζοντας τις διαγραφές της ΕΣΗΕΑ, κάποιος επεσήμανε και πόσους δημοσιογράφους έχουν διαγράψει οι συγκυρίες του Μνημονίου απ’ τη δουλειά. Πόσοι είναι εκεί έξω «διαγραμμένοι» διά παντός, ανασφάλιστοι κι ανασφαλείς, με δουλειές του ποδαριού, με οικογένειες, ξαφνικά «πρώην» για το επάγγελμά μας, «άγνωστοι» για το ταμείο μας, λίγα χρόνια πριν από τη σύνταξη… Αυτό αρκούσε για να ενεργοποιηθεί ο άγγελος του Βιμ Βέντερς, εκείνος που κρυφάκουγε τις σκέψεις στο λεωφορείο, και να γεμίσουν τα «σχόλια» με εξομολογήσεις. «Ψάχνω αγγελίες και σε ταβέρνες: κουζίνα, σερβιτόρα, ό,τι να ’ναι». Η Ελένη, δημοσιογράφος. «Στην Αγγλία. Βρήκε καλή δουλειά η γυναίκα μου. Εγώ μετράω ρολόγια αερίου και ρεύματος. Temporary job. Σιγά μη βρω δουλειά εδώ σε ραδιόφωνο». Ο Δημήτρης, ραδιοφωνικός παραγωγός. «Πήγα και σε βενζινάδικο. «Ρε φίλε, είσαι 50άρης. Πώς θα σε πάρουμε; Νεότερο ψάχνουμε». Ο Τάσος, φωτορεπόρτερ. Το χειρότερο; Όλο αυτό το updating έγινε σταδιακά. Σχεδόν ήσυχα. Εξασκηθήκαμε, τελικώς, να μη μας αναστατώνει. Κάνουμε like στις φωτογραφίες με τις καινούργιες συνθήκες ζωής, τα έξοχα πλάνα που κρύβουν τα μηδέν σχέδια. Oh God, save history, God, save your mad parade… 14.4.16 – lifo

13

Φωτό: Alexandros Michailidis / SOOC

Talk of the Town

q Μένω στην Αγία Παρασκευή μόλις από τον περασμένο Νοέμβρη. Βρέθηκα εκεί συμπτωματικά, όμως η περιοχή και οι άνθρωποί της με έχουν κερδίσει! q Η γειτονιά μου είναι ήσυχη, με χαμηλά σπίτια. Στο τέλος του δρόμου μου ένα δασάκι γίνεται αφορμή για τις καθημερινές μου αποδράσεις για περπάτημα. Όταν έχω περισσότερο χρόνο, υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα διαδρομή, η οποία ξεκινάει από τη Τραγουδίστρια Μονή του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου Kυνηγού και περνάει μέσα από δάσος και μικρά φαράγγια. Στην πορεία της θα συναντήσεις τις στοές των παλιών ορυχείων. Η Κορίνα κυκλοφόρησε τον Υπάρχει κι ένα σημείο απ’ όπου βλέπεις όλο το νέο της δίσκο με λεκανοπέδιο της Αττικής «πιάτο»!

Δήμος Αθηναίων Στην περιοχή του δήμου υπάρχουν 180 στοές. Στο τρίγωνο ΠανεπιστημίουΕρμού-Αθηνάς υπάρχουν γύρω στις 40.

2 Στοά Μελά Είναι η πρώτη εσωτερική στοά που δημιουργήθηκε το 1883, προς τιμήν του επιχειρηματία Βασίλη Μελά.

14 lifo – 14.4.16

Σκέψεις μετά τη στάση του Open Walk Athens στη Στοά Ανατολής. Την Κυριακή που μας πέρασε ήταν η μέρα του έκτου Οpen Walk Athens, του γνωστού ανοιχτού περιπάτου που διοργανώνουν κάθε χρόνο οι Atenistas με στόχο να μυήσουν τους Αθηναίους σε άγνωστες πτυχές της πόλης και των ανθρώπων της. Η φετινή βόλτα στην «αθέατη Αθήνα» περιλάμβανε 17 πολύ ενδιαφέροντα σημεία, το καθένα με τη δική του ιστορία και συμβολισμό. Ένα από αυτά ήταν και η ταράτσα της Στοάς Ανατολής. Ο χάρτης έγραφε για το σημείο: «Η Στοά Ανατολής διατηρεί την πρώιμη μορφή της αθηναϊκής αυλής/στοάς: ελεύθερο τον διάδρομο κίνησης στο εσωτερικό του κτιριακού συνόλου, αλλά την ίδια στιγμή υπαίθριο και ανοιχτό. Στο υπόγειο λειτουργούσε το ξακουστό εστιατόριο της περιοχής που φιλοξενούσε συχνά κόσμο από το υπουργείο Πολιτισμού, πριν μεταφερθεί από την οδό Αριστείδου, ενώ ακόμα και σήμερα είναι ζωντανό από τα τυπογραφεία, τη στιγμή που στο ισόγειο και στους ορόφους έχουν απομείνει ελάχιστα καταστήματα. Εδώ μπορεί κανείς να βρει από τα πιο μικρά καταστήματα στην Αθήνα, μερικά μόλις τ.μ., που, παρά το μέγεθός τους, ήταν εξαιρετικά εργαστήρια. Χαρακτηριστικό της είναι οι διάδρομοι/μπαλκόνια σε κάθε όροφό της. Ανεβαίνοντας τις σκάλες στον τελευταίο όροφο, αποκαλύπτεται η ταράτσα σαν ένα νησί σε έναν αθηναϊκό ακάλυπτο περικυκλωμένο από «θάλασσα» γειτονικών ψηλών κτιρίων. Μπορεί να μοιάζει απίθανο, αλλά σε αυτή την ταράτσα και κατ’ επέκταση σε ολόκληρη τη στοά πραγματοποιήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο πετυχημένα πάρτι της πόλης, με την παρουσία περίπου 2.500 ατόμων». Όχι μόνο η ταράτσα αλλά ολόκληρη η στοά μοιάζει με αυτόνομη νησίδα, απομονωμένη από το χάος του κέντρου. Περικυκλωμένη και σαφώς οριοθετημένη από ψηλά κτίρια, δεν είναι δύσκολο να τη φανταστούμε στα χρόνια της ακμής της ως ένα μικρό χωριό με συγκεκριμένους κατοίκους και επισκέπτες. Εδώ επικρατούν άλλοι ρυθμοί, πιο ανθρώπινοι. Η βουή της πόλης μένει απ’ έξω, όπως και το πολύ κρύο και η ακραία ζέστη. Πελάτες και εργαζόμενοι στα τυπογραφεία, φωτοτυπεία και λοιπά καταστήματα αναμειγνύονται με αυτούς των γραφείων, του καφέ και του εστιατορίου. Γνωρίζονται όλοι μεταξύ τους, ενδιαφέρονται ο ένας για τον άλλον, μοιράζονται κοινά άγχη και προβληματισμούς αλλά και το πελατολόγιό τους, είναι συγκάτοικοι, μια μεγάλη οικογένεια. Δεν είναι δύσκολο να παρασυρθεί κανείς από μια ακατάσχετη ρετρολαγνεία όταν βρίσκεται στο εσωτερικό μιας από τις στοές του κέντρου της πόλης. Κάτι που σχεδόν όλες οι στοές της Αθήνας είναι κατασκευασμένες στα τέλη του 19ου αιώνα (με πρώτη τη στοά Μελά στο 54 της οδού Ερμού, δίπλα στην Καπνικαρέα, που χτίστηκε το 1884, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το H&M), κάτι που πολλές από αυτές έχουν μείνει αναλλοίωτες εδώ και δεκαετίες, δεν θέλει και πολύ να σε συνεπάρει η μυρωδιά της παλιάς Αθήνας. Όμως, αν εξαιρέσεις κάποιες, μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, μεταξύ των οποίων η Σπυρομήλιου (City Link), η Στοά Βιβλίου και η Κοραή, οι υπόλοιπες παραπαίουν και υπολειτουργούν. Υπολογίζεται ότι μέσα στο εμπορικό τρίγωνο βρίσκονται παραπάνω από 40 στοές με εμβαδόν συνολικής επιφάνειας περίπου 65.000 τ.μ., όσο σχεδόν ένα μοντέρνο εμπορικό κέντρο. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της εταιρείας συμβούλων ακινήτων NAI Hellas, η μέση πληρότητα των μη ανακαινισμένων στοών είναι 54% και των ανακαινισμένων 83%. Η μελέτη υποστηρίζει ότι υπάρχει μέλλον για τις στοές της πόλης ως εναλλακτικά εμπορικά κέντρα, αν ανακαινιστούν και λειτουργήσουν με ενιαίο concept. Μια κοινή θεματολογία φαίνεται ότι υπήρχε από παλιά. Όπως έδειξε η χαρτογράφηση των πιο γνωστών στοών της πόλης από την αρχιτέκτονα Μάγδα Σγουρίδη και τη φωτογράφο Μαρίλη Ζάρκου, συνήθως οι στοές ήταν θεματικές, δηλαδή συγκέντρωναν επιχειρήσεις κοινού ενδιαφέροντος. Η Στοά Φέξη ήταν γνωστό κέντρο δακτυλογραφήσεων, στη Στοά Λυκούργου έβρισκες καταστήματα με ανδρικά ρούχα, η Στοά Καΐρη ήταν διάσημη για τα καταστήματα με ηλεκτρολογικό εξοπλισμό, στη Στοά Εμπόρων μεταξύ των οδών Βουλής και Λέκκα υπήρχαν, ως επί το πλείστον, μαγαζιά γενικού εμπορίου, στη στοά της Πραξιτέλους πολλά ραφτάδικα, ενώ στη Στοά Ανατολής τυπογραφεία και φωτοτυπεία. Εκτός από τον ρομαντισμό τους, οι στοές διατηρούν ακόμα κάποια πρακτικά πλεονεκτήματα, όπως η άνετη πρόσβαση, τα χαμηλά ενοίκια και οι εμπορικές «πιάτσες» που δημιουργούνται εύκολα στο εσωτερικό τους. Με δεδομένο ότι το κέντρο δεν έχει πεθάνει ακόμα για τους περισσότερους δημιουργικούς ανθρώπους της πόλης, θα ήταν μακρινό όνειρο να δούμε κάποιες στοές που αργοπεθαίνουν να «εποικίζονται» από νέους επαγγελματίες διαφόρων ειδικοτήτων; Πέρα από τα παραπάνω πλεονεκτήματα, μια «στοά 2.0» θα μπορούσε να γίνει κυψέλη δημιουργικότητας, ένας ιδανικός χώρος ανάπτυξης συνεργιών ανάμεσα στις επιχειρήσεις που θα συστεγάζονταν εκεί. Δεν μιλάμε για μια ουτοπία. Το πρότζεκτ «Ίχνη Εμπορίου» έκανε κάτι παρόμοιο στη Στοά των Εμπόρων και το αποτέλεσμα κρίθηκε επιτυχημένο.

τίτλο «Mosaic». Επίσης, συμμετείχε στο βιβλίο-CD και στις παραστάσεις Ποιος μου χάλασε το τρένο;. Επί σκηνής συνεχίζει τις εμφανίσεις της με τον Νίκο Ξυδάκη και τον Γιώργο Ανδρέου.

Αγία Παρασκευή

q Η Αγία Παρασκευή, χτισμένη στους πρόποδες του Υμηττού, ανήκει στα βορειοανατολικά προάστια. Η λεωφόρος Μεσογείων, η περιφερειακή του Υμηττού και η Αττική Οδός είναι άμεσα προσβάσιμες. Συχνά παίρνω τη Σκάρλετ (το αυτοκίνητό μου) και χρησιμοποιώ την Αττική Οδό για τις βόλτες μου προς Ραφήνα, Νέα Μάκρη και Μαραθώνα, για να «μυρίσω» θάλασσα. Στο μετρό Χαλανδρίου φιλοξενούνται κάποιες εξαιρετικές μωσαϊκές πλάκες της Ρένας Παπασπύρου. q Κεντρικό σημείο συνάντησης των κατοίκων αλλά και δικών μου επαγγελματικών συναντήσεων είναι η πλατεία της Αγίας Παρασκευής, με την επιβλητική ομώνυμη εκκλησία της. Για τα ραντεβού μου με φίλους προτιμώ την πάνω πλατεία του Άι-Γιάννη, όπου υπάρχουν αρκετά καφέ και κάποια αγαπημένα μου ταβερνάκια. q Ένα από τα εμβληματικά κτίρια της Αγίας Παρασκευής, το Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ, μου είχε κάνει εντύπωση από τα φοιτητικά μου χρόνια, μια και το λεωφορείο για το αεροδρόμιο περνούσε πάντα από μπροστά του. q Για τα καθημερινά μου ψώνια προτιμώ τα μικρά, συνοικιακά μαγαζιά. Οι «φίλοι» μου είναι ο κύριος Κώστας με τα φρέσκα ψάρια και τα θαλασσινά, που πάντα έχει να μου προτείνει συνταγές και τρόπους μαγειρέματος, αλλά και η κυρία Μαρία με λαχανικά, φρούτα και αυγά πρώτης διαλογής!

από τον δημήτρη κυριαζή

1

Πώς μπορούν να αναζωογονηθούν οι υπέροχες στοές της πόλης;

γειτονιά

Urban

α π ό τ ον δ ημήτ ρ η κυρ ια ζ η

κορίνα λεγάκη

q Η πιο παράξενη γειτόνισσά μου είναι η κυρία απέναντι. Συγυρίζει μανιωδώς το σπίτι της φορώντας τρέσες, νυχτικό και κίτρινα γάντια, ανεξαρτήτως ώρας. Την έχω δει μέχρι και στις 3 τα ξημερώματα να καθαρίζει τζάμια! Από ηχοχρώματα, μεγάλη ποικιλία. Δίπλα μου μένει μια νεαρή κοπέλα με τους γονείς της, η οποία μελετάει πιάνο, από Ραχμάνινοφ μέχρι Μπετόβεν. Αλλά και ο γιος της απέναντι κυρίας εναλλάσσει το ρεπερτόριό του, από βυζαντινούς ψαλμούς μέχρι εμπορικά λαϊκά τραγούδια της εποχής, ενώ στον υπόλοιπο ελεύθερο χρόνο του κάνει στην αυλή kick boxing. q Στη γειτονιά μου γνώρισα και τον νέο μου μεγάλο έρωτα, που ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Το όνομα αυτού Πηγάσιος, ένας μεγαλόσωμος λευκο-πορτοκαλί γάτος. Αλήτης ετών 6. Τον στείρωσα και τον εμβολίασα και τώρα έχει γίνει μόνιμος κάτοικος της βεράντας μου. Το αποφάσισε μόνος του. Βρήκε τη διαδρομή του κι ανεβοκατεβαίνει στον 2ο όροφο μέσω δέντρων και κεραμιδοσκεπών. Ευτυχώς, στη γειτονιά μου υπάρχουν πολλοί φιλόζωοι, οι οποίοι ενδιαφέρονται για τα γατιά της περιοχής. q Το τραγούδι που θα ταίριαζε στη γειτονιά μου είναι το «Perfect Day» του Lou Reed!

φωτογραφιεσ: παυλοσ φυσσακης

hypnos project

Τι συμβαίνει στο σώμα μας όταν κοιμάται; Πώς περνάμε το 1/3 της ζωής μας; To Hypnos Project στη Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών είναι ένα φιλόδοξο φεστιβάλ που περιλαμβάνει έκθεση έργων μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης, περφόρμανς, sleepovers και πολλά ακόμα – όλα αφιερωμένα στον ύπνο. Οι δύο εκ των επιμελητών της έκθεσης, Γιώργος Τζιρτζιλάκης και Θεόφιλος Τραμπούλης, μίλησαν στη LifO για το φεστιβάλ που υπόσχεται να μας ανοίξει τα μάτια για όλες εκείνες τις ώρες της ζωής μας που δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε. Από τον Θοδωρή Αντωνόπουλο

14.4.16 – lifo

15

εικαστικα

γιώργος τζιρτζιλάκης

Αρχιτέκτονας, καθηγητής στην Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, επιμελητής εκθέσεων — Πώς προέκυψε η ιδέα για το Hypnos Ρroject; To Hypnos Ρroject, μια ιδέα της Αφροδίτης Παναγιωτάκου από την ομάδα της Στέγης, υλοποιήθηκε έπειτα από πολλές επαφές, συζητήσεις κι ανταλλαγές απόψεων. Το δικό μου ενδιαφέρον ξεκίνησε όταν είχαμε αναπτύξει παράλληλα με τη Μαρία Παπαδημητρίου το μάθημα «Η εργασία του ύπνου» στην Πολυτεχνική Σχολή Θεσσαλίας (Τμήμα Αρχιτεκτόνων). Εκδώσαμε έναν τόμο 800 σελίδων με την εργασία-έρευνα 38 φοιτητών πάνω στο θέμα, που θα είναι ένα ακόμα έκθεμα. Με τον Θεόφιλο και τα άλλα τα παιδιά δουλέψαμε συνεργατικά, σαν συντακτική ομάδα περιοδικού, ώστε να στήσουμε όχι άλλη μια έκθεση «ρουτίνας» αλλά ένα σπονδυλωτό πρόγραμμα εκδηλώσεων – από έκθεση έργων μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης, περφόρμανς, δράσεις, μέχρι διαλέξεις, συζητήσεις, προβολές, μουσικές και πάρτι στο κτίριο της Στέγης, σε ένα διπλανό του και στο Ίδρυμα Ωνάση. Υπάρχουν, επίσης, σκέψεις για μια περιπατητική δράση στο Α’ Κοιμητήριο, όπου επίσης υπάρχουν περίφημα γλυπτά. Εικαστικό event καθαυτό θα είναι, άλλωστε, και η αφιερωμένη στο Hypnos Ρroject έκδοση του πρώτου τεύχους περιοδικού της Στέγης. — Ομολογώ ότι κι εμένα η ιδέα του ύπνου ως εικαστικού event αφενός με παραξένεψε, αφετέρου με εξίταρε. Ο ύπνος μπορεί να ακούγεται αυτονόητο και κοινότοπο ως θέμα, όλους όμως μας βασανίζει, αφού αφορά τόσο τη μισή μας ζωή –επηρεάζοντας βέβαια και την ποιότητα της υπόλοιπης– όσο και το φαντασιακό μας. Η αλήθεια είναι ότι δεν τον έχουμε διερευνήσει ιδιαίτερα. Το Hypnos Ρroject είναι δομημένο σε τρεις άξονες: α) τον οντολογικό (ψυχανάλυση, ασυνείδητο, οντολογία ύπνου), β) τον φαινομενολογικό (π.χ. ο ύπνος ως μηχανισμός και ο εξοπλισμός του, ο σύγχρονος, υβριδικός χώρος υπνοδωμάτιο-γραφείο που πρωτοκαθιέρωσε ο Χιου Χέφνερ τη δεκαετία του ’70, για να φτάσουμε σήμερα να βλέπουμε σε έρευνα στους «Ν.Υ. Times» ότι το 80% των νέων παιδιών δουλεύουν στο κρεβάτι τους συντροφιά με το λάπτοπ ή το τάμπλετ) και γ) τη δημόσια διάσταση του ύπνου, όπου απαντούν τόσο ο συνυφασμένος με το σύνθημα για επιστροφή στη φύση υπαιθρισμός –τάση που ξεκινά από τους Ρομαντικούς του 19ου αιώνα και φτάνει μέχρι τους χίπις και τους ρέιβερ– όσο και ο εξ ανάγκης υπαίθριος ύπνος αστέγων, προσφύγων, μεταναστών κ.λπ. ανέστιων, που ενέχει μια δραματική υπαρξιακή διάσταση. — Η δική σου σχέση με τον κοιμώμενο εαυτό; Επαμφοτερίζουσα θα την έλεγα, όπως και των περισσότερων ανθρώπων νομίζω, μια σχέση επιθυμίας, λατρείας και διαταραχής. Με τον ύπνο συνδέονται το όνειρο και γενικότερα το

16 lifo – 14.4.16

ανορθολογικό, οραματικό στοιχείο, η σχόλη, η ραστώνη και βέβαια ο θάνατος, που στην ελληνική αρχαιότητα θεωρούνταν αδελφός του ύπνου. Δεσπόζουσα, όμως, θέση σε αυτόν έχουν επίσης ο έρωτας και η δημιουργία. Δυστυχώς, οι σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις, οι συνδεόμενοι με αυτές επιταχυνόμενοι ρυθμοί ζωής και οι αυξημένες απαιτήσεις τόσο στη σφαίρα της εργασίας όσο και της κοινωνικοποίησης συνέβαλαν στο να περιστέλλεται διαρκώς ο ζωτικής σημασίας για το είναι μας χρόνος της ραστώνης. Ωστόσο, η αργία δεν είναι παθητικότητα αλλά ουσιώδες στοιχείο της καθημερινότητας, όπως άλλωστε και η ονειροπόληση.

