Yiddish - The Lost Gospel According to Peter

‫די פארלוירענע בשורה לויט פעטרוס‬ ‫‪1‬אבער פון די יידן האט קיינער נישט געוואשן זיינע הענט ‪,‬נישט הורדוס און נישט קיינער פון זיינע ריכטער ‪.‬און ווען זיי האבן זיך‬ ‫נישט געוואלט וואשן ‪,‬איז פילאטוס אויפגעשטאנען ‪.‬און דאן באפעלט הורדוס דער מלך אז מען זאל כאפן דעם האר ‪,‬זאגנדיג צו זיי ‪:‬‬ ‫וואס איך האב אייך באפוילן צו טון צו אים ‪,‬טוט‪.‬‬ ‫‪2‬און דאא רטן איז געשטאא נען יוסף ‪,‬דער פרייאנד פון פילאא טוס און פון גאא ט ;און ‪,‬וויסנדיק אא ז זיי גייען אים צוקרייציקן ‪,‬איז ער געקומען‬ ‫צו פילאא טוס און געבעטן דעם גוף פון גאא ט פאא ר קבורה ‪.‬און פילאא טוס האא ט געשיקט צו הורדוס און געבעטן זיין גוף ‪.‬און הורדוס האא ט‬ ‫געזאא גט ‪:‬ברודער פילאא טוס ‪,‬אפילו אויב קיינער האא ט נישט געבעטן פאא ר אים ‪,‬האא בן מיר באא שלאא סן אים צו באא גראא בן ‪,‬בפרט אא ז דער‬ ‫שבת קומט אא ן ;ווייל עס שטייט געשריבן אין דער תורה ‪,‬אא ז די זון זאא ל נישט אונטערגיין אויף איינעם וואא ס איז גע'הרג'עט געוואא רן‪.‬‬ ‫‪3‬און ער האט אים איבערגעגעבן צום פאלק דעם טאג פארן יום‪-‬טוב פון די מצות ‪,‬זייער יום‪-‬טוב ‪.‬און זיי האבן גענומען דעם האר און‬ ‫אים געשטופט בשעת זיי זענען געלאפן ‪,‬און געזאגט ‪:‬לאמיר אוועקשלעפען דעם זון פון גאט ‪,‬נאכדעם וואס מיר האבן באקומען מאכט‬ ‫איבער אים ‪.‬און זיי האבן אים אנגעטון אין פוירפרא ‪,‬און אים געשטעלט אויפן משפט‪-‬שטול ‪,‬זאגנדיג ‪:‬משפט גערעכט ‪,‬דו קעניג פון‬ ‫ישראל ‪.‬און איינער פון זיי האט געבראכט א קרוין פון דאא רנען און זי געלייגט אויפן קאפ פון גאט ‪.‬און אנדערע זענען געשטאנען און‬ ‫האבן געשפיגן אין זיינע אויגן ‪,‬און אנדערע האבן אים געשלאגן די באקן ;אנדערע האבן אים געשטאכן מיט א שטעקן ;און עטלעכע‬ ‫האבן אים געפייכט ‪,‬זאגנדיג ‪:‬מיט דעם כבוד לאמיר כבוד געבן דעם זון פון גאט‪.‬‬ ‫‪4‬און זיי האבן געבראכט צוויי שלעכטע מענטשן ‪,‬און זיי האבן געקרייציקט דעם האר צווישן זיך ‪.‬אבער ער האט געשוויגן ‪,‬ווי ער‬ ‫וואלט נישט געהאט קיין ווייטאג ‪.‬און ווען זיי האבן אויפגעהויבן דעם קרייץ ‪,‬האבן זיי געשריבן דעם טיטל ‪:‬דאס איז דער מלך פון‬ ‫ישראל ‪.‬און האבן אים געלייגט זיינע קליידער ‪,‬האבן זיי זיי צעטיילט צווישן זיך ‪,‬און געווארפן גורל פאר זיי ‪.‬און איינער פון די‬ ‫שלעכטע מענטשן האט זיי פארשאלטן ‪,‬זאגנדיג ‪:‬מיר פאר די שלעכטס וואס מיר האבן געטאן האבן אזוי געליטן ‪,‬אבער דער מענטש ‪,‬‬ ‫וואס איז געווארן דער ראטעווער פון מענטשן ‪,‬וואספארא שלעכטס האט ער אייך געטאן ?און זיי ‪,‬זייער בייז אויף אים ‪,‬האבן‬ ‫באפוילן אז מען זאל זיינע פיס נישט צעברעכן ‪,‬כדי ער זאל שטארבן אין יסורים‪.‬‬ ‫‪5‬און עס איז געווען מיטאג ‪,‬און פינצטערניש איז געקומען איבער גאנץ יהודה ;און זיי זענען געווען באזארגט און צערודערט ‪,‬טאמער‬ ‫די זון איז אונטערגעגאנגען ‪,‬בשעת ער איז נאך געווען לעבעדיג ;ווייל עס שטייט פאר זיי געשריבן ‪,‬אז די זון זאל נישט אונטערגיין‬ ‫אויף דעם וואס איז געווארן גע'הרג'עט ‪.‬און איינער פון זיי האט געזאגט ‪,‬גיב אים צו טרינקען גאל מיט עסיק ‪.‬און זיי האבן געמישט‬ ‫און אים געגעבן צו טרינקען ‪,‬און האבן אלעס דערפילט ‪,‬און דערפילט זייערע זינד קעגן זייער אייגענעם קאפ ‪.‬און פילע זענען‬ ‫געגאנגען מיט לאמפן ‪,‬מיינענדיג אז עס איז נאכט ‪,‬און זענען אראפגעפאלן ‪.‬און דער האר האט געשריגן ‪,‬זאגנדיג ‪,‬מיין מאכט ‪,‬מיין‬ ‫מאכט ‪,‬דו האסט מיך פארלאזט ‪.