Skip to main content

Uyghur - 1st Book of Adam and Eve

Page 1

‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬ ‫‪1‬باب‬‫ئۈچىنچى كۈنى ‪ ،‬خۇدا باغنى يەرنىڭ شەرقىگە ‪ ،‬دۇنيانىڭ چېگرىسىغا شەرققە تىكتى ‪ ،‬ئۇنىڭ سىرتىدىن قۇياش چىقىشقا قاراپ ‪ ،‬پۈتۈن‬ ‫دۇنيانى ئۆز ئىچىگە ئالغان ۋە جەننەتنىڭ چېگرىسىغا تۇتىشىدىغان سۇدىن باشقا نەرسە تاپالمىدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬باغنىڭ شىمالىدا ھېچنېمىگە ئوخشىمايدىغان سۈزۈك ۋە پاكىزە دېڭىز بار‪ .‬شۇنداق قىلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭ سۈزۈكلىكى ئارقىلىق يەرنىڭ‬ ‫چوڭقۇرلۇقىغا قاراشقا بولىدۇ‪.‬‬ ‫‪ 3‬بىر ئادەم ئۇنى يۇيغاندا ‪ ،‬ئۇنىڭ پاكلىقىدىن پاك بولىدۇ ‪ ،‬ئاق بولسىمۇ ئاق بولىدۇ ‪ -‬قاراڭغۇ بولسىمۇ‪.‬‬ ‫‪ 4‬خۇدا ئۆز خاھىشىدىن ئىبارەت بۇ دېڭىزنى ياراتتى ‪ ،‬چۈنكى ئۇ ئىنساننىڭ نېمە ئىش قىلىدىغانلىقىنى بىلەتتى‪ .‬شۇنداق قىلىپ ئۇ باغدىن‬ ‫ئايرىلغاندىن كېيىن ‪ ،‬ئۇنىڭ گۇناھلىرى سەۋەبىدىن يەر يۈزىدە ئىنسانلر تۇغۇلۇشى كېرەك ‪ ،‬ئۇلرنىڭ ئىچىدە ھەققانىي ئادەملەر ئۆلىدۇ ‪،‬‬ ‫ئۇلرنىڭ روھى ئاخىرەتتە خۇدا تىرىلدۈرىدۇ‪ .‬ئۇلر گۆشلىرىگە قايتىشى كېرەك‪ .‬ئۇ دېڭىزنىڭ سۈيىدە يۇيۇنۇشى كېرەك ‪ ،‬ئۇلرنىڭ‬ ‫ھەممىسى گۇناھلىرىغا توۋا قىلىشى كېرەك‪.‬‬ ‫‪ 5‬لېكىن ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمنى باغدىن چىقارغاندا ‪ ،‬ئۇنى سۇنىڭ دېڭىزىغا يېقىنلشماسلىقى ئۈچۈن ‪ ،‬ئۇنى شىمالنىڭ چېگرىسىغا‬ ‫قويمىدى ‪ ،‬ئۇ ۋە ھاۋا ئانا بىلەن ئۇنى يۇيۇپ ‪ ،‬گۇناھلىرىدىن پاكلىنىپ ‪ ،‬قىلغان گۇناھلىرىنى ئۇنتۇپ قالمىدى ‪ ،‬ئۇ ئەمدى ئۇلرنىڭ جازاسىنى‬ ‫ئويلپ ئۇنى ئەسلىمىدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئاندىن ‪ ،‬باغنىڭ جەنۇب تەرىپىگە كەلسەك ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ ئۇ يەردە تۇرۇشىغا رازى ئەمەس‪ .‬چۈنكى ‪ ،‬شىمالدىن شامال‬ ‫چىققاندا ‪ ،‬ئۇ جەنۇب تەرىپىگە باغدىكى دەرەخلەرنىڭ مەززىلىك پۇرىقىنى ئېلىپ كېلەتتى‪.‬‬ ‫‪ 7‬شۇنىڭ ئۈچۈن ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمنى ئۇ يەرگە قويمىدى ‪ ،‬ئۇ دەرەخلەرنىڭ تاتلىق پۇرىقىنى پۇرىسۇن ‪ ،‬ئۇنىڭ گۇناھلىرىنى‬ ‫ئۇنتۇپ ‪ ،‬قىلغان ئىشلىرىغا تەسەللى تاپاليدۇ ‪ ،‬دەرەخلەرنىڭ پۇرىقىدىن ھۇزۇرلىنىدۇ ۋە ئۇنىڭ گۇناھلىرىدىن پاكلنمايدۇ‪.‬‬ ‫‪ 8‬يەنە كېلىپ ‪ ،‬خۇدا رەھىم‪-‬شەپقەتلىك ۋە رەھىم‪-‬شەپقەتلىك بولغاچقا ‪ ،‬ھەممە نەرسىنى ئۆزى بىلگەندەك باشقۇرىدۇ ‪ -‬ئۇ ئاتىمىزنى ئادەم‬ ‫باغنىڭ غەربىي چېگراسىدا تۇرغۇزدى ‪ ،‬چۈنكى ئۇ تەرەپتە يەر ناھايىتى كەڭ‪.‬‬ ‫‪ 9‬خۇدا ئۇنىڭغا بۇ يەردىكى بىر ئۆڭكۈردە ‪ -‬باغنىڭ ئاستىدىكى خەزىنە ئۆڭكۈرىدە تۇرۇشنى بۇيرۇدى‪.‬‬ ‫ئىككىنچى باب‬ ‫‪ 1‬ئاتىمىز ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا باغدىن چىققاندا ‪ ،‬ئۇلرنىڭ پۇت باسقانلىقىنى بىلمەي پۇتلىرىنى يەرگە دەسسەپ قويدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئۇلر باغنىڭ دەرۋازىسىنىڭ دەرۋازىسىنىڭ يېنىغا كەلگەندە ‪ ،‬كەڭ ۋە كىچىك تاشلرنىڭ يېپىلغانلىقىنى كۆردى‪ .‬ئۇلر قورقۇپ تىترەپ ‪،‬‬ ‫يۈزلىرىگە يىقىلدى‪ .‬ئۇلر ئۆلدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬چۈنكى ‪ -‬ئۇلر ھازىرغىچە باغ‪-‬تۇپراقتا بولۇپ ‪ ،‬ھەر خىل دەرەخلەر بىلەن چىرايلىق تىكىلگەن بولسا ‪ ،‬ھازىر ئۇلر ئۆزلىرى بىلمەيدىغان‬ ‫‪ ،‬ئەزەلدىن كۆرۈپ باقمىغان غەلىتە بىر دۆلەتتە ئۆزىنى كۆردى‪.‬‬ ‫‪ 4‬چۈنكى ‪ ،‬ئۇ ۋاقىتتا ئۇلر پارلق تەبىئەتنىڭ شەپقىتىگە تولغان بولۇپ ‪ ،‬قەلبلىرى يەر يۈزىدىكى نەرسىلەرگە يۈزلەنمىگەنىدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬شۇنىڭ ئۈچۈن ‪ ،‬خۇدا ئۇلرغا رەھىم قىلدى‪ .‬ئۇ باغنىڭ دەرۋازىسى ئالدىدا يىقىلىپ چۈشكەنلىكىنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئۆز سۆزىنى ئاتىسى ئادەم ئاتا‬ ‫بىلەن ھاۋا ئانىغا ئەۋەتىپ ‪ ،‬ئۇلرنى يىقىلىپ چۈشكەن ھالىتىدىن كۆتۈردى‪.‬‬ ‫‪3‬باب‬‫‪ 1‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمغا مۇنداق دېدى« ‪:‬مەن بۇ زېمىندا كۈنلەر ۋە يىللرنى بەلگىلىدىم ‪ ،‬سەن ۋە ئەۋلدلىرىڭ كۈنلەر ۋە يىللر‬ ‫توشقۇچە ‪ ،‬ئۇنىڭدا ياشايسەن ۋە ماڭىسەن‪ .‬مەن سېنى ياراتقان ۋە ساڭا خىلپلىق قىلغان سۆزنى ئەۋەتىمەن‪.‬‬ ‫‪ 2‬ھەئە ‪ ،‬بەش يېرىم كۈن بولغاندا ‪ ،‬سېنى يەنە قۇتقۇزىدىغان سۆز ‪».‬‬ ‫‪ 3‬ئادەم ئادەم بۇ سۆزلەرنى خۇدادىن ئاڭلپ ‪ ،‬بەش يېرىم كۈن ئىچىدە ‪ ،‬ئۇلرنىڭ مەنىسىنى چۈشەنمىدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬چۈنكى ‪ ،‬ئادەم ئۇنىڭ ئۈچۈن دۇنيانىڭ ئاخىرىغىچە بەش يېرىم كۈن بولىدۇ دەپ ئويلىدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئادەم يىغلپ تۇرۇپ ‪ ،‬خۇدادىن ئۇنىڭغا چۈشەندۈرۈشىنى تىلىدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬خۇدا ئۆزىنىڭ ئوبرازى ۋە ئوخشىشىدىن كېيىن يارىتىلغان ئادەمگە بولغان رەھىم‪-‬شەپقىتىدە ‪ ،‬ئۇنىڭغا بۇلرنىڭ ‪ 5000‬ۋە‬ ‫‪ 500‬يىل ئىكەنلىكىنى چۈشەندۈردى‪ .‬ئاندىن قانداق قىلىپ كېلىپ ئۇنى ۋە ئۇنىڭ ئۇرۇقىنى قۇتۇلدۇرىدۇ‪.‬‬ ‫‪ 7‬لېكىن ‪ ،‬خۇدا بۇنىڭدىن ئىلگىرى ئاتىمىز ئادەم بىلەن بۇ ئەھدە تۈزگەن بولۇپ ‪ ،‬ئۇ باغدىن چىقماي تۇرۇپل ‪ ،‬ھاۋا ئانا مېۋىسىنى ئېلىپ ئۇنى‬ ‫يېيىشكە بەرگەن دەرەخنىڭ يېنىدا ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬ئاتىمىز ئادەم باغدىن چىققاندا ‪ ،‬ئۇ دەرەخنىڭ يېنىدىن ئۆتۈپ ‪ ،‬خۇدانىڭ ئۇنىڭ تاشقى قىياپىتىنى باشقا شەكىلگە قانداق ئۆزگەرتكەنلىكىنى ۋە‬ ‫قانداق قۇرۇپ كەتكەنلىكىنى كۆردى‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئادەم ئۇنىڭغا بارغاندا قورقۇپ ‪ ،‬تىترەپ يىقىلىپ چۈشتى‪ .‬لېكىن خۇدا رەھىم‪-‬شەپقىتى بىلەن ئۇنى كۆتۈردى ‪ ،‬ئاندىن ئۇنىڭ بىلەن بۇ ئەھدە‬ ‫تۈزدى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 10‬يەنە كېلىپ ‪ ،‬ئادەم باغنىڭ دەرۋازىسى ئالدىدا بولغاندا ‪ ،‬قولىدا ئوت يالقۇنى بىلەن كېرۇبنى كۆرۈپ ‪ ،‬كېرۇب ئۇنىڭغا ئاچچىقلىنىپ ئۇنىڭغا‬ ‫قارىدى ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۇنىڭدىن قورقۇپ ‪ ،‬ئۇلرنى ئۆلتۈرمەكچى دەپ ئويلىدى‪ .‬شۇنىڭ بىلەن ئۇلر يۈزلىرىگە يىقىلىپ ‪،‬‬ ‫قورقۇپ تىترەپ كەتتى‪.‬‬ ‫‪ 11‬لېكىن ‪ ،‬ئۇلرغا رەھىم قىلدى ۋە ئۇلرغا رەھىم قىلدى‪ .‬ئۇلردىن يۈز ئۆرۈپ ‪ ،‬ئاسمانغا چىقىپ ‪ ،‬پەرۋەردىگارغا دۇئا قىلىپ‪: -‬‬ ‫« ‪12‬ئى رەببىم ‪ ،‬سەن مېنى ئوت قىلىچ بىلەن باغنىڭ دەرۋازىسى ئالدىدا كۆرۈشكە ئەۋەتتىڭ‪.