Uitgelaten voorjaar 2026

Het begon als een onstuimige kennismaking

Hoe onze donateurs trainen in de stad mogelijk maken IN DIT NUMMER:

24/7 in de weer Een fokgastgezin zit nooit stil

INHOUD

Bezoek KNGF - Een kijkje achter de schermen 04

Van pup tot held - Waar starten onze pups? 09

De wereld van… - Rouwen om een huisdier. Zodra je een jong dier in je armen houdt, weet je dat er een moment van afscheid komt. 11

Mede mogelijk dankzij jou - We kunnen blijven trainen in de stad! 27

Harig bezoek - Onze ambassadeurs komen graag langs 24

Spotlight - Drie persoonlijkheden op pootjes 17

Toekomstdromen - De vraag naar assistentiehonden is groot. Hoe kunnen we daaraan voldoen? 29

Een bijzondere baan

INTERVIEW

Het moment dat…

…ik mijn nieuwe assistentiehond ontmoette 06

DANKJEWEL

Dankzij jou

Bijzonder cadeau: pup Ninety 05

EN VERDER

Nieuws van KNGF 04

Praat mee op onze socials 14

Tessa laat na aan KNGF 16

Column Kasper van Kooten 25

COLOFON

KNGF Geleidehonden

Amsteldijk Noord 42

1184 TD Amstelveen

020 496 93 33

info@geleidehond.nl

geleidehond.nl

IBAN NL81 INGB 0000275400

Redactie: Margot Bakker-de Bruin, Michel Walraven, Sheila Wigman, Nienke Hoek, Monique Velten, Iris de Leeuw

Ontwerp & lay-out: Merijntje Betzema, Merijntje aan de Rijn

Fotografie: Tessa Posthuma de Boer, Joanne de Lijster, Tineke van der Eems, Maarten Zeehandelaar, Ron Baltus, Irmgard Peppenster, Hélène Wiesenhaan

Drukwerk: Rijser

“Wat voor werk doe je?” Een vraag die je snel krijgt als je jezelf ergens voorstelt. Met trots vertel ik dan dat ik bij KNGF Geleidehonden werk. Grote ogen, een brede lach en een opgetogen reactie volgen snel: “Wat gaaf zeg!” “Ja”, zeg ik dan, “zeker, maar ik train de honden niet hoor.” Zo snel als het enthousiasme verscheen, zo snel maakt dat plaats voor enige teleurstelling. Ik snap het wel: de knappe viervoeters van KNGF trainen, dát is pas een bijzondere baan.

Maar wat doe ik dan? Het maken van Uitgelaten, meewerken aan de nieuwsbrieven, fotoshoots en filmopnames begeleiden, campagnes ontwikkelen… Het hoort allemaal bij mijn functie als communicatieadviseur. In de zes jaar dat ik dit werk doe, heb ik al ontelbare verhalen van cliënten gehoord. Nog steeds krijg ik kippenvel, nog steeds kan het me verbazen wat onze honden voor mensen betekenen. En dat ik daar aan bij mag dragen, dat is fantastisch. Ik hoop dat het mooie werk van KNGF jou net zo’n goed gevoel geeft als wat het bij mij teweegbrengt.

Margot de Bruin-Bakker Communicatieadviseur

NIEUWS

Recente ontwikkelingen, leuke feitjes en een plekje om onze trouwe partners Eukanuba en Elanco te bedanken.

Onze hondenhelden écht ervaren?

Kom dan langs voor een kijkmiddag. We nemen je mee in de wereld van onze cliënten en laten je ervaren waar zij dagelijks mee te maken hebben. Nieuwsgierig? Kijk op geleidehond.nl/rondleiding

Gezonde en goed gevoede honden

De honden van KNGF zijn goud waard en om ze in topconditie te houden kunnen we al jaren rekenen op de trouwe steun van onze partners Elanco en Eukanuba

Samen zorgen zij ervoor dat de honden in de kennel, de pups in fokgast- en pleeggezinnen én onze vader- en moederhonden goed gevoed en vlo- en teekvrij blijven. Meer weten wat deze sponsoren voor ons betekenen? Kijk op geleidehond.nl/onze-sponsors

De Honden Helden Hike komt terug! Op zaterdag 19 september kun je weer meelopen met een mooie wandeling door het Amsterdamse Bos. Kijk op hondenheldenhike.nl

AGENDA

Nieuwe PAWS workshop Start dinsdag 12 mei geleidehond.nl/paws

Nalatenmiddag

O.a. 22 mei, 17 juni, 24 juli geleidehond.nl/bezoek

TV: Bij ons op de Hondenacademie 29-8, 4-9 en 5-9, NPO1

Informatiebijeenkomst puppypleeggezinnen 22 april & 7 mei geleidehond.nl/pup

Dankzij jou

Bijzonder cadeau: pup Ninety

In 2025, als KNGF negentig jaar bestaat, moet er iets speciaals gebeuren, vindt Jannie van Druningen, fokgastgezin bij KNGF. Ze oppert het idee om een pup te sponsoren in de besloten Facebookgroep voor pleeg- en fokgastgezinnen en al snel is de eerste €5.000,- binnen. “Natuurlijk moest het een pup uit het N-nest worden, met de naam Ninety.” Lange tijd blijft dit voor KNGF

geheim, ondanks dat ontzettend veel puppypleeggezinnen, fokgastgezinnen en anderen doneren aan de sponsoractie. Als blijkt dat Jannie zich moet richten op een nieuw nestje bij haar thuis, neemt Hélène, ook fokgastgezin bij KNGF, het stokje van haar over. Ze denkt na over een filmpje waarmee de actie bekendgemaakt moet worden en houdt alle aangesloten donateurs op de

hoogte. Eind augustus wordt haar eigen moederhond Anka gedekt en in september blijkt ze in verwachting. Dan hoort ze: dit wordt het N-nest. “Ninety wordt bij mij geboren, ongelooflijk!” De actie loopt als een trein en de teller staat op €10.000,- als Ninety op 8 november wordt geboren.