1

— Πώς πραγματεύεται αυτά τα θέματα η νεοελληνική τέχνη; Εδώ είναι, πιστεύω, ένα κεντρικό σημείο του πρότζεκτ. Γιατί στη νεοελληνική τέχνη έχουμε μια αξιόλογη παράδοση στο θέμα του ύπνου, της ραστώνης και του νωχελικού, αναπαυόμενου, ερωτεύσιμου σώματος που τώρα την ανακαλύπτουμε σε αυτή της τη διάσταση, ειδικά από καλλιτέχνες του 19ου αιώνα, που λανθασμένα εντάσσαμε πριν στη νατουραλιστική αναπαράσταση, στην ηθογραφία και τον νεοκλασικισμό, όπως και από τους σουρεαλιστές. Διαπιστώνουμε τώρα ότι η δουλειά τους είχε μια βιοπολιτική διάσταση, αγγίζουν μορφές κανονικότητας και αντίστασης σε αυτή και δίνουν έναν ζωτικό ρόλο στην έννοια της ποιητικής του σώματος. Το ηδονικό σώμα ξαναμπαίνει στο κάδρο, επανέρχεται η διεκδίκηση απαγορευμένων επιθυμιών. Στην εν λόγω έκθεση στη Στέγη θα δούμε παλιότερους καλλιτέχνες, όπως οι Γύζης, Ιακωβίδης, Ράλλης, να συνδιαλέγονται κάτω από μια πρωτότυπη οπτική με μοντέρνους, όπως ο Κεσσανλής, αλλά και πιο σύγχρονους, όπως οι Ντόρα Οικονόμου, Θανάσης Τότσικας, Λουκία Αλαβάνου, Εύα Στεφανή, Μαλβίνα Παναγιωτίδη, Παναγιώτης Λουκάς κ.ά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο εικαστικός διάλογος της «Άνοιξης» του Γεώργιου Ιακωβίδη με τον «Κεραυνοβολημένο Εφιάλτη» του Θανάση Τότσικα. — Υποψιάζομαι ότι το πρότζεκτ αυτό ενέχει και μια πολιτική διάσταση. Μα, φυσικά. Βαθιά πολιτική διάσταση. Διεκδικούμε το δικαίωμα στη ραστώνη, τον ύπνο, την ανάπαυση! Ξαναβάζουμε την υπαρξιακή διάσταση της πολιτικής στο κέντρο του κάδρου. Ο ύπνος δεν είναι νεκρή ζώνη, ούτε «χαμένες ώρες», αλλά ζωτική δραστηριότητα που απλώς δεν μπορούμε εύκολα να διακρίνουμε – είναι η φάση που ο άνθρωπος, εγκαταλείποντας το συνειδητό εγώ του, συνδιαλέγεται με τον βαθύτερο εαυτό του και το σύμπαν. Έβαλε, βλέπεις, θέματα που ξεπερνούν έναν συνηθισμένο ύπνο αυτή η έκθεση!

θεόφιλος τραμπούλης

Μεταφραστής, «διυλιστής», επιμελητής κειμένων και εκθέσεων — Ποια κλασικά και σύγχρονα καλλιτεχνικά έργα και τι είδους αρχειακό υλικό θα δούμε στην κεντρι-

Γιώργος Τζιρτζιλάκης

κή έκθεση; Πώς ακριβώς αλληλεπιδρούν; Με τον Γιώργο αποφασίσαμε εξαρχής να μείνουμε στην ελληνική τέχνη για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο, θα έλεγα πολιτικό: είναι κρίσιμη για όλους μας η διαρκής επιστροφή στην ιστορία, η εκ νέου πλαισίωση της λόγιας και της δημώδους παράδοσης, η επανεγγραφή της με σύγχρονα εργαλεία. Ίσως κρισιμότερη και από τον πολιτικό στοχασμό, που έχει ως αντικείμενό του την επικαιρότητα: αυτήν τη στιγμή, όπως πολλοί από μας, νιώθω σαν να έχω παγιδευτεί στο αδιέξοδο ενός κακοσχεδιασμένου ηλεκτρονικού παιχνιδιού, όπου κάθε κίνησή μου προσκρούει πάλι σε τοίχο. Χρειαζόμαστε λίγο περισσότερη ιστορία και κριτικό βλέμμα και λίγο μεγαλύτερη κατανόηση της εντοπιότητας ως συνιστώσας της πολιτικής και, σε ό,τι μας αφορά εδώ, της τέχνης. Αντλήσαμε υλικό από τρεις πηγές. Καταρχάς, από την ιστορία της ελληνικής τέχνης. Με την πολύτιμη αρωγή της Μαριλένας Κασιμάτη εντοπίσαμε κρυφούς θησαυρούς της Εθνικής Πινακοθήκης. Ήταν τύχη αγαθή για εμάς που η Πινακοθήκη βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο και τα περισσότερα έργα της είναι φυλαγ-

info Hypnos Project, Έναρξη - εγκαίνια κεντρικής έκθεσης: 18/4, 20:00, Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών, λεωφ. Συγγρού 107109, Νέος Κόσμος, 210 9005800. Έως τις 19/6. Πλήρες πρόγραμμα στο sgt.gr.

2 1. Νίκος Καναρέλης, «Ο Ύπνος» 2. Πολυχρόνης Λεμπέσης, «Παιδί ημίγυμνο» 3. Γεώργιος Ιακωβίδης, «Η κοιμισμένη ανθοπώλης ή Η προσφυγοπούλα» 4. Κωνσταντίνος Παρθένης, «Η νύχτα αποκρίνεται στα παράπονά μου». Συλλογή Εθνικής Πινακοθήκης – Μουσείο Αλέξανδρου Σούτζου 5. Γιάννης Μόραλης, Γυμνό. Συλλογή Εθνικής Πινακοθήκης – Μουσείο Αλέξανδρου Σούτζου

5 μένα στις αποθήκες μέχρι να ολοκληρωθεί το καινούργιο κτίριο. Έχουμε έργα του Παρθένη τα οποία μου προκάλεσαν ρίγος όταν τα πρωτοείδα, μια εκπληκτική σειρά του Νικόλαου Γύζη, τα πρωτότυπα σχέδιά του για την εικονογράφηση ενός διηγήματος του Βικέλα, έργα του Λεμπέση και του Μόραλη. Εκτός Πινακοθήκης, αντλήσαμε υλικό από διάφορες πηγές, από το ΜΙΕΤ –και εδώ ήταν καθοριστική η συμβολή της Ιωάννας Μαντζαβίνου–, από το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, από ιδιωτικές συλλογές και αλλού. Πολλά έργα που θέλαμε, όπως ο «Αλήτης» του Ιακωβίδη ή η «Αγρύπνια» του Θεόδωρου Ράλλη, δεν καταφέραμε να τα βρούμε ή να τα δανειστούμε. Χωρίς να ισχυριζόμαστε σε καμία περίπτωση πως είναι μια έκθεση που διεκδικεί την αυστηρότητα της ιστορικής έρευνας, την επιμελητική μας λογική διατρέχει ένα ιστορικό νήμα. Απευθυνθήκαμε, επίσης, σε σύγχρονους καλλιτέχνες. Η ρητή μας πρόθεση ήταν, αντιπαραβάλλοντας τον Θανάση Τότσικα, τον Διονύση Καβαλιεράτο ή τη Νάνα Σαχίνη με τον Χαλεπά, τον Πεντζίκη ή τον Πικιώνη, να ισχυριστούμε πως αν πρέπει να αναζητήσει

4 κανείς μια στιβαρή κληρονομιά των μεγάλων δασκάλων του παρελθόντος, θα τη βρει στους σύγχρονους καλλιτέχνες με τη σύγχρονη γλώσσα και όχι κατ’ ανάγκη στους δεξιοτέχνες αναπαραστατικούς ζωγράφους. Και συγχρόνως να υπαινιχθούμε πως θα πρέπει να ξαναδιαβάσουμε τους δασκάλους εκείνους ως μέρη ενός λόγιου και διεθνούς διαλόγου και όχι ως φορείς της ελληνοπρεπούς ηθογραφίας, όπως τους διαβάζει συχνά η σχολική ιστορία της τέχνης. Το αρχειακό υλικό προέρχεται από διάφορες πηγές, από το ΕΛΙΑ, από τα ΑΣΚΙ (Αρχεία Σοσιαλιστικής και Κοινωνικής Ιστορίας), τη Βιβλιοθήκη της Βουλής, το Μουσείο Μπενάκη, τη Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος Ωνάση και αλλού. Μαζί και ο τόμος που έφτιαξαν οι φοιτητές του Γιώργου και της Μαρίας (Παπαδημητρίου) στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Μη φανταστείτε εξαντλητικά αρχεία, είναι ένα υπαινικτικό υλικό που θέτει ανάμεσα στις γραμμές κάποια ζητήματα μεταφυσικής, παραψυχολογίας, ιστορίας και πολιτικής του ύπνου. Ψιθυρίζει παρά κραυγάζει και συχνά το αντιμετωπίζουμε ως ισότιμο εικαστικό υλικό, με τον ίδιο τρόπο, εξάλλου, που αντιμετωπίζουμε και τα έργα ως

3

Θεόφιλος Τραμπούλης

αρχειακό υλικό. Το αγαπημένο μου αρχειακό κομμάτι είναι τα τεύχη των «Νέων Πρωτοπόρων», του περιοδικού της Κομμουνιστικής Νεολαίας που κυκλοφορούσε από το 1931 έως το 1936. Περιλάμβανε τα έργα μερικών εξαίρετων καλλιτεχνών, νέων, στρατευμένων, μαχητικών και απολύτως ενήμερων για τα σύγχρονά τους καλλιτεχνικά κινήματα. Οι περισσότεροι, άγνωστοι πια. Η κυρίως έκθεση ξεδιπλώνεται σε δύο χώρους: η σκηνογραφική παρέμβαση των Flux, του Θανάση Δεμίρη και της Εύας Μανιδάκη, κατάφερε να φτιάξει στον εκθεσιακό χώρο της Στέγης ένα απόλυτα ονειρικό, αποπροσανατολιστικό, «απεδαφικοποιημένο», που λένε οι αρχιτέκτονες, περιβάλλον. Στο Ίδρυμα Ωνάση οι συνθήκες ήταν διαφορετικές. Εκεί επρόκειτο για έναν χώρο που λειτουργεί μη καλλιτεχνικά, που στεγάζει μια μεγάλη βιβλιοθήκη και πολύτιμα έργα τέχνης της συλλογής του Ιδρύματος. Άρα, συμπεριφερθήκαμε διαφορετικά, τονίζοντας τον διάλογο με έναν συνομιλητή που είχε ήδη εκφωνήσει το μέρος του, πριν εμφανιστούμε εμείς να κάνουμε ένα σχόλιο σε όσα λέει. ¶

Ο ύπνος δεν είναι νεκρή ζώνη, ούτε «χαμένες ώρες», αλλά ζωτική δραστηριότητα την οποία απλώς δεν μπορούμε εύκολα να διακρίνουμε – είναι η φάση που ο άνθρωπος, εγκαταλείποντας το συνειδητό εγώ του, συνδιαλέγεται με τον βαθύτερο εαυτό του και το σύμπαν.

14.4.16 – lifo

17

εικαστικα

πεθαινω σαν χωρα «Πιστεύω ότι η Ελλάδα είναι μια όμορφη χώρα και το ενδεχόμενο να χαθεί μέσα σε όλη αυτή την καταστροφή είναι κάτι πολύ επικίνδυνο για την ανθρωπότητα».

18 lifo – 14.4.16

IN ATHENA To makeover της θεάς Αθηνάς μέσα από τα έργα 50 καλλιτεχνών. O επιμελητής του In Athena, Klaus Jürgen Schmidt, μίλησε στη LiFO γι' αυτό το ενδιαφέρον πρότζεκτ που ξεκίνησε ένα αθηναϊκό βράδυ με πανσέληνο.

Φωτό:«Τhe carnival is over», Amateur boys

Τ

Από τη Μαρία Παππά

ο «In Athena» είναι ένα καλλιτεχνικό πρότζεκτ που επιμελείται ο Klaus Jürgen Schmidt, που εξετάζει εκ νέου την έννοια της θεάς Αθηνάς. Ο ίδιος το χαρακτηρίζει ένα αρχείο από τις προσωπικές προσεγγίσεις και αναθεωρήσεις 50 καλλιτεχνών πάνω στο πρόσωπο της θεάς. «Ξεκίνησε ως κάτι που δεν ήξερα τι κατάληξη θα είχε. Ήταν αυτή η ερώτηση που είχα στο μυαλό μου. Βρισκόμουν στο κλείσιμο της Kunsthalle πέρσι. Ήταν πανσέληνος και ήταν μια ονειρική, επική αθηναϊκή, βραδιά, αλλά πολύς κόσμος τριγύρω μου ήταν αναστατωμένος. Ένας φίλος φίλων είχε πεθάνει πρόσφατα και με πολύ τραγικό τρόπο και ήταν η πρώτη φορά που σκέφτηκα τη θεά Αθηνά ως ένα πράγμα που υπήρχε στο παρελθόν ως σύμβολο και τώρα αυτό το σύμβολο έχει εκλείψει πια. Εκείνη τη νύχτα πράγματα είχαν χαθεί. Η Kunsthalle έκλεινε κι αυτός ο συμβολισμός ότι κάτι έχει χαθεί μου έγινε ξεκάθαρος» λέει. «Αυτό το σύμβολο της πόλης που υπήρχε πάνω στην Ακρόπολη έχει χαθεί, όπως και το όνομα και πολλά πράγματα από εκείνη την περίοδο. Αυτή η αίσθηση της απώλειας θα αύξανε με την πάροδο του χρόνου. Έτσι, ξεκίνησα να ρωτάω ανθρώπους που εμπιστεύομαι και με επηρέασαν από την εποχή που δούλευα στη μόδα και στην καλλιτεχνική διεύθυνση αν τους άρεσε το πρότζεκτ. Από τότε έχουν μαζευτεί 50 συμμετοχές με καλλιτέχνες και εικαστικούς από όλο τον κόσμο. Έχει γίνει αυτό το πλούσιο αρχείο που όχι μόνο έρχεται αντιμέτωπο με τη θεά αλλά μιλάει επίσης για την Αθήνα και για την Ελλάδα γενικότερα». Ο Klaus γεννήθηκε στο Cape Town της Νότιας Αφρικής αλλά κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του ερωτεύτηκε την Αθήνα και αποφάσισε να μείνει εδώ. « Έμενα για 12 χρόνια στο Λονδίνο και τον τελευταίο χρόνο ήμουν μεταξύ Λονδίνου και Νάπολης. Ήρθα εδώ για μια σύντομη επίσκεψη τον περασμένο Μάιο και ύστερα από 3 μέρες αποφάσισα ότι ήθελα να μείνω εδώ. Ακούγομαι αρκετά ρομαντικός, σαν ένας τουρίστας που δεν θέλει να γυρίσει σπίτι μετά τις διακοπές του. Δεν ήθελα να γυρίσω πίσω κι έτσι έμεινα, χωρίς να γνωρίζω πώς ακριβώς θα αξιοποιούσα τον χρόνο

μου εδώ ή πώς θα μπορούσα να υπάρξω εδώ. Φανταζόμουν, με έναν πολύ αφελή τρόπο, ότι θα μπορούσα να βρω δουλειά εδώ εύκολα – φυσικά, δεν βρήκα, επειδή κανείς πλέον δεν μπορεί να βρει. Ήξερα πάνω-κάτω τι συνέβαινε εδώ, αλλά μου πήρε λίγο χρόνο να συνειδητοποιήσω την πραγματικότητα. Όντας δεύτερη γενιά λευκός Νοτιοαφρικανός με γερμανικές ρίζες, είχα τεράστια περιέργεια να ζήσω στη δορυφορική απομόνωση που σου προξενεί μια νέα κουλτούρα, όταν έρχεσαι σε επαφή μαζί της. Επίσης, ανέπτυξα ένα είδος εμμονής, καθώς μεγάλωνα με τους παλιούς πολιτισμούς που επηρέασαν τη δυτική σκέψη, κυρίως με τον αιγυπτιακό. Μετά πήγα στη Νάπολη – σε καμία περίπτωση δεν πίστευα ότι θα μείνω για πάντα στο Λονδίνο. Υπάρχει κάτι στην Ελλάδα αυτήν τη στιγμή. Πιστεύω ότι είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περίοδος. Και όσο περισσότερο μένω εδώ, βρίσκω ότι η συγκεκριμένη συγκυρία είναι πολύ κρίσιμη σε ένα ευρύτερο επίπεδο και όχι μόνο για την Ελλάδα. Θέλω να το παρατηρήσω και να συμμετέχω σε αυτό, όσο μπορώ. Πιστεύω ότι η Ελλάδα είναι μια όμορφη χώρα και το ενδεχόμενο να χαθεί μέσα σε όλη αυτή την καταστροφή είναι κάτι πολύ επικίνδυνο για όλη την ανθρωπότητα. Δεν θα ήθελα να δω να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Με αυτό το πρότζεκτ θέλω να δώσω την ευκαιρία στον κόσμο να δει κάτι παλιό με έναν καινούργιο τρόπο. Κάτι που δεν έχει γίνει για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Θα είναι σε μορφή προβολής. Ήθελα να το τυπώσω, αλλά η έκδοση θα έβγαινε πάρα πολύ ακριβή και ήθελα να είναι προσιτό σε όλους. Ήθελα να δουν όλοι την Αθήνα έτσι. Να είναι κάτι καθολικό και αποκλειστικό ταυτόχρονα. Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα και προκλητική ματιά αυτού του πράγματος που πιάνει ακόμη και την ιδέα της τοποθεσίας στην οποία βρίσκεται η Αθήνα. Η ανταπόκριση που έχω μέχρι στιγμής με έχει σοκάρει. Δεν περίμενα να έχω τόσο θετική και μεγάλη δυναμική. Τώρα υπάρχει πίεση, αλλά είναι ωραία που συμμετέχουν τόσο ταλαντούχοι άνθρωποι». ■ Η προβολή θα γίνει την Πέμπτη 5 Μαΐου στο Κτίριο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων. ¶ 14.4.16 – lifo

19

απο τον m. hulot. φωτογραφια: παρις ταβιτιαν.