‬‬ ‫‪ 13‬لېكىن ‪ ،‬خىزمەتكارلىرىڭىز ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا مېنى كۆرۈپ ‪ ،‬يۈزلىرىگە يىقىلىپ ئۆلدى‪ .‬ئى پەرۋەردىگارىم ‪ ،‬خىزمەتكارلىرىڭغا‬ ‫نېمە قىلىشىمىز كېرەك؟‬ ‫‪ 14‬خۇدا ئۇلرغا رەھىم قىلدى ۋە ئۇلرغا رەھىم قىلدى ۋە پەرىشتىنى ئەۋەتىپ باغنى ساقلشقا ئەۋەتتى‪.‬‬ ‫‪ 15‬پەرۋەردىگارنىڭ سۆزى ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا كەلدى ۋە ئۇلرنى تىرىلدۈردى‪.‬‬ ‫‪ 16‬پەرۋەردىگار ئادەم ئەلەيىىسسالمغا« ‪:‬مەن ساڭا ئېيتتىمكى ‪ ،‬بەش يېرىم كۈن بولغاندا ‪ ،‬مەن سۆزۈمنى ئەۋەتىپ سېنى قۇتقۇزىمەن‪.‬‬ ‫« ‪17‬شۇڭا ‪ ،‬قەلبىڭىزنى كۈچلەندۈرۈڭ ۋە مەن ئىلگىرى سىزگە سۆزلىگەن خەزىنە ئۆڭكۈرىدە تۇرۇڭ‪».‬‬ ‫‪ 18‬ئادەم بۇ سۆزنى خۇدادىن ئاڭلىغاندىن كېيىن ‪ ،‬خۇدا ئۇنىڭغا ئېيتقان سۆزدىن تەسەللى تاپتى‪ .‬چۈنكى ئۇ ئۇنىڭغا قانداق قۇتۇلدۇرىدىغانلىقىنى‬ ‫ئېيتقانىدى‪.‬‬ ‫‪4‬باب‬‫‪ 1‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا تۇنجى تۇرالغۇسى بولغان باغدىن چىققانلىقى ئۈچۈن يىغلىدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ھەقىقەتەن ‪ ،‬ئادەم ئۆزگەرتىلگەن تېنىگە قارىغىنىدا ‪ ،‬ئۇ ۋە ھاۋا ئانا قىلغان ئىشلىرىدىن قاتتىق يىغلپ كەتتى‪ .‬ئۇلر مېڭىپ ئاستا‪-‬ئاستا‬ ‫خەزىنە ئۆڭكۈرىگە چۈشتى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئۇلر ئۇنىڭ يېنىغا كەلگەندە ‪ ،‬ئادەم يىغلپ تۇرۇپ ھەۋۋاغا« ‪:‬قاراڭلر ‪ ،‬بۇ دۇنيادىكى تۈرمىمىز ۋە جازالىنىدىغان جاي!‬ ‫" ‪4‬ئۇ باغ بىلەن نېمە سېلىشتۇرۇلدى؟ يەنە بىرىنىڭ بوشلۇقى بىلەن سېلىشتۇرغاندا ئۇنىڭ تارلىقى نېمە؟‬ ‫" ‪5‬ئۇ دەرەخلەرنىڭ يېنىدىكى بۇ تاش نېمە؟ باغنىڭ چىرىغىغا سېلىشتۇرغاندا ‪ ،‬بۇ ئۆڭكۈرنىڭ قاراڭغۇلۇقى نېمە؟‬ ‫« ‪6‬پەرۋەردىگارنىڭ رەھىم‪-‬شەپقىتىگە سېلىشتۇرغاندا ‪ ،‬بۇ پاناھلىنىدىغان تاشنىڭ نېمە؟‬ ‫" ‪7‬بۇ ئۆڭكۈرنىڭ تۇپرىقى باغ‪-‬زېمىنغا سېلىشتۇرغاندا نېمە؟‬ ‫‪ 8‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋا ئانىغا مۇنداق دېدى« ‪:‬كۆزلىرىڭگە ۋە ماڭا قاراڭلر ‪ ،‬ئىلگىرى ئەرشتىكى پەرىشتىلەرنى مەدھىيىلەپ مەدھىيە‬ ‫ئوقۇدى‪ .‬ئۇلرمۇ توختاۋسىز‪.‬‬ ‫« ‪9‬ئەمما ھازىر بىز كۆرگىنىمىزدەك كۆرمەيمىز‪ :‬كۆزىمىز گۆش بولۇپ قالدى ؛ ئۇلر ئىلگىرىكىگە ئوخشاش كۆرەلمەيدۇ‪».‬‬ ‫‪ 10‬ئادەم ھاۋاغا يەنە« ‪:‬بىز باغدا تۇرغىنىمىز ئىلگىرىكى كۈنلەرگە سېلىشتۇرغاندا ‪ ،‬بۈگۈن بەدىنىمىز نېمە؟» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 11‬بۇنىڭدىن كېيىن ئادەم ئۆڭكۈرگە ‪ ،‬ئۆڭكۈرنىڭ ئاستىغا كىرىشنى ياقتۇرمىدى‪ .‬شۇنداقل ئۇ ئەزەلدىن ئۇنىڭغا كىرمىگەن بولتتى‪.‬‬ ‫‪ 12‬لېكىن ئۇ خۇدانىڭ ئەمرىگە باش ئەگدى‪ .‬ھەمدە ئۆز‪-‬ئۆزىگە« ‪:‬ئۆڭكۈرگە كىرمىسەم ‪ ،‬مەن يەنە قانۇنغا خىلپلىق قىلغۇچى بولىمەن»‬ ‫دېدى‪.‬‬ ‫‪5‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۆڭكۈرگە كىردى ۋە ئۇلر ئۆزلىرى بىلگەن ‪ ،‬ئەمما ئۆزلىرى بىلىدىغان ئۆز تىلىدا دۇئا قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئۇلر دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلىۋاتقاندا ‪ ،‬ئادەم كۆزىنى تىكىپ ‪ ،‬ئۈستىنى يېپىپ تۇرغان تاش ۋە ئۆڭكۈرنىڭ ئۆگزىسىنى كۆردى‪ .‬شۇنداق قىلىپ ئۇ‬ ‫ئاسماننىمۇ ‪ ،‬خۇدانىڭ مەخلۇقاتلىرىنىمۇ كۆرەلمىدى‪ .‬شۇنىڭ بىلەن ئۇ يىغلپ كۆكرىكىگە قاتتىق ئۇردى ‪ ،‬تاكى ئۇ چۈشۈپ كەتكۈچە‪.‬‬ ‫‪ 3‬ھاۋا ئانا يىغلپ ئولتۇردى‪ .‬چۈنكى ئۇ ئۇنىڭ ئۆلگەنلىكىگە ئىشىنەتتى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئاندىن ئۇ ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬قولىنى خۇداغا سۇندى ۋە رەھىم‪-‬شەپقەت ۋە رەھىم‪-‬شەپقەت بىلەن ئەرز قىلدى ۋە مۇنداق دېدى« ‪:‬ئى خۇدا ‪،‬‬ ‫مېنىڭ گۇناھىمنى ‪ ،‬مېنى سادىر قىلغان گۇناھىمنى مەغپىرەت قىلغىن ‪ ،‬ئۇنى ماڭا قارشى قىلما‪.‬‬ ‫« ‪5‬چۈنكى ‪ ،‬مەن پەقەت خىزمەتكارىڭنى باغدىن بۇ يوقىلىپ كەتكەن ئۆيگە ‪ ،‬يورۇقلۇقتىن قاراڭغۇلۇققا ۋە خۇشاللىق ماكانىدىن بۇ تۈرمىگە‬ ‫تاشلىدىم‪.‬‬ ‫« ‪6‬ئى خۇدا ‪ ،‬خىزمەتكارىڭنىڭ شۇنداق يىقىلغانلىقىغا قاراڭ ۋە ئۇنى ئۆلۈمدىن تىرىلدۈرگىن ‪ ،‬شۇنداق قىلسا ‪ ،‬ئۇ مەن ئارقىلىق قىلغان‬ ‫گۇناھلىرىغا توۋا قىلىدۇ‪.‬‬ ‫« ‪7‬ئۇنىڭ جېنىنى بىر قېتىم ئېلىۋەتمەڭلر ‪ ،‬لېكىن ئۇ تەۋبە قىلغاندىن كېيىن تۇرسۇن ۋە ئۆلۈشتىن بۇرۇنقىدەك ئىرادىڭىزنى قىلسۇن‪.‬‬ ‫« ‪8‬ئەگەر سەن ئۇنى تىرىلدۈرمىسەڭ ‪ ،‬ئى خۇدا ‪ ،‬مېنىڭ ئۇنىڭغا ئوخشاش بولۇشىم ئۈچۈن جېنىمنى ئېلىپ كەتكىن ؛ مېنى بۇ زىنداندا يالغۇز‬ ‫قويماڭ ‪ ،‬چۈنكى مەن بۇ دۇنيادا يالغۇز تۇرالمايمەن ‪ ،‬پەقەت ئۇنىڭ بىلەنل‪.‬‬ ‫« ‪9‬ئى خۇدا ‪ ،‬سەن ئۇنىڭغا ئۇيقۇنىڭ كېلىپ چىقىشىنى كەلتۈرۈپ چىقاردىڭ ۋە ئۇنىڭ يېنىدىن بىر سۆڭەك ئېلىپ ‪ ،‬ئىلھىي كۈچ‪-‬قۇدرىتىڭ‬ ‫بىلەن گۆشنى ئۇنىڭ ئورنىغا ئەسلىگە كەلتۈردىڭ‪.‬‬ ‫« ‪10‬سەن مېنى ‪ ،‬سۆڭەكنى ئېلىپ ‪ ،‬ماڭا ئوخشاش يۈرەك ‪ ،‬ئەقىل ۋە سۆز بىلەن پارقىراق بىر ئايال قىلدىڭ ؛ گۆش بىلەن ئۇنىڭكىگە‬ ‫ئوخشاش ؛ سەن مېنى رەھىم‪-‬شەپقىتىڭ ۋە كۈچ‪-‬قۇدرىتىڭ بىلەن ئۇنىڭ چىرايىغا ئوخشىتىپ ياسىدىڭ‪.‬‬ ‫« ‪11‬ئى رەببىم ‪ ،‬مەن ۋە ئۇ بىرمىز ‪ ،‬ئى خۇدا ‪ ،‬ياراتقۇچىمىز ‪ ،‬سەن بىر كۈندە ئىككىمىزنى ياراتقان سەن‪.‬‬ ‫« ‪12‬ئى خۇدا ‪ ،‬ئۇنىڭغا ھاياتلىق بەرگىن ‪ ،‬ئۇ بىزنىڭ گۇناھلىرىمىز سەۋەبىدىن بىز بۇ يەردە تۇرساق ‪ ،‬ئۇ بۇ غەلىتە تۇپراقتا مەن بىلەن بىللە‬ ‫بولسۇن‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 13‬ئەگەر سەن ئۇنىڭغا ھاياتلىق بەرمىسەڭ ‪ ،‬مېنى ‪ ،‬مېنىمۇ ئۇنىڭغا ئوخشاش ئېلىپ كەت ‪ ،‬ئىككىمىز بىر كۈندە ئۆلىمىز‪.‬‬ ‫‪ 14‬ھەۋۋا قاتتىق يىغلپ ‪ ،‬ئاتىمىز ئادەمگە يىقىلدى‪ .‬ئۇنىڭ قاتتىق قايغۇسىدىن‪.‬‬ ‫‪6‬باب‬‫‪ 1‬لېكىن خۇدا ئۇلرغا قارىدى‪ .‬چۈنكى ئۇلر قاتتىق قايغۇ ئىچىدە ئۆزىنى ئۆلتۈرگەن‪.‬‬ ‫‪ 2‬لېكىن ‪ ،‬ئۇلرنى تىرىلدۈردى ۋە ئۇلرغا تەسەللى بەردى‪.‬‬ ‫‪ 3‬شۇڭا ‪ ،‬ئۇ ئۆز سۆزىنى ئۇلرغا ئەۋەتتى‪ .‬ئۇلرنىڭ ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬دەرھال تىرىلىشى كېرەك‪.‬‬ ‫‪ 4‬پەرۋەردىگار ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا مۇنداق دېدى« ‪:‬مەن سېنى قويغان باغدىن چىققۇچە ‪ ،‬ئۆز ئىختىيارىڭ بىلەن خىلپلىق قىلدىڭ‪.‬‬ ‫" ‪5‬ئۆز ئىختىيارىڭىز بىلەن ئىلھلىق ‪ ،‬ئۇلۇغلۇق ۋە مەندەك ئۇلۇغ دۆلەتكە بولغان ئىنتىلىشىڭىزدىن ھالقىپ كەتتىڭىز‪ .‬شۇنداق قىلىپ سىزنى‬ ‫ئەينى ۋاقىتتىكى يورۇق تەبىئىتىدىن مەھرۇم قىلدىم ۋە سىزنى باغدىن بۇ يەرگە ‪ ،‬قوپال ۋە ئاۋارىچىلىقلرغا تولدۇردۇم‪.