454

τχ.454/19112015 me to πολυγθαλυτερο site/οεματικο δηγοσ

Νο1 www. lifo.gr

ολα για την αθηνα! free press δωρεαν οδηγοσ τησ πολησ κυκλοφορει καθε πεμπτη

Αργύρης Πανταζάρας Ο Αθηναίος της εβδομάδας απο τον m. hulot

Γιατί Τα «Κύματα» της Βιρτζίνια Γουλφ έχουν ακόμα αξία Ο μεταφραστής Άρης Μπερλής εξηγεί απο τη σταυρουλα παπασπυρου

Οι κομμένες σκηνές του Chevalier

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

book

Ο Ευθύμης Φιλίππου δίνει στη LifO πέντε σκηνές που δεν κατόρθωσαν να μπουν στο τελικό cut της πολυαναμενόμενης ταινίας απο τον m. hulot

lovers σελ. 20

η ευρωπη μετα τισ 13.11.2015 Το Παρίσι των δολοφονημένων και το μήνυμα από τον νικόλα σεβαστάκη Μεταξύ αλληλεγγύης και μισανθρωπίας από τον δημήτρη πολιτάκη Με κομμένη την ανάσα από τον θοδωρη αντωνοπουλο Το Παρίσι μέσα μας από τον δημήτρη ρηγόπουλο Tι άλλαξε μετά τη 13η Νοεμβρίου; από τον γιάννη πανταζόπουλο

2 lifo – 19.11.15

☛ Στο «Selfies, αυτή η μάστιγα» ο Γιάννης Πανταζόπουλος χαρτογράφησε ένα από τα πιο εντυπωσιακά φαινόμενα της ψηφιακής εποχής. Ο dennis σχολίασε: «Βέβαια, μην ξεχνάμε ότι πολλοί/πολλές που ανεβάζουν φωτογραφίες σε social media τύπου instagram βγάζουν πια και χρήματα από αυτό. Διαφημίζουν ρούχα, καλλυντικά, ξενοδοχεία κ.ά. Νομίζω ότι αυτό που πρέπει να προβληματίσει είναι η ανάγκη των “ακολούθων” να παρατηρούν σχεδόν δογματικά ένα συγκεκριμένου τύπου lifestyle κάποιων ανθρώπων που κατά πάσα πιθανότητα δεν θα γνωρίσουν και ποτέ...». Από την άλλη, ο αναγνώστης tuturutu διέβλεψε κάποια συνωμοσία πίσω απ’ τις selfies… «Οι selfies είναι το τέλειο μέσο αυτοπαρακολούθησης και αυτοπροσδιορισμού τοποθεσίας ενός ατόμου. Φυσικά, τον Μεγάλο Αδελφό δεν τον ενδιαφέρει τι κάνει η Κούλα στο πανηγύρι του χωριού της βγάζοντας selfie, αλλά για να βγάλουν αυτήν τη μόδα τα τσακάλια της παγκοσμιοποίησης, κάτι θα ξέρουν...». ☛ Για «Μια γενιά που δεν έχει να περιμένει τίποτα» μιλούσε το cover story μας την περασμένη εβδομάδα, που επιμελήθηκαν ο M. Hulot και ο Γιάννης Πανταζόπουλος. Τις δικές τους λύσεις –σοβαρές και μη– πρότειναν οι αναγνώστες μας. Να μερικά απ’ τα σχόλια. NikolasD: «Ας σκοτώσουμε ο κάθε εργαζόμενος από 2 συνταξιούχους και θα λυθεί το πρόβλημα... Μακάβριο, αλλά τελικά μάλλον μονόδρομος, μέχρι να γίνουμε κι εμείς συνταξιούχοι και να μας σκοτώσουν οι τότε εργαζόμενοι...». ΣΠΑΣΙΚΛΑΚΙ: «Το πρόβλημα είναι πως όλα αυτά τα παιδιά μεγάλωσαν και κόπιασαν στα θρανία με το greek dream της πασοκονεοδημοκρατίας: διορισμός στο Δημόσιο. Χρεοκοπήσαμε το 2010 και μπήκαμε σε μνημόνια, έτσι το Δημόσιο έκλεισε. Θα περίμενε κανείς ο ιδιωτικός τομέας να τραβήξει κουπί. Όμως ένας ιδιωτικός τομέας μη παραγωγικός, κυρίως βασισμένος σε υπηρεσίες και χωρίς εξειδικευμένες θέσεις εργασίας, ήταν αδύνατο να αποτελέσει διέξοδο για άτομα με πτυχία και δεξιότητες. Ήταν νομοτέλεια οι πτυχιούχοι να έχουν την τύχη των λοιπών Βαλκάνιων: μετανάστευση. Η χώρα θέλει μια δεκαετία τουλάχιστον για να στρώσει και πάλι αμφιβάλλω εάν θα παραγάγει εξειδικευμένες θέσεις εργασίας, όσο το επιχειρείν παραμένει σε ρηχά νερά τύπου “θα ανοίξω σουβλακερί ή χιπστεροκαφέ”. Μια λύση θα ήταν να απορροφηθούν μαζικά χιλιάδες πτυχιούχοι σε δομές του κράτους που υπολειτουργούν, αλλά προφανώς δεν γίνεται». Dimos Mitel: «Είμαι 29 ετών και κάτοχος μεταπτυχιακού. Το τι άγχος και στερήσεις πέρασα προκειμένου να φτάσω στο σημείο να πάρω και το μεταπτυχιακό μου δεν περιγράφεται, όσο για τα ψυχοσωματικά που βιώνω τώρα, μετά από όλη αυτήν τη χρόνια πίεση, αυτά ας μην τα σχολιάσω. Το αποτέλεσμα από όλο αυτό ήταν να βολοδέρνω σε 5μηνα προγράμματα χωρίς ένσημα και χωρίς να πληρώνομαι στην ώρα μου, με μεγαλύτερά μου όνειρα σε αυτήν τη χώρα να βρω μια δουλειά με 450 ευρώ περίπου, τα οποία, αν είμαι τυχερός και πέσω σε κάποια βιώσιμη επιχείρηση, θα τα παίρνω στην ώρα μου. Μοναδική μου ελπίδα είναι να πάρω το τεράστιο ρίσκο τού να ανοίξω μια επιχείρηση, πού αλλού, στην Ελλάδα». Smartherc: «Καλό το άρθρο, ενδιαφέρουσες οι απόψεις των νέων, ωραία ιδέα και έρευνα. Παρ’ όλα αυτά, ο τίτλος “H γενιά που δεν έχει να περιμένει τίποτα” είναι τελείως λάθος. Δεν είμαι νέος πια, είμαι ήδη στη λάθος μεριά των 40 φεύγα και έχω δει ήδη τη ζωή μου να αλλάζει τουλάχιστον δέκα φορές. Κάποιες φορές ήταν ανατροπή προς το χειρότερο, κάποιες άλλες ήταν η τυχερή στροφή προς την πρόοδο. Αυτό που έχω καταλάβει καλά είναι ότι τα πάντα είναι πιθανά και τίποτα δεν είναι δεδομένο. Οι νέοι του σήμερα θα βιώσουν απίθανα πράγματα. Μπορεί να βιώσουν κάποιου είδους μαζική καταστροφή – δεν το εύχομαι βέβαια. Μπορεί να βιώσουν την οριστική απαλλαγή της ανθρωπότητας από τις ασθένειες. Πολλοί θα κάνουν ταξίδια στο Διάστημα. Κάποιοι θα ζήσουν 150 χρόνια και θα δουν απίστευτα πράγματα λόγω της εξέλιξης της τεχνολογίας. Το να λέτε, όμως, στους νέους ή, ακόμα χειρότερα, να λένε οι ίδιοι οι νέοι ότι η γενιά τους δεν έχει να περιμένει τίποτα (εννοώντας κυρίως τη σύνταξη λόγω γήρατος) είναι τουλάχιστον μίζερο...».

α π ό τ ον α ρη δ η μ οκ ιδ η

Oι αντιδράσεις που δημιούργησαν τα άρθρα και τα posts μας την περασμένη εβδομάδα.

feedback453

Ποιοι βγάζουν λεφτά απ' τις selfies τους;

posts γράμματα e-mails

*Στείλτε μας Feedback: feedback@lifo.gr

Ο James Bond πίνει Belvedere Vodka. Εσύ; Μια special edition φιάλη με τα αναγνωρίσιμα λογότυπα των ταινιών του πράκτορα 007.

«Χ

ρειάζεσαι γνώση και αυτοπεποίθηση για να παραγγείλεις ένα vodka martini, κάτι που ο James Bond καταφέρνει άκοπα εδώ και τόσα χρόνια» ήταν η ατάκα της Stephanie Sigman, ενός από τα κορίτσια του πράκτορα 007 στη νέα του ταινία Spectre. Και ο πολυμήχανος πράκτορας έχει αποδείξει ότι ξέρει να πίνει. Αυτήν τη φορά βάζει στο ποτήρι του Belvedere Vodka (60 ml) και τη χτυπάει με μπόλικο πάγο και 10 ml ξηρό βερμούτ, για να το τελειοποιήσει με μια πράσινη ελιά Σικελίας και 5ml από την άλμη της, πριν το σουρώσει σε ένα παγωμένο martini glass. Γνωστός για το «shaken, not stirred» martini του, γνωρίζει τη βότκα που θα κάνει τη διαφορά στο κοκτέιλ του και αυτή δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από τη Belvedere Vodka, με τα ευχάριστα αρώματα βανίλιας, τον απαλό της χαρακτήρα και τη μεταξένια επίγευση που αφήνει στον ουρανίσκο. Η super premium βότκα από την Πολωνία γιορτάζει τη συνεργασία της με την πολυαναμενόμενη 24η ταινία του James Bond, που πρόσφατα βγήκε και στους ελληνικούς κινηματογράφους, παρουσιάζοντας μία special edition φιάλη με τα αναγνωρίσιμα λογότυπα των ταινιών James Bond, το «007» και το εμβληματικό περίστροφο. Θα τη βρείτε σε φιάλες των 70 cl και 1.75 l. Η Belvedere Vodka είναι η αυτή που δημιούργησε νέα πρότυπα τελειότητας και διαμόρφωσε την κατηγορία της luxury βότκας παγκοσμίως. Φτιαγμένη αποκλειστικά από ένα και μόνο είδος αγνής σίκαλης (Dankowskie Rye), αναμειγνύεται με νερό από την παρθένα πηγή της και υπόκειται σε τετραπλή απόσταξη, προσφέροντας την πιο premium εμπειρία γεύσης.

☛ Για το τι προβλέπει η επέκταση του Συμφώνου Συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια έγραψε ο Δημήτρης Κυριαζής και ο raydon σχολίασε: «Επειδή το συγκεκριμένο θέμα έχει αρκετές φορές εξαγγελθεί τους τελευταίους μήνες και έχουμε δει πολλές φορές τον τίτλο “Επέκταση του Συμφώνου Συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια”, αλλά Σύμφωνο ακόμα δεν έχουμε, εγώ θα κρατήσω τις επιφυλάξεις μου μέχρι να δω το πρώτο ζευγάρι να το υπογράφει. Συνήθως, αυτό που κάνει η κυβέρνηση σε τέτοια θέματα είναι να λέει κάτι, να δείχνει προθέσεις και μετά, ανάλογα με τις αντιδράσεις και υπολογίζοντας το πολιτικό κόστος, να το παίρνει πίσω ή να το αφήνει να αδρανήσει. Ελπίζω να μη συμβεί το ίδιο και αυτήν τη φορά».

Free Press. Eβδομαδιαίος οδηγός της Αθήνας. Κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη.

Excellent choice, Mr. Bond!

19.11.15 – lifo

3

Index

StatusUpdate εκδότης Στάθης Τσαγκαρουσιάνος γενικοσ διευθυντής Μιχάλης Μιχαήλ ... Κοιτάζει κανείς τις λίστες με τις θεατρικές παραστάσεις και παρατηρεί πως ελάχιστες είναι ανεβάσματα ολοκληρωμένων θεατρικών έργων. Όλο βασισμένα σε λογοτεχνικά κείμενα, ποίηματα, διασκευές. Με τρομάζει αυτό που τους σκηνοθέτες μας δεν τους καλύπτει κανένα από τα υφιστάμενα κείμενα για να εκφράσουν το όραμά τους. διευθυντής

Όλα τα βιβλία που πρέπει να διαβάσετε αυτόν το χειμώνα Το μεγάλο ετήσιο αφιέρωμά μας στην ελληνική εκδοτική παραγωγή. Σελ. 20

Ο Ευθύμης Φιλίππου και οι κομμένες σκηνές από το «Chevalier»"" Αποκλειστικά στη LifO.

M. Hulot ...25η Μαρτίου είναι Παρασκευή. Και το Πάσχα, Πρωτομαγιά (ένα απλό checking στις αργίες του 2016). εμπορική διεύθυνση Δήμητρα Πασομένου υπεύθυνος ψηφιακής ανάπτυξης Νίκος Ζαφείρης ... lifo.gr v2.0: Ό,τι πιο προχωρημένο και καλαίσθητο έχω δει στο Ίντερνετ φέτος! Μπράβο στην ομάδα του site για την υπέροχη δουλειά :) art director Χρήστος Τζοβάρας υπεύθυνος lifo.gr Άρης Δημοκίδης ... Ο καλύτερος αντίλογος στο εκτεταμένο «αυτομαστίγωμα» των Ελλήνων/Ευρωπαίων/Δυτικών έχει γραφτεί απ’ τον Κορνήλιο Καστοριάδη. (Υπάρχει και στο ολοκαίνουργιο σάιτ μας, στο LIFO.gr) αρχισυντακτησ lifo.gr Θανάσης Χαραμής προγραμματισμός lifo.gr Αγγελική Βαξάλη, Σπύρος Γκατζούνας συντονισμός ύλης Μαρκέλλα Ανδρικάκη ... Ginger addict!

Σελ. 42

συντακτική ομάδα

Στο υπέροχο Κουκάκι Αφιέρωμα σε μία από τις πιο κομψές περιοχές του κέντρου.

Είδαμε την παράσταση «Mάγκντα Γκαίμπελς» Η Ματίνα Καλτάκη βλέπει το νέο έργο του Γιώργου Βέλτσου σε σκηνοθεσία Άντζελας Μπρούσκου. Σελ. 44

ΑΚΟΜΑ

Νικόλας Σεβαστάκης

Good LifO

Θοδωρής Αντωνόπουλος

Βιβλίο: Τίνα Μανδηλαρά ... «Λες κι άκουσα το αστροπελέκι στα ύψη να βρυχιέται: Πάνω από την Ευρώπη ο Χίτλερ, “Να πεθάνουν”, καταριέται / Εμάς είχε στο νου, αγάπη, εμάς είχε στο νου», «Πένθιμο Μπλουζ» του Γ.Χ. Ώντεν (μτφρ. Ερρίκος Σοφράς, εκδόσεις Κίχλη) Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης ... «Σύσσημον», Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας, και ξερό ψωμί! Κινηματογράφος: Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος Θέατρο: Ματίνα Καλτάκη ... Μία από τις χειρότερες παραστάσεις που έχω δει το «Frankenstein Project» του Oύγγρου σκηνοθέτη του θεάτρου και του κινηματογραφου Kornel Mundruczo. Γεύση: Νίκη Μηταρέα ... «Μη σταματάς ποτέ να χαμογελάς. Επειδή δεν ξέρεις ποιος θα μπορούσε να ερωτευτεί το χαμόγελό σου» είπε ο Κολομβιανός συγγραφέας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.

ΣΤΗΛΕΣ

Δημήτρης Πολιτάκης Σελ. 14

Δημήτρης Ρηγόπουλος ... Μου αρέσει η πρωτοβουλία του δήμου να φωταγωγήσει την πόλη νωρίτερα από κάθε άλλη χρονιά. Δημήτρης Πολιτάκης

Σελ. 33

Σελ. 12

columnists: Νικόλας Σεβαστάκης Θοδωρής Αντωνόπουλος ...

Σελ. 36

Starfax Σελ. 45

Naked City Σελ. 46

Σελ. 14

Δημήτρης Ρηγόπουλος Σελ. 17

StarFax: Μαριβίκυ Καλλέργη ... Δεχτείτε τα οικεία σας πρόσωπα με τα ελαττώματα και τις αδυναμίες τους. Σύνταξη: Αλέξανδρος Διακοσάββας Μόνο φως. Βασίλης Καψάσκης, Κατερίνα Ηλιάκη, Δημήτρης Κυριαζής Μαρίνα Πετρίδου ... «Καπουλέτοι και Μοντέκκοι» στο Μέγαρο Μουσικής < 3. Γιάννης Πανταζόπουλος ... Ο «Γιος του Σαούλ» η καλύτερη ταινία για τη φρίκη του Ολοκαυτώματος. Σοκάρει και αφυπνίζει! Χρήστος Παρίδης ... Αυτό το τσιτάτο που λέει ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται δεν γίνεται να ακυρωθεί και να πρυτανεύσουν οι μεγάλες κατακτήσεις του σύγχρονου πολιτισμού; Μαρία Παππά... Ποπ! Σταγόνες λεκιάζουν τα χέρια. Λάμπρος Αραπάκος, Λένα Φουτσιτζή, Θεόφιλος Δουμάνης φωτογράφοι Σπύρος Στάβερης, Πάρις Ταβιτιάν, Freddie F. creative media Kώστας Στανέλλος aτελιέ Βανέσσα Φερλέ internet assistant Νινέττα Γιακιντζή διόρθωση κειμένων Μαρία Δρουκοπούλου ... Αυτό με τον τύπο κάπου στην οδό Βατάτζη που έχει σεκλέτια και όλη την ημέρα σχέδον παίζει το ελληνικό ρεπερτόριο του καψούρη κάποτε πρέπει να σταματήσει. Ή, ας το γυρίσει και λίγο στο ξένο! γραμματεία σύνταξης Βιβίκα Ανδριανάτου senior direct market manager Κώστας Μαντάς direct market managers Βούλα Καραβαγγέλη Γιώργος Λυκουργιώτης Σπύρος Αποστολόπουλος υποδοχή διαφήμισης Ξένια Στασινοπούλου συντονισμοσ διαφήμισης Μάγδα Τζακώστα οικονομική διεύθυνση Δημήτρης Τασιόπουλος

www.lifo.gr ΔΥΟ ΔΕΚΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. Boυλής 22, Αθήνα, 105 63, τηλ.: 210 3254 290, fax: 210 3249 785, info@lifo.gr

4 lifo – 19.11.15

λογιστήριο Βασίλης Κοτρωνάκης Μαριλένα Παππού Άλκηστις Γκούμα κωδικος εντυπου 7639

19.11.15 – lifo

5

εκθεση

«η σωφρονία, ένα σενάριο, ο δούρειος αμνός και άλλα συμβάντα» Η Άννα Αμπαριώτου γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και ζει. Η δουλειά της περιλαμβάνει ζωγραφική, video art και εγκαταστάσεις. Αυτές τις μέρες παρουσιάζει την τέταρτη ατομική της έκθεση σε επιμέλεια Ίριδας Κρητικού. Η έκθεση περιλαμβάνει τρεις ενότητες: τη Σωφρονία, το σενάριο και τον Δούρειο Αμνό. Η έκθεση διακρίνεται για τους συμβολισμούς της.

iLoveAthens

19/11, 20:00, Gallery Genesis, Χάρητος 35, Κολωνάκι, είσοδος ελεύθερη.

6 lifo – 19.11.15

19.11.15 – lifo

7

8 lifo – 19.11.15

19

25

νοεμbριου

2015

Talkof theTown

Άρης Μπερλής

μεταφραστησ «Όπως κάθε σοβαρό λογοτεχνικό έργο, έτσι και τα «Κύματα» μιλούν για την τραγικότητα της ζωής. Εφόσον γερνάμε και πεθαίνουμε, δεν υπάρχει χάπι-εντ». Από τη Σταυρούλα Παπασπύρου

σελ. 15

επιμελεια: the lifo team

to Verbatim για τισ 13.11.2015

aπο τον δημητρη κυριαζη

TheBuzz

Μερικές ψύχραιμες –και κάποιες όχι τόσο– δηλώσεις ηγετών και γνωστών προσώπων μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι. «Τίποτε από αυτά που κάνουν αυτοί οι μαλάκες δεν πρόκειται να δουλέψει. Αν είσαι σε πόλεμο με την κουλτούρα και τον τρόπο ζωής στη Γαλλία, καλή τύχη!», τζον όλιβερ, παρουσιαστής του «last week tonight». / «Η Γαλλία όπως έστρωσε θα κοιμηθεί», κώστας ζουράρις, βουλευτής αν.ελ. / «Αισθάνομαι με πολλούς τρόπους διχασμένη. Αισθάνομαι κάτι του τύπου: “γιατί είμαι δω πάνω και χορεύω και περνάω καλά, ενώ την ίδια ώρα άνθρωποι κλαίνε για την απώλεια των αγαπημένων τους;”. Όμως αυτό ακριβώς θέλουν να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι. Θέλουν να μας κάνουν να το βουλώσουμε. Θέλουν να μας φιμώσουν και δεν θα τους αφήσουμε. Δεν θα τους αφήσουμε ποτέ», μαντόνα. / «Το να μισείς όλους τους Μουσουλμάνους γι’ αυτό που έγινε στο Παρίσι είναι σαν να μισείς όλους τους Χριστιανούς εξαιτίας της ομοφοβικής Εκκλησίας Βαπτιστών του Westboro», στίβεν κινγκ, συγγραφέας. / «Κανένας δεν είχε όπλα παρά μόνο οι κακοί. Μπορείς να πεις ό,τι θες, αλλά αν είχαν όπλα (οι Γάλλοι), αν είχαν το δικαίωμα να οπλοφορούν, η κατάσταση θα ήταν πολύ πιο διαφορετική», ντόναλντ τραμπ, υποψήφιος για το προεδρικό χρίσμα των ρεπουμπλικάνων. / «Αυτό ήταν το πρώτο άμεσο χτύπημα εναντίον της μουσικής στον αποκαλούμενο “πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας”. Είναι πολύ ενοχλητικό. Αυτοί είναι οι δικοί μας άνθρωποι. Θα μπορούσα να είμαι εγώ (στο Μπατακλάν)», μπόνο, τραγουδιστής των u2. / «Μαζί με τους Γάλλους αδελφούς μας, ενάντια στην τρομερή επίθεση κατά του Παρισιού και της Ευρώπης», ματέο ρέντσι, ιταλός πρωθυπουργός. / «H πρώτη ερώτηση στο στόμα κάθε Γάλλου πολίτη σήμερα είναι “η πολιτική της Γαλλίας τα τελευταία πέντε χρόνια (σ.σ. στη Συρία) ωφέλησε τον λαό της Γαλλίας;”. Η απάντηση είναι όχι, οπότε αυτό που του ζητώ (σ.σ. του Ολάντ) να κάνει είναι να ενεργήσει προς το συμφέρον του γαλλικού λαού, το οποίο σημαίνει να αλλάξει την πολιτική του», μπασάρ αλ άσαντ, πρόεδρος της συρίας. / «Αυτοί που διέπραξαν τις επιθέσεις αυτές είναι ακριβώς εκείνοι από τους οποίους προσπαθούν να γλιτώσουν οι πρόσφυγες και όχι το αντίθετο και κατά συνέπεια δεν υπάρχει λόγος να ξαναδούμε στο σύνολό της την ευρωπαϊκή πολιτική όσον αφορά το θέμα των προσφύγων. Δεν θα πρέπει να μπερδεύουμε τις διαφορετικές κατηγορίες των ανθρώπων που έρχονται στην Ευρώπη. Ο υπεύθυνος για τις επιθέσεις στο Παρίσι… είναι ένας εγκληματίας και όχι ένας πρόσφυγας, όχι ένας άνθρωπος που ζητάει άσυλο. Θα καλούσα όσους προσπαθούν να αλλάξουν στην Ευρώπη τη μεταναστευτική ατζέντα που έχουμε υιοθετήσει να αντιμετωπίζουν με σοβαρότητα το θέμα αυτό. Βλέπω τη δυσκολία, αλλά δεν βλέπω την ανάγκη να αλλάξουμε τη γενική μας προσέγγιση», ζαν-κλοντ γιούνκερ, πρόεδρος της ευρωπαϊκής επιτροπής. \ «Η Πολωνία δεν μπορεί να δεχθεί μετανάστες βάσει των ποσοστώσεων της Ε.Ε. Μπροστά στις τραγικές ενέργειες στο Παρίσι, δεν βλέπουμε να υπάρχει η δυνατότητα, πολιτικά, να εφαρμοστεί η δέσμευση αυτή. Η απόφαση του Συμβουλίου της Ε.Ε. ισχύει για όλες τις χώρες της Ε.Ε., αλλά είναι πολύ δύσκολο να φανταστούμε σήμερα την εφαρμογή της», κόνραντ σιμάνσκι, νέος υπουργός ευρωπαϊκών υποθέσεων στην πολωνία. \ «Έχουμε αποτρέψει πέντε επιθέσεις από το καλοκαίρι. Εδώ και μήνες ξέραμε ότι θα χτυπήσουν οι τρομοκράτες και ήμασταν σε επιφυλακή για να αποτρέψουμε αυτά τα χτυπήματα», μανουέλ βαλς, πρωθυπουργός της γαλλίας. / «Ζούμε σε εποχές στις οποίες θρηνούμε θύματα ενός νέου είδους πολέμου. Εδώ και χρόνια γνωρίζουμε ότι οι πολεμικές συγκρούσεις έρχονται πιο κοντά μας. Αυτοί οι οποίοι κάνουν τέτοιες ενέργειες ή τις καλωσορίζουν πρέπει να γνωρίζουν ότι η κοινωνία των δημοκρατών είναι πιο δυνατή από τη Διεθνή του Μίσους. Σκύβουμε το κεφάλι μπροστά στους νεκρούς, αλλά ποτέ δεν θα υποκύψουμε στην τρομοκρατία», γιοάχιμ γκάουκ, πρόεδρος της γερμανίας. / «Η Κίνα είναι βαθύτατα σοκαρισμένη από τις επιθέσεις. Η τρομοκρατία είναι μια κοινή πρόκληση που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα. Η Κίνα στηρίζει αποφασιστικά τη Γαλλία στη διατήρηση της εθνικής της ασφάλειας και σταθερότητας και στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας», χονγκ λι, υπουργός εξωτερικών της κίνας. / «Οι σκέψεις μας και οι προσευχές μας στρέφονται στα ξαδέρφια μας, τους Γάλλους, αυτήν τη σκοτεινή και τρομερή στιγμή. […] Δεσμευτήκαμε προεκλογικά ότι θα σταματήσουμε τους βομβαρδισμούς στη Συρία, όμως θα συνεχίσουμε να παίζουμε σημαντικό στρατιωτικό ρόλο στη συμμαχία εναντίον του ISIS», τζάστιν τρούντο, πρωθυπουργός του καναδά. / «Δεν είναι μια επίθεση εναντίον του Παρισιού ή των Γάλλων πολιτών αλλά εναντίον όλης της ανθρωπότητας και των οικουμενικών μας αξιών. Η Γαλλία είναι ο παλαιότερός μας σύμμαχος. Το Παρίσι αντιπροσωπεύει τις αιώνιες αξίες της ανθρώπινης προόδου. Οι αρχές της ελευθερίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης δεν είναι απλώς αξίες για τις οποίες οι Γάλλοι νοιάζονται βαθιά αλλά είναι αξίες τις οποίες μοιραζόμαστε κι εμείς» μπαράκ ομπάμα, πρόεδρος των ηπα. / «Είμαι συγκλονισμένος από τα γεγονότα στο Παρίσι απόψε. Οι σκέψεις μας και οι προσευχές μας στρέφονται στον γαλλικό λαό. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να βοηθήσουμε», ντέϊβιντ κάμερον, πρωθυπουργός μεγάλης βρετανίας. / «Η χθεσινοβραδινή πολύνεκρη τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι ήταν τυφλό, αλλά στοχευμένο χτύπημα. Ήταν ένα χτύπημα στην Ευρώπη της δημοκρατίας και της ελευθερίας, ένα χτύπημα στην Ευρώπη της πολυπολιτισμικότητας. Οι τρομοκράτες θα μας νικήσουν αν μας αναγκάσουν να εγκαταλείψουμε τις αρχές μας, αν μας οδηγήσουν σε μια Ευρώπη-φρούριο μέσα στο οποίο θα ζουν φοβισμένοι λαοί. Χρέος μας είναι να εξαρθρώσουμε και να απομονώσουμε άμεσα τους τρομοκράτες. Χρέος μας, όμως, είναι και να σταματήσουμε άμεσα τον κύκλο της βίας και των πολεμικών συγκρούσεων. Να βρούμε λύση στο προσφυγικό ζήτημα. Στο δράμα των ανθρώπων που φεύγουν από τα σπίτια τους κυνηγημένοι από τους ίδιους τρομοκράτες και πνίγονται στη Μεσόγειο», αλέξης τσίπρας, πρωθυπουργός της ελλάδας. / «Αυτή η τραγωδία είναι μια ακόμη απόδειξη της βάρβαρης φύσης της τρομοκρατίας, που αποτελεί πρόκληση για τον ανθρώπινο πολιτισμό. Θα ήθελα να επιβεβαιώσω την προθυμία [μας] για στενή συνεργασία με τους Γάλλους εταίρους για τη διερεύνηση των τρομοκρατικών εγκλημάτων στο Παρίσι. Ελπίζω ότι οι εγκέφαλοι και οι δράστες θα οδηγηθούν στη δικαιοσύνη», βλαντίμιρ πούτιν, πρόεδρος της ρωσίας. / «Είμαι βαθύτατα συγκλονισμένη από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι. Η σκέψη μου αυτές τις ώρες είναι με τα θύματα των προφανώς τρομοκρατικών επιθέσεων, με τους συγγενείς τους, καθώς και με όλους τους ανθρώπους στο Παρίσι. Η γερμανική κυβέρνηση βρίσκεται σε επαφή με τη γαλλική κυβέρνηση και της έχει μεταφέρει τη συμπάθεια και την αλληλεγγύη των ανθρώπων στη Γερμανία», άνγκελα μέρκελ, καγκελάριος της γερμανίας. / «Για μια ακόμη φορά η φρίκη της τρομοκρατίας έπληξε το Παρίσι με σειρά πρωτοφανών τρομοκρατικών επιθέσεων. Εκ μέρους της Ιεράς Μητροπόλεως Γαλλίας και εκ μέρους των Ορθοδόξων Επισκόπων της χώρας, καταδικάζω απερίφραστα αυτές τις πράξεις βαρβαρότητας και προσεύχομαι για τα θύματα και τις οικογένειές τους. Τα τραγικά αυτά γεγονότα αποτελούν θερμή έκκληση για εθνική ενότητα, ενίσχυση της ειρηνικής συμβίωσης και προστασία των αξιών της δημοκρατίας μας. Καλώ όλους τους ορθόδοξους χριστιανούς της Γαλλίας να προσευχηθούν στον Κύριο για τα αδικοχαμένα θύματα, τις οικογένειές τους και τους συγγενείς τους. Ας ενώσουμε όλοι τις προσευχές μας για τη Γαλλία και όλες τις χώρες που έχουν πληγεί από την τρομοκρατία» μητροπολίτης γαλλίας εμμανουήλ. / «Οι αξίες μας και το κράτος δικαίου μας είναι ισχυρότερα από τον φανατισμό τους. Το Ισλαμικό Κράτος είναι εχθρός μας. Είμαστε σε πόλεμο με το Ισλαμικό Κράτος. Δεν είμαστε σε πόλεμο με μια χώρα, μια πίστη ή με το Ισλάμ», μαρκ ρούτε, ολλανδός πρωθυπουργός. / «Ο πρίγκιπας Φίλιππος κι εγώ είμαστε σοκαρισμένοι και λυπημένοι από την τρομερή απώλεια ζωών στο Παρίσι. Στέλνουμε τα πιο ειλικρινή μας συλλυπητήρια σε όλες τις οικογένειες αυτών που έχασαν τη ζωή τους και σε ολόκληρο τον γαλλικό λαό», βασίλισσα ελισάβετ. / «Η ισπανική κυβέρνηση εκφράζει σοκ και βαθιά θλίψη μετά τη σειρά των επιθέσεων που στοίχισαν τη ζωή σε έναν τεράστιο αριθμό ανθρώπων. Ο ισπανικός λαός είναι συγκλονισμένος και αισθάνεται φρίκη γι’ αυτές τις επιθέσεις. Η Ισπανία είναι στο πλευρό της Γαλλίας», ανέφερε κυβερνητική ανακοίνωση τύπου που εκδόθηκε στη μαδρίτη. 19.11.15 – lifo

9

Εικονογράφηση: Athenean Sailor

Talk of the Town

128

άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και

352

τραυματίστηκαν στις αιματηρές επιθέσεις του Παρισιού.

τι αλλαξε μετα τη 13η νοεμβριου; Oι επιπτώσεις της τρομοκρατικής ενέργειας στο Παρίσι, οι ηθικοί αυτουργοί της δημιουργίας του μορφώματος ISIS και η διαδικτυακή κάλυψη ενός σημαντικού γεγονότος. Για όλα αυτά σχολιάζουν οι: Βασιλική Γεωργιάδου, Σεραφείμ Σεφεριάδης, Ευτύχης Βαρδουλάκης και Λευτέρης Κουσούλης. Από τον Γιάννη Πανταζόπουλο

«

50 εκατ. δολάρια προσφέρουν οι Ρώσοι σε όποιον δώσει πληροφορίες για τους τρομοκράτες που κατέρριψαν το ρώσικο airbus.

