Yo'qolgan qo'y, yo'qolgan tanga va adashgan o'g'il Luqo 15:1-32 1 Shunda barcha soliqchilar va gunohkorlar Uni tinglash uchun Uning oldiga kelishdi. 2 Farziylar va ulamolar noliy boshladilar: — Bu odam gunohkorlarni qabul qiladi va ular bilan birga ovqatlanadi, — dedilar. 3 Iso ularga masalni aytib berdi: 4 Sizlardan qaysi biringiz yuzta qo'yingiz bo'lsa-yu, ulardan bittasini yo'qotsa, to'qson to'qqiztasini cho'lda qoldirib, yo'qolganini topmaguncha qidirmaydi? 5 Uni topgach, xursand bo'lib yelkasiga tashlaydi. 6 Uyga kelgach, do'stlari va qo'shnilarini chaqirib: “Men bilan birga xursand bo'linglar, chunki men yo'qolgan qo'yimni topdim”, deydi. 7 Sizlarga aytamanki, tavba qilishga hojati bo'lmagan to'qson to'qqizta solih odamdan ko'ra, tavba qilgan bitta gunohkor uchun osmonda ko'proq quvonch bo'ladi. 8 Yoki o'n kumush tangasi bo'lgan ayol bittasini yo'qotib qo'ysa, sham yoqib, uyni supurib, topmaguncha sinchkovlik bilan qidirmaydimi? 9 Uni topgach, do'stlari va qo'shnilarini chaqirib: “Yo'qotgan tangamni topdim, men bilan birga xursand bo'linglar”, deydi. 10 Sizlarga aytamanki, tavba qilgan bitta gunohkor uchun Xudoning farishtalari huzurida quvonch bor. 11 Iso yana shunday dedi: — Bir odamning ikki oʻgʻli bor edi. 12 Ularning kichigi otasiga: “Ota, menga tegishli boʻlgan mol-mulkni menga bering”, dedi. Ota esa mol-mulkini ularga taqsimlab berdi. 13 Ko'p o'tmay, kenja o'g'il hamma mol-mulkini yig'ib, uzoq bir yurtga jo'nab ketdi. U yerda mol-mulkini behuda sarflab, behuda sarf qildi. 14 U hamma narsani sarflab bo'lgach, o'sha yurtda qattiq ocharchilik boshlandi va u muhtojlikda qola boshladi. 1
15 U borib, o'sha mamlakat fuqarosiga qo'shildi va uni cho'chqalarni boqish uchun dalalariga yubordi. 16 U cho'chqalar yeydigan po'stloq bilan qornini to'ydirmoqchi edi, lekin unga hech kim bermadi. 17 U o'ziga kelgach, dedi: “Otamning qanchadan-qancha yollanma xizmatkorlari yetarlicha nonga ega, men esa ochlikdan o'lyapman!” 18 Men otamning oldiga borib, unga: “Ota, men osmonga va sizning oldingizda gunoh qildim”, deyman. 19 Endi men sizning o'g'lingiz deb atalishga loyiq emasman. Meni yollangan xizmatkorlaringizdan biri qilib oling. 20 U o'rnidan turib, otasining oldiga keldi. U hali uzoqda bo'lganida, otasi uni ko'rib, unga rahmi keldi. Yugurib borib, bo'yniga osilib, o'pdi. 21 O'g'il unga: «Ota, men osmonga va sizning oldingizda gunoh qildim va endi sizning o'g'lingiz deb atalishga loyiq emasman», – dedi. 22 Otasi xizmatkorlariga: “Eng yaxshi kiyimni olib kelib, unga kiygizinglar, qoʻliga uzuk va oyoqlariga poyabzal taqinglar”, dedi. 23 Semiz buzoqni olib kelib, so'yinglar, yeb-ichaylik. 24 Chunki mening o'g'lim o'lgan edi, endi tirildi, yo'qolgan edi, endi topildi. Ular xursandchilik qila boshladilar. 25 To'ng'ich o'g'li dalada edi. U uyga yaqinlashganda, musiqa va raqs sadolarini eshitdi. 26 Shunda u xizmatkorlardan birini chaqirib, bularning ma'nosi nima ekanligini so'radi. 27 U unga: “Ukang keldi, otang esa uni sog‘-salomat kutib olgani uchun semiz buzoqni so‘ydi”, dedi. 28 U jahli chiqib, ichkariga kirishni istamadi. Shuning uchun otasi tashqariga chiqib, unga yolvoribdi. 29 U otasiga javoban dedi: — Mana, men sizga shuncha yildan beri xizmat qilib kelmoqdaman, hech qachon amringizni buzmadim. Lekin siz menga do'stlarim bilan xursand bo'lishim uchun birorta ham uloq bermadingiz. 30 Ammo bu o'g'lingiz fohishalar bilan mol-mulkingizni iste'mol qilib, qaytib kelishi bilan siz uning uchun bo'rdoqi buzoqni so'ydingiz. 31 U unga: «O‘g‘lim, sen doim men bilan birgasan va mening bor narsam seniki», – dedi. 32 Biz xursand bo'lishimiz va xursand bo'lishimiz kerak edi, chunki bu ukang o'lgan edi, tirildi, yo'qolgan edi, topildi.
2