‬‬ ‫" ‪6‬ئەگەر سەن مېنىڭ ئەمرىمگە خىلپلىق قىلىپ ‪ ،‬مېنىڭ قانۇنىمنى ئىجرا قىلمىغان بولساڭ ‪ ،‬مەن كەلمەسلىكىڭنى بۇيرۇغان دەرەخنىڭ‬ ‫مېۋىسىنى يېمىگەن بولساڭ! باغدا مېۋىلىك دەرەخلەر بار ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬لېكىن ‪ ،‬شەيتان شەيتاننىڭ تۇنجى مال‪-‬مۈلكىدە توختاپ قالمىدى ‪ ،‬ئۇنىڭ ئىمانىنى ساقلپ قالمىدى ‪ ،‬مەن ئۇنىڭغا ياخشى نىيەت قىلمىدىم ‪،‬‬ ‫گەرچە مەن ئۇنى ياراتقان بولساممۇ ‪ ،‬مېنى ھېچنىمىگە قارىماي ‪ ،‬ئىلھنى ئىزدەپ ‪ ،‬ئۇنى ئاسماندىن چۈشۈرۈۋەتتىم‪.‬‬ ‫« ‪8‬سەن مېنىڭ ئەمرگە خىلپلىق قىلدىڭ ‪ ،‬شۇڭا مەن بۇ قايغۇلرنى سىلەرگە ئېلىپ كەلدىم‪.‬‬ ‫« ‪9‬چۈنكى مەن ياراتقۇچى خۇدا ‪ ،‬مەن مەخلۇقاتلىرىمنى ياراتقاندا ‪ ،‬ئۇلرنى يوقىتىشنى ئويلىمىدىم‪ .‬ئەمما ئۇلر مېنىڭ ئاچچىقىمنى قاتتىق‬ ‫قوزغاتقاندىن كېيىن ‪ ،‬ئۇلر تەۋبە قىلغۇچە ئۇلرنى ئېغىر ۋابا بىلەن جازالىدىم‪.‬‬ ‫‪ 10‬لېكىن ‪ ،‬ئەكسىچە ‪ ،‬ئۇلر گۇناھلىرىنى داۋاملشتۇرۇۋەرسە ‪ ،‬ئۇلر مەڭگۈ لەنەتكە ئۇچرايدۇ ‪».‬‬ ‫‪7‬باب‬‫‪ 1‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا خۇدادىن كەلگەن بۇ سۆزلەرنى ئاڭلپ يىغلپ كەتتى‪ .‬ئەمما ئۇلر قەلبىنى خۇداغا باغلىدى ‪ ،‬چۈنكى ئۇلر‬ ‫ھازىر رەببىنىڭ ئۇلرغا ئاتا ۋە ئانادەك ئىكەنلىكىنى ھېس قىلدى‪ .‬شۇ سەۋەبتىن ئۇلر ئۇنىڭ ئالدىدا يىغلپ ‪ ،‬ئۇنىڭدىن رەھىم‪-‬شەپقەت تەلەپ‬ ‫قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئۇلرغا رەھىم قىلدى ۋە مۇنداق دېدى« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬مەن سەن بىلەن ئەھدە تۈزدۈم ‪ ،‬مەن ئۇنىڭدىن يۈز ئۆرۈمەيمەن ‪،‬‬ ‫ئۇلۇغ بەش يېرىم كۈنلۈك ئەھدىم ئەمەلگە ئاشمىغۇچە ‪ ،‬سېنى باغقا قايتمايمەن‪».‬‬ ‫‪ 3‬ئادەم ئادەم خۇداغا« ‪:‬ئى رەببىم ‪ ،‬سەن بىزنى ياراتتىڭ ۋە بىزنى باغدا بولۇشقا ليىق قىلدىڭ ؛ مەن گۇناھ سادىر قىلىشتىن ئىلگىرى ‪ ،‬بارلىق‬ ‫ھايۋانلرنىڭ يېنىمغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ ئىسمىنى قوياي دەپ ساراڭ بولدۇڭ‪.‬‬ ‫« ‪4‬سېنىڭ شەپقىتىڭ ئۇ ۋاقىتتا ئىدى ‪ ،‬مەن ھەر بىر ئادەمگە ئۆز كۆڭلۈڭ بويىچە ئىسىم قويدۇم ‪ ،‬سەن ئۇلرنىڭ ھەممىسىنى ماڭا‬ ‫بويسۇندۇردىڭ‪.‬‬ ‫« ‪5‬ئى رەببىم خۇدا ‪ ،‬مەن سېنىڭ ئەمرۈڭگە خىلپلىق قىلغانلىقىم ئۈچۈن ‪ ،‬بارلىق ھايۋانلر ماڭا قارشى چىقىپ ‪ ،‬مېنى ۋە قۇلۇڭ ھاۋۋانى‬ ‫يەپ كېتىدۇ‪.‬‬ ‫« ‪6‬ئى خۇدا ‪ ،‬مەندىن ئۆتۈنەيكى ‪ ،‬سەن بىزنى باغدىن چىقارغىنىڭدىن ۋە بىزنى يات بىر دۆلەتكە ئايلندۇرغىنىڭدىن ‪ ،‬ھايۋانلرنىڭ بىزگە‬ ‫زىيانكەشلىك قىلىشىغا يول قويمايسەن‪».‬‬ ‫‪ 7‬پەرۋەردىگار ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ بۇ سۆزلىرىنى ئاڭلىغاندىن كېيىن ‪ ،‬ئۇنىڭغا ئىچ ئاغرىتتى ۋە ئۆزىنىڭ بۇ يەردىكى ھايۋانلرنىڭ‬ ‫ئورنىدىن تۇرۇپ ئۇنى ۋە ھاۋانى يەيدىغانلىقىنى ھەقىقىي ئېيتقانلىقىنى ھېس قىلدى ‪ ،‬چۈنكى ئۇ ‪ ،‬پەرۋەردىگار ‪ ،‬ئۇلرنىڭ گۇناھلىرى‬ ‫سەۋەبىدىن ئۇلرغا ئىككى ئاچچىقلنغان‪.‬‬ ‫‪ 8‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬خۇدا ھايۋانلرغا ‪ ،‬قۇشلرغا ۋە يەر يۈزىدىكى بارلىق جانلىقلرغا ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ قېشىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭ بىلەن‬ ‫تونۇشۇشقا ۋە ئۇنى ۋە ھاۋا ئانىنى ئاۋارە قىلماسلىققا بۇيرۇدى‪ .‬شۇنداقل ئۇلرنىڭ ئەۋلدلىرى ئىچىدىكى ياخشى ۋە ھەققانىي ئادەملەرنىڭ‬ ‫ھېچقايسىسى يوق‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئاندىن ‪ ،‬ھايۋانلر خۇدانىڭ ئەمرى بويىچە ئادەمگە سەجدە قىلدى‪ .‬ئۇنىڭدىن باشقا ‪ ،‬خۇدا ئۇنىڭغا ئاچچىقلنغان يىلندىن باشقا‪ .‬ئۇ ھايۋانلر‬ ‫بىلەن ئادەمگە كەلمىدى‪.‬‬ ‫‪8‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ئادەم يىغلپ تۇرۇپ« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬بىز باغدا تۇرغاندا ۋە يۈرىكىمىز كۆتۈرۈلۈپ ‪ ،‬جەننەتتە مەدھىيە ئوقۇيدىغان پەرىشتىلەرنى‬ ‫كۆردۇق ‪ ،‬ئەمما ھازىر بۇرۇنقىدەك كۆرمەيمىز ؛ ياق ‪ ،‬ئۆڭكۈرگە كىرگەندە ‪ ،‬بارلىق مەخلۇقاتلر بىزدىن يوشۇرۇندى» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئاندىن ‪ ،‬پەرۋەردىگار خۇدا ئادەمگە« ‪:‬سەن ماڭا بويسۇنغان چېغىڭدا ‪ ،‬ئىچىڭدە پارلق تەبىئەتكە ئىگە ئىدىڭ ‪ ،‬شۇ سەۋەبتىن يىراقتىكى‬ ‫ئىشلرنى كۆرەلەيسەن‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا بۇ سۆزلەرنى خۇدادىن ئاڭلىغاندىن كېيىن ‪ ،‬ئۇلر يولغا چىقتى‪ .‬ئۇنى قايغۇ‪-‬ھەسرەت بىلەن مەدھىيىلەش ۋە ئۇنىڭغا‬ ‫دۇئا قىلىش‪.‬‬ ‫‪ 4‬خۇدا ئۇلر بىلەن ئالقە قىلىشنى توختاتتى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪9‬باب‬‫‪ 1‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا خەزىنە ئۆڭكۈرىدىن چىقىپ ‪ ،‬باغنىڭ دەرۋازىسىغا يېقىنلشتى ‪ ،‬ئۇلر ئۇ يەردە قاراپ تۇرۇپ ‪ ،‬ئۇنىڭدىن‬ ‫يىراقلپ يىغلپ كەتتى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا باغنىڭ دەرۋازىسى ئالدىدىن ئۇنىڭ جەنۇب تەرىپىگە باردى ۋە ئۇ يەردە ھاياتلىق دەرىخىنىڭ يىلتىزىدىن باغنى‬ ‫سۇغارغان ۋە ئۇ يەردىن يەر يۈزىدىكى تۆت دەرياغا ئايرىلغان سۇنى تاپتى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئۇلر كېلىپ ‪ ،‬بۇ سۇغا يېقىنلشتى‪ .‬ھەمدە ئۇنىڭ باغدىكى ھاياتلىق دەرىخىنىڭ يىلتىزىدىن چىققان سۇ ئىكەنلىكىنى كۆردى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئادەم باغدىن ئۈزۈلۈپ كەتكەنلىكى ئۈچۈن ‪ ،‬يىغلپ يىغلپ ‪ ،‬كۆكرىكىگە ئۇردى‪ .‬ۋە ھاۋاغا‪ : -‬دېدى‪.‬‬ ‫« ‪5‬نېمىشقا ماڭا ‪ ،‬ئۆزۈڭگە ۋە بىزنىڭ ئەۋلدلىرىمىزغا شۇنچە كۆپ باليىئاپەت ۋە جازالرنى ئېلىپ كەلدىڭ؟‪».‬‬ ‫‪ 6‬ھاۋا ئانا ئۇنىڭغا« ‪:‬يىغلپ ‪ ،‬ماڭا بۇ ھېكمەت بىلەن سۆزلەش ئۈچۈن نېمىلەرنى كۆردۈڭ؟» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئۇ ھاۋاغا_ ‪ :‬باغدا بىز بىلەن بىللە بولغان ‪ ،‬باغنىڭ دەرەخلىرىنى سۇغارغان ۋە ئۇ يەردىن ئېقىۋاتقان بۇ سۇنى كۆرمىدىڭمۇ؟‬ ‫« ‪8‬بىز باغدا تۇرغان چېغىمىزدا ئۇنىڭغا كۆڭۈل بۆلمىدۇق ؛ ئەمما بۇ غەلىتە تۇپراققا كەلگەندىن بۇيان ‪ ،‬بىز ئۇنى ياخشى كۆرىمىز ۋە ئۇنى‬ ‫بەدىنىمىز ئۈچۈن ئىشلىتىشكە ئايلندۇرىمىز‪».‬‬ ‫‪ 9‬لېكىن ‪ ،‬ھاۋا ئانا ئۇنىڭدىن بۇ سۆزلەرنى ئاڭلپ يىغلپ كەتتى‪ .‬ئۇلر يىغلىغاندىن كېيىن ‪ ،‬ئۇلر سۇغا چۈشۈپ كەتتى‪ .‬ھەمدە ئۇلر‬ ‫ئۆزلىرىگە خاتىمە بەرگەن بولتتى ‪ ،‬شۇڭا ھەرگىز قايتىپ كېلىپ يارىتىلىشنى كۆرمەيدۇ‪ .‬چۈنكى ئۇلر يارىتىلىش خىزمىتىگە قارىغىنىدا ‪،‬‬ ‫چوقۇم ئۆزىگە خاتىمە بېرىشى كېرەكلىكىنى ھېس قىلدى‪.‬‬ ‫‪10‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬رەھىمدىل ۋە مەرھەمەتلىك خۇدا ئۇلرغا سۇدا ياتقانلىقىنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئۆلۈمگە ئاز قالدى‪ .