οιAθηναίοι

q Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη. Ο πατέρας μου ήταν από την Κρήτη, από τα Σφακιά, ένας απλός άνθρωπος με αγροτική καταγωγή, από πολύ φτωχή οικογένεια, τελείως αυτοδημιούργητος. Σπούδασε δύο φορές στη ζωή του, πήγε στην Αγγλία, έγινε διευθυντής στην Τράπεζα της Ελλάδος κι έφυγε στην ηλικία των 57 ετών. Ήταν ένας άνθρωπος πολύ ιδιαίτερος και φιλόδοξος. Η μητέρα μου ήταν από τη Μικρά Ασία, από άλλη οικογένεια, αστική, κόρη πολιτικού, με πολύ καλές σπουδές, σχολεία, γαλλικά. Ευτυχώς, ζει ακόμη.

q Νομίζω ότι αν μεγάλωνα χωρίς το θέατρο, θα γινόμουν αστροφυσικός. Αυτήν τη στιγμή αυτό θέλω. Βλέπω ότι αγαπώ πολύ τα μαθηματικά και την αστροφυσική. Δεν λέω ότι με ενοχλεί το θέατρο, νομίζω ότι έχω ικανότητες, δεν πρέπει να είναι κάτι που το κάνω χωρίς ικανότητα. Αν κανείς ασχοληθεί από μικρός με ένα πράγμα, δύσκολα βλέπει τη ζωή του μακριά από αυτό. Με έχει βασανίσει όμως πολύ, είναι πολύ βασανιστική δουλειά. Την ώρα που την κάνω ξεχνιέμαι, αλλά υπάρχουν ώρες που θα ήθελα να είχα μια άλλη απασχόληση.

q Το πιο μεγάλο όφελος από το θέατρο είναι στον τομέα της υποκριτικής, δεν είναι ούτε στον τομέα της διδασκαλίας ούτε της σκηνοθεσίας. Αν προσπαθήσεις να μην είσαι νάρκισσος –και εγώ δεν είμαι νάρκισσος, επειδή ασκώ αυτό το επάγγελμα από μικρό παιδί–, σου ανοίγει πολλούς ορίζοντες, επειδή παίζεις πολλούς ρόλους, χάνεις τον εγωισμό σου σε μεγάλο βαθμό, χάνεις τον εαυτό σου και για πολύ καιρό κολυμπάς μέσα σε άλλους ανθρώπους, μέσα σε άλλους ψυχισμούς, σε άλλα «θέλω». Λίγο-πολύ γίνεσαι σαν ανεξίθρησκος, καταλαβαίνεις τους ανθρώπους, καταλαβαίνεις τις δυσκολίες τους και φτάνεις να τους αγαπάς. Αυτό το οφείλω στο θέατρο: ότι τώρα τους αγαπώ τους ανθρώπους και τα βάσανά τους, αλλά αγαπώ και την ευτυχία τους.

q Έχω μετανιώσει για πάρα πολλά πράγματα. Κάθε μέρα μετανιώνω για κάτι που έχει σχέση με το παρελθόν, γι’ αυτό δεν το πολυκοιτάω, γιατί με πιάνουν πολλές ενοχές. Γενικά, δεν είμαι και πολύ υπέρ της ενοχής, γιατί σε τραβάει προς τα πίσω. Το σημαντικότερο είναι ότι μετάνιωσα που έμεινα στον τόπο μου. Ντρέπομαι που το λέω, αλλά θα ήταν ψέματα να πω ότι είμαι ευχαριστημένη εδώ. Όχι μόνο για τη δουλειά που κάνω αλλά και για οποιαδήποτε δουλειά και να έκανα. Είναι αφιλόξενος τόπος η Ελλάδα, μολονότι είναι τόσο όμορφη και την αγαπώ πολύ. Εάν ήμουν σε μια άλλη χώρα, νομίζω ότι θα έκανα πολύ περισσότερα πράγματα και με πολύ μεγαλύτερη ευτυχία, με μεγαλύτερη ελευθερία. Θα μπορούσαν οι άνθρωποι να εκτιμήσουν αυτό που γίνεται με άλλον τρόπο, να μην κρίνουν, δηλαδή, με τον τρόπο που κρίνουν, είτε προς το καλό είτε προς το κακό. Γιατί η κριτική στην Ελλάδα είναι πάντοτε μεροληπτική, ακόμα και όταν είναι καλή. Αυτό δεν είναι χρήσιμο. Υπάρχουν άνθρωποι, βέβαια, που έχουν περάσει σε ένα άλλο μορφωτικό επίπεδο και μπορούν να καταλάβουν διάφορες προτάσεις, οι περισσότεροι άνθρωποι, όμως, εξακολουθούν να κρίνουν καλά όταν σε συμπαθούν και να κρίνουν κακά όταν σε αντιπαθούν. Αυτό δεν σε πάει μπροστά στην τέχνη, δεν υπάρχει διάλογος μεταξύ των καλλιτεχνών, ο διάλογος το πολύ-πολύ να είναι κοινωνικοπολιτικός, αλλά αισθητικός και καλλιτεχνικός διάλογος δεν γίνεται. Οπότε, υπάρχει ένα πνευματικό κενό, προχωράς μόνος σου με τα βιβλία ή τα ταξίδια, αλλά πνευματικούς φίλους στη δουλειά σου δεν έχεις. Αυτό είναι κακό και για μένα και για τους συναδέλφους μου. Έχουμε, φαντάζομαι, το ίδιο υστέρημα.

q Πιστεύω ότι το θέατρο δεν είναι πια υπόθεση των πολλών, είναι

των λίγων. Δεν είναι μια τέχνη που μπορεί να κινήσει τις μάζες όπως παλιά – άλλωστε ζούμε στην ψηφιακή εποχή, έχουν γίνει ριζικές αλλαγές, δεν μπορεί το θέατρο να αποτελέσει αυτό που ήταν κάποτε. Εξακολουθεί, όμως, κατά έναν παράδοξο τρόπο, όταν πετυχαίνει, να κινητοποιεί. Όχι για πολύ, για δυο-τρεις μέρες κάτι συμβαίνει και μετά ξαναπέφτουμε στη σιωπή. Αυτό θεωρώ και κριτήριο μιας καλής παράστασης: αν για δυο-τρεις μέρες απασχολήσει τους ανθρώπους, είναι μια καλή παράσταση. Φεύγουν, όμως, αυτά, το Ίντερνετ τα έχει αλλάξει όλα. Είναι μια ιδιοτυπία το θέατρο στην Ελλάδα, οι άνθρωποι με λίγα λεφτά ή χωρίς λεφτά βρίσκουν έναν τρόπο να εκφράζονται μέσα από το θέατρο, αλλά δεν είναι μαζικό φαινόμενο. Σκέψου μόνο τι γίνεται σε ένα γήπεδο. Φυσικά, θα μπορούσε να αποτελέσει μια μεγάλη και σημαντική σύνδεση μεταξύ ανθρωπιστικών τεχνών και πραγματικής επιστήμης, όπως είναι τα μαθηματικά, η φυσική, γιατί μπορεί να αποτελεί ένα πολύ μεγάλο ερευνητικό πεδίο, ιδιαίτερα στη σύγχρονη ψυχανάλυση. Δεν υπάρχουν, όμως, κονδύλια να διατεθούν για έρευνα στο θέατρο. Τα πολύ μεγάλα θεατρικά κείμενα είναι ντιβάνια ψυχαναλυτή, αλλά δεν έγινε ποτέ η στροφή στη μεγάλη δραματική λογοτεχνία, όχι στο μυθιστόρημα, αλλά σε αυτό που λέμε δράμα.

q Κάθε φορά έβαζα στόχους για το κοινό. Ο πιο ευχάριστος ήταν να παίζω για τους εχθρούς μου, γιατί πιστεύω ότι το θέατρο, εκτός από όλα τα άλλα, είναι πολεμική τέχνη. Είναι μια τέχνη στρατιωτική, θέλει σχεδιασμό και στρατηγική για να είναι αποτελεσματική και είναι βαθιά ανταγωνιστική. Κι όταν φτάνεις στο επίπεδο της κοινωνικοποίησης, δηλαδή ανεβαίνεις στη σκηνή και απευθύνεσαι στο κοινό, είναι ένας πόλεμος. Μεγάλος πόλεμος. Γι’ αυτό δεν είναι πάντα ευχάριστες οι παραστάσεις. Θεωρώ ότι είναι πιο καλές οι πρόβες, γιατί εκεί γίνεται το μεγάλο ξεδίπλωμα και για τους συναδέλφους και για μένα. Οι παραστάσεις είναι αποδεικτικές, θέλεις να αποδείξεις κάτι και αυτό χαλάει την τέχνη.

q Με ενοχλεί πάρα πολύ το ψεύδος της πολιτικής. Υπερβολικά. Προέρχομαι από πολιτική οικογένεια. Ο παππούς μου, ο Μηνάς Πατρίκιος, ήταν πολιτικός, δύο φορές δήμαρχος Θεσσαλονίκης, πρόεδρος της Βουλής, υπουργός Παιδείας – έχω μεγαλώσει με πολιτικούς και έχω μάθει αλλιώς. Μολονότι ήμασταν αστοί, η ιδεολογία μας ήταν αριστερή. Ο παππούς μου ήταν κομμουνιστής. Δεν μπορώ να πω ότι είναι απλώς απογοήτευση

Ρούλα Πατεράκη Ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, ζει στο Μεταξουργείο. Αν μεγάλωνε χωρίς το θέατρο, θα γινόταν αστροφυσικός. 20 lifo – 14.4.16

Ρούλα Πατεράκη

οιAθηναίοΙ

αυτό που αισθάνομαι, είναι κάτι πιο σκληρό που δεν μπορώ να το χαρακτηρίσω. Έχει σχέση με την εξαπάτηση των πολιτικών, η οποία ξεκινάει από την εξαπάτηση του ίδιου τους του εαυτού και από κει και πέρα ψεύδονται σε όλους. Αυτό το πράγμα είναι μια μεγάλη αρρώστια, γιατί αρρώστια θεωρώ τη δειλία του ψεύδους. Πιστεύω ότι είναι σχεδόν ψυχαναλυτικό φαινόμενο, δεν μπορώ να το θεωρήσω αλλιώς. Αφήνουν τη μέρα να κυλάει, γιατί στην Ελλάδα πιστεύουμε ότι έχουμε άπειρο χρόνο για να τοποθετηθούμε, να αλλάζουμε σχέδια, να φτιάξουμε τα κακώς κείμενα, αλλά ο χρόνος είναι ελάχιστος. Η πολιτική αυτήν τη στιγμή έχει μπει σε μια εκρηκτική φάση. Ενώ για χρόνια είχε μια τεράστια εσωστρέφεια, τώρα γινόμαστε πάλι πολίτες, γιατί τα προηγούμενα χρόνια ήμασταν μόνο καταναλωτές. Βέβαια, οι λαοί έχουν δικαίωμα να δικαιολογούν τον εαυτό τους, οι πολιτικοί, όμως, δεν έχουν καμία δικαιολογία.

q Ο πιο μεγάλος μου φόβος είναι η αρρώστια, τη φοβάμαι πάρα πολύ. Όχι τον θάνατο, την αρρώστια. Το κατάλαβα γιατί είχα μια περιπέτεια και όταν ρώτησα τον γιατρό «αυτή η αρρώστια πώς θα αντιμετωπιστεί;», μου είπε «με τον θάνατο». Και το κατάλαβα εκείνη την ώρα, οπότε ξεφοβήθηκα τον θάνατο, γιατί μπορεί να σε γλιτώσει από την αρρώστια.

q Θα πρέπει να υπάρχει ευτυχία. Πρέπει να έχω υπάρξει αρκετές στιγμές ευτυχισμένη, αλλά η ευτυχία πρέπει να είναι κάτι πολύ στιγμιαίο, σαν λάμψεις. Και πρέπει να είναι μεγάλη διαταραχή, δεν είναι κάτι ωραίο, γιατί σου δημιουργεί ταραχή, είναι κάτι εκστατικό, δεν αντέχεται. Είναι σαν τον έρωτα, δεν είναι ωραίο πράγμα. Καλύτερη είναι η δημιουργία και η μελαγχολία, γιατί είσαι πιο ήσυχος. Ο έρωτας έχει παίξει πολύ μεγάλο ρόλο στη ζωή μου, ο έρωτας με τον άντρα μου. Τον δεύτερο άντρα μου. Πολύ τον αγαπούσα. Τώρα πια δεν παίζει κανέναν γιατί είμαι μεγάλη. Δεν έχω καμία επιθυμία.

q Δεν μου άρεσε αυτό που έγινε με τον Φαμπρ. Δεν έχω καμία ξενομανία, σε αυτό έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου, δεν θεωρώ κανέναν ούτε καλύτερο ούτε χειρότερο, θεώρησα όμως ότι ήταν ξαφνικά μια σχεδόν εγκάθετη απόφαση, χωρίς να ερωτηθεί κανείς από τον καλλιτεχνικό κόσμο – όχι ότι με τον Λούκο είχε κανείς ερωτηθεί ιδιαίτερα. Ο τρόπος όμως, η μυστικότητα που υπήρξε στην αρχή, μου φάνηκε λίγο ρεβανσισμός. Όλο το πράγμα μου φάνηκε ένα στοίχημα, και αυτά τα στοιχήματα δεν μου αρέσει να παίζονται στην πλάτη μου και στην πλάτη κανενός μας – δηλαδή έφυγε ένας διάσημος, να φέρουμε έναν πιο διάσημο. Δεν έχει καμία σχέση όχι με τον πολιτισμό, αλλά ούτε με την κοινωνία πρωτοβάθμια, ώστε να μαζεύουμε τα σκουπίδια από τον δρόμο. Ο πολιτισμός και η παιδεία είναι πράγματα μεγάλα και εκεί θα έπρεπε να έχουμε τελείως άλλους χειρισμούς. Ο Φαμπρ δεν με ενόχλησε. Αντιλήφθηκα ότι είχε τα δικά του σχέδια, τα δικά του προγράμματα, θα του ήταν αδύνατον αυτά τα πράγματα να τα ανατρέψει μέσα σε έξι μήνες και να τα αλλάξει, έτσι σκέφτηκε πρακτικά να φέρει αυτά που μπορούσε να φέρει, να προωθήσει και το δικό του έργο – άλλωστε η Ελλάδα έχει ένα κλίμα, ένα περιβάλλον, πάρα πολύ δημιουργικό, αναπτύσσει τρομακτικά τη φαντασία και τη δυναμική, ειδικά στον πολιτισμό και το θέαμα. Οπότε, ήταν μια ευτυχής συγκυρία, φαντάζομαι, για τον Φαμπρ. Εάν ο ίδιος ή οι άλλοι είχαν μια στοιχειώδη ευφυΐα να μπορέσουν να συνδυάσουν κάποια πράγματα και να μη φανεί ότι έρχεται ένας απ’ έξω και φέρνει απλώς το πρόγραμμά του, τους δικούς του, και κινείται με ελληνικά λεφτά μέσα σε έναν χώρο ο οποίος είναι καθημαγμένος, θα ήταν μια χαρά ο Φαμπρ, γιατί είναι ένας άνθρωπος που έχει όραμα, που είναι ικανός. Αλλά ο τρόπος που ενήργησαν δημιούργησε αυτό που επακολούθησε. Ακόμα μια φορά υπήρξαν άστοχοι χειρισμοί και κάποιου είδους μισαλλοδοξία. Και στην πολιτική δεν επιτρέπεται η μισαλλόδοξη στάση.

q Ετοιμάζω το Post Inferno - Προς Δαμασκόν του Αύγουστου Στρίντμπεργκ, τον οποίο θεωρώ ένα μεγάλο εργα-

q Έχω μια αδυναμία στους αντρικούς ρόλους.

Παίζω εύκολα αντρικούς ρόλους, είναι από τις καλές μου στιγμές. Οι γυναικείοι ρόλοι μού φαίνονται πιο εύκολοι. Η Έντα Γκάμπλερ είναι ίσως από τους αγαπημένους μου ρόλους, γιατί ήταν και αυτή πιο πολύ άντρας στη σκέψη. Και η δραματολογία έχει αδυναμία στους αντρικούς ρόλους. Σε όλο το θέατρο, ιστορικά, οι πολύ μεγάλοι ρόλοι είναι αντρικοί, σπάνια είναι γυναικείοι. Ο Μάκβεθ και η λαίδη Μάκβεθ, για παράδειγμα. Προσπαθούν να ωραιοποιήσουν τη λαίδη Μάκβεθ και να πουν ότι είναι όμορφη, η κινητήρια δύναμη, αλλά ο ρόλος είναι ο Μάκβεθ. Η λαίδη Μάκβεθ είναι μια λεπτομέρεια στο έργο αυτό, όπως η Οφηλία και η Γερτρούδη είναι λεπτομέρειες μπροστά στον ρόλο του Άμλετ. Και η Ιοκάστη είναι λεπτομέρεια μπροστά στον Οιδίποδα.

q Μου αρέσει πάρα πολύ να έχω ελεύθερο χρόνο, να κάθομαι στο κρεβάτι και να διαβάζω, να πίνω τσάι και να βάζω γύρω-γύρω μερικές από τις κούκλες μου. Αυτό μου δημιουργεί έναν φανταστικό κόσμο. Έχω μανία με τις κούκλες. Τώρα έπαθα μανία και με τα σκυλάκια, τρέλα. Και τα ζωντανά και τα λούτρινα. Έχω πάθει μεγάλη ταραχή, δεν υπάρχει σκύλος στον δρόμο που να μην του μιλάω…

Κάθε φορά έβαζα στόχους για το κοινό. Ο πιο ευχάριστος ήταν να παίζω για τους εχθρούς μου, γιατί πιστεύω ότι το θέατρο, εκτός από όλα τα άλλα, είναι πολεμική τέχνη. Είναι μια τέχνη στρατιωτική, θέλει σχεδιασμό και στρατηγική για να είναι αποτελεσματική και είναι βαθιά ανταγωνιστική. 22 lifo – 14.4.16

☛

λείο, γιατί είναι ο συγγραφέας που μελέτησα από πολύ μικρή –αυτόν και τον Ίψεν ιδιαίτερα– και αυτός που μου έχει δώσει τη δυνατότητα να φτιάξω ένα σύστημα υποκριτικής. Αυτό το σύστημα, το οποίο πιστεύω πολύ και που το διδάσκω, μόνο ο Στρίντμπεργκ μπορεί να μου το δώσει. Το έργο ονομάζεται Post Inferno, μετά την Κόλαση, προς Δαμασκόν. Προς Δαμασκόν είναι η γνωστή ιστορία του Σαούλ, του μετέπειτα Παύλου, που στον δρόμο προς τη Δαμασκό είχε το όραμα του Χριστού που του είπε: «Σαούλ, Σαούλ, γιατί με διώκεις και με καταδιώκεις;» και μεταστράφηκε στον χριστιανισμό – ο Σαούλ και έγινε Παύλος. Το έργο περνάει μέσα από το σκοτεινό πνεύμα του Στρίντμπεργκ που ποτέ δεν φτάνει στη λύτρωση. Είναι, όμως, αυτή η περιπέτεια του να φτάσει από τα χαμηλά στα ψηλά, δηλαδή να αλλάξει, να διαφοροποιηθεί, να λυτρωθεί. Ο Στρίντμπεργκ, όπως γεννήθηκε, έτσι και πέθανε, διχασμένος.

ΙNFO Η Ρούλα Πατεράκη σκηνοθετεί την παράσταση Post Inferno Προς Δαμασκόν του Αύγουστου Στρίντμπεργκ που θα ανέβει στη Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, 11-22 Μαΐου. www.sgt.gr

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν

Τhe Good LiFO

αφιερωμα

τα νεα μπαρμπερικα

φωτο: σταθησ μαμαλακησ

Το αντρικό grooming ανάγεται σε επιστήμη. Πού θα βρεις το πιο παλιό μπαρμπέρικο στην Αθήνα; Στην οδό Ευπόλιδος, κοντά στο κτίριο του παλιού δημαρχείου, με όλα εκείνα τα στοιχεία των παραδοσιακών παλιών καλών μπαρμπέρικων που πλέον έχουν εκλείψει στην Αθήνα. Ανήκει στον κύριο Φούκη, που πρέπει να κοντεύει τα 90, και έχει ελάχιστους πελάτες πια. Πέρα από τα κουρέματα

και τα ξυρίσματα, που σε παλιότερες εποχές ήταν καθημερινή συνήθεια, το μπαρμπέρικο ήταν ένας χώρος κοινωνικής συναναστροφής. Εκεί μέσα λεγόταν οτιδήποτε μπορεί να λεχθεί στις αντροπαρέες. Κουβέντες για την πολιτική, το ποδόσφαιρο, τους έρωτες. Σε περιόδους εκλογών ο κουρέας ήξερε τι ποσοστό θα πάρει το κάθε κόμμα.

