Merel wil anders
Annelies Verbrugge
Voor Emilie en Veerle. Het leven is een groot avontuur, geniet ook van de kleine dingen maar blijf vooral jezelf. Net als Merel.
Dit prentenboek is tot stand gekomen middels crowdfundingplatform Voordekunst en had nooit gerealiseerd kunnen worden zonder medewerking van mijn lieve ouders Mieke en Marcel, Anneleen Arnolds en Willem van Doorn, Hennette Brandwijk en Joo Karman, Martine Kilburn, Maurits Musch en Guido Tjadens, Evert-Jaap Zweep, Michael Metternich, Marijke Bijkerk, Wilbert Hazelzet, Cate en Peter van Gelder en alle andere donateurs. Heel veel dank!
tekst, illustraties en vormgeving Annelies Verbrugge, Studio Pam uitgave, lithografie en druk Lecturis ISBN 978-94-6226-087-0 NUR 273 Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen en/of openbaar gemaakt in enige vorm of op enige wijze, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever. Merel wil anders Š 2014 Studio Pam en uitgeverij Lecturis www.merelwilanders.nl www.studiopam.nl www.lecturis.nl
Merel wil anders
geschreven en ge誰llustreerd door
Annelies Verbrugge
Dit is Merel. Merel is een merel en ze verveelt zich. Ze voelt zich alleen en heeft nergens zin in. De kleur van haar veren vindt ze saai en het bos waar ze woont vindt ze zó gewoon... “Was alles maar anders!”
Vol verlangen kijkt ze naar de voorbijtrekkende vogels van Héél-ver-hier-vandaan. Op een heel gewone dag neemt ze een besluit. “Ik ga weg en ik ga op zoek naar anders.”
Merel begint aan haar reis. Ze vindt het wel een beetje spannend. Ze komt op plekken waar ze nog nooit is geweest. Ze vliegt over schuimende zeeĂŤn en verre landen.
Merel komt bij héle hoge bergen en op de hoogste gaat ze zitten. “Wat is het hier anders!” In de verte, heel hoog in de lucht ziet ze een vogel.
“Hallooo...
hallooo...
hallooo!” Wat echoot dat fijn!
“Hoeaa...
hoeaa...
hoeaa!”
schettert ze. Ze heeft het erg naar haar zin.
Terwijl Merel aan het echoën is, komt plotseling de vogel aangestormd. Hij is reusachtig!
“Kiiiieeeeeeee!!!” Hij probeert haar te pakken! Ze schrikt en kan maar net aan zijn klauwen ontkomen. Ojee! Ze valt...
... en valt...
... en valt...
... een héél eind naar beneden, tot ze met een plof op de grond terecht komt. “AU!” schreeuwt ze en rent weg. Dat scheelde maar een veertje!
Pas na heel lang vliegen is Merel een beetje van de schrik bekomen. De hoge bergen mogen dan wel anders zijn, ze zijn veel te gevaarlijk voor een merel. Ze komt bij een wondermooi woud. “Hier ziet het er veel veiliger én vriendelijker uit,” vindt ze.
In het dikke bladerdak ziet Merel een prachtige vogel. “Joehoe!” roept ze blij. “Alles is hier zo mooi, ik denk dat ik hier ook kom wonen!” Maar zodra de vogel haar ziet, vliegt hij weg. Zonder iets te zeggen. “Hè toe, kan je nou niet even blijven?”
Merel volgt hem tot de rand van het woud, maar hij vliegt steeds weer weg. Dan geeft ze het op. Ze kijkt hem nog lang na. “Wat onaardig...� Hier wil ze ook niet wonen en ze vertrekt.
Merel is een merel en ze verveelt zich. Ze voelt zich alleen en heeft nergens zin in. Op een heel gewone dag neemt ze een besluit. “Ik ga weg en ik ga op zoek naar anders.�
Tijdens haar avontuurlijke reis vliegt Merel over verre landen en ontmoet ze allerlei vreemde vogels. Lukt het Merel om een plekje te vinden waar ze wel gelukkig en tevreden is?