Yiddish - The Book of 1st Samuel the Prophet

‫שמואל א'‬ ‫קאפיטל ‪1‬‬ ‫זַן נאא מען איז געווען אלקנה ‪,‬דער זון פון ירוחם ‪,‬דעם זון פון‬ ‫‪1‬עס איז געווען אײ מאײ ן פון רמתיים‪-‬וופים ‪,‬פון דעם באײ רג אפרים ‪,‬און ײ‬ ‫אליהוי ‪,‬דעם זון פון תהו ‪,‬דעם זון פון ווף ‪,‬אײ ן אפרתי‪.‬‬ ‫‪2‬און ער האא ט געהאײ ט ווויי ווייבער ;דער נאא מען פון דער איינער איז געווען חנה ‪,‬און דער נאא מען פון דער וווייטער פנינה ;און פנינה‬ ‫האא ט געהאײ ט קינדער ‪,‬אא בער חנה האא ט נישט געהאײ ט קיין קינדער‪.‬‬ ‫‪3‬און דער מאײ ן איז יערליך ארויף פון זיין שטאא ט זיך וו דינען און וו ברענגען קרבנות וו גאא ט פון ובאות אין שילה ‪,‬און די ווויי זין‬ ‫פון עלי ‪,‬חפני און פינחס ‪,‬די כהנים פון גאא ט ‪,‬זענען דאא רט געווען‪.‬‬ ‫‪4‬און ווען די וייט איז געקומען ווען אלקנה האט געברענגט ‪,‬האט ער געגעבן וו זיין ווייב פנינה ‪,‬און וו אלע אירע זין און אירע‬ ‫טעכטער ‪,‬חלקים‪.‬‬ ‫‪5‬אבער חנה האט ער געגעבן א ווערטפולן חלק ‪,‬ווייל ער האט ליב געהאט חנה ‪,‬אבער ה 'האט פארמאכט איר רחם‪.‬‬ ‫‪6‬און איר שטן האט זי אויך שטארק פארוערט ‪,‬כדי זי וו מאכן וער ‪,‬ווייל ה 'האט פארשלאסן איר רחם‪.‬‬ ‫‪7‬און ווי ער האט אזוי געטאן יאר נאך יאר ‪,‬ווען זי איז ארויף אין הויז פון גאט ‪,‬אזוי האט זי זי אויפגערעגט ;דעריבער האט זי‬ ‫געוויינט ‪,‬און האט נישט געגעסן‪.‬‬ ‫‪8‬האט אלקנה איר מאן וו איר געזאגט ‪:‬חנה ‪,‬פארוואס וויינסטו ?און פארוואס עסטסטו נישט ?און פארוואס איז דיין הארץ‬ ‫פארדראסן ?בין איך נישט בעסער פאר דיר ווי וען זין?‬ ‫‪9‬איז חנה אויפגעשטאנען נאכדעם וואס זיי האבן געגעסן אין שילה ‪,‬און נאכדעם וואס זיי האבן געטרונקען ‪,‬און אלי דער כהן האט‬ ‫געזעסן אויף א שטול ביים זייד פון דעם בית המקדש פון גאט‪.‬‬ ‫‪10‬און זי איז געווען אין ביטערקייט פון נשמה ‪,‬און זי האט געבעטן וו גאא ט ‪,‬און געוויינט זייער שטאײ רק‪.‬‬ ‫‪11‬און זי האט געשוואוירן א נדר ‪,‬און געזאגט ‪,‬ה 'פון ובאות ‪,‬אויב דו וועסט טאקע קוקן אויף די ורה פון דיין שפחה ‪,‬און מיך‬ ‫געדענקען ‪,‬און נישט פארגעסן דיין שפחה ‪,‬נאר וועסט געבן דיין שפחה א זכר ‪,‬וועל איך אים געבן וו ה 'אלע טעג פון זיין לעבן ‪,‬און‬ ‫קיין שעער וועט נישט גיין אויף זיין קאפ‪.‬‬ ‫‪12‬און עס איז געווען ‪,‬ווי זי האא ט ווייטער מתפלל געווען פאר גאא ט ‪,‬האא ט עלי געמערקט איר מויל‪.‬‬ ‫‪13‬איוט האא ט חנה גערעדט אין איר האײ רון ;נאא ר אירע ליפן האא בן זיך באײ וועגט ‪,‬אא בער איר קול איז נישט געהערט געוואא רן ;דעריבער‬ ‫האא ט עלי געמיינט אײ ז זי איז געווען שיכור‪.‬‬ ‫‪14‬און אלי האט וו איר געזאגט ‪:‬ווי לאנג וועסטו זיין שיכור ?שטעל אוועק דיין וויין פון דיר‪.