➽ 14.4.16 – lifo

23

Αφιερωμα: Ta nea mπαρμπερικα

Τhe Good LiFO

24 lifo – 14.4.16

➽ Τα νέα μπαρμπέρικα

Τ

ο κομμωτήριο προσπάθησε να το αντικαταστήσει, προσφέροντας όλες τις υπηρεσίες σε ένα πιο σύγχρονο περιβάλλον, αλλά δεν ήταν το ίδιο, γιατί απευθυνόταν σχεδόν αποκλειστικά στις γυναίκες. Η ανάγκη του σύγχρονου άντρα να βρει τον δικό του χώρο γέννησε μια νέα τάση, το σύγχρονο μπαρμπέρικο. Υπήρξε και μεγάλη ώθηση από το εξωτερικό, όπου η τάση εμφανίστηκε αρκετά χρόνια πριν. Το σύγχρονο μπαρμπέρικο ξεχωρίζει από το παραδοσιακό, γιατί προσφέρει μεγάλη γκάμα υπηρεσιών σε ένα περιβάλλον με ιδιαίτερη αισθητική και σύγχρονες ανέσεις. Η τάση πέτυχε, οι άντρες την αγκάλιασαν και πλέον έχει καθιερωθεί. Το σύγχρονο μπαρμπέρικο κρατάει πολλά στοιχεία από το παρελθόν και αναβιώνει, κατά κάποιον τρόπο, το υπό εξαφάνιση παλιό κουρείο. Το μπαρμπέρικο εξακολουθεί να είναι ένας χώρος συναναστροφής για τον άντρα. Εκεί μπορεί να πάει για να χαλαρώσει και να μιλήσει. Το περιβάλλον είναι τόσο φιλικό, που είναι εύκολο να ανοιχτείς ακόμη και στον διπλανό σου, που είναι άγνωστος. Πέρα από τις υπηρεσίες που θα δεχτεί ο άντρας, στο μπαρμπέρικο θα περάσει και όμορφα την ώρα του, μετά την κούραση ή την ταλαιπωρία της ημέρας, έπειτα από ένα ξενύχτι. Στο μπαρμπέρικο θα δει και θα ακούσει πράγματα που δεν θα δει πουθενά αλλού και θα βιώσει μια ολοκληρωμένη εμπειρία. Ο ρόλος του κουρέα παραμένει το πιο σημαντικό στοιχείο σε ένα μπαρμπέρικο. Ο καλός σύγχρονος μπαρμπέρης δεν ξεχνάει την παράδοση, αλλά, πάνω απ’ όλα, είναι μέσα στην εποχή του. Γνωρίζει καλά τη δουλειά του μπαρμπέρη, μπορεί να την προσαρμόσει στις σύγχρονες απαιτήσεις και είναι πάντα έτοιμος να ανταποκριθεί σε ό,τι ζητήσει ο πελάτης. Εκτός από την τεχνική, ο καλός μπαρμπέρης πρέπει να μπορεί να ερμηνεύει την ψυχοσύνθεση του πελάτη του και να είναι έτοιμος να κάνει και ένα βήμα παραπέρα. Η σχέση πελάτη-μπαρμπέρη, ειδικά ύστερα από μερικές επισκέψεις, παγιώνεται. Οι παλιοί έλεγαν ότι ο μπαρμπέρης και ο ράφτης πρέπει να

διατηρούν σχέση ζωής με τους πελάτες τους. Τα παλιά μπαρμπέρικα ήταν πολύ πιο απλά στη διακόσμηση, γιατί και οι άνθρωποι ήταν πολύ πιο απλοί. Τα σύγχρονα επενδύουν στη διακόσμηση και στη δημιουργία χώρων με vintage αισθητική με όλες τις σύγχρονες ανέσεις. Οι προσλαμβάνουσες του σύγχρονου ανθρώπου από τα ταξίδια και το Ίντερνετ είναι πολύ πιο σύνθετες, με αποτέλεσμα το γούστο του να γίνεται πολύ πιο απαιτητικό. Ζητάει το πιο ευχάριστο περιβάλλον, εκεί όπου θα νιώσει πιο ωραία και πιο άνετα.

Η σχέση πελάτη-μπαρμπέρη, ειδικά ύστερα από μερικές επισκέψεις, παγιώνεται. Οι παλιοί έλεγαν ότι ο μπαρμπέρης και ο ράφτης πρέπει να διατηρούν σχέση ζωής με τους πελάτες τους.

Το κούρεμα, το ξύρισμα και η περιποίηση στα γένια είναι οι πιο συνηθισμένες υπηρεσίες που προσφέρονται σε ένα μπαρμπέρικο. Ακολουθούν σε δημοτικότητα το μανικιούρ και το πεντικιούρ με εξειδικευμένα προϊόντα. Η καινούργια τάση και πρόταση είναι η περιποίηση προσώπου: ο καθαρισμός, η ευεξία και το μασάζ από εξειδικευμένο προσωπικό. Τα σύγχρονα μπαρμπέρικα

προσφέρουν ολοκληρωμένες σειρές προϊόντων για το ξύρισμα, όπως η κρέμα ξυρίσματος, ο αφρός, τα σαπούνια και τα πινέλα. Για την περιποίηση των γενιών προσφέρουν ειδικό σαμπουάν γενιού, conditioner, ενυδατικές κρέμες και έλαια. Η περιποίηση του δέρματος περιλαμβάνει μάσκες, face scrub, καθαριστικά προσώπου, αντιρυτιδικές κρέμες, κρέμες για τα μάτια, αντηλιακές και, φυσικά, δεν λείπει η κολόνια σε μεγάλη ποικιλία και για όλα τα γούστα. Σε ό,τι αφορά τα μαλλιά, τα προϊόντα περιποίησης και στυλιζαρίσματος που μπορείς να βρεις σε ένα μπαρμπέρικο καλύπτουν ακόμη και τα πιο απαιτητικά γούστα. Στο ξύρισμα τα σύγχρονα μπαρμπέρικα κρατάνε τη φαλτσέτα και το κλασικό σαπούνι ή την κρέμα ξυρίσματος. Το ’40s στυλ στο κούρεμα και τα γένια στο πρόσωπο παραμένουν ψηλά στις προτιμήσεις των αντρών και φέτος. Το μακρύ μαλλί το προτιμούν οι πιο τολμηροί. Μια ολοκληρωμένη περιποίηση περιλαμβάνει και αφαίρεση τριχών από τη μύτη και τ’ αυτιά. Ιδανικά, ένας άντρας θα πρέπει να πηγαίνει για γένια δύο με τρεις φορές τον μήνα, κάθε δέκα μέρες δηλαδή, και για μαλλιά μία φορά. Τελευταία, το μπαρμπέρικο έχει γίνει δημοφιλής επιλογή για το bachelor party ενός μέλλοντα γαμπρού: κλείνουν τον χώρο με τους φίλους τους για μερικές ώρες, περνάνε όμορφα και δέχονται ολοκληρωμένες υπηρεσίες περιποίησης από το προσωπικό. Οι παραδοσιακές αξίες του κλασικού μπαρμπέρικου συνδυάζονται με μια πιο σύγχρονη πινελιά σε ό,τι αφορά τις υπηρεσίες, τα υλικά και τον χώρο. Η ανακουφιστική επιστροφή στις αξίες του συνοικιακού μπαρμπέρικου και το ότι τα μικρά αυτά μαγαζιά επενδύουν στην προσωπική σχέση με τον πελάτη, την έλλειψη επισημότητας, τη σχολαστική περιποίηση, την κουβεντούλα, ενώ παράλληλα λανσάρουν εκ νέου το τελετουργικό του ξυρίσματος με τη φαλτσέτα, το πινελάκι με τον αφρό και την παλιά κολόνια είναι οι λόγοι που έχουν κάνει τα μπαρμπέρικα της πόλης τόσο αγαπητά. Ψάξαμε και βρήκαμε τα καλύτερα νέα μπαρμπέρικα στην πόλη και σας τα παρουσιάζουμε.

✂ Papageorgiou Interior Design & Hair Equipment www.papageorgiou-sa.gr, 210 5246910

Τα σύγχρονα κομμωτήρια τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες είναι πια σαλόνια ομορφιάς και ως τέτοια δεν μπορούν παρά να συναγωνίζονται όχι μόνο σε υπηρεσίες αλλά και σε αισθητική. Την εποχή που τα new age μπαρμπέρικα έχουν αρχίσει να ανοίγουν το ένα μετά το άλλο, καθώς όλο και περισσότεροι άνδρες νοιάζονται για την προσωπική τους φροντίδα, η συνολική εμπειρία της περιποίησης των μαλλιών και της επιδερμίδας έχει να κάνει και με την άνεση που θα νιώσει ο καθένας σε ένα απ’ αυτά και το πόσο όμορφα θα αισθανθεί στον χώρο. Γι’ αυτό και η επιλογή των επίπλων και αξεσουάρ σε μια τέτοια ανδρική λέσχη, όπως θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς ένα μπαρμπέρικο, είναι αυτή που κάνει τη διαφορά, εξίσου με τις παρεχόμενες υπηρεσίες. Γιατί, όπως και οι γυναίκες, έτσι και οι σύγχρονοι άνδρες έχουν ανάγκη από στιγμές προσωπικής χαλάρωσης και περιποίησης. Η κατάλληλη καρέκλα, που θα κάνει ένα κούρεμα ή ένα ξύρισμα με φαλτσέτα απολαυστικό, όπως στα παλιά, κλασικά κουρεία περασμένων δεκαετιών, είναι ένα από εκείνα τα αξεσουάρ ενός barber shop που κάθε άνδρας θα προσέξει. Η εταιρεία μελέτης, σχεδιασμού και εξοπλισμού επαγγελματικών χώρων κομμωτηρίου Παπαγεωργίου Ν&Μ Α.Ε., με εμπειρία 35 ετών, είναι μία από τις κορυφαίες επιλογές για κάθε barber shop

και κομμωτήριο που θέλει να αφήσει τη σφραγίδα του στην πόλη για το στυλ και την αισθητική του. Στον πλήρως ανακαινισμένο εκθεσιακό του χώρο στο κέντρο της Αθήνας (πλατεία Καραϊσκάκη, δίπλα ακριβώς στον σταθμό του μετρό) κάθε κομμωτής θα βρει καινοτόμες και ντιζαϊνάτες επιλογές για να διαμορφώσει τον χώρο του μέσα από μια μεγάλη γκάμα κορυφαίων ειδών κομμωτικής από τους μεγαλύτερους διεθνείς οίκους, όπως οι Maletti, Takara Belmont, Presence Paris, Nilo, Uki, και έπιπλα των μεγαλύτερων σχεδιαστών της εποχής μας, όπως οι Philippe Starvk, Ross Lovegrove, Claudio Silvestrine και Didier Gomez. Τι να πρωτοπεί κανείς για την καρέκλα Legacy, αυτό το αριστούργημα της Takara Belmont, που θυμίζει πολύ παλιά καρέκλα μπαρμπέρικου, αλλά διαθέτει τεχνολογίες που την κάνουν σούπερ αναπαυτική και άκρως λειτουργική σε έναν χώρο! Και για εκείνους που θέλουν κάτι ακόμη πιο vintage, κορυφαία επιλογή είναι η Apollo 2, η καρέκλα ανδρικού κομμωτηρίου στην οποία βασίστηκαν όλα τα άλλα μοντέλα. Το σετ ολοκληρώνεται με τον κατάλληλο λουτήρα που θα κάνει το λούσιμο απόλαυση, όπως ο Aubrey, φτιαγμένος από γνήσιο ξύλο ελληνικής καρυδιάς με την υπογραφή του eKounades και με ειδικό μαξιλάρι για να μην κουράζεται ο αυχένας. Extra tip: Στην εταιρεία Παπαγεωργίου προσφέρονται επίσης

custom made κατασκευές και έπιπλα ανάλογα με τις προσωπικές, λειτουργικές και αισθητικές ανάγκες κάθε κομμωτηρίου, με έμφαση σε πρωτοποριακά και υψηλών προδιαγραφών υλικά, στις πιο ανταγωνιστικές τιμές της αγοράς. Επιπλέον, διατίθεται η ολοκληρωμένη σειρά περιποίησης για τους άνδρες, «Clubman».

14.4.16 – lifo

25

✂ Billy's barber shop Μενελάου 103, Ίλιον, 210 2620808 facebook.com/billysbarbershop.gr

Το πάθος του για την κομμωτική και το μεράκι ειδικά για το ανδρικό κούρεμα είναι η βασική φιλοσοφία του Billy's barber shop στο Ίλιον. Εδώ και εννιά χρόνια αυτό το μπαρμπέρικο αποτελεί σημείο αναφοράς στην περιοχή για κάθε άνδρα που δίνει σημασία στην προσωπική του φροντίδα και αγαπά τον μοντέρνο τρόπο περιποίησης. Πιστό στην αρχή της φιλικής εξυπηρέτησης, με γνώμονα πάντα το τι ταιριάζει σε κάθε άνδρα ξεχωριστά και τις προσωπικές του ανάγκες, προσφέρει τις ανάλογες υπηρεσίες σε κλασικό και μοντέρνο κούρεμα και ξύρισμα με τον πατροπαράδοτο τρόπο. Όλα αυτά σε έναν χώρο που δίνει σημασία τόσο στην αισθητική όσο και στην καθαριότητα, γιατί η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά. Η εμπειρία ολοκληρώνεται με τα κορυφαία προϊόντα περιποίησης που χρησιμοποιούν για τη σωστή ενυδάτωση της επιδερμίδας και τη φροντίδα των μαλλιών και θα το βρείτε ανοιχτό καθημερινά.

26 lifo – 14.4.16

Αφιερωμα: Ta nea mπαρμπερικα

Τhe Good LiFO

✂ Anestis Barber Πυθαγόρα 24, Αγ. Βαρβάρα, 210 5452341 facebook.com/Anestis-Barber

Σε μια εποχή που το μούσι και τα γένια έχουν γίνει το χαρακτηριστικό που θα συναντήσεις σε μεγάλη μερίδα του ανδρικού πληθυσμού, ο σύγχρονος άνδρας γνωρίζει ότι δεν αρκεί απλώς να υιοθετεί ένα στυλ για την εμφάνισή του αλλά πρέπει να είναι και περιποιημένος. Ο Ανέστης Καραγιαννίδης, ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από το αναγνωρισμένο Anestis Barber shop στην Αγία Βαρβάρα, το γνωρίζει πολύ καλά αυτό, γι’ αυτό εδώ και εννιά χρόνια έχει αφιερωθεί στην τέχνη του μπαρμπέρη και κατά καιρούς έχει παραδώσει πολλά σεμινάρια. Στο Anestis Barber, ένα κλασικό μπαρμπέρικο με μοντέρνες πινελιές στη διακόσμηση, η περιποίηση γίνεται απόλαυση για κάθε άνδρα. Κλασικό κούρεμα και ξύρισμα με φαλτσέτα, περιποίηση γενειάδας και προσώπου με τα καλύτερα προϊόντα, με τη γνώση και το μεράκι του Ανέστη. Εδώ θα βρεις, εξάλλου, πολλά δυσεύρετα προϊόντα για το στυλ και την περιποίηση των μαλλιών, όπως πομάδες και τα καλύτερα κεριά στην αγορά για μια ολοκληρωμένη φροντίδα. Extra tip: Τo Barber shop λειτουργεί κατόπιν ραντεβού.

✂ DON Barber & Groom Αμερικής 16 & Βαλαωρίτου, Κολωνάκι, 210 3617507, facebook.com/don.barber.groom

Ποιος είπε ότι τα σαλόνια ομορφιάς είναι μόνο για τις γυναίκες; Ο σύγχρονος άνδρας και ειδικά αυτός που έχει υιοθετήσει το μουσάτο στυλ, που φοριέται πολύ τα τελευταία χρόνια, ξέρει καλά πως χρειάζεται εξίσου φροντίδα και περιποίηση. Στο DON Barber & Groom ο Γιάννης Σακελλαράκης και η ομάδα του το έχουν κάνει επιστήμη και ξέρουν πολύ καλά τι είναι αυτό που χρειάζεται κάθε άνδρας που νοιάζεται για την εμφάνισή του. Στο ζεστό και οικείο περιβάλλον του, στην καρδιά της Αθήνας, που σύντομα θα ανοίξει σε ολοκαίνουριο χώρο, η περιποίηση γίνεται απόλαυση. Σε αυτό το μοντέρνο μπαρμπέρικο θα σας λούσουν σε κινούμενους λουτήρες-τρόλεϊ χωρίς να πρέπει να μετακινηθείτε από τη θέση σας, θα σας κουρέψουν με παραδοσιακό τρόπο ή θα σας προτείνουν τα πιο μοδάτα look, και θα περιποιηθούν το μούσι σας με το απαραίτητο trimming. Για εκείνο που φημίζονται περισσότερο, όμως, είναι το κλασικό ξύρισμα με φαλτσέτα σε απλό, ιταλικό στυλ ή στο δικό τους, το «DON». Στη συνέχεια θα σας περιποιηθούν με ειδικά λάδια και κολόνιες, όπως π.χ. η κλασική Acqua di Parma ή η hip Comme des Garçons. Στο DON Barber & Groom μπορείτε ακόμη να κάνετε θεραπείες προσώπου, μασάζ, αποτρίχωση και περιποίηση άκρων, αλλά και να προμηθευτείτε όλα εκείνα τα ψαγμένα προϊόντα που θα ολοκληρώσουν την περιποίησή σας.

14.4.16 – lifo

27

✂ Athens Barber Shop Φιλολάου 86, Παγκράτι, 210 7516984, www.barber.gr, facebook.com/athensbarbershop

Με μυστικά φερμένα από το Λονδίνο και με μεράκι και γνώση ετών, το ξύρισμα σε αυτό το μπαρμπέρικο δεν είναι απλώς ένα ξύρισμα αλλά ολόκληρη ιεροτελεστία. Στο Athens Barber Shop θα εντυπωσιαστείτε και από τη διακόσμηση και τις καρέκλες, που θυμίζουν έντονα τα παλιά παραδοσιακά κουρεία, αλλά και τη σπάνια συλλογή από ξυράφια που διαθέτει. Ο master barber Βασίλης Θεοχάρης, καλλιτέχνης στο είδος του και ο άνθρωπος που έχει αναβιώσει το παραδοσιακό ξύρισμα με τη λεπίδα, τη σπουδαία αυτή τέχνη που εδώ και πολλά χρόνια είχε χαθεί, θέλοντας να τη μεταδώσει στους νεότερους, δίνει προσοχή στη λεπτομέρεια και κάνει το ξύρισμα απόλαυση. Ξύρισμα αλά αγγλικά, κυριολεκτικά, αφού έχει υιοθετήσει τον αγγλικό τρόπο που ο διακεκριμένος κομμωτής και προπονητής της ελληνικής εθνικής ομάδας κομμωτών έμαθε σε ένα από τα ταξίδια του στη βρετανική πρωτεύουσα. Ξεκινούν με μηχάνημα ατμού για να ανοίξουν οι πόροι, συνεχίζουν με scrub απολέπισης σε όλο το πρόσωπο και τον λαιμό και αφού προετοιμαστεί κατάλληλα η επιδερμίδα, προχωρούν σε ένα βαθύ, περιποιημένο ξύρισμα που ολοκληρώνεται με μια καλή ενυδατική κρέμα προσώπου και μασάζ σε όλη την επιφάνεια. Φυσικά, για να ολοκληρωθεί η περιποίηση θα πρέπει να περιλαμβάνει και κούρεμα από τα έμπειρα χέρια του Βασίλη Θεοχάρη, ο οποίος έχει στο ενεργητικό του άπειρες επιδείξεις ανδρικών κομμώσεων και σεμιναρίων σε όλη την Ελλάδα και σημαντικές διακρίσεις σε διαγωνισμούς.

