1-BOB 1 Shoh Astiag ota-bobolari huzuriga yig'ildi va Forslik Kir o'z shohligini qabul qildi. 2 Doniyor shoh bilan suhbatlashdi va hamma do'stlaridan ustun edi. 3 Bobilliklarning Bel ismli buti bor edi va unga har kuni oʻn ikki oʻlcha yaxshi un, qirqta qoʻy va oltita idish sharob sarflanardi. 4 Shoh unga sajda qilib, har kuni unga sajda qilardi, Doniyor esa o'z Xudosiga sajda qilardi. Podshoh unga dedi: Nega Belga sajda qilmaysan? 5 U javob berib: “Men qo'l bilan qilingan butlarga emas, balki osmon va erni yaratgan va butun vujud ustidan hukmronlik qiluvchi barhayot Xudoga sajda qilishim mumkin”, dedi. 6 Shunda podshoh unga dedi: — Sen Belni tirik Xudo deb o'ylamaysanmi? U har kuni qancha yebichayotganini ko'rmadingmi? 7 Doniyor jilmayib: “Ey podshoh, aldanma, chunki bu ichi loy, tashqarisi esa mis, hech qachon hech narsa yemagan va ichmagan”, dedi. 8 Shunda shoh g'azablanib, ruhoniylarini chaqirib, ularga dedi: "Agar bu xarajatlarni kim yeyayotganini menga aytmasangiz, o'lasizlar", - dedi. 9 Agar Bel ularni yeb qo'yganiga guvohlik bersangiz, Doniyor o'ladi, chunki u Belni haqorat qildi. Doniyor shohga: — O‘z so‘zing bo‘lsin, — dedi. 10 Belning ruhoniylari xotinlari va bolalaridan tashqari oltmish oʻn nafar edi. Shoh Doniyor bilan Bel uyiga bordi. 11 Belning ruhoniylari: “Mana, biz chiqib ketyapmiz, sen esa, shoh, go'shtni qo'yib, sharob tayyorla, eshikni mahkam yopib, o'z muhring bilan muhrlab qo'y. 12 Ertaga kirib kelganingda, agar Bel hamma narsani yeb qo'yganini ko'rmasang, biz o'limga duchor bo'lamiz, aks holda bizga qarshi yolg'on gapirgan Doniyor. 13 Ular bunga unchalik e'tibor bermadilar, chunki ular dasturxon ostidan shaxsiy eshik qilib, doimiy ravishda kirib, o'sha narsalarni yeyishardi. 14 Ular chiqib ketishgach, shoh Belning oldiga ovqat berdi. Doniyor o‘z xizmatkorlariga kul olib kelishni buyurgan edi va ular butun ma’bad bo‘ylab faqat shohning ko‘z o‘ngida sochdilar. Keyin ular tashqariga chiqib, eshikni yopib, shohning muhri bilan muhrlab qo‘ydilar va shunday ketishdi. 15 Kechasi ruhoniylar xotinlari va bolalari bilan kelib, odatdagidek, hammasini yeb-ichishdi. 16 Ertalab shoh va Doniyor u bilan birga turishdi. 17 Shoh: — Doniyor, muhrlar butunmi? U: “Ha, shoh, ular sog‘ bo‘lsin”, dedi. 18 Dori ochgan zahoti, shoh dasturxonga qaradi va baland ovoz bilan xitob qildi: Sen buyuksan, ey Bel! 19 Doniyor kulib, shohni ichkariga kirmasin, deb ushlab, dedi: “Mana, asfaltga qarang, bu qadamlar kimning qadami ekanligini yaxshilab belgilang. 20 Podshoh dedi: — Men erkaklar, ayollar va bolalarning qadamlarini ko'raman. Shunda shoh g'azablandi:
21 Ruhoniylarni xotinlari va bolalari bilan olib ketishdi. Ular Isoga kirish eshiklarini ko'rsatishdi va dasturxondagi narsalarni yeyishdi. 22 Shuning uchun shoh ularni o'ldirdi va Belni Doniyorning qo'liga topshirdi, Doniyor uni va uning uyini vayron qildi. 23 O'sha joyda Bobilliklar sig'inadigan katta ajdaho bor edi. 24 Shoh Doniyordan: — Sen ham buni misdan deysanmi? Mana, u tirik, yeb-ichadi; Siz uni tirik xudo emas deb ayta olmaysiz, shuning uchun Unga sajda qilinglar. 25 Doniyor shohga dedi: — Men Egam Xudoga sajda qilaman, chunki U barhayot Xudodir. 26 Ey shoh, menga ruxsat bering, men bu ajdahoni qilichsiz va tayoqsiz o'ldiraman. Podshoh: “Men senga ruxsat beraman”, dedi. 27 Doniyor pichanni, yog'ni va sochni olib, ularni aralashtirib, bo'laklar yasadi. Buni ajdahoning og'ziga solib qo'ydi, shunda ajdaho yorilib ketdi. sajda qilish. 28 Bobilliklar buni eshitgach, qattiq g'azablanib, shohga qarshi fitna uyushtirib: “Shoh yahudiy bo'lib, Belni yo'q qildi, ajdahoni o'ldirdi, ruhoniylarni o'ldirdi”, deb aytishdi. 29 Ular shohning oldiga kelib: “Bizni Doniyorni qutqar, aks holda seni ham, xonadoningni ham halok qilamiz”, deyishdi. 30 Podshoh ularning og'ir bosganini ko'rgach, Doniyorni ularga topshirdi. 31 Kim uni sherlar iniga tashladi, u erda olti kun edi. 32 Chuqurda ettita sher bor edi va ularga har kuni ikkita tana go'shti va ikkita qo'y berishardi. 33 Yahudiylarda Xabbak ismli bir payg'ambar bor edi. U kosada non sindirib, o'roqchilarga olib kelish uchun dalaga ketayotgan edi. 34 Ammo Egamizning farishtasi Xabbakka dedi: — Bor, Bobildagi kechki ovqatingizni sherlar uyasidagi Doniyorga olib boring. 35 Habbakk: “Hazrat, men Bobilni hech qachon ko'rmaganman. Men ham uyning qaerdaligini bilmayman. 36 Shunda Egamizning farishtasi uning tojidan tutib, sochidan koʻtardi va ruhi shiddati bilan uni Bobilda chuqurning ustiga oʻrnatdi. 37 Xabbak: — Ey Doniyor, Doniyor, Xudo senga yuborgan kechki ovqatni ye. 38 Doniyor: «Ey Xudo, Meni eslading, Seni izlovchilarni va Seni sevuvchilarni tark etmading», dedi. 39 Doniyor o'rnidan turib ovqatlandi va Egamizning farishtasi darhol Xabbakni o'z joyiga qo'ydi. 40 Ettinchi kuni shoh Doniyorga yig'lagani bordi. U chuqurga kelib, ichkariga qarasa, Doniyor o'tiribdi. 41 Shunda shoh baland ovoz bilan xitob qildi: — Buyuk sanʼat Rabbiy Doniyorning Xudosi, sendan boshqa hech kim yoʻq! 42 Iso uni tashqariga chiqarib, halok bo'lishiga sababchi bo'lganlarni chuqurga tashladi.