Aan iedereen die heeft bijgedragen aan dit cadeau: dankjewel!

Lees het hele verhaal:

Maak een wereld van verschil

jonge honden zijn tot nu toe op school gekomen om aan hun opleiding te beginnen. Bekijk ze hier:

Steeds meer gezinnen kiezen ervoor om een tweede of opvolgende pup op te leiden.

Jullie blijvende inzet maakt een wereld van verschil voor onze cliënten..

Er zijn weer flink doppen gespaard in 2025. Met deze actie voor KNGF is in totaal

€43.234,10 opgehaald!

Het moment dat...

…ik mijn nieuwe assistentiehond ontmoette

“Alsof er een tornado mijn leven binnendenderde.” Zo beschrijft Nynke Lantinga haar kennismaking met assistentiehond Orrie. Het was een moment waar ze lang naar had uitgekeken, maar dat ook dubbel voelde. Het betekende namelijk dat ze op dat moment afscheid moest gaan nemen van Jissa, haar toenmalige assistentiehond. Door lichamelijke klachten kon zij niet langer meer bij Nynke werken.

Vanwege MS gebruikt Nynke een rolstoel en is ze voor veel dagelijkse handelingen afhankelijk van haar assistentiehond. “Zonder assistentiehond kan ik ‘s avonds niet naar bed. Alleen met die hulp kan ik dat zelfstandig doen.” Het idee dat ze opnieuw een eenheid zou moeten worden met een andere hond, vond ze op z’n zachtst gezegd spannend. “Ik wist uit ervaring dat het goed zou komen, maar toch...”

“Met haar energie wilde Orrie alles tegelijk zien, ruiken en ontdekken. Heel anders dan Jissa, die rustig en bedachtzaam was. Heel eerlijk, de eerste minuten dacht ik: gaat dit wel werken?” Toch had Nynke juist om een actievere hond

gevraagd. Jissa had op het laatst weinig energie meer over en Nynke deelde haar dagen daarop in. “Maar juist het naar buiten kunnen wanneer ik wil, het ondernemen van allerlei activiteiten, dát was wat ik weer wilde.”

Een stille klik

Nynkes twijfel hield een paar minuten stand. Orrie stopte met ronddraven, liep naar haar toe en keek haar recht aan. “Ineens zag ik een enorme rust bij haar. In haar blik zat zo veel zachtheid en aandacht. Alsof ze zei: ‘Geef me even de tijd om je te leren snappen.’ Dat moment voelde als een stille klik, zonder woorden of commando’s.” Nynke wist het meteen en zei volmondig ‘ja’ op de vraag of ze verder wilde met Orrie.

Net van school kon Orrie natuurlijk alles: spullen oprapen, deuren openen. Maar voor Nynke is ze zoveel meer. “Orrie denkt echt met me mee.” Wat begon als een onstuimige kennismaking groeide uit tot een vanzelfsprekende samenwerking. “Haar energie is voor mij precies goed. Ze trekt me op een fijne manier weer het huis uit. Haar enthousiasme komt recht uit haar hart.”

Fokspecialist Carolien knipt de nageltjes van een pup uit het nest van moederhond Xena.

Een nestje pups is ‘alle hens aan dek’

Van pup tot held Een sterke start

Hoe verloopt de weg van lieve kleine pup naar stoere hulphond die werelden opent voor zijn baas? Het begint allemaal bij onze fokgastgezinnen.

Het fokprogramma van KNGF Geleidehonden is veertig jaar geleden ontstaan. Eerst werden de pups in kennels gefokt, maar uit onderzoek bleek al snel dat het beter was als de hondjes ter wereld kwamen in een huiselijke omgeving. Zo kwamen onze fokgastgezinnen tot stand. Vrijwillige gezinnen die een moederhond in huis nemen en waar haar nest geboren wordt. Het gezin krijgt daarbij intensieve begeleiding van een KNGF-fokspecialist.

24/7 in de weer

Rond de geboorte van een nestje pups is het ‘alle hens aan dek’ voor een fokgastgezin. Pups worden blind en doof geboren. De eerste weken van hun leven zijn ze vatbaar voor allerlei ziektes. Hoewel rust in deze periode de boventoon voert, is het fokgastgezin 24 uur per dag in de weer. Ze controleren of de pups goed drinken bij de moederhond, zorgen dat ze warm genoeg blijven en letten erop dat ze niet ziek worden. Ook de net bevallen moederhond vraagt de nodige zorg en aandacht.

Na een week of vier worden de pups al wat weerbaarder. Oogjes en oortjes zijn open en ze beginnen waggelend rond te lopen. De werpkist

alleen is niet interessant genoeg meer. Het fokgastgezin breidt de ruimte waar de pups zich kunnen bewegen uit met een ren en allerlei speelgoed. Ook worden er langzamerhand meer geluiden geïntroduceerd: de stofzuiger komt voorbij, de radio staat aan. De wereld komt steeds meer tot leven.

Wekelijks bezoek

Met het groter worden van de pups is moedermelk alleen niet meer genoeg. Het menu wordt uitgebreid met brokjes. Ook dat gaat stapsgewijs. Verder is het belangrijk dat de ruimte waar de moederhond en pups verblijven schoon blijft en dat de pups gewogen en gecontroleerd worden. Hier helpen de fokspecialisten bij. Zij komen wekelijks langs om te kijken hoe het nest zich ontwikkelt. Nageltjes worden geknipt, tandjes bekeken. En met een week of zeven maken ze ook een eerste schets van het karakter van de hondjes.