‬ئۇلرنى پەرىشتە ئەۋەتتى‪ .‬ئۇلرنى‬ ‫پەرىشتە ئەۋەتتى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئاندىن پەرىشتە خۇدانىڭ يېنىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇنى قارشى ئالدى ۋە« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬مەخلۇقاتلىرىڭ ئاخىرقى نەپەس ئالدى» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئۆز سۆزىنى ئادەم ۋە ھەۋۋاغا ئەۋەتتى ‪ ،‬ئۇلر ئۇلرنى ئۆلۈمدىن تىرىلدۈردى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئادەم تىرىلگەندىن كېيىن مۇنداق دېدى« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬بىز باغدا تۇرغان چېغىمىزدا بۇ سۇنى تەلەپ قىلمىدۇق ۋە ئۇنىڭغا كۆڭۈل بۆلمىدۇق ‪،‬‬ ‫ئەمما بۇ تۇپراققا كەلگەندىن كېيىن بىز ئۇنى قىللمايمىز‪».‬‬ ‫‪ 5‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمغا مۇنداق دېدى« ‪:‬سەن مېنىڭ بۇيرۇقۇمدا تۇرۇپ ‪ ،‬يورۇق پەرىشتە ئىدىڭ ‪ ،‬بۇ سۇنى بىلمەيسەن‪.‬‬ ‫‪ 6‬لېكىن ‪ ،‬سەن مېنىڭ ئەمرىمگە خىلپلىق قىلدىڭ ‪ ،‬سۇسىز قىللمايسەن ‪ ،‬بۇ يەردە بەدىنىڭىزنى يۇيۇپ ئۆسۈۋالىسىز ‪ ،‬چۈنكى ئۇ ھازىر‬ ‫ھايۋانلرغا ئوخشايدۇ ۋە سۇغا ئېىتىياجلىق ‪».‬‬ ‫‪ 7‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا بۇ سۆزلەرنى خۇدادىن ئاڭلىغاندىن كېيىن ‪ ،‬قاتتىق يىغلىدى‪ .‬ئادەم ئەلەيىىسسالم خۇدادىن ئۇنىڭ باغقا قايتىپ‬ ‫كېلىشىنى ئۆتۈندى ۋە ئۇنىڭغا ئىككىنچى قېتىم قارىدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬لېكىن ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمغا« ‪:‬مەن ساڭا ۋەدە بەردىم ‪ ،‬بۇ ۋەدىلەر ئەمەلگە ئاشقاندا ‪ ،‬سېنى ۋە سالىى ئەۋلدلىرىڭنى باغقا‬ ‫قايتۇرىمەن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬خۇدا ئادەم بىلەن ئالقە قىلىشنى توختاتتى‪.‬‬ ‫‪11‬باب‬‫‪ 1‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۇسسۇزلۇق ‪ ،‬ئىسسىقلىق ۋە قايغۇ بىلەن كۆيگەنلىكىنى ھېس قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئادەم ئادەم ھەۋۋاغا« ‪:‬بىز ئۆلۈپ كەتسەكمۇ ‪ ،‬بۇ سۇنى ئىچمەيمىز‪ .‬ئەي ھاۋا ‪ ،‬بۇ سۇ بىزنىڭ ئىچكى قىسىملىرىمىزغا كىرسە ‪ ،‬بىزنىڭ ۋە‬ ‫بالىلىرىمىزنىڭ جازاسىنى ئاشۇرىدۇ» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا سۇدىن چېكىنىپ ‪ ،‬ھېچقايسىسىنى ئىچمىدى‪ .‬ئەمما كېلىپ خەزىنە ئۆڭكۈرىگە كىردى‪.‬‬ ‫‪ 4‬بىراق ‪ ،‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋانى كۆرەلمىدى‪ .‬ئۇ پەقەت ئۇنىڭ ئاۋازىنى ئاڭلىدى‪ .‬ئۇ ئادەم ئەلەيىىسسالمنىمۇ كۆرەلمىدى ‪ ،‬ئەمما ئۇنىڭ‬ ‫ئاۋازىنى ئاڭلىدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئادەم قاتتىق ئازاب ئىچىدە يىغلپ ‪ ،‬كۆكرىكىگە ئۇردى‪ .‬ئۇ ئورنىدىن تۇرۇپ ھاۋاغا« ‪:‬سەن نەدە؟» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ھەزرىتى ئەيسا ئۇنىڭغا‪ : -‬مانا مەن بۇ قاراڭغۇلۇقتا تۇرىمەن‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇ ئۇنىڭغا« ‪:‬بىز باغدا تۇرغان چېغىمىزدا ‪ ،‬بىز ياشىغان پارلق تەبىئەتنى ئېسىڭىزدە تۇتۇڭ!‬ ‫" ‪8‬ئەي ھاۋا! باغدا بىزگە قويۇلغان شان‪-‬شەرەپنى ئېسىڭىزدە تۇتۇڭ‪ .‬ئەي ھاۋا! بىز ئۇلرنىڭ ئارىسىغا كۆچۈپ بارغاندا باغدا بىزنى سايە‬ ‫قىلغان دەرەخلەرنى ئېسىڭىزدە تۇتۇڭ‪.‬‬ ‫" ‪9‬ئەي ھاۋا! ئېسىڭىزدە بولسۇنكى ‪ ،‬بىز باغدا تۇرغان چېغىمىزدا ‪ ،‬بىز كېچە‪-‬كۈندۈز بىلمەيتتۇق‪ .‬تۆۋەندە سۇ ئېقىۋاتقان ۋە ئۈستىمىزگە نۇر‬ ‫چاچقان ھاياتلىق دەرىخىنى ئويلڭ! ئەي ھاۋا ‪ ،‬باغ‪-‬زېمىن ۋە ئۇنىڭ يورۇقلۇقىنى ئېسىڭىزدە تۇتۇڭ‪.‬‬ ‫« ‪10‬ئويلڭ ‪ ،‬ھە بىز ئۇ يەردە تۇرغاندا قاراڭغۇلۇق بولمىغان باغنى ئويلڭ‪.‬‬ ‫« ‪11‬بىز بۇ خەزىنە ئۆڭكۈرىگە بالدۇرراق كىرەلمىدۇق ‪ ،‬قاراڭغۇلۇق بىزنى ئورىۋالغاندىن كېيىن ‪ ،‬بىز بىر‪-‬بىرىمىزنى كۆرەلمىگۈچە ؛ بۇ‬ ‫ھاياتنىڭ بارلىق خۇشاللىقى ئاخىرلشتى‪».‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪12‬باب‬‫‪ 1‬ئادەم ۋە ھاۋا ئانا ئادەم ئۇنىڭ كۆكرىكىگە ئۇردى ‪ ،‬ئۇلر تاڭ ئاتقۇچە پۈتۈن كېچىدە ماتەم تۇتتى ‪ ،‬ئۇلر مىيازىيادا كېچىچە ئۇزۇن ئاھ‬ ‫ئۇردى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئادەم قاتتىق غەم‪-‬قايغۇ ۋە قاراڭغۇلۇق سەۋەبىدىن ئۆزىنى ئۇردى ۋە ئۆڭكۈرگە يەرگە تاشلىدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬لېكىن ھاۋا ئانا ئۇنىڭ يەرگە يىقىلغان ئاۋازىنى ئاڭلىدى‪ .‬ئۇ قولى بىلەن ئۇنىڭغا ھېس قىلدى ۋە ئۇنى جەسەتكە ئوخشاش تاپتى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئۇ قورقۇپ ‪ ،‬گەپ قىلماي ‪ ،‬ئۇنىڭ يېنىدا قالدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬رەھىمدىل رەببىمىز ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ ئۆلۈمىگە ۋە ھاۋانىڭ قاراڭغۇلۇقتىن قورققانلىقىغا سۈكۈت قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬خۇدانىڭ سۆزى ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ قېشىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇنى ئۆلۈمدىن تىرىلدۈردى ۋە ھاۋانىڭ گېپىنى ئاچتى‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئادەم ئۆڭكۈردە ئورنىدىن تۇرۇپ« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬نېمىشقا نۇر بىزدىن يىراقلشتى ‪ ،‬قاراڭغۇلۇق ئۈستىمىزگە كەلدى؟ نېمىشقا بىزنى بۇ‬ ‫ئۇزۇن قاراڭغۇلۇقتا تاشلپ كەتتىڭ؟ نېمىشقا بىزنى مۇشۇنداق ئازابليسىز؟‬ ‫« ‪8‬ئى رەببىم ‪ ،‬بۇ قاراڭغۇلۇق بىزگە چۈشۈشتىن ئىلگىرى قەيەردە ئىدى؟ شۇنداق ‪ ،‬بىز بىر‪-‬بىرىمىزنى كۆرەلمەيمىز‪.‬‬ ‫" ‪9‬چۈنكى ‪ ،‬بىز باغدا تۇرغان ۋاقتىمىزدا ‪ ،‬قاراڭغۇلۇقنىڭ نېمە ئىكەنلىكىنى كۆرمىدۇق ‪ ،‬ھەتتا بىلمەيتتۇق‪ .‬مەن ھاۋادىن يوشۇرۇنمىدىم ‪،‬‬ ‫ئۇمۇ مەندىن يوشۇرۇنمىدى ‪ ،‬تاكى ھازىرغىچە ئۇ مېنى كۆرەلمەيدۇ ؛ بىزگە قاراڭغۇلۇق كەلمىدى‪.‬‬ ‫‪ 10‬لېكىن ‪ ،‬ئۇ ئىككىمىز بىر يورۇق نۇردا تۇردۇق‪ .‬مەن ئۇنى كۆردۈم ‪ ،‬ئۇمۇ مېنى كۆردى‪ .‬شۇنداقتىمۇ ھازىر بىز بۇ ئۆڭكۈرگە كىرگەندىن‬ ‫بۇيان ‪ ،‬قاراڭغۇلۇق كەلدى ۋە بىزنى پارچىلىۋەتتى ‪ ،‬شۇڭا مەن ئۇنى كۆرمەيمەن ‪ ،‬ئۇ مېنى كۆرمەيدۇ‪.‬‬ ‫« ‪11‬ئى رەببىم ‪ ،‬سەن بىزنى بۇ قاراڭغۇلۇققا دۇچار قىلمسەن؟‬ ‫‪13‬باب‬‫‪ 1‬رەھىمدىل ۋە رەھىمدىل خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ ئاۋازىنى ئاڭلپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا‪: -‬‬ ‫« ‪2‬ئى ئادەم ‪ ،‬ياخشى پەرىشتە ماڭا ئىتائەت قىلسىل ‪ ،‬ئۇنىڭغا ۋە ئۇنىڭ قوشۇنلىرىغا يورۇق نۇر چۈشتى‪.