Epistol Ignatius at yr Ephesiaid PENNOD 1 1 Ignatius, yr hwn hefyd a elwir Theophorus, at yr eglwys sydd yn Effesus yn Asia; mwyaf haeddiannol hapus; wedi ei fendithio trwy fawredd a chyflawnder Duw Dad, a'i ragordeinio cyn i'r byd ddechreu, fel y byddo bob amser i ogoniant bythol ac anghyfnewidiol; cael ei huno a'i ddewis trwy ei wir angerdd, yn ol ewyllys y Tad, a Iesu Grist ein Duw ni ; pob dedwyddwch, trwy lesu Grist, a'i ras dihalogedig. 2 Clywais am dy enw yn anwyl iawn yn Nuw; yr hwn a gyflawnasoch yn gyfiawn iawn trwy arferiad o gyfiawnder, yn ol y ffydd a'r cariad sydd yn lesu Grist ein Hiachawdwr. 3 Fel yr ydych chwi yn ddilynwyr i Dduw, ac wedi eich cyffroi eich hunain trwy waed Crist, wedi cyflawni yn berffaith y gwaith oedd yn gyd-naturiol i chwi. 4 Canys clywed i mi ddyfod yn rhwym o Syria, am yr enw cyffredin a'r gobaith, gan ymddiried trwy eich gweddiau chwi i ymladd â bwystfilod yn Rhufain; er mwyn i mi trwy ddioddefaint ddod yn wir ddisgybl i'r hwn a'i rhoddes ei hun i Dduw, yn offrwm ac yn aberth trosom; (Yr ydych wedi brysio i'm gweld). Derbyniais, felly, yn enw Duw, eich holl dyrfa yn Onesimus. 5 Yr hwn trwy gariad anesboniadwy sydd eiddom ni, ond yn ol y cnawd y mae eich esgob chwi ; yr hwn yr wyf yn attolwg i chwi, trwy lesu Grist, ei garu ; ac yr ymdrechech chwi oll i fod yn gyffelyb iddo. A bendigedig fyddo Duw, yr hwn a ganiataodd i chwi, yr hwn sydd mor deilwng o hono, fwynhau esgob mor ardderchog. 6 Canys pa beth a wnelo fy nghyd was Burrhus, a'th fwyaf bendigedig ddiacon mewn pethau perthynol i Dduw; Yr wyf yn erfyn arnat aros yn hwy, er anrhydedd i ti ac er anrhydedd dy esgob. 7 A Crocws hefyd, teilwng o'n Duw ni a chwithau, yr hwn a gefais i yn batrwm eich cariad, a'm hadfywiodd ym mhob peth, fel y mae Tad ein Harglwydd Iesu Grist hefyd yn ei lonni ef; ynghyd ag Onesimus, a Burrhus, ac Euclus, a Fronto, yn y rhai yr wyf, fel at eich elusen, wedi gweld pob un ohonoch. A bydded i mi bob amser, gael llawenydd ohonoch, os byddaf yn deilwng ohono. 8 Gweddus gan hynny yw i chwi ar bob cyfrif ogoneddu Iesu Grist, yr hwn a'ch gogoneddodd : fel trwy ufudd-dod unffurf y'ch cyd-gyfunwch yn berffaith, yn yr un meddwl, ac yn yr un farn : ac y gallo pawb lefaru yr un pethau am danoch. popeth. 9 Ac fel y byddoch ddarostyng- edig i'ch esgob, a'r henaduriaeth, yn gwbl a thrwyadl.
10 Y pethau hyn yr wyf yn eu rhagnodi i chwi, nid fel pe bawn yn rhywun hynod: canys er fy mod yn rhwym i'w enw ef, nid wyf eto yn berffaith yng Nghrist Iesu. Ond yn awr yr wyf yn dechrau dysgu, ac yr wyf yn siarad â chi fel cyd-ddisgyblion gyda mi. 11 Canys mi a ddylwn i fod wedi fy nghyffroi gennych chwi, mewn ffydd, mewn gwyliadwriaeth, mewn amynedd, mewn hir-ymaros; ond gan fod elusengarwch yn peri i mi beidio bod yn dawel tuag atoch, yr wyf yn gyntaf wedi cymryd arnaf i'ch annog, i gydredeg ohonoch yn ôl ewyllys Duw. 12 Canys Iesu Grist, ein bywyd anwahanedig ni, a anfonwyd trwy ewyllys y Tad; fel yr esgobion, wedi eu penodi hyd eithafoedd y ddaear, trwy ewyllys lesu Grist. 13 Am hynny fe ddaw i chwi gydredeg yn ôl ewyllys eich esgob, fel chwithau hefyd. 14 Canys y mae dy henaduriaeth enwog, teilwng o Dduw, yr un mor union i'r esgob, fel y tannau i'r delyn. 15 Am hynny yn eich cytundeb a'ch elusen chwi, lesu Grist y cenir ; a phob un yn eich plith sy'n cyfansoddi'r gytgan: 16 Fel hyn, gan fod pawb yn gytsain mewn cariad, ac yn cydsynio â chan Dduw, y byddoch mewn undod perffaith ag un llais, gan ganu i'r Tad trwy Iesu Grist; i'r dyben, fel y gwrandawo efe chwi, a chanfod trwy eich gweithredoedd eich bod yn wir aelodau ei fab. 17 Am hynny buddiol yw i chwi fyw mewn undod difai, fel y byddoch bob amser gymdeithas â Duw. PENNOD 2 1 Canys os bu gennyf yn yr ychydig amser hwn y fath gyfarwydd â'ch esgob chwi, nid adnabyddiaeth gnawdol, ond ysbrydol ag ef, yr wyf yn ei olygu; pa faint mwy y rhaid i mi dy feddwl yn ddedwydd y rhai sydd mor gydunol ag ef, ag yw yr eglwys i lesu Grist, a Iesu Grist at y Tad; fel y cytuna pob peth felly yn yr un unoliaeth ? 2 Na thwylled neb ei hun ; os na fydd dyn o fewn yr allor, y mae yn cael ei amddifadu o fara Duw. Canys os bydd gweddiau un neu ddau o'r fath rym, fel y dywedir wrthym; pa faint mwy nerthol fydd eiddo yr esgob a'r holl eglwys ? 3 Y mae'r sawl nad yw'n cyd-dynnu yn yr un lle ag ef, yn falch, ac eisoes wedi ei gondemnio ei hun. Canys y mae yn ysgrifenedig, Y mae Duw yn gwrthsefyll y beilchion. Gofalwn gan hynny, nad ydym yn ein gosod ein hunain yn erbyn yr esgob, fel y byddwn ddarostyngedig i Dduw. 4 Po fwyaf y gwel neb ei esgob yn ddistaw, mwyaf y parched ef. Canys pwy bynnag a anfono meistr y tŷ i fod ar ei dŷ ei hun, dylem ninnau yn yr un modd ei dderbyn ef, fel y gwnawn i’r hwn a’i hanfonodd. Y mae yn amlwg felly y dylem edrych ar yr esgob, fel y gwnaem ar yr Arglwydd ei hun. 5 Ac yn wir y mae Onesimus ei hun yn canmol yn fawr eich trefn dda yn Nuw: eich bod chwi oll yn byw