28 lifo – 14.4.16

Αφιερωμα: Ta nea mπαρμπερικα

Τhe Good LiFO

✂ Spiridon the Barbershop Πλούτωνος 34, πλ. Χαραυγής - Δάφνη, 6955 928747 Facebook: Spiridon the barbershop-dafni Instagram: SPIRIDON_THE_BARBERSHOP

Μπαρμπέρικο με ιδιοκτήτη τον Σπυρίδωνα Καπαράκη, έμπειρο κουρέα και κάτοχο του Α’ βραβείου στο φετινό Greek Barber Festival για την κατηγορία των oldschool κουρεμάτων. Ο χώρος δίνει την εντύπωση άλλης εποχής, με vintage αισθητική, σε συνδυασμό με τις παραδοσιακές καρέκλες του μπαρμπέρικου. Η προσεγμένη προσέγγιση του κλασικού ενισχύεται με εξαιρετικές πομάδες και λοσιόν τόνωσης για τα μαλλιά, λάδια για τα γένια, κεριά για το μουστάκι και διαχρονικά αρώματα.

New age μπαρμπέρικα: It’s a man’s world!

Barbers & Co.:

Υπόθεση αυστηρά ανδρική

Τα σύγχρονα ανδρικά σαλόνια ομορφιάς που ξεχωρίζουν για την αισθητική τους.

Μ

νήμες από τα κλασικά παλιά κουρεία της Αθήνας μπλέκονται με μοντέρνες πινελιές και σύγχρονες υπηρεσίες για τον κάθε άνδρα που τιμά τα μούσια του στα new age μπαρμπέρικα που έχουν εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια στην πόλη και ξεχωρίζουν για την αισθητική τους. Γιατί, όπως και οι γυναίκες, έτσι και οι άνδρες χρειάζονται την κατάλληλη περιποίηση και στιγμές προσωπικής χαλάρωσης που μπορεί να προσφέρει ένα σαλόνι ομορφιάς. Τα σύγχρονα μπαρμπέρικα όμως δεν είναι απλώς κουρεία. Είναι χώροι με στυλ και όλες τις ανέσεις, ώστε να γίνει η εμπειρία στα χέρια του κουρέα πραγματική απόλαυση, όπως στην παλιά Αθήνα, όπου τα μπαρμπέρικα ήταν κάτι σαν είδος ανδρικής λέσχης. Ο Νίκος Γυλός και οι συνεργάτες του, όλοι αρχιτέκτονες και βιομηχανικοί σχεδιαστές, του Architectural & Interior Design που έχουν επιμεληθεί κάποια από τα πιο ξεχωριστά barber shops στην πόλη, όπως το Don στο Κολωνάκι, το Paul’s barber shop στο Πασαλιμάνι και το Plastiras hair code στη Γλυφάδα, ξέρουν πολύ καλά πόσο σημαντική είναι η εικόνα και η αισθητική σε έναν τέτοιο επαγγελματικό χώρο, ώστε ο κάθε άνδρας να νιώσει οικεία και το κούρεμα/ξύρισμα να γίνει απόλαυση. Μας μίλησε για τη νέα εποχή των ανδρικών κουρείων και τη φιλοσοφία πίσω από τη δημιουργία ενός τέτοιου χώρου.

— Τι έργα κάνετε συνήθως; Κάνουμε ό,τι είμαστε σίγουροι ότι θα λειτουργήσει. Μπορεί να είναι σπίτι, επαγγελματικός χώρος, αντικείμενο. Και αυτό γίνεται με σύμπνοια ιδέας, leader, χώρου και ύφους. — Έχετε επιμεληθεί αρκετά μπαρμπέρικα; Ναι, αλλά ποτέ κάτι του ίδιου είδους (τα μπαρμπέρικα στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι αρκετά). Σε κάθε έργο είσαι πιο «πλούσιος» από το προηγούμενο, γιατί, όπως λένε, εχθρός του καλού είναι πάντα το καλύτερο. — Τι σας ζητάνε συνήθως όταν θέλουν να φτιάξετε έναν τέτοιο χώρο; Μετά τη λειτουργική αρτιότητα, την πρωτοτυπία. Να είναι διαφορετικό από τα άλλα, κάτι που γίνεται ούτως ή άλλως, γιατί κανένας δεν είναι ίδιος με τους άλλους, ούτε οι άλλοι μεταξύ τους! — Ποιο στυλ θα λέγατε ότι θέλουν οι περισσότεροι; Στο μυαλό όλων είναι πώς ήταν κάποτε τα μπαρμπέρικα – και είναι λογικό. Όμως το ξαναλέω, όλοι μέσα τους θέλουν κάτι που να τους ταιριάζει για να το υποστηρίξουν. — Τι υλικά χρησιμοποιείτε κυρίως, τόσο για την κατασκευή όσο και για τη διακόσμηση; Όποιο υλικό θα μπορέσει να βγάλει τη μυρωδιά και την αίσθηση που θέλουμε. — Από πότε έχει ξεκινήσει να γίνεται ξανά της μόδας το κλασικό μπαρμπέρικο; Εσείς, δηλαδή, από πότε έχετε δει να αυξάνεται η ζήτηση για τη δημιουργία τέτοιων επαγγελματικών χώρων; Δεν είμαι σίγουρος αν είναι μόδα ή μια ανάγκη που υπήρχε, φιμώθηκε για ένα διάστημα (μικρό) και ξαναγεννήθηκε ! Το ότι ξαναγεννήθηκε το νιώθω την τελευταία πενταετία. — Υπήρχε πάντα στην κουλτούρα του άνδρα το να πηγαίνει σε ένα τέτοιο κουρείο ή είναι μια μόδα των τελευταίων ετών; Υπήρχε και υπάρχει ξανά. Το ενδιάμεσο χάθηκε.

Το μπαρμπέρικο που άλλαξε τη φιλοσοφία γύρω από την περιποίηση του άνδρα.

Τ

α τελευταία χρόνια, που τα μούσια και τα γένια είναι ένα στυλ που έχουν υιοθετήσει αρκετοί άνδρες, ξεπήδησαν πολλά new age μπαρμπέρικα. Πόσα όμως απ’ αυτά δεν μένουν στο κλασικό ξύρισμα και κούρεμα αλλά έχουν δώσει σημασία στη συνολική περιποίηση ενός άνδρα; Η αλήθεια είναι λίγα. Στο Barbers & Co. στην Κηφισιά το έχουν κάνει επιστήμη. Ο Κώστας Μεγαπάνος και η ομάδα του δίνουν έμφαση σε όλα, γιατί ο σύγχρονος άνδρας, που εργάζεται πολλές ώρες, έχει και αυτός ανάγκη για συνολική περιποίηση και στιγμές χαλάρωσης, όπως μια γυναίκα. Αν και το θέμα ακόμα αποτελεί ταμπού για κάποιους, ολοένα και περισσότεροι είναι οι άνδρες που δίνουν σημασία σε λεπτομέρειες στις οποίες κάποτε δεν έδιναν, αλλά οι γυναίκες πάντα πρόσεχαν πέρα από τα μαλλιά, όπως τα περιποιημένα άκρα. Στο Barbers & Co. προσφέρουν κούρεμα, παραδοσιακό ξύρισμα με φαλτσέτα, μανικιούρ, πεντικιούρ, μασάζ, αποτρίχωση, μάσκες προσώπου αλλά και βαφή, και όλα αυτά σε ειδικούς χώρους, για να χαρίσουν στον κάθε άνδρα την απόλυτη χαλάρωση και ιδιωτική φροντίδα στον εαυτό του. Εδώ η περιποίηση γίνεται απόλαυση, αφού στον άνετο και όμορφα διακοσμημένο χώρο ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει τον καφέ ή ακόμα και το ποτό του, να παίξει μπιλιάρδο ή να διαβάσει με την ησυχία του την εφημερίδα του ενώ κάνει ποδόλουτρο. Barbers & Co., Λεβίδου 16, Κηφισιά, 216 7003132 facebook.com/BarbersCo. Ώρες λειτουργίας: Δευτ., Τετ., Σάβ. 8:30-16:00, Τρ., Πεμ., Παρ. 8:30-20:00.

14.4.16 – lifo

29

Τhe Good LiFO

adidas Μετά το εντυπωσιακό λανσάρισμα του NMD, του sold-out sneaker των adidas Originals, νέα μοντέλα και 6 νέες αποχρώσεις σε ανδρικά και γυναικεία σχέδια έρχονται να συμπληρώσουν την παλέτα του NMD_R1. Αμέτρητες street style επιλογές για κάθε ώρα και στιγμή στην πόλη, με highfashion επιρροές όπως το NMD City Sock (NMD_CS1) ή το limited-edition NMD_CS1, ίσως η πιο τολμηρή έκδοση του NMD, αλλά και το νέο NMD Camo Pack, που έρχονται για να προσφέρουν στυλάτες και έντονες street style εμφανίσεις. Τα νέα NMD είναι διαθέσιμα από τις 09/04 στο adidas Originals Fashion Corner στο Attica City Link και σε 34 επιλεγμένα sneaker stores σε όλη την Ελλάδα.

H Ντορέττα Παπαδημητρίου φωτογραφίζεται για τη νέα καμπάνια της OOZOO.

ΟΟΖΟΟ

ΤΙΜΕPIECES και VINTAGE Summer Collection! COSMOTE

O

ι νέες καλοκαιρινές σειρές της OOZOO έρχονται και μας τρελαίνουν! Σε λίγες ημέρες θα βγει στον αέρα η νέα καμπάνια της εταιρείας OOZOO με κεντρικό πρόσωπο την αγαπημένη Ντορέττα Παπαδημητρίου, η οποία φωτογραφήθηκε στον Αστέρα Βουλιαγμένης με summer look από τη γνωστή φωτογράφο Ρούλα Ρέβη. Οι νέες σειρές της OOZOO, «T imepieces» και «Vintage», είναι μόδα! Απίστευτη ποικιλία σε χρώματα και σχέδια υψηλής ποιότητας, με τους καλύτερους μηχανισμούς και νέες ενδείξεις στα καντράν, έρχονται και μας αλλάζουν τη διάθεση. Στυλάτα ρολόγια σε προσιτές τιμές μάς οδηγούν λίγο πιο κοντά στο καλοκαίρι!

Στον 2ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Εκπαιδευτικής Ρομποτικής για παιδιά δημοτικού με θέμα τον Γαλαξία που διοργάνωσε ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός WRO Hellas με την υποστήριξη της COSMOTE (στο πλαίσιο της Εταιρικής Υπευθυνότητας) συμμετείχαν 330 ομάδες από 250 σχολεία της χώρας και πάνω από 1.900 παιδιά, τα οποία είδαν στην πράξη πώς, με τη συνδρομή της τεχνολογίας, ανοίγουν νέοι, δημιουργικοί δρόμοι στην εκπαίδευση. Την 1η θέση κατέλαβε η ομάδα Robotakia από τη Γλυφάδα που κατασκεύασε τηλεσκόπιο βαρυτικών κυμάτων και διαστημόπλοιο που ακολουθεί μονοπάτι προς τον Σείριο. Τη 2η, η ομάδα TriRoboNauts από τα Τρίκαλα, που κατασκεύασε διαστημική βάση στον πλανήτη Άρη, και την 3η θέση η ομάδα Rοbofantasy από την Καλαμάτα, που κατασκεύασε διαστημικό όχημα συλλογής ορυκτών από τον Άρη. Πληροφορίες για την εκπαιδευτική ρομποτική στο www.wrohellas.gr.

Πλαίσιο

#oozoo #oozootimepieces #maketimestop Την καμπάνια επιμελήθηκε η New Age Communications.

Με την εκπαιδευτική διαδικασία STEM (Science, Technology, Engineering, Mathematics), τα παιδιά, χρησιμοποιώντας τις φυσικές επιστήμες, εμπλέκονται με διασκεδαστικό τρόπο στην επίλυση προβλημάτων και στον καινοτόμο σχεδιασμό αντικειμένων. Τώρα, τα STEM παιχνίδια είναι εδώ, στο Πλαίσιο! Πειραματιστείτε με τα παιχνίδια που είναι εκτός συσκευασίας, λύστε όποια απορία έχετε ρωτώντας τους εξειδικευμένους specialists και λάβετε μέρος στα workshops. Το ΠΛΑΙΣΙΟ αλλάζει το παιχνίδι!

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

TGI Friday's

Market Research

επιμελεια: the lifo team

30 lifo – 14.4.16

Οι Τετάρτες του Απρίλη στα TGI Friday’s θα είναι αφιερωμένες στο κρασί. Έτσι, στα Wine Series θα πρωταγωνιστεί ένας Έλληνας οινοποιός, διαφορετικός κάθε μήνα, και θα διοργανώνονται εκδηλώσεις σχετικές με το κρασί. Ακολουθήστε τα TGI Friday’s στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram γι’ ακόμα περισσότερες προτάσεις για καταπληκτικό φαγητό και ποτό, σε μια ατμόσφαιρα όπου η κάθε μέρα μοιάζει Παρασκευή! #TGIFgr

Week

πρεμιερες

θεατρο

βγες εξω

ζωδια

Τι καινούργιο ξεκινάει αυτή την εβδομάδα; Σελ. 32

Η Ματίνα Καλτάκη για την παράσταση Οστέα Ξηρά Σφόδρα. Σελ. 35

Η Νίκη Μηταρέα για τα ολοκαίνουργια The Zillers και El Jiron. Σελ. 36

Οι εβδομαδιαίες προβλέψεις για όλα τα ζώδια Σελ.37

Φωτιά στη θάλασσα Ο βραβευμένος Τζιανφράνκο Ρόζι επανέρχεται με ένα ντοκιμαντέρ για το προσφυγικό ζήτημα μέσα από τη ματιά του 12χρονου Σαμουέλε. Κριτική από τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο σελ. 34

Outview Film Festival Το Outview Film Festival, το αθηναϊκό φεστιβάλ LGBT ταινιών, επιστρέφει και φέτος στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος με ένα δυνατό πρόγραμμα ταινιών ομοφυλοφιλικού ενδιαφέροντος απ’ όλο τον κόσμο. Το φεστιβάλ κάνει ένα μεγάλο αφιέρωμα στο φύλο και τα gender και queer politics, με επίσημους καλεσμένους τον Sam Feder, σκηνοθέτη του ντοκιμαντέρ Kate Borstein is a queer and pleasant danger, τη Saga Becker, πρωταγωνίστρια της ταινίας Something must break, τη Marie-Helene Bourcier/Sam, queer θεωρητικό και ακτιβίστρια, και τον Bard Yden, διευθυντή του Oslo LGBT Film Festival. Το αφιέρωμα στο γαλλικό gay porn σινεμά του ’70 θα μας συστήσει στο άκρως ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό κινηματογραφικό είδος με την παρουσία του Philippe Vallois, ενός από τους πρωτοπόρους του. Σε συνεργασία με τη NEO Films, η πολυβραβευμένη ταινία Pride θα είναι η επίσημη ταινία έναρξης του φεστιβάλ. Η τουρκική ταινία Zenne Dancer, που αντλεί έμπνευση από την πραγματική ιστορία του ακτιβιστή Αχμέτ Γιλντίζ που δολοφονήθηκε το 2008, στα 26 του, από τον ίδιο του τον πατέρα επειδή ήταν ομοφυλόφιλος, θα κλείσει επίσημα το φεστιβάλ. Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Ιερά Οδός 48 & Μεγ. Αλεξάνδρου 134-136, 7-15/5, είσοδος: €5-50. 14.4.16 – lifo

31

Άλεξ Μυλωνά - Το φιλί. (Τιμή στον Μπρανκούζι) (1967). Μάρμαρο Πεντέλης. 76 x 67 εκ.

0 14-ρι2λιου απ

Top

11

1. Ένας κόσμος

διαφορετικός

☛ stop the press ! The Perfect 10: Ο γyρος της πoλης σε 10 νyχτες Ο ραδιοφωνικός παραγωγός, music blogger και DJ, Νίκος Ζώης, θα βρεθεί σε 10 από τα πιο δημοφιλή στέκια της πόλης για 10 συνεχόμενα βράδια στο πλαίσιο του Perfect 10. Το πρόγραμμα έχει ως εξής: 14/4 Μαρούσι: Jolie Mome, 15/4 Νέο Ηράκλειο: Echoes, 16/4 Κάντζα-Παλλήνη: Φabrica, 17/4 Πειραιάς: Moby All Day Bar, 18/4 Νέα Σμύρνη: Rusty Grail, 19/4 Χαλάνδρι: Life, 20/4 Κηφισιά: J CocktailBar, 21/4 Σύνταγμα: Drunk Sinatra, 22/4 Hilton Athens: Galaxy bar-restaurant, 23/4 Αργυρούπολη: Moyen. Περισσότερες πληροφορίες για το Perfect 10 θα βρείτε στο www.nickzois.com

Γλυπτά, σχέδια, ζωγραφικά έργα, κολλάζ, ταπισερί και τυπώματα σε πανί της Άλεξ Μυλωνά παρουσιάζονται στο Μουσείο Άλεξ Μυλωνά-Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Την έκθεση επιμελείται ο Ντένης Ζαχαρόπουλος, καλλιτεχνικός διευθυντής του μουσείου, και τα εγκαίνια πραγματοποιούνται την Πέμπτη 14 Απριλίου, στις 20:00. r 14/4-3/7, Πέμ. 13:00-21:00, Παρ.-Σάβ. 11:0019:00, Μουσείο Άλεξ Μυλωνά-Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, πλ. Αγίων Ασωμάτων 5, Θησείο, είσοδος: €2-4.

ΣΥΝΑΥΛΙΑ

7. KOOP Oscar Orchestra Οι Koop Oscar Orchestra είναι μια επταμελής μπάντα που παίζει κομμάτια θλιμμένα και χαρούμενα, παλιά και νέα και δέχεται και παραγγελιές. Μισεί το playback και αποτελείται από φυσικά όργανα (πιάνο, ακορντεόν, τρομπέτα, ντραμς, σαξόφωνο, bongos, congas, ξυλόφωνο) και ένα sampler. r 16/4, 21:00, Gagarin 205, Λιοσίων 205, Αθήνα, είσοδος: €18. αρχιτεκτονικη

2016

χορος

4. MΕTA Η 1η Πλατφόρμα Παραστατικών Τεχνών καλεί μια ομάδα καλλιτεχνών από διαφορετικά πεδία (θέατρο, χορός, εικαστικά, μουσική) και εγκαινιάζει έναν νέο θεσμό, εισάγοντάς τον στον σύγχρονο πολιτιστικό χάρτη. Έξι χορογράφοι της νεότερης γενιάς δημιουργούν πέντε σύντομα χορογραφικά έργα, τα οποία παρουσιάζονται σε σπονδυλωτή δομή. r 14-17/4, 21:00, Θέατρο ΠΟΛΗ, Φωκαίας 4, πλ. Βικτωρίας, είσοδος: €10. φεστιβαλ

5. Moving Silence

ΕΚΘΕΣΗ/ΚΟΜΙΚ

2. Comicdom Con

Η δράση Open House προσκαλεί το ευρύ κοινό να εξερευνήσει και να κατανοήσει την αξία της αρχιτεκτονικής. Κάθε χρόνο, για ένα διήμερο, δημόσια και ιδιωτικά κτίρια ανοίγουν τις πύλες τους στο κοινό δωρεάν και η πόλη μετατρέπεται σε ένα μεγάλο μουσείο. Φέτος, την τρίτη χρονιά της διοργάνωσης, θα είναι διαθέσιμα 91 κτίρια και θα συμμετέχουν 450 εθελοντές. r 15-17/4, είσοδος ελεύθερη. Περισσότερες πληροφορίες στο www.openhouseathens.gr. singing-laughing-zeros ΠΑΡΤΙ

9. Flex Zone: Ypoxthonios Οι Bros Before Hoes Parties παρουσιάζουν το πρώτο μεγάλο Flex Zone, ένα πάρτι χωρίς χορεύτριες, beer pong, show με φώτα και drinking games, αλλά μόνο με rap, trap μουσικές και άπειρο αλκοόλ μέχρι το πρωί. Πρώτος guest ο Ypoxthonios, κατευθείαν από τον Βορρά. Μαζί του στα decks οι Black Athena, MCMXC, T.B. William // dekax419 (Bros). r 16/4, Χυτήριο Theater & Art Café, Ιερά Οδός 44, Κεραμεικός, είσοδος: €6.