‬‬ ‫« ‪3‬لېكىن ئۇ مېنىڭ ئەمرىمگە خىلپلىق قىلغاندا ‪ ،‬مەن ئۇنى ئاشۇ يورۇق تەبىئەتتىن مەھرۇم قىلدىم ‪ ،‬ئۇ قاراڭغۇلشتى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئۇ ئاسماندا ‪ ،‬يورۇقلۇق دائىرىسىدە ‪ ،‬قاراڭغۇلۇقنى بىلمەيتتى‪.‬‬ ‫‪ 5‬لېكىن ئۇ گۇناھ قىلدى ‪ ،‬مەن ئۇنى ئاسماندىن يەر يۈزىگە چۈشۈردۈم‪ .‬مانا بۇ قاراڭغۇلۇق ئۇنىڭغا چۈشتى‪.‬‬ ‫« ‪6‬ئەي ئادەم ‪ ،‬سەن مېنىڭ باغچىمدا تۇرۇپ ‪ ،‬ماڭا ئىتائەت قىلغان چېغىڭدا ‪ ،‬بۇ يورۇق نۇرمۇ ئارام ئالدى‪.‬‬ ‫« ‪7‬لېكىن ‪ ،‬سېنىڭ گۇناھلىرىڭنى ئاڭلىغاندىن كېيىن ‪ ،‬سېنى بۇ يورۇق نۇردىن مەھرۇم قىلدىم‪ .‬شۇنداقتىمۇ ‪ ،‬رەھىم‪-‬شەپقىتىم بىلەن سېنى‬ ‫قاراڭغۇلۇققا ئايلندۇرمىدىم ‪ ،‬بەلكى سېنى سوغۇق ۋە ئىسسىققا بەرداشلىق بېرىش ئۈچۈن سېنى بۇ تېرىنى تارقاتقان گۆش تېنىڭ قىلدىم‪.‬‬ ‫" ‪8‬ئەگەر غەزىپىم ساڭا ئېغىر چۈشكەن بولسام ‪ ،‬سېنى ھالك قىلغان بولتتىم ‪ ،‬سېنى قاراڭغۇلۇققا ئايلندۇرغان بولسام ‪ ،‬سېنى‬ ‫ئۆلتۈرگەندەك بولتتىم‪.‬‬ ‫" ‪9‬لېكىن ‪ ،‬رەھىم‪-‬شەپقىتىم بىلەن سېنى سېنى ئۆزۈڭدەك قىلدىم‪ .‬ئەي ئادەم ‪ ،‬سەن مېنىڭ ئەمرىمگە خىلپلىق قىلغىنىڭدا ‪ ،‬سېنى باغدىن ھەيدەپ‬ ‫چىقىپ ‪ ،‬سېنى بۇ زېمىنغا چىقاردىم ۋە سېنى بۇ ئۆڭكۈردە تۇرۇشقا بۇيرۇدۇم‪ .‬مېنىڭ ئەمرىمگە خىلپلىق قىلغانلرغا قاراڭغۇلۇق كەلدى‪.‬‬ ‫« ‪10‬ئەي ئادەم ‪ ،‬بۇ كېچە سېنى ئالدىدى‪ .‬ئۇ مەڭگۈ داۋاملشمايدۇ ؛ پەقەت ئون ئىككى سائەتل بولىدۇ ؛ ئۇ تۈگىگەندە كۈندۈز قايتىپ كېلىدۇ‪.‬‬ ‫« ‪11‬ئاھ ئۇرماڭ ‪ ،‬تەۋرەنمەڭ ‪ ،‬قەلبىڭىزدە بۇ قاراڭغۇلۇقنىڭ ئۇزۇن ۋە ھارغىنلىق بىلەن سۆرەيدىغانلىقىنى ئېيتماڭ ؛ قەلبىڭىزدە سىزنى‬ ‫ئازابليمەن دېمەڭ‪.‬‬ ‫" ‪12‬يۈرىكىڭنى كۈچەيتىڭ ‪ ،‬قورقماڭلر‪ .‬بۇ قاراڭغۇلۇق جازا ئەمەس‪ .‬لېكىن ‪ ،‬ئەي ئادەم ‪ ،‬مەن كۈننى يورۇتۇپ ‪ ،‬قۇياشنى ئۇنىڭغا‬ ‫يورۇتۇپ بەردىم‪ .‬سەن ۋە بالىلىرىڭ خىزمىتىڭنى قىلسۇن‪.‬‬ ‫« ‪13‬چۈنكى مەن سېنىڭ گۇناھ ۋە گۇناھ سادىر قىلىپ ‪ ،‬بۇ زېمىنغا چىقىشىڭنى بىلەتتىم‪ .‬شۇنداقتىمۇ مەن سېنى زورلىمايمەن ‪ ،‬سېنىمۇ‬ ‫ئاڭلىمايمەن ‪ ،‬ئاغزىڭنى يۇممايمەن‪.‬‬ ‫« ‪14‬چۈنكى مەن سېنى نۇردىن ياراتتىم ‪ ،‬مەن سەندىن ۋە سىزگە ئوخشاش نۇر بالىلىرىنى چىقىرىشنى خاليمەن‪.‬‬ ‫‪ 15‬لېكىن ‪ ،‬سەن بىر كۈن مېنىڭ ئەمرۈمگە ئەمەل قىلمىدىڭ‪ .‬مەن يارىتىلىشنى تاماملپ ‪ ،‬ئۇنىڭدىكى بارلىق نەرسىلەرگە بەخت ئاتا قىلغۇچە‪.‬‬ ‫« ‪16‬ئاندىن مەن سېنى دەرەخكە بۇيرۇدۇم ‪ ،‬ئۇنى يېمەڭلر ‪ ،‬لېكىن مەن ئۆزۈمنى ئالدىغان شەيتاننىڭمۇ سېنى ئالدايدىغانلىقىنى بىلەتتىم‪.‬‬ ‫‪ 17‬شۇنىڭ بىلەن ‪ ،‬مەن ئۇنىڭغا دەرەخنىڭ يولى ئارقىلىق ئۇنىڭغا يېقىنلشماسلىقنى بىلدۈردۈم‪ .‬ئۇنىڭ مېۋىسىنى يېمەسلىكنى ‪ ،‬تەمىنى تېتىپ‬ ‫بېقىشنى ‪ ،‬ھەتتا ئۇنىڭ ئاستىدا ئولتۇرماسلىقنى ۋە ئۇنىڭغا بوي سۇنماسلىقنى ئېيتتىم‪.‬‬ ‫« ‪18‬ئەي ئادەم ‪ ،‬مەن ساڭا دەرەخ توغرىسىدا سۆزلىمىگەن ۋە سۆزلىمىگەن بولسام ۋە سېنى بۇيرۇقسىز تاشلپ قويۇپ ‪ ،‬گۇناھ سادىر‬ ‫قىلغان بولسام ‪ -‬ساڭا ھېچقانداق بۇيرۇق بەرمىگەنلىكىم ئۈچۈن ‪ ،‬مەن گۇناھ قىلغان بولتتىم ؛ سەن بۇرۇلۇپ مېنى ئەيىبلەيسەن‪.‬‬ ‫« ‪19‬لېكىن مەن ساڭا بۇيرۇق قىلدىم ۋە سېنى ئاگاھلندۇردۇم ‪ ،‬سەن يىقىلدىڭ‪ .‬شۇڭا مەخلۇقاتلىرىم مېنى ئەيىبلىيەلمەيدۇ ‪ ،‬ئەمما ئەيىب پەقەت‬ ‫ئۇلرنىڭ ئۈستىگە‪.‬‬ ‫« ‪20‬ئى ئادەم ‪ ،‬مەن سېنى ۋە سەندىن كېيىنكى بالىلىرىڭنى ئۇلر ئۈچۈن ئىشلەش ۋە ئۇلر ئۈچۈن جاپالىق ئىشلەش ئۈچۈن كۈن قىلدىم‪ .‬مەن‬ ‫ئۇلرنى ئۇلرنىڭ خىزمىتىدە ئارام ئالغۇدەك كېچە قىلدىم‪.‬‬ ‫« ‪21‬ئەي ئادەم ‪ ،‬قاراڭغۇلۇق ئاز قالدى ‪ ،‬پات يېقىندا كۈندۈز پەيدا بولىدۇ‪».‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪14‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا خۇداغا« ‪:‬ئى رەببىم ‪ ،‬جېنىمنى ئال ‪ ،‬مەن بۇ قاراڭغۇلۇقنى ئەمدى كۆرمىگىن ياكى مېنى قاراڭغۇلۇق بولمىغان جايغا ئېلىپ‬ ‫كەت» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬لېكىن ‪ ،‬پەرۋەردىگار خۇدا ئادەمگە مۇنداق دېدى« ‪:‬بىلىپ قويۇڭلركى ‪ ،‬مەن سىلەرگە ۋەدە قىلغان ھەر كۈنى ‪ ،‬بۇ ئەھدە ئەمەلگە‬ ‫ئاشقۇچە ‪ ،‬بۇ قاراڭغۇلۇق سەندىن ئۆتىدۇ‪ .‬مەن سېنى قۇتۇلدۇرۇپ ‪ ،‬باغقا قايتا ئەكېلىپ ‪ ،‬سەن ئارزۇ قىلىدىغان يورۇقلۇق ماكانىغا ئېلىپ‬ ‫بارىمەن‪.‬‬ ‫‪ 3‬خۇدا يەنە ئادەم ئەلەيىىسسالمغا مۇنداق دېدى« ‪:‬گۇناھلىرىڭ سەۋەبىدىن ساڭا ئېلىپ كەلگەن بۇ ئازاب‪-‬ئوقۇبەتلەرنىڭ ھەممىسى سېنى‬ ‫شەيتاننىڭ قولىدىن قۇتۇلدۇرمايدۇ ۋە سېنى قۇتۇلدۇرالمايدۇ‪.‬‬ ‫" ‪4‬لېكىن مەن شۇنداق قىلىمەن‪ .‬مەن ئاسماندىن چۈشۈپ ‪ ،‬سېنىڭ ئەۋلدلىرىڭنىڭ گۆشى بولۇپ ‪ ،‬سەن تارتقان ئاجىزلىقىڭنى ئۈستىگە‬ ‫ئالغىنىمدا ‪ ،‬بۇ ئۆڭكۈردە چۈشكەن قاراڭغۇلۇق قەبرىدە ماڭا كېلىدۇ ‪ ،‬مەن سېنىڭ ئەۋلدلىرىڭنىڭ تېنىدە‪.‬‬ ‫« ‪5‬مەن يىلسىز ‪ ،‬يىللر ‪ ،‬ۋاقىتلر ‪ ،‬ئايلر ۋە كۈنلەرنىڭ ھېسابىغا بويسۇنىمەن ‪ ،‬سېنى قۇتۇلدۇرۇش ئۈچۈن ‪ ،‬مەن ئىنسانلرنىڭ‬ ‫ئوغۇللىرىدىن ھېسابلىنىمەن‪».‬‬ ‫‪ 6‬خۇدا ئادەم بىلەن ئالقە قىلىشنى توختاتتى‪.‬‬ ‫‪15‬باب‬‫ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا خۇدانىڭ ئۇلرغا قىلغان كۈنلىرى ئەمەلگە ئاشمىغۇچە باغقا قايتىپ كەلمەسلىكى ئۈچۈن ئۇلرغا قىلغان‬ ‫سۆزى سەۋەبىدىن يىغلپ كەتتى‪ .‬لېكىن كۆپىنچە ھاللردا خۇدا ئۇلرغا نىجات تېپىشى ئۈچۈن ئازابلىنىشى كېرەكلىكىنى ئېيتقانىدى‪.‬‬ ‫‪16‬باب‬‫‪ 1‬بۇ ئىشتىن كېيىن ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۆڭكۈردە تۇرۇپ دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلىش ۋە يىغلشتىن توختىدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬نۇرنىڭ ئۇلرغا قايتىپ كەلگەنلىكىنى كۆرۈپ ‪ ،‬قورقۇشتىن ئۆزىنى قاچۇرۇپ ‪ ،‬قەلبىنى مۇستەھكەملىدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئاندىن ئادەم ئۆڭكۈردىن چىقىشقا باشلىدى‪ .‬ئۇ ئاغزىغا كېلىپ ‪ ،‬ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬يۈزنى شەرققە بۇراپ ‪ ،‬قۇياشنىڭ پارقىراپ تۇرغان‬ ‫قۇياش نۇرىنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئۇنىڭ بەدىنىدىكى ئىسسىقلىقنى ھېس قىلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭدىن قورقۇپ ‪ ،‬كۆڭلىدە بۇ يالقۇننىڭ ئۇنى قىيناش ئۈچۈن‬ ‫چىققانلىقىنى ئويلىدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئاندىن ئۇ يىغلپ ‪ ،‬كۆكرىكىگە ئۇرۇلدى ۋە ئۇنىڭ يۈزىگە يەرگە يىقىلدى ۋە ئۇنىڭ تەلىپىنى ئوتتۇرىغا قويدى‪: -‬‬ ‫« ‪5‬ئى رەببىم ‪ ،‬مېنى قىينىماڭ ‪ ،‬مېنى ئىستېمال قىلماڭ ‪ ،‬شۇنداقل جېنىمنى يەر يۈزىدىن تارتىۋالماڭ‪».