‬‬ ‫‪15‬האט חנה געענטפערט און געזאגט ‪:‬ניין ‪,‬מיין האר ‪,‬איך בין א פרוי מיט א טרויעריקן גייסט ;איך האב נישט געטרונקען קיין וויין‬ ‫און קיין שטארקן געטראײ נק ‪,‬נאר איך האב אויסגעגאסן מיין נשמה פאר גאא ט‪.‬‬ ‫מַן גרויסער קלאא ג און ורות האא ב איך ביז איוט גערעדט‪.‬‬ ‫‪,‬ווַל פון ײ‬ ‫דַן דינסט פאײ ר אײ טאא כטער פון בליעל ײ‬ ‫‪16‬זאא לסט נישט רעכן ײ‬ ‫‪17‬האא ט עלי געענטפערט און געזאא גט ‪:‬גיי אין שלום ‪,‬און זאא ל גאא ט פון ישראל דיר געבן דיין בקשה וואא ס דו האא סט אים געבעטן‪.‬‬ ‫דַנע אויגן ‪.‬און די פרוי איז געגאײ נגען איר וועג ‪,‬און האא ט געגעסן ‪,‬און איר‬ ‫דַן דינסט געפינען חן אין ײ‬ ‫‪18‬און זי האט געזאגט ‪,‬זאא ל ײ‬ ‫פנים איז מער נישט געווען טרויעריק‪.‬‬ ‫‪19‬און זיי זענען אויפגעשטאנען אין דער פרי אין דער פרי ‪,‬און האבן זיך געדינט פאר ה ‪',‬און זענען ווריקגעקומען ‪,‬און זענען‬ ‫געקומען וו זייער הויז קיין רמה ;און אלקנה האט דערקענט חנה זיין ווייב ;און ה 'האט זי דערמאנט‪.‬‬ ‫‪20‬דעריבער איז געשען ‪,‬ווען די וייט איז געקומען נאכדעם וואס חנה איז טראא געדיק געוואא רן ‪,‬האט זי געבוירן א זון ‪,‬און זי האט אים‬ ‫גערופן שמואל ‪,‬זאגנדיג ‪:‬ווייל איך האב אים געבעטן פון ה‪'.‬‬ ‫זַן נדר‪.‬‬ ‫‪,‬זַנען אײ רויפגעגאײ נגען וו ברענגען וו גאא ט דאא ס יערלעכע קרבן און ײ‬ ‫זַן גאײ נץ הויז ײ‬ ‫‪21‬און דער מאײ ן אלקנה ‪,‬מיט ײ‬ ‫‪22‬אבער חנה איז נישט ארויף געגאנגען ‪,‬ווייל זי האט געזאגט וו איר מאן ‪:‬איך וועל נישט ארויפגיין ביז דער קינד וועט ווערן‬ ‫אפגעוואוינט ‪,‬און דעמאלט וועל איך אים ברענגען ‪,‬כדי ער זאל זיך דערשיינען פאר ה ‪',‬און דארט בלייבן אויף אייביק‪.‬‬ ‫‪23‬און אלקנה איר מאײ ן האא ט וו איר געזאא גט ‪:‬טו וואא ס איז גוט אין דיין מיינונג ;בלייב ביז דו וועסט אים אא פגעוואוינען ;נאא ר זאא ל גאא ט‬ ‫מקיים זיין זיין וואא רט ‪.‬אײ זוי איז די פרוי געבליבן און האא ט איר זון געגעבן וו זויגן ביז זי האא ט אים אא פגעוואוינט‪.‬‬ ‫‪24‬און ווען זי האט אים אפגעוואוינט ‪,‬האט זי אים ארויפגעפירט מיט זיך ‪,‬מיט דריי בערן ‪,‬און איין איפה מעל ‪,‬און א פלעשל וויין ‪,‬‬ ‫און האט אים געבראכט אין הויז פון גאט אין שילה ;און דער קינד איז געווען יונג‪.‬‬ ‫‪25‬און זיי האא בן געשאא כטן אײ ן אא קס ‪,‬און געבראײ כט דאא ס קינד וו עלי‪.‬‬ ‫‪26‬און זי האט געזאגט ‪,‬מיין האר ‪,‬ווי דיין נשמה לעבט ‪,‬מיין האר ‪,‬איך בין די פרוי וואס איז דא געשטאנען לעבן דיר ‪,‬דאווענענדיג וו‬ ‫ה‪'.‬‬ ‫מַן בקשה ‪,‬וואא ס איך האא ב אים געבעטן‪.‬‬ ‫‪27‬פאײ ר דעם קינד האא ב איך געבעטן ;און גאא ט האא ט מיר געגעבן ײ‬ ‫‪28‬דעריבער האא ב איך אים אויך אויסגעליען וו גאא ט ;ווי לאײ נג ווי ער לעבט זאא ל ער זיין אויסגעליען וו גאא ט ‪.‬און ער האא ט זיך דאא רטן‬ ‫געבוקט וו גאא ט‪.‬‬