די בשורה פון מארק קאפיטל 1 1דער ָא נהייב פון דער בשורה פון יָא שקע משיח ,דער זון פון גָא ט; ָ2א זוי ווי עס שטייט געשריבן ָין די נביָים :הּ ֵנה ָ,יך שלח מיין שליח פָא ר דיין פנים ,ווָא ס וועט צוגרייטן דיין וועג פָא ר דיר. 3דער קול פון ָיינעם ווָא ס זעק ָין דער מדבר :הערט דעם דְ ְרך פון ה ',ישר זיינע נתיבות. 4יוחנן הָט בָא פטייזד ָין דער מדבר ָ,ון פריידיקן די בָא פטיזָא ם פון תשובה פָא ר די מחילה פון זינד. זַנען ָא לע געבָא פט געװָא רן פון ָים ָ5ון עס ָיז ָא רױסגעגָא נגען צו ָים דָא ס גָא נצע לָא נד פון יהודה ָ,ון די פון ירושלים ָ,ון זַ א טַך ירדן ָ,ון הָא בן זיך מודה געװען זַערע זינד. ָין א ָ6ון יוחנן ָיז געווען ָנגעטָן מיט קעמל הָא ר ָ,ון מיט ָא גָא רטל פון ָא הויט ָא רום זיין לענדן ;ָון ער הָא ט געגעסן היישעריק ָון ווילד הָא ניק; ָ7ון ער הָט ָנגעזָגט ָ,זוי צו זָגן :נָך מיר קומט נָך ָיינער ,ווָס ָיז שטָרקער ווי ָיך ,ווָס ָיך בין נישט ווערט צו זיך ָרָפצובויען ָון לָזן . ָ8יך הָב ָייך בָמת בטובלט מיט ווָסער ָ,בער ער וועט דיך בָטובירן מיט דעם רוח. ָ9ון עס ָיז געווען ָין יענע טעג ָ,א ז יָא שקע געקומען פון נצרת פון גליל ָ,ון ָיז געווען בָא פטייזד פון יוחנן ָין יָרדָניע. ָ10ון ער ָיז תיכף ָרויף פון דעם ווָסער ָ,ון הָט געזען די הימלען געעפנט ָ,ון דעם גייסט ווי ָא טויב ָא רָא פגיין ָויף ָים. ָ11ון עס ָיז געקומען ָא קא ול פון הימל ָ,א זוי צו זָא גן :דו ביסט מיין בָליבטער זון ָ,ין וועמען ָיך הָא ב זיך גענומען. ָ12ון תיכף טרייט ָים דער גייסט ָריין ָין דער מדבר. ָ13ון ער ָיז דָא רטן געווען ָין דער מדבר פערציק טעג ,געפרוָווט פון שטן ;ָון ָיז געווען מיט די ווילד חיות ;ָון די מלָכים הָא בן ָים געדינט. ָ14ון נָכדעם ווָס יוחנן ָיז ָרלנגעווָרפן געווָרן ָין טורמע ָ,יז יָא שקע געקומען קיין גליל ָ,ון מבשר די בשורה פון דעם מלכות פון גָא ט, ָ15ון געזָגט ,די צייט ָיז מקוים ָ,ון די מלכות פון גָא ט ָיז בי אי הָא נט :טוט תשובה ָ,ון גלויבן די בשורה. ָ16ון ווען ער ָיז געגָא נגען ביי דעם ים פון גליל ,הָא ט ער געזען זיין ברודער שמעון ָון ָנדריי ווָא רפן ָא נעץ ָין ים ,ווָא רעם זיי זענען געווען פישער. ָ17ון יָא שקע הָט געזָגט צו זיי :קומט נָא ך מיר ָ,ון ָיך וועל מָא כן ָיר ווערן פישער פון מענטשן. ָ18ון זיי הָא בן גלייך פָא רלָא זט זייערע נעצן ָ,ון זיי זענען