10 lifo – 19.11.15

Ο

φόβος, όνομα ουσιαστικόν, στην αρχή ενικός αριθμός και μετά πληθυντικός: οι φόβοι. Οι φόβοι για όλα από δω και πέρα» έχει γράψει η μεγάλη μας ποιήτρια Κική Δημουλά. Μετά την τρομοκρατική επίθεση της 13ης Νοέμβρη στο Παρίσι όλα αλλάζουν για την Ευρώπη. Η επόμενη μέρα δημιούργησε ακόμη περισσότερους φόβους, ανασφάλεια, ενώ οι σειρήνες ενός πολέμου δυναμώνουν. Παράλληλα, οι επιπτώσεις πληθαίνουν: κλειστά σύνορα, ενίσχυση της ακροδεξιάς, λιγότερες ελευθερίες και ένα βαθύ σκοτάδι αβεβαιότητας να απλώνεται παντού. «Όσο ατελής κι αν είναι ο δυτικός τρόπος ζωής, όσο κι αν δικαιούται κανείς να τον χλευάσει ή να αισθάνεται απέχθεια γι’ αυτόν, είναι αδιαπραγμάτευτος» έγραφε λίγους μήνες πριν στην εφημερίδα «Libération» ο Γάλλος φιλόσοφος Πασκάλ Μπρυκνέρ. Τότε, με αφορμή την επίθεση στο «Charlie Hebdo», ο διάσημος συγγραφέας σημείωνε: «Δεν πρόκειται να ξαναβάλουμε τις γυναίκες στην κουζίνα, να καλύψουμε το κεφάλι τους, να μακρύνουμε τις φούστες τους, να διώκουμε τους ομοφυλόφιλους, να απαγορεύσουμε το αλκοόλ, να περιορίσουμε την ελευθερία της έκφρασης, να απαγορεύσουμε τα βλάσφημα σκίτσα, να λογοκρίνουμε τον κινηματογράφο, το θέατρο, τη λογοτεχνία, να βάλουμε όρια στην ανεκτικότητα, προκειμένου να μην πληγώσουμε κάποιους ευσεβείς. Δεν πρόκειται να ξανακατεβούμε τη λεωφόρο της Ιστορίας ανάποδα για

να ικανοποιήσουμε τους σκοταδιστές και τους “προοδευτικούς” συμμάχους τους. Το ζήτημα δεν είναι ο εξισλαμισμός της Ευρώπης, αλλά ο εξευρωπαϊσμός του Ισλάμ». Πού μπορεί, λοιπόν, να οδηγήσει ο πόλεμος που ξεκίνησε; Είναι μια διένεξη ανάμεσα σε θρησκείες και πολιτισμούς, σε φανατικούς και κοσμικούς ή μεταξύ «αυτών» και «ημών»; Με την κοινή γνώμη συγκλονισμένη, τις ανησυχίες να αυξάνονται και τον φόβο να επικρατεί, αναζητήσαμε ειδικούς που θα μας βοηθήσουν να διερευνήσουμε τις πιο σημαντικές διαστάσεις της τρομοκρατικής απειλής. «Ποια είναι τα συναισθήματα που προκαλεί η τρομοκρατική βία;» ρωτώ την αναπληρώτρια καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Βασιλική Γεωργιάδου. «Να νιώθεις ευάλωτος. Μπροστά στην υπαρξιακή αβεβαιότητα που προκαλούν οι πράξεις τυφλής και εκδικητικής βίας των τρομοκρατών δεν είναι παράδοξο να νιώθει κανείς ευάλωτος. Ένα τέτοιο συναίσθημα δεν εξομοιώνεται με δειλία, πανικό ή τρόμο μπροστά στις απεχθείς πράξεις ή και απέναντι στα ίδια τα πρόσωπα των στυγνών εκτελεστών. Το να νιώθει κανείς ευάλωτος απέναντι σε πράξεις ολοκληρωτικής απόρριψης, ηθικο-κοινωνικού μηδενισμού και επιδίωξης της απόλυτης καταστροφής εκ μέρους των τρομοκρατών καταρχάς συνιστά μια ανθρώπινη αντίδραση και μια συναισθηματική έκφραση απέναντι στο απόλυτο Κακό. Με άλλα λόγια,

6,1

Ρίχτερ ήταν ο σεισμός που σημειώθηκε την Τρίτη στη Λευκάδα.

αποτελεί μια ένδειξη ότι το “κύκλωμα της ενσυναίσθησης” του ατόμου είναι σε εγρήγορση και δεν έχει περιέλθει σε αδράνεια απέναντι στο Ανοίκειο και σε εκφράσεις του Κακού» απαντά. Ποιο είναι το ψυχολογικό υπόβαθρο της τρομοκρατίας; «Ενοχές και φόβοι. Ακριβώς επειδή συναισθηματικές αντιδράσεις είναι αναμενόμενο να προκληθούν έπειτα από τρομοκρατικές πράξεις βίας, οι τρομοκράτες στοχεύουν συνειδητά στην έξαρση και στη χειραγώγηση αυτών των αντιδράσεων. Η τρομοκρατία είναι μια μορφή πολέμου, η ψυχολογική διάσταση της οποίας αποτελεί μια σημαντική συνιστώσα. Εν προκειμένω, η βία που ασκούν οι τρομοκράτες δεν έχει στόχο να πλήξει μόνο συγκεκριμένα θύματα αλλά ασκεί αφόρητη ψυχολογική πίεση και σε αρκετές άλλες δυνητικές κατηγορίες θυμάτων. Για παράδειγμα, σε όσους δεν ήταν μεν αλλά θα μπορούσαν να βρίσκονταν στη θέση των πραγματικών θυμάτων ή σε εκείνους στους οποίους τελικά δεν στόχευσαν οι τρομοκράτες, δημιουργώντας τους ωστόσο, ακριβώς γι’ αυτό, επειδή τη γλίτωσαν δηλαδή, αισθήματα ενοχής, καθώς και σε όσους νιώθουν ότι μπήκαν ή είναι δυνατόν να βρεθούν στο στόχαστρο των τρομοκρατών» επισημαίνει. «Η χειραγώγηση συναισθημάτων σκοπό έχει να προκαλέσει την παθολογικοποίησή τους», σημειώνει και συνεχίζει λέγοντας, «αυτό συμβαίνει όταν τα δυνητικά θύματα της τρομοκρατικής βίας προσλαμβάνουν τον κόσμο λες και αυτός βρίσκεται

22.000

βόμβες πούλησαν οι ΗΠΑ στη Σαουδική Αραβία για τον αγώνα κατά του ISIS.

υπό τον παρατεταμένο έλεγχο των τρομοκρατών. Αυτή η αίσθηση της δύναμης, στην επιβολή της οποίας στοχεύουν οι τρομοκράτες, μετατρέπει συναισθήματα που προκαλούνται από το τρομοκρατικό συμβάν σε ψυχολογικές διαταραχές και μακροχρόνιες μετατραυματικές βλάβες. Τέτοιοι μηχανισμοί συναισθηματικής χειραγώγησης δεν αποτελούν, ωστόσο, εργαλεία μόνο των τρομοκρατών. Τα χρησιμοποιούν και όσοι, επικαλούμενοι την ανάγκη πάταξης της τρομοκρατίας, εξάπτουν τον φόβο των θυμάτων της για να τα στρέψουν εναντίον εκείνων η στάση των οποίων “υποδαυλίζει” τη βία των τρομοκρατών». «Μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου στο Παρίσι, εκτός από τον θάνατο, κάποιοι επιχειρούν να σπείρουν και τον φόβο;» ρωτώ. «Η γαλλική ακροδεξιά πρωτοστατεί σε αυτήν τη διεργασία εθνολαϊκιστικής υστερίας, καλλιεργώντας έναν επιθετικό λόγο εναντίον των μεταναστών και των προσφύγων, εξάπτοντας έτσι τα ξενοφοβικά συναισθήματα και πριμοδοτώντας ιδέες περί εθνικο-πολιτισμικής ομοιογένειας, καθαρότητας και κλειστών συνόρων. Πρόκειται για έναν λόγο πολεμικό και μισαλλόδοξο. Επιπλέον, είναι ένας λόγος αναποτελεσματικός όσον αφορά την αντιμετώπιση της τρομοκρατικής βίας. Αυτή, όσο μπορεί να καταστεί διαχειρίσιμη, μπορεί να αντιμετωπιστεί με στοχευμένες δράσεις που προϋποθέτουν εθνική συναίνεση και συνεργασίες κορυφής στην ευρωπαϊκή και την παγκόσμια πολιτική σκηνή. Η ακροδεξιά δεν διαθέτει καμία πρόταση και το μόνο που κάνει είναι να διεγείρει τον φανατισμό, τη μνησικακία και να συντηρεί τον σπόρο των τρομοκρατών του ISIS» συμπληρώνει η κ. Γεωργιάδου.

Τ

ο εγκληματικό χτύπημα στο Παρίσι αποκαλύπτει με τρόπο δραματικό –πριν και πάνω απ’ όλα– τη συστημική βαρβαρότητα και τα αδιέξοδα» θα μου πει ο αναπληρωτής καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Life Member στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ, Σεραφείμ Σεφεριάδης. «Η κυρίαρχη αντίληψη, που παρουσιάζει τον ISIS ως εχθρό των μεγαλόσχημων ισχυρών της Δύσης, όπως η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ, παρακάμπτει το γεγονός ότι οι δυνάμεις αυτές του παρείχαν όλα τα μέσα για να αναπτυχθεί, κι αυτό σε δύο τουλάχιστον επίπεδα: ένα στενά επιχειρησιακό και ένα βαθύτερα δομικό. Ως προς το πρώτο, αρκεί κανείς να αναφερθεί σε πράξεις όπως η απόφαση της Ε.Ε. τον Απρίλιο του 2013 να άρει το εμπάργκο στην εισαγωγή συριακού πετρελαίου, από περιοχές, δηλαδή, που ήδη ελέγχονταν από τζιχαντιστές. Η ενεργή υποστήριξη που παρείχαν CIA και MI6 στην εκπαίδευση ισλαμιστικών ομάδων και στον εξοπλισμό τους από τα λιβυκά οπλοστάσια, καθώς και το γεγονός ότι, όπως αποκαλύφθηκε από επίσημο έγγραφο της αμερικανικής αντικατασκοπείας, μέχρι και το 2012 οι ΗΠΑ προωθούσαν, ως μέσο για τη διεύρυνση της επιρροής τους, τη δημιουργία ενός σαλαφιστικού πριγκιπάτου μεταξύ Συρίας και Ιράκ. Πρόκειται για τους ίδιους ανθρώπους που σήμερα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τα αδικοχαμένα θύματα του τέρατος που οι ίδιοι δημιούργησαν, χωρίς καν να διανοούνται να απολογηθούν» λέει. «Υπάρχει, όμως, και ένα δεύτερο επίπεδο ευθύνης, βαθύτερο και ενδεχομένως ακόμη πιο αδυσώπητο» υποστηρίζει ο κ. Σεφεριάδης. «Η πλήρης οικονομική, πολιτική και κοινωνική καταστροφή που οι δυτικές επεμβάσεις επέφεραν σε αυτή την περιοχή του πλανήτη. Οι νεκροί στο Ιράκ, που φτάνουν το 1,5 εκατομμύριο, η απόλυτη ερήμωση και ο εκβαρβαρισμός. Ας μην έχουμε καμιά αμφιβολία για την εξυπηρέτηση μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων. Προϊόν και τεκμήριο αυτής της κόλασης είναι το φαινόμενο ISIS και οι πρακτικές του. Είναι κάτι σαν τη φωτιά που έβαλε ένας πυρομανής, που τώρα έφτασε να απειλεί και τον ίδιο.

«

70 εκατ. χρήστες συμπαραστάθηκαν στο Παρίσι μέσω του instagram.

Όμως το μόνο που μπορεί να κάνει ο πυρομαήταν εκτενέστατη, θα έλεγε κανείς ότι οι χρήνής που όψιμα απειλείται –οι μεγάλες δυνάμεις στες των social media ήταν με το ένα χέρι στο του καπιταλισμού της καταστροφής– είναι να τηλεκοντρόλ και με το άλλο στο κινητό τους. βάλει κι άλλες φωτιές. Στις συνθήκες αυτές κυΤο δεύτερο στάδιο ήταν η αφομοίωση. Πώς το οφορείται, ωστόσο, και μια άλλη, εξίσου αποεισπράξαμε, τι σήμαινε για εμάς και οι πρώτες τρόπαιη προοπτική: η περαιτέρω συρρίκνωση αναλύσεις για τα τεκταινόμενα. Και στη συνέπολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων δήθεν χεια, οι εκδηλώσεις συμπαράστασης, το βάως αμυντικό μέσο, που όμως κύριο στόχο έχει ψιμο του προφίλ, η ανάρτηση φωτογραφιών, την κεφαλαιοποίηση του φόβου και την παη χρήση ειδικών εφαρμογών, τα hashtags, η ράλυση των διεκδικητικών αντανακλαστικών συμμετοχή σε σχετικές ομάδες. Αυτό ήταν και της κοινωνίας. Στην Ελλάδα γνωρίζουμε πολύ το μεγαλύτερο σε διάρκεια και μέγεθος στάδιο καλά τους τρόπους με τους οποίους οι ισχυτης σοσιαλ-μιντιακής συζήτησης. Το τρίτο; Ο ροί επιδιώκουν να εδραιώσουν την κυριαρχία καβγάς. Διότι social media μόνο με συναινέσεις τους, αξιοποιώντας τα αλλεπάλληλα σοκ που και χωρίς καβγά δεν υφίστανται. Οι ομαδοποιήβιώνουν οι απλοί άνθρωποι. Είναι βέβαιο ότι σεις, η δημιουργία “πολιτικοψηφιακού προφίλ” αυτό θα επιχειρηθεί και σήμερα –έχει, άλλωκάθε χρήστη και οι συνακόλουθες συγκρούστε, ήδη αρχίσει με τις αμετροεπείς εξαγγελίες σεις ήταν θέμα χρόνου. Τα “ναι μεν αλλά”, τα ολικών πολέμων–, ανάλογων του πνεύματος “γιατί δεν αντιδράσατε τότε που...”, οι μομφές, Μπους την επαύριο της 11ης Σεπτέμβρη, και από τη μια περί υποκρισίας και από την άλλη την αδιαφοροποίητη προώθηση ενός λόγου περί συγκεκαλυμμένης χαιρεκακίας. Κλασικές επίτασης της ασφάλειας, λες κι αυτό πρόκειται καθημερινές σοσιαλ-μιντιακές συνήθειες. Κάή είναι δυνατόν να δώσει λύσεις στο πρόβλημα πως έτσι, όμως, θα πορευόμαστε εφεξής. Το που αναπόφευκτα θα εκθρέψει άλογη μισαλλοδικαίωμα λόγου και σχολιασμού, έστω και σε δοξία και φανατισμό, δηλαδή εκείνα ακριβώς μικρό κοινό, σε κάνει να νιώθεις μέρος της Ιστοτα στοιχεία που διατείνεται ότι καταπολεμά. ρίας. Σε κάνει συνδιαμορφωτή του κλίματος, Πρώτα θύματα είναι ήδη οι πρόσφυγες και οι ταγό, πομπό και όχι παθητικό δέκτη. Και μέσω μετανάστες. Άνθρωποι που βιώνουν καθημεαυτών να ζεις τη στιγμή σε όλη τη δραματικόρινά τόσο τη δυτική όσο και τη φονταμεντατητά της» λέει ο κ. Βαρδουλάκης. λιστική συστημική βαρβαρότητα. Κι ας μην ξεχνάμε εδώ ότι μια μέρα πριν από το Παρίσι, το ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο στις 12 Νοέμβρη, είχαμε ανάλογη επίθεση στη πολιτικός επιστήμονας Λευτέρης ΚουΒηρυτό, με 43 νεκρούς και 200 τραυματίες. Η σουλής, ο οποίος θεωρεί πως «μετά την καθ’ ημάς βαρβαρότητα του συστήματος –η “έκρηξη” του γεγονότος της 13ης Νοέμβρη ανεργία, η εκτεταμένη φτωχοποίηση, ο κοιπαρατηρήθηκε και “έκρηξη” στο Διαδίκτυο. νωνικός δαρβινισμός– τείνει να προσλάβει το Αναμενόμενο. Ο ελεύθερος τόπος έκφρασης επιπλέον απεχθές χαρακτηριστικό της κοινωνίκατακλύζεται από σχόλια-μηνύματα, διότι ο ας της επιτήρησης. Απέναντι σε όλους αυτούς καθένας θέλει να πει τη γνώμη του για το γετους κινδύνους, οι ευθύνες που επωμίζονται γονός. Σωστά. Αλλά η αυταπάτη είναι η εντύοι δυνάμεις που αντιμάχονται τη συστημική πωση ότι μπορεί να το επηρεάζει. Εν τω μεταξύ, κυριαρχία, στην Ελλάδα και διεθνώς, είναι τεμέσα στις γνώμες παρατηρούμε έναν ιδεολοράστιες. Στα καθήκοντά τους συγκαταλέγεται γικό προσανατολισμό, καθώς και την αιώνια η άμεση ανάσχεση των επιχειρημάτων περί διαίρεση μεταξύ καλού και κακού με τρόπο περιορισμού των ελευθεριών που αδιάντροείτε σοβαρό είτε ελαφρύ. Οι φωτογραφίες πα εκπέμπουν οι ισχυροί, η αποκάλυψη των που είδαμε στο Διαδίκτυο από παλαιότερες τεράστιων ευθυνών που ΗΠΑ και Ε.Ε. έχουν επισκέψεις προσώπων στη Γαλλία –ενώ ταυγια τη γιγάντωση του φαινομένου ISIS (όπως τόχρονα σχολίαζαν την τραγωδία– έχει να κάκαι η παντελής αδυναμία τους να το ελέγξουν) νει με την ελαφρότητα που έτσι κι αλλιώς ενυκαι η συγκεκριμενοποίηση του εναλλακτικού πάρχει στο Διαδίκτυο. Είναι φανερό ότι αυτή η οράματος: το “σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα”, ελαφρότητα έρχεται στο φως ακόμα και μέσα φράση που πρωτοδιατυπώθηκε από τη Ρόζα από τραγικά γεγονότα. Επίσης, η ένταση των Λούξεμπουργκ στο πλαίσιο της φρίκης του Α’ σχολίων σχετίζεται με το ότι η Ελλάδα είναι μια Παγκοσμίου Πολέμου, είναι σήμερα περισσόευρωπαϊκή χώρα. Συνεπώς, υπάρχει και μια συτερο επίκαιρη από ποτέ» καταλήγει νείδηση ενότητας με τη Γαλλία, ο κ. Σεφεριάδης. ενώ αντίστοιχα δραματικά Το τρομοκρατικό χτύπηγεγονότα που μπορεί να μα στο Παρίσι δημιούργηεξελίσσονται σε χώρες σε έντονες αντιδράσεις, της Αφρικής ή της Ασίας όπως αναμενόταν, και έχουν έναν χαρακτήρα, στο Διαδίκτυο. Υπερβοκατά κάποιον τρόπο, ξένο Με 7 στοχευμένα ενεργά συστατικά και με σύσταση Oneλές; Αναρτήσεις χωρίς νόγια εμάς. Άρα μιλάμε για a-day, το FlexAde Xtra, ένα από τα προϊόντα της νέας σειημα ή συναισθηματικές κάτι που γίνεται δίπλα ράς «Ade» των Lanes, μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην εξάρσεις; «Η επίθεση των μας, αισθανόμαστε οικείανακούφιση από τους πόνους, τη δυσκαμψία και το πρήοι και προφανώς πιστεύτζιχαντιστών στο Παρίσι ξιμο των αρθρώσεων. Περιέχει υαλουρονικό, κολλαγόνο, ουμε ότι συμμετέχουμε καλύφθηκε από τα social MSM, γλυκοζαμίνη, χονδροϊτίνη, μαγγάνιο και βιταμίνη σε αυτό. Πάντως, οι media σε τρία διαδοχικά C και αποτελεί τον ιδανικό συνδυασμό για την αποτελεστάδια» εξηγεί ο σύμβουφωτογραφίες προφίλ τις σματικότερη πρόληψη αλλά και αντιμετώπιση κρίσεων λος Επικοινωνίας, Ευτύχης οποίες πλαισίωνε η γαλασθενειών, όπως η οστεοαρθρίτιδα. Ταυτόχρονα, είναι η Βαρδουλάκης. «Το πρώτο λική σημαία θεωρώ ότι καταλληλότερη επιλογή για όσους επιβαρύνουν, καταποστάδιο ήταν το ενημεείναι μια συναισθηματική νούν ή τραυματίζουν τις αρθρώσεις τους, όπως οι αθλητές, ρωτικό. Το αρχικό σοκ, οι υπερβολή που δεν προαλλά και για τα άτομα που καταπιάνονται με βαριά ή/και ειδήσεις, η αναπαραγωγή σθέτει κάτι. Δεν το καταχρόνια χειρωνακτική εργασία, αφού παράλληλα μπορεί να γεγονότων και πληροφοδικάζω, απλώς το επισησυμβάλει και στη μείωση των φλεγμονών. Κατάλληλο και ριών. Ανάμεσά τους και μαίνω στο πλαίσιο του ότι για πόνους από κατάγματα αλλά και λόγω παχυσαρκίας ή κάποιες “μούφες”, όπως πολλοί θέλουν αυτή την καθιστικής ζωής. έδειξαν τα μετέπειτα ρεεποχή να εκφράσουν τη πορτάζ. Η αναπαραγωγή γνώμη τους για όλα, αλλά δεν έχουν την επάρκεια να το κάνουν. Έτσι, προτιμούν να υιοθετήσουν τη συναισθηματική φόρτιση προκειμένου να ταυτιστούν και με αυτό τον τρόπο να μεταδώσουν τα αισθήματά τους» θα πει ο κ. Κουσούλης.

Η γαλλική ακροδεξιά πρωτοστατεί σε αυτήν τη διεργασία εθνολαϊκιστικής υστερίας, καλλιεργώντας έναν επιθετικό λόγο εναντίον των μεταναστών και των προσφύγων.

Σ

FlexAde Xtra από τα Lanes για δυνατές αρθρώσεις.

19.11.15 – lifo

11

Εικονογράφηση: David Shrigley

φωνή λαού

Talk of the Town

ηλιασ κατιρτσιγιανόγλου Ο συνιδρυτής των Surfers4Life μας μιλά για τη ομάδα του και το πρώτο Athens Spirit Film Festival. α π ό τ ο ν δ η μ ή τ ρ η κ υρ ι α ζ ή

Το Παρίσι των δολοφονημένων και το μήνυμα

α π ό τ ο ν ν ικ όλα σ ε βα σ τά κ η

Σκέψεις

Η ολοκληρωτική λογική στηρίζεται κυρίως σε ένα επεκτατικό, εξαγνιστικό όραμα. Όσοι αντιστέκονται στις «οδηγίες» της θεωρούνται υπάνθρωποι, ρυπαρές και διεφθαρμένες οντότητες που ανήκουν σε έναν πολιτισμό που καταρρέει. Ιδίως, όμως, αυτή η εγκληματική ιδεολογία αρνείται να κάνει τις στοιχειώδεις διακρίσεις.

12 lifo – 19.11.15

Το Παρίσι των δολοφονημένων είναι πια ο τόπος που μας υποχρεώνει να ξανασκεφτούμε τη θέση μας. Το Παρίσι της μαζικής σφαγής από τους τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους μας υπενθυμίζει, με τον πιο σκληρό τρόπο, την πραγματικότητα ενός πολέμου. Και ο πόλεμος αυτός είναι συγκεκριμένος, όχι άλλο ένα ρητορικό σχήμα του συρμού: τον έχει κηρύξει ο ολοκληρωτικός τζιχαντισμός στη Δύση. Τον διεξάγει, επίσης, εναντίον όλων εκείνων μέσα στον μουσουλμανικό κόσμο που δεν αποδέχονται τις τυραννικές «ερμηνείες» του. Με μια λέξη βρισκόμαστε μπροστά στη φονική επιθετικότητα μιας ιδεολογίας. Γι’ αυτό, δεν έχει πολύ νόημα να ψάχνει κανείς για διαταραγμένες ή παρανοϊκές προσωπικότητες, για στατιστικές της φτώχειας στο Βέλγιο ή δύσκολα οικογενειακά χρονικά. Αυτά όλα έχουν τη σημασία τους αν θέλουμε να μάθουμε τις διαδρομές κάποιων ατόμων προς τη «ριζοσπαστικοποίηση» και την τρομοκρατία. Τώρα, όμως, επείγει να συνειδητοποιήσουμε τις συνέπειες που μπορεί να έχει μια ολοκληρωτική ιδεολογία. «Ειδωλολάτρες της ανωμαλίας» διάβαζε κανείς στην ανακοίνωση του «Ισλαμικού Κράτους» για τους νέους που διασκέδαζαν στο Bataclan. Μια τέτοια αποπνικτική φρασεολογία αποκαλύπτει περισσότερα για τη φύση αυτού του πολέμου από τις αναφορές στην πολιτική της Γαλλίας στη Συρία ή άλλα συναφή στρατηγικά ζητήματα. Η ολοκληρωτική λογική στηρίζεται κυρίως σε ένα επεκτατικό, εξαγνιστικό όραμα. Όσοι αντιστέκονται στις «οδηγίες» της θεωρούνται υπάνθρωποι, ρυπαρές και διεφθαρμένες οντότητες που ανήκουν σε έναν πολιτισμό που καταρρέει. Ιδίως, όμως, αυτή η εγκληματική ιδεολογία αρνείται να κάνει τις στοιχειώδεις διακρίσεις. Δεν διακρίνει τον άνθρωπο που πίνει το ποτό του σ’ ένα μπαρ από τον επίσημο εκπρόσωπο μιας κρατικής εξουσίας. Δεν ξεχωρίζει το Βataclan από τα Σόδομα ούτε το Παρίσι από τη Ρώμη της παρακμής. Οι άλλοι είναι συγχρόνως «σταυροφόροι» και άθλιες ψυχές που δεν έχουν δικαίωμα στη ζωή. Στόχος μιας τέτοιας βίας είναι, λοιπόν, η ηθική εξουθένωση των δυτικών κοινωνιών και συγχρόνως η κατάκτηση της ηγεμονίας σε ευρύτερες περιοχές του μουσουλμανικού κόσμου. Πώς μπορεί, όμως, να αμυνθεί μια δημοκρατία σε αυτό τον ανορθόδοξο πόλεμο; Εδώ είναι το μεγάλο και σχεδόν δυσεπίλυτο πρόβλημα του παρόντος. Ένας φονικός φανατισμός της θυσίας στρέφεται κατά κοινωνιών οι οποίες έχουν ξεχάσει τα πολεμικά ήθη. Ο πιο ανελέητος δογματισμός επιτίθεται σε μια καθημερινότητα που έχει αποδεχτεί την αντιηρωική και μετριοπαθή της πεζότητα. Ο «μάρτυρας» που δεν

έχει κανέναν ενδοιασμό να σκοτώσει είναι απλώς βέβαιος πως η κόλαση των εχθρών του θα γίνει ο δικός του Παράδεισος. Υπάρχουν ήδη ακραίες φωνές σε όλη την Ευρώπη που ζητούν, λοιπόν, από τις φιλελεύθερες δημοκρατίες να δανειστούν κάτι από το «φρόνημα» των φανατικών. Φωνές που θέλουν να μετατρέψουν την αμυνόμενη πολιτεία σε κράτος-φρούριο. Η ρητορική κατά των προσφύγων γίνεται το νέο hot spot της πολιτικής δημαγωγίας. Ούτε ο πολυπολιτισμικός εφησυχασμός, όμως, δίνει απαντήσεις. Γιατί και αυτός συχνά συγκαλύπτει την πολυδιάσπαση σε κοινότητες που δεν αναγνωρίζουν βασικές αρχές πολιτικής συμβίωσης. Αποδείχτηκε με τον χρόνο ότι ο πολλαπλασιασμός των κοινοτικών γκέτο και των «νόμων» τους οδηγεί στην εξασθένιση κάθε ουσιαστικού πολιτικού δεσμού. Οι κανόνες των θρησκευτικών κοινοτήτων έγιναν ισχυρότεροι από τον νόμο του κράτους κι έφτασαν να καθορίζουν τις λεπτομέρειες της κοινωνικής ζωής σε ολόκληρες περιοχές της επικράτειας. Ο θάνατος των αθώων στο Παρίσι ξαναδοκιμάζει, λοιπόν, τις αντοχές της Ευρώπης και όχι μόνο την ετοιμότητα του γαλλικού κράτους. Σήκωσε ένα μεγάλο παγκόσμιο κύμα συγκίνησης που ορισμένοι στη χώρα της «αντίστασης» έσπευσαν να το αποδοκιμάσουν και να το σνομπάρουν. Έκανε ορατό ξανά το εύθραυστο της ασφάλειας σε κοινωνίες που έχουν κατακτήσει σημαντικές ελευθερίες. Και η τρομοκρατική σφαγή γίνεται πλέον αφορμή διαμάχης για τα μεγάλα ζητήματα της σημερινής Ευρώπης: για το αν μπορεί να συνδυαστεί η αρχή της αλληλεγγύης στον πρόσφυγα με ένα κράτος σε επαγρύπνηση. Για το αν θα γιγαντωθεί ο ξενοφοβικός εθνικισμός και ο εύκολος –δηλαδή αφόρητα ισοπεδωτικός– αντιμουσουλμανισμός. Για το αν, εν τέλει, η αφύπνιση για μια πραγματική απειλή μπορεί να αποφύγει τον πειρασμό των νέων λαϊκισμών που σπεύδουν να κάνουν «πολιτική της ταυτότητας». Όλα αυτά τα ερωτήματα είναι ανοιχτά, κλονίζοντας τις ετοιμοπαράδοτες βεβαιότητές μας. Αυτό που ονομάζουμε «Δύση» έχει κουραστεί να αναρωτιέται, να διστάζει, να αυτοενοχοποιείται. Πρέπει, όμως, να αποφύγει την αλαζονεία, να επιμείνει στον διάλογο με αυτούς που συζητούν και να αντισταθεί με όλα τα μέσα σε αυτούς που μιλούν τη γλώσσα της θηριωδίας. Όπως πολύ σωστά ειπώθηκε αυτές τις μέρες: αυτό δεν είναι ένας πόλεμος πολιτισμών αλλά μάχη εναντίον της βαρβαρότητας. Μιας βαρβαρότητας που για άλλη μια φορά στην Ιστορία υπόσχεται τον παράδεισο για τους πρόθυμους εκτελεστές της και το πιο βαθύ σκοτάδι για όλους τους υπόλοιπους.

Καταρχάς, ποιοι είναι οι Surfers4Life; Mια ομάδα από καθημερινούς ανθρώπους σαν εσένα, που βρίσκουν νόημα και ουσιαστική ευδαιμονία μέσα από τον σχεδιασμό και την υλοποίηση έργων που αποτελούν ουσιαστική και θετική συνεισφορά για τους συνανθρώπους τους. Με τι ασχολείστε και πώς ξεκινήσατε; Η ομάδα γεννήθηκε από το όραμα ενός ασθενή με καρκίνο να διασχίσει μια θάλασσα με την αετοσανίδα του (kitesurf), για να εμπνεύσει άλλους ανθρώπους που εμπλέκονται με τη νόσο. Η ομάδα οργάνωσε τον 1ο Διάπλου Αλληλεγγύης και συνεχίζει να δημιουργεί έργα που εμπνέουν και συμβάλλουν με ουσιαστικούς και θετικούς τρόπους. Τι άλλες δράσεις έχετε κάνει; Στα έργα συγκαταλέγονται τα Φεστιβάλ Ευ Ζην, που έχουν την πρόθεση να υποστηρίξουν όλους μας να διαχειριστούμε τις κρίσεις με νέα εργαλεία, είτε αυτές οι κρίσεις αφορούν την υγεία, είτε είναι ψυχολογικές, οικονομικές ή άλλες. Mαγειρεύουμε για ανθρώπους που έχουν ανάγκη σίτισης, εμπνέουμε ακροατήρια για τη σημασία της συνεισφοράς και της ανθρώπινης εξέλιξης και τρέχουμε σε μαραθωνίους για να ενδυναμώσουμε τους σκοπούς που μας εμπνέουν. Το έργο των Surfers4Life υπολογίζεται ότι μέχρι σήμερα έχει επηρεάσει πάνω από 50.000 ανθρώπους και έχουν συγκεντρωθεί πάνω από 40.000 ευρώ σε έσοδα τα οποία έχουν αποδοθεί σε οργανώσεις που εμπνέουν με το έργο τους. Τι είναι το Αthens Spirit Film Festival; Είναι μια νέα δράση της ομάδας που σκοπό έχει να ανυψώσει τη συνειδητότητα τη δική μας και των συνανθρώπων της πόλης όπου κατοικούμε. Σε ποιους απευθύνεστε και ποιος είναι ο στόχος σας; Ξέρουμε ότι υπάρχει ένα μεγάλο κοινό από ανθρώπους που αναζητούν την αλήθεια μέσα από τη φιλοσοφία, την πνευματικότητα και τις τέχνες. Το φεστιβάλ, όμως, δεν απευθύνεται μόνο σε αυτούς αλλά σε όλους όσοι δεν θέλουν να ζήσουν μια ζωή χωρίς περίσκεψη, δηλαδή σε όλους. Πείτε μας δυο λόγια για το πρόγραμμα των εκδηλώσεων. Το πρόγραμμα ξεκινάει με την Παγκόσμια Μέρα Φιλοσοφίας, στις 19 Νοεμβρίου, και θα κρατήσει μία εβδομάδα. Κάθε μέρα θα υπάρχει η δυνατότητα να παρακολουθήσουμε δύο δρώμενα, το απόγευμα (18:00) και το βράδυ (20:30). Το Athens Spirit Film Festival διαρκεί 7 μέρες, 19-25 Νοεμβρίου, φιλοξενεί 14 δράσεις και θα διεξαχθεί στην Τεχνόπολη και το Art Factory. Περισσότερες πληροφορίες στο athensspiritfilmfestival.org

19.11.15 – lifo

13

Με κομμένη την ανάσα Αλίμονο αν τυφλή βία, μίσος, φόβος και αυταρχισμός ορίσουν πια το μέλλον μας.

