WIJ VAN JESSA De mooiste job van de wereld.
DE MOOISTE JOB
VAN DE
WERELD
E
LK NUMMER VRAGEN WE EEN COLLEGA NAAR HAAR HERINNERINGEN, IDEEËN EN MENING OVER HAAR WERK BIJ JESSA. IN DIT NUMMER: LIEN BILLIET, GOEDGEMUTSTE SPRING-IN-‘T-VELD, LEVENSGENIETER EN KINESITHERAPEUT OP CAMPUS ST-URSULA.
Herinner je je eerste werkdag bij Jessa nog? Dat moet nu ongeveer 8 jaar geleden zijn. Ik was net afgestudeerd en had wel wat stress voor die eerste dag. Uiteraard stond ik hier dan ook véél te vroeg (grinnikt). Ik merkte wel meteen dat de sfeer hier goed zat en het voelde ook onmiddellijk als een gezellig revalidatiecentrum aan. Gelukkig maar, want mijn eerste patiënt was meteen een serieuze uitdaging. Hij vertoonde namelijk het Pusher-syndroom: hij had dus niet enkel een halfzijdige verlamming, er was ook een verstoring van de perceptie van zijn lichaamshouding. Bij zo’n verstoring denk je dat je mooi rechtop staat, maar in werkelijkheid buig je zijwaarts door naar de zijde die verlamd is. Als je dan als kinesitherapeut zelf wat gespannen bent, dan gaat de therapie toch net ietsje minder vlot ... Wat ik me ook nog herinner: hoe lelijk die uniformpjes waren, zo oversized.
Hoe ziet jouw perfecte werkdag uit? Ten eerste moet de ochtendrush meevallen. Ik heb 2 dochters, eentje van 2 en eentje van 4 jaar. Soms toch wel een uitdaging om die netjes en op tijd het huis uit te krijgen. Vervolgens is het hopen dat er geen collega’s ziek gevallen zijn zodat de therapieën zoals gepland kunnen doorgaan. Als er dan ook nog eens niet teveel telefoontjes zijn en geen onverwachte extra’s opduiken, dan is het helemaal top. Ik hou ervan als alles ‘smooth’ verloopt. En de dag is helemaal perfect als er chocolade of pralines zijn, wat doorgaans ook wel het geval is.
Ben je een solist of een teamplayer? Een teamspeler. Dat is ook een van de redenen dat ik hier werk in plaats van bijvoorbeeld een privépraktijk uit te bouwen. Voor mij dus geen behandelingen in een klein lokaal, tussen 4 muren, maar in een therapiezaal met veel revalidanten en therapeuten rondom mij. Werken in een team heeft ook zijn voordelen. Je leert veel van elkaar en je staat er nooit alleen voor. Op zeldzame momenten is er wel eens gekibbel, maar dat neem ik er met plezier bij.
Omschrijf jouw job in drie kernwoorden. Revalideren, motiveren en samen met de revalidant iets opbouwen.
Als je ziet hoe de revalidanten opleven als ze iets opnieuw kunnen, dat is echt geweldig. Waaruit haal je het meest voldoening? Als kinesitherapeut zijn we elke dag intensief bezig om onze revalidanten dingen opnieuw aan te leren. Vaak gaat het om kleine zaken zoals rechtstaan uit een stoel of een glas naar de mond brengen. Allemaal zaken die ze bij hun opname niet konden. Stap voor stap leren we hen dat terug aan en dat betekent zoveel! Als je dan ziet hoe de revalidanten opleven als ze iets opnieuw kunnen, dat is echt geweldig. Uiteraard hebben zij dat zelf gedaan, maar wij faciliteren hen, geven tips en proberen hen zo op de juiste manier kracht te laten opbouwen. Een heel fijne wisselwerking.
Welke karaktereigenschap helpt jou vooruit in je dagelijks werk? Hmm, dat is een moeilijke vraag. Misschien wel het genieten van de kleine dingen. Ik probeer altijd positief in het leven te staan en de dingen positief te benaderen. Dat merk je misschien ook wel in de therapie. Sowieso zijn de meeste revalidanten enorm gemotiveerd om elke dag hard te werken en bij te leren, maar regelmatig integreren we een ludiek element in de therapie. De ene keer bouwen we een hindernissenparcours, de andere keer bootsen we dingen uit het dagelijks leven na.
Waar zie je jezelf over vijf jaar? Ik probeer eigenlijk niet zoveel in de toekomst te kijken. Hoewel de werkdruk hier toch wel hoog is en kinesitherapeuten niet als master, maar als bachelor betaald worden, doe ik mijn werk wel heel graag. Dus we zullen wel zien wat de toekomst brengt.
Hoe ontspan je je na het werk? Uiteraard zijn er aan het begin van het nieuwe jaar de goede voornemens (meer lopen), maar daar moet ik nog mee starten. Met de 2 kleine kindjes is het vooral haasten om ze op tijd op te pikken aan school, eten te maken, even met hen te spelen en ze dan op tijd in bed te stoppen. Als er dan nog wat tijd over is, dan is een badje nemen wel heel ontspannend. Gelukkig leer je vanzelf om pakkende of confronterende zaken los te laten als je naar huis gaat. Al blijft dat wel dubbel: je stapt hier naar buiten, richting je familie en sociale leven, maar beseft dat de revalidanten ’s avonds hier blijven.
Welk misverstand over jouw job wil je graag uit de wereld helpen? Wel, ontzettend veel mensen linken kinesitherapie aan masseren, terwijl die twee helemaal niets met elkaar te maken hebben! We hebben tijdens die 5 jaar studies kinesitherapie misschien 6 uurtjes massagetechnieken gehad. En dan neigt dat nog meer naar triggerpunttherapie, een eerder pijnlijke massage waarbij je iets losmaakt. Na bepaalde operaties kan een massage zelfs meer slecht dan goed doen. Kinesitherapie is dus zoveel meer dan een massage.
Lien Billiet