Athens 2016

ΣΥΝΑΥΛΙΑ

Θεωρείται το μεγαλύτερο διεθνές φεστιβάλ κόμικ στην Ελλάδα. Φέτος έρχεται ανανεωμένο και πιο μεγάλο, με νέες εκδηλώσεις και εκλεκτούς καλεσμένους. Θα υπάρχουν και τα καθιερωμένα sketch events, προβολές, workshops, παρουσιάσεις νέων τίτλων, μπαζάρ, διαγωνισμός Cosplay και τα ελληνικά βραβεία κόμικς.

everything / Gnarwolves / Insect Radio

r 15-17/4, Ελληνοαμερικανική Ένωση, Μασσαλίας 22 / Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδας, Σίνα 31, είσοδος ελεύθερη. ΣΥΝΑΥΛΙΑ

3. Villagers of Ioannina Ένα από τα πιο σημαντικά συγκροτήματα που έχει εμφανιστεί τελευταία στην Ελλάδα δίνει το τελευταίο του live πριν από την κυκλοφορία του καινούργιου του δίσκου. Ο ιδιαίτερος ήχος τους αναμειγνύει τον παραδοσιακό ήχο της Ηπείρου με το ψυχεδελικό post-rock, με σπουδαία αποτελέσματα. r 15/4, Fuzz Club, Πατριάρχου Ιωακείμ 1, είσοδος: €12.

32 lifo – 14.4.16

r 16-17/4, πλ. Συντάγματος, είσοδος ελεύθερη.

8. Open House Athens

events γι' αυτη την εβδομαδα ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

άθεση των περαστικών και των επισκεπτών ποδήλατα για να θυμηθεί κάποιος τη χαρά τού να κάνει ποδήλατο. Θα γίνεται και δωρεάν έλεγχος ποδηλάτων (Skirt Ride, BMX Show κ.ά.).

10. The Despite

Η διοργάνωση Moving Silence που καθιερώθηκε ως φεστιβάλ της βωβής κινούμενης εικόνας και του πειραματικού ήχου έρχεται και φέτος στην Αθήνα για 7η χρονιά και προτείνει ασυνήθιστες εικαστικές και κινηματογραφικές εκδηλώσεις συνοδεία ζωντανής μουσικής, ενώ παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον διεθνούς φήμης καλλιτέχνη Reynold Reynolds. r 14-17/4, Goethe-Institut Athen, Ομήρου 14-16, Κολωνάκι, είσοδος ελεύθερη. φεστιβαλ

6. Athens Βike Weekend Η διοργάνωση ξεκινά με έκθεση ποδηλάτων και μια σειρά από δράσεις που έχουν ως στόχο να φέρουν το κοινό πιο κοντά στο ποδήλατο. Θα υπάρχουν στη δι-

Punk rock, hardcore live με τρεις δυνατές μπάντες. Οι Despite everything / Gnarwolves / Insect Radio ξεκινάνε το ανοιξιάτικο τουρ του στα Βαλκάνια. r 15/4, 21:00, An Club, Σολωμού 13-15, Εξάρχεια, είσοδος: €8. εΚΘΕσΗ

11. Αιμιλία Τσεκούρα Η καινούργια δουλειά της Αιμιλίας Τσεκούρα ξεδιπλώνει την οργανική και πολύχρωμη ερμηνεία των ημερολογίων της στα θρυλικά γιαπωνέζικα σημειωματάρια Moleskine και παρουσιάζεται ως μια εγκατάσταση στον χώρο. r 21/4-4/6, Τετ.-Παρ. 14:00-20:00 & Σάβ. 12:0016:00, a.antonopoulou.art, Αριστοφάνους 20, Ψυρρή, είσοδος ελεύθερη.

14.4.16 – lifo

33

H ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Φωτιά στη θάλασσα

Αριστούργημα Πολύ Καλό Καλό Ικανοποιητικό Μέτριο p

Κακό

Σκηνοθεσία: Τζιανφράνκο Ρόζι

Δύο παράλληλες καταστάσεις, προβληματικές και αρκούντως κωμικές, ταξικής αντίθεσης πραγματεύεται το βραζιλιάνικο δραματικό φιλμ Η δεύτερη μάνα της Άννα Μουιλέρτ, φέρνοντας την κόρη μιας υπηρέτριας στο σπίτι όπου δουλεύει η μάνα εδώ και δεκαετίες, μεγαλώνοντας τον γιο ενός μποέμικου, αρτίστικου ζευγαριού. Το πρόβλημα είναι πως η υπάλληλος και άτυπα θετή μητέρα ενός κλασικού σύγχρονου εφήβου έρχεται αντιμέτωπη με την κόρη που ουσιαστικά μεγάλωσε στα χέρια συγγενών, λαμβάνοντας το μεγαλύτερο κομμάτι του μισθού (ιδρώτα) της μάνας που δεν γνώρισε. Μέσα από τη γλαφυρή ερμηνεία της έμπειρης από την πολύχρονη τηλεοπτική της θητεία Ρεγκίνα Κασέ, η σκηνοθέτις επαναπροσδιορίζει την έννοια της οικογένειας και της μετατόπισης των συναισθηματικών ευθυνών που συνεπάγονται στην καθημερινότητα, ή την απουσία της.

Εικόνες από την καθημερινή ζωή, τις συνήθειες και τις παραδόσεις των κατοίκων του μικρού νησιού της Λαμπεντούζα, 200 χιλιόμετρα από τις νότιες ακτές της Ιταλίας, τη στιγμή που παράλληλα συρρέουν εκεί χιλιάδες μετανάστες από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή.

ΑΒΑΝΑ - ΑΕΛΛΩ 2 - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 2,4 - ΑΝΟΙΞΗ 2 - ΑΤΤΑΛΟΣ - CINE ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ 1 - ΓΑΛΑΞΙΑΣ 2 - GAZARTE - ΕΜΠΑΣΣΥ - ΚΗΦΙΣΙΑ 2

34 lifo – 14.4.16

Σκηνοθεσία: Άννα Μουιλέρτ Πρωταγωνιστεί: Ρεγκίνα Κασέ Η εμφάνιση της κόρης μιας οικονόμου-νταντάς που εργάζεται για πολλά χρόνια στην ίδια οικογένεια διαταράσσει και προκαλεί την αναθεώρηση των ισορροπιών μέσα στο σπίτι.

Fuocoammare

ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 2 - ΑΣΤΟΡ - CINERAMA - ΔΑΝΑΟΣ 1 - ΚΗΦΙΣΙΑ CLASS - ΟΣΚΑΡ

ΑΤΑΚΤΟΣ ΠΑΠΠΟΥΣ Dirty Grandpa

απο τον θοδωρη κουτσογιαννοπουλο, συνοψεις ταινιών: τασοσ μελεμενιδησ

Σκηνοθεσία: Νταν Μέιζερ Πρωταγωνιστούν: Ρόμπερτ ντε Νίρο, Ζακ Έφρον

Κινηματογράφος

Εκεί που τα μαζεύουν οι κάμερες των ειδήσεων, με τους ρεπόρτερ που πρόβαραν και εκφώνησαν ένα stand up για τη συνεχιζόμενη αδιαφορία της Ευρώπης στο μείζον σύγχρονο θέμα του προσφυγικού να αποχωρούν, περιμένοντας την επόμενη αποστολή τους, πιάνει δουλειά ο Τζιανφράνκο Ρόζι. Ο ντοκιμαντερίστας που απέσπασε Χρυσό Λιοντάρι για το Sacro Gra πριν από δύο χρόνια επανέρχεται με τη Χρυσή Άρκτο με το Fuocoammare, μια ματιά στο φαινομενικό κοντράστ ανάμεσα στη σταθερή ροή προσφύγων στη Λαμπεντούζα, το νησάκι ανάμεσα στην Τυνησία και στη Σικελία, και στην καθημερινότητα κάποιων από τους 6.000 μόνιμους κατοίκους. Πέρα από τον θόρυβο των δηλώσεων και το sensationalism των τηλεοπτικών εικόνων με τους πνιγμένους και τους «δύσμοιρους κατατρεγμένους», ο Ρόζι επικεντρώνεται στον 12χρονο Σαμουέλε, έναν ομιλητικό, εκφραστικό γιο ψαράδων που ανακατεύεται στις βάρκες, παίζει με τον φιλαράκο και τη σφεντόνα του, ισορροπεί ανάμεσα στο παιχνίδι και στο σχολείο και κάνει τις βόλτες του στον ίδιο τόπο σε όλη του τη ζωή, δηλαδή από την αρχή του 21ου αιώνα, που η ταπεινή κοινωνία της Λαμπεντούζα έμαθε να ζει με τα δεδομένα των αναγκαστικών επισκεπτών της, σχεδόν αγόγγυστα, αθόρυβα, ασάλευτα. Η επιδίωξη του Ρόζι δεν είναι η μπαναλιτέ μιας τραγωδίας ή, φευ, η απαξίωσή της μέσω της θεματικής απόκρουσης (δηλαδή, ας επικεντρωθούμε στους ντόπιους, σαν να μην υπάρχουν οι πρόσφυγες) αλλά η παρατήρηση μιας πραγματικότητας, δίνοντας το αληθινό εκτόπισμα και το ποσοστό της προσθήκης των νέων «περαστικών» στη ζωή των παλιών κατοίκων. Κάνοντας χρέη οπερατέρ και ηχολήπτη, με μια ευκίνητη Arriflex κάμερα, ο Ρόζι θέλησε αρχικά να γυρίσει μια μικρού μήκους για το θέμα, αλλά παρέμεινε έναν χρόνο στο νησί, καταλήγοντας στη Φωτιά στη θάλασσα (ο τίτλος βασίζεται στην αφήγηση μιας γηραιάς κυρίας για τον πόλεμο και σε ένα παλιό τραγούδι), θεωρώντας πως όσα είδε δεν χωράνε παρά μόνο σε ολοκληρωμένη μεγάλου μήκους ταινία. Πιστός στην πρακτική της ανεπαίσθητης παρέμβασης στα θέματα που πραγματεύεται, αλλά με περισσότερο συναίσθημα εδώ σε σχέση με τις κοινωνικές ομάδες των προηγούμενων ταινιών του (λιγότερο ανθρωπολόγος και πιο έντονα κοινωνιολόγος στο Fuocoammare), ο Ρόζι λειτουργεί εντελώς αντίθετα από έναν πολιτικό ακτιβιστή με κάμερα: με την τεχνική του υπαινιγμού, σε έναν ρυθμό εναρμονισμένο με την ήπια ανθρώπινη αδράνεια της ιταλικής επαρχίας τον χειμώνα, πετυχαίνει πολύ περισσότερα βάζοντας τον μικρό Σαμουέλε να ομολογεί στον γιατρό που τον εξετάζει για το τεμπέλικο μάτι του πως νιώθει, γενικά, άγχος, μια ανεπεξέργαστη υπαρξιακή αγωνία, άμεσα και αυθεντικά δοσμένη. Με τον τρόπο του ο Ρόζι μόνο αμέτοχος δεν μένει μπροστά στο θέαμα των νεοαφιχθέντων νεκρών, ζωντανών ή σε ημιθανή κατάσταση από τις τραυματισμένες χώρες, στην εσχατιά της νότιας Ευρώπης. Με λίγα πλάνα δίνονται οι πληροφορίες, χωρίς αφήγηση και υπέρτιτλους, αλλά με γνώμονα την απορρόφηση στον συγκεκριμένο τόπο, μακριά από υπερτονισμούς και εμπρηστική αλληλεγγύη. Στην εισαγωγή της ταινίας του στην Αθήνα, ο Ρόζι απηύθυνε έκκληση βοήθειας, αποδεικνύοντας πως υπάρχει καλλιτεχνικός τρόπος για να την εκφράσει.

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΑΝΑ The second mother

Λίγο πριν από τον γάμο του, που θα επιφέρει και μια πιθανή προαγωγή, ένας νεαρός και χαμηλών τόνων δικηγόρος δέχεται απρόθυμα να συνοδεύσει τον παππού του σε ένα ήσυχο ταξίδι στη Φλόριντα. Ή, τουλάχιστον, έτσι νομίζει.

Έπειτα από μια καθαρά υποστηρικτική ερμηνεία συνόλου στο Joy του Ντέιβιντ Ο’Ράσελ και μια συγκρατημένη, μεστή παρουσία στον Αρχάριο της Νάνσι Μέγιερς (σημειώνω, την αγαπημένη ταινία της περασμένης χρονιάς για τον Κουέντιν Ταραντίνο και τις εκκεντρικές λίστες του), ο Ρόμπερτ ντε Νίρο κάνει, τελικά, εδώ αυτό που συνηθίζει: εκτελεί αναντίρρητα τις εντολές του σκηνοθέτη του ως Άτακτος Παππούς του εγγονού Ζακ Έφρον, ο οποίος τον συνοδεύει στη Φλόριντα μετά τον θάνατο της επί 40 χρόνια συζύγου του – και μπορείτε να υποθέσετε με ευκολία πως στη διαδρομή συμβαίνουν μπλεξίματα, μπερδέματα, μια σκέτη κόλαση, με γκόμενες, ναρκωτικά, συμμορίες, αστυνομίες και τα ρέστα. Τα ρέστα του προσπαθεί να δώσει για να σοκάρει και ο Ντε Νίρο, με την υπογραφή του Βρετανού Νταν Μέιζερ, ο οποίος είναι συνυπεύθυνος στο σενάριο του Μπόρατ και του Άλι Τζι του Σάσα Μπάρον Κόεν, άρα ειδικεύεται στο χοντρό, παρεξηγήσιμο χιούμορ, με μια υποψία υπονόμευσης προς τα αμερικανικά ήθη της νεανικής ιδιωτείας. Αλλά, δυστυχώς, δεν του βγαίνει η ας πούμε προσβλητική πλάκα, όπως στον Μπόρατ, πρώτον διότι δεν διαθέτει έναν χαρακτήρα τόσο εξωγήινο όσο ο Μπόρατ και, δεύτερον, γιατί το συνταίριασμα του ασυγκράτητου γηραιού μπερμπάντη με μυστικό παρελθόν στις Ειδικές Δυνάμεις με τον άκαμπτο νεαρό με το ωραίο πρόσωπο (τον αποκαλούν συχνά λεσβία!), το γραμμωμένο σώμα (που δείχνει συνεχώς) και τα συντηρητικά κολλήματα του δικηγοράκου στην εταιρεία του μπαμπά μυρίζει σύμβαση από μακριά. Απομένουν μερικές αστείες στιγμές ένοχου γέλιου, ίσως και ως σωματικό αντανακλαστικό απέναντι σε έναν ορυμαγδό άσφαιρων πυρών.

VILLAGE RENTI 2,7,10 - VILLAGE MALL 5,8 - VILLAGE PAGRATI 4 - VILLAGE FALIRO 1 - VILLAGE AG.DIMITRIOS 1 - ODEON STARCITY 3 - STER ILION 5 - ΑΕΛΛΩ 4 - ΑΘΗΝΑΙΟΝ 1 - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 1 - ΑΙΓΛΗ 1,2 - ΑΝΟΙΞΗ 1 ΒΑΡΚΙΖΑ 2 - CINERAMA - ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ-ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ 2 - ΝΑΝΑ 1,2 - ΣΟΦΙΑ - ΣΠΟΡΤΙΓΚ 1 - ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ 2 - ΜΑΡΙΑ ΕΛΕΝΑ ΟΝΑΡ - ΣΙΝΕΑΚ

CRIMINAL Σκηνοθεσία: Άριελ Βρόμεν Πρωταγωνιστούν: Κέβιν Κόστνερ, Γκάρι Όλντμαν, Χορντ Μολά, Τόμι Λι Τζόουνς Πράκτορας της CIA που κατείχε σημαντικές πληροφορίες για τη δράση του ανθρώπου που κατάφερε να αποκτήσει πρόσβαση στο σύνολο του οπλισμού των ΗΠΑ πεθαίνει και οι πληροφορίες αυτές εμφυτεύονται στον μοναδικό συμβατό δέκτη, που είναι ένας απρόβλεπτος κακοποιός.

Μια εντυπωσιακή συγκέντρωση μεγάλων ονομάτων, από τον Κέβιν Κόστνερ και τον Γκάρι Όλντμαν μέχρι τον Τόμι Λι Τζόουνς, τον Μάικλ Πιτ και τον Ράιαν Ρέινολντς σε μικρούς ρόλους, πέφτει εντελώς στο κενό, και μάλιστα χωρίς ιδιαίτερο θόρυβο, κυρίως εξαιτίας του εντυπωσιακά κακού σεναρίου – μια συρραφή όλων των θρίλερ που έχουν γραφτεί ποτέ γύρω από έναν παρανοϊκό που θέλει να βάλει μπουρλότο στον πλανήτη και που οι Μυστικές Υπηρεσίες προσπαθούν να αναχαιτίσουν με πολλές ζημιές και κάποιες απώλειες, ανάλογα με τον προϋπολογισμό της ταινίας. Η πρωτοτυπία, υποτίθεται, του Criminal είναι η τεχνητά διχασμένη προσωπικότητα του πρωταγωνιστή, ενός παρορμητικού, μονίμως επιθετικού φυλακόβιου, ο οποίος αποκτά τις προσλαμβάνουσες ενός κλινικά νεκρού πράκτορα και με τις ικανότητες που έχει ήδη και την πλοήγηση του ξενιστή του κάνει βήματα, όπως-όπως, προς τον παρανοϊκό. Μαζί με τα υπόλοιπα, φυτεύονται και οι συναισθηματικές αναμνήσεις, άρα μια σύζυγος και η κορούλα του μπερδεύονται στα πόδια του, και στην πλοκή, για να κάνουν ακόμη πιο δύσκολη την επίλυση, αλλά και πιο τραβηγμένη την κατάσταση της περιπέτειας. Χωρίς προσωπικότητα και ύφος, το Criminal φτιάχτηκε άκαρδα και άψυχα, σαν να προγραμματίστηκε για να ξοδέψει τυπικά ένα δίωρο. VILLAGE RENTI 1,9,20 - VILLAGE MALL 10,13 - VILLAGE FALIRO 4,9 - STER ILION 1,2 - ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ 2 - ODEON STARCITY 1,5 - ODEON ΑΤΛΑΝΤΙΣ 1 - ΓΛΥΦΑΔΑ ODEON 1 - ΑΕΛΛΩ 1 - ΓΑΛΑΞΙΑΣ 1 - ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ-ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ 1 - ΜΑΓΙΑ

Ματωμένος Γάμος La Novia Σκηνοθεσία: Πάουλα Ορτίθ Πρωταγωνιστούν: Ίνμα Κουέστα, Άλεξ Γκαρθία, Ασιέρ Ετσεαντία, Λετίθια Ντολέρα, Λουίσα Γκαβάσα, Κάρλος Άλβαρεθ Ελεύθερη απόδοση του ομώνυμου θεατρικού κειμένου του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, ενός ερωτικού τριγώνου στο οποίο πρωταγωνιστεί μια γυναίκα που την ημέρα του γάμου της φεύγει μακριά με τον εραστή της, σε μια καταδικασμένη προσπάθεια να ζήσουν ελεύθερα τον έρωτά τους. ΕΛΛΗ - ΔΙΑΝΑ - ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ - ΝΙΡΒΑΝΑ

Ουτοπία 1961 Σκηνοθεσία: Κώστας Φιλιούσης Η αφήγηση της μεγάλης απεργίας των μεταλλωρύχων του Λαυρίου το 1961, της στάσης των κατοίκων της πόλης αλλά και των αντιδράσεων της γαλλικής εταιρείας, της κυβέρνησης, του κράτους και του παρακράτους. ΑΛΚΥΟΝΙΣ

oστεα ξηρα σφοδρα

Ο ξεχασμένος ρόλος της τέχνης Ο Περικλής Μουστάκης σκηνοθετεί μια παράσταση βασισμένη στο όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ.

