17. Bozon Higgsa ................................................
18. Model standardowy i nie tylko .................................... ..................................... ..............
Dodatek A. Funkcja delta Diraca ...................................... ........................ ....................................
Dodatek B. Równanie Diraca ......................................... ..................... ................................... ...................................................
Dodatek C. Hadrony o małej masie ....................................
Dodatek D. Stany polaryzacji bozonu cechowania .......................... ................................. ..............
Dodatek E. Twierdzenie Noether ...................................... ...................................................
Dodatek F. Nieabelowa teoria cechowania ............................... ................................................
Dalsza lektura .............................................. Skorowidz ..................................................
Tabela 1.2. Siły charakteryzujące różne cząstki
1.1.2. Siły fundamentalne
1.1. Model standardowy fizyki cząstek elementarnych
Rys. 1.3. Rozpraszanie dwóch elektronów w QED poprzez wymianę fotonu, czas zmienia się od lewej do prawej. Przedstawione zostały dwa możliwe diagramy
którajestznanajako
Tabela 1.3. Cztery znane siły natury. Względne siły są wartościami orientacyjnymi dla dwóch podstawowych cząstek znajdujących się w odległości 1 fm = 10−15 m (w przybliżeniu średnica protonu)
1.1.3.
1.1. Model standardowy fizyki cząstek elementarnych
1.1.4. Wierzchołki w Modelu Standardowym
ElektromagnetyzmSłabe oddziaływanie Silne oddziaływanie
Wszystkie cząstki mające ładunek. Nigdy nie zmienia zapachu
Tylko kwarki Nigdy nie zmienia zapachu
Wszystkie fermiony Nigdy nie zmienia zapachu
Rys. 1.4. Wierzchołki oddziaływania w Modelu Standardowym.
Wszystkie fermiony Nigdy nie zmienia zapachu
Rys. 1.5. Rozpraszanie dwóch fermionów, oznaczonych symbolem f, poprzez wymianę bozonu, oznaczonego symbolem X. Siła oddziaływania fundamentalnego w każdym z dwóch trzypunktowych wierzchołków ffX jest określana przez stałą sprzężenia g
dla W
1.1. Model standardowy fizyki cząstek elementarnych
1.1.5. Diagramy Feynmana + b c + i b c i
Czas Stan początkowy Stan końcowy
Rys. 1.6. Diagram Feynmana dla procesu rozpraszania a + b c + d oraz dwóch uporządkowań, które reprezentuje
Neutrina i oscylacje neutrin
13.6. Eksperymenty z oscylacjami neutrin
13.6.1. Efekty progowe w oddziaływaniach neutrin s 2mE m
Rys. 13.17. Diagramy Feynmana dla oddziaływań neutrin CC oraz NC w materii. Dla νu e występuje również proces νu ee νu ee w kanale s
s m + m 2
s = ( pν + pn )2 = ( E ν + mn )2 E 2 ν = 2 E ν mn + m 2 n
ν > (m2 p m2 n ) + m2 + 2mp m 2mn .
> m2 m s = ( pν + pe )2 = ( E ν + me )2 E 2 ν = 2 E ν me + m 2 e , azatem
ν > m2 m2 e 2me , -
νe > 0, E νμ > 11GeV oraz E ντ > 3090GeV
18.1.1. Parametry Modelu Standardowego
dwunastu
18.2. Otwarte pytania w fizyce cząstek
Rys. 18.2. Masy fermionów z podziałem na generacje. Masy neutrin zostały zaznaczone jako przybliżone zakresy wartości przy założeniu normalnej hierarchii (m1 < m2 < m3) oraz przy użyciu przybliżonych górnych granic sumy mas neutrin wynikających z ograniczeń kosmologicznych
18.2. Otwarte pytania w fizyce cząstek elementarnych
18.2.1. Czym jest ciemna materia? ciemnej materii