3.
5. Dostępy naczyniowe
6. Charakterystyka substratów podawanych w żywieniu pozajelitowym
7. Żywienie pozajelitowe indywidualne
9. Metody żywienia drogą pr zewodu pokarmowego – Karolina Wiśniewska, Aleksandra Żyła-Pawlak, Alicja Syc
1 0. Charakterystyka diet – Alicja Syc, Aleksandra Żyła-Pawlak
1 1. Leczenie żywieniowe noworodków – Dariusz Gruszfeld, Janusz Książyk .................................................
1 2. Leczenie żywieniowe w nieswoistych zapaleniach jelit – Ewa Toporowska-Kowalska .........................................................
13. Leczenie żywieniowe w mukowiscydozie – Monika
14. Leczenie żywieniowe w chorobach nowotworowych – Agnieszka Szlagatys-Sidorkiewicz, Agnieszka Budka-Chrzęszczyk
15. Leczenie żywieniowe w przewlekłych chorobach neurologicznych – Ewa Toporowska-Kowalska
16. Leczenie żywieniowe w niewydolności serca – Joanna Friedman-Gruszczyńska 153
1 7. Leczenie żywieniowe w ostrym i przewlekłym zapaleniu trzustki – Ewa Toporowska-Kowalska, Anna Plocek 163
18. Leczenie żywieniowe w chorobach wątroby – Jarosław Kierkuś, Paulina Mika-Stępkowska 177
19. Leczenie żywieniowe w okresie okołooperacyjnym – Magdalena Świder 191
20. Leczenie żywieniowe w intensywnej opiece medycznej – Magdalena Świder 203
21. Leczenie żywieniowe w przewlekłej niewydolności jelit – Mikołaj Danko 219
22. Powikłania żywienia drogą przewodu pokarmowego – Dorota Żmudzka ........................................................................ 227
23. Powikłania żywienia pozajelitowego – Marta Sibilska, Joanna Żydak ......................................................239
2 4. Monitorowanie leczenia żywieniowego – Hanna Romanowska, Monika Świrska-Sobolewska ......................263
25. War unki zakończenia leczenia żywieniowego – Katarzyna Popińska .................................................................... 269
26. Dokument acja i formularze – Janusz Książyk ............................................................................ 275
Leczenie żywieniowe w podtrzymaniu remisji choroby Leśniowskiego-Crohna
Dieta eliminacyjna w chorobie Leśniowskiego-Crohna
Choroba Leśniowskiego–Crohna Ekspozycja na dietę„zachodnią”
różnorodność dysbioza zmieniona funkcja bariery jelitowej przepuszczalnośćbariery jelitowej proces zapalny
Choroba Leśniowskiego–Crohna Dieta CDED
Proteobacteria Firmicutes różnorodność
przepuszczalnośćbariery jelitowej
Metabolizm tryptofanu
Treg (LimfocytyT regulatorowe)
Szlak serotoninowy
Synteza bursztynianów
ekspresjaśródnabłonkowa IDO1 (2, 3 dehydrogenaza indoloaminy 1) kineurina kwas N-acetylo L-argininowy
melatonina i N-acetyloserotonina
kwas fumarowy i kwas malonowy puryny agmatyna (siarczan agmatyny)
Rycina 12.1. Rola diety w patogenezie choroby Leśniowskiego–Crohna: mechanistyczne implikacje dla diety CDED wynikające z dostępnych danych naukowych.
Leczenie żywieniowe we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego.
