Sechareia PENNOD 1 1 Yn yr wythfed mis, yn ail flwyddyn Dareius, y daeth gair yr ARGLWYDD at Sechareia, mab Berecheia, mab Ido y proffwyd, gan ddywedyd, 2 Bu’r ARGLWYDD yn ddig iawn gyda’ch tadau. 3 Am hynny dywed wrthynt, Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd; Trowch ataf fi, medd ARGLWYDD y lluoedd, a minnau a ddychwelaf atoch chwi, medd ARGLWYDD y lluoedd. 4 Na fyddwch fel eich tadau, y rhai y gwaeddodd y proffwydi gynt arnynt, gan ddywedyd, Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd; Trowch yn awr oddi wrth eich ffyrdd drwg, ac oddi wrth eich gweithredoedd drygionus: ond ni wrandawsant, ac ni wrandawsant arnaf fi, medd yr ARGLWYDD. 5 Eich tadau, ble maen nhw? a'r proffwydi, a ydyn nhw'n byw am byth? 6 Ond oni ddaliodd fy ngeiriau a'm deddfau, y rhai a orchmynnais i'm gweision y proffwydi, eich tadau? A dychwelasant a dweud, Fel y meddyliodd ARGLWYDD y lluoedd wneuthur i ni, yn ôl ein ffyrdd, ac yn ôl ein gweithredoedd, felly y gwnaeth efe â ni. 7 Ar y pedwerydd dydd ar hugain o'r unfed mis ar ddeg, sef mis Sebat, yn ail flwyddyn Darius, y daeth gair yr ARGLWYDD at Sechareia, mab Berecheia, mab Ido y proffwyd, gan ddywedyd, 8 Gwelais yn y nos, ac wele ŵr yn marchogaeth ar geffyl coch, ac yr oedd yn sefyll ymhlith y coed myrtwydd oedd yn y gwastadedd; ac y tu ôl iddo yr oedd meirch cochion, brith a gwynion. 9 Yna dywedais, O fy arglwydd, beth yw'r rhain? A dywedodd yr angel a ymddiddanodd â mi wrthyf, Dangosaf i ti beth yw'r rhain. 10 A’r dyn oedd yn sefyll ymhlith y myrtwydd a atebodd ac a ddywedodd, Dyma’r rhai a anfonodd yr ARGLWYDD i rodio yn ôl ac ymlaen trwy’r ddaear. 11 A hwy a atebasant angel yr ARGLWYDD, yr hwn oedd yn sefyll ymhlith y coed myrtwydd, ac a ddywedasant, Yr ydym wedi cerdded yn ôl ac ymlaen trwy'r ddaear, ac wele, y mae'r holl ddaear yn eistedd yn llonydd, ac yn gorffwys. 12 Yna atebodd angel yr ARGLWYDD a dweud, “O ARGLWYDD y lluoedd, pa hyd na fyddi’n trugarhau wrth Jerwsalem ac wrth ddinasoedd Jwda, y rhai y buost yn ddigofaint yn eu herbyn y deg a thrigain mlynedd hyn?” 13 Ac atebodd yr ARGLWYDD yr angel oedd yn llefaru wrthyf â geiriau da a geiriau cysurus. 14 Felly dywedodd yr angel oedd yn ymddiddan â mi wrthyf, Llefa, gan ddywedyd, Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd; Yr wyf fi’n eiddigeddus dros Jerwsalem a thros Seion â eiddigedd mawr. 15 Ac yr wyf yn ddig iawn gyda'r cenhedloedd sydd mewn llonyddwch: canys dim ond ychydig yr oeddwn yn ddig, a hwy a gynorthwyodd y cystudd ymlaen. 16 Am hynny fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Dychwelais i Jerwsalem â thrugareddau: adeiledir fy nhŷ ynddi, medd ARGLWYDD y lluoedd, a llinyn a estynnir ar Jerwsalem.
