Yiddish - The First Epistle of John

‫דער ערשטער עפיסטעל פון יוחנן‬ ‫קאפיטל ‪1‬‬ ‫‪1‬דָס ‪,‬ווָס ָיז געווען פון ָא נהייב ‪,‬ווָא ס מיר הָא בן געהערט ‪,‬ווָא ס מיר הָא בן געזען מיט ָונדזער ָויגן ‪,‬ווָא ס מיר הָא בן געקוקט‬ ‫ָויף ‪ָ,‬ון ָונדזער הענט הָא בן בָהָנדלט ‪,‬פון דעם ווָא רט פון לעבן;‬ ‫( ‪2‬ווָרים דָא ס לעבן ָיז ָנ נטפלעקט געווָא רן ‪ָ,‬ון מיר הָא בן עס געזען ‪ָ,‬ון זָא גן עדות ‪ָ,‬ון ווייזן ָייך דָא ס ָייביקע לעבן ‪,‬ווָא ס ָיז‬ ‫געווען מיט דעם פָא טער ‪ָ,‬ון ָיז געווען ָנטפלעקט צו ָונדז);‬ ‫‪3‬דָא ס ווָא ס מיר הָא בן געזען ָון געהערט ‪,‬זָא גן מיר ָייך ‪,‬כדי ָיר זָא לט ָויך הָא בן ָנ חברותָ מיט ָונדז ;ָון בָמת ‪ָ,‬ונדזער‬ ‫חברותָשָפט ָיז מיט דעם פָטער ‪ָ,‬ון מיט זיין זון יָא שקע המשיח‪.‬‬ ‫‪ָ4‬ון דָס שרייבן מיר צו ָייך ‪,‬כדי ָייער פרייד זָל זיין פול‪.‬‬ ‫‪5‬דעמָלט ָיז דָא ס דער ָא נזָא ג ווָא ס מיר הָא בן געהערט וועגן ָים ‪ָ,‬ון דערקלערן צו ָיר ‪ָ,‬נ ז גָא ט ָיז ליכט ‪ָ,‬ון ָין ָים ָיז קיין‬ ‫פינצטערניש‪.‬‬ ‫‪ָ6‬ויב מיר זָא גן ָנ ז מיר הָא בן ָנ שייכות מיט ָים ‪ָ,‬ון גיין ָין פינצטערניש ‪,‬מיר ליגן ‪ָ,‬ון טָא ן ניט דעם ָמת‪.‬‬ ‫‪ָ7‬בער ָויב מיר גיין ָין די ליכט ‪,‬ווי ער ָיז ָין די ליכט ‪,‬מיר הָא בן חברותָשָפט ָיינער מיט דעם ָנדערן ‪ָ,‬ון די בלוט פון‬ ‫יָא שקע משיח ‪,‬זיין זון ‪,‬רייניקן ָונדז פון ָנ לע זינד‪.‬‬ ‫‪ָ8‬ויב מיר זָא גן ָנ ז מיר הָא בן קיין זינד ‪,‬מיר ָא פנָנ רן זיך ‪ָ,‬ון דער ָמת ָיז ניט ָין ָונדז‪.‬‬ ‫‪ָ9‬ויב מיר זענען מודה ָונדזער זינד‪ ،‬ער ָיז געטרי ני ָון גערעכטפָרטיקט צו פָנ רגעבן ָונדז ָונדזער זינד‪ָ ،‬ון צו רייניקן ָונדז‬ ‫פון ָנ לע ָומגערעכטיקייט۔‬ ‫‪ָ10‬ויב מיר זָא גן ָנ ז מיר הָא בן ניט געזינדיקט ‪,‬מיר מָנ כן ָים ָנ ליגנער ‪ָ,‬ון זיין ווָא רט ָיז ניט ָין ָונדז‪.‬‬ ‫קאפיטל ‪2‬‬ ‫‪1‬מיינע קינדער ‪,‬דָס שרייב ָיך צו ָייך ‪,‬כדי ָיר זָלט ניט זינדיקן ‪ָ.‬ון ָויב עמיצער זינדיקט ‪,‬מיר הָא בן ָנ ָנ דווָא קָנ ט מיט דעם‬ ‫פָטער ‪,‬יָא שקע משיח דער צדיק‪:‬‬ ‫‪ָ2‬ון ער ָיז די כפרה פָר ָונזערע זינד ‪ָ,‬ון ניט בלויז פָר ָונזערע ‪,‬נייערט ָויך פָר די זינד פון דער גָנצער וועלט‪.‬‬ ‫‪ָ3‬ון דערמיט ווייסן מיר ‪ָ,‬ז מיר קענען ָים ‪ָ,‬ויב מיר היטן זיינע געבָטן‪.‬‬ ‫‪4‬דער ‪,‬ווָא ס זָא גט ‪ָ:‬יך קען ָים ‪ָ,‬ון היט ניט זיינע געבָא ט ‪ָ,‬יז ָנ ליגנער ‪ָ,‬ון דער ָמת ָיז ניט ָין ָים‪.‬‬ ‫‪ָ5‬א בער ווער סע היט זיין ווָא רט ‪ָ,‬ין ָים ָיז בָמת די ליבע פון גָא ט שליימעסדיק ‪:‬דערמיט וויסן מיר ָנ ז מיר זענען ָין ָים‪.‬‬ ‫בלַבט ָין ָים ‪,‬דָנ רף ָויך ָנ ליין גיין ‪ָ,‬נ זוי ווי ער ָיז געגָנ נגען‪.