ποτήρι μπροστά του, επιδίδεται σε μια χορογραφία ανθρώπου σε κατάσταση προχωρημένης παράνοιας, κάνει ό,τι μπορεί για να προκαλέσει αποστροφή στους θεατές. Ένας ακόμη ηθοποιός εισέρχεται και αμίλητος κάθεται απέναντί του για να μετρήσει, επίσης με μηχανικές κινήσεις, χαρτονομίσματα και αποκόμματα εισιτηρίων, ελέγχοντας κατά στιγμές ποτήρια κρασιού μέσα σ’ έναν χαρτοφύλακα. Αφού έχει περάσει μισή ώρα, και η απελπισία από την επίθεση ασχήμιας που δεχόμαστε μεγαλώνει, ο Δόβρης αρχίζει να ερμηνεύει την προφητεία του Ιεζεκιήλ με τόσο δυνατή φωνή, που θες να κλείσεις τ’ αυτιά σου. Σε λίγο, ωστόσο, το volume θα πέσει, αφού ο λόγος ακούγεται μέσα από ένα βάζο που στηρίζει στο στόμα του ο ηθοποιός.

Τ

απο τη ματινα καλτακη

Θέατρο

Η

εικόνα της προφητείας του Ιεζεκιήλ με τα ξηρά οστά (Ιεζεκιήλ 37, 1-14) είναι εκπληκτικής δύναμης, μια σύλληψη που μόνο οι πιο σκοτεινοί ποιητές θα μπορούσαν να οραματιστούν, ο Δάντης, ο Ιερώνυμος Μπος και ο Ντίρερ ή κάποιος σπουδαίος των κινηματογραφικών εφέ σε ταινία επιστημονικής φαντασίας: ο Θεός, ως πνεύμα, οδηγεί τον Προφήτη σε μια πεδιάδα γεμάτη από ανθρώπινα οστά. Σ’ αυτό τον κρανίου τόπο θα πάρει εντολή να απευθυνθεί στα οστά και να τους πει ότι ο Θεός θα τους δώσει νεύρα, σάρκες, δέρμα και, εν τέλει, πνεύμα ζωής. Ο Ιεζεκιήλ κάνει αυτό που του είπε ο Κύριος και, ιδού, γίνεται σεισμός και τα οστά βρίσκουν τη θέση τους. Οι όρθιοι σκελετοί, στη συνέχεια, ανακτούν σάρκες και δέρμα – μπορούμε να τους φανταστούμε σαν έναν τρομακτικό στρατό ανθρώπων χωρίς μάτια. Αλλά το όραμα συνεχίζεται: ο Κύριος υποδεικνύει στον Ιεζεκιήλ να γίνει κάτι σαν δόκτωρ Φρανκενστάιν, να καλέσει εκ μέρους του το Πνεύμα που θα δώσει ζωή στους νεκρούς. Έτσι και γίνεται – ο Προφήτης θα βρεθεί εν μέσω ενός πλήθους νεκραναστημένων. Κανονικά ζόμπι. Τέλος του οράματος, αλλά όχι και της συνομιλίας του Προφήτη με τον Θεό – γιατί ο Θεός εξηγεί αμέσως μετά ότι το όραμα είχε μεταφορική σημασία. Τα ξηρά οστά είναι ο λαός του Ισραήλ που, κατακτημένος από τον Ναβουχοδονόσoρα, είχε χάσει την ελπίδα της ελευθερίας και της σωτηρίας του. Ο Θεός θα τον στήσει στα πόδια του και θα του δώσει ξανά ζωή. «Και τότε θα μάθετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος, όταν θα ανοίξω τους τάφους σας και θα βγάλω τον λαό μου μέσα από τα μνήματά του».

Αυτή την «πολιτική» αλληγορία της αιχμαλωσίας ο Περικλής Μουστάκης τη μεταγράφει σε μια περφόρμανς για το απαρηγόρητο της ύπαρξης, της παράλογης ύπαρξης, της στοιχειωμένης από τη γνώση της χαίνουσας μαύρης τρύπας που στο τέλος θα καταπιεί τα πάντα. Ο σκηνικός χώρος καλύπτεται στο βάθος από τη διαφήμιση ενός προϊόντος – με ένα όμορφο μοντέλο να δεσπόζει στις υποσχέσεις για ελαστικό δέρμα, γερά οστά και αρθρώσεις (τη διαμόρφωση του σκηνικού χώρου έκανε η Ελένη Σουμή). Τα αριστερά και δεξιά όρια της σκηνής καλύπτουν πολυάριθμα ανθοδοχεία με πολύχρωμα πλαστικά λουλούδια. Μπροστά στο κέντρο κείτεται νεκρός ο Περικλής Μουστάκης με λευκό κοστούμι. Η τελετή αποχαιρετισμού του εκλιπόντος αρχίζει. Μια γυναίκα με αυτοματική κίνηση, κενό βλέμμα και ανοιχτό στόμα γεμίζει ποτήρια με κονιάκ και τα περιφέρει προς τους θεατές, σηκώνει και αφήνει τους δίσκους, ρίχνει ξίδι σε μια λεκάνη (με το οποίο θα πλύνει το μέτωπο του νεκρού, καθώς άλλοτε το έθιμο απαιτούσε να τον πλύνουν και να τον ξυρίσουν). Στο τέλος της βωβής παντομίμας της θα στρώσει ένα λευκό σεντόνι (νεκρική οθόνη) και θα πέσει για ύπνο. Μάλλον πρόκειται για ειρωνικό σχόλιο σ’ αυτό που υποστηρίζει η χριστιανική πίστη, ότι ο θάνατος είναι ύπνος (εξού και τα νεκροταφεία αποκαλούνται κοιμητήρια) που θα κρατήσει έως τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου. Εν τω μεταξύ, μπροστά σ’ ένα τραπέζι περίπου στο μέσο της σκηνής ο Θανάσης Δόβρης, ως καθυστερημένος, παίζει μ’ ένα μπουκαλάκι με χάπια, βάζει φυσιολογικό ορό με μια σύριγγα στη μύτη του, πίνει γουλιές κρασί από ένα

i Οστέα Ξηρά Σφόδρα Σκην.: Περικλής Μουστάκης Πρωταγωνιστούν: Περικλής Μουστάκης, Θανάσης Δόβρης, Σπύρος Αλιδάκης, Ελένη Γαρυφαλλή, Ντίνα Σταματοπούλου και ο ταχυδακτυλουργός Fanua. Κυκλάδων 11 & Κεφαλληνίας, Κυψέλη, 210 8217877 22/3-9/5, Δευτ., Τρ. 21:00 Εισ.: €12-16.

ότε η κοπέλα που όλη αυτή την ώρα ήταν ξαπλωμένη πάνω στο πιάνο, με νυφικό σαν σάβανο, και μας κοιτούσε με ανοιχτά μάτια, αρχίζει να ερμηνεύει την προφητεία στη γλώσσα των Εβδομήκοντα. Μετά θα αρχίσει να κλαίει και να ωρύεται για κάποια ώρα που φαίνεται αιώνας. Τότε θα εμφανιστεί ο ταχυδακτυλουργός Fanua για να κάνει τρικ (μερικά με τη συμμετοχή των θεατών) που θα ελαφρύνουν λίγο τη βαριά ατμόσφαιρα στην αίθουσα. Το νευρικό γέλιο ορισμένων από το κοινό επιβεβαιώνει ότι δεν ένιωσα μόνον εγώ άσχημα απ’ ό,τι προηγήθηκε επί σκηνής. Η παράσταση ολοκληρώνεται με την ερμηνεία ενός κειμένου, με ασυνήθιστα όμορφα ελληνικά (μια Ελληνική, χαμένη πια στις μέρες μας) του Χρήστου Μαλεβίτση. Η θύμηση, έπειτα από πολλά χρόνια, του αδελφού του, που πέθανε τριών χρόνων, τον ωθεί να γράψει για την απελπισία της απώλειας, την Απουσία που κανείς λόγος Θεού ή ανθρώπων δεν μπορεί να παρηγορήσει. Κι όμως, γράφοντας, κάτι καλό συμβαίνει – και είναι κρίμα που ο παρηγορητικός του λόγος ακούγεται λίγο πριν από το τέλος της παράστασης. Ζούμε μια εποχή γενικευμένης δυστυχίας, ασχήμιας, αδικίας, φτώχειας, γιατί να πρέπει να υποστούμε δοκιμασίες σαν κι αυτή στο θέατρο; Προς τι αυτή η επίθεση ενάντια σε ό,τι δικαιώνει την τέχνη, στη δύναμή της να απαλύνει τον πόνο, να δίνει νόημα στο παράλογο και πίστη ότι, ναι, παρ’ όλα αυτά, αξίζει να περιμένουμε κάθε μέρα τον ήλιο να ανατείλει; Με αφορμή την παράσταση κυκλοφορεί ένα τευχίδιο με τίτλο «Κουαρτέτο για το τέλος του χρόνου» του Γιώργου Κοροπούλη. Πού και πώς χάθηκε στη σκηνική πράξη το πνεύμα του ποιητή; Σηκώνω τα χέρια ψηλά. Το έχει διατυπώσει μοναδικά σ’ ένα κείμενό του ο μαθηματικός και φιλόσοφος Μπέρτραντ Ράσελ («Το “πιστεύω” ενός ελεύθερου ανθρώπου», 1903, από το 7+1 Κείμενα για την ελευθερία της σκέψης, εκδ. Εκκρεμές, 2015) που πλέκει το εγκώμιο της τραγωδίας, υπερασπίζεται την ελεύθερη ζωή εναντίον των λεγεώνων του «Θανάτου, της Οδύνης και της Απελπισίας» και υπεραμύνεται ενός «δημιουργικού ιδεαλισμού». Ο Θάνατος και η μεταβολή, το ανέκκλητο του παρελθόντος και η αδυναμία του ανθρώπου να αντισταθεί στην τυφλή βία με την οποία το σύμπαν μεταπίπτει από τη μία ματαιότητα στην άλλη δίνουν στην ύπαρξη μια ιερή διάσταση, «μια ακαταμάχητη αίσθηση δέους, ένα αίσθημα του απεριόριστου, του απύθμενου, του ανεξάντλητου μυστηρίου της ύπαρξης, όπου, σαν από ανεξήγητη σύζευξη με τον πόνο, εκείνος που υποφέρει βρίσκεται, χάρη στα δεσμά της οδύνης, δεμένος με τον κόσμο». Αν η τέχνη έχει κάποιο ρόλο, αυτός δεν μπορεί να είναι άλλος από το να υπηρετήσει αυτήν ακριβώς την ιερή διάσταση. 14.4.16 – lifo

35

TAste of the week νοστιμιά του σε συνεπαίρνει. Τα αρώματα από την κρέμα φασκόμηλου που συνοδεύει τα φρέσκα ραβιόλια με ανθότυρο και λεπτοκομμένες φέτες τραγανό προσούτο συνθέτουν ένα υποβλητικό φόντο στο ισορροπημένο πιάτο. Με πρωταγωνιστές τις πρώτες ύλες και τη φαντασία της σεφ, το πιάτο με κοτόπουλο νανάκι, που συνοδεύεται από ωραιότατο κους-κους από βουβαλίσιο γάλα, άγρια μανιτάρια, γραβιέρα Κυνουρίας και θυμάρι, είναι συναρπαστικό (€19). Τσουγκρίζουμε τα ποτήρια με κρασί από την ποικιλία του αττικού αμπελώνα Σαββατιανό του Παπαγιαννάκου και χαιρόμαστε τις γευστικές συγκινήσεις που προσφέρει το φαγητό. Είναι από τις απολαύσεις που μπορείς να κρατήσεις μόνο στη μνήμη σου. Η κρύα σούπα από φρέσκες φράουλες με ευωδιαστή λουίζα, σορμπέ lime και σιρόπι δυόσμου (€7,50) γλυκαίνει τη συνέχεια της νύχτας. Το εστιατόριο «The Zillers» είναι προορισμός για όλες τις ώρες της ημέρας. ☛ The Zillers, Μητροπόλεως 54, κέντρο, 210 3222277

Οι πρώτες εντυπώσεις Από το νέο, μεγαλοπρεπές Zillers και το El Jiron με το λατινοαμερικάνικο μενού και τα απίθανα κοκτέιλ. matsuhisa welcomes the bartenders Το Matsuhisa Athens, κάθε Παρασκευή έως και τις 6 Μαΐου παρουσιάζει το «Matsuhisa Welcomes The Bartenders», φιλοξενώντας ζευγάρια δημοφιλών bartenders της Αθήνας που συνεργάζονται με τον bar manager του εστιατορίου Χάρη Γεωργόπουλο, δημιουργώντας κοκτέιλ που κάνουν pairing με το φαγητό. Αύριο, Παρασκευή, μπορείτε να δοκιμάσετε τα κοκτέιλ του Δημήτρη Κιάκου (The Gin Joint) και του Θοδωρή Αναγνώστου (CV Dis-tiller).

matsuhisa athens Απόλλωνος 40, Αστέρας Βουλιαγμένης, 210 8960510

Βγες

aπο τη νικη μηταρεα

επιτέλους

γιαπωνέζικη γιορτή της άνοιξης

36 lifo – 14.4.16

r Υπάρχουν κάποια εστιατόρια που έχουν κερδίσει το παιχνίδι των εντυπώσεων πριν καν καθίσεις στο τραπέζι τους. Το ολοκαίνουργιο εστιατόριο «The Zillers» στην κορυφή του φερώνυμου ξενοδοχείου που μόλις ανακαινίστηκε είναι αδιαμφισβήτητα ένα από αυτά. Από τη στιγμή που θα περάσεις την εντυπωσιακή πόρτα του οικήματος, που χτίστηκε το 1895, στην πλατεία Μητροπόλεως, μπαίνεις στον μαγικό, απόλυτα ισορροπημένο σχεδιαστικά κόσμο του Ziller. Τα λευκά δαντελένια γύψινα, η μαρμάρινη σκάλα, η ξύλινη κουπαστή και η ολόλευκη, σιδερένια, στριφογυριστή σαν κορδέλα σκάλα αιχμαλωτίζουν τη ματιά σου. Το ασανσέρ θα σε φέρει στην κορυφή του ξενοδοχείου, όπου εκεί πια το θέαμα ξεπερνά ακόμη και τις ικανότητες του καλλιτέχνη Ziller. Αισθάνεσαι ότι μπορείς να απλώσεις το χέρι σου και να χτυπήσεις την καμπάνα The Zillers της Μητρόπολης. Η Ακρόπολη σε όλη τη μεγαλοπρέπεια και τα Αναφιώτικα πιο κάτω αναλαμβάνουν να σου κρατήσουν συντροφιά σε όλη τη διάρκεια του γεύματός σου. Αφού το μάτι σου ηρεμήσει, διαπιστώνεις ότι οι σύγχρονες διακοσμητικές παρεμβάσεις του αρχιτέκτονα Κώστα Βλαχογιάννη έχουν να προσθέσουν τη δική τους νότα. Κυρίαρχο στοιχείο είναι οι τοίχοι, «ντυμένοι» με 2.000 αληθινά φυτά που καλύπτουν 40 τ.μ. και συνδυάζονται με πράσινο μάρμαρο. Αυτές είναι οι πρώτες εντυπώσεις, αλλά, αν μείνεις μόνο εκεί, θα αδικήσεις την εξαιρετική δουλειά που κάνει στην κουζίνα η σεφ Κωνσταντίνα Φάκλαρη. Με οδηγό τον άψογο διευθυντή της σάλας Γιώργο Μπουλιέρη θα ξεναγηθείς στο μενού και στη λίστα κρασιών για να κάνεις τις κατάλληλες επιλογές. Η Κωνσταντίνα, διατηρώντας τη μαγειρική της υπογραφή που αξιοποιεί στην κουζίνα τη λατρεία της για τα τοπικά προϊόντα και μυρωδικά, έχει φτιάξει ένα μενού, που αν και The Zillers δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, δίνει δείγματα μεστής νοστιμιάς. Την πρώτη ευχάριστη έκπληξη προσφέρει η σαλάτα με ντοματίνια, δυόσμο και παξιμάδια χαρουπιού που στεφανώνει τυρί τσαλαφούτι πασπαλισμένο με πούδρα ελιάς (€12,50). Ακολουθεί ένα εξαιρετικά σοταρισμένο λαβράκι με τραγανή πέτσα πάνω σε ρεβιθάδα, με ψιλοκομμένο chorizo και δεντρολίβανο (€26), δημιουργώντας ένα παιχνίδι μεταξύ θάλασσας και γης που η βαθιά

Η γιαπωνέζικη γιορτή της άνοιξης, της αναγέννησης και της ελπίδας θα γιορταστεί στο εστιατόριο Tomoe την Τρίτη 19 Απριλίου, στις 20:30, και τη βραδιά θα τιμήσει με την παρουσία του ο πρέσβης της Ιαπωνίας. Ο σεφ Χρόνης Δαμαλάς θα παρουσιάσει ένα μοναδικό Hanami μενού που θα συνοδεύεται από μουσική και εικόνες της Ιαπωνίας. Από κάθε μενού, 10 ευρώ θα διατεθούν στον σύλλογο «Το χαμόγελο του παιδιού».

τomoe Γορτυνίας 11 & Δαγκλή, Κηφισιά, 210 8013553

r Ταξίδι με γεύσεις λατινοαμερικάνικες και ισπανικές υπόσχεται το ολοκαίνουργιο El Jiron, με τον προβολέα να πέφτει πάνω στα απίθανα κοκτέιλ. Το El Jiron, που σημαίνει «ο αχυρώνας», άνοιξε πρόσφατα στον «καυτό» δρόμο του Νέου Ψυχικού, στη γοητευτική μονοκατοικία του ’30 που στέγαζε παλαιότερα τον Λωτό. Τη διακόσμηση του κομψού χώρου ανέλαβε η αρχιτέκτονας Αμαλία Πoντίκα, ενισχύοντας τη μαγική, καταπράσινη αυλή με άφθονα λουλούδια, σιντριβάνι και καναπέδες με πολύχρωμες μαξιλάρες, δίνοντας μια αίσθηση εξοχής. Η ατμόσφαιρα των περασμένων δεκαετιών σε αγκαλιάζει μόEl Jiron λις διαβείς την είσοδο του κτιρίου με τα ξύλινα δάπεδα, τους πολυελαίους, τα art deco φωτιστικά πάνω από την μπάρα και τα ράφια όπου φιγουράρουν οι φιάλες με τα ποτά, συνθέτοντας ένα αισθησιακό σύμπαν, το σύμπαν του μπάρμαν Δημήτρη Παπαϊωάννου. Τα κοκτέιλ του θα σε συγκλονίσουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Murcielago, «ένα κοκτέιλ εμπνευσμένο από την πιο διάσημη ράτσα ταύρων» εξηγεί ο Δημήτρης και προσθέτει με χαμόγελο: «Με έντονο άρωμα, έντονα συναισθήματα, εγκλωβισμένο σε κενό και με έντονη μυρωδιά καπνιστού ξύλου». Καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι ένα ανθρώπινο μελίσσι μπροστά από την μπάρα δοκιμάζει κοκτέιλ όλο φαντασία. Ο σεφ Σίμος Τριανταφύλλου ανέλαβε την κουζίνα με κέφι και γνώση, έχοντας μακρόχρονη εμπειρία σε εστιατόρια της Βαρκελώνης αλλά και θητεία στην κουζίνα του σπουδαίου Ferran Adrià. Ο Σίμος είναι άνθρωπος με χιούμορ και καλή διάθεση, πράγμα που ανακαλύπτεις και στα πιάτα του. Αγαπά τις καυτερές πιπεριές με καταγωγή από τη Βραζιλία, το Μεξικό και το Περού, που η πικάντικη έντασή τους είναι ευδιάκριτη στα πιάτα που βγαίνουν στη σάλα. Ο ίδιος εξηγεί: «Δεν θέλω να βαραίνω τα πιάτα με πολλά υλικά. Ακόμη και στις σος βάζω έως τέσσερα υλικά». Το μενού προσφέρει comfort επιλογές, καλύπτοντας τις ανάγκες ενός all-day χώρου, και συμπληρώνεται από μια salumeria με ποικιλία αλλαντικών και τυριών που παρουσιάζονται και σερβίρονται στο τραπέζι για όσους θέλουν να τη συνδυάσουν με κρασί. Ο κατάλογος είναι ευέλικτος και ξεδιπλώνεται με νοστιμιές όπως η ωραιότατη σαλάτα με τραγανές γαρίδες σε κρούστα καλαμποκιού, λευκή και κόκκινη κινόα, κάσιους, σπόρους καλαμποκιού και αλιόλι με περουβιανή πιπεριά Αji Ρanca (€13) που χαρίζει το πικάντικο ταμπεραμέντο της. Θα πάρεις γεύση από καλοφτιαγμένο ταρτάρ από μοσχαρίσιο φιλέτο με μοσχολέμονο που ευωδιάζει, βελούδινη κρέμα αβοκάντο, ψιλοκομμένο μαρούλι και σουσάμι (€17) – ένα ωραίο πιάτο. Η φαντασία και το καλό χέρι του σεφ πρωταγωνιστούν στο χταπόδι «sous-vide» πάνω σε cachapas (αφράτες καλαμποκένιες κρέπες), περιχυμένο με σάλτσα ρομέσκο, πράσινα φασολάκια και χειροποίητο κρεμμύδι τουρσί (€15,50). Στη χαλαρή, παρεΐστικη βραδιά ταιριάζει το ζουμερό μοσχαρίσιο μπέργκερ με μπριός, ντομάτα, κρεμμύδι, μπέικον και τσένταρ που συνοδεύεται από χρυσαφένιες τραγανές πατάτες σε κύβους (€13). Ακολουθεί μια σειρά από χορταστικά σάντουιτς που ξεχειλίζουν από ισπανικά αρώματα, όπως το cubano, τραγανό ψωμί τσιαπάτα που στην καρδιά του έχει φέτες χοιρινού, τυρί, πίκλες, μουστάρδα και συνοδεύεται από πράσινη σαλάτα (€6,50). Λιμπιστική ήρθε η flauta, μια μπαγκέτα με ποιοτικό χαμόν, ντομάτα, αλάτι και έξτρα παρθένο ελαιόλαδο (€8,50). Θα γλυκαθείς με μπράουνι με Pina Colada (€7) αλλά και με μπριός με το κλασικό dulce de leche, αμύγδαλο και παγωτό βανίλια. Ο καλαίσθητος και χαρούμενος χώρος του El Jiron εκπέμπει θετική ενέργεια και σφύζει από τη νέα γενιά. ☛ El Jiron, Δημητρίου Βασιλείου & Γλαύκου 14, Νέο Ψυχικό, 210 6717461. r Σήμερα Πέμπτη 14 Απριλίου, στο εστιατόριο «St’ Astra» με θέα την πόλη της Αθήνας ο σεφ Γιάννης Λιόκας φιλοξενεί τον Μανώλη Λυκιαρδόπουλο, κορυφαίο World Class Έλληνα bartender για το 2015, σε μια ιδιαίτερη βραδιά food and cocktail matching εμπειρίας. Σεφ και bartender θα συνομιλήσουν γαστρονομικά, προσδίδοντας στη σύγχρονη ελληνική κουζίνα γιαπωνέζικες γευστικές πινελιές, συνδυάζοντας υλικά και τεχνικές από τις δύο χώρες. Θα σερβιριστεί μενού 5 πιάτων και 5 συνοδευτικών κοκτέιλ, με στόχο να μεγιστοποιηθεί η απόλαυση. Τιμή: €56 κατ' άτομο. ☛ St’ Astra - Radisson Blu Park Hotel Radisson Blu Park Hotel, λεωφ. Αλεξάνδρας 10, 210 8894500