Εικονογράφηση: Saul Steinberg

Talk of the Town

Μεταξύ αλληλεγγύης και μισανθρωπίας

14 lifo – 19.11.15

Ακόμα και η σφαγή τόσων αθώων στο Παρίσι μετατράπηκε σε πεδίο έντονης αντιπαράθεσης και ξεκαθαρίσματος λογαριασμών μεταξύ εκπροσώπων των κυρίαρχων ιδεολογικών τάσεων, οι οποίοι, πριν ολοκληρωθεί η καταμέτρηση των θυμάτων, είχαν αρχίσει τη γεωπολιτική σπέκουλα (συχνά με γνώμονα προϊόντα σύγχρονης μυθοπλασίας όπως το «Homeland», το «Mr. Robot» και τα video games), την απόδοση ευθυνών, τις θεωρίες συνωμοσίας και τους αυθαίρετους συμψηφισμούς. Τελικά, είμαστε Δυτικοί κι εμείς, αν κρίνει κανείς από το ενοχικό, «οικοφοβικό» βάρος τέτοιων αναλύσεων πριν καν στεγνώσει το αίμα τόσων ανθρώπων που βγήκαν Παρασκευή βράδυ από το σπίτι για να ξεσκάσουν και σφαγιάστηκαν στο όνομα της στρατηγικής του (θεαματικού) τρόμου. Παρόλο που οι πρακτικές του Ισλαμικού Κράτους κάνουν τους ινστρούχτορες της Αλ Κάιντα να μοιάζουν γατάκια, βρέθηκαν ουκ ολίγοι αρνητές του μεγέθους της σημασίας αυτού του χτυπήματος. Από την άλλη, υπήρξαν κι αυτοί που είναι πρόθυμοι να στηρίξουν οποιοδήποτε μέτρο περιορισμού των κεκτημένων ελευθεριών, προτάσσοντας το σλόγκαν «ελευθερία χωρίς ασφάλεια είναι τυραννία». Και ασφάλεια χωρίς ελευθερία τι είναι, τότε; Προσπαθώντας να βρούμε τον μπούσουλα, κινούμαστε μεταξύ αλληλεγγύης και μισανθρωπίας, καταλήγοντας συνήθως στην εκτόνωση που παρέχουν με το αζημίωτο τα ψηφιακά κοινωνικά δίκτυα, εκεί όπου ο χρήστης μετατρέπεται σε οπαδό, υιοθετώντας πρόθυμα κάθε νέα επικοινωνιακή πατέντα που του προσφέρει το μέσο, πριν σχολιάσει το ζήτημα των προσφύγων, το μακελειό στο Παρίσι ή τους μαραθωνίους που κλείνουν τους δρόμους. Ελπίζοντας πάντα να μη βρεθεί ποτέ στην ανάγκη να φορέσει αυτό που εξελίσσεται σε απόλυτο αξεσουάρ της εποχής μας, αυτό το προστατευτικό ισοθερμικό περιτύλιγμα που σκεπάζει τα ταλαιπωρημένα κορμιά, προσφύγων, ομήρων, ακόμα και μαραθωνοδρόμων.

Belli

Περπατώντας τις προάλλες στο Παγκράτι, είδα πλάι σ’ έναν κάδο σκουπιδιών παρατημένο ένα ζευγάρι μπεμπέ παπουτσάκια και μου ’ρθε στο μυαλό η φράση του σκοταδόψυχου Χέμινγουεϊ όταν τον είχαν προκαλέσει κάποτε να αφηγηθεί μια ιστορία με τέσσερις μόνο λέξεις: «χαρίζονται βρεφικά υποδήματα αχρησιμοποίητα». Είπα να τραβήξω και μια φωτογραφία, αλλά είχαν μαζευτεί κι άλλοι (Έλληνες) δίπλα να περιεργαστούν το εύρημα και ντράπηκα να φανώ τουρίστας στην εξαθλίωση. Είχαν αρχίσει, μάλιστα, ήδη να αντιδικούν, ουρλιάζοντας ο καθένας τις δικές του εικασίες και αιτιάσεις που έμπλεκαν την οικονομική κρίση, το προσφυγικό και την αποκομιδή των σκουπιδιών. Λίγο πιο πίσω, μια οικογένεια Φιλιππινέζων που επέστρεφε από το σούπερ μάρκετ είχε κοντοσταθεί και παρακολουθούσε αυτή την ντόπια δημόσια «δράση». Έχει πλάκα να παρατηρεί κανείς πώς μας παρατηρούν οι ξένοι που ζουν μόνιμα στη χώρα μας. Στην αρχή ίσως φρικάρουν, αλλά τελικά μαθαίνουν όλοι ανεξαιρέτως –Αμερικανοί, Σουηδοί, Πολωνοί, Πακιστανοί, Φιλιππινέζοι– και ασχέτως ιδιότητας να διασκεδάζουν με την έντονη και συνήθως ανερμάτιστη «πολιτικοποίησή» μας, τη μικροπολιτική μας παράνοια δηλαδή, και τον κωμικοτραγικά διχαστικό τρόπο με τον οποίο εκδηλώνεται ακόμα και στις πιο κρίσιμες περιστάσεις ή, μάλλον, ειδικά σ’ αυτές. Το βλέπεις στο συγκαταβατικό τους ύφος και στο διακριτικό τους μειδίαμα όταν έρχονται αντιμέτωποι με τις τακτικές νευρικές κρίσεις που πιάνουν εμάς, τα περήφανα μπάσταρδα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης: «ρε, τι τζερεμέδες είναι τούτοι δω», μοιάζουν να σκέφτονται, «αντί να βρουν έναν τρόπο κοινής συνεννόησης, αναλώνονται σε βαθείς αναστεναγμούς, ακατάσχετη ιδεολογικοποίηση των πάντων και βαριά μπινελίκια». Ένα από τα απότοκα της κρίσης είναι, βέβαια, και η υποχώρηση σε ακραίες θέσεις –«συντηρητικές» ή «ριζοσπαστικές»– ανθρώπων που δεν ήταν έτσι πριν, και βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι μ’ ένα είδωλο στον καθρέφτη που κάποτε θα ήταν ο χειρότερος εφιάλτης τους, έχοντας μεταλλαχθεί είτε σε κανονικούς δεξιούς, επιρρεπείς στον πιο μικροαστικό συντηρητισμό, είτε σε οργίλους επαναστάτες, είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε, πουτάνα όλα τώρα. Δεν λέω, ρήμαξε κόσμο ο σχετικισμός του επάρατου μεταμοντερνισμού, το καταλαβαίνω κι εγώ, έστω και αργά, κι άντε τώρα να συμμαζευτούν οι κακομαθημένες έξεις μας στα ζόρικα. Φταίει κι ο Σύριζας (που λέει κι ένας φίλος), ο οποίος έχει πιάσει όλα τα πόστα –εξουσία, αντίσταση, συντεχνίες, λαϊκή δεξιά, άκρα αριστερά–, ενισχύοντας έτσι πάσης φύσεως αντίρροπες τάσεις.

α π ό τ ο ν θ οδωρη αν τ ων οπ ουλο

α π ό τ ο ν δ η μ ή τρ η π ολ ιτάκ η

Cut

Γελάνε οι ξένοι που ζουν εδώ με την έντονη και ανερμάτιστη «πολιτικοποίησή» μας.

Όχι, δεν ανάρτησα τη γαλλική σημαία στο διαδικτυακό προφίλ μου ως συμπαράσταση στα θύματα της άγριας σφαγής του Παρισιού. Δεν πιστεύω ότι ο εθνικισμός είναι η απάντηση σε οτιδήποτε. Θα αδικούσα κιόλα τη Βηρυτό που έζησε σχεδόν ταυτόχρονα την ίδια φρίκη, το περσινό Ναϊρόμπι, το βόρειο Ιράκ, τη Νιγηρία, την ίδια τη Συρία, όπου έχουν κάνει τα περισσότερα αίσχη οι τζιχαντιστές. Δεν θα απόπαιρνα, όμως, κι όσους το έπραξαν αυθόρμητα, δίχως πατριωτικές ή γενικότερες ευρωρατσιστικές αγκυλώσεις, γιατί τελικά τις σημαίες τις νοηματοδοτούν οι λαοί και οι άνθρωποι – η ίδια π.χ. γαλανόλευκη που κατάντησαν σφουγγαρόπανο οι χρυσαυγίτες υπήρξε σύμβολο αντίστασης στην Κατοχή, ακόμα και στο Πολυτεχνείο του ’73. Ναι, είναι απογοητευτικό το ότι οι «τρομοκράτες του Θεού» χτύπησαν για πολλοστή φορά την πόλη-σύμβολο των αξιών της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφότητας. Την πόλη που θεωρείται κοιτίδα του ευρωπαϊκού πνεύματος και της φιλελεύθερης διανόησης, που «γέννησε» την Κομμούνα του 1871 και τον Μάη του ’68. Θα σημείωνα, ωστόσο, ότι η «τρικολόρ» δεν συμβολίζει μόνο τις αξίες της Γαλλικής Επανάστασης και του Διαφωτισμού αλλά επίσης –μην ξεχνιόμαστε– μιας βάναυσης παλιότερα ιμπεριαλιστικής δύναμης που εξακολουθεί επίμονα να διατηρεί άμεσα ή έμμεσα αποικίες και να επεμβαίνει στρατιωτικά εκεί, αντίθετα π.χ. με τους Άγγλους, που εγκαταλείψανε το Empire ήδη από τα ’50s. Αλλά, βέβαια, οι Γάλλοι ήδη από τον Ναπολέοντα πλασάρονταν όχι ως κατακτητές αλλά ως «πεφωτισμένοι» απελευθερωτές. Η κορυφαία τραγωδία στο Παρίσι δεν ήταν καν η πρόσφατη, ήταν η σφαγή εκατοντάδων Αλγερινών που διαμαρτύρονταν για τη γαλλική κατοχή τον Οκτώβριο του ’61. Αστυνομία και παρακρατικοί πετάγανε παρέα τα πτώματα στον Σηκουάνα… Στη δε σημερινή Συρία, πρώην προτεκτοράτο τους, ενεπλάκησαν στρατιωτικά, φάνηκαν αδιάλλακτοι σε οποιαδήποτε συμφιλιωτική πρόταση δεν τους συνέφερε, πίεσαν να αποσυρθούν όλες οι κυρώσεις στην εισαγωγή συριακού πετρελαίου αλλά και το εμπάργκο στην πώληση όπλων. Αυτά συν τα δολάρια κάτι βαρεμένων εμίρηδων του Κόλπου κάνανε «μάγκες» τους αλήτες του ISIS. Εννοείται πως δεν θα ταυτίσω τους κατσαπλιάδες του Αλλάχ με το μεταναστευτικό και το προσφυγικό. Σκατά στην ακροδεξιά ατζέντα, ζήτω οι πολίτες της Λιλ που κυνήγησαν από τη συγκέντρωσή τους το φασισταριό. Τα εκατομμύρια των προσφύγων δεν είναι «πέμπτη φάλαγγα», από τους φανατικούς και τους πολέμους τους δραπετεύουν. Άλλωστε, οι ως τώρα γνωστοί δράστες της τελευταίας επίθεσης, όπως και εκείνοι του «Charlie Hebdo», δεν ήταν μετανάστες αλλά Γάλλοι υπήκοοι β’ γενιάς (ο ένας Βέλγος) – παρ' όλη την επίφαση ισότητας ανθρώπων κι ευκαιριών, το «φρούριο Ευρώπη» διατηρεί, ως φαίνεται, περισσότερα τείχη εντός παρά εκτός του. Η ίδια η τρομοκρατία του ISIS δεν είναι καν θρησκευτική κι ας πλασάρεται έτσι. Είναι ένας αποκαλυπτικός, πρωτόγονος ζηλωτισμός, ανελεύθερος, μισάνθρωπος και βαθιά υποκριτικός, που θυμίζει έντονα ακραία (κι εντελώς κοσμικά) επαναστατικά κινήματα του πρόσφατου παρελθόντος. Άλλωστε, σε όλους τους λεγόμενους ιερούς πολέμους σε Δύση και Ανατολή ο θεός ήταν βασικά η πρόφαση, ένα αφιόνι για την πλέμπα. Επικίνδυνα απλουστευτικά, όμως, ακούγονται και τα «ισοπεδώστε τους!». Ακόμα χορεύει το χάος που ακολούθησε τις επεμβάσεις σε Αφγανιστάν και Ιράκ… Όσο, πάντως, απεχθάνομαι φασίστες, εθνικιστές, πολεμοκάπηλους και Ταλιμπάν κάθε θρησκείας, άλλο τόσο στραβώνω με όσους περίπου επιχαίρουν για τα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων, αφού «τους ισλαμιστές τρομοκράτες εξέθρεψαν οι πολιτικές της Δύσης». Παπάρια! Ε, τότε, να δικαιώσουμε και τη ναζιστικών καταβολών συλλογική ευθύνη που αποδίδουν οι τζιχαντιστές. Όχι, καμιά θρησκεία ή πολιτική δεν δικαιολογεί κανένα κτήνος να δολοφονεί αθώους στον σωρό. Ακόμα κι αν οι αντίπαλοι κάνουν «τα ίδια». Αν πιστεύεις κάτι τέτοιο, τράβα πολιτογραφήσου στο Ισλαμικό Κράτος. «Η παγίδα του μίσους σε δένει με τον χειρότερο εχθρό σου», όπως εύστοχα το έθεσε ο Αλμπέρ Καμί, χώρια που οι πολιτικές του μίσους στο τέλος γίνονται πάντα κανίβαλοι. Είναι έπειτα κι οι άλλοι, που ανησυχούν για τον δυτικό πολιτισμό. Ποιον πολιτισμό, όμως; Όπως σωστά σημείωνε ο Καστοριάδης, ο δυτικός πολιτισμός δεν ξεχώρισε ένεκα κάποια «φυσική» ανωτερότητα αλλά γιατί καλλιέργησε τους ανοιχτούς ορίζοντες, τον ορθολογισμό και την αυτοκριτική ικανότητα ως πολιτικό πρόταγμα, κάνοντας έτσι τον άνθρωπο, πρόσωπο. Κι αυτός ο πολιτισμός –που, όντας παγκοσμιοποιημένος, δεν διακρίνει πια Δύση και Ανατολή– θα νικήσει σαν όσο περισσότεροι, ανεξάρτητα από ράτσα, φυλή, θρησκεία, καταγωγή, σταθούμε αντάμα κόντρα στο κατά Ρεμπό «φρικαλέο γέλιο του ηλίθιου».

κε ιμεν ο : σταυ ρουλ α π απ ασπ υ ρου, φωτ ο γ ραφι α: π αρι ς ταβι τ ι α ν

45' με τον

Άρη Μπερλή

Με αφορμή την παράσταση του Δημήτρη Καραντζά που βασίζεται στο βιβλίο της Βιρτζίνια Γουλφ «Τα Κύματα», ο μεταφραστής του βιβλίου μάς μίλησε για το μεγαλειώδες έργο της Αγγλίδας συγγραφέως.

Την άνοιξη του 1929, όσο η Βιρτζίνια Γουλφ πάλευε ακόμα με τα Κύματα, το πιο σύνθετο, το πιο φιλόδοξο απ’ τα γραπτά της, αν κρίνουμε απ’ όσα σημείωνε στο ημερολόγιό της, δεν παλλόταν από ιδιαίτερο ενθουσιασμό. Εκείνο που ένιωθε, πάνω απ’ όλα, ήταν η «ένταση των δυσκολιών». Είχε βάλει στόχο να δώσει ένα «δραματικό ποίημα», εξαλείφοντας «καθετί άχρηστο, καθετί νεκρό ή επιφανειακό», στο οποίο, μέσα από μια σειρά δραματικών μονολόγων, θα περιέγραφε τη ροή της σκέψης, τη ροή της ίδιας της ζωής. Είχε αφοσιωθεί στο σχέδιό της, «παγιδευμένη σαν τη μύγα στο μέλι», κι αναζητούσε τον κατάλληλο ρυθμό ώστε να διευκολύνει «το αίμα να τρέχει από τη μια άκρη στην

άλλη, σαν χείμαρρος». Στα Κύματα αναγνώριζε το πρώτο της έργο όπου αποτυπωνόταν το δικό της, προσωπικό ύφος – για κανένα άλλο, επέμενε, δεν είχε μοχθήσει τόσο πολύ. Κι όταν στα μέσα του 1931 έφτασε να γράψει και την τελευταία του φράση, η αυτοεκτίμησή της είχε φτάσει στο ζενίθ. Όπως σε μια συναυλία τα όργανα παίζουν καθένα το μέρος του, αλλά συγχωνεύονται αρμονικά στο σύνολο, έτσι και σ’ αυτό το βιβλίο οι μονόλογοι έξι φίλων, τριών αγοριών και τριών κοριτσιών, δεμένοι με το τραγούδι της φύσης και μεταξύ τους, ενώνονται σε μια συμφωνία που αγκαλιάζει έναν ολόκληρο κόσμο αισθήσεων κι επιθυμιών. Αυτήν ακριβώς τη μουσικότητα ήθελε να αποδώσει ο Άρης Μπερλής, 19.11.15 – lifo

15

Talk of the Town

«Όπως κάθε σοβαρό λογοτεχνικό έργο», λέει ο Μπερλής, «έτσι και τα “Κύματα” μιλούν για την τραγικότητα της ζωής. Εφόσον γερνάμε και πεθαίνουμε, δεν υπάρχει χάπι-εντ...».

16 lifo – 19.11.15

πιάνοντας στις αρχές της δεκαετίας του ’80 να μεταφέρει τα Κύματα στη γλώσσα μας. Στη δική του μετάφραση στηρίζεται η ομώνυμη παράσταση που ανεβαίνει τώρα στην εφηβική σκηνή της Στέγης και, όπως λέει ο ίδιος, «το ότι ως τον Απρίλιο θα δίνεται η ευκαιρία σε εκατοντάδες μαθητές να μυηθούν σ’ ένα τέτοιο πειραματικό έργο είναι η πιο ευχάριστη είδηση που άκουσα τον τελευταίο καιρό. Έχουν αδικηθεί πολύ αυτά τα παιδιά από άποψη παιδείας κι ευελπιστώ ότι με αφορμή την παράσταση όλο και κάποια θα θελήσουν να διαβάσουν έπειτα και το βιβλίο». Τι υποδοχή επιφυλάχθηκε στα Κύματα όταν πρωτοδημοσιεύτηκαν; «Οι περισσότερες αντιδράσεις ήταν αρνητικές. Οι κριτικοί των εφημερίδων, συντηρητικοί οι περισσότεροι, το βρήκαν ακατανόητο. Στην πορεία, όμως, αναδείχτηκε σε ένα από τα σπουδαιότερα μυθιστορήματα της νεότερης λογοτεχνίας». Οι σημερινοί έφηβοι, άραγε, τι εφόδια πρέπει να έχουν για να επικοινωνήσουν μαζί του; «Κανένα εφόδιο!» ισχυρίζεται ο Μπερλής. «Το μόνο που χρειάζεται είναι ν’ αφεθούν, να προσεγγίσουν το κείμενο με αθωότητα, χωρίς προκαταλήψεις. Σε αντίθεση με τον Οδυσσέα του Τζόις, τα Κύματα δεν χρειάζονται υπομνηματισμό. Οι μονόλογοι που συνθέτουν το έργο δεν αποτελούν συνδυασμό ετερόκλητων σκέψεων, δοσμένων ανάκατα. Είναι λόγια φωναχτά, γερά δομημένα, μέσα από τα οποία παρακολουθούμε την πορεία έξι φίλων από τη νηπιακή τους ηλικία ως την ωριμότητά τους, λίγο πριν από τα γεράματα. Κάθε ήρωας μιλά όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά και για τους άλλους, με αποτέλεσμα να αντιλαμβανόμαστε πολύ καλά τι είναι ο καθένας. Ανάμεσά τους υπάρχει ένας χαρακτήρας ακόμη, ο Πάρσιφαλ, αλλά μόνο στη συνείδησή τους, ο ίδιος δεν παίρνει ποτέ τον λόγο – όπως μαθαίνουμε στη μέση του έργου,

τη μουσικότητα του κειμένου, νομίζω ότι κάτι πέτυχα», λέει χαμογελώντας, «αλλά δεν βγήκε αμέσως. Χρειάστηκε να συναναστραφώ το πρωτότυπο για πολλούς μήνες, ίσως και χρόνο. Η γλώσσα του είναι ποιητική, στον αντίποδα του κλασικού ύφους των ρεαλιστικών μυθιστορημάτων, όπως εκείνα της Τζορτζ Έλιοτ, του Φλομπέρ, του Μπαλζάκ. Γι’ αυτό είναι σπουδαία η Γουλφ, επειδή ήρθε σε ρήξη με τις αφηγηματικές μεθόδους της εποχής της. Μια τόσο μεγάλη αλλαγή στα αφηγηματικά μέσα, στην ουσία σημαίνει αλλαγή περιεχομένου. Ο παντεπόπτης συγγραφέας, ο συγγραφέας-θεός, παύει να υφίσταται. Στη θέση της τριτοπρόσωπης αφήγησης έρχονται οι εσωτερικοί μονόλογοι, η συνειδησιακή ροή, ο θρίαμβος του υποκειμενισμού. Το ίδιο συνέβη και στην ποίηση με τον Τ.Σ. Έλιοτ. Παρεμπιπτόντως, μέγα σφάλμα του Σεφέρη που μετέφρασε το The Waste Land ως Έρημη Χώρα. Tο σωστό θα ήταν Χέρσα Γη. Πώς θα μπορούσε να εκφραστεί ποιητικά η μεγάλη σφαγή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, αν όχι με τρόπο αποσπασματικό; Όλα αυτά, βέβαια, είναι λίγο παλαιά, πέρασαν έκτοτε εκατό χρόνια. Για την Ελλάδα, όμως, ίσως παραμένουν καινούργια. Μπορεί στην ποίηση να είχαμε τον Σεφέρη και τον Ελύτη, αλλά στον χώρο της πεζογραφίας δεν υπήρξαν σπουδαία μοντερνιστικά κείμενα. Γίναν κάποιες απόπειρες στη Θεσσαλονίκη με τον Δέλιο και τον Ξεφλούδα, αλλά ήταν αποτυχημένες. Σ’ εμάς επικράτησε η σχολή του ρεαλισμού». Πριν ξεκινήσει να μεταφράζει το έργο της Γουλφ, ο Μπερλής ελάχιστα γνώριζε για την ίδια τη συγγραφέα. «Τα ημερολόγιά της δεν είχαν δημοσιευτεί ακόμη, ενώ και τα δοκίμιά της, τα εκπληκτικά δοκίμιά της, τα διάβασα αργότερα. Ξέρετε, η Γουλφ δεν είχε πάει στο πανεπιστήμιο. Από μικρή, όμως, είχε πρόσβαση στη βιβλιοθήκη του πατέρα της, πολύ γνωστού λόγιου

έχει σκοτωθεί. Πολύ ωραίο εύρημα αυτό, να είναι παρών εν τη απουσία του! Στο πρόσωπό του οι υπόλοιποι αναγνωρίζουν τον ήρωά τους και η απώλειά του έχει στοιχίσει σε όλους πάρα πολύ. Είναι φανερό ότι πίσω απ’ τον Πάρσιφαλ κρύβεται ο πρόωρα χαμένος αδελφός της Γουλφ, ο Θόμπι, ενώ η ίδια φέρει πολλά κοινά με τη Ρόντα, την πιο “καμένη” ψυχολογικά απ’ τις ηρωίδες της. Ένα προσεχτικό μάτι θα μπορούσε να διακρίνει σε όλους μια λανθάνουσα αμφισεξουαλικότητα, κι εδώ που τα λέμε κάτι ανάλογο συνέβαινε και στην παρέα της Γουλφ, τον περίφημο κύκλο του Μπλούμσμπερι. Οι περισσότεροι ήταν ή γκέι ή αμφιφυλόφιλοι, ενώ και η ίδια η Γουλφ είχε ομοφυλοφιλικές εμπειρίες...». Στα Κύματα γίνεται λόγος για τον έρωτα, για τη φιλία, για τις ανασφάλειες, τις αδυναμίες, τους ανταγωνισμούς μας, για τη φθορά που φέρνει ο χρόνος, για το εφήμερο, κυρίως, της ανθρώπινης ύπαρξης. «Όπως κάθε σοβαρό λογοτεχνικό έργο», λέει ο Μπερλής, «έτσι και τα Κύματα μιλούν για την τραγικότητα της ζωής. Εφόσον γερνάμε και πεθαίνουμε, δεν υπάρχει χάπι-εντ...». Σύμφωνα με τον ίδιο, το μοντάζ που έχει κάνει για την παράσταση ο Καραντζάς είναι πολύ πετυχημένο, αγκαλιάζει όλες τις πτυχές του βιβλίου. «Πήγα τις προάλλες να δω μια πρόβα και κατασυγκινήθηκα. Δεν ήμουν ο μόνος. Ήταν εκεί και μια ομάδα σπουδαστών από κάποια θεατρική σχολή και ένα απ’ τα κορίτσια είχε πλαντάξει στο κλάμα! Αντίστοιχη συγκίνηση είχα νιώσει και πριν από είκοσι χρόνια περίπου, σε μία και μοναδική παράσταση των Κυμάτων σε μορφή αναλογίου, που είχε ανεβάσει η Μάγια Λυμπεροπούλου στο ΔΗΠΕΘΕ της Πάτρας. Σαν αναλόγιο τ’ ανεβάζει κι ο Καραντζάς, με τη διαφορά ότι έχει βάλει και κίνηση».

της εποχής, στενού φίλου του Χένρι Τζέιμς, όπου της επιτρεπόταν να διαβάζει τα πάντα, ό,τι τραβούσε η ψυχή της. Απ’ αυτή την άποψη, στάθηκε τυχερή. Ωστόσο, έζησε απανωτές απώλειες, με πρώτη εκείνη της μητέρας της σε τρυφερή ηλικία, ένας από τους ετεροθαλείς αδελφούς της τη χούφτωνε συστηματικά, κι ίσως σ’ αυτό να οφειλόταν η ερωτική της ψυχρότητα, και ως διπολική που ήταν, ταλαιπωρήθηκε αφάνταστα. Η αρρώστια ερχόταν κι έφευγε, ερχόταν κι έφευγε... Στην αυτοκτονία της, πάντως, σημαντικό ρόλο έπαιξε και ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Το 1941 ήταν η πιο σκοτεινή χρονιά του πολέμου για την Αγγλία. Ο Χίτλερ είχε κυριεύσει όλη την Ευρώπη και οι βομβαρδισμοί ήταν σχεδόν καθημερινή υπόθεση. Δεν φαινόταν φως στο ορίζοντα και η Γουλφ που, όπως κι όλοι οι Άγγλοι, είχε χάσει πολλούς στον προηγούμενο πόλεμο, δεν στάθηκε ικανή να το αντέξει». Η δημιουργός του Ένα δωμάτιο για σένα και του Ορλάντο, έργων που επηρέασαν βαθιά το φεμινιστικό κίνημα και τις γυναικείες σπουδές, δεν ήταν από τους συγγραφείς που ζουν απομονωμένοι σε γυάλινο πύργο. «Για την εποχή της», λέει ο Μπερλής, «ήταν εξαιρετικά δραστήρια, και κοινωνικά και πολιτικά. Ψήφιζε τους Εργατικούς –ο άντρας της, ο Λέοναρντ, ήταν υψηλόβαθμο στέλεχος του Εργατικού Κόμματος–, αρθρογραφούσε συχνά στον Τύπο, πήγαινε κι έδινε διαλέξεις σε ομίλους γυναικών, μέσα σ’ όλα ήταν. Και η ματιά της έκοβε! Δεν θα ξεχάσω ένα σχόλιό της για τη χώρα μας, την οποία είχε επισκεφτεί και στα νιάτα της, το 1906, και το 1932, αμέσως μετά τη δημοσίευση των Κυμάτων. Η Ελλάδα την είχε ενθουσιάσει –“εδώ να ’ρθουμε να μείνουμε για πάντα”, έγραφε στους φίλους της–, αλλά,

Ο Άρης Μπερλής πρωτοδιάβασε Γουλφ, όπως και Τζόις και Φώκνερ, γύρω στα τριάντα. Πιο νέος –όταν εμφανιζόταν ως... «ήπιος χίπης, με μακριά μαλλιά, αλλά ποτέ άλουστα!»–, πέρα από Καβάφη και Ελύτη, απολάμβανε να διαβάζει ριζοσπάστες σαν τον Γκίνσμπεργκ και τον Κέρουακ. «Μεγαλώνοντας, όμως, είπα να δω και πιο σοβαρά πράγματα και τότε πήγα κατευθείαν στον Μοντερνισμό». Το πρώτο βιβλίο της Γουλφ που μετέφρασε, σαραντάρης πια, ήταν ο Φάρος. Τα Κύματα ακολούθησαν και, όπως ομολογεί, τον παίδεψαν αρκετά. «Ως προς

όπως παρατηρούσε κάπου, “αυτός ο τόπος είναι εξουθενωμένος και δεν μπορεί να διαφυλάξει τα συμφέροντά του”. Δεν νομίζω ότι σήμερα θα έλεγε κάτι διαφορετικό». Τα «Κύματα» της Βιρτζίνια Γουλφ σε μετάφραση Άρη Μπερλή κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ύψιλον. Η παράσταση του Δημήτρη Καραντζά στη Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών ξεκινά στις 21/11 (www.sgt.gr).

«Η γλώσσα του είναι ποιητική, στον αντίποδα του κλασικού ύφους των ρεαλιστικών μυθιστορημάτων, όπως εκείνα της Τζορτζ Έλιοτ, του Φλομπέρ, του Μπαλζάκ. Γι’ αυτό είναι σπουδαία η Γουλφ, επειδή ήρθε σε ρήξη με τις αφηγηματικές μεθόδους της εποχής της».

Φωτό: Theo Vranas

Φωτο: Nick Paleologos / SOOC

Εικαστικός

Urban

α π ό τ ον δ ημήτ ρ η ρ ηγ όπ ουλο

αντωνάκης

Λουλούδια και σημείωματα έξω απο την Πρεσβεία της Γαλλίας στην Αθήνα, 16 Νοεμβρίου, 2015.

Αυτή την περίοδο ο Αντωνάκης συμμετέχει στην ομαδική έκθεση «Gardens in Progress» στην αίθουσα τέχνης «Ρεβέκκα Καμχή» (επιμέλεια: Στάβια Γριμάνη). Η έκθεση διαρκεί έως τις 16 Ιανουαρίου 2016.

Το Παρίσι μέσα μας (σκέψεις με το κεφάλι χαμηλά)

2 Δίδυμοι Πύργοι Στις 11/9 έγιναν οι τρομοκρατικές επιθέσεις όπου, εκτός από τους 19 αεροπειρατές, 2.973 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 24 μένουν αγνοούμενοι.

q Ο δρόμος έχει αλλάξει «είδος» πολλές φορές. Κάποτε ήταν ποτάμι, ακόμη μπορεί να το ακούσει κανείς να κυλά από κάτω. q Επέλεξα να μείνω εδώ γιατί είναι ο πιο ενδιαφέρων δρόμος της Αθήνας, γιατί είναι κέντρο, αλλά δεν θεωρείται πια μέρος του κέντρου της πόλης. Κάθε μέρα που τη περπατάς ανακαλύπτεις καινούργια πράγματα, καλά κρυμμένα, πρέπει να ψάξεις για να τα βρεις. Οι μύθοι γι’ αυτήν είναι ανεξάντλητοι. Μπορεί κανείς να συναντήσει εκεί ανθρώπους από όλο τον κόσμο, κάθε λογής, κάθε ηλικίας. Άλλος ένας βασικός παράγοντας: η Διονυσίου Αρεοπαγίτου είναι πανάκριβη. q Ο αγαπημένος μου περίπατος στην περιοχή, για να καθαρίσει το μυαλό μου, είναι από τη Δροσοπούλου έως την πλατεία Κυψέλης και ξανά πίσω, όσες φορές χρειάζεται. q Πίνω καφέ στο After το πρωί και κάθε Τρίτη πηγαίνω στη λαϊκή αγορά της οδού Λέλας Καραγιάννη, στο Κρεοπωλείον στη γωνία των οδών Παξών και Κερκύρας, στον Αγορογιάννη στη Ζακύνθου για τυριά και στο Mirabilis για βιολογικά. Μεσημεριανό και βραδινό στον Ορφέα και στη Φαίδρα και σουβλάκια στη Ρίγανη. Τα βράδια συχνά πηγαίνω στον Φοίβο αλλά και στο Au Revoir στην Πατησίων και τα Σάββατα στην ντισκοτέκ Rebound στην οδό Μηθύμνης κοντά στην πλατεία Αμερικής. q Κάποιον που θα ήθελα να καταλάβει αμέσως τη γειτονιά μου θα τον πήγαινα στο Μνημείο του Αγνώστου Σκύλου, λίγο πιο πάνω από το σπίτι μου. Ένα υπέροχο γλυπτό και ένας μύθος με πάρα πολλές εκδοχές. Για μένα το βασικότερο χαρακτηριστικό της Φωκίωνος Νέγρη είναι πως η όλη ιστορία της έχει κυρίως μυθολογικά στοιχεία.

από τον δημήτρη κυριαζή

Πύργος Αθηνών Το ψηλότερο κτίριο της Ελλάδας έχει ύψος 103 μέτρα και αποτελείται από 28 ορόφους.