‬‬ ‫‪6‬דער ‪,‬ווָא ס זָא גט ‪ָ,‬נ ז ער נ‬ ‫‪7‬ברידער ‪ָ,‬יך שרייב ניט קיין נייע געבָט צו ָייך ‪,‬נייערט ָנ ן ָנ לטן געבָא ט ‪,‬ווָא ס ָיר הָא ט געהָנ ט פון ָא נהייב ָא ן ‪.‬די ָנ לטע געבָא ט‬ ‫ָיז דָא ס ווָא רט ווָא ס ָיר הָא ט געהערט פון ָא נהייב‪.‬‬ ‫‪8‬ווידער ‪ָ,‬נ ני ני געבָא ט ָיך שריינבן צו ָיר ‪,‬ווָא ס זָנ ך ָיז ָמת ָין ָים ָון ָין ָיר ‪:‬וויינל די פינצטערניש ָיז פָנ רגָנ נגענהיינט ‪ָ,‬ון די‬ ‫ָמת ליכט ָיצט שיינט‪.‬‬ ‫‪9‬דער ‪,‬ווָס זָגט ָז ער ָיז ָין ליכט ‪ָ,‬ון הָט פיינט זיין ברודער ‪ָ,‬יז ָין פינצטערניש ָפילו ביז ָיצט‪.‬‬ ‫‪10‬דער ‪,‬ווָא ס הָא ט ליב זיין ָא ח ‪,‬בלייבט ָין דעם ליכט ‪ָ,‬ון עס ָיז נישטָ ָין ָים קיין מנ עֵׂש ה פון ָנ שטרָא ם‪.‬‬ ‫‪ָ11‬בער דער ווָס הָט פיינט זיין ברודער ָיז ָין פינצטערניש ‪ָ,‬ון גייט ָין פינצטערניש ‪ָ,‬ון ווייסט ניט ווָוהין ער גייט ‪,‬וויינל די‬ ‫פינצטערניש הָט בלינד זיינע ָויגן‪.‬‬ ‫‪ָ12‬יך שרייב צו ָייך ‪,‬קינדער ‪,‬מחמת ָייערע זינד זענען ָייך מוחל פָנ ר זיין נָא מען‪.‬‬ ‫‪ָ13‬יך שרייב צו ָייך ‪ָ,‬בות ‪,‬מחמת ָיר קענט דעם ‪,‬ווָס ָיז פון ָא נהייב ָא ן ‪ָ.‬יך שרייב צו ָייך ‪,‬יונגעלייט ‪,‬ווייל ָיר הָא ט גענצח‬ ‫דעם שלעכטן ‪ָ.‬יך שרייב צו ָייך ‪,‬קליינע קינדער ‪,‬ווייל ָיר הָט געקענט דעם פָטער‪.‬‬ ‫‪,‬ווַל‬ ‫‪ָ14‬יך הָא ב ָייך געשריבן ‪ָ,‬בות ‪,‬מחמת ָיר הָא ט געקענט דעם ‪,‬ווָא ס ָיז פון ָא נהייב ָא ן ‪ָ.‬יך הָא ב דיר געשריבן ‪,‬יונגעלייט נ‬ ‫ַָך ‪ָ,‬ון ָיר הָא ט מנצח דעם שלעכטן‪.‬‬ ‫בלַבט ָין נ‬ ‫ָיר זענט שטָנ רק ‪ָ,‬ון דָא ס ווָא רט פון גָא ט נ‬ ‫‪15‬הָא ט ניט ליב די וועלט ‪,‬ניט די זָכן ווָא ס זענען ָין דער וועלט ‪ָ.‬ויב עמיצער הָא ט ליב די וועלט ‪,‬די ליבע פון דעם פָטער ָיז‬ ‫נישט ָין ָים‪.‬‬ ‫‪16‬ווָרים ָלעס ווָס ָיז ָין דער וועלט ‪,‬די תָוה פון דעם פלייש ‪ָ,‬ון די תָוות פון די ָויגן ‪ָ,‬ון די גָווה פון לעבן ‪ָ,‬יז נישט פון‬ ‫דעם פָטער ‪,‬נייערט פון דער וועלט‪.‬‬ ‫‪,‬בלַבט ָויף ָייביק‪.‬‬ ‫נ‬ ‫‪ָ17‬ון די וועלט גייט פָרביי ‪ָ,‬ון ָיר תָוות ‪ָ,‬בער דער ‪,‬ווָס טוט דעם רצון פון גָט‬ ‫‪18‬קליינע קינדער ‪,‬עס ָיז די לעצטע מָא ל ‪ָ:‬ון ווי ָיר הָא ט געהערט ָנ ז ָנ נטיטשריסט וועט קומען ‪ָ,‬נ פילו ָיצט זענען דָא רט פילע‬ ‫ָנ נטיטשריסטס ;ווָא ס מיר וויסן ָנ ז עס ָיז די לעצטע מָא ל‪.‬‬ ‫‪19‬זיי זענען ָרויס פון ָונדז ‪ָ,‬א בער זיי זענען נישט פון ָונדז ;װָא רום װען זַ װָא לטן געװען פון ָונדז ‪,‬װָא לטן זַ בלי ספק געװען‬ ‫זַנען ניט ָנ לע פון ָונדז‪.‬‬ ‫זַנען ָנ רױסגעגָנ נגען ‪,‬כדי זַ זָא לן בָנ װיזן װערן ‪ָ,‬נ ז זַ נ‬ ‫פָנ רבליבן מיט ָונדז ‪ָ,‬א בער זַ נ‬ ‫‪ָ20‬א בער ָיר הָא ט ָנ תלוך פון דעם קא דוש ‪ָ,‬ון ָיר ווייסט ָנ לץ‪.‬‬