Romeinen HAADSTIK 1 1 Paulus, in tsjinstfeint fan Jezus Kristus, roppen ta apostel, ôfskieden ta it evangeelje fan God, 2 (Dy't er earder tasein hie troch syn profeten yn 'e hillige Skriften,) 3 Oangeande syn Soan Jezus Kristus, ús Hear, dy't makke is út it sied fan David neffens it fleis; 4 En ferklearre de Soan fan God te wêzen mei krêft, neffens de geast fan hilligens, troch de opstanning út 'e deaden: 5 Troch wa't wy genede en apostelskip ûntfongen hawwe, foar hearrigens oan it leauwen ûnder alle folken, om syn namme: 6 Under hwa binne jimme ek de neamde fen Jezus Kristus: 7 Oan allegearre dy’t yn Rome binne, leafste fan God, roppen ta hilligen: Genade mei jimme en frede fan God ús Heit en de Hear Jezus Kristus. 8 Earst tankje ik myn God troch Jezus Kristus foar jimme allegearre, dat oer de hiele wrâld oer jimme leauwe sprutsen wurdt. 9 Hwent God is myn tsjûge, dy't ik mei myn geast tsjinje yn it evangeelje fan syn Soan, dat ik sûnder ophâlden jo altyd yn myn gebeden neame; 10 Mei fersyk, as ik no lang om let in foarspoedige reis meie hawwe soe troch de wil fan God om ta jimme te kommen. 11 Hwent ik bin langst nei jimme to sjen, dat ik jimme ien of oare geastlike jefte jaen mei, ta it ein, dat jimme fêststeld wirde meije; 12 Dat is, dat ik mei jimme treast wirde mei troch it ûnderlinge leauwen fen jimme en my. 13 No, ik woe net dat jimme ûnwittenden, bruorren, dat ik faaks fan doel wie om ta jimme te kommen, (mar oant no ta litten wie), dat ik ek wat frucht ûnder jimme haw, lykas ûnder oare heidenen. 14 Ik bin skuldich sawol de Griken as de Barbaren; sawol foar de wizen as foar de ûnferstannigen. 15 Safolle as yn my is, bin ik ree om it evangeelje te preekjen oan jimme dy’t ek te Rome binne. 16 Hwent ik skamje my net foar it evangeelje fan Kristus, hwent it is de krêft fan God ta heil foar elk dy’t leaut; foar de Joad earst, en ek foar de Gryk. 17 Hwent dêr is de gerjuchtichheit fen God iepenbierre fen it leauwe ta it leauwen: lyk as skreaun is: De rjochtfeardige scil út it leauwe libje. 18 Hwent de grime fan God is út ’e himel iepenbierre tsjin alle goddeleaze en ûngerjuchtichheit fen ’e minsken, dy’t de wierheid yn ûngerjuchtichheit hâlde; 19 Hwent hwet fen God kend wirde kin, is yn hjar biwiisd; hwent God hat it hjarren toand. 20 Hwent de ûnsichtbere dingen fan him fan 'e skepping fan 'e wrâld binne dúdlik sjoen, begrepen troch de dingen dy't makke binne, sels syn ivige krêft en Godsheit; sadat se sûnder ekskús binne: 21 Hwent hja, do hja God kenden, hja Him net as God forhearliken, noch tankber wierne; mar waerd idel yn hjar ferbylding, en hjar dwaze hert waerd tsjuster. 22 Hja beaiden dat hja wiis binne, en waerden dwazen,
23 En foroare de hearlikheit fen ’e ûnfergonklike God yn in byld dat gelyk makke is oan ’e ferneatige minske, en oan fûgels, en fjouwerfoetige bisten en krûpende dingen. 24 Dêrom joech God har ek oer oan 'e ûnreinens troch de begearten fan har eigen herten, om har eigen lichems tusken harsels te skande; 25 Dy’t de wierheid fan God feroare yn in leagen, en it skepsel oanbea en tsjinne mear as de Skepper, dy’t seinge is foar ivich. Amen. 26 Om dizze reden joech God har oer oan ôfgryslike genegenheden: want sels har froulju hawwe it natuerlike gebrûk feroare yn dat dat tsjin de natuer is: 27 En ek de manlju, dy’t it natuerlike gebrûk fan de frou forlieten, baarnden de iene nei de oare yn har begearte; manlju mei manlju dy't dwaan wat ûnmooglik is, en ûntfange yn harsels dat fergoeding fan har dwaling dy't foldien wie. 28 En ek om’t hja God net yn hjar kennis hâlde woene, joech God hjar oer oan in ôfwikende geast, om de dingen to dwaen dy’t net gaadlik binne; 29 Folslein wirde mei alle ûngerjuchtichheit, hoererij, goddeleaze, gierichheit, kwea-aardigens; fol oergeunst, moard, debat, ferrifeljen, kwealikens; flústerers, 30 Backbiters, haters fan God, nettsjinsteande, grutsk, grutskens, útfiners fan kweade dingen, ûngehorich oan âlden, 31 Sûnder ferstân, ferbûnsbrekkers, sûnder natuerlike genede, ûnferbidlik, ûnbarmhertich: 32 Dy’t it oardiel fan God witte, dat hja dy’t soks dogge, de dea weardich binne, dat dogge net allinne, mar hawwe nocht oan dyjingen dy’t se dogge. HAADSTIK 2 1 Dêrom bist net te ferûntskuldigjen, o minske, wa't jo ek binne dy't oardielet: hwent hwerstû in oar oardielet, feroardieljestû dysels; hwent dû, dy't oardielet, docht deselde dingen. 2 Mar wy binne der wis fan dat it oardiel fan God neffens wierheid is tsjin dyjingen dy't sokke dingen dogge. 3 En tinksto dit, o minske, dy’t oardielet oer dyjingen dy’t soks dogge, en dat dogge, datstû it oardiel fan God ûntkomme scille? 4 Of forachtsje dû de rykdom fen syn goedens en formoedens en langstme; net wittende dat de goedens fan God dy ta berou liedt? 5 Mar nei jins hurdens en jins ûnboete herte skat grime foar dysels op ’e dei fen ’e grime en ’e iepenbiering fan it rjuchtfeardige oardiel fan God; 6 dy't elk forjowje scil neffens syn dieden: 7 Oan dyjingen dy't troch geduldich bliuwend yn goed dwaan sykje nei gloarje en eare en ûnstjerlikens, it ivige libben: 8 Mar oan dyjingen dy't twifelich binne en de wierheid net hearre, mar harkje nei ûngerjuchtichheit, grime en grime, 9 Ferdrukking en eangst oer alle siele fen ’e minske dy’t kwea docht, earst fen ’e Joad, en ek fen ’e heiden; 10 Mar eare, eare en frede, oan elk dy’t goed docht, earst de Joad en ek de heiden: 11 Hwent der is gjin oansjen fen persoanen by God. 12 Hwent allegearre dy’t sûnder wet sûndige hawwe, scille ek omkomme sûnder wet;