17 Llefwch eto, gan ddywedyd, Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd; Bydd fy ninasoedd eto’n cael eu lledaenu trwy lwyddiant; a bydd yr ARGLWYDD eto’n cysuro Seion, ac eto’n dewis Jerwsalem. 18 Yna codais fy llygaid, ac welais, ac wele bedwar corn. 19 A dywedais wrth yr angel oedd yn siarad â mi, Beth yw'r rhain? Ac atebodd fi, Dyma'r cyrn a wasgarodd Jwda, Israel, a Jerwsalem. 20 A dangosodd yr ARGLWYDD i mi bedwar saer coed. 21 Yna dywedais, Beth y mae'r rhain yn ei wneud? Ac efe a lefarodd, gan ddywedyd, Dyma'r cyrn a wasgarodd Jwda, fel nad oedd neb yn codi ei ben: ond y rhain a ddaeth i'w dychryn hwy, i fwrw allan gyrn y Cenhedloedd, a gododd eu corn ar dir Jwda i'w wasgaru. PENNOD 2 1 Codais fy llygaid eto, ac edrychais, ac wele ŵr â llinyn mesur yn ei law. 2 Yna dywedais, I ble yr wyt ti’n mynd? Ac efe a ddywedodd wrthyf, I fesur Jerwsalem, i weld beth yw ei lled, a beth yw ei hyd. 3 Ac wele, aeth yr angel oedd yn siarad â mi allan, ac aeth angel arall allan i'w gyfarfod, 4 Ac a ddywedodd wrtho, Rhed, llefara wrth y gŵr ieuanc hwn, gan ddywedyd, Bydd Jerwsalem yn drefi heb furiau oherwydd lluosogrwydd dynion ac anifeiliaid ynddi: 5 Canys myfi, medd yr ARGLWYDD, a fyddaf iddi yn fur o dân o amgylch, a byddaf yn ogoniant yn ei chanol. 6 Ho, ho, dewch allan, a ffowch o wlad y gogledd, medd yr ARGLWYDD: canys myfi a’ch gwasgarais fel pedwar gwynt y nefoedd, medd yr ARGLWYDD. 7 Achub dy hun, O Seion, yr hwn wyt yn trigo gyda merch Babilon. 8 Canys fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd; Ar ôl y gogoniant y’m hanfonodd at y cenhedloedd a’ch ysbeiliasant: canys yr hwn a’ch cyffwrdd â channwyll ei lygad ef, y mae yn cyffwrdd â channwyll ei lygad ef. 9 Canys wele, mi a ysgwydaf fy llaw arnynt, a byddant yn ysbail i'w gweision: a chewch wybod mai ARGLWYDD y lluoedd a'm hanfonodd. 10 Cen a llawenha, ferch Seion: canys wele, yr wyf yn dod, a mi a drigaf yn dy ganol, medd yr ARGLWYDD. 11 A llawer o genhedloedd a ymuna â’r ARGLWYDD y dydd hwnnw, a byddant yn bobl i mi: a mi a drigaf yn dy ganol, a thi a wyddost mai ARGLWYDD y lluoedd a’m hanfonodd atat. 12 A bydd yr ARGLWYDD yn etifeddu Jwda ei ran yn y tir sanctaidd, ac yn dewis Jerwsalem eto. 13 Tawwch, pob cnawd, gerbron yr ARGLWYDD: canys efe a gyfodwyd o’i drigfan sanctaidd. PENNOD 3 1 Ac efe a ddangosodd i mi Josua yr archoffeiriad yn sefyll gerbron angel yr ARGLWYDD, a Satan yn sefyll ar ei ddeheulaw i’w wrthwynebu ef. 2 A dywedodd yr ARGLWYDD wrth Satan, Cerydded yr ARGLWYDD di, Satan; sef yr ARGLWYDD a ddewisodd Jerwsalem, a’th gerydded di: onid yw hwn yn fflam wedi’i thynnu o’r tân? 3 Yr oedd Josua wedi ei wisgo mewn dillad budron, ac yn sefyll o flaen yr angel.