Zodra de pups bijna acht weken oud zijn, verhuizen ze namelijk naar een puppypleeggezin. Daarbij wordt goed gekeken welke pup naar welk gezin gaat. Lijkt een pup wat onzekerder, dan komt hij waarschijnlijk beter tot zijn recht in een

Tekst: Margot Bakker-de Bruin Beeld: Irmgard Peppenster

pleeggezin met meer ervaring. Een drukke pup heeft juist baat bij een gezin in een rustige omgeving.

Terug naar normaal Zodra de pups het nest hebben verlaten, keert de kalmte terug in huis. Alle spullen worden opgeruimd en het normale leven gaat weer door. De moederhond heeft daar al snel vrede mee. Zij kan ook wel wat rust gebruiken.

Wist je dat…

Jaarlijks worden er ongeveer 200 KNGF-pups geboren.

Zo’n 70% van de pups haalt de eindstreep en wordt hulphond of fokhond.

Een moederhond mag in haar leven vier keer een nestje pups krijgen.

KNGF heeft goede internationale contacten. Fokhonden worden uitgewisseld voor nieuwe matches en om DNA-lijnen schoon te houden.

De wereld van...

...rouw, waarom het verlies van een huisdier ons zo diep raakt

Rouw om een huisdier begint soms al bij het eerste contact. Zodra je een jonge pup, kitten of ander dier in je armen houdt, weet je: er komt een moment dat je afscheid moet nemen. Mensen leven nu eenmaal langer dan hun dieren. Toch gaan we het avontuur aan en raken we dieper verbonden dan we ons vaak realiseren.

Een hond maakt deel uit van je identiteit

Tijdens een IGDF-webinar (International Guide Dog Federation) over rouw in november 2023 vertelde therapeut en blindengeleidehondenbaas Jason Doorish hoe verweven mens en hond kunnen raken: ‘Een hond loopt jaren met je mee en maakt deel uit van je identiteit. Hij is erbij tijdens belangrijke momenten: je huwelijk, je scheiding, de geboorte van je kinderen. Als je afscheid neemt van je hond, neem je soms ook afscheid van de herinneringen die jullie samen hebben gedragen.’

Die uitspraak geldt niet alleen voor hulphonden. Veel mensen herkennen hoe een dier een stille getuige wordt van hun leven: die ene burn-outperiode, de verbouwing, de verhuizing, de eenzame avonden. Huisdieren zijn er altijd: zonder oordeel en zonder agenda.

Veel mensen hebben dan ook een sterke emotionele band met hun huisdier en dat zorgt voor een groot gevoel van verdriet als het dier wegvalt. Dat blijkt ook uit onderzoek van

‘Een hond maakt deel uit van je identiteit, afscheid is nooit zomaar afscheid’

de Maynooth University in Ierland, waarin ruim één op de vijf respondenten aangaf dat het verlies van hun huisdier pijnlijker was dan het verlies van een naaste. In Nederland wordt verdriet om een dier nog vaak niet serieus genomen. Een langdurige rouwstoornis bijvoorbeeld, waarbij het verdriet minstens twaalf

maanden aanhoudt en dusdanig je dagelijks functioneren beperkt, is alleen vast te stellen bij verlies van mensen. Toch stelde psycholoog/ psychotherapeut Ronald Evers dertig jaar geleden al dat het overlijden van een huisdier “even sterke rouwreacties kan oproepen als het overlijden van een mens” (Berichten uit de dierenhemel, over het overlijden van huisdieren, 1996).

‘Rouw is ook afscheid

van het leven dat je met elkaar deelde’

Voor mensen met een assistentiehond of blindengeleidehond is die hevigheid nóg beter te begrijpen: zij verliezen niet alleen een geliefde metgezel, maar ook een stuk zelfstandigheid, mobiliteit en vrijheid.

De illusie van onkwetsbaarheid

Rouwdeskundige Riet FiddelaersJaspers beschrijft in Met mijn ziel onder de arm, tussen welkom heten en afscheid nemen (2011) hoe een groot verlies de “illusie van onkwetsbaarheid” doorbreekt. We leven ons leven met het onbewuste vertrouwen dat dingen wel goed blijven gaan. Een dramatische gebeurtenis, het plotselinge verlies van een hulphond of huisdier, kan dat vertrouwen in één klap vernietigen. Dat verklaart waarom het ritme van alledag zo ontwricht kan raken: slaapproblemen, spanningsklachten, verhoogde alertheid. Rouw kan zich ook fysiek uiten: starre bewegingen en opgetrokken schouders

kunnen erop wijzen dat er innerlijk veel gebeurt. Het lichaam vertelt vaak eerder het verhaal dan woorden dat doen.

Als er geen nieuwe hond meer komt

Soms is er niet alleen verdriet, maar ook het einde van een tijdperk. Bijvoorbeeld wanneer iemand door leeftijd, gezondheid of omstandigheden geen nieuwe hulphond meer krijgt. Dat verdient erkenning, benadrukt Doorish: ‘Het is niet alleen afscheid van de hond, maar ook van een leven waarin zelfstandigheid vanzelfsprekend was.’ Het verlies is dan driedubbel: het dier, de vrijheid én de toekomstverwachting.

Omdat liefde en rouw onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, kan het een niet zonder het ander. Als je van de hond gaat houden, heeft dat onvermijdelijk tot gevolg dat je ooit zult rouwen. Er ontstaat als het ware een cirkel van contact, verlies en rouw, beschrijft Riet FiddelaersJaspers. De verliescirkel is enorm herkenbaar in de geleidehondenwereld. In de meeste gevallen volgt er een nieuwe hond nadat er afscheid is genomen, en dan begint er weer een nieuwe cirkel. Als de rouw niet geaccepteerd wordt en er obstakels optreden in het doorlopen van de verliescirkel, worden er vaak blokkades ervaren.

