Het dorp Rincon op Bonaire kent twee beroemde stenen, de Zwarte Steen
en de Lourdesgrot. Op deze plekken kwamen mensen door de eeuwen heen samen om muziek te maken, te dansen, te bidden en te huilen. Wat zouden de huidige bewoners van het eiland de stenen willen vragen?
Als stenen konden praten bespreekt het slavernijverleden vanuit het perspectief van de ‘gewone’ mensen op Bonaire. Hun verhalen zijn een aanvulling op de bekende verhalen van de ‘zwarte’ verzetshelden en de ‘witte’ elite en bestuurders. De vaak nog niet vertelde of verloren gewaande familiegeschiedenissen, met nog onbekende helden, bieden een nieuw perspectief op het gedeelde koloniale en slavernijverleden in het Koninkrijk
der Nederlanden.