Φωκίωνος Νέγρη

γειτονιά

1

Έδωσε πολύ παραστατικά την εικόνα από τη σελίδα της στο facebook η συνάδελφος και συγγραφέας Ρούλα Γεωργακοπούλου: «Είναι σαν να γάζωναν με καλάσνικοφ το six d.o.g.s, να έπαιρναν μετά παραμάζωμα την πλατεία Αγίας Ειρήνης, να πέρναγαν για ένα ταρατατά και από την Κολοκοτρώνη και να έβαζαν βόμβες μεγατόνων στο ΟΑΚΑ την ώρα που παίζει η Εθνική» / ίσως κάπως έτσι έρχεται λίγο πιο κοντά μας η γαλλική τραγωδία και μπορούμε να καταλάβουμε γιατί τόσοι χιλιάδες άνθρωποι στη χώρα μας αισθάνθηκαν την ανάγκη να δηλώσουν με όποιον τρόπο μπορούσαν ή ήθελαν τη συμπαράστασή τους / το γεγονός ότι υπάρχουν Έλληνες που δεν μπορούν να καταλάβουν το δυναμικό κριτήριο της γεωγραφικής και της πολιτισμικής εγγύτητας που μεγεθύνει τη συναισθηματική μας εμπλοκή σε ένα γεγονός έχει, κατά τη γνώμη μου, και ψυχολογικές και πολιτικές ρίζες / πολλές φορές, δε, σε ανεξερεύνητες περιοχές του ασυνείδητου, και αυτό το τελευταίο αφορά όλους μας / το «ψυχολογικό» με το «πολιτικό» συχνά μπερδεύονται: δεν είναι σπάνιο οι πολιτικές μας επιλογές να έχουν μια ισχυρή ψυχολογική βάση / σε μένα, ας πούμε, η μανία με τους ουρανοξύστες και τα ψηλά κτίρια έχει σχέση, υποπτεύομαι, με την αγάπη για τις ταινίες του Γούντι Άλεν στην εφηβεία μου / δεν θα ξεχάσω ποτέ το άνοιγμα του ασπρόμαυρου Μανχάταν με voice off την τρυφερή φωνή του Γούντι να δοξάζει την αγαπημένη του πόλη / ή το κεραυνοβόλημα που έπαθα αντικρίζοντας για πρώτη φορά τον Πύργο Αθηνών / το ένα έφερε το άλλο, αγάπησα τις πόλεις, και παρά τις αριστερο-κεντρώες καταβολές της οικογένειας κινήθηκα δεξιότερα, ταυτίζοντας τις αξίες της ελεύθερης και της ανοιχτής κοινωνίας με τον πολιτικό φιλελευθερισμό / τι κι αν στα ελληνικά κόμματα της κεντροδεξιάς ο φιλελευθερισμός είναι μειονότητα (σε αντίθεση με τον κρατισμό που έχει διαποτίσει οριζόντια το ελληνικό πολιτικό σύστημα από τη Μεταπολίτευση και μετά) / όμως, μ’ αυτά και με τ’ άλλα, άφησα μια σημαντικότερη συζήτηση στη μέση / έλεγα για το πώς ψυχολογία, προσωπική ιδιοσυγκρασία και πολιτική μπερδεύονται πολύ συχνά / έτσι, υπάρχει η ψυχολογία των ανθρώπων που τάσσονται αναφανδόν με τους «αδυνάτους» / ίσως, σε αυτό το σημείο είναι η κατάλληλη στιγμή να θυμηθούμε κάτι ενδιαφέρον / σε έρευνα κοινής γνώμης της εταιρείας Opinion για λογαριασμό της τότε «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας» (16/09/2001) το 25% των Ελλήνων δήλωνε απερίφραστα ότι αισθάνθηκε «δικαίωση» και «ικανοποίηση» (!) για τα τρομοκρατικά χτυπήματα στους Δίδυμους Πύργους την 11η Σεπτεμβρίου / αν δείτε πώς μοιράζεται αυτό το ανατριχιαστικό ποσοστό ανάμεσα στους ψηφοφόρους εκείνης της ξεχασμένης εποχής (36,4% ψηφοφόροι ΚΚΕ, 34,4% Συνασπισμός, 25,2% ΠΑΣΟΚ και 19,2% ΝΔ), θα καταλάβετε γιατί και τώρα πολλοί συμπατριώτες μας, χωρίς πάντα αυτονόητη ή απόλυτα ταξινομημένη ιδεολογική και κομματική καταγωγή, επιλέγουν αδόκιμους συμψηφισμούς και υψώνουν το δάχτυλο σε άλλους Έλληνες επειδή δεν ταράχτηκαν το ίδιο με τους νεκρούς της Βηρυτού, της Συρίας ή του Αφγανιστάν / όπως και στους Δίδυμους Πύργους, έτσι και στο Παρίσι βάλλονται αξίες που γεννήθηκαν και ρίζωσαν στη Δύση, πριν γίνουν κτήμα και άλλων κόσμων, βάζοντας τη σφραγίδα τους σε κοινωνίες ελεύθερες, ανοιχτές και προοδευτικές, ανεξάρτητα από γλώσσα, ιδεολογία ή θρήσκευμα / στην πραγματικότητα, βάλλεται ένας τρόπος ζωής που τον ξέρουμε, τον «καταλαβαίνουμε», είναι σάρκα από τη σάρκα μας / ότι αυτός είναι ένας κόσμος άδικος και άνισος δεν θα το αναλύσουμε τώρα / όταν 130 άνθρωποι δολοφονούνται παρακολουθώντας μια συναυλία ή πίνοντας το ποτό τους στο τέλος μιας κουραστικής εβδομάδας, το τελευταίο πράγμα που έχει σημασία είναι οι αναλύσεις.

q Ζω στον ωραιότερο δρόμο της Αθήνας, τη Φωκίωνος Νέγρη, ή, όπως γράφει το περιοδικό «Flaneur», στο «Κέντρο του Κόσμου». Ο Χρήστος Βακαλόπουλος λέει πως παλιά υπήρχαν τρία μέρη στον κόσμο: η Κυψέλη, η Ελλάδα και ο πλανήτης Γη. Αν η Φωκίωνος Νέγρη είναι το κέντρο της Κυψέλης, τότε είναι και το κέντρο του κόσμου. Ζω εδώ από το 2008, αλλά κυκλοφορούσα ανέκαθεν στην Κυψέλη.

q Ο ηθοποιός Άλκης Γιαννακάς, γνωστός και από τον ρόλο του στην ταινία Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη, ζει κάπου κοντά στην πλατεία Αμερικής. Έχω καημό να τον γνωρίσω. q Από τα πιο ενδιαφέροντα, αρχιτεκτονικώς, στοιχεία και κτίρια της γειτονιάς μου είναι η πολυκατοικία Λαναρά του 1938, αυτή με τα στρογγυλά μπαλκόνια πάνω από την καφετέρια Select, και η πολυκατοικία της οικογένειας Πέννα (η παλαιότερη στη Φωκίωνος Νέγρη). Ακόμα, σχεδόν όλες οι είσοδοι-αριστουργήματα με τα art déco στοιχεία και το κτίριο της Δημοτικής Αγοράς, που αυτή την περίοδο ανακαινίζεται και ανυπομονώ να ξαναλειτουργήσει. q Το αγαπημένο μου γκράφιτι από τη γειτονιά μου βρίσκεται στο υπνοδωμάτιό μου. Είναι μια τοιχογραφία του Κακάο Ροκς και του This Is Opium, εμπνευσμένη από την αγαπημένη μου ταινία του David Lynch, Mulholland Dr. q Το τραγούδι με το οποίο συνδυάζω τη γειτονιά μου είναι το «Fokionos Negri Street» των Keep Shelly in Athens. 19.11.15 – lifo

17

απο ton m. hulot. φωτογραφια: παρις ταβιτιαν.

οιAθηναίοι

σκούπα που έσπασε και έπειτα αναστήθηκε με πολλαπλάσια δύναμη. Πραγματικά, δεν περίμενα ποτέ ότι το κουσούρι θα μου έμενε από τότε, να είμαι, δηλαδή, εθισμένος σε αυτό το «τσάκισμα» επί σκηνής, μέσα από μια άγρια φάρσα εμπλοκής, απόλαυσης και μαγείας. Όλα αυτά αθροίζονται υποσυνείδητα και τώρα πάλι συναντώ τον Γκαίτε μέσα από τον Μεφιστοφελή, παραμένοντας «το πνεύμα που τα πάντα αρνείται».

q Στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου έζησα τα τρία πιο συμπυκνωμένα χρόνια της ζωής μου. Δεν ξέρω αν έμαθα περισσότερα πράγματα για το θέατρο, σίγουρα όμως έμαθα περισσότερα πράγματα για την ανθρώπινη συμπεριφορά. Αυτό πήρα από κει μέσα και αυτό χρησιμοποιώ. Η μελέτη στο θέατρο είναι η μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς, εντός και εκτός σκηνής. Έτσι, σιγά-σιγά, χώνευα την ιδέα της «φροντίδας και της ανατομίας της ψυχής».

q Πέφτω με τα μούτρα σε μια δουλειά. Την απόλαυση την παίρνεις με το να σκοντάφτεις πάνω στον ρόλο. Δεν αντιλαμβάνομαι τη δουλειά μέσα από τον ρόλο που υπηρετώ αλλά μέσα από το έργο. Το θέατρο είναι σαν μια συμφωνική ορχήστρα: άσχετα με το ποιο όργανο παίζεις, ο σκοπός είναι να ακουστεί αυτή η σύνθεση που δημιουργεί όλα αυτά τα συναισθήματα και τη σκέψη που προσπαθείς να μεταδώσεις.

q Δεν ξεχωρίζω τους ανθρώπους σε σημαντικούς κι ασήμαντους. Σε κάθε άνθρωπο που συναντώ έχω μάθει να θαυμάζω τη δύναμή του και να στέκομαι στις αδυναμίες του. Είμαι πραγματικά εγωιστής στο θέμα της ισότητας και λάτρης του θαυμασμού. Οι άνθρωποι που μου άλλαξαν τη ζωή είναι οι γονείς μου. Η μητέρα μού χάρισε τον θαυμασμό προς τη γυναικεία δύναμη και ο πατέρας μού εμφύσησε συναισθηματική ευφυΐα. Μου έδειξε ότι η ψυχή είναι σαν μια χορδή. Η ζωή μου άλλαξε όταν είδα αυτήν τη χορδή να σπάει. Και από τότε ψάχνω τη δική μου μελωδία.

q Αρνούμαι να πω τη φράση «διδάσκω θέατρο», απλώς μοιράζομαι μυστικά και χτίζω την επικοινωνία με την επόμενη γενιά, που πρέπει πάση θυσία να μπει δυναμικά σε αυτόν το χώρο. Με συγκινεί αφάνταστα το κομμάτι της σχολής. Είναι μια δεύτερη ευκαιρία για να φτιάξουμε τον δικό μας κόσμο. Φέτος δύο μαθητές μου πέρασαν με επιτυχία στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Προφανώς, δεν είμαστε σε μια χώρα με παράδοση στη διδασκαλία του θεάτρου, δεν υπάρχει μέθοδος και γι’ αυτόν το λόγο το θέατρο μεταδίδεται μέσω της προσωπικής αντίληψης του καθενός για τον κόσμο. Αυτό που κάνω στους μαθητές μου είναι να μεταδίδω την απόλαυση για την προσωπική ευθύνη και την αγάπη και η αγάπη, ευτυχώς, δεν έχει μέθοδο.

q Αυτό που δεν γίνεται στην τέχνη τώρα είναι ότι δεν επικοινωνεί με τον παλμό της κοινωνίας συνολικά. Ο καθένας σκέφτεται: «Πότε θα κάνω το έργο μου;». Αυτό που μου λείπει εμένα είναι ότι δεν υπάρχει ρεύμα, ένα ρεύμα που να μπορεί να μπει στην καρδιά της εποχής. Όχι ένα ρεύμα που θέλει να αποκοπεί από την κοινωνία για να τραβήξει την προσοχή και να αυτοσυστηθεί στην Ιστορία της Τέχνης αλλά που να αφορά το σήμερα. Είμαστε σε εποχή βίας και θορύβου, δεν μπορεί οι καλλιτέχνες να προτείνουν βία και θόρυβο. Είμαστε σε εποχή που τρολάρουμε, δεν μπορεί να ζητάς να πληρώνουν εισιτήριο οι θεατές για να τρολάρεις. Σε μια κοινωνία που δεν ξέρει να αρθρώσει μια φράση έχουμε ανάγκη από τις σωστές λέξεις που θα σπάσουν τη σιωπή. Πέρασε η ώρα της αποδόμησης, έχει επέλθει η διάλυση και πρέπει να περάσουμε στην αναδόμηση με γερά θεμέλια. Αυτό που με τρομάζει είναι η έλλειψη συναίσθησης και συνείδησης, γιατί αυτό είναι σε θέση να καταστρέψει όλο τον κόσμο.

q Αυτό που δεν μου αρέσει στην Αθήνα είναι ότι μου πήρε τόσο καιρό για να μου αρέσει. Πίστευα πως δεν θα τη συνηθίσω ποτέ. Τη θεωρούσα πάντα έναν κόμβο στη ζωή μου, μια στάση. Δεν μπορώ να αρνηθώ, όμως, ότι έχω εθιστεί στον παλμό και την ταχύτητα της πόλης. Καθώς, επίσης, και σε αυτό το ανεκτίμητο δώρο της υπενθύμισης του αρχαίου πολιτισμού. Βέβαια, δεν είναι μια πόλη που στο κέντρο της έχει αρχαία, είναι άλλη μια πόλη που χτίστηκε μέσα στα αρχαία. Βλέπεις τον σύγχρονο πολιτισμό του τελευταίου αιώνα να αναζητά απεγνωσμένα μια ταυτότητα, λειτουργώντας παρασιτικά και καρκινικά πάνω σε έναν άλλο πολιτισμό. Αυτό δηλώνει έλλειψη σεβασμού προς την κοινωνία αλλά και τον πολιτισμό τον ίδιο. Είναι μια σχετικά αφιλόξενη πόλη, και ιδίως για τα παιδιά.

q Ο Φάουστ είναι ένα ποιητικό έργο που έγραφε ο Γκαίτε καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Ξεκίνησε να γράφεται την εποχή που γεννήθηκε το γερμανικό κίνημα «θύελλα και ορμή», που είχε ως στόχο να αντιταχθεί στον στείρο ορθολογισμό και τους κανόνες, καθώς και να δώσει έμφαση στην εκδήλωση συναισθημάτων μέσα από την τέχνη. Είναι μια εποχή αναμέτρησης του ανθρώπου με την ιστορία, καθώς αποκτιέται η συνειδητότητα και η υπόστασή της. Ο άνθρωπος τότε αρχίζει να δομεί νέες επιστήμες και ταυτόχρονα φυτεύει την αμφιβολία. Εκεί αρχίζει η αναζήτηση ταυτότητας μέσα από τον εσωτερικό διχασμό. Λέει ο Φάουστ αντικρίζοντας τη δύση του ηλίου: «Στο στήθος μου φωλιάζουν δυο ψυχές, μάχονται να χωρίσουν με άγρια πάλη, η μία με λύσσα με κρατά στη γη και η άλλη με σηκώνει απ’ το χώμα, άγνωστοι πρόγονοι μας στείλαν την ευχή να υψωθούμε όσο βαστάμε ακόμα». Αναδύεται σιγά-σιγά η βαθύτερη αγωνία και ο μόχθος του πνευματικού ανθρώπου να ενώσει όλες τις δυνάμεις μέσα του, τις αισθήσεις, τη φαντασία και τον νου. Είναι μια διαδρομή από το σκοτάδι στο φως.

q Αυτήν τη στιγμή που μιλάμε έχουμε πόλεμο σε όλες τις μεριές του κόσμου. Πρέπει να έχουμε πολύ σοβαρό λόγο για να μην είμαστε όλοι εκεί όπου μας χρειάζονται. Ελπίζω ο καθένας να αναλογιστεί τους λόγους του και να πάρει μια καινούργια απόφαση στη ζωή του, να αναλάβει την ευθύνη των πράξεών του αλλά και της απραξίας του. Αν ο πολιτισμός δεν μπορεί να φέρει την ειρήνη, τότε βαδίζουμε στο τέλος του πολιτισμού.

q Αν είχα όλες τις απαντήσεις

πίσω από τα δόντια μου, τότε δεν θα χαμογελούσα μπρος στο παράλογο του κόσμου, θα άνοιγα το στόμα μου και θα ούρλιαζα. Όμως σε αυτήν τη βίαιη και θορυβώδη εποχή δεν ακούγεται η κραυγή αλλά οι σωστές λέξεις που σπάνε τη σιωπή. Δουλειά του καλλιτέχνη είναι να βρίσκει και να αρθρώνει καθαρά τις λέξεις που θα βοηθήσουν την εποχή του, είτε με χαμόγελο είτε με τρίξιμο των δοντιών. Οι λέξεις που έχουμε ανάγκη σήμερα είναι «ειρήνη», «πολιτισμός», «ισότητα» και «αλληλεγγύη». Και κλείνω με έναν στίχο του Φάουστ: «Ό,τι δεν γίνει σήμερα, ούτε αύριο θα γίνει».

Αργύρης Πανταζάρας Hθοποιός. Γεννήθηκε στον Βόλο, ζει στο Θησείο. Είναι εθισμένος στο τσάκισμα επί σκηνής από τότε που έπαιξε τον ρόλο μιας σκούπας στο νηπιαγωγείο. 18 lifo – 19.11.15

☛

q Η πρώτη παράσταση στην οποία έπαιξα ήταν ο Μαθητευόμενος Μάγος του Γκαίτε στο νηπιαγωγείο. Έπαιζα τη

Info Φάουστ του Γκαίτε. Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, σε μετάφραση Σπύρου Α. Ευαγγελάτου και σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου. Από τις 11/12/15.

booklovers

Η αυτοβιογραφία της Πάτι Σμιθ, ένα homag βιβλία του προβοκάτορα Ζαν Ζενέ. Ο Κάφ Τα αριστουργηματικά βιβλία του Σωλ Μπέλοο Πατρίτσια Χάισμιθ επανακυκλοφορεί. Τ Λουίς Μπόρχες σε αξιοσημείωτη ελληνική μετ Ρισκ Χάλμπεργκ με τις διθυραμβικές κριτικές της Σταυροφορίας» του Ρόδη Ρούφου. κυκλοφορήσουν από τους ελληνικούς εκδοτικούς lifo – 29.10.15 20 lifo – 19.11.15

ge στη Νέα Υόρκη των ’70s. Δύο εξαιρετικά φκα στην ακτή του Χαρούκι Μουρακάμι. ου επιτέλους στα ελληνικά. Η «Κάρολ» της Το βιβλίο των φανταστικών όντων του Χόρχε ταφράση. Η «Πόλη στις φλόγες» του Γκαρθ ς σύντομα στα βιβλιοπωλεία. Το «Χρονικό Αυτά και άλλα πολλά βιβλία πρόκειται να ς οίκους αυτή την περίοδο.

Η Τίνα Μανδηλαρά καταγράφει όλα όσα πρέπει να διαβάσουμε αυτό τον χειμώνα

19.11.15 – lifo

21

ΣYΓΓPAΦEIΣ AΠ’ OΛO TON KOΣMO

herot (1956).

ISBN 978-960-03-5438-6

ΤΖΕΦ BΑΝTΕΡΜΙΕΡ

η τριΛοΓια τησ Νοτιασ ΖΩΝησ_1

ΣΧΕΔΙΟ:

ναπόληση του ερωτικού πόθου. υβλίνου, τον χειμώνα του 2009 οικονομικής κρίσης– το χιόνι αρχίζει κή ηρωίδα, ακολουθεί νοερά την οδήγησαν στη στιγμή πριν από τη συνάντησή της νη κόρη του εραστή της. ερημώνει, η Τζίνα ανακαλεί ροσμονή και αμφιβολία μέρες ρωμένο της», όπως τον αποκαλεί, άψογος οικογενειάρχης και ευτυχισμένη». ε το βραβείο Μπούκερ ημά της Η συγκέντρωση, διηγείται σαρκαστικό, υπόγειο χιούμορ ής απιστίας, αφήνοντας στην άκρη ος της να φέρει τον αναγνώστη αναντίρρητης αλήθειας: ότι ο έρωτας θαύμα στη ζωή ενός ανθρώπου εμίσει τα πάντα στο διάβα του.

ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ

booklovers

Ο ΒΑΛΣ

Ο Τζεφ Βάντερμιερ.....

μυθιστορημα

ΒΡΑΒΕΙΟ NEBULA 2014

τΖΕΦ BαΝTΕρμιΕρ

K

όντρα σε έναν κόσμο που παραπαίει, ο φετινός εκδοτικός χειμώνας δίνει το στίγμα του ποιοτικού και του ουσιαστικού. Βιβλία που ξεπερνούν με τον πιο αλληγορικό τρόπο το βίαιο πρόσωπο της καθημερινότητας έρχονται να φανερώσουν τα ποικίλα σκοτεινά κίνητρά της. Από κλασικά αναγνώσματα που έμειναν για χρόνια αμετάφραστα έως παράδοξες μελέτες για την τρέλα της φιλοσοφίας και τον ρομαντισμό, δεν υπάρχει καμία πτυχή που να μην εξετάζεται στο πρόγραμμα που δείχνουν να ολοκληρώνουν οι εκδοτικοί οίκοι. Παραδόξως, παρά την κρίση, οι υπεύθυνοι των εκδοτικών οίκων δεν προσφεύγουν στα εύκολα αναγνώσματα, και αν κάτι έχουν καταδείξει τα σημεία των καιρών, είναι ότι η μόνη απάντηση στην ανασφάλεια είναι η ουσία. Έτσι, τα χαρμόσυνα νέα έρχονται από αριστουργηματικά βιβλία που επιτέλους μεταφράζονται στα ελληνικά, όπως το Περιπέτειες του Ώγκι Μαρτς του Σωλ Μπέλοου (μτφρ.-εισαγωγή Μιχάλης Μακρόπουλος) από τις εκδόσεις Καστανιώτη, ένα μνημειώδες Βildungsroman που βραβεύτηκε το 1954 με το Εθνικό Βραβείο Μυθιστορήματος και ξεδιπλώνει το χρονικό της περιπλάνησης του Αμερικανο-εβραίου Ώγκι Μαρτς από το Σικάγο του Μεσοπολέμου έως το Μεξικό και τις χώρες της Ευρώπης. Ο ίδιος μεταφραστής θα μας χαρίσει από τις ίδιες εκδόσεις τον πολύκροτο Αφανισμό του Τζεφ Βάντερμιερ για μια περιοχή «εφιαλτική και μαγευτική», σε ένα μυθιστόρημα που μπερδεύει μαγικά τον Λάβκραφτ με τον Μπάλαρντ, παραπέμποντας άμεσα στο ταρκοφσκικό Στάλκερ.

22 lifo – 19.11.15

Αν, πάντως, ένα βιβλίο κατάφερε να ξεσηκώσει σύσσωμη την Αμερική, αυτό είναι η Πόλη στις Φλόγες, με τις διθυραμβικές κριτικές να έχουν αναδείξει ήδη τον πρωτοεμφανιζόμενο Γκαρθ Ρισκ Χάλμπεργκ σε πρόσωπο της χρονιάς (μτφρ. Γιώργος Κυριαζής), κάτι που μένει να διαπιστώσουμε, διαβάζοντας το βιβλίο του που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Κέδρος. Αναμφίβολα πολυαναμενόμενος είναι επίσης ο νέος Μακγιούαν και το πολυσυζητημένο του Νόμος περί τέκνων (μτφρ. Κατερίνα Σχινά) που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πατάκη, όπως από τις ίδιες εκδόσεις θα κυκλοφορήσουν ξεχωριστοί τίτλοι όπως οι: Πασκάλ Μπρυκνέρ - Ένας καλός γιος (μτφρ. Γιάννης Στρίγκος), Γιασμίνα Χάντρα - Πληγωμένοι Άγγελοι (μτφρ. Γιάννης Στρίγκος), Χόρχε Λουίς Μπόρχες - Το βιβλίο των φανταστικών όντων (μτφρ. Γιώργος Βέης), Ντάνιελ Μέντελσον - Περιμένοντας τους βαρβάρους και άλλα κείμενα (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου). Νέος Παμούκ από Ωκεανίδα και, απ’ ό,τι λένε, ο καλύτερος μέχρι τώρα, είναι αναμφίβολα γεγονός, καθώς η έκδοση του βιβλίου του συνοδεύεται από την άφιξή του στα μέρη μας στις αρχές Δεκέμβρη. Ο ήρωάς του γίνεται μάρτυρας της εκρηκτικής μετάλλαξης της Ιστανμπούλ σε μια τεράστια πόλη, με τα αυτοβιογραφικά αποτυπώματα να μεταγράφονται σε μια όμορφη περιήγηση: τίτλος του βιβλίου Μια παραξενιά του Νου (μτφρ. Στέλλα Βρεττού). Ένα βιβλίο, προσωπικά πολυαγαπημένο και πανέμορφο, όπως η Άμυνα του Λούζιν του Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ (μτφρ. Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης), αναμένεται από το Μεταίχμιο, καθώς επίσης πολυαγαπημένα είναι τα

Βερολινέζικα Χρονικά, 1922-1933 του Γιόζεφ Ροτ που θα εκδώσει η Άγρα (μτφρ. Μαρία Αγγελίδου). Ο Ίκαρος θα εκδώσει Κολμ Τόιμπιν, ένα μυθιστόρημα για μια σύζυγο, μητέρα και νοικοκυρά η οποία καλείται να διαχειριστεί, ύστερα από απώλεια αγαπημένου προσώπου, το μεγάλωμα των παιδιών της, τα οικονομικά και την εσωτερική της απόγνωση, με τον τίτλο Νόρα Γουέμπστερ (μτφρ.-επίμετρο Αθηνά Δημητριάδου). Ένα βιβλίο που έχουν αγαπήσει πολύ οι αναγνώστες του Χαρούκι Μουρακάμι, Ο Κάφκα στην ακτή, για τον νεαρό Κάφκα Ταμούρα και τον γέρο Νακάτα, θα κυκλοφορήσει από τον Ψυχογιό (μτφρ. Αργυρώ Μαντόγλου). Σίγουρα, όμως, κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στη λυρική πρόζα του Ράινερ Μαρία Ρίλκε και ειδικά στα Κείμενα για τη μουσική που θα εκδώσει η Περισπωμένη (μτφρ. Μάνος Περάκης). Ρίλκε αναμένεται να εκδώσει και ο Gutenberg, και συγκεκριμένα τις Σημειώσεις για τη μελωδία των πραγμάτων (μτφρ., χρονολόγιο και επίμετρο Συμεών Γρ. Σταμπουλός, ένας μεταφραστής που μας χάρισε επίσης το βραβευμένο Ελεγείες από το Ντουίνο του Ρίλκε). Αντίστοιχα, θα έχουμε φέτος σε πανηγυρικές εκδόσεις από την Άγρα χορταστικό Ζαν Ζενέ, τον υπέροχο αυτό προβοκάτορα που ήξερε να ανταποκρίνεται με τον δικό του ρηξικέλευθο τρόπο στον ταραχώδη κύκλο των ημερών. Aναμένονται τα: Ό,τι απέμεινε από έναν Ρέμπραντ που σχίστηκε σε μικρά, πολύ κανονικά τετραγωνάκια και πετάχτηκε στο αποχωρητήριο και Η παράξενη λέξη... (μτφρ. Βίκτωρας Αρδίττης) και Το παιδί εγκληματίας (μτφρ. Σπύρος Γιανναράς). Πολλούς λόγους θα είχε να συνομιλήσει με τον Ζενέ ο δικός μας Νάνος Βαλαωρίτης, που τον πε-

Φ IΛΙΠ Ρ Οθ , «Διαβάζοντας ξανά τον Σολ Μπέλοου», Shop Talk «Οι Περιπέτειες του Ώγκι Μαρτς, το καλύτερο μεταπολεμικό αμερικανικό μυθιστόρημα, ανήκει στην παράδοση των Χέρμαν Μέλβιλ, Μαρκ Τουέιν, Ουόλτ Ουίτμαν, και οδηγεί με λαμπρό τρόπο στην κατάληξη και την ολοκλήρωσή της». ΤζEϊΜΣ Γ ΟΥνΤ , The New Republic «Αστείο, δηκτικό, γεμάτο καρναβαλικούς τύπους και εντούτοις εξιστορημένο με μια φωνή συνάμα απλή και μοναχική, είναι το πληθωρικό κωμικό αριστούργημα του Μπέλοου». Observer (Ηνωμένο Βασίλειο) «Οι Περιπέτειες του Ώγκι Μαρτς είναι το μεγάλο Αμερικανικό Μυθιστόρημα... Μην ψάχνετε παραπέρα». Μ AΡΤΙν E ϊΜΙΣ

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΩΓΚΙ ΜΑΡΤΣ (ΗΠΑ) «Είμαι Αμερικανός, γέννημα του Σικάγου, αυτής της σκοτεινής και μελαγχολικής πόλης· ό,τι κάνω το κάνω όπως έχω μάθει από μόνος μου, δίχως κανόνες, κι έτσι θα γράψω την ιστορία της ζωής μου».

Με τούτη τη φράση ξεκινούν οι Περιπέτειες του Ώγκι Μαρτς, και είναι αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος, δηλαδή οι κωμικές και πνευματικές περιπέτειες ενός νεαρού Αμερικανοεβραίου από τη δεκαετία του ’20 ως τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, από το Σικάγο του μεσοπολέμου ως το Μεξικό και την Ευρώπη. Ο Ώγκι περιπλανιέται από δουλειά σε δουλειά κι από σχέση σε σχέση, φιλοσοφεί, γίνεται ένα με το περιβάλλον του σαν χαμαιλέοντας και, χωρίς να έχει ιδιαίτερες βλέψεις, παραμένει πάντοτε αισιόδοξος, παρά τις αντιξοότητες. Όσο για τη γραφή του βιβλίου ήταν και παραμένει μοναδική· γραφή που όμοιά της δεν υπάρχει στην αμερικανική λογοτεχνία της εποχής του και στην κατοπινή. Το μυθιστόρημα αυτό χάρισε στον συγγραφέα το πρώτο του Εθνικό Βραβείο Βιβλίου (1954), εκτινάσσοντάς τον στην κορυφή του λογοτεχνικού πανθέου της γενιάς του, κι αργότερα το Βραβείο νομπέλ (1976), την ύψιστη διάκριση για την τέχνη του λόγου. Με κέφι και ζωντάνια ο Μπέλοου έγραψε ένα μεγάλο αμερικανικό μυθιστόρημα του 20ού αιώνα. ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

ΣΩΛ ΜΠΕΛΟΟΥ

ΣΩΛ ΜΠΕΛΟΟΥ

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΩΓΚΙ ΜΑΡΤΣ

«Στο βιβλίο υπάρχουν προτάσεις που το κέφι και η ζωηράδα τους σου αφήνουν την αίσθηση μιας πλησμονής από συμβάντα. Η πρόζα του είναι παθιασμένη, θεατρική, ως κι επιδεικτική ακόμα· χωρά όλο το δυναμισμό της ζωής δίχως να χάνει έτσι την πνευματικότητά της... Είναι μια φωνή συνάμα αχαλίνωτη και ευφυής, ασυγκράτητη και εντούτοις πάντα τόσο οξυδερκής ώστε να ζυγιάζει λογικά τα πράγματα».

ΣΩΛ

ΜΠΕΛΟΟΥ

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΩΓΚΙ ΜΑΡΤΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Σωλ Μπέλοου γεννήθηκε το 1915 στον Καναδά και μεγάλωσε στο Σικάγο. Σπούδασε κοινωνιολογία και ανθρωπολογία. Σε όλη του ζωή συνδύασε την πανεπιστημιακή καριέρα με τη λογοτεχνική παραγωγή. Έζησε αρκετά χρόνια στην Ευρώπη. Εκεί άρχισε να γράφει το τρίτο μυθιστόρημά του Οι περιπέτειες του Ώγκι Μαρτς (1953) με το οποίο απέσπασε το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου των ΗΠΑ για πρώτη φορά. Ακολούθησαν άλλες δύο με τα μυθιστορήματα Χέρτσογκ (1964) και Ο πλανήτης του κυρίου Σάμλερ (1970), ενώ για Το δώρο του Χούμπολντ (1975) απέσπασε το Βραβείο Πούλιτζερ. Το 1976 τιμήθηκε με το νομπέλ Λογοτεχνίας «για την κατανόηση του ανθρώπου και τη λεπτεπίλεπτη ανάλυση του σύγχρονου πολιτισμού που συνυπάρχουν στο έργο του». Το 1990 του απονεμήθηκε το Μετάλλιο του Εθνικού Ιδρύματος Βιβλίου των ΗΠΑ για τη διακεκριμένη προσφορά του στα αμερικανικά γράμματα. Στις Εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορούν τα βιβλία του Η κλοπή (μτφρ. Πέγκυ Βουδούρη, 1990), Η μοναδική (μτφρ. Βασίλης Καλλιπολίτης, 1998), Χέρτσογκ (μτφρ. Δημήτρης Στεφανάκης, 1999), Ραβελστάιν (μτφρ. Δημήτρης Στεφανάκης, 2001), Άδραξε τη μέρα (μτφρ. Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, 2004) και Το θύμα (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος, 2007). Πέθανε τον Απρίλιο του 2005.

EKΔOΣEIΣ KAΣTANIΩTH • ΣYΓΓPAΦEIΣ AΠ’ OΛO TON KOΣMO Εικόνα εξωφύλλου: Ο Σωλ Μπέλοου στο υπερυψωμένο τρένο, Σικάγο, 1969 © Michael Mauney / Life Images / Getty Images / Ideal Image

www.kastaniotis.com e-mail: info@kastaniotis.com

ISBN 978-960-03-5978-7

EKΔOΣEIΣ KAΣTANIΩTH

ΣYΓΓPAΦEIΣ AΠ’ OΛO TON KOΣMO

CMYK

ριμένουμε στο Υποκύανο μάτι του Κύκλωπα όπου καταδεικνύει όλες τις χαμαιλεοντικές πλευρές ενός ποιητή (εκδόσεις Ψυχογιός).