Zasady leczenia żywieniowego na oddziale intensywnej terapii dziecięcej (OITD)
Stan odżywienia dziecka
Tabela 20.1. Równanie Schofielda z uwzględnieniem masy i długości/wysokości ciała [7]
Chłopcy/mężczyźni
< 3 lat 0,167 × W + 15,174 × H – 617,6
3–10 lat 19,59 × W + 1,303 × H + 414,9
10–18 lat 16,25 × W + 1,372 × H + 515,5
18–30 lat 15,057 × W – 0,1 × H + 705,8
Dziewczynki/kobiety
< 3 lat 16,252 × W + 10,232 × H – 413,5
3–10 lat 16,969 × W + 1,618 × H + 371,2
10–18 lat 8,365 × W + 4,65 × H + 200,0
18–30 lat 13,623 × W + 2,83 × H + 98,2
Tabela 20.2. Dzieci prezentujące podwyższone ryzyko metaboliczne wg SCCM/ASPEN 2017 [1]
Niedożywione, nadmiernie odżywione lub otyłe
U których masa ciała wzrosła lub zmalała o 10% w trakcie pobytu na OITD
U których nie można zrealizować celu żywieniowego
U których pojawiają się trudności z zaprzestaniem wentylacji mechanicznej lub potrzeba eskalacji parametrów wentylacji
Z urazami czaszkowo-mózgowymi
Z chorobami onkologicznymi, po transplantacji szpiku lub komórek macierzystych
Z chorobą oparzeniową
Wymagające wentylacji mechanicznej > 3 dni
Z dużym prawdopodobieństwem hipermetabolizmu: stan padaczkowy, hipertermia, zespół uogólnionej odpowiedzi zapalnej (SIRS) lub hipometabolizmu (hipotermia, niedoczynność tarczycy, śpiączka farmakologiczna itp.)
Przebywające na OIT > 4 tygodnie
i Bacteroides
Proteobacteria
Czas rozpoczęcia terapii żywieniowej i realizacja celu żywieniowego
Bariery utrudniające żywienie drogą przewodu pokarmowego
Żywienie doustne niemożliwe
Przewód pokarmowy sprawny
Jeśli nie – żywienie pozajelitowe
Żywienie drogą przewodu pokarmowego – głowa uniesiona o 30°
Zaplanuj:
Cel energetyczny, objętość i rodzaj diety
Ilość porcji/dobę:
– 7 porcji co 3 godziny (w 1. r.ż.)
– 5–6 porcji co 4 godziny (> 1. r.ż.)
– Objętość docelową 1 porcji lub docelową szybkość wlewu ciągłego (18–20 godzin), jeśli taki jest planowany
Istnieje ryzyko aspiracji lub opóźnione opróżnianie żołądka
Zgłębnik nosowo-żołądkowy – dieta polimeryczna normokaloryczna
Start:
10% docelowej objętości porcji Sprawdzaj zalegania przed każdym karmieniem
Jeśli nie ma objawów nietolerancji, zwiększaj każdą porcję o 10%, aż osiągniesz docelową objętość
Jeśli zalegania > 5 ml/kg m.c. lub > 200 ml (> 40 kg m.c.), podaj ponownie zalegającą objętość (maksymalnie 5 ml/kg m.c. lub 200 ml, resztę zniszcz) i wstrzymaj kolejne karmienie
Zgłębnik nosowo-jelitowy – dieta polimeryczna lub peptydowa
Umieść drugi zgłębnik w żołądku w celu ewakuacji powietrza i oceny, czy pokarm nie pojawia się w żołądku. Ilość zalegań żołądkowych nie ma znaczenia. Oceniaj: obwód jamy brzusznej obecność wzdęcia/dyskomfortu dziecka
Start: 0,5 ml/kg m.c./h (maksymalnie 10 ml/h) Jeśli w aspiracie z żołądka nie ma pokarmu i brak objawów nietolerancji, zwiększaj szybkość wlewu o 0,5 ml/ kg m.c./h co 4 godziny, aż osiągniesz docelową objętość
Jeśli objawy nietolerancji utrzymują się przez 3 kolejne karmienia: Podaj prokinetyki Spróbuj podaży porcji we wlewie 1-godzinnym lub zastosuj wlew ciągły (schemat jak do jelita)
Jeżeli objawy nietolerancji nie ustępują, zastosuj żywienie przez zgłębnik nosowo-jelitowy
Rycina 20.1. Schemat protokołu leczenia żywieniowego.
Tabela 20.3. Zaburzenia tolerancji żywienia drogą przewodu pokarmowego
ObjawDefinicjaPostępowanie
BiegunkaPonad 4 luźne stolce na dobę
ZaparcieBrak stolca po 48 godzinach od wprowadzenia żywienia
Droga i metoda podaży
Odstaw prokinetyki i leki przeczyszczające
Sprawdź osmolarność diety
Rozważ zmianę diety
Rozważ zmianę sposobu podaży diety
(bolusy przedłużone, wlew ciągły)
Zredukuj objętość lub wstrzymaj żywienie
do czasu ustąpienia biegunki
Wykonaj badanie w kierunku Clostridium difficile
Laktuloza
Makrogole
Wlewki doodbytnicze oczyszczające