Het is volkomen begrijpelijk dat een nieuwe hulphond of een nieuw huisdier zich niet altijd meteen welkom voelt. Doorish zegt daarover tijdens zijn webinar: ‘Je vormt een symbiose met je hond. Je wilt daar geen afscheid van nemen. Een nieuwe hond doet dingen anders,

en dat kan confronterend zijn.’ Sommigen ervaren zelfs schuldgevoel, alsof een nieuwe hond de vorige vervangt. Maar in Doorish’ woorden: ‘In je hart kan altijd weer een nieuw deurtje open. De band hoeft niet hetzelfde te zijn. Er is plek voor veel honden, en veel mensen, in je leven.’ Wel is het belangrijk dat er ruimte is voor rouw, dat het niet wordt weggestopt.

Waarom verwerken essentieel is In haar afstudeeronderzoek beschrijft Anne Lasaroms van samenwerkingspartner Dogs for Care, hoe cliënten vaak vastlopen wanneer de rouw niet erkend wordt. Fiddelaers Jaspers noemt dit het blokkeren van de verliescirkel: de natuurlijke beweging van contact, verlies en rouw. Als verdriet niet geuit mag worden, durven mensen soms geen nieuwe hechting aan te gaan, uit angst om opnieuw pijn te voelen. Dat geldt voor iedereen: mensen met een huisdier en mensen met een hulphond.

Rouw roept oud verdriet op Rouwen is een normale reactie bij verlies. Door te rouwen kijk je het verlies aan, op je eigen manier. Want iedereen maakt ooit een keer een rouwperiode door, maar bij iedereen verloopt dat proces anders. Rouw gebeurt zelden in een rechte lijn. Situaties, zoals weer bijna aangereden worden op een zebrapad, kunnen schrikreacties activeren en emotionele en zelfs fysieke klachten geven. Bepaalde emotionele reacties kunnen onverwacht heftig zijn, ook voor je omgeving. De komst van een hulphond heeft vaak de dynamiek binnen

een gezin of werkkring veranderd. Een hond maakt iemand zelfstandiger. Doorish: ‘Die systeemverandering speelt mee in het rouwproces. Je verliest niet alleen de hond, maar ook het leven dat hij mogelijk maakte.’

‘De leegte was bijna niet te verdragen’

Sandra van Rosmalen verloor in 2023 haar eerste ADLassistentiehond Babbe. Haar woorden illustreren hoe groot het verlies kan zijn: ‘Het moment dat ik besefte dat mijn assistentiehond er niet meer was, werd ik overspoeld door een overweldigend gevoel van verdriet en verlies. Haar liefde en onze dagelijkse routine vormden een deel van wie ik was. De intensiteit van mijn emoties was soms verpletterend. Van diepe bedroefdheid en eenzaamheid tot momenten van boosheid en frustratie over het verlies. Het rouwproces bracht een stroom aan tegenstrijdige gevoelens met zich mee die moeilijk te bevatten waren.’

Langzaam vond ze een manier om verder te leven: ‘Hoewel het verlies van mijn assistentiehond een diepgaand verdriet met zich meebracht, begon ik gaandeweg nieuwe betekenis te vinden in haar nalatenschap. Haar liefde en toewijding hebben me geleerd over compassie, geduld en onvoorwaardelijke liefde. Deze lessen zullen altijd bij me blijven, zelfs nu zij niet meer bij me is.’ Iedereen die van een dier houdt, weet dat de tijd samen eindig is. Maar dat maakt de liefde niet kleiner, eerder groter. Rouw is de achterkant van liefde. En dat maakt het precies zo impactvol.

Boekentips

Lieve hond, ik rouw om jou

Marleen van Baal

Honden voor het leven

Arthur Japin

Dan neem je toch

gewoon een nieuwe

Annemieke Scheulderman

Afscheid van je maatje

Gary Kowalski

INTUSSEN OP DE SOCIALS

Vragen, foto’s, leuke berichtjes en een kritische noot: het komt allemaal voorbij op onze socials Volg jij ons al online?

Annet

op Bluesky:

‘Gisteren heb ik van nabij meegemaakt wat een hulphond voor iemand betekent, mijn bewondering is nóg groter geworden dan hij al was, applaus voor jullie prachtige werk!’

Kim Jansen reageert op LinkedIn op de tv-serie Bij ons op de

Hondenacademie

:

‘Ik heb zo genoten met een lach en een traan van alle drie de afleveringen. Wat geweldig werk wordt hier verricht door mens en dier ��!’

Goed nieuws Kim, en iedereen die hierom vroeg: dit najaar komen er drie nieuwe afleveringen van Bij ons op de Hondenacademie op tv! Op 29 augustus, 4 en 5 september om 19.00 uur op NPO1.

Instagram - Wollygoesworldwide

‘Find yourself someone who looks at you the way Vion looks at me…

’

#hulphond #assistancedog #kngfgeleidehonden #team #love

‘Het is echt onwijs leuk om een puppy op te mogen voeden. Onze eerste pup gaat 9 maart naar school. Dus nu nog lekker veel knuffelen ��’ Eltje263

Engels?

Conny stelt een vraag over onze commercial: ‘Waarom is de muziektekst in het Engels? Golden Retrievers spreken ook Nederlands, hoor!’

Tiktok - Paulinehcj

‘Knap hoor! Maar wat ik mij serieus afvraag, is hoe weet de hond naar welk perron/welke trein/bus hij/zij moet? Of wordt daar hulp bij gevraagd van de infobalie, oid?’

Goede vraag! Een blindengeleidehond is geen GoogleMaps. De cliënt moet weten dat hij bijvoorbeeld bij de derde trap links omhoog moet en dat het perron rechts dan de juiste is. Met commando’s leidt de hond de cliënt erheen.

Ogen op pootjes

Via het Instagram-account @ogenoppootjes neemt blindengeleidehond Vinny je mee in zijn avonturen.