Σ

τις ελληνικές κυκλοφορίες, με προσμονή αναμένεται από τις εκδόσεις Μεταίχμιο η Πρωινή Γαλήνη του Ηλία Μαγκλίνη, ύστερα από την πολυσυζητημένη Ανάκρισή του, για έναν άνθρωπο που προσπαθεί να πετάξει ψηλά, αναζητώντας τον βαθύτερο εαυτό του. Και δεν μπορούμε σίγουρα να προσπεράσουμε τη Νίκη Αναστασέα που επιστρέφει στην εποχή της Μεταπολίτευσης, μιλώντας για ανήσυχους νέους στα πρώτα μεταχουντικά χρόνια, στην Ιστορία ενός δικού μας ανθρώπου. Πάντως, τα καλύτερα νέα φέτος καταφθάνουν από το θεωρητικό εκδοτικό στρατόπεδο, με σπουδαίους τίτλους να μεταπλάθονται σε γεγονός της χρονιάς, όπως η μνημειώδης Νέα Επιστημονική Γνώση (εκδόσεις Gutenberg) του Τζιαμπατίστα Βίκο, ένα βιβλίο-σταθμός του 18ου αιώνα που άλλαξε τον τρόπο που μελετάται η Ιστορία και επηρέασε όλους τους μεγάλους φιλοσόφους, ιστορικούς και κοινωνιολόγους (μτφρ. Γιώργος Κεντρωτής). Καίρια φιλοσοφικά ζητήματα, όπως η περίφημη έριδα των Καθόλου, δηλαδή η διαμάχη για την ύπαρξη και τη φύση των γενικών εννοιών από την αρχαιότητα ως το τέλος του Μεσαίωνα, εξετάζει το βιβλίο του Αλαίν ντε Λιμπερά με τον τίτλο Ρεαλισμός και Νομιναλισμός (από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης). Η πολύκροτη βιογραφία του Κορνήλιου Καστοριάδη από τον Φρανσουά Ντος αναμένεται από τις εκδόσεις Πόλις (μτφρ. Ανδρέας Παππάς), ενώ το Μελάνι έχει ήδη εξαγγείλει μια άκρως ενδιαφέρουσα έκδοση για την τρέ-

λα των φιλοσόφων και των εκφραστών της με τον χαρακτηριστικό τίτλο Περί φιλοσόφων και τρελών, Ένα ψυχογράφημα για τους Μάρτιν Χάιντεγκερ, Μένταρντ Μπος και Σίγκμουντ Φρόυντ (μτφρ. Χλόη Κολλύρη). Στα άδυτα του ψυχισμού, και ειδικά στις εσωτερικές επιπτώσεις από τον εγκλεισμό σε γυναικείο στρατόπεδο, εξετάζει το χρονικό της φιλίας ανάμεσα στη Μάγκαρετ ΜπούμπερΝιούμαν και στη Μίλενα Γιεσένσκα (γνωστή και ως αγαπητικιά του Φραντς Κάφκα) σε ένα βιβλίο που θα κυκλοφορήσει από την Κίχλη με τον τίτλο Μίλενα από την Πράγα (μτφρ. Τούλα Σιετή, σε επιμέλεια-επίμετρο Ανδριανής Δημακοπούλου). Πρόκειται για ένα έργο που κάνει γνωστό στη χώρα μας το άγνωστο σ’ εμάς είδος της στρατοπεδικής λογοτεχνίας, με μια ανάγλυφη περιήγηση στον πολιτισμό της Κεντρικής Ευρώπης. Την άγνωστη, μέχρι στιγμής, στην Ελλάδα, αλλά σπουδαία και περιώνυμη διηγηματογράφο Φλάνερι Ο’Κόνορ ανέλαβαν να μας συστήσουν οι Αντίποδες με ένα βιβλίο για τις εσωτερικές της αγωνίες, τις μεταφυσικές αναζητήσεις και τη σχέση της με τη γραφή, το Ημερολόγιο Προσευχής (μτφρ. Γιάννης Παλαβός). Κι αν υπάρχει κάποια που αγάπησε πραγματικά πολύ την Ο’Κόνορ, αντλώντας πολλά στοιχεία στη γραφή της, είναι η Πάτι Σμιθ, η οποία αυτοβιογραφείται στα ανεπανάληπτα Δυο Παιδιά (μτφρ. Αλέξης Καλοφωλιάς, εκδόσεις Κέδρος), ένα από τα πιο όμορφα και εξομολογητικά αμερικανικά non fiction. Πρόκειται για μια ωδή-αποχαιρετισμό στα πολυτάραχα χρόνια της Νέας Υόρκης του τέλους του ’60 και των αρχών του ’70, με όλο τον καλλιτεχνικό κόσμο να παρελαύνει από τις σελίδες του και να δίνονται με τα πιο εξομο-

λογητικά χρώματα οι προσωπικές σχέσεις της κορυφαίας ποιήτριας και μουσικού – εστιάζοντας κατά κύριο λόγο στον έρωτά της με τον φωτογράφο-καλλιτέχνη Μέιπλθορπ. Εξίσου αναπάντεχο είναι και το μυθιστόρημα που έγραψε ένας άλλος ονομαστός καλλιτέχνης, ο Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ, με τον τίτλο Κατεστραμμένος, που κυκλοφορεί από τον Τόπο (μτφρ. Γιώργος Μπέτσος). Παράλληλες αφηγήσεις συνθέτουν εδώ μια ονειρική και σαγηνευτική πλοκή, αντίστοιχα φασματική, όπως οι ταινίες του διάσημου σκηνοθέτη, με τη Βόρεια Κορέα να συναντά το Φεστιβάλ των Καννών και το σεξ να ποτίζει τις διάσπαρτες σκηνές. Πάντως, η Αμερικανίδα της καρδιάς μας είναι αναμφίβολα η Πατρίτσια Χάισμιθ και τα χαρμόσυνα νέα είναι ότι επανακυκλοφορεί από το Μεταίχμιο η Κάρολ της (μτφρ. Θοδωρής Τσαπακίδης), με αφορμή και την έξοδο της ταινίας στις ελληνικές αίθουσες. Κλείνοντας, γεγονός σημαντικό και μη αμελητέο είναι η επαναφορά στο προσκήνιο ενός σπουδαίου Έλληνα διανοητή, μεταφραστή, λογοτέχνη, μελετητή και διπλωμάτη, όπως ο Ρόδης Ρούφος, ο οποίος άφησε εποχή με τους περίφημους Γκραικύλους του. Εκτός από πρωτεργάτης και εμπνευστής των 18 κειμένων, ο Ρούφος είχε μεταφράσει τα Ελληνικά του Ξενοφώντα και είχε αφήσει πίσω ένα διόλου ευκαταφρόνητο δοκιμιογραφικό έργο. Από την Εστία αναμένεται, λοιπόν, το Χρονικό της Σταυροφορίας, ένα από τα πιο γνωστά έργα του Ρούφου, τον οποίο ο Νίκος Καζαντζάκης είχε ευχαριστήσει για «τη χαρά που μου δώσατε και για τις καινούργιες ελπίδες που γεννήσατε μέσα μου», κάτι που ξεχνάμε πως μόνο ένα βιβλίο μπορεί να προκαλέσει με τρόπο τόσο ανέλπιστο και καταλυτικό. ¶

Από κλασικά αναγνώσματα που έμειναν για χρόνια αμετάφραστα έως παράδοξες μελέτες για την τρέλα της φιλοσοφίας και τον ρομαντισμό, δεν υπάρχει καμία πτυχή που να μην εξετάζεται στο πρόγραμμα που δείχνουν να ολοκληρώνουν οι εκδοτ`ικοί οίκοι.

19.11.15 – lifo

23

booklovers

45

βιβλία από την πρόσφατη εκδοτική παραγωγή που αξίζει να διαβάσεις Επιμέλεια: Μαρκέλλα Ανδρικάκη, Μαρία Δρουκοπούλου

24 lifo – 19.11.15

19.11.15 – lifo

25

νεεσ εκδοσεισ

book lovers

1

9

2

Συλλογικο

Η μακρά σκιά της δεκαετίας του ’40

1

5

Γ.Χ. ωντεν

Θοδωρης Παπαθεοδωρου

Πένθιμο Μπλουζ Εκδόσεις Κίχλη Σελ.: 72

Στο παρόν δίγλωσσο βιβλίο o Eρρίκος Σοφράς ανθολογεί και μεταφράζει δώδεκα αντιπροσωπευτικά ποιήματα του Ώντεν, κυρίως από τη σημαντικότερη συλλογή του «Another Time» / «Μια άλλη φορά» (1939). Ποιήματα ερωτικά και πολιτικά, άλλα έμμετρα και άλλα σε ελεύθερο στίχο, ελεγειακά, στοχαστικά και κάποια ανάλαφρα (γραμμένα για να μελοποιηθούν).

6

7

3

Ζωές του ανέμου Εκδόσεις Ψυχογιός Σελ.: 708

Σε μια λαϊκή γειτονιά κάτω από την Ακρόπολη, οι απλοί, συνηθισμένοι άνθρωποι ζουν με μόχθο την κάθε μέρα τους και υφαίνουν με ελπίδες τα όνειρά τους. Μια γλυκόπικρη αναπαράσταση μιας ολόκληρης εποχής και το πορτρέτο μιας κυνηγημένης γενιάς. Μα, πάνω απ’ όλα, είναι ένα συγκινητικό μυθιστόρημα για τη μνήμη και την αγάπη.

6

2

Νικολας Σεβαστακης

Οδύσσεια

Άντρας που πέφτει

Κείμενα: Αναστασία Δ. Μακρή Εκδόσεις Άγκυρα Σελ.: 48

Εκδόσεις Πόλις Σελ.: 176

8

Δέκα διηγήματα σε χαμηλούς τόνους, που αιχμαλωτίζουν αναμνήσεις και επεισόδια, επιμένουν στις σημαίνουσες λεπτομέρειες και σχεδιάζουν με εικόνες και φωτοσκιάσεις ένα σύμπαν όπου θάλλει η ευαισθησία. Ο συγγραφέας παρατηρεί τους ήρωες όταν αμφισβητούνται οι βεβαιότητές τους, όταν υπερασπίζονται τις επιλογές τους, εκθέτει τις ανεπάρκειές τους και ταυτόχρονα τις βλέπει με κατανόηση και οίκτο.

9

7

Τρωικός Πόλεμος

3

Ρίτσαρντ Φλαναγκαν

10

Το μονοπάτι για τα βάθη του Βορρά

4 5

8

Astrid Lindgren & Kitty Crowther

4

Ο νάνος δεν κοιμάται

John C. Carr

Μτφρ.: Μαρία Φραγκούλη Εκδόσεις Μάρτης Σελ.: 26

Θωρηκτό Αβέρωφ Κεραυνός στο Αιγαίο Μτφρ.: Δημήτρης Σταυρόπουλος Εκδόσεις Ψυχογιός Σελ.: 216

Ο John Carr όχι μόνο παρέχει τις πλήρεις τεχνικές προδιαγραφές και την επιχειρησιακή ιστορία του πλοίου, συμπεριλαμβανομένων λεπτομερειών της ανακαίνισής του, αλλά βασίζεται και σε διηγήσεις από πρώτο χέρι των αξιωματικών, υπαξιωματικών και ναυτών, ώστε να εξιστορήσει τη μακρά και αξιόλογη σταδιοδρομία αυτού του έξοχου θωρηκτού.

Το όμορφο κείμενο της εμβληματικής Astrid Lindgren, εύκολο σαν παιδικό τραγούδι, και η ευαίσθητη εικονογράφηση της βραβευμένης με ALMA Βελγίδας δημιουργού Kitty Crowther συνθέτουν ένα μοναδικό έργο που αποπνέει αγάπη για τη ζωή και τρυφερότητα για καθετί ζωντανό.

11

12

26 lifo – 19.11.15

Κείμενα: Αναστασία Δ. Μακρή Εκδόσεις Άγκυρα Σελ.: 40

Όταν ο Πάρης έκλεψε την ωραία Ελένη, γυναίκα του βασιλιά Μενελάου της Σπάρτης, οι Έλληνες ένιωσαν ότι ντροπιάστηκαν. Έτσι ξεκίνησε ο Τρωικός Πόλεμος που κράτησε χρόνια πολλά και έφερε πολλά δεινά και στους δύο λαούς. Άραγε, υπάρχει πόλεμος που αξίζει να γίνει, ακόμα και για όλα τα πλούτη του κόσμου;

Μτφρ.: Γιώργος Μπλάνας Εκδόσεις Ψυχογιός Σελ.: 488

Ένα αριστουργηματικό μυθιστόρημα για τις πολλές όψεις του καλού και του κακού, της αγάπης και του θανάτου, καθώς ένας άνθρωπος επιβιώνει και ωριμάζει, μόνο και μόνο για να ανακαλύψει όσα έχει χάσει.

Πέρασαν δέκα χρόνια για να τελειώσει ο πόλεμος της Τροίας που ξέσπασε για την αρπαγή της Ελένηςαπό τον Πάρη. Όταν ο πόλεμος τελείωσε, η Ελένη ελευθερώθηκε και οι Έλληνες θα επέστρεφαν στην πατρίδα τους. Όμως, για τον Οδυσσέα θα ξεκινούσαν νέες περιπέτειες και θα αργούσε πολύ να φτάσει στον τόπο του...

Επιμέλεια: Κ. Γαρδίκα, ΆνναΜαρία Δρουμπούκη, Β. Καραμανωλάκης, Κ. Ράπτης Εκδόσεις Αλεξάνδρεια Σελ.: 472

Στον παρόντα τόμο, που αφιερώνεται στον Χάγκεν Φλάισερ, ερευνητή και δάσκαλο με μακρά και εξέχουσα θητεία σε αυτά τα θέματα, διαφαίνεται ότι το άβολο αυτό παρελθόν αποδεικνύεται ιδιαίτερα «σκληρό για να πεθάνει», καθώς αναβιώνει πολλαπλώς, ρίχνοντας τη βαριά σκιά του στο σήμερα και στο αύριο της χώρας.

10

Χορχε Γκαλαν

Το δωμάτιο στο βάθος του σπιτιού Μτφρ.: Αχιλλέας Κυριακίδης Εκδόσεις Ψυχογιός Σελ.: 280

«Το μόνο που έμεινε μετά ήταν ένα σώμα κορεσμένο, άδειο. Ο άνδρας της κραυγής ήταν νεκρός. Ο άνδρας της κραυγής ήταν ένας άνθρωπος που βάδιζε και είχε κάνει μια στάση μετά από έναν αιώνα σχεδόν αδιάκοπο περπάτημα. Ήταν ενενήντα εννέα χρόνων και πέθανε γνωρίζοντας πως θα γινόταν πατέρας για τρίτη φορά. Η γυναίκα του θα το μάθαινε λίγες εβδομάδες αργότερα». Ένα θαυμάσιο μυθιστόρημα μαγικού ρεαλισμού, στην παράδοση του Χουάν Ρούλφο και του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.

11

Ηélène Gremillon

Εξομολόγηση Μτφρ.: Βάσω Νικολοπούλου, Κλεονίκη Dougé Εκδόσεις Gema Σελ.: 256

Ανάμεσα στις συλλυπητήριες επιστολές που λαβαίνει μετά τον θάνατο της μητέρας της, η Καμίγη βρίσκει ένα περίεργο γράμμα σταλμένο από άγνωστο αποστολέα. Σταδιακά, καταλαβαίνει πως τούτα τα γράμματα κρύβουν ένα μυστικό που την αφορά. Διαβολική μηχανορραφία με φόντο τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτό το μυθιστόρημα αναμειγνύει ιστορική διήγηση και ψυχολογικό σασπένς.

12

Giorgia Cozza

Καλωσήρθες, αδελφάκι Μτφρ.: Άννα Παπασταύρου Εκδόσεις Gema Σελ.: 296

Ένα βιβλίο που απαντάει στις απορίες και τα ερωτηματικά των γονιών, προσφέροντας χρήσιμες πληροφορίες και πρακτικές υποδείξεις για να συμμετέχουν τα μεγαλύτερα αδέλφια στη φάση της αναμονής καθώς και στην υποδοχή του νεογέννητου, και που επικεντρώνεται στην αγάπη και το βάθος της αδελφικής σχέσης. Γιατί τα αδέλφια είναι δώρο. Για όλη τη ζωή.

19.11.15 – lifo

27

νεεσ εκδοσεισ

book lovers

1

2

5

Σωτη Τριανταφυλλου

1

Ζαφειρης Νικητας

Τα νερά του μετανάστη Εκδόσεις Μελάνι Σελ.: 48

6

7

3

Ένα βιβλίο που μιλά για τη ζωή σε κίνηση – η Φάτου διασχίζει τη Λιβερία αναζητώντας την οικογένειά της, ο στρατιώτης Ματίας ανακαλεί τη μακρινή αγαπημένη του, η Πραμπάτι γλιτώνει από το φονικό σεισμό στο Κατμαντού. Μέσα από ναυάγια και διασώσεις, ιχνογραφούνται οι ζωές ανθρώπων που παλεύουν γενναία για τη ζωή.

2

Ιαν Μανουκ

Γερουλντελγγέρ - Εγκλήματα στη Μογγολία Μτφρ.: Ουρανία Πολυκανδριώτη Εκδόσεις Στερέωμα Σελ.: 648

8

9

Το θαμμένο σώμα ενός παιδιού που βρέθηκε στη στέπα από Μογγόλους νομάδες ξυπνά στον αστυνομικό διοικητή Γερουλντελγγέρ τον εφιάλτη της δολοφονίας του δικού του παιδιού, που ποτέ δεν εξιχνιάστηκε. Λίγο-λίγο ή σχέση μεταξύ των δύο φόνων, καθώς και η αντιστοιχία με άλλους, το ίδιο άγριους, θα τον αναγκάσει να αντιμετωπίσει την τρομερή αλήθεια.

3

Breece D’J Pancake

Τριλοβίτες Μτφρ.: Γιάννης Παλαβός Εκδόσεις Μεταίχμιο Σελ.: 240

10

4 5

Η αφιλόξενη γη της Δυτικής Βιρτζίνια είναι το φόντο για τους ήρωες του βιβλίου, ανθρώπους εγκλωβισμένους που ξεσπούν σε πράξεις τυφλής βίας. Ιστορίες διανθισμένες με λυρισμό και σαρκαστικό χιούμορ οι οποίες διαδραματίζονται στη γενέτειρα του συγγραφέα, που, παρότι αυτοκτόνησε νέος, θεωρείται «ένας από τους πέντε καλύτερους διηγηματογράφους των τελευταίων πενήντα ετών».

Πλουραλισμος, πολυπολιτισμικότητα, ενσωμάτωση, αφομοίωση Εκδόσεις Πατάκη Σελ.: 368

Μενης Κουμανταρεας

Η σειρήνα της ερήμου Εκδόσεις Πατάκη Σελ.: 232

Το κύκνειο άσµα του Μένη Κουµανταρέα –που βρέθηκε στο αρχείο του έτοιµο προς έκδοση– είναι ένα µυθιστόρηµα που µε άξονα τη γραφή και τη συγγραφική ιδιότητα αναπτύσσει µια ευρηµατική αφήγηση γεµάτη απρόοπτα και εκπλήξεις, µε έντονο το εξωτικό στοιχείο της Ανατολής, τη λεπτή ειρωνεία και το εκλεπτυσµένο χιούµορ. 11

12

28 lifo – 19.11.15

Φάκελος Ρέμπους: Οι άγνωστες υποθέσεις Mτφρ.: Νάντη Σακκά Εκδόσεις Μεταίχμιο Σελ.: 488

Αυτό το δοκίµιο σχολιάζει τις ρεπουµπλικανικές αξίες πάνω στις οποίες θεµελιώνεται το κράτος δικαίου και προτείνει έναν τρόπο αντιµετώπισης των προβληµάτων στη βάση της αναγνώρισης της συνεισφοράς των µεταναστών στην οικονοµία, αλλά και της επιθυµίας τους να ενσωµατωθούν στην κοινωνία αποδεχόµενοι τους δυτικούς νόµους και τις δυτικές αξίες.

Άγνωστες υποθέσεις του επιθεωρητή Τζον Ρέμπους και της δράσης του έρχονται στο φως σε αυτή την έκδοση, που αποτελεί παράλληλα και μια ανασκόπηση της καριέρας του. Μια ιδανική εισαγωγή στον σκοτεινό κόσμο του απρόβλεπτου, ευφυή και οξύθυμου επιθεωρητή που έχει συνδεθεί όσο κανείς άλλος με το Εδιμβούργο.

6

Matthieu Pigasse

αρτουρ Σοπενχαουερ

Η τέχνη τού να είσαι ευτυχισμένος Μτφρ.: Μυρτώ Καλοφωλιά Εκδόσεις Πατάκη Σελ.: 145

To βιβλίο αυτό αποτελεί μια μικρή πραγματεία πρακτικής σοφίας με στόχο την κατάκτηση της ευτυχίας. Είναι προς όφελός μας να βρούμε κανόνες ζωής για να περιορίσουμε τα δεινά της ύπαρξης, να αντέχουμε τα χτυπήματα της μοίρας και να κατακτήσουμε, αν όχι την απόλυτη ευτυχία, την ευτυχία που συνίσταται στην απουσία του πόνου.

7

αγγελος Νταλαχανης

10

Εγκώμιο της μη κανονικότητας Μτφρ.: Γιώργος Ξενάριος Εκδόσεις Στερέωμα Σελ.: 200

Καλώς ήρθατε στη Normaland, τη χώρα της κανονικότητας. Εδώ κάνουμε τα πάντα για να μην πάρουμε καμιά απόφαση, δεν παίρνουμε πρωτοβουλίες για να μην κάνουμε λάθη. Αλλά η πολιτική προϋποθέτει τόλμη και όραμα. Σε μια περίοδο κρίσης θα πρέπει, όμως, να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις μας με το μη κανονικό. Ζήτω η μη κανονικότητα!

11

Chigozie Obioma

Ακυβέρνητη Παροικία

Οι Ψαράδες

Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης Σελ.: 394

Μτφρ.: Ιωάννα Ηλιάδη Εκδόσεις Μεταίχμιο Σελ.: 384

Ένα βιβλίο που έχει ως αφετηρία το 1937, τη χρονιά δηλαδή που καταργήθηκαν τα αποικιακού τύπου προνόμια που απολάμβαναν οι ξένοι στην Αίγυπτο, και παρακολουθεί την πορεία της ελληνικής παροικίας προς την έξοδο, η οποία κορυφώθηκε το 1962, εντάσσοντάς την στο πλαίσιο των τοπικών και διεθνών εξελίξεων.

Με φόντο τη Νιγηρία της δεκαετίας του ’90, μια ιστορία ξεκινά όταν λόγω μιας προφητείας θα διαλυθεί ο ισχυρός δεσμός ανάμεσα σε τέσσερα αδέλφια. Μια αλυσίδα τραγικών γεγονότων με αναφορές στην αφρικανική φύση και στους μύθους της Νιγηρίας και της καθημερινότητάς της, όπου κυριαρχεί η σύγκρουση μεταξύ παραδοσιακού και δυτικού τρόπου ζωής.

8

Σπυρος Γ. Γασπαρινατος

4

9

Ian Rankin

12

Οι ελληνικές κατοχικές κυβερνήσεις. Δίκες κατοχικών δοσιλόγων και εγκληματιών πολέμου

Στυλιανος Παπαλεξανδροπουλος

Εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας Σελ.: 496

Εκδόσεις Gutenberg Σελ.: 136

Το βιβλίο πραγματεύεται δύο διαφορετικά, αλλά συναφή ζητήματα. Το πρώτο εξ αυτών είναι η σύνθεση και η δράση των τριών ελληνικών κατοχικών κυβερνήσεων. Το δεύτερο αναφέρεται στις διεξαχθείσες δίκες αφενός κατά των μελών των κατοχικών αυτών κυβερνήσεων ως δοσιλόγων και αφετέρου κατά των εγκληματιών πολέμου, με βαρύτατες κατηγορίες, ακόμη και της εσχάτης προδοσίας.

Βουδισμός - Η ινδική περίοδος

Πότε έζησε ο ιστορικός Βούδας; Πώς σχηματίσθηκε η κύρια πηγή απ' όπου αντλούμε τις πληροφορίες γι’ αυτήν την περίοδο; Μια περιεκτική εισαγωγή επιχειρεί να παρουσιάσει τον αρχαίο ή ινδικό βουδισμό μέσα από μια επισκόπηση της επιστημονικής έρευνας γύρω από τα εν λόγω ζητήματα, δίνοντας μια σαφή εικόνα των σχετικών συζητήσεων.

19.11.15 – lifo

29

νεεσ εκδοσεισ

book lovers 7

1

Austin Kleon 2

4

1

Αλεξης Σταματης

Βασιλης Βασιλικος

Το βιβλίο της βροχής

Ημερολόγιο Θάσου

Εκδόσεις Καστανιώτη Σελ.: 288

Εκδόσεις Gutenberg Σελ.: 208

«Νιώθω μια παράξενη ηρεμία κι ευδαιμονία, καθώς πρωτοκατοικώ το πατρικό μου σπίτι στη Θάσο. Τα πνεύματα των προγόνων σαν να με ευχαριστούν που το αποκατέστησα στις παλιές του δόξες. Τώρα έχουμε για πρώτη φορά ένα “εξοχικό”, ένα maison de campagne, που λένε οι Γάλλοι»

4

3

5

2

5

Κρίστοφερ ΜακΝτουγκαλ

Born To Run

Ανδρεας Μητσου

Η Αλεξάνδρα

Εκδόσεις: Key Books Σελ.: 416

Ο βραβευμένος δημοσιογράφος και πολύπαθος δρομέας Κρίστοφερ ΜακΝτούγκαλ ξεκινάει να ανακαλύψει τα μυστικα της φυλής των Ινδιάνων Ταραουμάρα που τρέχουν εκατοντάδες χιλιόμετρα χωρίς διαλείμματα, χωρίς ξεκούραση, χωρίς τραυματισμούς, απρόσβλητοι από ασθένειες, άγχος κ.ά. Μια καθηλωτική ιστορία που διεγείρει το πνεύμα και μας παρακινεί να ασχοληθούμε με το σώμα μας.

Εκδόσεις Καστανιώτη Σελ.: 256

6

7

6

3

Το Πρωτάκι

Το πάθος για την αλήθεια

Εκδόσεις Καστανιώτης Σελ.: 120

Μτφρ.: Βαγγέλης Δουβαλέρης Εκδόσεις Gutenberg Σελ.: 96

30 lifo – 19.11.15

«Ζητώ τη βοήθεια όποιου με διαβάζει. Και θέλω να βγάλει εκείνος τις αποφάσεις. Να με δικάσει αυτός. Με μέτρο τον εαυτό του και τον δικό του καημό. Την ανοιχτή πληγή του. Του ’χω απόλυτη εμπιστοσύνη (…)». Η Αλεξάνδρα, καθηγήτρια Αγγλικών, θα δολοφονήσει άγρια έναν παλιό μαθητή της, και θα ’χει χίλια δίκια.

Αθανασιος Αλεξανδριδης

Φριντριχ Νιτσε

«Ωστόσο, κι ο Ηράκλειτος απέφευγε αυτό που κ’ εμείς αποφεύγουμε σήμερα: τον θόρυβο και τη φλυαρία των Εφεσίων, τη δημοκρατία τους, τις πολιτικές αθλιότητές τους, τα νεώτερα κατορθώματα της “αυτοκρατορίας” (της περσικής - με εννοείτε…), όλη τη βρομερή πραμάτεια του “σήμερα”…».

Μια καταιγίδα από τις πιο ισχυρές που έχουν συμβεί ποτέ επιδρά καταλυτικά και διαφορετικά στον καθένα από τους ήρωες του βιβλίου. Πρόκειται για χαρακτήρες με διαφορετικά κίνητρα και επιθυμίες. Η καταιγίδα επεμβαίνει έντονα, εκτρέπει τον ρου της κάθε ιστορίας και αποκαλύπτει κρυμμένα μυστικά και απωθημένα, οδηγώντας στην εξιλέωση ή στην κάθαρση.

8

9

ι γίνεται όταν είσαι εξάχρονος, ευφυής και ερωτοχτυπημένος; Πώς αντέχεις τους κρυφούς πόθους για τη μητέρα σου και τον αγνό έρωτα για τη συμμαθήτριά σου; Πώς βρίσκεις τους δρόμους για την ύπαρξή σου όταν η δημιουργικότητα της σκέψης που σου καλλιεργεί το περιβάλλον σου συγκρούεται με την αυταρχικότητα του συντηρητικού σχολείου;

Κλέψε σαν καλλιτέχνης: Η Μέθοδος Εκδόσεις Key Books Σελ.: 224

Μοναδικές ιδέες του συγγραφέα που συνθέτουν ένα προσωπικό καθημερινό σεμινάριο δημιουργικότητας. Προσφέρει λίστες για να συμπληρώσει ο αναγνώστης όπως: 10 Πράγματα που Θέλεις να Μάθεις και 10 Πράγματα που Μάλλον Σκέφτεσαι Περισσότερο από τον Μέσο Άνθρωπο, αλλά και εικονογραφημένες ασκήσεις δημιουργικότητας.

8

Κ.Π. Καβαφη

Τα Ποιήματα, Δημοσιευμένα και Αδημοσίευτα Επιμέλεια: Δημήτρη Δημηρούλη Εκδόσεις Gutenberg Σελ.: 816

Μια έκδοση με τα δημοσιευμένα και αδημοσίευτα ποιήματα του Καβάφη στην πρωτογενή τους μορφή. Στην έκδοση θα βρείτε επιπλέον εισαγωγή, χρονολόγιο καθώς επίσης και σχόλια – πραγματολογικά και λεξιλογικά προς διευκόλυνση του αναγνώστη–, παράρτημα για μια πληρέστερη εικόνα του ποιητή, βιβλιογραφία και τέλος περιεχόμενα-ευρετήρια.

9

Stefan Zweig

Μονταίνιος Μτφρ.: Μαρία Αγγελίδου Εκδόσεις Άγρα Σελ.: 208

«Χρειάστηκε, επομένως, να ζήσουμε μια κατάσταση και μια ιστορική συγκυρία παρόμοια με τη δική του, για να καταλάβουμε τη φιλοσοφία της ζωής του Μονταίνιου και την αναγκαιότητα του αγώνα του για το “soi-meme”, για το Εγώ το ίδιο· αγώνα που αποδείχθηκε τελικά ο πιο απαραίτητος του πνευματικού μας κόσμου…».

παρουσιαση

v.n. giambanco

13 μέρες για να βρεις τον δολοφόνο Mτφρ.: Λίλια Δημαράκη Εκδόσεις Διόπτρα Σελ.: 568

Μετά το συναρπαστικό «Βάπτισμα του Πυρός», το εξίσου ενδιαφέρον σίκουελ της ιστορίας της ντετέκτιβ Μάντισον. Η ντετέκτιβ Μάντισον, έχοντας ζήσει ταραγμένα παιδικά χρόνια, καλείται να διαλευκάνει τον φόνο μιας τετραμελούς οικογένειας. Δίπλα στα νεκρά τους σώματα είναι χαραγμένες οι λέξεις: «13 μέρες»... «Πριν από είκοσι πέντε χρόνια, στο δάσος κοντά στον ποταμό Χόου, στο Σιάτλ, τρία αγόρια έπεσαν θύματα απαγωγής. Το ένα δεν γύρισε σπίτι...». Λίγα χρόνια αργότερα, μια τετραμελής οικογένεια βρέθηκε δολοφονημένη ένα πρωί με άγριο τρόπο, ενώ κοντά στα άψυχα σώματά τους ήταν χαραγμένες οι λέξεις «Δεκατρείς μέρες». Η ντετέκτιβ του Τμήματος Ανθρωποκτονιών Άλις Μάντισον, με τραυματικές εμπειρίες από τα παιδικά της χρόνια, ως ενήλικη έχει ανακτήσει την ισορροπία της κυνηγώντας το πιο αποτρόπαιο πρόσωπο του κακού που έχει να επιδείξει η ανθρωπότητα. Πιστεύει ότι οι φόνοι αυτοί συνδέονται μεταξύ τους. Και έχει μόνο δεκατρείς μέρες για να το αποδείξει. Προκειμένου να σταματήσει έναν ψυχοπαθή, η Μάντισον είναι αναγκασμένη να επιστρέψει στο δάσος και να έρθει αντιμέτωπη με το άλυτο μυστήριο των αγοριών του ποταμού Χόου. Πρέπει να ξεχάσει την εκπαίδευσή της και να ακολουθήσει το ένστικτό της μέχρι το ανατριχιαστικό τέλος, που οι εχθροί γίνονται σύμμαχοι και ο χρόνος ένας αμείλικτος αντίπαλος.

«Ένα συναρπαστικό θρίλερ γεμάτο αγωνία, ένταση και διαστροφή» Chris Carter, παραγωγός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος της σειράς «X-Files».

19.11.15 – lifo

31

νεεσ εκδοσεισ 2

1

1

Γιαννης Μαρης

4

5

3

Φύγαμε!

Εκδόσεις Άγρα Σελ.: 552

Εκδόσεις Γαβριηλίδης Σελ.: 206

Τέλη του 19ου αιώνα στην Αθήνα, ένας απόστρατος αξιωματικός συναντά μια μυστηριώδη γυναίκα που τον μπλέκει σε μια υπόθεση φόνου και στην παρ’ ολίγον δολοφονία του.

2

Οι Εγκλωβισμένοι Εκδόσεις Ίκαρος Σελ.: 232

6

Η τυχαία γνωριμία δύο μοναχικών ανθρώπων με φόντο τη ρημαγμένη Αθήνα. Παράλληλα, ένας έφηβος μετανάστης παλεύει για τα όνειρά του, ένας ανθοπώλης θάβει λουλούδια, ένα φωτοτυπικό μηχάνημα συνομιλεί με το αφεντικό του κι ένας σκύλος προκαλεί με τα νυχτοπερπατήματά του.

7

Νικος Α. Καραγεωργος

3

Η φαιδρή κηδεία του Οδυσσέα Λαουντάντε Εκδόσεις Γαβριηλίδης Σελ.: 147

Όταν ξεκίνησε για την κηδεία του αγαπημένου του φίλου Οδυσσέα Λαουντάντε, ο αφηγητής δεν περίμενε να γίνει μάρτυρας μιας σειράς απροσδόκητων περιστατικών, όπου το τραγικό εναλλάσσεται διαρκώς με το γκροτέσκο.

9

4

Αλεκος Παπαδατος, Αβρααμ Καουα, Annie Di Donna

Δημοκρατία Εκδόσεις Ίκαρος Σελ.: 248

Στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. η

10 11

32 lifo – 19.11.15

12

9

Αλεξανδρος Κασσης

Το τρένο των 9.45

Δημητρης Οικονομου

8

book lovers

Αθήνα βρίσκεται σε πόλεμο. Για να τονώσει το ηθικό των συντρόφων του, ο Λέανδρος αρχίζει να τους διηγείται τις φρικαλεότητες των τυραννικών καθεστώτων που βίωσε αλλά και τη γένεση της δημοκρατίας. Ένα graphic novel που μας προσφέρει μια σύγχρονη ματιά για μία από τις μεγαλύτερες επινοήσεις της παγκόσμιας πολιτικής ιστορίας.

5

Αντωνης Δουμας Κανακης

Μπαμπά... (μια κανονική ημέρα) Εκδόσεις IANOS Σελ.: 80

Ο ίδιος ο συγγραφέας το χαρακτηρίζει ως μία εσωτερική ανάγκη καταγραφής όσων αισθάνθηκε και έζησε σε διάστημα 20 ημερών. Τα έσοδα από την αγορά του βιβλίου διατίθενται στο ορφανοτροφείο «Άγιος Στυλιανός».

6

Παροιμίες. Ημερολόγιο 2016 Εκδόσεις ΙΑΝΟS Σελ.: 128

Κυκλοφορεί το Ημερολόγιο του ΙΑΝΟΥ για το 2016 και περιλαμβάνει 50 παροιμίες που συναντώνται συχνά, μαζί με την ερμηνεία τους ή την ιστορία προέλευσής τους.

7

Δημητρης Σωτακης

Η ιστορία ενός σούπερ μάρκετ Εκδόσεις Κέδρος Σελ.: 208

Η ανιαρή ζωή του σαραντάχρονου συντάκτη ανατρέπεται όταν το πλοίο στο οποίο επιβαίνει βουλιάζει κι εκείνος βρίσκει καταφύγιο σε ένα ερημονήσι. Ένα μυθιστόρημα για την επιθυμία του σύγχρονου ανθρώπου να εκπληρώσει τα όνειρά του και να ζήσει τη ζωή που ήθελε.

