ARNOLD LOBEL
Un rato estaba sentado debaixo dunha รกrbore lendo un libro.
6
De sĂşpeto, unha donicela saltou sobre el e atrapouno. 7
A donicela levou o rato para a casa.
–Ai, vou facer sopa de rato! –dixo a donicela.
–Ai, voume converter en sopa de rato! –dixo o rato.
8
A donicela meteu o rato nunha pota.
–AGARDA! –dixo o rato–.
Esta sopa non vai saber a nada. Non leva contos! Para que estea boa, a sopa de rato ten que levar contos. 10
–Pero eu non teño conto ningún –dixo a donicela.
–Teño eu –dixo o rato–. Podo contalos agora mesmo. –Pois veña –dixo a donicela–. E rapidiño, que teño moita fame. –Pois aí van catro contos para botar na sopa.
AS ABELLAS E A LAMA
Un rato ía andando polo bosque. Un abelleiro caeu dunha árbore e aterroulle no cocote.
–Abellas, tendes que marchar –dixo o rato–.
Non quero andar cun abelleiro na cabeza.
12
13