Verwacht geen schattige puppy-onzin (oké, soms een beetje). Wel scherpe observaties, professionele begeleiding en af en toe een subtiele humble brag. Want ja, ik ben een werkhond. En een hele goeie ook. ��

‘Onze held van KNGF Geleidehonden is Zorro �� Wat een grote steun is hij weer voor Kensi nu ze in het ziekenhuis verblijft…’

Instructeur

Renske op Insta: trots!

‘Zó supertrots op collega Maud �� Wij zijn een jaar samen op stap geweest en inmiddels is zij een volwaardig instructeur puppyen pleeggezinnenzorg.

LinkedIn – Tim van Opstal

‘Ik ben vandaag even uit mijn hoofd gestapt en recht in mijn hart beland. Bij KNGF Geleidehonden. Tussen de mensen die helden op vier poten opleiden. Wat ik daar zag, raakte me dieper dan ik had verwacht… Soms herinnert een dag als deze je eraan dat impact niet altijd in technologie, groei of schaal zit. Soms zit het in vertrouwen, in verbinding, in een hond die naast iemand loopt en zegt: je staat er niet alleen voor ❤ ’

Wat hebben wij een gezellig jaar gehad samen ✨ Gefeliciteerd met je instructeur 2 diploma! ��’

EN VERDER

‘Nalaten voelt voor mij als een manier om iets door te geven wat verder gaat dan mijzelf’

Tessa heeft KNGF Geleidehonden opgenomen in haar testament:

“Mijn gevoel voor die zeer bijzondere relatie tussen mens en hond begon ruim veertig jaar geleden. Ik woonde toen in Haarlem en zag af en toe een blinde vrouw die moeizaam haar weg zocht door de stad. Dat raakte me. Het maakte me er bewust van hoe vanzelfsprekend mijn eigen vrijheid is.

Op een dag zag ik haar ineens met een geleidehond. Ze leek vrijer, zekerder, bijna lichter te bewegen. Dat verschil maakte diepe indruk. Niet omdat ik wist wat die hond precies deed, maar omdat ik zag wat het met haar deed. Dat was het moment waarop ik voor het eerst besloot te gaan doneren en ik kwam al snel terecht bij KNGF Geleidehonden.

Die relatie tussen mens en hond gaat niet alleen om de hulp die bijvoorbeeld een assistentiehond kan bieden, maar om het

vertrouwen en de verbondenheid die je als mens en hond deelt. Die diepe relatie heb ik later ook zelf ervaren, in de ijzersterke band die ik jarenlang had met mijn eigen hond. Dat gevoel dat je op elkaar bent afgestemd, dat je elkaar aanvoelt zonder menselijke woorden, is iets heel moois, voor allebei.

Juist daarom spreekt het werk van KNGF mij zo aan. De zorg en aandacht stoppen niet bij wat een hond kan betekenen voor een mens. Zij hebben ook oog voor het welzijn van de hond zelf, voor hun opvoeding, hun werkzame leven en zelfs wanneer ze met pensioen gaan. Dat vind ik fantastisch werk, dat ik ook na mijn overlijden wil blijven steunen.

Nalaten voelt voor mij als een manier om iets door te geven wat verder gaat dan mijzelf. Om bij te dragen aan werk dat mensen vrijheid geeft en honden de zorg en waardering die ze verdienen. Dat idee klopt voor mij.”

Meer weten over nalaten aan KNGF? Vul dan de antwoordkaart in of ga naar geleidehond.nl/nalaten

Spotlight Drie persoonlijkheden op pootjes

Een hond kun je trainen. Een karakter krijg je cadeau. Achter elke kwispel schuilt een eigen temperament en talent. De gastgezinnen van moederhond Kaya, vaderhond Nicky en pleegpup Seven geven een inkijkje in het karakter van hun honden.

Moederhond

Kaya is een ster in loslaten én

vasthouden

Zacht, altijd vrolijk, tevreden en een nogal praktisch ingestelde moeder, zo omschrijft Janneke van Den Hoek-Kooiman haar moederhond Kaya. “Kaya is eigenlijk gewoon altijd Kaya. Ze stapt heel makkelijk in en weer uit haar moederrol. Zonder roze wolk, maar ook zonder empty-nest-syndroom.”

Naast Kaya heeft Janneke nog twee gepensioneerde moederhonden in huis: Rowin en Maika. Waar de andere twee graag hun eigen plek en ruimte hebben, zoekt Kaya juist nabijheid. “Ze wurmt zich echt overal tussen”, vertelt Janneke. “Desnoods boven op de andere honden. Dan heb je ineens een stapel honden. Dat typeert haar ook wel: eigen ruimte is niet zo belangrijk, lekker dichtbij zijn wel.”

Dat dichtbij willen zijn kwam extra naar boven toen Jannekes man onverwacht overleed in 2024: “Van alle drie de honden reageerde alleen Kaya echt op mijn verdriet. Ze wilde de hele tijd bij me liggen en voelde alles feilloos aan. Ook tijdens de crematieplechtigheid is ze niet van mijn zijde geweken. Ze was er gewoon, letterlijk en figuurlijk.”

Als het om haar pups gaat, neemt Kaya juist weer makkelijk afstand. “Ze geeft enorm veel melk en zorgt goed”, zegt Janneke. “Maar zodra de praktische klus geklaard is, is het ook wel echt klaar. Spelen en knuffelen met haar pups doet ze niet echt. Behalve toen één pup iets langer bleef dan gebruikelijk. Dat vond ze erg gezellig. Misschien zijn acht van die kleine piranha’s gewoon wat te veel van het goede.”

Kaya is meer een mensenhond dan een hondenhond. Andere honden laat ze meestal links liggen. “Buiten is ze vooral op mij gericht; heel anders dan de andere twee dames. Ze is ook niet echt een held, vooral niet in het donker. Maar dat hoeft ook helemaal niet. Voor mij is iedere moederhond sowieso een superheld.”

