door Marloes Swarthoff Foto’s 2006 Mike Pennock Tomscat Trophy > 4-Get-it < > Ariekiri < > B-4 < > Creatinine < > De Daltons < Traditiegetrouw werd in juni op Paracentrum Eelde-Hoogeveen de Tomscat Trophy versprongen. Maar liefst 15 teams streden in Hoogeveen om de felbegeerde podiumplaatsen. > Double Trouble < > Fourmica < Net als de achterliggende jaren is “the place of action” Vliegveld Hoogeveen. Na lange files onderweg weet gelukkig iedereen de weg naar Paracentrum Eelde-Hoogeveen te vinden en volgt het gebruikelijke materiaal- en papierritueel. Na de Teamcaptains-meeting is er de draw. De “kenners” zeggen dat-ie aan de langzame kant is. Mij persoonlijk maakt het niet uit maar er zijn teams “op jacht” naar nieuwe records en dat zal lastig worden met deze sprongenloting. Tot laat in de avond zijn de teams bezig hun sprongen voor te bereiden om de volgende ochtend volledig voorbereid te verschijnen. Vrijdag om 08.00 verzamelen want de start is om 09.00. Helaas; het weer werkt niet mee. Hoe het toch kan? Weken mooi weer en dan juist vandaag zo’n dikke overcast? Als ik later op de radar zie dat PCEH zo’n beetje de enige DZ in heel Europa is die in de wolkenprut zit, begin ik te vermoeden dat er opzet in het spel is. Het is de eerste grote wedstrijd van het seizoen en iedereen moet natuurlijk uitgebreid bijpraten! De voorspellingen voor de namiddag zijn beter dus we geven de moed niet op. Inderdaad, zo tegen 17.00 lijkt er wat tekening in het wolkendek te ontstaan. Echt top is het nog niet maar in overleg wordt besloten wat af te wijken van de gelote volgorde en een bak met Hoogeveense teams > Infinity < het luchtruim te laten verkennen. Okay, we hadden grondzicht en okay, we hebben gesprongen maar onder mijn koepel zie ik dat voor het laatste team de landing een uitdaging gaat worden. Gelukkig gaat het allemaal goed. Echt optimaal zijn de omstandigheden niet te noemen. We gaan terecht dan ook weer op een standby. Met z’n allen kijken we om 18.00 de wedstrijd van Nederland. De beloofde kentering in het weer is er niet meer gekomen. Dan maar genieten van de Nederlandse overwinning, de rijsttafel en naar bed, waarbij ik eerst natuurlijk de weergoden bijpraat dat iedereen nu toch echt genoeg “gesocialized” heeft en nu klaar is om lekker te gaan springen. Na een korte nacht word ik zaterdagochtend wakker. Eerst weer die verdraaide bewolking maar gelukkig is het om 09.00 goed. We gaan nu echt beginnen! Als ik de hangaar binnenkom zijn de eerste teams zich aan het voorbereiden. Om 09.00 beginnen we, om pas 12 uur (!) later op te houden. De kist vliegt af en aan om de teams omhoog te brengen. De jury kan het wedstrijdtempo goed bijhouden. Gejuich en soms ook teleurstelling liggen vaak dicht bij elkaar. De nummers één in elke categorie tekenen zich vrij snel af maar er is in zowel in de FAI als in de Intermediate een verbeten gevecht gaande om het zilver. De teams lopen daar tot nu > Mind Your Step < > Never The Same < toe volledig gelijk op. Spannend, dat is het! Moe maar voldaan stoppen we om 21.00 met 6 rondes versprongen. De BBQ en het kampvuur worden aangestoken en na een gezellige avond, met wat zeer plaatselijke donderklappen, sluiten we de zaterdag af. Zondag beginnen we de dag wat mistig maar goed genoeg om te springen. De zon doet de rest van de dag de rest. Soepeltjes hervatten we de wedstrijd daar waar we zaterdag waren gebleven. Al lopen de verschillende teams nu wel wat op elkaar uit, de verschillen blijven zeer klein. Geen enkel team kan zich een fout veroorloven. Het is dan ook stiller dan normaal onderweg in de kist. Iedereen probeert zich maximaal te concentreren om nog een keer het beste van het team te laten zien. Kijkend naar de verschillende videos en scores dan kan ik niet anders dan concluderen dat het niveau over het gehele deelnemersveld weer een tandje omhoog is gegaan. Een knappe prestatie van iedereen! Omstreeks 17.00 besluiten we de wedstrijd met de prijsuitreiking. In de FAI heeft “Punky Fish” wederom het hele veld ver achter zich gelaten en, ondanks de wat langzamere draw, een nieuw Nederlands record qua wedstrijdgemiddelde neergezet (17 punten). Tweede werd damesteam 24 SportParachutist september 2006 SP506 24_25.indd 24 24-08-2006 23:37:39