ָים נָא כגעגָא נגען. ָ19ון ווען ער ָיז געגָא נגען ָא ביסל ווייטער פון דָא רטן ,הָא ט ער געזען יעקבן דעם זון פון זבדי ָ,ון זיין ברודער יוחנן ,ווָא ס זענען ָויך געווען ָין דער שיף ָון הָא בן געמָא כט זייערע נעצן. ָ20ון ער הָא ט זיי תיכף גערופן ָ,ון זיי הָא בן ָיבערגעלָא זט זייער פָא טער זבדי ָין דער שיף מיט די שכר קנעכט ָ,ון זענען געגָא נגען נָא ך ָים. רַן ָין שול ָ,ון הָא ט געלערנט. גלַך שבת ָיז ער ָא א ָ21ון זיי זענען געגָא נגען קיין כפר נחום ;ָון א ָ22ון זיי זענען געווען דערשטוינט פון זיין לערע ,ווָרים ער הָט זיי געלערנט ווי ָיינער ווָס הָט ָויטָא ריטעט ָ,ון ניט ווי די סופרים. ָ23ון עס ָיז געווען ָין זייער שול ָא מענטש מיט ָא ן טמָ גייסט ;ָון ער הָט געשריגן, ָ24א זוי צו זָא גן :לָא מיר ָא ליין ;ווָא ס הָא בן מיר צו טָא ן מיט דיר ,דו יָא שקע פון נצרת ?ביסטו געקומען ָונז ָומצוברענגען ?ָיך קען דיך ווער דו ביסט ,דער הייליקער פון גָא ט. ָ25ון ישוע הָט ָים ָנגעשריגן ָ,זוי צו זָגן :שטיל ָ,ון גיי ָרויס פון ָים. ָ26ון ווען דער ָומריינער גייסט הָט ָים צעריסן ָ,ון הָט געשריגן מיט ָ הויך קול ָ,יז ער ָרויס פון ָים. ָ27ון זיי הָא בן זיך ָא לע פָא רשטומט ָ,א זוי ָא ז זיי הָא בן זיך געפרעגט צווישן זיך ָ,א זוי צו זָא גן :ווָא ס ָיז דָא ס ?ווָא ס ני אי דָא קטערין ָיז דָא ס ?ווָרים מיט מָכט בָפעלט ער ָפילו די ָומריינע גייסטער ָ,ון זיי הערן ָים. ָ28ון תנ יכף הָא ט זיין רום פָא רשפרייט ָין דער גָא נצער געגנט רונד ָא רום גליל. ָ29ון גלייך ,ווען זיי זענען ָרויסגעקומען פון שול ,זענען זיי ָרלנגעגָנגען ָין דעם הויז פון שמעון ָון ָנדריי ,מיט יעקב ָון יוחנן. ָ30בער די מוטער פון שמעון ס ווייב ָיז געלעגן קרָנק פון קדחת ָ,ון ָן ָן הָבן זיי ָים דערצַלט װעגן ָיר. ָ31ון ער ָיז געקומען ָ,ון הָט זי גענומען ביי דער הָנט ָ,ון הָט זי ָויפגעהויבן ;ָון תיכף הָט די קדחת זי פָרלָזט ָ,ון זי הָט זַ געדינט. ָ32ון ָין ָא וונט ,ווען די זון ָיז ָונטערגעגָא נגען ,הָא בן זיי געברָא כט צו ָים ָא לע קרָא נקע ָ,ון די ווָא ס זענען געווען בָא זיצט מיט שדים. ָ33ון די גָנצע שטָט ָיז געווען פָרזָמלט ביי דער טיר. ָ34ון ער הָט געהיילט ָ סך ,ווָס זענען קרָנק געווָרן פון פָרשידענע מחלות ָ,ון הָט ָרויסגעטריבן ָ סך שדים ;ָון די שדים ,ווַל זיי הָא בן ָים געקענט. הָא בן ניט געליטן צו רעדן א