Kaya is een mensenhond

Een durver én een denker

Alles is mega aan pleegpup Seven

Megavrolijk, mega-enthousiast, megaleergierig. Pleegpup Seven doet zijn naam eer aan: hij heeft energie voor zeven honden tegelijk. “Ik denk dat ‘mega’ Sevens karakter het beste samenvat”, lacht zijn baasje Atie. “En laten we ook ‘mega-gericht-opmij’ niet vergeten, want waar ik ga, gaat Seven.”

Als ervaren pleegpupouder zag Atie het meteen: dit is er eentje die vol het leven in springt. “Hij voelde zich direct thuis, zat goed in zijn velletje, hoefde nauwelijks te wennen en stond meteen aan.”

En dat doet hij nog steeds. Zodra Atie ’s ochtends uit bed stapt, start Seven zijn dag met haar als stralend middelpunt. “Hij wil het liefst de hele dag bij me op schoot zitten. Soms ben ik het wel even zat”, geeft Atie toe. “Maar aan de andere kant is het ook zijn kracht: 100% toegewijd zijn aan één persoon.”

“Seven is een vrolijke stuiterbal, maar wel eentje met verstand. Een durver én een denker. Hij kijkt eerst, voelt aan of iets te vertrouwen is en stormt niet zomaar overal op af. Hij houdt me altijd en overal goed in de gaten. Op het strand heb ik geen fluitje nodig.”

Tegelijk is hij met veertien maanden ook volop puber. Met bananen in zijn oren en een bijzonder talent voor het verslepen van spullen. “Ik mopper weleens, maar hij is en blijft een schat. Met onze vier kleinkinderen is hij zó lief. Hij knuffelt ze letterlijk ondersteboven en gaat lekker tussen het speelgoed liggen, om maar bij ze te zijn.”

Seven is nog wat te jong van geest om naar school te gaan, dus blijft hij nog even bij Atie. Maar ze twijfelt niet aan zijn toekomst. “Hij wil werken. Hij wil leren. Hij wil alles voor je doen. Dat maakt hem zielsgelukkig. Ik weet zeker dat Seven voor iemand een megageluksgetal wordt.”

De zachte kracht van vaderhond Nicky

Vaderhond Nicky heeft thuis de bijnaam Rocky gekregen. En dat is niet voor niets. Hij is een letterlijke rots in de branding: stabiel, kalm, slim, en soms ook een tikje afwachtend.

“Die bijnaam begon als een grapje”, vertelt Patricia van Wieringen. “Onze vorige vaderhond heette namelijk Silvester. Nicky is onze rots, maar dan wel een hele zachte. Eigenlijk precies het tegenovergestelde van Silvester. Dat was een echte Silvester Stallone: pittig, stevig, heel actief en minder aaibaar. Allebei dekreu, maar allebei heel anders.”

Nicky’s kracht zit juist in zijn zachtheid. Hij straalt rust uit, komt regelmatig vragen om een knuffel en is enorm lief. “Ik kan hem overal mee naartoe nemen”, vertelt Patricia. “Ik werk als zelfstandig HR-adviseur en Nicky gaat vaak mee naar opdrachtgevers. Dan ligt hij moeiteloos drie uur lang rustig in een hoekje, of gewoon bij mijn voeten.”

In beweging komt hij pas als het nodig is: “Als gesprekken moeilijk worden, of als mensen gespannen zijn, staat hij ineens op. Dan legt hij bijvoorbeeld zijn kop op de knieën van een nerveuze directeur of gaat naast een autistische jongen staan, die moeite heeft met het gesprek. Hij voelt spanningen feilloos aan en geeft zijn rust door.”

Die rust werkt ook door bij haarzelf. Patricia liep jaren geleden hersenletsel op na een ongeluk. “Ik functioneer inmiddels weer goed, maar Nicky is echt mijn buddy. Zijn stabiele, lieve karakter heeft veel invloed op mijn gestel en mijn gemoed. Zodra ik die typische golden retriever-glimlach zie, ga ik blij de dag in.”

Nicky heeft inmiddels zes nestjes voortgebracht. “Ik hoop dat zijn pups niet alleen zijn werklust en vrolijkheid meekrijgen”, zegt Patricia, “maar vooral ook zijn zachtheid. Want alleen daarmee maken ze al het verschil, of ze nou hulphond worden of niet.”

Hij geeft zijn rust door

EN VERDER

‘Zo draag ik bij aan een toegankelijker

Nederland’

Lezen over het werk van KNGF is leuk, maar luisteren naar een verhaal is nog veel leuker. Harry is ambassadeur bij KNGF Geleidehonden en samen met zijn blindengeleidehond Tommie komt hij graag op bezoek om zijn verhaal te vertellen.

toenmalige geleidehond aan zijn zijde kan Harry weer deelnemen aan het leven.

Hij besluit vrijwilligerswerk te doen en gaat op bezoek bij eenzame ouderen. Inmiddels is Harry ook al ruim tien jaar ambassadeur bij KNGF Geleidehonden.

Harry is geboren met een erfelijke, progressieve netvliesaandoening. Als kind was hij dus al slechtziend, maar hij wist zich goed door het leven te manoeuvreren. Zijn zicht ging echter wel steeds verder achteruit. Toen hij tegen lantaarnpalen begon te botsen, moest hij met een taststok op pad. “Dat waren de minst gelukkige en moeizaamste jaren van mijn leven”, zegt hij er zelf over. Toch heeft hij dat lang volgehouden: in 2013 kreeg Harry zijn eerste blindengeleidehond. “Er ging letterlijk en figuurlijk een wereld voor me open. Eindelijk had ik mijn eigen looptempo weer terug.” Met zijn

Laatst was Harry op bezoek bij de Christelijke Ouderen Dienst in Beemte Broekland. “Dat was weer een ontzettend leuke middag. Ik geniet van alle voorlichtingen die ik geef. Ik kan echt laten zien wat Tommie voor mij betekent en zo draag ik bij aan een toegankelijker Nederland.”