8

Philip Kerr

Η γυναίκα από το Ζάγκρεμπ Μτφρ.: Ιλάειρα Διονυσοπούλου Εκδόσεις Κέδρος Σελ.: 472

Η νέα περιπέτεια του ντετέκτιβ Γκούντερ διαδραματίζεται στη ναζιστική Γερμανία, στην Ελβετία και στην Κροατία. Αφορμή είναι μια πανέμορφη ανερχόμενη ηθοποιός για την οποία ο παντοδύναμος Γιόζεφ Γκέμπελς ζητά από τον ντετέκτιβ μια προσωπική εξυπηρέτηση.

Η Μελίνα έχει βάλει τάξη στη ζωή της και έχει απομακρυνθεί από τις νεανικές επιπολαιότητες. Όταν μια μέρα έρχεται αντιμέτωπη με τον πειρασμό να ξεφύγει, θα ενδώσει σε ένα αυθόρμητο ταξίδι με απρόοπτα, που την κάνουν να φλερτάρει άλλοτε με το άγνωστο και άλλοτε με τον ίδιο της τον εαυτό.

10

Γιωργος Β. Μονεμβασιτης

2016. Ένα ημερολόγιο για τον Μίκη Εκδόσεις ΙΑΝΟS Σελ.: 168

Μέσα από τις 366 σελίδες της ημερολογιακής έκδοσης σημειώνονται τα γεγονότα της συναρπαστικής ζωής του, το πληθωρικό από κάθε άποψη έργο του αλλά και γεγονότα της νεότερης μουσικής ιστορίας της Ελλάδας.

11

Γιαννης Ξανθουλης

Την Κυριακή έχουμε γάμο Εκδοσεις Διόπτρα Σελ. 376

Γάμος, ένα road trip του ’50 κι ένα καυτό ελληνικό καλοκαίρι μέσα από την απίστευτη πένα του Γιάννη Ξανθούλη. Ο γάμος γίνεται την Κυριακή και προκαλεί την ανατροπή στο ταξίδι.

12

V.M. Giambanco

13 μέρες για να βρεις τον δολοφόνο Μτφρ.: Λίλια Δημαράκη Εκδόσεις Διόπτρα Σελ.: 568

Μια οικογένεια βρίσκεται δολοφονημένη με χαραγμένες τις λέξεις «Δεκατρείς μέρες» στο σώμα τους. Η ντετέκτιβ Μάντισον καλείται να λύσει το έγκλημα. Έχοντας δει το πρόσωπο του κακού στη δολοφονία αγοριού στον ποταμό Χόου πριν από 25 χρόνια, πιστεύει πως οι φόνοι συνδέονται μεταξύ τους. Πιστεύει, επίσης, πως έχει 13 μέρες για να λύσει το αίνιγμα.

Τhe Good LiFO Koykaki

ΑΦΙ ΕΡΩ ΜΑ

Σ

τη σκιά της Ακρόπολης και νοτιοανα-

φα νεοκλασικά της περιοχής, οικοδομήθηκε το

τολικά του Λόφου του Φιλοπάππου θα

1930 και για πολλά χρόνια αποτέλεσε την οικία

βρεις το Κουκάκι, μία από τις πιο ιστο-

του Ηλία Λαλαούνη. Στη διασταύρωση των οδών

ρικές και ενδιαφέρουσες συνοικίες της

Τσάμη-Καρατάσου και Καρατζά ένα καλαίσθητο

Αθήνας. Πήρε το όνομά του από τον

νεοκλασικό κτίριο φιλοξενεί σήμερα το Μουσείο

Γεώργιο Κουκάκη που διατηρούσε εργοστάσιο

Συναισθημάτων Παιδικής Ηλικίας. Στα χρόνια του

σιδερένιων κρεβατιών κοντά στο Φιξ και ήταν ένας

Μεσοπολέμου στο Κουκάκι άνοιξαν πολύ ωραίες

από τους πρώτους που κατοίκησαν στην περιοχή.

ταβέρνες, που αποτέλεσαν στέκια καλλιτεχνών

Πολλά νεοκλασικά σπίτια και κατοικίες επιφανών

και διανοουμένων. Στην ταβέρνα του Σλιβάνη είχε

οικογενειών χτίστηκαν εκείνη την εποχή και πολ-

δοθεί γεύμα προς τιμήν του Ιταλού φουτουριστή

λά γκρεμίστηκαν κατά τις δεκαετίες ’60 και ’70, για

Μαρινέτι, όταν επισκέφθηκε την Ελλάδα το 1937,

να χτιστούν πολυκατοικίες που σήμερα καταλαμ-

και ο υπουργός Προπαγάνδας του Χίτλερ, Γιόζεφ

βάνουν το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής. Λίγα

Γκαίμπελς, την είχε επισκεφτεί την ίδια χρονιά. Η

κτίρια από τότε έχουν μείνει μέχρι σήμερα και

παράδοση συνεχίζεται μέχρι σήμερα και τελευ-

πλέον είναι διατηρητέα. Στον περιφερειακό του

ταία το Κουκάκι έχει γίνει από τις πιο ενδιαφέρου-

Φιλοπάππου και στα γύρω στενά τα νεοκλασικά

σες περιοχές για φαγητό, καφέ και μπαρότσαρκες.

μπλέκουν αρμονικά με τις μοντέρνες κατοικίες

Στους κεντρικούς πεζόδρομους, της Δράκου και

που φτιάχτηκαν τα τελευταία χρόνια και η περιο-

της Γ. Ολυμπίου, μπορείς να βρεις τα πάντα, όλες

χή θυμίζει τις εποχές που η Αθήνα ήταν χτισμένη

τις ώρες της ημέρας. Αλλά αξίζει να τριγυρίσεις και

αμφιθεατρικά και απ’ όλα τα σπίτια φαινόταν η

στα στενάκια, όπου σίγουρα θα ανακαλύψεις κάτι

θάλασσα. Στην οδό Μακρυγιάννη βρίσκεται το

που θα σου αρέσει και θα σε κάνει να νιώσεις τη

κτίριο Βάιλερ, ένα αρχιτεκτονικό στολίδι και από

γειτονιά. Θα γνωρίσεις ντόπιους που ζούνε χρόνια

τα μεγαλοπρεπή κτίρια της Αθήνας. Την περί-

στην περιοχή και θα σου πούνε ιστορίες, φοιτητές

οδο του Μεσοπολέμου ξεκίνησαν έργα για την

και νεολαία που τριγυρνούν στα μπαράκια, καλ-

κατεδάφισή του, που, τελικά, λόγω αντιδράσε-

λιτέχνες και κουλτουριάρηδες στα συνοικιακά

ων, σταμάτησαν. Το κτίριο σήμερα στεγάζει την

θέατρα και τις γκαλερί και πολλούς τουρίστες που

Ένωση Φίλων της Ακροπόλεως. Το Μουσείο Κο-

κάνουν το Κουκάκι ακόμη πιο ζωντανό και ποικι-

σμήματος Ηλία Λαλαούνη, ένα από τα πιο όμορ-

λόμορφο.

Συνοικια Κουκακι: Διαλέξαμε και παρουσιάζουμε τα καλύτερα μέρη της περιοχής για φαγητό, ποτό ή καφέ. Από τη LiFO Team Φωτογραφίσεις: Πάρις Ταβιτιάν

19.11.15 – lifo

33

Τhe Good LiFO

Ορθή γωνία «Καφέ-Σνακ-Ρακί» Δημητρακοπούλου 82 & Αν. Ζίννη 24, 6982 187432, Facebook /Ορθή-Γωνία-καφέ-Σνακ-Ρακί

Η Φάμπρικα του Ευφρόσυνου Αν. Ζίννη 34, 210 9246354, Facebook/fabricaefrosinou

Ιδανικό για όλη την ημέρα χάρη στη φιλική και παρεΐστικη ατμόσφαιρα αλλά και τις σούπερ τιμές του, έχει γίνει σημείο συνάντησης για τους νέους της πόλης. Ανοιχτά από πολύ νωρίς το πρωί με αχνιστές χειροποίητες μπουγάτσες και μεγάλη ποικιλία από πεϊνιρλί αλλά και σάντουιτς. Ό,τι πρέπει για να συνοδεύσετε τον καφέ σας και να ξεκινήσετε τη μέρα σας. Και αν καθίσετε για ποτό, μαζί με τις μπίρες, τα τσίπουρα, τα κρασιά ή τα ούζα που θα βρείτε στην μπάρα του θα σας κεράσουν και μια σπέσιαλ ποικιλία.

Εκεί όπου η αγάπη για το καλό φαγητό συναντά τον σεβασμό στα αγνά υλικά γεννιούνται μαγαζιά όπως η Φάμπρικα του Ευφρόσυνου, το νέο «παιδί» του Γιώργου Γκάτσου στην Αθήνα, εμπνευσμένο από τα ταξίδια του στο Άγιο Όρος αλλά και τον Άγιο Ευφρόσυνο, τον προστάτη των μαγείρων. Στον artisanal χώρο του, που επιμελήθηκε ο Σέρβος καλλιτέχνης Γκόρα και διαθέτει μέχρι και μπρούντζινους πολυελαίους από το εξοχικό σπίτι του Τίτο, θα βρείτε εξαιρετικά πιάτα που ακροβατούν μεταξύ στεριάς και θάλασσας, αλλά και εκλεκτά ελληνικά κρασιά με τη βοήθεια της οινολόγου και οινοπαραγωγού Αθηνάς Τσώλη, συντρόφου του Γιώργου Γκάτσου και συνοδοιπόρου του στο εγχείρημα αυτό. Μη χάσετε τον καβουρμά Κομοτηνής που φτιάχνεται στο χωριό Ίμερος από μοσχάρι και ζυγούρι, την πολίτικη γεύση του κιμαλίδικου, την κιμπανίτσα, μια τυρόπιτα σερβικής καταγωγής, ενώ κάθε μέρα σάς περιμένει και μια διαφορετική έκπληξη, σιγομαγειρεμένη στη γάστρα.

Sfika Στρατηγού Κοντούλη 15, 210 9221341, Facebook/sfikapub

Μετράει λίγο παραπάνω από έναν χρόνο στην αγαπημένη πιάτσα στο Κουκάκι και έχει αποκτήσει ήδη φανατικούς θαυμαστές και θαμώνες για τις μοναδικές βραδιές που ξέρει να διοργανώνει αλλά και τον ζεστό του χώρο. Στη Sfika θα βρείτε εξαιρετικά αποστάγματα, από ρακές και κρασιά μέχρι πιο πειραγμένες γεύσεις, όπως ρακόμελα, οινόμελα και ψημένη αμοργιανή, σε πολύ χαμηλές τιμές. Φυσικά, θα τα συνδυάσετε με εκλεκτούς μεζέδες, όπως η «Δαιμονισμένη Σφήκα», ένα πιάτο με καυτερό λουκάνικο, το «Περίεργο Πουλί», δηλαδή κοτόπουλο με σάλτσα μουστάρδας, χορταστικές ποικιλίες κρεατικών και διάφορα άλλα πιάτα σε τιμές γύρω στα 5 ευρώ. Μη χάσετε τα live με έντεχνα και ρεμπέτικα ακούσματα που διοργανώνονται δύο με τρεις φορές τον μήνα. Ανοιχτά καθημερινά μετά τις 12 και για καφέ. Extra tip: Έκπτωση 10% στους φοιτητές από Κυριακή έως Πέμπτη, 14:00-20:00.

34 lifo – 19.11.15

Ολυμπίου Αμάλθεια Πεζόδρομος Γ. Ολυμπίου 8, 210 9242780, 6978 234477, 6948 326026, www.olympiouamaltheia.com, www.facebook.com/OlympiouAmaltheia, www.tripadvisor.com.gr/ΟλυμπίουΑμάλθεια

Αν ψάχνετε για φρέσκα ψάρια και θαλασσινά στο κέντρο της πόλης, η απάντηση είναι το Ολυμπίου Αμάλθεια. Πιστό στη φιλοσοφία του καλού φαγητού, το ανανεωμένο παραδοσιακό μαγειρείο-μεζεδοπωλείο δίνει έμφαση στο φρέσκο ψάρι και σας προτείνει καθημερινά μια σειρά επιλογών, από γαυράκι, σαρδέλα, αθερίνα και καλαμαράκι μέχρι τσιπούρα, λαβράκι, μπακαλιάρο και χταπόδι. Κάθε μέρα θα βρείτε αρκετά μαγειρευτά με ό,τι τραβάει η όρεξή σας, από σουτζουκάκια μέχρι φακές και άλλα όσπρια, σούπες και πιάτα ανάλογα με την εποχή (σε προσιτές τιμές από 4 μέχρι 6,5 ευρώ), καθώς και μεγάλη ποικιλία κρεάτων στη σχάρα, με εξαιρετικά ορεκτικά για να τα συνοδεύσετε. Extra tip: Από τέλη Οκτωβρίου ξεκίνησαν επιλεγμένες μουσικές βραδιές σε έντεχνους ή ρεμπετολαϊκούς ρυθμούς.

Koykaki

ΑΦΙ ΕΡΩ ΜΑ

Ο μπαμπάς Φαλήρου 53, στάση μετρό Συγγρού-Φιξ (έξοδος Δράκου), 215 5505565 info@ompampas.gr, Facebook/ompampaskafeteriampara

Ένα μαγαζί απ’ αυτά που εύκολα κάνεις στέκι, χάρη στο παρεΐστικο, αρκετά νεανικό ύφος του αλλά και τις σούπερ τιμές του, σε συνδυασμό με το εξαιρετικό σέρβις. Ο ΜΠΑΜΠΑΣ, σε απόσταση αναπνοής από το μετρό Φιξ, σας περιμένει από το πρωί για καφέ με μόλις 2,5 ευρώ και μετά για φαγητό και ποτό μέχρι αργά το βράδυ, πάντα με ωραίες μουσικές, συχνά sets από γνωστούς DJs της πόλης αλλά και live από ελληνικές ξενόφωνες μπάντες. Αν είστε λάτρεις της μπίρας, στην μπάρα του θα βρείτε μια μεγάλη ποικιλία σε ελληνικές μπίρες από μικροζυθοποιίες και όχι μόνο, ενώ, πέρα από τα τρία μόνιμα βαρέλια, κάθε μήνα θα δοκιμάσετε και ένα τέταρτο, διαφορετικό βαρέλι-έκπληξη. Συνδυάστε τες με τα νέα πιάτα του ανανεωμένου μενού, όπως τα λαχταριστά του burgers πάντα με φρέσκο κιμά, το steak burger, τα hot dogs, οι tortillas ή η ποικιλία γίγας, αν είστε μεγάλη παρέα. Extra tip: Σχεδόν σε μόνιμη βάση φιλοξενεί εκθέσεις φωτογραφίας ή ζωγραφικής με πρωτότυπα θέματα.

Γαρύφαλλο - Κανέλα Οδ. Ανδρούτσου 35 & Ζαν Μωρεάς 28, 210 9245332 & 211 0125461

Πιστό στη φιλοσοφία του καλού φαγητού αλλά και τιμώντας τις γεύσεις και τη μουσική παράδοση της Ανατολής, το ΓαρύφαλλοΚανέλα ήρθε για να μείνει σε αυτή την αγαπημένη γειτονιά της πόλης. Ο Δήμος και η μητέρα του, με καταγωγή από την Πόλη, σερβίρουν κάθε μέρα διαφορετικά πιάτα με πολίτικες συνταγές και ξέρουν να ταιριάζουν μοναδικά ακόμα και σύγχρονα εδέσματα με μπαχαρικά της Ανατολίας (κύμινο, μαστίχα, μπαχάρι, γαρύφαλλο, κανέλα). Δοκιμάστε οπωσδήποτε το μπορανί, καβουρδισμένο κιμά με σέσκουλα και ρύζι και γιαούρτι από πάνω, κάτι σαν το πολίτικο σπανακόρυζο. Κάθε Παρασκευή και Σάββατο (21:00) μας ταξιδεύουν στις αλησμόνητες πατρίδες με κανονάκι, μπουράκ, ούτι, κουτάλια και κλαρίνα, πάντα συνοδεία αυθεντικών γεύσεων της Ανατολής (καρλί γιαλούκ, χιουνκιάρ μπεγιεντί, ελμπασάν κ.ά.)

Boheme Bourgeois wine bar Αν. Ζίννη 36, 210 9244244, Facebook/bobowinebar

Περισσότερες από 90 ετικέτες ελληνικών κρασιών, με αρκετές εξ αυτών και σε ποτήρι, σε συνδυασμό με ελληνικά εκλεκτά τυριά και αλλαντικά από μικρές μονάδες παραγωγής δεν μπορούν παρά να είναι πρόκληση για κάθε λάτρη του κρασιού. Στο Boheme Bourgeois, ένα από τα ωραιότερα wine bars της πόλης, με industrial αλλά και κλασικά χαρακτηριστικά, θα δεις από κουστουμάτους μέχρι hipsters και αθλητές και θα νιώσεις σαν στο σπίτι σου, αφού οι άνθρωποι του μαγαζιού δημιουργούν μια αρκετά παρεΐστικη ατμόσφαιρα με τον κόσμο. Στο μενού του, που ανανεώνεται τακτικά, θα βρείτε ακόμα τη φοβερή και τρομερή χειροποίητη τάρτα της Χαράς με αλεύρι ζέας. Extra tip: Κάνουν και live βραδιές με τζαζ, σόουλ, φανκ και ροκ ακούσματα. Stay tuned καθώς έρχονται εκπλήξεις με θεματικές βραδιές, νέες γευσιγνωσίες κ.ά.

19.11.15 – lifo

35

36 lifo – 19.11.15

Τρεις άγνωστοι μεταξύ τους φυγάδες από την εμπόλεμη Σρι Λάνκα προσπαθούν να χτίσουν μια νέα ζωή, παριστάνοντας την οικογένεια στο Παρίσι, στη μαεστρική και επίκαιρη ταινία του Ζακ Οντιάρ.

θεατρο

ζώδια

Η Ματίνα Καλτάκη για την παράσταση Μάγκντα Γκαίμπελς. Σελ. 44

Η Μαριβίκυ Καλλέργη για τις αστρολογικές προβλέψεις της εβδομάδας. Σελ. 45

Ανδρέας Λόλης, Permanent Residence, 2014-2015, όψη εγκατάστασης στη 13η Μπιενάλε της Λυών, επιμ. Ralph Rugoff, παραχώρηση The Breeder

Week Dheepan: Ο άνθρωπος χωρίς πατρίδα

πρεμιέρες Τι καινούργιο ξεκινάει αυτή την εβδομάδα; Σελ. 38

Κριτική από τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο σελ. 40

Ανδρέας Λόλης, Undercurrents Δύο εγκαταστάσεις που αναπτύσσονται αντιθετικά και αμφίδρομα, σε δύο διαδοχικά επίπεδα του εκθεσιακού χώρου, γύρω από το νοηματικό δίπολο πλεόνασμα-έλλειμμα. Στο ισόγειο της γκαλερί, μια μαρμάρινη επιφάνεια, δουλεμένη έτσι ώστε να μιμείται διαβρωμένο από την υγρασία τοίχο, προσαρμόζεται πάνω στον πραγματικό τοίχο και παραδίπλα ακουμπά μια μαρμάρινη σκάλα που δείχνει ξύλινη. Στο υπόγειο στήνεται ένα ολόκληρο σκηνικό. Στο δάπεδο, ξεραμένος και κρακελαρισμένος πηλός μιμείται αποξηραμένο υδάτινο περιβάλλον (ποτάμι, λίμνη, έλος), όπου επιζεί ακόμα μια ρυθμική και ακανόνιστα διακοπτόμενη σειρά από καλάμια. Κοινός παρονομαστής των δύο εγκαταστάσεων είναι το υγρό στοιχείο, το νερό, είτε διά της πλεονάζουσας και άκαιρης παρουσίας του, είτε διά της απουσίας του. 19/11-19/12, The Breeder, Ιάσονος 45, Αθήνα, Τρ.-Σάβ. 12:00-18:00. 19.11.15 – lifo

37

ΘΕΑΤΡΟ

5 19-m2ΒΡΙΟΥ

5. Fatsa/Koina: Athens Για τρεις ημέρες το τμήμα Τ/Α/Τ της διεθνούς θεατρικής κολεκτίβας «Ευρωπαϊκή Συλλογικότητα για Πολιτιστικά Ζητήματα» (EgfKA) παρουσιάζει ένα πολιτικό έργο που διηγείται την ιστορία πέντε ανθρώπων, οι οποίοι δραπετεύουν από τον πόλεμο στον Νότο και ξεβράζονται στις αρχές του 2013 στην Αθήνα, στα χρόνια της κρίσης και των διαδηλώσεων. Τι θα απογίνουν; Με βάση τα ερωτήματα του Μπρεχτ οι Τ/Α/Τ διερευνούν τη σχέση του ατόμου με την κοινωνία, τη δυνατότητά του για βίαιη αντίσταση και σκέψεις που αφορούν τις αναγκαιότητες και τους κινδύνους της υποταγής μέσα στις κοινότητες.

noe

r 19-21/11, Bios.Tesla, Πειραιώς 84, Γκάζι, 20:30, είσοδος: €8-12. ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

6. Ψ/Psi

Top

Φωτό: Manos Skoularikos

13

Το 23ο γράμμα της ελληνικής αλφαβήτου γίνεται η έμπνευση για μια εικαστική έκθεση στην οποία συμμετέχουν επτά συγγραφείς με κείμενά τους που γίνονται τοιχογραφίες από τη Navine G. Khan-Dossos. Στην είσοδο του διαμερίσματος της Φωκίδος ο επισκέπτης βρίσκει μια μικρή έκδοση που λειτουργεί σαν χάρτης της έκθεσης και περιέχει τα κείμενα όλων των συγγραφέων, καθώς επίσης και ένα κείμενο του Padraic E Moore.

events γι’ αυτη την εβδομαδα LIVE

1. George Zervos

Απογείωση σε εκρηκτικούς ρυθμούς με αυθεντικό rock 'n' roll, σέξι, indie ακούσματα, σκοτεινά country, folk με αισθησιασμό, surf και... χορό! Πολύ χορό! To ιδρυτικό μέλος των Penny & The Swingin’ Cats ήταν ο Elvis Presley στην πρόσφατη παράσταση Elvis alive & lookin' for trouble, με χιλιάδες εμφανίσεις στο ενεργητικό του στα μεγαλύτερα φεστιβάλ και live events στην Ελλάδα και με συνεργασίες που πολλοί θα ζήλευαν. r 20/11, Gazarte, Roof Stage, στις 22:00, είσοδος: 6€.

☛ Ο Jan Van de Engel παρουσιάζει το νέο του πρότζεκτ και γιορτάζει την ανεξάρτητη κυκλοφορία της κασέτας «Γιαν Βαν». Mε αφετηρία το λαϊκοδημοτικό πανηγύρι, όλα μπερδεύονται εξωτικά μαζί με το afro-beat, το funk και το αβανγκάρντ. 22/11, six d.o.g.s, Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι, είσοδος: €5.

2. Κωνσταντίνος Βήτα O Κωνσταντίνος Βήτα επιστρέφει για μία μοναδική αθηναϊκή συναυλία, με παλαιότερο αλλά και καινούργιο υλικό. Το νέο του άλμπουμ θα κυκλοφορήσει μέσα στον Δεκέμβρη και μια πρώτη γεύση θα πάρουμε στο Fuzz. Την συναυλία θα ανοίξει η Nalyssa Green. r 21/11, Fuzz Club, Πατριάρχου Ιωακείμ 1, Ταύρος, είσοδος: €10-12.

38 lifo – 19.11.15

7. Paradise Lost Ατμοσφαιρικοί death metal ήχοι από το συγκρότημα που ξεχωρίζει με τις μελωδίες του Greg Mackintosh και τη χαρακτηριστική φωνή του Nick Holmes. Στην Αθήνα θα παρουσιάσουν τραγούδια από το σύνολο της δισκογραφίας τους, όπως και από την τελευταία τους δημιουργία με τίτλο «The Plague Within».

ΦΕΣΤΙΒΑΛ

3. Old School meeting

graffiti festival 2015

Oλόκληρη η ιστορία του ελληνικού γκράφιτι σε ένα φεστιβάλ. Καλλιτέχνες που φέρουν βαρύ όνομα και υπογραφή, έχοντας ένα ευρύ κοινό που όχι απλώς αποδέχεται την τέχνη τους αλλά την ενστερνίζεται και τη λατρεύει τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Στο φεστιβάλ θα πάρουν μέρος, μεταξύ άλλων, τo θρυλικό crew των FSP, ο Paladin, ο Dee71, ο Papagewrgiou, καθώς και μεγάλοι καλλιτέχνες όπως οι Sake (tattoo artist), Artemios, Woozy, ZAP, Jasone, Raiden, Lol, Bizare, Tare, Bor, Spark, Braze(pupet), Ser, Dimer, Dennis, Met, SGB, Senor, Dask, Leki, Moka, Smart, Taze, Wore, TXC, NBW, DFP, WFC, INC, LOOTERS, FSB (Heroes), HIT, UDK, 101, 114.

LIVE

8. Π12: Silent Servant

ΠΑΡΤΙ

Οι ομάδες Phormix και π ενώνουν πάλι τις δυνάμεις τους και παρουσιάζουν το Π12 με καλεσμένο τον σπουδαίο Silent Servant, για πρώτη φορά ζωντανά στην Ελλάδα. Μαζί του θα εμφανιστούν οι Rattler Proxy, οι Alex Hobson και Δημήτρης Κυβέλος αλλά και οι Morah και 3.14. Η βραδιά θα ξεκινήσει νωρίς, από τις 22:00.

Opening Party

r 20/11, six d.o.g.s, Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι, είσοδος: €6 πριν από τα μεσάνυχτα και €10 μετά τα μεσάνυχτα.

4. Ομόνοια, Biennale

LIVE

LIVE

r 22/11, Fuzz Club, 20:00, Πατριάρχου Ιωακείμ 1, Ταύρος, είσοδος: €28-30.

r 22/11, Θέατρο «Κάτω από τη Γέφυρα» (εξωτερικός χώρος), Νέο Φάληρο, πλησίον σταθμού ΗΣΑΠ Φάληρο, 10:00-20:00, είσοδος ελεύθερη.

stop the press !

r 17/11-18/12, Fokidos, Φωκίδος 21, είσοδος ελεύθερη μόνο με ραντεβού.

Για ένα 12ήμερο η Μπιενάλε της Αθήνας ΟΜΟΝΟΙΑ ξεδιπλώνει μέρος του προγράμματός της στο τριώροφο άδειο Μπάγκειον και στην περιοχή γύρω από την πλατεία Ομονοίας, παρουσιάζοντας μια σειρά από καλλιτεχνικές δράσεις και συνεργασίες με πολιτιστικούς θεσμούς, ανεξάρτητους χώρους τέχνης, επαγγελματίες και μικρές επιχειρήσεις. Το επίσημο πρόγραμμά της ξεκινά με τη «Σύναψη 1» την Τετάρτη στο θέατρο Ρεξ, την πρώτη από μία σειρά δραστηριοτήτων ή «συνάψεων» της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, που θα πραγματοποιηθούν μέσα στα επόμενα δύο χρόνια. Επικεφαλής της διετούς διοργάνωσης είναι ο διευθυντής προγράμματος Massimiliano Mollona. Το Ρομάντσο διοργανώνει ένα πάρτι με αφορμή την έναρξη της Μπιενάλε. Τις μουσικές επιλογές αναλαμβάνουν οι Dynamons, Dimitris Papadatos και Dimitris Papaioannou. r 19/11, 21:00, Ρομάντσο, Αναξαγόρα 3-5.

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

9. Δημήτρης Δάβης Αναδρομική έκθεση αφιερωμένη στο πολύπλευρο έργο του ζωγράφου Δημήτρη Δάβη (1905-1973). Ο Δάβης σπούδασε ζωγραφική στην Ακαδημία του Μονάχου, ταξίδεψε στην Ευρώπη και ήρθε σε επαφή με τα κινήματα της πρωτοπορίας. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Ένωσης «Ελεύθεροι Καλλιτέχναι» (1934). Το έργο του είναι ρεαλιστικού χαρακτήρα, με αναγνωρίσιμα στοιχεία από τον γερμανικό εξπρεσιονισμό, κυρίως στην ψυχογραφική απόδοση των προσώπων. Η έκθεση περιλαμβάνει ελαιογραφίες, σχέδια, γελοιογραφίες αλλά και αντιπροσωπευτικά δείγματα από τις εικονογραφήσεις βιβλίων. r Έως 29/11/2015, Μουσείο Μπενάκη, Πειραιώς 138.

r 21/11, Gazi Music Hall, Ιερά Οδός 7, 23:00, είσoδος: €27-35. ΓΕΥΣΗ

11. Special Sunday Brunch

Κάθε μήνα η ομάδα του Neon Raum ετοιμάζει ένα διαφορετικό «special sunday brunch», ενώ για τον Νοέμβριο επέλεξε να σερβίρει μπέργκερ. Παράλληλα, στον χώρο θα παρουσιαστούν συλλογές από νέους αλλά και παλαιότερους σχεδιαστές υπό τους ήχους των Μανάλ και Dreamer. r 22/11, Neon Raum, Λεωχάρους 17, 15:00, είσοδος ελεύθερη. ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

12. Those little

anodynes

Η Ελληνοαμερικανική Ένωση γιορτάζει τη συμπλήρωση των 185 χρόνων από τη γέννηση της Αμερικανίδας ποιήτριας Emily Dickinson με μια εικαστική έκθεση με έργα της Ελένης Θεοφυλάκτου και της Εύας Μαραθάκη. Την έκθεση επιμελείται η Γκέλυ Γρυντάκη. Οι δουλειές των δύο εικαστικών, της Θεοφυλάκτου και της Μαραθάκη, κρύβουν έναν προβληματισμό πάνω στη σύγχρονη, ποικιλότροπη διαμόρφωση της γυναικείας ταυτότητας. Η συνάφειά τους βρίσκουν γόνιμο έδαφος ανάπτυξης μέσα από

Ελένη Μπαγάκη H εικαστικός μάς μιλάει για την έκθεση «Crack, Crack, Pop, Pop... oh what a relief it is!» Φωτό: Shoot The Band

Ο Αμερικανός Maceo Plex, που κατέχει την τέταρτη θέση ανάμεσα στους καλύτερους DJs του κόσμου σύμφωνα με το Resident Advisor, και ο Γερμανός DJ, παραγωγός και ιδρυτής του label MDR, Marcel Dettmann, ενώνουν τις δυνάμεις τους για ένα set με house και techno.

r 23/11-19/12, γκαλερί Κέννεντυ Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, Μασσαλίας 22, Κολωνάκι, είσοδος ελεύθερη.

Φωτό: courtesy Radio Athènes

Dettmann

the face

small

10. Maceo Plex & Marcel

τον διάλογο που εκτυλίσσεται με επίκεντρο την ποιήτρια, τόσο ως δημιουργό όσο και ως μυθοποιημένη περσόνα.

α π ο τ h ν k at ε ρ ι να η λ ι α κ η

ΠΑΡΤΙ

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

13. Jessica Warboys, Ad Lib

Η πρώτη ατομική έκθεση στην Αθήνα της Βρετανίδας εικαστικού που ασχολείται κυρίως με φιλμ (16 mm), ζωγραφική και περφόρμανς με σκοπό να αμφισβητήσει τα αντικείμενα και να τα προσεγγίσει μέσα από μια διαφορετική οπτική γωνία. Μέρος της δουλειάς που θα παρουσιάσει στο State of Concept περιλαμβάνει τις εξής προβολές: A l’ étage (2010), Victory Park (2011), Ab Ovo (2013), Boudica (2013), Hinge Bow (2014) και Shaded Wood (2015). Επιπλέον, το Σάββατο 21 Νοεμβρίου θα βρεθεί η ίδια στον χώρο της γκαλερί, όπου με τη βοήθεια του Morten Halvorsen θα πραγματοποιήσουν μια περφόρμανς μετά την προβολή στις 20:30. r 21/11-16/1, Τούσα Μπότσαρη 19, Αθήνα, Τετ.-Παρ.: 16.30-20.30, Σάββατο: 13.00-17.00.

εκθεση n

New Directions #1: Eleni Bagaki, «Crack, Crack, Pop, Pop... oh what a relief it is!», 20/11-20/12, Radio Athènes, Πετράκη 15, Σύνταγμα. Τετάρτη 14:00-20:00, Σάββατο 13:0017:00 και κατόπιν συνεννόησης.

Πες μας λίγα πράγματα που θα ήθελες να ξέρουμε για σένα. Τρώω τα αυγά μου μελάτα και πίνω τον καφέ μου σκέτο. Τι σημαίνει ο τίτλος της έκθεσης; Ο τίτλος της έκθεσης προέρχεται από ένα video χειροπρακτικής στο YouTube. Αναφέρεται στην ανακούφιση που αισθάνεται κανείς όταν κάνουν «κρακ» και «ποπ» οι κλειδώσεις του. Η έκθεση αυτή κατά κάποιον τρόπον αποτελεί ανακούφιση για μένα, μπορεί και για σας. Ποιο είναι το θέμα της; Η σχέση εικόνας, ήχου, κίνησης και γλώσσας. Μια συνεχής σύγκρουση ανάμεσα στο αναλογικό και στο digital, 2D και 3D, κίνησης και στατικότητας, τι βλέπουμε και τι δεν βλέπουμε, τι ακούμε και

τι δεν ακούμε. Το σώμα έχει κεντρικό ρόλο στην έκθεση; Τι συμβολίζει για σένα; Το σώμα έχει κεντρικό ρόλο γενικότερα στην πρακτική μου. Συνήθως, έχει τη μορφή εικόνας και μέλη του παρουσιάζονται αποκομμένα από το υπόλοιπο σώμα – ένα χέρι, ένα πόδι, μια γλώσσα. Το σώμα χάνει την ανθρώπινη διάστασή του και γίνεται μια απροσδιόριστη αναπαράστασή του. Πώς προέκυψε; Ποια ήταν η έμπνευσή σου; Εμπνέομαι από αυτά που ακούω, βλέπω, αισθάνομαι και δεν καταλαβαίνω. Τι ακριβώς θα δούμε στο Radio Athènes? Χέρια, πόδια, γλυπτά.

