Efengyl loan PENNOD 1 1 Yn y dechreuad yr oedd y Gair, a'r Gair oedd gyda Duw, a Duw oedd y Gair. 2 Yr un oedd yn y dechreuad gyda Duw. 3 Trwyddo ef y gwnaed pob peth ; ac hebddo ef ni wnaethpwyd dim a wnaethpwyd. 4 Ynddo ef yr oedd bywyd; a'r bywyd oedd oleuni dynion. 5 A'r goleuni sydd yn llewyrchu mewn tywyllwch; a'r tywyllwch nid oedd yn ei amgyffred. 6 Yr oedd gŵr wedi ei anfon oddi wrth Dduw, a’i enw Ioan. 7 Daeth hwn yn dyst, i dystiolaethu am y Goleuni, fel y credai pawb trwyddo ef. 8 Nid efe oedd y Goleuni hwnnw, eithr efe a anfonwyd i dystiolaethu am y Goleuni hwnnw. 9 Hwn oedd y gwir Oleuni, yr hwn sydd yn goleuo pob dyn sydd yn dyfod i'r byd. 10 Yr oedd efe yn y byd, a'r byd a wnaethpwyd ganddo ef, a'r byd nid adnabu ef. 11 Efe a ddaeth at ei eiddo ei hun, ac ni dderbyniodd ei eiddo ef. 12 Ond cynnifer ag a'i derbyniasant ef, iddynt hwy a roddasant allu i ddyfod yn feibion i Dduw, i'r rhai sydd yn credu yn ei enw ef: 13 Y rhai a aned, nid o waed, nac o ewyllys y cnawd, nac o ewyllys dyn, ond o Dduw. 14 A'r Gair a wnaethpwyd yn gnawd, ac a drigodd yn ein plith ni, (a ni a welsom ei ogoniant ef, y gogoniant megis unig-anedig y Tad,) yn llawn gras a gwirionedd. 15 Ioan a dystiolaethodd amdano, ac a lefodd, gan ddywedyd, Hwn oedd yr hwn y dywedais i amdano, Yr hwn sydd yn dyfod ar fy ôl i sydd well ger fy mron i: canys yr oedd efe ger fy mron i. 16 Ac o'i gyflawnder ef y derbyniasom ni oll, a gras am ras. 17 Canys trwy Moses y rhoddwyd y ddeddf, eithr gras a gwirionedd a ddaethant trwy lesu Grist. 18 Ni welodd neb Dduw erioed; yr unig-anedig Fab, yr hwn sydd yn mynwes y Tad, a'i datgenodd ef. 19 A dyma hanes Ioan, pan anfonodd yr Iddewon offeiriaid a Lefiaid o Jerwsalem i ofyn iddo, Pwy wyt ti? 20 Ac efe a gyffesodd, ac ni wadodd; eithr cyffesu, nid myfi yw y Crist. 21 A hwy a ofynasant iddo, Beth gan hynny? Ai ti yw Elias? Ac efe a ddywed, Nid wyf fi. Ai ti yw'r proffwyd hwnnw? Ac efe a atebodd, Nac ydwyf. 22 Yna y dywedasant wrtho, Pwy wyt ti? fel y rhoddom atteb i'r rhai a'n hanfonodd. Beth wyt ti'n ei ddweud amdanat dy hun? 23 Ac efe a ddywedodd, Myfi yw llais un yn llefain yn yr anialwch, Unionwch ffordd yr Arglwydd, megis y dywedodd y proffwyd Esaias. 24 A'r rhai a anfonasid oedd o'r Phariseaid. 25 A hwy a ofynasant iddo, ac a ddywedasant wrtho, Paham gan hynny yr wyt ti yn bedyddio, onid tydi yw y Crist hwnnw, nac Elias, na’r prophwyd hwnnw? 26 Ioan a attebodd iddynt, gan ddywedyd, Yr ydwyf fi yn bedyddio â dwfr: eithr y mae un yn sefyll yn eich plith chwi, yr hwn nid adwaenoch;