Ook een keer naar het verhaal van een ambassadeur luisteren? Vraag een bezoek aan. Scan

de QR-code:

Recensie van een herdershond

In de herfst van 2003 had ik in de kleine zaal van de Stadsschouwburg

Kasper van Kooten brak in de jaren negentig door in de serie All Stars en bouwde daarna een carrière op in theater, op tv en in literatuur. Als cabaretier maakte hij meerdere voorstellingen. Kasper schreef verschillende boeken over zijn leven, vaderschap en persoonlijke ontwikkeling. Met zijn scherpe observaties, zelfspot en warme stijl weet hij al jaren een breed publiek te raken.

Nijmegen een try-out van mijn allereerste solo cabaretprogramma. Ik was zenuwachtig, maar had enorm veel zin. Vlak voor de voorstelling zei iemand van het theater dat er een blinde dame met een geleidehond op de eerste rij zat. “Niet schrikken.” Ik schrok niet, want ik ben hondengek. Stiekem keek ik om het hoekje en zag een prachtige witte herder liggen; kop richting het podium, voorpoten over elkaar en vol verwachting voor wat er ging komen. Ik dus! Na de laatste stemoefeningen in de coulissen liep ik het toneel op. Metéén keek de hond op en luisterde geconcentreerd naar mijn opening, maar al na dertig seconden slaakte hij een diepe zucht, stond op, draaide met zijn kont naar me toe en ging de anderhalf uur liggen slapen. Onzeker raakte ik met zijn baasje in gesprek, een lieve vrouw die zei dat de hond Victor heette. Ik zei dat recensent Victor zojuist vroegtijdig mijn carrière had verwoest.

Dat was de beste grap van de avond, die uiteraard verder geheel in het teken van een ‘niet meer luisterende hond’ stond. Twintig jaar later, ook in Nijmegen (theater De Lindenberg), zat er weer een vrouw met hulphond op de

‘Vol verwachting voor wat er ging komen. Ik dus!’

eerste rij. Een blonde retriever dit keer, maar ik herkende het baasje! Ik vroeg of recensent Victor er nog was, maar wist wel beter. Met een brok in haar keel zei ze dat ’ie na een fantastisch leven een paar jaar terug was overleden, maar dat ze in Trudy de retriever een geweldige opvolger had, waarmee ze ook zo vaak mogelijk naar het theater ging. Ze stelde me glimlachend gerust: “Trudy is veel milder in haar oordeel dan Victor.” Nadat ik de rest van de zaal had uitgelegd waar dit onderonsje over ging, lachte iedereen vertederd mee. Bis voor de hulphond dus! En ik was inderdaad gegroeid als artiest, vond ook Trudy.

Tekst: Kasper van Kooten Beeld: Hélène Wiesenhaan

Mede mogelijk dankzij jou

Elektrisch rijden houdt stadstrainingen toekomstbestendig

Dankzij de steun van donateurs zet KNGF

Geleidehonden een belangrijke stap richting duurzamer vervoer: de aanschaf en inrichting van de eerste elektrische trainingsbus.

Dieselbussen worden steeds vaker geweerd uit grote steden, terwijl juist daar een belangrijk deel van de opleiding van onze assistentiehonden plaatsvindt. KNGF Geleidehonden onderstreept het belang van duurzaam rijden en werkt gefaseerd aan een schoner wagenpark.

Vorig jaar vroegen we aandacht voor de duurzame vervanging van een van onze trainingsbussen. Met een wervingscampagne en de steun van ruim 500 donateurs haalden we €75.000,- op, waarmee we ons doel bereikten. Daarmee stellen we onze stadstrainingen ook voor de toekomst veilig.

“In de stad komen onze honden alles tegen wat hun werk straks zo uitdagend maakt: drukke winkelstraten, luidruchtig verkeer en onverwachte obstakels”, zegt instructeur Anna. “Juist daarom is trainen in deze omgeving essentieel voor assistentiehonden in opleiding. Het zou een groot verlies zijn als je daarin wordt belemmerd.”

Zonder bus geen stadstraining Dagelijks rijden KNGF-instructeurs met trainingsbussen naar verschillende locaties in en rond de stad. Zonder dat vervoer is een belangrijk deel van de training simpelweg niet uitvoerbaar. Uitsluitend reizen met het openbaar vervoer is geen realistisch alternatief: het kost veel extra tijd en gaat direct ten koste van effectieve trainingstijd.

Efficiënt en prettig voor hond en instructeur

In één trainingsbus kunnen maximaal negen honden mee. Daardoor kunnen meerdere instructeurs samen naar trainingslocaties reizen. “Omdat zo veel honden in één bus kunnen, hoeven we met minder voertuigen de straat op”, legt Anna uit. “De bus is bovendien een belangrijk onderdeel van de sociale ontwikkeling van de honden in opleiding en helpt ze om ook in wisselende omstandigheden rustig te blijven.”

Comfortabele rustplek

Tijdens een trainingsdag werkt een instructeur steeds met één hond tegelijk, terwijl de andere honden in de bus wachten. Ook wanneer de bus geparkeerd staat, is

Een vaste, vertrouwde rustplek waar honden kunnen ontspannen

het een vaste, vertrouwde rustplek waar honden kunnen ontspannen of slapen. Airco in de zomer en verwarming in de winter zijn daarbij geen luxe, maar een absolute noodzaak. Daarom zijn de bussen uitgerust met klimaatvoorzieningen die ook werken wanneer het voertuig stilstaat en is afgesloten. Bij dieselbussen vraagt

Scan

de QR-code om de

bekijken

bus beter te kunnen

dit systeem nog om aanvullend brandstofgebruik, wat soms merkbaar is in geur, uitstoot en geluid. De nieuwe elektrische bus werkt hierin schoner en stiller.