‬און ווען ער האט דאס געזאגט איז ער ארויפגענומען געווארן ‪.‬און אין יענער שעה איז דער פארהאנג‬ ‫פון דעם בית המקדש פון ירושלים צעריסן געווארן אין צוויי‪.‬‬ ‫‪6‬און דעמאא לט האא בן זיי אא רויסגעצויגן די נעגל פון די הענט פון גאא ט ‪,‬און אים געלייגט אויף דער ערד ‪,‬און די גאא נצע ערד האא ט‬ ‫געציטערט ‪,‬און גרויס מורא איז אויפגעקומען ‪.‬דעמאא לט האא ט די זון געשיינט ‪,‬און מען האא ט זי געפונען אין דער ניינטער שעה ‪:‬און די‬ ‫‪,‬ווַל ער האא ט געזען וואא סערע גוטע זאא כן ער האא ט‬ ‫זַן קערפער צו יוסף ‪,‬כדי ער זאא ל עס באא גראא בן א‬ ‫ייי דן האא בן זיך געפרייט ‪,‬און געגעבן א‬ ‫זַן אייגענעם קבר ‪,‬‬ ‫לַנענעם טוך ‪,‬און אים געבראא כט צו א‬ ‫אַנגעוויקלט אין אא א‬ ‫געטאא ן ‪.‬און ער האא ט גענומען גאא ט ‪,‬און אים ‪,‬און אים א‬ ‫וואא ס מען האא ט גערופן דער גאא רטן פון יוסף‪.‬‬ ‫‪7‬דעמאא לט האא בן די ייי דן ‪,‬די עלטסטע און די כהנים ‪,‬באא מערקנדיק וואא ס פאא ר שלעכטס זיי האא בן זיך אא ליין געטאא ן ‪,‬אא נגעהויבן צו קלאא גן‬ ‫מַנע חברים בין געווען‬ ‫און זאא גן" ‪:‬וויי פאא ר אונדזערע זינד !דער משפט איז נאא ענט ‪,‬און דאא ס סוף פון ירושלים "‪.‬און איך מיט א‬ ‫‪:‬ווַל זיי האא בן אונדז געזוכט ווי שלעכטע מענטשן ‪,‬און ווי מיר ווילן‬ ‫באא דויערט ;און פאא רוואונדעט אין זינען האא בן מיר זיך באא האא לטן א‬ ‫אא נצינדן דעם בית המקדש ‪.‬און איבער אא לע די זאא כן האא בן מיר געפאא סט און געזעסן טרויערי קלאא גנדיק און געוויינט טאא ג און נאא כט ביזן‬ ‫שבת‪.‬‬ ‫‪8‬אבער די סופרים ‪,‬פרושים און עלטסטע האבן זיך פארזאמלט איינער מיטן אנדערן ‪,‬ווען זיי האבן געהערט אז דאס גאנצע פאלק‬ ‫האט געמורמלט און געשלאגן זיך אויף די ברוסט און געזאגט ‪:‬אויב דורך זיין טויט זענען די שטארקע וואונדער געשען ‪,‬זעהט ווי‬ ‫גערעכט ער איז ‪, -‬האבן די עלטסטע מורא געהאט און זענען געקומען צו פילאטוס ‪,‬אים געבעטן און געזאגט ‪:‬גיב אונז זעלנער ‪,‬אז מיר‬ ‫זאלן קענען באוואכן זיין קבר דריי טעג ‪,‬כדי זיינע תלמידים זאלן נישט קומען און אים אוועקגנבענען ‪,‬און די מענטשן זאלן מיינען אז‬ ‫ער איז אויפגעשטאנען פון די טויטע און אונז טון שלעכטס ‪.‬און פילאטוס האט זיי געגעבן פעטראניוס דעם הונדערטפירער מיט‬ ‫זעלנער צו באוואכן דעם קבר ‪.‬און מיט זיי זענען געקומען עלטסטע און סופרים צום קבר ‪,‬און האבן געוואלגערט א גרויסן שטיין‬ ‫צוזאמען מיטן הונדערטפירער און די זעלנער ‪,‬און אלע וואס זענען דארט געווען האבן אים געשטעלט ביים טיר פונעם קבר ;און זיי‬ ‫האבן פארזיגלט זיבן זיגלען ‪,‬און זיי האבן דארט אויפגעשטעלט א צעלט און באוואכט עס ‪.‬און פרי אין דער פרי ‪,‬ווען דער שבת האט‬ ‫זיך אנגעהויבן ‪,‬איז געקומען א גרויסע מאסע פון ירושלים און דער געגנט ארום ‪,‬כדי זיי זאלן זען דעם קבר וואס איז געווען‬ ‫פארזיגלט‪.‬‬ ‫‪9‬און אין דער נאכט ווען דער טאג פון גאט האט זיך אנגעהויבן ‪,‬ווען די זעלנער האבן געהאלטן וואך צוויי און צוויי אין א וואך ‪,‬איז‬ ‫געווען א גרויסע שטימע אין הימל ;און זיי האבן געזען די הימלען עפענען זיך ‪,‬און צוויי מענטשן זענען אראפגעקומען פון דארט מיט‬ ‫א גרויס ליכט און זיך דערנענטערן צום קבר ‪.‬און דער שטיין וואס איז געלייגט געווארן ביים טיר האט זיך אפגעריקט פון זיך אליין‬ ‫און האט זיך טיילווייז געמאכט ;און דער קבר איז געעפנט געווארן ‪,‬און ביידע יונגעלייט זענען אריין‪.‬‬