27 Efe, yr hwn sydd yn dyfod ar fy ôl i sydd well ger fy mron i, ac nid wyf deilwng o'm hesgid i'w ddatod. 28 Y pethau hyn a wnaethpwyd yn Bethabara, y tu hwnt i'r Iorddonen, lle yr oedd Ioan yn bedyddio. 29 Trannoeth Ioan y gwelodd yr Iesu yn dyfod atto, ac a ddywedodd, Wele Oen Duw, yr hwn sydd yn dwyn ymaith bechodau y byd. 30 Hwn yw yr hwn y dywedais am dano, Ar fy ol i, y mae gwr sydd well yn dyfod ger fy mron i : canys yr oedd efe o'm blaen i. 31 Ac nid adnabûm ef : eithr er mwyn ei wneuthur ef yn amlwg i Israel, am hynny yr ydwyf fi wedi dyfod i fedyddio â dwfr. 32 Ac Ioan a gofnododd, gan ddywedyd, Mi a welais yr Ysbryd yn disgyn o'r nef fel colomen, ac yr oedd yn aros arno. 33 Ac nid adnabu i mi ef : eithr yr hwn a'm hanfonodd i i fedyddio â dwfr, hwnnw a ddywedodd wrthyf, Ar yr hwn y gweli yr Yspryd yn disgyn, ac yn aros arno, hwnnw yw yr hwn sydd yn bedyddio â'r Yspryd Glân. 34 Ac mi a welais, ac a dystiolaethais mai hwn yw Mab Duw. 35 Trannoeth wedi i Ioan sefyll, a dau o'i ddisgyblion; 36 A chan edrych ar yr Iesu wrth gerdded, efe a ddywedodd, Wele Oen Duw! 37 A'r ddau ddisgybl a'i clywsant ef yn llefaru, a hwy a ganlynasant yr Iesu. 38 A’r Iesu a drodd, ac a’u gwelodd yn canlyn, ac a ddywedodd wrthynt, Beth yr ydych yn ei geisio? Hwythau a ddywedasant wrtho, Rabbi, (hyn yw, o'i gyfieithu, O Feistr,) pa le yr wyt yn trigo? 39 Efe a ddywedodd wrthynt, Deuwch, a gwelwch. Hwy a ddaethant, ac a welsant lle yr oedd efe yn trigo, ac a arhosasant gydag ef y dydd hwnnw: canys ynghylch y ddegfed awr yr oedd hi. 40 Un o'r ddau a glywodd Ioan yn llefaru, ac a'i canlynodd ef, oedd Andreas, brawd Simon Pedr. 41 Yn gyntaf efe a gafodd Simon ei frawd ei hun, ac a ddywedodd wrtho, Ni a gawsom y Meseia, hynny yw, o'i ddehongli, y Crist. 42 Ac efe a'i dug ef at yr Iesu. A phan welodd yr Iesu ef, efe a ddywedodd, Ti yw Simon mab Jona: gelwir di Ceffas, yr hwn yw trwy ddehongliad, Maen. 43 Y dydd wedyn yr oedd yr Iesu yn ewyllysio myned allan i Galilea, ac a ganfu Philip, ac a ddywedodd wrtho, Canlyn fi. 44 Yr oedd Philip o Bethsaida, dinas Andreas a Phedr. 45 Daeth Philip o hyd i Nathanael, a dywedodd wrtho, Ni a gawsom yr hwn yr ysgrifennodd Moses yn y Gyfraith, a'r proffwydi, am Iesu o Nasareth, mab Joseff. 46 A Nathanael a ddywedodd wrtho, A ddichon dim da ddyfod o Nazareth? Dywedodd Philip wrtho, "Tyrd i weld." 47 Gwelodd Iesu Nathanael yn dod ato, a dywedodd amdano, " Dyma Israeliad yn wir, heb unrhyw dwyll ynddo." 48 Nathanael a ddywedodd wrtho, O ba le yr wyt yn fy adnabod i? Yr Iesu a attebodd ac a ddywedodd wrtho, Cyn i Philip dy alw di, pan oeddit dan y ffigysbren, mi a'th welais. 49 Nathanael a attebodd ac a ddywedodd wrtho, Rabbi, ti yw Mab Duw; ti yw Brenin Israel.