‬‬ ‫‪ 6‬چۈنكى ئۇ قۇياشنى خۇدا دەپ ئويلىدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئۇ باغدا تۇرغان چېغىدا ‪ ،‬خۇدانىڭ ئاۋازىنى ۋە باغدا چىقارغان ئاۋازىنى ئاڭلىغان ۋە ئۇنىڭدىن قورققاندەك ‪ ،‬ئادەم ئەزەلدىن قۇياشنىڭ‬ ‫پارلق نۇرىنى كۆرمىگەن ‪ ،‬شۇنداقل ئوت يالقۇنى ئۇنىڭ بەدىنىگە تەگمىگەن‪.‬‬ ‫‪ 8‬شۇنىڭ ئۈچۈن ‪ ،‬ئۇ قۇياش نۇرىدىن يېنىپ ‪ ،‬قۇياشتىن قورقاتتى‪ .‬ئۇ خۇدانى ئۆزى بەلگىلىگەن كۈنلەرنىڭ ھەممىسىدە ئۇنى ئازابلشنى‬ ‫مەقسەت قىلدى دەپ ئويلىدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬چۈنكى ئادەم ئەلەيىىسسالممۇ ئۆز خىيالىدا مۇنداق دېدى‪ :‬خۇدا بىزنى قاراڭغۇلۇققا دۇچار قىلمىغاچقا ‪ ،‬قاراڭ ‪ ،‬ئۇ بۇ قۇياشنىڭ چىقىشىنى‬ ‫ۋە بىزنى ئىسسىق ئوت بىلەن ئازابلىدى‪.‬‬ ‫‪ 10‬لېكىن ئۇ كۆڭلىدە شۇنداق ئويلۋاتقاندا ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئۇنىڭ قېشىغا كېلىپ‪: -‬‬ ‫« ‪11‬ئى ئادەم ‪ ،‬ئورنۇڭدىن تۇر ‪ ،‬بۇ قۇياش خۇدا ئەمەس ‪ ،‬بەلكى ئۇ كۈندۈزدە يورۇقلۇق ئاتا قىلىش ئۈچۈن يارىتىلغان‪.‬‬ ‫‪ 12‬لېكىن ‪ ،‬مەن كېچىدە سىزگە تەسەللى بەرگەن خۇدامەن‪.‬‬ ‫‪ 13‬خۇدا ئادەم بىلەن ئالقە قىلىشنى توختاتتى‪.‬‬ ‫‪17‬باب‬‫‪ 1‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۆڭكۈرنىڭ ئېغىزىدىن چىقىپ باغقا قاراپ ماڭدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئۇلر ئۇنىڭغا يېقىنلشقاندا ‪ ،‬شەيتان ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنى ئالداپ كەلگەن غەرب دەرۋازىسىنىڭ ئالدىدا‪ .‬شەيتانغا ئايلنغان يىلن‬ ‫دەرۋازىنىڭ ئالدىغا كېلىپ ‪ ،‬قايغۇ‪-‬ھەسرەت بىلەن توپا‪-‬چاڭنى يالپ ‪ ،‬كۆكرىكىنى يەرگە ئۇرۇپ ‪ ،‬خۇدادىن كەلگەن لەنەت سەۋەبىدىن‪.‬‬ ‫‪ 3‬يىلن يىلن بارلىق ھايۋانلرنىڭ ئىچىدە ئەڭ ئۇلۇغ بولغان بولسا ‪ ،‬ئۇ ھازىر ئۆزگىرىپ تېيىلغاق بولۇپ ‪ ،‬ھەممىدىن ناچار بولۇپ ‪،‬‬ ‫كۆكرىكىگە سىيرىلىپ قورسىقىغا كەتتى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئۇ بارلىق ھايۋانلرنىڭ ئىچىدە ئەڭ چىرايلىق بولغىنى بىلەن ‪ ،‬ئۇ ئۆزگەرتىلگەن ۋە ئۇلرنىڭ ئىچىدىكى ئەڭ سەت بولۇپ قالغان‪ .‬ھازىر‬ ‫ئەڭ ياخشى يېمەكلىكلەرنى يېيىشنىڭ ئورنىغا ‪ ،‬ئۇ توپا يېيىشكە ئايلندى‪ .‬بۇرۇنقىدەك ‪ ،‬ئەڭ ياخشى جايلردا ئولتۇرۇشنىڭ ئورنىغا ‪ ،‬ئۇ‬ ‫ھازىر توپا‪-‬چاڭ ئىچىدە ياشىدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئۇ بارلىق ھايۋانلرنىڭ ئىچىدە ئەڭ چىرايلىق بولۇپ ‪ ،‬ھەممىسى ئۇنىڭ گۈزەللىكىگە گاچا بولۇپ قالغان بولسا ‪ ،‬ھازىر ئۇلردىن‬ ‫نەپرەتلەندى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 6‬ئۇ يەنە بىر گۈزەل ماكاندا تۇرسا ‪ ،‬باشقا بارلىق ھايۋانلر باشقا يەردىن كەلگەن‪ .‬ئۇلر قەيەردە ئىچسە ‪ ،‬ئۇلرمۇ ئوخشاش ئىچىدۇ‪ .‬ئۇ‬ ‫زەھەرلىك بولۇپ كەتكەندىن كېيىن ‪ ،‬خۇدانىڭ لەنىتى سەۋەبىدىن ‪ ،‬بارلىق ھايۋانلر تۇرالغۇسىدىن قېچىپ كەتتى ‪ ،‬ۋە ئۇ ئىچكەن سۇنى‬ ‫ئىچمەيدۇ‪ .‬ئەمما ئۇنىڭدىن قېچىپ كەتتى‪.‬‬ ‫‪18‬باب‬‫‪ 1‬لەنەتلەنگەن يىلن ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنى كۆرگەندە ‪ ،‬بېشىنى يوغىناپ ‪ ،‬قۇيرۇقىدا تۇرۇپ ‪ ،‬كۆزلىرى قىزىرىپ ‪ ،‬ئۇلرنى‬ ‫ئۆلتۈرگەندەك قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئۇ ھاۋاغا ئۇدۇل كېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭ ئارقىسىدىن يۈگۈردى‪ .‬ئادەم يېنىدا تۇرۇپ يىغلپ كەتتى ‪ ،‬چۈنكى ئۇنىڭ قولىدا يىلننى ئۇرغۇدەك تاياق‬ ‫يوق ‪ ،‬ھەمدە ئۇنى قانداق ئۆلتۈرۈشنى بىلمەيتتى‪.‬‬ ‫‪ 3‬لېكىن ‪ ،‬ھەۋۋا ئۈچۈن يۈرىكى كۆيۈپ ‪ ،‬ئادەم يىلننىڭ يېنىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇنى قۇيرۇقىدىن تۇتتى‪ .‬ئۇنىڭغا بۇرۇلۇپ ئۇنىڭغا‪: -‬‬ ‫« ‪4‬ئى ئادەم ‪ ،‬سەن ۋە ھاۋا ئانا سەۋەبىدىن ‪ ،‬مەن تېيىلغاق بولۇپ ‪ ،‬قورسىقىمغا كەل‪ ».‬ئاندىن ئۇنىڭ كۈچلۈكلىكى سەۋەبىدىن ‪ ،‬ئادەم ئاتا‬ ‫بىلەن ھاۋا ئانىنى يەرگە تاشلىدى ۋە ئۇلرنى ئۆلتۈرگەندەك بېسىم قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬لېكىن ‪ ،‬خۇدا بىر پەرىشتىنى ئەۋەتىپ ‪ ،‬يىلننى ئۇلردىن يىراقلشتۇردى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى يىلننىڭ يېنىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا مۇنداق دېدى« ‪:‬مەن سېنى ئالدى بىلەن سېنى سېغىندىم ‪ ،‬سېنى قورسىقىڭغا‬ ‫ئالدۇردۇم ‪ ،‬لېكىن سېنى سۆزدىن مەھرۇم قىلمىدىم‪.‬‬ ‫« ‪7‬ئەمدى ‪ ،‬گاچا بولۇڭ ‪ ،‬ئەمدى سۆزلىمەڭ ‪ ،‬سەن ۋە مىللىتىڭ ؛ چۈنكى ‪ ،‬ئالدى بىلەن ‪ ،‬مەخلۇقاتلىرىمنىڭ بۇزۇلۇشى سەن ئارقىلىق يۈز‬ ‫بەردى ‪ ،‬ئەمدى ئۇلرنى ئۆلتۈرۈش ئەڭ ئەقىللىق‪».‬‬ ‫‪ 8‬يىلن گاچا بولۇپ قالدى ‪ ،‬ئەمدى گەپ قىلمىدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬خۇدانىڭ بۇيرۇقى بىلەن ئەرشتىن شامال چىقىپ ‪ ،‬يىلننى ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىدىن ئېلىپ چىقىپ ‪ ،‬ئۇنى دېڭىز قىرغىقىغا تاشلىدى ۋە ئۇ‬ ‫ھىندىستانغا چۈشتى‪.‬‬ ‫‪19‬باب‬‫‪ 1‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا خۇدا ئالدىدا يىغلىدى‪ .‬ئادەم ئۇنىڭغا‪: -‬‬ ‫« ‪2‬ئى رەببىم ‪ ،‬مەن ئۆڭكۈردە تۇرغان چېغىمدا ‪ ،‬پەرۋەردىگارىم ساڭا ئېيتتىمكى ‪ ،‬ئېتىزدىكى ھايۋانلر كۆتۈرۈلۈپ مېنى يەپ ‪ ،‬جېنىمنى‬ ‫يەر يۈزىدىن ئۈزۈۋېتىدۇ‪».‬‬ ‫‪ 3‬ئادەم ئەلەيىىسسالم بېشىغا كەلگەن ئىشلر سەۋەبىدىن ‪ ،‬ئۇنىڭ كۆكرىكىگە ئۇرۇلدى ۋە جەسەتكە ئوخشاش يەرگە يىقىلدى‪ .‬ئاندىن ‪،‬‬ ‫خۇدانىڭ سۆزىنى ئۇنىڭغا يەتكۈزدى ۋە ئۇنىڭغا‪ : -‬دېدى‪.‬‬ ‫« ‪4‬ئى ئادەم ‪ ،‬بۇ ھايۋانلرنىڭ ھېچقايسىسى ساڭا ئازار بېرەلمەيدۇ ؛ چۈنكى مەن ھايۋانلرنى ۋە باشقا ھەرىكەتچان نەرسىلەرنى ئۆڭكۈردە‬ ‫سېنىڭ ئالدىڭغا كەلتۈرگىنىمدە ‪ ،‬يىلننىڭ ئۇلر بىلەن بىللە كېلىشىگە يول قويمىدىم ‪ ،‬بولمىسا ئۇ ساڭا قارشى چىقسۇن ‪ ،‬تىترەپ كەتمىسۇن ؛‬ ‫ئۇنىڭدىن قورقۇش قەلبىڭگە چۈشسۇن‪.‬‬ ‫‪ 5‬چۈنكى ‪ ،‬مەن لەنەت قىلىنغان كىشىنىڭ رەزىل ئىكەنلىكىنى بىلەتتىم ‪ ،‬شۇڭا باشقا ھايۋانلر بىلەن يېقىنلىشىشقا يول قويمايمەن‪.‬‬ ‫‪ 6‬لېكىن ‪ ،‬ئەمدى قەلبىڭىزنى مۇستەھكەملەڭ ۋە قورقماڭ ‪ ،‬مەن سىزگە بېكىتكەن كۈنلەرنىڭ ئاخىرىغىچە مەن سىز بىلەن بىللە ‪».‬‬ ‫‪20‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ئادەم يىغلپ تۇرۇپ« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬بىزنى باشقا جايغا ئېلىپ بارغىن ‪ ،‬بۇنداق بولغاندا يىلن بىزگە يېقىن كەلمىسۇن ۋە بىزگە قارشى‬ ‫چىقمايدۇ‪ .