Compact, wendbaar en efficiënt

De nieuwe trainingsbus voelt compacter, terwijl hij voor de honden evenveel ruimte biedt als de oudere bussen. Een achteruitrijcamera helpt bij het manoeuvreren in smalle straten. Parkeren gaat makkelijker en dankzij de geringere hoogte kan hij soms ook in parkeergarages staan. In de zomer hoeft de airco minder hard te werken en in de winter blijft warmte beter behouden. “De bus is stiller en wendbaarder, waardoor ik er rustiger mee rijd”, zegt Anna. “Dat is ook prettiger voor de honden.”

Een bewuste investering

De nieuwe bus vroeg om een forse investering. Naast kosten voor het voertuig waren er ook aanpassingen

nodig, zoals kennels, een antislipvloer en opbergruimte voor trainingsmateriaal. Ook een laadpaal maakt onderdeel uit van het totaal. Samen kwam dat uit op circa €75.000,-.

Stap voor stap naar schoner vervoer

Het wagenpark van KNGF Geleidehonden bestaat uit 24 trainingsbussen, caddy’s en bedrijfswagens, waarvan een deel hybride is. Vervanging gebeurt gefaseerd. Als een bus aan vervanging toe is, wordt bewust gekozen voor elektrisch. Zo blijft toegang tot steden mogelijk en wordt de CO₂-uitstoot stap voor stap verlaagd.

Dank aan onze donateurs

Deze elektrische trainingsbus is geen eindpunt, maar een middel. Een middel dat, dankzij onze donateurs, het dagelijkse werk van KNGF Geleidehonden mogelijk blijft maken.

Toekomstdromen

Hoe kunnen we meer assistentiehonden opleiden?

KNGF Geleidehonden heeft de ambitie om meer mensen te helpen met een assistentiehond. Maar hoe doe je dat als de vraag al ontzettend groot is? Het Programma Assistentiehond Coaching en Teamtraining, PACT, biedt mogelijkheden.

Iedere cliënt is uniek en dat vraagt om maatwerk

Bij PACT leiden cliënten, onder intensieve begeleiding van ervaren KNGF-instructeurs, hun eigen hond op tot officiële PTSS- of ADL-assistentiehond.

Hoe gaat het in zijn werk?

Cobi, programmamanager:

“Het begint allemaal bij een aanvraag. Er zijn verschillende voorwaarden waar een cliënt en de hond aan moeten voldoen. Dit, en meer, wordt gecheckt tijdens de aanvraagperiode. Als alles in orde is kan het traject starten. En hoe dat programma verloopt, is voor iedereen anders.”

Waarom is dat?

“Iedere cliënt is uniek en daarom wordt het precieze programma op maat gemaakt. Ook de voortgang verschilt; dat is afhankelijk van de ontwikkeling van zowel de cliënt als de hond. Echter schatten we in dat het complete traject tot officiële assistentiehond zo’n twee jaar in

beslag neemt voor pups en ongeveer een jaar voor volwassen honden.”

Hoe zag dit eerste jaar voor PACT eruit?

“Eind 2024 zijn de eerste cliënten gestart, zowel met volwassen honden als met een pup. Er zijn mooie resultaten geboekt; een aantal cliënten heeft samen met hun hond het eindexamen succesvol afgelegd. In het komende jaar zetten we in op de verdere groei en doorontwikkeling van PACT. Zo hopen we steeds iets meer mensen te kunnen helpen.”

Claudia is één van de cliënten die vorig jaar met PACT is begonnen, samen met haar labrador Jack. Ze heeft in haar werkzame leven PTSS opgelopen. Ondanks diverse behandelingen en therapieën heeft ze nog last van PTSS-gerelateerde restklachten. Zolang ze structuur houdt, gaat het redelijk goed. Die structuur heeft ze dankzij haar zelf opgeleide PTSS-assistentiehond Jack.

Hoe kwam je PACT op het spoor?

Claudia: “Ik had Jack al en merkte dat zijn aanwezigheid mij enorm

veel rust gaf. Ik zocht naar mogelijkheden om hem meer te leren, echt te trainen. Ik belde en mailde rond en kwam zo uiteindelijk bij KNGF Geleidehonden terecht. Een bekende school voor mij, waar ik een goed, vertrouwd gevoel bij had.”

Hoe vond je het om je eigen hond op te leiden?

“Ik dacht dat ik Jack al goed kende, maar ik heb geleerd hem nog beter te ‘lezen’. Onze band is daardoor hechter geworden. Het was soms best lastig, want Jack is mijn allergrootste vriend maar ik moest hem soms ook begrenzen. Hij pakt me helemaal in met zijn mooie grote ogen!”

Hoe zie je de toekomst voor je?

“Ik moet nog wennen aan het feit dat ik volledig ben afgekeurd en zoek naar een nieuwe invulling van mijn leven. Ik heb wel meer rust gevonden in de situatie en kan het ook positief bekijken: zonder PTSS had ik Jack nooit gehad. Ik wil graag iets betekenen voor anderen, maar weet nog niet hoe. Ik weet wel dat Jack me daarbij gaat helpen.”

Kijk ook op: geleidehond.nl/pact

‘Onze band is nog hechter’

Sponsor een pup en ontmoet Raya

Sponsornu!

Raya is geboren op 28 december 2025. Klein, nieuwsgierig en klaar om de wereld te verkennen. Met Sponsor een Pup word jij deel van haar ontdekkingsreis, vanaf het prille begin.

Elke maand ontvang je een update met verhalen van trainers, opvoeders en andere professionals. Met foto’s, video’s en mijlpalen zie je hoe Raya zich ontwikkelt. Daarnaast ontvang je een sponsorcertificaat, mag je persoonlijk bij KNGF komen kijken en ontvang je twee keer per jaar het Uitgelaten Magazine. geleidehond.nl/sponsor-een-pup