ΤΑΥΡΟΣ

Η εβδομάδα που ακολουθεί δίνει ευκαιρίες για να βελτιώσετε την οικονομική σας κατάσταση λόγω των θετικών όψεων Αφροδίτης με Σελήνη και Κρόνο. Οι επικοινωνιακές σας ικανότητες είναι στα ύψη, οπότε μπορείτε με ευκολία να διαπραγματευτείτε και να πετύχετε τους στόχους σας, από τη Δευτέρα όμως κι έπειτα χρειάζεται προσοχή σχετικά με τον τρόπο που θα διαχειριστείτε κάποιες απροσδόκητες καταστάσεις που μπορεί να κλονίσουν την εμπιστοσύνη σας απέναντι σε συνεργάτες. Στον ερωτικό τομέα επικρατεί αρμονία και καθώς ο συναισθηματισμός σας είναι έντονος, μπορείτε να εκτιμήσετε τις αρετές του συντρόφου σας και να εκφράσετε τα αισθήματά σας, κάτι που δεν αποκλείεται να προκαλέσει την επιθυμία σας για την απόκτηση παιδιού. Οι ελεύθεροι κινείστε με περισσότερη αυτοπεποίθηση, προσελκύοντας το ενδιαφέρον του προσώπου που σας έχει γοητεύσει και είναι κατάλληλη στιγμή για να κάνετε εσείς το πρώτο βήμα.

ΔΙΔΥΜΟΣ Για τους Διδύμους το επόμενο διάστημα θα είναι αρκετά αποδοτικό, καθώς επικρατεί ένα ευνοϊκό κλίμα στα επαγγελματικά και θα δείτε τα οικονομικά σας να βελτιώνονται αισθητά, μην παρασύρεστε όμως σε μεγάλα ανοίγματα, καθώς υπάρχουν θέματα υγείας που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν και θα χρειαστείτε χρήματα. Σημαντικές συμφωνίες και υπογραφές συμβολαίων ευνοούνται πολύ και δεν αποκλείεται αρκετοί από εσάς να βρείτε λύσεις στα προβλήματά σας με τη βοήθεια και τη σωστή κατεύθυνση ενός έμπειρου ατόμου. Στα αισθηματικά σας είναι αμφιλεγόμενη η κατάσταση και θα πρέπει να πάρετε αποφάσεις που θα σας γλιτώσουν από την ταλαιπωρία και την ανασφάλεια που βιώνετε οι γεννημένοι το δεύτερο δεκαήμερο. Εσείς που απολαμβάνετε την ελευθερία σας να είστε προετοιμασμένοι να ερωτευτείτε κεραυνοβόλα ένα νέο πρόσωπο που μπαίνει δυναμικά στη ζωή σας. Αυτά που κοροϊδεύατε ήρθε η ώρα να τα «λουστείτε».

από τη μαριβίκυ καλλέργη (starfax@lifo.gr)

τητικές, καθώς προκύπτουν περισσότερες ευθύνες σε σχέση με τα επαγγελματικά σας και το σπίτι, το κυριότερο χαρακτηριστικό της εβδομάδας όμως είναι η ανασφάλεια και η αναποφασιστικότητά σας εξαιτίας των επιρροών Άρη και Κρόνου. Εκεί που θα νιώσετε έτοιμοι να προχωρήσετε στην υλοποίηση των σχεδίων σας, ενδεχομένως να θεωρήσετε πως δεν είναι η κατάλληλη στιγμή ή πως δεν είστε έτοιμοι να αναλάβετε τόσο μεγάλες ευθύνες, με αποτέλεσμα να μη δρομολογούνται οι υποθέσεις σας. Στον ερωτικό τομέα συμβαίνει εντελώς το ανάποδο, καθώς υπερισχύει η δράση του Άρη και ξεπερνάτε τις αναστολές σας, σε αντίθεση με τα επαγγελματικά σας, που υπερισχύει ο Κρόνος με την ανασταλτική του δράση.

StarFax

ΚΡΙΟΣ Οι επόμενες μέρες θα είναι αρκετά απαι-

ΛΕΩΝ Ευχάριστες θα είναι οι εξελίξεις στον επαγ-

ΤΟΞΟΤΗΣ Οι ευκαιρίες που σας δίνονται μέσα

γελματικό τομέα και καθώς μπαίνει σε μια φυσιολογική ροή η ζωή σας, μπορείτε να προγραμματίσετε τα μελλοντικά σας σχέδια δίχως να φοβάστε πιθανή αποτυχία, μια και έχετε πλέον τα εφόδια να στηρίξετε εσείς οι ίδιοι τις προσπάθειές σας. Έντονες αντιπαραθέσεις με συνεργάτες καλό είναι να τις αποφύγετε, κρατώντας μια πιο διαλλακτική στάση, ώστε να μη βρεθείτε αντιμέτωποι με καθυστερήσεις που θα σας βγάλουν εκτός προγράμματος. Αν καταφέρετε να αποδεχτείτε τον κόσμο που σας περιβάλλει δίχως να έχετε την προσδοκία να φέρονται όλοι όπως θέλετε, θα μπορέσετε να ζήσετε μια ισορροπημένη ζωή χωρίς να περνάτε μεγάλες περιόδους μοναξιάς. Οι επόμενες μέρες θα είναι γεμάτες συναντήσεις με πρόσωπα κυρίως από το παρελθόν και εκεί θα πρέπει να δείξετε ανωτερότητα, αφήνοντας πίσω σας ιστορίες που έχουν προ πολλού πάψει να σας απασχολούν.

στο επόμενο διάστημα θα συμβάλουν στην ολοκληρωτική μεταμόρφωσή σας και θα καταφέρετε να βελτιώσετε τη ζωή σας σε πολλαπλά επίπεδα. Ερμής, Δίας και Πλούτωνας ενισχύουν τις ικανότητές σας να ξεπερνάτε τις όποιες αντιξοότητες δίχως να χάνετε χρόνο και τα επικοινωνιακά σας χαρίσματα προκαλούν θετικές εντυπώσεις στα άτομα με τα οποία πρόκειται να ξεκινήσετε μια καινούργια συνεργασία. Είναι ένα διάστημα αρκετά ελπιδοφόρο για εσάς και θα πρέπει να το αξιοποιήσετε εποικοδομητικά στο έπακρο. Εσείς που υποδέχεστε ένα νέο μέλος στην οικογένεια πλέετε σε πελάγη ευτυχίας και καθώς έχει ενδυναμωθεί πλέον η σχέση σας, παύετε να ανησυχείτε για το μέλλον – μην επαναπαυτείτε, όμως, θεωρώντας πως έτσι έχουν επιλυθεί τα όποια προβλήματα. Για εσάς που είστε γεννημένοι προς το τέλος του ζωδίου η δημιουργία οικογένειας δεν είναι στα άμεσα σχέδιά σας και είστε τυχεροί καθώς έχει τις ίδιες απόψεις και το ταίρι σας.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ

Για τους Παρθένους είναι μια εβδομάδα που πρέπει να είστε σε συνεχή εγρήγορση, καθώς οι προκλήσεις που δέχεστε είναι πολλές και το πρόγραμμά σας είναι ήδη φορτωμένο. Οργανώστε εγκαίρως τις επαφές που πρέπει να γίνουν, επαναπροσδιορίζοντας όρους που ίσως δεν είναι πολύ ξεκάθαροι, ώστε να μη σας διαφύγει κάτι σημαντικό, αν πρόκειται να υπογράψετε μια καινούργια συμφωνία. Φοροτεχνικά ζητήματα παρουσιάζουν καθυστερήσεις και αυτό θα είναι ένα μεγάλο εμπόδιο για τη διεκπεραίωση των υποθέσεών σας. Καλλιτεχνικές ανησυχίες συμβάλλουν στην ενίσχυση της ψυχολογίας σας και είναι ιδανική στιγμή για να ασχοληθείτε πιο εντατικά με τα ταλέντα σας, καθώς είναι μια πολύ καλή διέξοδος από τα προβλήματά σας. Ταυτόχρονα, αν συμπεριλάβετε στο καθημερινό σας πρόγραμμα και λίγα λεπτά γυμναστικής, θα διαπιστώσετε μεγάλες διαφορές στη διάθεσή σας όπως και στην αντιμετώπιση του συσσωρευμένου άγχους.

ΖΥΓΟΣ

Ασχοληθείτε με ζητήματα που αποφεύγατε συστηματικά εξαιτίας της άρνησής σας να τα αντιμετωπίσετε, τώρα που έχετε περισσότερο κουράγιο και ζωτικότητα για να αναλάβετε τις ευθύνες σας. Τα οικονομικά σας μπορεί να βελτιωθούν αν στοχεύσετε σωστά στο κοινό σας με την κατάλληλη προώθηση των προϊόντων και των υπηρεσιών σας, αποφεύγοντας ανοίγματα για τα οποία δεν είστε σίγουροι ή που μπορεί να σας δημιουργούν αμφιβολίες κατόπιν συζητήσεων με άτομα πιο έμπειρα από εσάς. Ψάχνετε να βρείτε τρόπους για να ενισχύσετε τη σχέση σας, όταν έρχεται όμως η στιγμή για να συζητήσετε και να βρείτε ενδεχομένως λύση στα προβλήματά σας, καταπιάνεστε με τα ελαττώματα του συντρόφου σας, με αποτέλεσμα να δημιουργείτε μεγαλύτερο χάσμα ανάμεσά σας.

ΣΚΟΡΠΙΟΣ Άρης και Κρόνος επηρεάζουν τον

χρήματα για να ικανοποιήσετε τις επιθυμίες σας σάς ωθεί στην αναζήτηση νέων κατευθύνσεων με τις οποίες θα θέλατε να ασχοληθείτε παράλληλα με την τρέχουσα δουλειά σας και είστε σε διαρκή κίνηση. Οι θετικές όψεις της Σελήνης ευνοούν τις προσπάθειές σας, αρκεί να μη σας παρασύρει ο ενθουσιασμός και δεσμευτείτε με συμφωνίες που θα αποδειχτούν στο μέλλον ασύμφορες. Αν σκοπεύετε να ανοίξετε μια δική σας επιχείρηση, εξαντλήστε όλες τις πιθανότητες για κάποια επιχορήγηση, αποφεύγοντας συνεταιρισμούς με πρόσωπα που δεν γνωρίζετε. Καινούργιες γνωριμίες και πρόσωπα φέρνουν έναν αέρα ανανέωσης στην προσωπική σας ζωή, η οποία παρουσιάζει ενδιαφέρον και δεν θα λείψουν οι ερωτικές περιπέτειες, καθώς όμως έχετε κολλήσει με ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, δεν προβλέπονται σοβαρές δεσμεύσεις. Εσείς που είστε ήδη σε σχέση, θέλετε να προχωρήσετε στη δημιουργία οικογένειας, αλλά σας φρενάρουν οικονομικοί λόγοι.

επαγγελματικό τομέα, προκαλώντας αρκετές ασάφειες, κάτι που ισχύει για τον τομέα της επικοινωνίας και των μετακινήσεων. Καθώς διανύετε ένα διάστημα που δεν λείπουν τα απρόβλεπτα, είναι πολύ δύσκολο να δρομολογήσετε σημαντικά ζητήματα, με αποτέλεσμα πολλά από αυτά να μένουν στον αέρα. Συνεννοήσεις με εργοδότες και συνεργάτες χρειάζονται περισσότερη ευελιξία από την πλευρά σας – κυρίως μη βγάζετε συνεχώς τα προβλήματά σας προς τα έξω, απαιτώντας κατανόηση. Αντιμετωπίστε με περισσότερη συνέπεια τις υποχρεώσεις σας. Ένα ευχάριστο γεγονός μπορεί να αλλάξει εντελώς τον τρόπο σκέψης σας και επαναπροσδιορίζοντας τις προτεραιότητές σας, δεν αποκλείεται να επιθυμήσετε τη δημιουργία οικογένειας. Εσείς που έχετε αποφασίσει να απέχετε για κάποιο διάστημα από ερωτικές περιπτύξεις και γνωριμίες, ασχοληθείτε περισσότερο με την τόνωση των φιλικών σας σχέσεων, ειδικά με πρόσωπα που έκαναν μαύρα μάτια να σας δουν.

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ Οι ευθύνες σας αυξάνουν ολοένα και περισσότερο και θα πρέπει να μοιράσετε αρμοδιότητες, ώστε να αποφύγετε λάθη που θα σας κοστίσουν. Ταξίδια και επικοινωνίες ευνοούνται πολύ και είναι κατάλληλη στιγμή για να προωθήσετε μια καινούργια ιδέα σας ώστε να βρείτε άτομα που θα στηρίξουν τις προσπάθειές σας ή για να θέσετε κάποια θέματα που σας απασχολούν στους εργοδότες σας. Γραφειοκρατικά ζητήματα μένουν αναγκαστικά στον πάγο και καλό είναι να είστε προετοιμασμένοι για καθυστερήσεις. Αν σας έχουν κουράσει οι επαφές με άτομα με τα οποία ενδεχομένως δεν έχετε πλέον κοινά σημεία επαφής, αποδεχτείτε το και απλώς προχωρήστε παρακάτω. Καινούργιες γνωριμίες μπορεί να γίνουν μέσα από την ενασχόλησή σας με ένα χόμπι, ένα άθλημα ή μια εθελοντική ομάδα στην οποία θα ενταχθείτε. Μην παίρνετε κατάκαρδα το γεγονός ότι οι άνθρωποι αλλάζουν και χαλάτε τη ζαχαρένια σας.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Η επικριτική σας συμπεριφορά δεν σας βοηθά να επιλύσετε τις όποιες διαφορές με τους συνεργάτες σας, αντιθέτως προκαλείτε ένα εχθρικό κλίμα γύρω σας, με αποτέλεσμα να είναι όλοι αρνητικοί απέναντί σας και να φρενάρουν οι δουλειές σας. Αντιμετωπίστε την ένταση των επόμενων ημερών με ψυχραιμία και ρίξτε την προσοχή σας στη βελτίωση των σχέσεων με πρόσωπα που μπορούν να σας στηρίξουν. Με τα οικονομικά σας υπάρχουν θέματα που σας ζορίζουν αρκετά, αλλά κατά έναν παράξενο τρόπο καταφέρνετε να μη μένετε εκτεθειμένοι. Στον οικογενειακό τομέα κάποιες ξαφνικές αλλαγές ταράζουν τις ισορροπίες και καλείστε να προσαρμοστείτε σύντομα στις νέες συνθήκες, εκτός κι αν αποφασίσετε να αποστασιοποιηθείτε, μετακομίζοντας σε δικό σας χώρο. Αποφύγετε να εμπλακείτε σε προσωπικά ζητήματα τρίτων, όσο κι αν αισθάνεστε την ανάγκη να βοηθήσετε.

☛

ΚΑΡΚΙΝΟΣ Η ανάγκη σας να εξοικονομήσετε

Daily starfax Καθημερινές αστρολογικές προβλέψεις στο www.lifo.gr από τη Μαριβίκυ Καλλέργη.

sudoku

ΙΧΘΥΣ Επαφές, συνομιλίες και διαπραγματεύσεις μπορεί να αποβούν γόνιμες καθώς αντιμετωπίζετε με περισσότερη σιγουριά τις υποθέσεις που σας απασχολούν και δεν αφήνετε περιθώριο να επωφεληθούν οι άλλοι εις βάρος σας. Ιδανική εποχή για να εκφράσετε τις ιδέες σας, για να ανταλλάξετε απόψεις και να επιλύσετε σημαντικά ζητήματα μέσα από ομαδικές προσπάθειες και συνεργασίες. Κοντινά ταξίδια για επαγγελματικούς λόγους σάς δίνουν την ευκαιρία να αλλάξετε παραστάσεις και να γεμίσετε τις μπαταρίες σας. Προσπαθείτε να προσεγγίσετε το πρόσωπο που σας ενδιαφέρει χωρίς να είστε ο εαυτός σας. Προκειμένου να ταλαιπωρείστε για να γίνετε αρεστοί, ξεπεράστε πρώτα τις ανασφάλειές σας, αποδεχτείτε και αγαπήστε εσείς πρώτα τον εαυτό σας και τότε μόνο θα μπορέσετε να πείσετε και τους άλλους να σας αποδεχτούν γι’ αυτό που πραγματικά είστε .

4 1 3

7 2 5 7 8 5

4 2 6 6 7 9 4

5 1

2

7 8 5 3

7

7

Η λύση του προηγούμενου 1 9 2 4 8 6

5 7 8 2 3 1

4 6 3 9 5 7

9 3 1 7 2 5

8 4 7 6 1 9

6 2 5 8 4 3

2 1 6 5 7 4

3 8 9 1 6 2

7 5 4 3 9 8

5 9 8 6 2 7 3 4 1 3 6 1 4 5 9 8 7 2 7 4 2 8 3 1 9 5 6

14.4.16 – lifo

37

14.4.16 – lifo

39