‬سېنىڭ خىزمەتكارىڭ ھاۋانى يالغۇز تېپىپ ئۇنى ئۆلتۈرمىسۇن ‪ ،‬چۈنكى ئۇنىڭ كۆزلىرى يوشۇرۇن ۋە رەزىل» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬لېكىن ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا« ‪:‬بۇنىڭدىن كېيىن قورقماڭلر ‪ ،‬مەن ئۇنىڭ يېقىنلىشىشىغا يول قويمايمەن ‪ ،‬مەن ئۇنى سەندىن ‪ ،‬بۇ‬ ‫تاغدىن قوغلپ چىقاردىم ‪ ،‬مەن سېنى ئازابليدىغان ھېچ نەرسە قويمايمەن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا خۇدا ئالدىدا دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلدى ۋە ئۇنىڭغا شۈكۈر ئېيتتى ۋە ئۇلرنى ئۆلۈمدىن قۇتۇلدۇرغانلىقىنى‬ ‫ماختىدى‪.‬‬ ‫‪21‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا باغنى ئىزدەپ باردى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئۇلرنىڭ يۈزىگە ئوت يالقۇنىدەك ئۇرۇلدى‪ .‬ئۇلر ئىسسىقتىن تەر چىقىپ ‪ ،‬پەرۋەردىگارنىڭ ئالدىدا يىغلىدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئۇلر يىغلىغان جاي باغنىڭ غەرب دەرۋازىسىغا قارايدىغان ئېگىز تاغقا يېقىن ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئۆزىنى شۇ تاغنىڭ چوققىسىدىن تاشلىدى‪ .‬ئۇنىڭ چىرايى توم بولۇپ ‪ ،‬گۆشى پارقىراپ تۇراتتى‪ .‬ئۇنىڭدىن نۇرغۇن قانلر‬ ‫ئېقىپ ‪ ،‬ئۆلۈمگە ئاز قالدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬بۇ ۋاقىتتا ‪ ،‬ھاۋا ئانا تاغ ئۈستىدە تۇرۇپ ئۇنىڭ ئۈچۈن يىغلپ تۇرۇپ ‪ ،‬يالغان سۆزلىدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئۇ« ‪:‬مەن ئۇنىڭ ئارقىسىدا ياشاشنى خالىمايمەن ‪ ،‬چۈنكى ئۇنىڭ ئۆزىگە قىلغانلىرىنىڭ ھەممىسى مەن ئارقىلىق» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇ ئۆزىنى ئارقىغا تاشلىدى‪ .‬يىرتىلىپ تاشلر بىلەن ئۇرۇلدى‪ .‬ھەمدە ئۆلۈكتەك يالغان سۆزلىدى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 8‬لېكىن ‪ ،‬مەخلۇقاتلىرىغا قارايدىغان رەھىمدىل خۇدا ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ ئۆلۈك ھالەتتە تۇرغانلىقىغا قاراپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ سۆزىنى‬ ‫ئۇلرغا ئەۋەتتى ۋە ئۇلرنى تىرىلدۈردى‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئادەمگە« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬سەن ئۆزۈڭگە كەلتۈرگەن بۇ ئازاب‪-‬ئوقۇبەتلەرنىڭ ھەممىسى مېنىڭ ھۆكۈمرانلىقىمغا پايدىسىز ‪ ،‬شۇنداقل ‪5500‬‬ ‫يىللىق ئەھدىنى ئۆزگەرتمەيدۇ» دېدى‪.‬‬ ‫‪22‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم خۇداغا« ‪:‬مەن ئىسسىقتا قۇرۇپ كېتىمەن ‪ ،‬مېڭىشتىن ھېرىپ كەتتىم ‪ ،‬مەن بۇ دۇنيادىن خالىيمەن ‪ ،‬قاچان مېنى بۇ يەردىن‬ ‫ئېلىپ چىقىپ ئارام ئالىدىغانلىقىمنى بىلمەيمەن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬پەرۋەردىگار خۇدا ئۇنىڭغا« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬ئۇ كۈنلىرىڭنى ئاخىرلشتۇرمىغۇچە ‪ ،‬ئۇ ھازىر بولمايدۇ‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئادەم خۇداغا مۇنداق دېدى« ‪:‬مەن باغدا تۇرغان چېغىمدا نە ئىسسىقلىقنى ‪ ،‬نە ھارغىنلىقنى ‪ ،‬نە تەۋرەنمەيدىغانلىقىنى ‪ ،‬نە تىترەپ ‪،‬‬ ‫قورقمايدىغانلىقىنى بىلمەيتتىم‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمغا« ‪:‬سەن مېنىڭ ئەمرۈمگە ئەمەل قىلغىنىڭدا ‪ ،‬مېنىڭ نۇرىم ۋە مېىىر‪-‬شەپقىتىم ساڭا تايىنىدۇ ‪ ،‬لېكىن سەن‬ ‫مېنىڭ ئەمرىمگە خىلپلىق قىلغىنىڭدا ‪ ،‬بۇ زېمىندا قايغۇ‪-‬ھەسرەت ۋە ئازاب‪-‬ئوقۇبەتلەر يۈز بەردى» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئادەم يىغلپ تۇرۇپ« ‪:‬ئى رەببىم ‪ ،‬مېنى بۇنىڭ ئۈچۈن ئۈزمىگىن ‪ ،‬مېنى ئېغىر باليىئاپەتلەر بىلەن ئۇرما ‪ ،‬گۇناھلىرىمغا جاۋاب‬ ‫قايتۇرمىغىن ؛ چۈنكى بىز ئۆز خاھىشىمىز بويىچە ‪ ،‬سېنىڭ ئەمگىكىڭگە خىلپلىق قىلىپ ‪ ،‬سېنىڭ قانۇنىڭدىن ۋاز كېچىپ ‪ ،‬دۈشمەن شەيتان‬ ‫بىزنى ئالداپ ‪ ،‬ساڭا ئوخشاش ئىلھ بولۇشقا تىرىشتۇق» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئادەمگە يەنە مۇنداق دېدى« ‪:‬سەن بۇ زېمىندا قورقۇنچ ۋە تىترەپ ‪ ،‬جاپا‪-‬مۇشەققەت ۋە ئازاب‪-‬ئوقۇبەتلەرنى باشتىن‬ ‫كەچۈرۈپ ‪ ،‬بۇ تاغقا چىقىپ ‪ ،‬ئۇنىڭدىن ئۆلۈپ كەتكەچكە ‪ ،‬سېنى قۇتقۇزۇش ئۈچۈن بۇلرنىڭ ھەممىسىنى ئۆزۈمگە ئالىمەن‪».‬‬ ‫‪23‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم تېخىمۇ يىغلپ تۇرۇپ« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬ماڭا قىلغىن ‪ ،‬مەن سېنى قىلغۇدەك ئىش قىل» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬لېكىن ‪ ،‬خۇدا ئۆز سۆزىنى ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىدىن ئالدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئورنىدىن تۇردى‪ .‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋاغا« ‪:‬ئۆزۈڭنى كىيىڭ ‪ ،‬مەنمۇ ئۆزۈمنى باغليمەن» دېدى‪ .‬ئۇ ئادەم‬ ‫ئېيتقاندەك ئۆزىنى باغلىدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا تاش ئېلىپ ‪ ،‬قۇربانلىق سۇپىسىغا قويدى‪ .‬ئۇلر باغنىڭ سىرتىدىكى دەرەخلەردىن يوپۇرماقلىرىنى ئېلىپ‬ ‫تاشلىدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬لېكىن ‪ ،‬ئۇلر قۇمغا چۈشۈپ كەتكەن تۇپراقنى ئارىلشتۇرۇپ ‪ ،‬قۇربانلىق سۇپىسىدا خۇداغا ئاتاپ قۇربانلىق قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا قۇربانلىق سۇپىسىنىڭ ئاستىدا تۇرۇپ يىغلپ كەتتى ۋە شۇنىڭ بىلەن خۇداغا يالۋۇرۇپ« ‪:‬بىزنىڭ گۇناھلىرىمىزنى‬ ‫ۋە گۇناھلىرىمىزنى مەغپىرەت قىلغىن ‪ ،‬رەھىم‪-‬شەپقىتىڭ بىلەن بىزگە قاراڭلر ‪ ،‬چۈنكى بىز باغدا تۇرغان چېغىمىزدا مەدھىيە ۋە مەدھىيە‬ ‫ناخشىلىرىمىز توختىماي سېنىڭ ئالدىڭغا چىقتى‪.‬‬ ‫« ‪7‬ئەمما بىز بۇ غەلىتە تۇپراققا كىرگىنىمىزدە ‪ ،‬ساپ مەدھىيە ئەمدى بىزنىڭ ئەمەس ‪ ،‬ھەققانىي دۇئامۇ ئەمەس ‪ ،‬قەلبلەرنىمۇ ‪ ،‬تاتلىق‬ ‫خىياللرنىمۇ ‪ ،‬نە نەسىىەتلەرنىمۇ ‪ ،‬ئۇزۇن پەرقلەندۈرۈشنىمۇ ‪ ،‬توغرا ھېسسىياتنىمۇ ئەمەس ‪ ،‬يورۇق تەبىئىتىمىزمۇ بىزدىن ئايرىلمىدى‪.‬‬ ‫ئەمما بەدىنىمىز دەسلەپتە يارىتىلغان ئوخشىتىشتىن ئۆزگەردى‪.‬‬ ‫« ‪8‬ھازىر ‪ ،‬بۇ تاشلرغا سۇنۇلغان قېنىمىزنى كۆرۈڭ ۋە باغدا بولغاندا ‪ ،‬بىز ساڭا ئېيتقان مەدھىيەگە ئوخشاش ‪ ،‬ئۇنى قولىمىزدا قوبۇل‬ ‫قىلغىن‪».‬‬ ‫‪ 9‬ئادەم خۇدادىن تېخىمۇ كۆپ تەلەپلەرنى قىلىشقا باشلىدى‪.‬‬ ‫‪24‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن رەھىمدىل خۇدا ‪ ،‬ياخشى ۋە ئىنسانلرنى ياخشى كۆرىدىغان ئادەم ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ۋە ئۇلرنىڭ قېنىغا قارىدى‪ .‬بۇنداق‬ ‫قىلىش ئۈچۈن ئۇنىڭدىن بۇيرۇق يوق‪ .