19.11.15 – lifo

39

H ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Dheepan: Ο άνθρωπος χωρίς πατρίδα

Αριστούργημα Πολύ Καλό Καλό Ικανοποιητικό Μέτριο p

Κακό Θερινός

Dheepan

Σκηνοθεσία: Ζακ Οντιάρ Πρωταγωνιστούν: Γιεσουθασάν Αντονιθασάν, Καλιεσουαρί Σρινιβασάν, Κλοντίν Βινασιθαμπί, Βενσάν Ροτιέ, Μαρκ Ζενγκά

ΓΑΛΑΞΙΑΣ 1 - GAZARTE - ΙΝΤΕΑΛ - ΙΛΙΟΝ - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 2 - ΚΗΦΙΣΙΑ 2 - ΣΠΟΡΤΙΓΚ 2 ΑΒΑΝΑ

40 lifo – 19.11.15

απο τον θοδωρη κουτσογιαννοπουλο

Μπορεί το πρωταγωνιστικό τρίο της ταινίας Dheepan να γλίτωσε από τον εμφύλιο πόλεμο στη Σρι Λάνκα, χρησιμοποιώντας πλαστά διαβατήρια, «κλέβοντας» τα ονόματα νεκρών ανθρώπων και ποζάροντας ως οικογένεια, αλλά στη Γαλλία τους περιμένουν κι άλλες, εξίσου μεγάλες μάχες. Ο Ντιπάν, μαζί με μια νεαρή γυναίκα, τη Γιαλίνι, και την Ιλαγιάαλ, ένα κοριτσάκι που βρήκε στον καταυλισμό ορφανών, βρίσκουν καταφύγιο σε ένα διαμερισματάκι σε βίαιο προάστιο του Παρισιού και προσπαθούν να το μετατρέψουν σε σπιτικό, έχοντας το αντικειμενικό πρόβλημα της πλαστής ταυτότητάς τους, άρα και τον διαρκή φόβο μήπως και τους ανακαλύψουν, αλλά και την αδυναμία τους να μιλήσουν και να καταλάβουν τη γαλλική γλώσσα. Ο Οντιάρ βάζει τον θεατή στη σύγχυση αντίληψης των πρωταγωνιστών, με εξαίρεση τη μικρή που πηγαίνει σχολείο και δείχνει να προσαρμόζεται γρηγορότερα στις νέες συνθήκες. Αλλά η αγριάδα των συμμοριών δεσπόζει και δεν φαίνεται να διαφέρει αισθητά από τις πρώτες εικόνες του φιλμ, όπου ο Ντιπάν, εκπαιδευμένος Ταμίλ πολεμιστής, καίει φύλλα δάφνης δίπλα στα πτώματα, νομίζοντας πως έχει θάψει για τα καλά την πολεμική στολή, και μαζί το φονικό παρελθόν. Ο Ζακ Οντιάρ, μαέστρος στους χαρακτήρες και τις διαδρομές τους μέσα στον χρόνο, κάνει θαύματα με τους τρεις ήρωές του: ο Ντιπάν αναλαμβάνει πρωτόγνωρες ευθύνες σε ένα περιβάλλον που μυρίζει θάνατο, καθώς γίνεται θυρωρός σε ένα πρότζεκτ πολυκατοικιών με λαθρεμπόριο ναρκωτικών και οπλισμένους γκάνγκστερ. Η Γιαλίνι δεν βρίσκεται στη σωστή ηλικία να το παίξει σύζυγος ή μητέρα και δεν καταλαβαίνει λέξη από αυτά που της λένε, ενώ βρίσκει στα ευγενικά χέρια του Ντιπάν την ασφάλεια που δεν τολμά να ονειρευτεί. Η Ιλαγιάαλ πασχίζει να γίνει αποδεκτή στο ειδικό σχολείο και εκπροσωπεί την ευάλωτη και σκληρή φύση των παιδιών που ξεριζώνονται, αλλά διαισθάνονται και εντοπίζουν τις δικλίδες επιβίωσης χωρίς πυξίδα. Ανατρέποντας το κλισέ της ανεκτικότητας της Γαλλίας στις έτερες κουλτούρες, το Dheepan φανερώνει χωρίς εξάρσεις και εντυπωσιασμούς τον άγριο ρεαλισμό μιας χώρας με δυσεπίλυτα εσωτερικά προβλήματα, επικεντρώνοντας σε ανθρώπους που στάζουν αληθινή απόγνωση και σφίγγουν τα δόντια για ένα καλύτερο μέλλον – οι ερμηνείες των άγνωστων ηθοποιών στέκονται στο υψηλότατο επίπεδο που μας έχει συνηθίσει ο Οντιάρ. Ειδικά λόγω των πρόσφατων γεγονότων, αλλά και με την πλημμυρίδα των απάτριδων, η ταινία σίγουρα θα αντιμετωπιστεί με άλλο μάτι και η ειρωνεία του φινάλε, με την αισιόδοξη μετακόμιση μετά την αναπάντεχη κάθαρση, φαντάζει ταιριαστή και καθόλου ουτοπική.

Κινηματογράφος

Για να αποδράσουν από τον εμφύλιο πόλεμο στη Σρι Λάνκα, ένας πρώην στρατιώτης των Τίγρεων του Ταμίλ, μια νεαρή γυναίκα κι ένα κορίτσι παριστάνουν την οικογένεια. Καταλήγουν λίγο έξω από το Παρίσι. Πρέπει να χτίσουν μια νέα ζωή μαζί, παρόλο που είναι παντελώς άγνωστοι μεταξύ τους.

ΤΕΛΟΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ The end of the tour Σκηνοθεσία: Τζέιμς Πόνσολντ Πρωταγωνιστούν: Τζέισον Σίγκελ, Τζέσι Άιζεμπεργκ

Βασισμένο στις αδημοσίευτες πενθήμερες συνεντεύξεις ανάμεσα στον δημοσιογράφο του «Rolling Stone» Ντέιβιντ Λίπσκι και τον συγγραφέα Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας, σε μια παρατεταμένη συνάντηση, το Τέλος Διαδρομής είναι το πορτρέτο μιας σχέσης με προφανή πρωταγωνιστή τον συγγραφέα του σημαντικότατου Infinite Jest και καταλύτη έναν ευγενικό παρείσακτο, ρεπόρτερ με λογοτεχνικές φιλοδοξίες, που ανακαλύπτει πως ο άνθρωπος που έχει απέναντί του διαθέτει έναν προβληματισμό πάνω στην ποπ κουλτούρα πολύ πιο βαθύ και ψαγμένο απ’ ό,τι περίμενε. Διότι ο Γουάλας, ο οποίος αυτοκτόνησε το 2008, μόλις στα 46 του χρόνια, δεν ήταν ο τυπικός Αμερικανός διανοούμενος με τη λαχτάρα να γράψει αυτό που ονειρεύονται οι περισσότεροι συνάδελφοί του, από τον Χέμινγουεϊ και ένθεν, δηλαδή το great American novel, αλλά ένας άνθρωπος με πολύπλοκη σκέψη και μετρημένες συνήθειες, σοβαρές εμμονές και εναλλαγές διάθεσης, μια ασταθή τοποθέτηση ανάμεσα στην αλήθεια και στη φαντασία, στην υπεκφυγή και στη σύγκρουση, συμπονετικός και ιδιωτικός, βαθιά μοναχικός και γλιστερός μέσα στη ρέουσα εξομολογητικότητά του, τρομαγμένος μπροστά στον κίνδυνο πιθανού παραστρατήματος στον λάθος αμερικανισμό, όντας σοβαρός αναλυτής του ήθους και της εφαρμογής του στη χώρα του. Ο Λίπσκι είχε λάβει σαφή εντολή από τον εκδότη του «Rolling Stone», Γιαν Βένερ, να εστιάσει το άρθρο του στον εθισμό του Γουάλας στην ηρωίνη, αλλά ο Λίπσκι απέφυγε, αρχικά από διακριτικότητα και στη συνέχεια από τη συμπάθεια που γεννήθηκε από την προσωπική επαφή (το περιοδικό φημίζεται για την «οικογενειακή» επαφή του ρεπόρτερ με τον συνεντευξιαζόμενο, που κυμαίνεται από αρμένικη βίζιτα ως εκ βαθέων εμπιστοσύνη), να κιτρινίσει ή να στριμώξει, κατανοώντας πως το κέρδος που αποκόμιζε μέρα με τη μέρα ήταν μακροπρόθεσμα προσωπικό και όχι κοντόφθαλμα εμπορικό. Στην ταινία του Τζέιμς Πόνσολντ ο Τζέισον Σίγκελ συλλαμβάνει τον αέρα της αδιόρατης αντιπαράθεσης και της πολυκύμαντης αντίστιξης, της παράξενης, μελετημένης μπλόφας του Γουάλας: κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει πόσα από αυτά που καταγράφηκαν στο μαγνητοφωνάκι του Λίπσκι είναι αληθινά, ωστόσο ο συγγραφέας μιλούσε με ειλικρίνεια για την ταραγμένη, ευγενική ψυχή του, τον εγωκεντρισμό και τη συνειδητοποίηση της ταπεινότητάς του. Μέσα από τα λόγια του, και κυρίως τη στάση του, η εμμονή του με την τηλεόραση αποκαλύπτει τη νευραλγικότητα στο έργο του. Σε συνδυασμό με όσα έχει γράψει και στο Television and U.S. fiction, ο Γουάλας καταφέρνει ένα γερό ράπισμα στους ίδιους μεταμοντέρνους ξερόλες χίπστερ που τον αγάπησαν και που δεν κατάφεραν, στη συντριπτική τους πλειονότητα, να ολοκληρώσουν την ανάγνωση του Infinite Jest (παραμένει αμετάφραστο στα ελληνικά αυτό το δηλωτικά βαφτισμένο «αιώνιο καλαμπούρι»), στους κυνικούς που προσποιούνται πως απορρίπτουν μετά βδελυγμίας την τηλεόραση και τη χυδαιότητά της, σε αντίθεση με τους πραγματικούς διανοούμενους που δεν έχουν πρόβλημα με

την ύπαρξή της, απλώς γιατί δεν τους αφορά και δεν τους αγγίζει πραγματικά η όποια φτήνια της. Ο Γουάλας παραδέχτηκε, στην ταινία και στη ζωή, το κόλλημά του και εξήγησε μοναδικά την αλληλεπίδραση λογοτεχνίας και τηλεόρασης, εμβαθύνοντας στην επιφανειακή διάλεκτο του μέσου και αντιγυρίζοντας την ειρωνεία στα μούτρα των τάχα μου επαναστατών. Η αξία της ταινίας έγκειται στον δισταγμό του ήρωα να αποφασίσει για τη δική του πορεία, την αυθεντική αμηχανία του μπροστά στο μέλλον. Τα σημάδια που δίνει ανάμεσα στις γραμμές, όταν αποτραβιέται στον κόσμο του, θίγεται από κάτι που δεν του αρέσει ή κουράζεται, λόγω της κατάθλιψης και της ματαιότητας που τον κατακλύζει σαν ψυχρολουσία, στο απόγειο της σύντομης δόξας του, ξεχωρίζουν μέσα από τις πολλές αναγνωριστικές συζητήσεις. ΝΙΡΒΑΝΑ - ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ

ΤΟΣΟΔΟΥΛΙΚΑ: Η ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΜΥΡΜΗΓΚΙΩΝ Miniscule: La vallée des fourmis perdus Σκηνοθεσία: Τομά Ζαμπό, Ελέν Ζιρό

Έπειτα από αρκετά, έξυπνα και εξυπνακίστικα και εν γένει φλύαρα και θορυβώδη κινούμενα σχέδια μεγάλου μήκους με θέμα τα έντομα, από το Bug’s Life και το Antz μέχρι το πρόσφατο Turbo, τα Τοσοδούλικα έρχονται να ανακουφίσουν με το σιωπηλό, αλλά ουδόλως οκνό, ξεδίπλωμα της ιστορίας μιας μικρής πασχαλίτσας που χάνεται από τους δικούς της, κάνει παρέα με ένα σμήνος από μαύρα μυρμήγκια και αναγκάζεται να αντιμετωπίσει μια στρατιά από κόκκινα, δαιμονιωδώς πεινασμένα μυρμήγκια, σε μια σειρά από σκηνές που βρίθουν από σινεφιλία – με αναφορές σε ταινίες από το Ψυχώ μέχρι τον Πόλεμο των Άστρων. Η μεγαλύτερη κινηματογραφική επίδραση στο προσεγμένο και οργανικό animation των Ζαμπό και Ζιρό, που στοίχισε 20 εκατομμύρια ευρώ, βραβεύτηκε με Σεζάρ στην κατηγορία του και έρχεται στην Ελλάδα με σημαντική καθυστέρηση, είναι το βωβό σινεμά των Κίτον, Τσάπλιν και Τατί, με την ηρωίδα με τα πεταχτά ματάκια που κοιτάζουν με παγωμένη περιέργεια επιβίωσης, το αφεντικό των καλών μυρμηγκιών να της χαϊδεύει το κεφαλάκι από ευγνωμοσύνη, τους ήχους σφυρίχτρας και καραμούζας που βγάζουν για συνεννόηση και την απειλητική περιπέτεια που ελλοχεύει μέσα σε ένα ειδυλλιακό περιβάλλον (τα βουνά στην ταινία είναι εντελώς ρεαλιστικό φόντο) να δημιουργούν τη δική τους μουσική με ήχους και βλέμματα, υποκαθιστώντας τον διάλογο ιδανικά. Χωρίς λόγο, τα Τοσοδούλικα πλησιάζουν όσο περισσότερο γίνεται τη φυσική αφήγηση, εφόσον δεν εξανθρωπίζεται αυθαίρετα η συγκεκριμένη πλευρά τους, ενώ η δράση, έπειτα από ένα δεκάλεπτο χαλάρωσης, δανείζεται από το κλασικό Χόλιγουντ, πάντα με μια δόση Γαλλίας, και όχι από τα άλλα κινούμενα σχέδια. Με ευρωπαϊκή ευαισθησία, την ίδια στιγμή που αποφεύγει τα προφανή διδακτικά μηνύματα, το φιλμ ταιριάζει και στα παιδιά προσχολικής ηλικίας και στους ενήλικες που ψάχνουν κάτι πιο αφαιρετικό και φρέσκο στο είδος. VILLAGE RENTI 14,18 - VILLAGE MALL 9,10 VILLAGE AG.DIMITRIOS 5 - VILLAGE FALIRO 4 - VILLAGE PAGRATI 5 - STER ILION 4 - ODEON STARCITY 5 - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 1,2 - ΓΑΛΑΞΙΑΣ 2 - ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ-ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ 1 - NANA 2 - ΑΕΛΛΩ 2 - ΜΑΓΙΑ - CINE ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ - ΚΗΦΙΣΙΑ 2 - ΑΛΙΚΗ - CINERAMA ΣΠΟΡΤΙΓΚ - ΣΙΝΕΑΚ - ΣΙΝΕ ΧΟΛΑΡΓΟΣ - ΑΝΟΙΞΗ 1

ΣΥΜΠΤΩΜΑ Σκηνοθεσία: Άγγελος Φραντζής Πρωταγωνιστούν: Κάτια Γκουλιώνη, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης

Πέντε χρόνια μετά το Μέσα στο Δάσος, ο Άγγελος Φραντζής επιστρέφει με μια αλληγορία επιστημονικής φαντασίας, το Σύμπτωμα. Η ταυτότητα του αινιγματικού πλάσματος που εμφανίζεται σε ένα απομακρυσμένο νησί τον χειμώνα, και με την αλλόκοτη, σαν ροκ Πάνας όψη του, τρομάζει τους κατοίκους σαν τον αρχετυπικό αντίθεο που πρέπει οπωσδήποτε να ξορκίσουν για να επαναφέρουν την τάξη. Μια σειρά από απειλητικές και μυστηριώδεις εικόνες σε διαφορετικές τοποθεσίες, αποπροσανατολιστικές και θριλερικές στην υφή τους, κατά κάποιον τρόπο ξεκλειδώνονται, αλλά δεν εξηγούνται πλήρως σε ένα παρατεταμένο δείπνο και στις casual κουβέντες των συνδαιτυμόνων, αρκετά αργότερα στην ταινία. Η δυναμική των σχέσεων ανάμεσα στα μέλη της παρέας ξεδιπλώνεται σταδιακά και δίνει ψυχολογικά συνδετικά σημάδια. Σε ένα λιντσικό τοπίο άβολο και έντονο, ο Φραντζής προχωράει πέρα από τη γήινη απειλή του Μέσα στο Δάσος, φλερτάροντας με το ανοίκειο και ανατρέποντας τη ροή με τη σεκάνς των διαλόγων που καλεί τον θεατή να βγάλει συμπεράσματα κυρίως μέσα από τις σιωπές, κάνοντας μάλιστα σχετική αναφορά στη νευραλγική σημασία τους. Η δομή του έχει ενδιαφέρον – άλλωστε, οι ιδέες του Έλληνα σκηνοθέτη που έχει πάντα κάτι να πει, ήδη από το ντεμπούτο του με το χειροποίητο Polaroid, αλλά και στο μεταφορικό, επίμονο Όνειρο του Σκύλου, προσπαθούν να κάνουν τη διαφορά και να μην ταξινομούνται με ευκολία σε genre. Ωστόσο, η τομή ανάμεσα στη λακωνική, αφαιρετική φαντασία και το βερμπαλιστικό αντιστάθμισμα δεν ισορροπεί πάντα με αρμονία κι έτσι το αισθηματικό κομμάτι με τη φρίκη δεν απορροφώνται πλήρως. ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΛΑΪΣ 1

του με την ως έναν βαθμό κατανοητή αλλά άτυχη επιλογή της αγγλικής γλώσσας. Βασιλιάδες, δράκοι και μάγισσες πρωταγωνιστούν σε επεισόδια με αναπάντεχη εξέλιξη, καθώς δεν βασίζονται σε γνωστούς μύθους, αλλά η ιδιομορφία του ύφους δεν έχει συνέχεια και η αρχική έκπληξη στερείται συνέπειας. Το Παραμύθι των Παραμυθιών, που συμμετείχε στο διαγωνιστικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Καννών και διαθέτει μεγάλο καστ, φιλοδοξεί να πιάσει τον μίτο από την αρχή και του διαφεύγει η μαγεία, χωρίς να είναι ταυτόχρονα ένα μεταμοντέρνο και αρκούντως φευγάτο σχόλιο πάνω στο θέμα του. VILLAGE RENTI 12 - VILLAGE MALL 3 - ODEON STARCITY 3 - ΓΑΛΑΞΙΑΣ 2 - ΕΜΠΑΣΣΥ - ΑΤΛΑΝΤΙΣ 2 - ΓΛΥΦΑΔΑ ODEON 1

The Republic Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τζέτζας Πρωταγωνιστούν: Προμηθέας Αλειφερόπουλος, Αλέξανδρος Λογοθέτης, Γιάννης Στάνκογλου, Τάκης Σπυριδάκης

Κάπου ανάμεσα σε πολιτικούς που επιθυμούν να «αξιοποιήσουν» τον ορυκτό πλούτο της χώρας έναντι αμοιβής, θύματα σωματεμπορίας που καταλήγουν στα πορνεία της χώρας και μπάτσους που εκμεταλλεύονται μετανάστες ξεκινά μια ιστορία εκδίκησης που θα τα ανατρέψει όλα. Ο Αχιλλέας μισθώνεται από τον διαπλεκόμενο μεγαλοδημοσιογράφο Μάριο Σφήκα να κάνει παράνομες παρακολουθήσεις. Όταν, όμως, ο φακός του καταγράφει ένα σκηνικό που ξεπερνά την ηθική του, παραιτείται. Και όσα ακολουθούν μυρίζουν βενζίνη, φόβο και αίμα. Διεφθαρμένοι πολιτικοί, αστυνομικοί και επιχειρηματίες ανταγωνίζονται σε ένα παιχνίδι εξουσίας και τα θύματα είναι πολλά, αλλά σχεδόν ποτέ ανυπεράσπιστα. Όταν όλα γύρω καταρρέουν, η οργή είναι το μόνο κίνητρο που μπορεί να κρατήσει κάποιον ζωντανό. VILLAGE RENTI 9 - VILLAGE AG.DIMITRIOS 4 VILLAGE PAGRATI 2 - VILLAGE FALIRO 2 - ODEON STARCITY 7 - ΑΣΤΟΡ - NANA 6 - ΑΕΛΛΩ 2

Dan Georgakas: Ο επαναστάτης της διασποράς

ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ Tale of tales

Σκηνοθεσία: Κώστας Βάκκας

Σκηνοθεσία: Ματέο Γκαρόνε Πρωταγωνιστούν: Σάλμα Χάγιεκ, Τζον Σ. Ράιλι, Βενσάν Κασέλ

Διασκευάζοντας τρεις ιστορίες του θρυλικού «παραμυθά» του 17ου αιώνα και μάλλον παραγνωρισμένου σε σχέση με τους άλλους μετρ του είδους, Τζιανμπατίστα Μπαζίλε, από το πολύτομο Pentamerone του, ο Ματέο Γκαρόνε παραμένει στην αγαπημένη του Νάπολη που χρησίμευσε ως ζωηρό δραματικό φόντο στο αριστούργημά του Γκομόρα, αλλά χάνει το αυθεντικό ηχόχρωμα του τόπου

Ο ελληνικής καταγωγής Αμερικανός ποιητής, συγγραφέας, κριτικός κινηματογράφου και ακτιβιστής της Αριστεράς Νταν Γεωργακάς αυτοβιογραφείται μπροστά στην κάμερα. Μια εξομολόγηση-ποταμός, στην οποία αναφέρεται στις ελληνικές ρίζες του, στο πώς είναι να μεγαλώνεις στην αυτοκινητούπολη του Ντιτρόιτ και στις σπουδές του, στις φυλετικές διακρίσεις, στον πόλεμο του Βιετνάμ και στο πώς αυτά τον επηρέασαν στην ακτιβιστική του δράση. ΑΛΚΥΟΝΙΣ NEW STAR - STUDIO NEW STAR

Be on the list

Διαφημιστείτε στη LifO 210 32 54 290

19.11.15 – lifo

41

Chevalier

Σαν τ' αηδονάκι παίζω με τον θάνατο...

απο τον m. hulot

Κινηματογράφος

Λίγο προτού το «Chevalier» της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη βγει στις αίθουσες, ο Ευθύμης Φιλίππου, που έγραψε το σενάριο, αποκαλύπτει αποκλειστικά στη LiFO τις πέντε σκηνές που κόπηκαν από την ταινία και τα τραγούδια που τον ενέπνευσαν όσο το έγραφε.

42 lifo – 19.11.15

Τ

α πρωτότυπα και weird σενάρια του Ευθύμη Φιλίππου έχουν σημαδέψει τις δουλειές του Λάνθιμου, από τον Κυνόδοντα μέχρι και τον Αστακό, με διαλόγους ιδιοφυείς, που έχουν ένα αλλόκοτο χιούμορ. Ο Ευθύμης έχει γράψει επίσης το σενάριο του Chevalier, της νέας και βραβευμένης ταινίας της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη. Μια παρέα αντρών πάνω σε ένα γιοτ επιστρέφει από μια χειμερινή εκδρομή ψαρέματος. Όταν μια μηχανική βλάβη τούς εγκλωβίζει στο σκάφος, κάπου στον Σαρωνικό, θα σκοτώσουν την ώρα τους με ένα αυτοσχέδιο παιχνίδι που ονομάζεται «Chevalier». Το διασκεδαστικό και ανταγωνιστικό παιχνίδι τούς κρατάει εγκλωβισμένους στο σκάφος μέχρι να αναδειχτεί ο νικητής. Οι διάλογοι είναι για άλλη μια φορά χαρακτηριστικοί του Ευθύμη, με απίστευτες λεπτομέρειες που τους κάνουν εντελώς φυσικούς και ζωντανούς, ακόμα και όταν οι ήρωες συζητούν για τα πιο απίθανα πράγματα. Αυτές είναι πέντε σκηνές από το σενάριο που τελικά δεν θα δούμε στην ταινία και η LifΟ παρουσιάζει αποκλειστικά:

ΣΑΛΟΝΙ ΠΛΟΙΟΥ, ΠΡΩΙ Τηλεφώνημα, ανοιχτή ακρόαση ανάμεσα σε έναν άντρα και σε έναν φίλο του. Οι υπόλοιποι άντρες στέκονται όρθιοι και ακούνε χωρίς να μιλάνε. - Γιώργο, καλημέρα. - Καλημέρα. - Τι κάνεις;

i Το Chevalier της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη βγαίνει στις αίθουσες στις 26 Νοεμβρίου από τη Feelgood.

- Καλά. Εσύ; - Είμαι καλά. Στο γραφείο είσαι; - Ναι. - Έχετε δουλειά; - Όχι πολλή. Τελειώσαμε με τις παραγγελίες. Νόμιζα ότι θα πάρει 4 μέρες, αλλά τελειώσαμε χτες αργά το απόγευμα. - Η Άννα τι κάνει; - Είναι καλά. Γυρίζει την Πέμπτη. - Πώς περνάει; - Περνάει πολύ ωραία. - Πολύ ωραία (παύση). Γιώργο, θέλω να σε ρωτήσω κάτι, αλλά θέλω να το σκεφτείς καλά πριν μου απαντήσεις. Θέλω μια χάρη. Σε θεωρώ τον καλύτερό μου φίλο κι εγώ θα έκανα οτιδήποτε μου ζητούσες για να σου αποδείξω πόσο πολύ σημαντικός είσαι για εμένα. Δεν θα σκότωνα κάποιον άνθρωπο δηλαδή, αλλά γενικά θα μπορούσα να κάνω κάτι ακραίο, αν μου το ζητούσες, και να ξεπεράσω τον εαυτό μου. Ίσως να σκότωνα και κάποιον άνθρωπο, δηλαδή, εάν έκανε κακό σ’ εσένα ή την οικογένειά σου, τώρα που το σκέφτομαι. - Θέλεις να σου κάνω μια χάρη; - Ναι. - Τι χάρη θες; - Θα ήθελα, αν μπορείς, να βάλεις μια lava lamp στον κώλο σου. Αυτό θα ήθελα. - Δεν κατάλαβα τι θέλεις να κάνω. - Ξέρεις τι είναι η lava lamp; - Όχι. - Είναι κάτι λάμπες σε σχήμα κώνου, σε σχήμα μικρού πυραύλου, διαφανείς, που μέσα έχουν ένα πηχτό υγρό και που όταν τις βάζεις στην πρίζα αυτό το υγρό κινείται και παίρνει διάφορα περίεργα σχήματα.

- Ναι, κατάλαβα. - Θέλω να πάρεις μια τέτοια λάμπα, να τη βάλεις στην πρίζα και όταν αρχίσει να παίρνει σχήματα, να τη βάλεις στον κώλο σου. Όχι ολόκληρη, μέχρι το σημείο που μπορείς. Και να μου στείλεις μια φωτογραφία. - Είναι κάποιο αστείο αυτό; - Όχι. Μιλάω σοβαρά. - Γιατί να το κάνω αυτό; - Εγώ, αν μου το ζητούσες, θα το έκανα αυτήν τη στιγμή. Καταλαβαίνω ότι τώρα σκέφτεσαι να πεις αμέσως όχι, αλλά εάν το κάνεις, να ξέρεις ότι θα είναι πολύ σημαντικό για μένα. Αν το κάνεις, θέλω να βγάλεις μια ευδιάκριτη φωτογραφία και να το στείλεις στο μέιλ μου, σε παρακαλώ, με ένα jpg. Δεν θέλω να το κάνεις μπροστά μου, καταλαβαίνω ότι μπορεί να ντρέπεσαι. Δεν είμαι παράλογος. Κάν' το όποτε εσύ μπορείς, σήμερα το βράδυ ή αύριο το πρωί, όποτε θέλεις. Σε καμία περίπτωση, βέβαια, μη μου στείλεις μια εικόνα που έχει φτιαχτεί στο photoshop γιατί θα το καταλάβω, ξέρεις. Θα προτιμούσα να πεις όχι παρά να στείλεις μια ψεύτικη εικόνα. Καταλαβαίνεις τι εννοώ. Λοιπόν, θα το κάνεις; - Γιατί να το κάνω αυτό; - Για μένα. - Έχω δουλειά. Θα σε πάρω σε λίγο. - Όχι. Πες μου, σε παρακαλώ, αν θα το κάνεις. Μόνο ένα ναι ή ένα όχι. - Όχι. - Γιώργο. Είναι πολύ σημαντικό αυτό για μένα. Αν σε τρομάζει το ότι θα είναι στην πρίζα και φοβάσαι, κάν’ το χωρίς να είναι στην πρίζα. Θα μείνει μεταξύ μας, δεν θα το μάθει ποτέ κανείς. Μόνο εγώ θα το ξέρω και θα είμαι περήφανος γιατί ο καλύτερός μου φίλος δήλωσε έμπρακτα ότι είναι ο καλύτερός μου φίλος.

â Ο Ευθύμης Φιλίππου. Φωτογραφία: Σπύρος Στάβερης.

ΣΑΛΟΝΙ ΠΛΟΙΟΥ, ΒΡΑΔΥ Όλοι οι άντρες κοιτάζουν την οθόνη ενός υπολογιστή. Κρατάνε στα χέρια τους ποτήρια με ουίσκι. - Είναι photoshop. - Δεν είναι. - Είναι. Κοίτα εδώ τη σκιά της λάμπας. Είναι τελείως λάθος. - Επίσης, δεν μπορεί να έχει μπει τόσο βαθιά η λάμπα. Είναι αφύσικο. - Τι είναι αυτό το κόκκινο εδώ; - Αίματα. - Αποκλείεται. - Είναι αίματα. - Δεν έχει τέτοιο χρώμα το αίμα. Είναι πιο κόκκινο. Αυτό είναι σκούρο. - Ίσως λόγω των κοπράνων. - Είναι ψεύτικο. Αν είχε χάσει τόσο αίμα, το πιο πιθανό είναι να έχει πεθάνει από ακατάσχετη αιμορραγία. - Έπρεπε να του πεις να στείλει βίντεο. - Δεν είχαμε πει για βίντεο. - Εγώ πιστεύω πως το έκανε στ’ αλήθεια. Πρέπει να είσαι περήφανος που έχεις τέτοιους φίλους. Πρέπει να τον πόνεσε πάρα πολύ. - Δεν έπρεπε να βγάλει τις φωτογραφίες με φλας. Έχουν καεί και δεν φαίνεται καθόλου καθαρά η εικόνα. Είναι κουνημένες, επίσης. - Δεν θα μπορούσε να κρατήσει σταθερό το χέρι του. - Κανένας από τους δικούς μου φίλους δεν θα το έκανε αυτό. Θα ’βρισκαν όλοι διάφορες ηλίθιες δικαιολογίες, όπως ότι είναι επικίνδυνο ή επίπονο. - Εμένα, όταν το είχα προτείνει στον καλύτερό μου φίλο, μου είπε ok, αλλά όχι με αυτήν τη λάμπα, αλλά με ένα remote control για το στερεοφωνικό, που ήταν πολύ μικρό, και του είπα οk, άσ’ το, δεν πειράζει, ευχαριστώ, άσ’ το καλύτερα.

κατευθύνεται προς την κρεβατοκάμαρα φορώντας το μπουρνούζι του. Στην κρεβατοκάμαρα κοιμάται μια γυναίκα. Τα σεντόνια είναι λευκά. Ο άντρας ανάβει το πορτατίφ, λύνει τη ζώνη από το μπουρνούζι, κάθεται στην άκρη του κρεβατιού και μπήγει ένα μεγάλο μαχαίρι στην κοιλιά του. Τα σεντόνια γεμίζουν αίματα, η γυναίκα επίσης, χωρίς όμως να ξυπνήσει. Ο άντρας, σιωπηλά, αφού κάνει κάποιες τελευταίες κινήσεις, μετά από λίγα δευτερόλεπτα πεθαίνει. Η γυναίκα μισοκοιμισμένη σκεπάζεται λίγο περισσότερο με το σεντόνι.

ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ, ΜΕΡΑ Ο άντρας 1 γονατισμένος, με τεντωμένο το ένα χέρι. Ο άντρας 5 όρθιος μπροστά του προσπαθεί να βγάλει το chevalier από το μικρό δάχτυλο του δεξιού χεριού του άντρα 1. Το δαχτυλίδι δεν βγαίνει εύκολα. ΑΝΤΡΑΣ 5: Θα χρειαστεί λίγο σαπούνι. Ο άντρας 5 έχει δίπλα του σαπούνι και ένα μπολ με νερό. Βάζει το χέρι του άντρα 1 στο μπολ. ΑΝΤΡΑΣ 5: Στρίψε το δαχτυλίδι με το χέρι σου για να πάει παντού το σαπούνι. Έχω ακούσει ότι πριν από χρόνια, σε μια αντίστοιχη περίπτωση που δεν έβγαινε το δαχτυλίδι από το χέρι του κατόχου, κι αφού είχαν δοκιμάσει σαπούνι και βαζελίνη και διάφορα άλλα, αναγκάστηκαν να κόψουνε το δάχτυλο με κλαδευτήρι. Μετά, φυσικά, το ξανακόλλησαν, αλλά επειδή η πλαστική χειρουργική δεν ήταν πολύ εξελιγμένη ακόμα, ή επειδή ο γιατρός δεν ήταν πολύ έμπειρος, το δάχτυλο του άντρα έτρεμε συνεχώς. Κάπως έτσι. Δείχνει πώς είναι να τρέμει το μικρό δάχτυλο του χεριού. ΑΝΤΡΑΣ 5: Ήταν σαν να έχει συνεχώς άγχος για κάτι, ακόμη και σε περιπτώσεις που δεν είχε καθόλου.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΣΠΙΤΙΟΥ, ΒΡΑΔΥ

ΣΑΛΟΝΙ ΒΙΛΑΣ, ΠΡΩΙ

Ο άντρας μπαίνει στο σπίτι. Αφήνει το καπέλο της στολής δίπλα στην πόρτα και βγάζει τα ρούχα του. Κάνει ντους, φοράει τις πιτζάμες του και πλένει τα δόντια του. Ανοίγει την πόρτα ενός δωματίου, κάτι κοιτάζει και μετά

Δύο άντρες κάθονται στον καναπέ. Ένας άντρας στέκεται όρθιος. Ένας κάθεται σε μια πολυθρόνα και ο άλλος πίσω του ακουμπάει στην πλάτη της πολυθρόνας, όρθιος. Γύρω τους υπάρχουν πολλά μικρά σακ βουαγιάζ και μια

Στίχοι που λειτούργησαν ως έμπνευση στη συγγραφή κάποιων σκηνών της ταινίας: «Έβγα στο παραθύρι να δεις τι γίνεται, να δεις τι γίνεται, το αίμα της καρδιάς μου για σένα χύνεται, για σένα χύνεται». («Βασιλικός θα γίνω») ▼ «Εγώ που ζούσα μέχρι χτες στην αριστοκρατία». («Το πλουσιόπαιδο») ▼ «Ένας νέος και μια νέα, ωραιότατα παιδιά, φτάνουν κολυμβών γενναίως, εις πλησίον αμμουδιά». («Η νήσος των Αζορών») ▼ «Passion and love and sex and money, violence, religion, injustice and death, Armani, Armani, Ah-ahArmani». (Paninaro ’95) ▼ «I wanna give you a bass to release your feelings, a standard rhythm with a standard healing, a word with a message with a lot of emotion with total dedication and a lot of devotion, and a lot of devotion». («Devotion») ▼ «Κάθεσαι στο μπαλκονάκι σαν λουλούδι αθάνατο μα εγώ σαν τ’ αηδονάκι παίζω με τον θάνατο». («Σ’ αγαπώ σαν αμαρτία») ▼ «I noticed your new purchase and I find them quite funny funny funny». («Night Toys») ▼ «Ξεκινήσαμε πρωί κι είναι μεσημέρι». («Άσ’ το το χεράκι σου»)

μεγάλη βαλίτσα, αφημένα στον χώρο. Στο τραπέζι υπάρχει μια λευκή, στρογγυλή τούρτα κομμένη. Οι άντρες κρατάνε μικρά πιάτα και τρώνε από ένα κομμάτι. ΑΝΤΡΑΣ 6: Συζητούσαμε για αρκετή ώρα. Εκείνος έπινε ουίσκι κι εγώ είχα παραγγείλει μια μπίρα. Κάποια στιγμή ήθελα να κατουρήσω και πήγα στην τουαλέτα. Φτάνοντας, διαπίστωσα πως μπροστά μου ήταν 2 πόρτες, όπου στη μία ήταν κολλημένο ένα μαύρο τρίγωνο και στην άλλη ένα μαύρο τετράγωνο. Θα ήθελα, λοιπόν, να σας ρωτήσω το εξής: εσείς ποια από τις δύο πόρτες θα ανοίγατε; ΑΝΤΡΑΣ 2: Ήταν και τα δύο μαύρα; ΑΝΤΡΑΣ 6: Ναι. Μαύρο τρίγωνο και μαύρο τετράγωνο. Κολλημένα. ΑΝΤΡΑΣ 2: Στην πόρτα με το μαύρο τετράγωνο. ΑΝΤΡΑΣ 6: Γιατί στο τετράγωνο; ΑΝΤΡΑΣ 2: Γιατί το τρίγωνο συμβολίζει τη γυναίκα. ΑΝΤΡΑΣ 6: Το τρίγωνο συμβολίζει τη γυναίκα; ΑΝΤΡΑΣ 2: Ναι. Τα γεννητικά της όργανα. ΑΝΤΡΑΣ 6: Και το τετράγωνο ποιο όργανο του ανδρικού σώματος συμβολίζει; ΑΝΤΡΑΣ 1: Το τετράγωνο είναι τελείως λάθος. Συμφωνώ. Εγώ θα κρατούσα το τρίγωνο για τις γυναικείες τουαλέτες και θα αντικαθιστούσα το τετράγωνο με έναν ρόμβο για τις αντρικές. Ή με ένα παραλληλόγραμμο. ΑΝΤΡΑΣ 6: Πάλι δεν είναι σαφές. Δεν έχει λογική όλο αυτό. Ξέρω ένα εστιατόριο που στις τουαλέτες έχει μια πόρτα βαμμένη μπλε και μια πόρτα βαμμένη πράσινη. Δεν καταλαβαίνω γιατί την πράσινη δεν την έβαψαν κόκκινη ή ροζ και την έβαψαν πράσινη. Θα ήταν όλα πιο απλά αν ήταν μία πόρτα κόκκινη και μία μπλε, θα ήταν σαφές. Επίσης, υπάρχει ένα ζαχαροπλαστείο κοντά στο σπίτι μου, όπου η μία πόρτα έχει ένα μπουκέτο πλαστικά λουλούδια κολλημένα και στην άλλη πόρτα έχει ένα ουράνιο τόξο. Εγώ μπαίνω πάντα σε αυτήν με το ουράνιο τόξο, αλλά δεν ξέρω εάν είναι η σωστή και πάντα έχω το άγχος ότι μπορεί να είναι η τουαλέτα για τις γυναίκες και ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανοίξει η πόρτα και να πρέπει να δικαιολογηθώ. Για κάτι που δεν φταίω. ΑΝΤΡΑΣ 3: Εγώ δεν ξέρω σε ποια από τις δύο θα έμπαινα στη θέση σου. Είναι πράγματι δύσκολο, δεν ξέρω. 19.11.15 – lifo

43

Magda Goebbels ατρο της Ιστορίας περιορίζεται σ’ ένα θέατρο δωματίου. Η σκηνική δράση εξελίσσεται σαν θέατρο εν θεάτρω. Οι ήρωες είναι φάσματα των ιστορικών προσώπων που πέρα από τον Χρόνο, στον άλλο Χρόνο, που είναι ο χρόνος της σκηνής, ανακαλούν τις τελευταίες μέρες της ζωής τους (στις οποίες ενυπάρχουν όλες οι προηγούμενες). Αλλιώς: οι ήρωες του Βέλτσου είναι ηθοποιοί που θα μπορούσαν να επαναλαμβάνουν επ’ αόριστον το έργο της «αιώνιας επιστροφής» τους. Εδώ εντοπίζονται τα προνομιακά πεδία του ενδιαφέροντός του ως δραματουργού ήδη από το Camera degli Sposi: ο Χρόνος (η αφήγηση στο θέατρο είναι παράκαιρη ως προς ό,τι αφηγείται, «διότι στο Θέατρο διαφθείρεται ο Χρόνος» έχει γράψει ήδη το 1993) και η Επανάληψη, ως συστατικές έννοιες του σκηνικού γεγονότος. Και της ζωής μας, ως παράστασης και αναπαράστασης.

Δ

Το ζεύγος Γκαίμπελς γίνεται θεατρικό Η Άντζελα Μπρούσκου σκηνοθετεί το πρώτο έργο του Γιώργου Βέλτσου που ανεβαίνει στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.

απο τη ματινα καλτακη

Θέατρο

Τ

44 lifo – 19.11.15

ο 1993 αποτελεί ένα χρονικό σημείο αιχμή για τον Γιώργο Βέλτσο, αφού είναι ο χρόνος που εξέδωσε την πρώτη ποιητική συλλογή του («Σύμβολα») και το πρώτο θεατρικό έργο του (Camera degli Sposi). Από το 1975 δίδασκε Θεωρία της Επικοινωνίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ασκούμενος στην τέχνη του θεάτρου μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας – επεξεργαζόμενος, βιωματικά και δραματικά, την έννοια του παράδοξου: το οντολογικό έλλειμμα της γλώσσας, το αδύνατο της επικοινωνίας, τη βία της ερμηνείας. Συνειδητά υπερασπίστηκε την ανατρεπτική, απελευθερωτική δύναμη της παραδοξολογίας, στον αντίποδα των σαθρών βεβαιοτήτων και της σοβαροφάνειας που κυριαρχούσαν τότε και σήμερα στην πολιτική τάξη, στο πανεπιστήμιο, στα ΜΜΕ. Παρά την ηδονή που μπορεί να εξασφαλίσει η αποκάλυψη της γυμνότητας των λογής «βασιλιάδων», το τίμημα που πλήρωσε ήταν βαρύ. Γιατί έχοντας την άνεση να χειρίζεται διαφορετικά πεδία και τρόπους, κατάφερε να μπει στο στόχαστρο της κυρίαρχης μικροαστικής νοοτροπίας. «Χαρακτηρίστηκε μη σοβαρός, ακατανόητος, παραληρηματικός, επιφανειακός, λογικά ασυνεπής, κοντολογίς αμφιλεγόμενη προσωπικότητα» (Δ. Καββαθάς, «Εντευκτήριο», 75). Η ενασχόλησή του με την ποίηση και το θέατρο αντιμετωπίστηκε από συντεχνίες και ιερατεία των ΜΜΕ ως καπρίτσιο, όχι ως έργο ανάγκης. Αρνήθηκαν να του αναγνωρίσουν αυτό που, κατά τη γνώμη μου, είναι: ένας από τους ελάχιστους πραγματικά σημαντικούς ποιητές της τελευταίας εικοσαετίας. Η «μικροαστική» συκοφάντηση μόλυνε ακόμη και τον «ελευθεριακό» χώρο του θεάτρου. Λίγοι τόλμησαν να αντιμετωπίσουν τα έργα του επί σκηνής. Κρίθηκαν a priori δύσκολα, αντιθεατρικά, για περιορισμένο κοινό, παρότι φωνάζουν την αγάπη του συγγραφέα για την τέχνη της σκηνής και παρά το γεγονός ότι η επίμονη διερώτηση του Βέλτσου για ένα ακόμη «παράδοξο», το παράδοξο του ηθοποιού και της αναπαράστασης, βρίσκεται στο επίκεντρο της πλέον αιχμηρής, σύγχρονης θεατρικής σκέψης και πράξης. Στη Μάγκντα Γκαίμπελς, το πρώτο έργο του που

ανεβαίνει στo Eθνικό Θέατρο (σκηνή Rex), ο Βέλτσος αποπειράται μια πιο συμβατική θεατρική γραφή. Πρωταγωνιστούν ιστορικά πρόσωπα, το ζεύγος Γιόζεφ και Μάγκντα Γκαίμπελς (και σε δευτερεύοντες ρόλους ο υπασπιστής του Γκαίμπελς, Σβέγκερμαν, και ο Φρόιντ), και τα γεγονότα στα οποία εστιάζει για να προκαλέσει τη δραματική συνθήκη (η αυτοκτονία τους στο μπούνκερ, μία μέρα μετά την αυτοκτονία του Χίτλερ) είναι λίγο ως πολύ γνωστά. Ωστόσο, δεν παραλείπει να αναφερθεί σ’ ένα σύνολο κειμένων και προσώπων από τον χώρο της λογοτεχνίας (όπως το βιβλίο του Ιεζεκιήλ της Παλαιάς Διαθήκης, η Απελευθερωμένη Ιερουσαλήμ του Τορκουάτο Τάσο, ο Μάκβεθ του Σαίξπηρ, ο Θάνατος του Εμπεδοκλή του Χέλντερλιν, ο Γκαίτε, ο Κλάιστ, ο Δαντόν του Μπίχνερ, ο Στέφαν Γκεόργκε και ο Τόμας Μαν) αλλά και σε ιδέες του Χέρντερ, του Νίτσε, του Χάιντεγκερ, ακόμη και εκπροσώπων του γερμανικού «αντιδραστικού μοντερνισμού». Καθόλου τυχαίο εκ μέρους του, αφού ο Γκαίμπελς, ο υπουργός Προπαγάνδας του Χίτλερ, είχε σπουδάσει λογοτεχνία και φιλοσοφία και για να πάρει το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης είχε εκπονήσει μελέτη για το ρομαντικό δράμα και το θέατρο του ελάσσονος συγγραφέα Wilhelm von Schütz (1776-1847). Το πιο ενδιαφέρον και προκλητικό που καταφέρνει ο Βέλτσος στη Μάγκντα Γκαίμπελς, ωστόσο, είναι να συνδέσει τις ψυχαναλυτικές θεωρίες του Φρόιντ και του Λακάν με τις ιδέες του Καντ περί ριζικού Κακού (η επιλογή του κακού όχι εξαιτίας κάποιου φυσικού ή άλλου καταναγκασμού αλλά από την ελεύθερη συμμόρφωση προς ένα γενικό ηθικό αξίωμα – όπως συνέβη π.χ. με την ενεργό συμμετοχή των ναζί στη διοικητική οργάνωση και υλοποίηση του Ολοκαυτώματος, όχι απαραιτήτως με όρους ρατσιστικού μίσους ή ιδεολογικής προσήλωσης αλλά ως γραφειοκρατική συνέπεια στην τήρηση του καθήκοντος). Πρόκειται για μείζον ηθικό ζήτημα που απασχόλησε, μεταξύ άλλων, τους Χορκχάιμερ και Αντόρνο, τη Χάννα Αρέντ, τον Αλαίν Μπαντιού. Κάπως έτσι, στο έργο του Βέλτσου τα εγκλήματα του ναζιστικού καθεστώτος συνδέονται με τη μητροκτονία της Μάγκντα Γκαίμπελς και το θέ-

i Γιώργος Βέλτσος Μάγκντα Γκέμπελς Σκηνοθ.: Άντζ. Μπρούσκου Ερμηνεύουν: Π. Μπουζούρη, Κ. Αγγελοπούλου, Θ. Παπακωνσταντίνου, Δ. Κίτσος. Ακατάλληλη για θεατές κάτω των 18 ετών. Εθνικο Θεατρο- Νεο Ρεξ (Ισόγειο) Πανεπιστημίου 48,Κέντρο 210 3301881, 210 3305074 Παραστάσεις : Mέχρι τις 10/1/2016 Απογ.: Κυρ. 19.30 Βραδ.: Τετ.-Σάβ. 21. 00 Τιμή: €15, 10 Κάθε Πέμ.: € 13

εν θυμάμαι αν υπάρχει προηγούμενο άλλης θεατρικής γραφής στην οποία η δραματουργία να βασίζεται σε συγκεκριμένους ρηματικούς χρόνους. Στη Μάγκντα Γκαίμπελς ο Γιώργος Βέλτσος υιοθετεί έναν τρόπο δραματουργικά ιδιοφυή: τα πρόσωπα μιλούν για το παρελθόν σε χρόνο μέλλοντα! Όλα έχουν συμβεί ήδη, γι’ αυτό και τα φαντάσματα/ηθοποιοί, ανακαλώντας το παρελθόν, μπορούν να χρησιμοποιούν χρόνο μέλλοντα, στη στιγμιαία, εξακολουθητική ή τετελεσμένη εκδοχή του! Η σκηνοθεσία της Άντζελας Μπρούσκου στο Rex ακολούθησε εύστοχα την κατεύθυνση που υποδεικνύει το έργο: η παράσταση είναι μια παράσταση (η ταυτολογία αναφέρεται στο θέατρο εν θεάτρω) στοιχειωμένη. Σωστά η σκηνοθέτις, που εδώ ανέλαβε και ρόλο σκηνογράφου/ενδυματολόγου, διαμόρφωσε έναν ρευστό σκηνικό τόπο που θυμίζει μισοεγκαταλελειμμένο κινηματογραφικό πλατό. Η Μάγκντα Γκαίμπελς της Παρθενόπης Μπουζούρη αλλάζει φορέματα και μεταξωτές robe de chambre σαν σταρ του Μεσοπολέμου, σαν τη Λίντα Μπάροβα, την Τσέχα σταρ με την οποία είχε σοβαρή εξωσυζυγική σχέση ο Γκαίμπελς. Για τις ενδυματολογικές αλλαγές, όμως, έπρεπε να κλείνει κάθε τόσο η αυλαία. Η Μπρούσκου προσπάθησε να αντιμετωπίσει την καθυστέρηση στη ροή με προβολές κειμένων ή φωτογραφιών – λύση που δεν λειτούργησε, γιατί η εικόνα χανόταν στις πτυχές της αυλαίας. Η υποκριτική γραμμή ακολουθούσε έναν τόνο χωρίς μεταπτώσεις (η Μπουζούρη ήταν διαρκώς συνοφρυωμένη και ο Παπακωνσταντίνου συνεχώς σοβαρός και σε ένταση). Σκέφτομαι ότι οι ψυχολογικές αποχρώσεις στην ερμηνεία τους θα είχαν περισσότερο ενδιαφέρον από τη στιγμή που δεν υπήρχε πιθανότητα «ρεαλιστικής» παρεξήγησης – οι κάμερες και οι προβολές με focus στην κίνηση/έκφραση των πρωταγωνιστών δεν επέτρεπαν οποιαδήποτε «ψευδαίσθηση», ενώ και οι δευτερεύοντες ρόλοι (ο Σβέγκερμαν του Δημήτρη Κίτσου και η καμαριέρα της Κωνσταντίνας Αγγελοπούλου) αποδόθηκαν σαν καρικατούρες. Εξωγενές ήταν το βασικό πρόβλημα με την πρώτη παράσταση της Μάγκντα Γκαίμπελς, και πρώτη τoυ Rex ως σκηνής του Εθνικού: η αίθουσα, έτσι όπως διαμορφώθηκε, έχει κακή ακουστική. Μάλλον γι’ αυτό οι ηθοποιοί φώναζαν κι έμοιαζε να έχουν προβλήματα άρθρωσης (αλλά ούτε και τα ηχογραφημένα μέρη ακούγονταν καθαρά). Ας εξετάσουν το ζήτημα ο διευθυντής του Εθνικού και η υπεύθυνη επί των τεχνικών θεμάτων Ελένη Μανωλοπούλου, γιατί δεν είναι λύση να παίζουν οι ηθοποιοί με ψείρες.

από τη μαριβίκυ καλλέργη (starfax@lifo.gr)

ασχίζει τον επαγγελματικό τομέα, προκαλώντας δυσκολίες, και ο μόνος τρόπος για να ξεπεράσετε τα όποια εμπόδια προκύπτουν είναι η σκληρή δουλειά. Κάποιες συμφωνίες που περιμένετε ενδεχομένως να μην ολοκληρωθούν άμεσα, μην απογοητεύεστε όμως, γιατί είναι θέμα χρόνου να γίνουν πράξη. Ιδιαίτερη προσοχή με ποιους μοιράζεστε τα μελλοντικά σας σχέδια γιατί υπάρχουν και ορισμένοι στον χώρο της εργασίας που περιμένουν με αδημονία την πτώση σας. Κάποια προβλήματα στη σχέση/γάμο σας θα είναι παροδικά, αλλά θα χρειαστεί να δείξετε περισσότερη κατανόηση στο ταίρι σας και να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων, καθώς υπάρχει αρκετό άγχος σχετικά με τα οικονομικά σας. Επίσης, δώστε περισσότερη προσοχή στην εξωτερική σας εμφάνιση, ώστε να μην έχετε ανασφάλειες που θα προκαλέσουν προβλήματα στη σχέση σας. Υιοθετήστε έναν υγιεινό τρόπο ζωής για να έχετε περισσότερη ενέργεια.

StarFax

ΚΡΙΟΣ Ο ανάδρομος Ουρανός συνεχίζει να δι-

ΛΕΩΝ Κάποιες αντιξοότητες στον επαγγελματικό τομέα θα σας φέρουν στα όριά σας και μπορεί να πάρετε αποφάσεις όντας σε σύγχυση, που δεν θα σας ωφελήσουν καθόλου. Αποφύγετε τις κόντρες με τους συνεργάτες σας και προσπαθήστε μέσα από ομαδική προσπάθεια να βρείτε λύσεις. Οικονομικά ζητήματα χρειάζονται λεπτό χειρισμό και ενδεχομένως να χρειαστεί να επιμείνετε αρκετά ώστε να πείσετε και τους άλλους για τη σωστή διαχείριση των πόρων σας, ειδικά αν υπάρχουν κοινοί λογαριασμοί. Οι πολλαπλές διακυμάνσεις στη διάθεσή σας οφείλονται στην απογοήτευση που αισθάνεστε για τον σύντροφό σας, καθώς διαπιστώνετε πως δεν είναι σε θέση να σας στηρίξει όταν βρίσκεστε σε δύσκολη κατάσταση και είστε αποφασισμένοι να δώσετε ένα τέλος στη σχέση σας. Αν είστε ελεύθεροι, φροντίστε να είστε πιο πρόθυμοι για νέες γνωριμίες. Μπορεί να σας γοητεύσει κάποιος περισσότερο για το μυαλό παρά για την εμφάνισή του.

ΤΑΥΡΟΣ Η ορθή κρίση σας μέσα στις επόμε-

ΠΑΡΘΕΝΟΣ Αρκετή θα είναι η κούραση μέσα

νες μέρες θα σας δώσει τη δυνατότητα να πάρετε κάποιες σημαντικές αποφάσεις σχετικά με τα επαγγελματικά σας και θα καταφέρετε, μέσα από συνεννοήσεις και καινούργιες μεθόδους, να αυξήσετε την αποδοτικότητά σας. Ερμής και Δίας ευνοούν τον τομέα της επικοινωνίας και των ταξιδιών, οπότε είναι ιδανική στιγμή να ασχοληθείτε με την προώθηση των υπηρεσιών σας, αρκεί να μη σας πιάσει έπαρση και προκαλέσετε εκνευρισμό στους συνομιλητές σας. Αν προσπαθείτε να βγείτε από μια αδιέξοδη σχέση και βρίσκεστε σε προβληματισμό, μην επηρεάζεστε από γνώμες τρίτων, καθώς είναι σίγουρο πως θα μπερδευτείτε ακόμα περισσότερο. Ενδεχομένως να πρέπει να μείνετε για λίγο διάστημα μόνοι σας ώστε να ξεκαθαρίσετε τα συναισθήματά σας, δίχως να σας πιέζουν οι γύρω σας. Αν είστε σε μια νέα σχέση, μη βιαστείτε να δώσετε υποσχέσεις στο ταίρι σας, αν δεν είναι οικονομικά ανεξάρτητο.

στο επόμενο διάστημα, καθώς προκύπτουν πολλές καινούργιες ευθύνες σε σχέση με τα επαγγελματικά σας και δεν θα λείψουν οι στιγμές έντασης και εκνευρισμού. Προσπαθήστε να βάλετε μια σειρά στις υποχρεώσεις σας. Στον οικονομικό τομέα υπάρχουν θέματα με εφορίες και δάνεια που πρέπει να τακτοποιηθούν άμεσα, οπότε θα πρέπει να είστε φειδωλοί με το ξόδεμα χρημάτων. Με τον Δία να διανύει τον τομέα των διαπροσωπικών σας σχέσεων, είναι μια καλή στιγμή για να βελτιώσετε τις σχέσεις με τα αγαπημένα σας πρόσωπα και να αποκτήσετε από δω και στο εξής μια διαφορετική στάση ζωής απέναντι στις προσδοκίες σας από τους άλλους. Όσο πιο σύντομα δεχτείτε την ελευθερία του καθενός να αποφασίζει για τη ζωή του, τόσο περισσότερη αρμονία θα υπάρχει στο οικογενειακό σας περιβάλλον.

ΔΙΔΥΜΟΣ Κάποιες δυσκολίες σε πρακτικά θέ-

ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Η επιτυχία στις επιχειρηματικές σας συναλλαγές μέσα στις επόμενες μέρες θα είναι αποτέλεσμα της εμπιστοσύνης που εμπνέετε στους άλλους και ενώ δεν είστε σε θέση να συμμετάσχετε οικονομικά σε νέες συνεργασίες, θα μπορέσετε να κλείσετε συμφωνίες. Είναι ένα διάστημα γεμάτο ευκαιρίες, τις οποίες, αν αξιοποιήσετε σωστά, θα καταφέρετε όχι μόνο να βγείτε από το αδιέξοδο αλλά και να υλοποιήσετε κάποιες αγορές για τον εαυτό σας και να κάνετε και εξοικονόμηση χρημάτων. Ο Ερμής σας βοηθά να ξεκαθαρίσετε αρκετά θέματα με τον σύντροφό σας, εκφράζοντας όλα αυτά που σας απασχολούν εδώ και καιρό, αλλά ίσως δεν είχατε τον χρόνο και την άνεση να τα πείτε. Παραδεχτείτε τα λάθη σας και μην περιμένετε μόνο από το ταίρι σας να κρατήσει απολογητική στάση. Πάρτε από κοινού αποφάσεις για το μέλλον σας, ώστε να βάλετε νέα θεμέλια στη σχέση σας.

Daily starfax Καθημερινές αστρολογικές προβλέψεις στο www.lifo.gr από τη Μαριβίκυ Καλλέργη.

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ Έντονη είναι η ανάγκη σας για ριζικές αλλαγές στη ζωή σας, προσέξτε όμως να μην κάνετε σπασμωδικές ενέργειες. Αποβάλετε καθετί περιττό που δεν σας αφήνει να προχωρήσετε και αναζητήστε νέες μεθόδους που θα αυξήσουν την αποδοτικότητά σας, καταβάλλοντας λιγότερο κόπο. Εξετάστε διεξοδικά κάποια λάθη από το παρελθόν και φροντίστε να μην τα επαναλάβετε. Ευκαιρίες υπάρχουν για να αυξήσετε το εισόδημά σας, αρκεί να ξεπεράσετε τις ανασφάλειές σας. Κάποιες ανατροπές στον τομέα της φιλίας και των κοινωνικών επαφών θα σας αναγκάσουν να περάσετε ένα διάστημα μοναχικότητας, κάτι που δεν είναι απαραίτητα κακό, καθώς σας δίνεται η ευκαιρία να επανεξετάσετε τις σχέσεις σας, κρατώντας κοντά σας αυτούς που πραγματικά το αξίζουν. Κατανοώντας τα προβλήματα των άλλων, ίσως να αλλάξετε στάση και να διαφυλάξτε κάποιες επαφές που είναι σημαντικές για εσάς.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ Ο Ερμής επηρεάζει τον τομέα της

από μια νέα συνεργασία, αλλά οι εξελίξεις δεν σας ικανοποιούν καθόλου, με αποτέλεσμα να αισθάνεστε εγκλωβισμένοι σε μια κατάσταση που όχι μόνο δεν σας ωφελεί, αλλά σας προκαλεί και μεγάλη χασούρα. Η αναζήτηση τρόπων να ξεμπλέξετε θα σας κάνει να σπαταλήσετε αρκετό χρόνο και ενέργεια, οπότε θα πρέπει να δράσετε γρήγορα και αποφασιστικά. Καινούργιες ευκαιρίες που θα σας δοθούν αξιοποιήστε τες δίχως να επηρεάζεστε από αποτυχίες του παρελθόντος, αρκεί να είστε προσεχτικοί στις επιλογές συνεργατών. Κάποια απωθημένα που κάνουν την εμφάνισή τους σε ανύποπτο χρόνο θα προκαλέσουν προβλήματα στη σχέση σας, ειδικά αν εξωτερικεύσετε ανάγκες που μπορεί να φέρουν σε δύσκολη θέση το ταίρι σας. Στον τομέα της φιλίας δεν θα λείψουν οι κόντρες και οι παρεξηγήσεις και μπορεί να χάσετε κάποιους φίλους εξαιτίας της εγωιστικής σας συμπεριφοράς.

καριέρας και μπορεί να λάβετε μια ανακοίνωση που θα απαιτεί μελετημένες και προσεχτικές ενέργειες. Επανεξετάστε τα σχέδιά σας και μην αφήνετε τίποτα στην τύχη, καθώς υπάρχει κίνδυνος να πέσετε έξω στις προβλέψεις σας. Στον οικονομικό τομέα, είναι πολλές οι διακυμάνσεις που περνάτε και ίσως χρειαστεί να ζητήσετε τη στήριξη της οικογένειάς σας για να καλύψετε κάποιες ανάγκες που προκύπτουν. Δώστε έμφαση στην προώθηση των υπηρεσιών σας μέσα από τη σωστή χρήση του Διαδικτύου. Οικογένεια και σπίτι χρειάζονται περισσότερο την προσοχή σας και τη συμμετοχή σας στις καθημερινές τους ανάγκες, ανεξάρτητα από το φορτωμένο πρόγραμμα που έχετε στη δουλειά σας, ώστε να μη δημιουργηθεί χάσμα ανάμεσά σας. Οργανώστε τον χρόνο σας βάζοντας σε προτεραιότητα τα αγαπημένα σας πρόσωπα και περιορίστε τις εξόδους σας. Ιδιαίτερη προσοχή σε θέματα υγείας των παιδιών.

ΣΚΟΡΠΙΟΣ Ερμής και Δίας βελτιώνουν τις επι-

ΙΧΘΥΣ Ο Ερμής επηρεάζει πρακτικά ζητήματα

κοινωνιακές σας ικανότητες και μέσα από μια σειρά έξυπνων κινήσεων είστε σε θέση να αναπροσαρμόσετε τις συνθήκες εργασίας, σύμφωνα με τα δικά σας μέτρα. Προσέξτε τις λεπτομέρειες, δίχως να ενθουσιάζεστε από γενικότητες και ασάφειες, ώστε να μην εξαπατηθείτε και βρεθείτε αντιμέτωποι με δυσάρεστες εξελίξεις. Ένα καλό ξεσκαρτάρισμα σε συνεργασίες και μεθόδους θα σας βοηθήσει να κινείστε σε πιο σίγουρο έδαφος. Αν το πάρετε απόφαση πως ο καθένας αντιμετωπίζει τις καταστάσεις σύμφωνα με τις δικές του εμπειρίες και ανάλογα με τον χαρακτήρα του, δεν θα απογοητεύεστε κάθε τρεις και λίγο από τη συμπεριφορά των άλλων. Δεχτείτε τα οικεία σας πρόσωπα με τα ελαττώματα και τις αδυναμίες τους, ώστε να μη δημιουργούνται εντάσεις και αδιέξοδα στις σχέσεις σας. Μέσα στις επόμενες μέρες μια καινούργια γνωριμία θα σας προκαλέσει αρκετό ενθουσιασμό και θα ανεβάσει τη διάθεσή σας.

που σας απασχολούν και δείχνει ποιοι τομείς θα επηρεαστούν από τις αποφάσεις και τις επικοινωνιακές σας ικανότητες. Σπουδές και μόρφωση ευνοούνται μέσα στο επόμενο διάστημα, οπότε είναι ιδανική στιγμή για να διευρύνετε τις γνώσεις σας και να βελτιώσετε τις ικανότητές σας. Οργανώστε σωστά τον χρόνο σας και βάλτε σε προτεραιότητα οικονομικές υποχρεώσεις που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τα περιουσιακά σας στοιχεία. Γενικά, είστε αισιόδοξοι και αποφασισμένοι να πετύχετε τους στόχους σας. Η εξομάλυνση της σχέσης σας είναι αυτό που θα σας κάνει ευτυχισμένους στην παρούσα φάση. Η ανάγκη σας για περισσότερη επαφή και επικοινωνία είναι μεγάλη και θα μπορέσετε να ξεκαθαρίσετε κάποια ζητήματα που μπορεί να σας προκαλούσαν ανασφάλειες και προβληματισμό. Αν είστε ελεύθεροι, αισθάνεστε πλέον έτοιμοι να δεσμευτείτε, αρκεί να μη νιώσετε πως χάνετε την ανεξαρτησία σας.

☛

ματα θα χρειαστεί να τις αντιμετωπίσετε με υπομονή και ψυχραιμία, ώστε να μην αποσυντονιστείτε εξαιτίας του εκνευρισμού σας, καθώς θα πρέπει να είστε σε συνεχή εγρήγορση για να αντεπεξέλθετε στις επαγγελματικές σας υποχρεώσεις. Οικονομικά ζητήματα θα μπορέσουν να τακτοποιηθούν μέσα από έναν σωστό προγραμματισμό, δίχως αυτό να σημαίνει πως θα πρέπει να αφήσετε εντελώς στην άκρη τις προσωπικές σας ανάγκες. Σας δίνεται η ευκαιρία να κάνετε ένα νέο ξεκίνημα με τον σύντροφό σας, καθώς η Αφροδίτη διανύει τον τομέα της σχέσης ενισχύοντάς την, και έπειτα από ένα μεγάλο διάστημα αποξένωσης με το ταίρι σας τώρα είναι κατάλληλη στιγμή να έρθετε πιο κοντά, εκφράζοντας με ειλικρίνεια τα συναισθήματά σας. Θέματα στη συμπεριφορά και τις συνήθειες των παιδιών θα χρειαστούν λεπτό χειρισμό, ώστε να μην προκληθούν εντάσεις στο σπίτι.

ΖΥΓΟΣ Αλλιώς τα περιμένατε τα πράγματα μέσα

ΤΟΞΟΤΗΣ Κρόνος και Ποσειδώνας θα προκαλέσουν μεγάλη ανασφάλεια και φόβους σχετικά με τις ικανότητές σας, με αποτέλεσμα να χάσετε πολύτιμο χρόνο από τις επαφές σας με άτομα που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην εξέλιξή σας. Κάποια βιώματα από το παρελθόν σάς κρατούν στάσιμους, και μάλιστα σε μια φάση της ζωής σας που είναι επιτακτική ανάγκη να εντείνετε τις προσπάθειές σας. Αποβάλλετε τις ανησυχίες σας για να απαλλαγείτε από αδιέξοδες καταστάσεις και να προχωρήσετε στην εφαρμογή των σχεδίων σας. Η τάση που έχετε να τα λέτε όλα ακόμα και στα πιο ακατάλληλα άτομα θα προκαλέσει εντάσεις στη σχέση σας, καθώς εκθέτετε ανεπανόρθωτα το ταίρι σας και αδυνατείτε να το καταλάβετε. Κρατήστε τα προσωπικά σας μακριά από τι κακές γλώσσες, ειδάλλως είναι σίγουρο πως βαδίζετε με μαθηματική ακρίβεια προς τη διάλυση του δεσμού σας.

sudoku 8 9 4 2 1 2

5 9

8 6 9 1

2 9

6

5

1

8

1 8

4 5 9 7

4

Η λύση του προηγούμενου 7 8 4 9 6 1

6 2 3 7 8 5

9 1 5 3 2 4

4 6 2 5 7 9

8 5 1 4 3 6

3 7 9 8 1 2

2 3 6 1 5 8

5 4 8 2 9 7

1 9 7 6 4 3

3 9 7 8 2 6 4 1 5 2 4 6 1 9 5 7 3 8 5 1 8 3 7 4 9 6 2

19.11.15 – lifo

45

☛ Νaγια Κ. Κωνσταντiνος Θ. Φοιτήτρια Ψυχολογίας / Φυσικός, μεταπτυχιακός φοιτητής. Νάγια Κ.: Η ❝ Αθήνα μου αρέσει για τα πολλά πρόσωπα και τις αντιφάσεις της. Είναι μια πόλη βρόμικη αλλά θελκτική, και πάντα προκλητική μέσα στην περιπλοκότητά της ❞ Κωνσταντίνος Θ.: ❝ Η Αθήνα μου αρέσει γιατί εκτός του το ότι σε αυτήν βρίσκονται πολλοί άνθρωποι που αγαπάω, πάντα συμβαίνει κάτι, ό,τι ώρα και να το αναζητήσεις ❞

Stay tuned για πληροφορίες σχετικά με τις ημερομηνίες της επόμενης έκθεσης «Naked City».

οι αθηναιοι γδυνονται για καλο σκοπο

NakedCity

φωτογραφια: μάνος χρυσοβέργης

Μπορείς κι εσύ να φωτογραφηθείς για το Naked City στέλνοντας μήνυμα με τίτλο «Naked City» στο info@lifo.gr

46 lifo – 19.11.15

19.11.15 – lifo

47