‬ھەزرىتى ئەيسا ئۇلرغا ھەيران قالدى‪ .‬ئۇلرنىڭ قۇربانلىقلىرىنى قوبۇل قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬خۇدا ئۇلرنىڭ ھۇزۇرىدىن ئوتنى ئەۋەتتى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئۇلرنىڭ قۇربانلىقلىرىنىڭ تاتلىق پۇرىقىنى پۇرىدى ۋە ئۇلرغا رەھىم قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئادەمگە كەلدى ۋە ئۇنىڭغا« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬قېنىڭنى تۆككەندەك ‪ ،‬مەنمۇ سېنىڭ ئەۋلدلىرىڭنىڭ تېنىگە ئايلنغاندىن‬ ‫كېيىن ‪ ،‬ئۆز قېنىمنى تۆكۈمەن‪ .‬سەن ئۆلگەندە ‪ ،‬ئەي ئادەم ‪ ،‬مەنمۇ ئۆلىمەن‪ .‬سەن بىر قۇربانلىق سۇپىسى قۇرغاندەك ‪ ،‬مەن يەر يۈزىدە‬ ‫قۇربانلىق سۇپىسى بىلەن تەمىنلەيمەن‪.‬‬ ‫« ‪5‬سەن بۇ قان ئارقىلىق كەچۈرۈم سوراشنى تەلەپ قىلغاندەك ‪ ،‬مەنمۇ قېنىمنىڭ گۇناھلىرىنى كەچۈرۈم قىلىمەن ۋە ئۇنىڭدىكى گۇناھلرنى‬ ‫ئۆچۈرۈۋېتىمەن‪.‬‬ ‫« ‪6‬مانا ئەمدى ‪ ،‬ئەي ئادەم ‪ ،‬مەن سېنىڭ قۇربانلىقىڭنى قوبۇل قىلدىم ‪ ،‬لېكىن مەن سېنى باغلىغان ئەھدە كۈنلىرى ئەمەلگە ئاشمىدى‪ .‬ئۇلر‬ ‫ئەمەلگە ئاشسا ‪ ،‬مەن سېنى باغقا قايتۇرۇپ كېلىمەن‪.‬‬ ‫« ‪7‬ئەمدى ‪ ،‬قەلبىڭنى مۇستەھكەم قىلغىن ‪ ،‬قايغۇ‪-‬ھەسرەت كەلسە ‪ ،‬ماڭا قۇربانلىق قىل ‪ ،‬مەن ساڭا پايدىلىق‪».‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪25‬باب‬‫‪ 1‬بىراق ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ خىيالىدا بارلىقىنى ‪ ،‬دائىم ئۆزىنى ئۆلتۈرىدىغانلىقىنى ۋە قېنى ئۈچۈن ئۇنىڭغا قۇربانلىق قىلىدىغانلىقىنى‬ ‫بىلدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬شۇنىڭ ئۈچۈن ‪ ،‬ھەزرىتى ئەيسا ئۇنىڭغا‪ : -‬ئى ئادەم ‪ ،‬ئۆزۈڭنى شۇ تاغدىن تاشلپ ئۆزۈڭنى ئۆلتۈرمەڭ‪.‬‬ ‫‪ 3‬بىراق ‪ ،‬خۇدا خۇداغا مۇنداق دېدى« ‪:‬سېنىڭ ئەمرلىرىڭگە خىلپلىق قىلغانلىقىم ۋە گۈزەل باغدىن چىققانلىقىم ۋە مېنى مەھرۇم قىلغان‬ ‫پارلق نۇرىڭ ئۈچۈن ۋە ئاغزىمدىن توختىماي مەدھىيىلەنگەنلىكىم ۋە مېنى ياپقان نۇر ئۈچۈن ئۆزەمگە بىراقل خاتىرجەم بولۇش خىيالىمدا‬ ‫ئىدى‪.‬‬ ‫« ‪4‬ئى خۇدا ‪ ،‬سېنىڭ ياخشىلىقىڭ بىلەن مەندىن ئۈزۈل‪-‬كېسىل يىراقلشما ‪ ،‬ھەر قېتىم ئۆلگەندە ماڭا ياخشىلىق قىلغىن ۋە مېنى تىرىلدۈرگىن‪.‬‬ ‫‪ 5‬بۇنىڭ بىلەن ‪ ،‬سىلەرنىڭ رەھىمدىل خۇدا ئىكەنلىكىڭلر مەلۇم بولىدۇ‬ ‫‪ 6‬ئاندىن ئادەم سۈكۈت قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬خۇدانىڭ سۆزى ئۇنىڭ يېنىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا بەخت تىلىدى ‪ ،‬ئۇنىڭغا تەسەللى بەردى ۋە ئۇنىڭ بىلەن بېكىتىلگەن كۈنلەرنىڭ ئاخىرىدا ئۇنى‬ ‫قۇتۇلدۇرىدىغانلىقىنى ۋەدە قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬بۇ ‪ ،‬ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ خۇداغا قىلغان تۇنجى سوۋغىسى ئىدى‪ .‬شۇنداق قىلىپ ئۇنىڭ ئادىتى بولۇپ قالدى‪.‬‬ ‫‪26‬باب‬‫‪ 1‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋا ئانىسىنى ئېلىپ ‪ ،‬ئۇلر ئۆزلىرى تۇرغان خەزىنە ئۆڭكۈرىگە قايتىشقا باشلىدى‪ .‬ئەمما ئۇلر ئۇنىڭغا يېقىندىن‬ ‫يىراقتىن كۆرگەندە ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۇنىڭغا قارىغاندىن كېيىن قاتتىق قايغۇ چۈشتى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋاغا« ‪:‬تاغدا تۇرغاندا ‪ ،‬بىز بىلەن پاراڭلشقان خۇدانىڭ سۆزىدىن تەسەللى تاپتۇق ‪ ،‬شەرقتىن كەلگەن نۇر‬ ‫بىزگە نۇر چاچتى‪.‬‬ ‫‪ 3‬لېكىن ‪ ،‬ھازىر خۇدانىڭ سۆزى بىزدىن يوشۇرۇندى‪ .‬بىزنىڭ ئۈستىمىزدە نۇر چاچقاندەك يوقىلىپ ‪ ،‬قاراڭغۇلۇق ۋە قايغۇ بىزگە چۈشسۇن‪.‬‬ ‫« ‪4‬بىز قاراڭغۇلۇق بىزنى قاپلىغان تۈرمىگە ئوخشايدىغان بۇ ئۆڭكۈرگە كىرىشكە مەجبۇر بولدۇق ‪ ،‬شۇنىڭ بىلەن بىز بىر‪-‬بىرىمىزدىن‬ ‫ئايرىلدۇق‪ .‬سەن مېنى كۆرەلمەيسەن ‪ ،‬سېنىمۇ كۆرەلمەيمەن‪».‬‬ ‫‪ 5‬ئادەم بۇ سۆزلەرنى قىلىپ ‪ ،‬يىغلپ تۇرۇپ ‪ ،‬خۇدا ئالدىدا قوللىرىنى ئۇزاتتى‪ .‬چۈنكى ئۇلر قايغۇغا تولدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئۇلر خۇدادىن قۇياشنى ئۇلرغا ئېلىپ كېلىشنى ۋە ئۇلرغا نۇر چاقىرىشنى ئۆتۈندى‪ .‬شۇنداق قىلىپ قاراڭغۇلۇق ئۇلرغا قايتىپ‬ ‫كەلمىسۇن ۋە ئۇلر بۇ تاشنىڭ ئاستىدا قالمايدۇ‪ .‬ئۇلر قاراڭغۇلۇقنى كۆرمەي ‪ ،‬ئۆلۈشنى ئارزۇ قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا ۋە ئۇلرنىڭ قايغۇ‪-‬ھەسرەتلىرىگە ۋە ئۇلرنىڭ قىلغان بارلىق جاپا‪-‬مۇشەققەتلىرىگە ‪،‬‬ ‫ئىلگىرىكى بەخت‪-‬سائادىتىنىڭ ئورنىغا ‪ ،‬ناتونۇش بىر دۆلەتتە يۈز بەرگەن بارلىق ئازاب‪-‬ئوقۇبەتلەر تۈپەيلىدىن ئۇلرغا كۆڭۈل بۆلدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬شۇنىڭ ئۈچۈن ‪ ،‬خۇدا ئۇلرغا ئاچچىقلنمىدى‪ .‬ئۇلرغا تاقەت قىللمايدۇ‪ .‬ئەمما ئۇ ئۆزى ياراتقان بالىلرغا ئوخشاش ئۇلرغا چىداملىق‬ ‫ۋە سەۋرچان ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئادەمگە كەلدى ۋە ئۇنىڭغا« ‪:‬ئادەم ‪ ،‬قۇياشقا كەلسەك ‪ ،‬مەن ئۇنى ئېلىپ ساڭا ئېلىپ كەلسەم ‪ ،‬كۈن ‪ ،‬سائەت ‪ ،‬يىل‬ ‫ۋە ئايلرنىڭ ھەممىسى بىكار بولىدۇ ‪ ،‬مەن بىلەن تۈزگەن ئەھدىمىز ھەرگىز ئەمەلگە ئاشمايدۇ» دېدى‪.‬‬ ‫« ‪10‬ئاندىن سەن بۇرۇلۇپ ئۇزۇن ۋابادا قالدۇرۇلۇشىڭ كېرەك ‪ ،‬ساڭا مەڭگۈ قۇتۇلۇش قالمايدۇ‪.‬‬ ‫« ‪11‬شۇنداق ‪ ،‬كېچە‪-‬كۈندۈز تۇرغىنىڭدا ‪ ،‬ئۇزۇن بەرداشلىق بەرگىن ۋە روھىڭنى خاتىرجەم قىلغىن‪.‬‬ ‫« ‪12‬ئۇنداقتا ‪ ،‬مەن كېلىپ سېنى قۇتقۇزىمەن ‪ ،‬ئى ئادەم ‪ ،‬سېنىڭ ئازابلىنىشىڭنى خالىمايمەن‪.‬‬ ‫« ‪13‬مەن سەن ياشاۋاتقان بارلىق ياخشى ئىشلرغا ۋە نېمىشقا ئۇلردىن چىققانلىقىڭغا قارىسام ‪ ،‬مەن ساڭا خۇشاللىق بىلەن رەھىم قىلىمەن‪.‬‬ ‫‪ 14‬لېكىن ‪ ،‬مەن ئاغزىمدىن چىققان ئەھدىنى ئۆزگەرتەلمەيمەن ‪ ،‬بولمىسا سېنى باغقا قايتۇرۇپ كەلگەن بولتتىم‪.‬‬ ‫« ‪15‬قانداقل بولمىسۇن ‪ ،‬ئەھدە ئەمەلگە ئاشسا ‪ ،‬مەن ساڭا ۋە ئۇرۇقلىرىڭغا رەھىم‪-‬شەپقەت كۆرسىتىپ ‪ ،‬سېنى خۇشاللىق ۋە ئازاب‪-‬‬ ‫ئوقۇبەت بولمىغان خۇشاللىق يۇرتىغا ئېلىپ كىرىمەن ؛ ئەمما مەڭگۈ خۇشاللىق ‪ ،‬خۇشاللىق ۋە نۇر مەڭگۈ توختاپ قالمايدۇ ‪ ،‬مەڭگۈ توختاپ‬ ‫قالمايدىغان مەدھىيە»‪.‬‬ ‫‪ 16‬خۇدا ئادەمگە يەنە« ‪:‬سەۋر قىلغىن ۋە ئۆڭكۈرگە كىرىڭ ‪ ،‬چۈنكى سەن قورققان قاراڭغۇلۇقنىڭ ئۇزۇنلۇقى ئون ئىككى سائەت بولىدۇ ‪،‬‬ ‫ئاخىرلشقاندا نۇر چىقىدۇ» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 17‬ئادەم ئەلەيىىسسالم خۇدادىن كەلگەن بۇ سۆزلەرنى ئاڭلىغاندىن كېيىن ‪ ،‬ھاۋا ئانا بىلەن ھاۋا ئانا ئۇنىڭ ئالدىدا دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلدى ‪،‬‬ ‫ئۇلرنىڭ قەلبى تەسەللىي بەردى‪ .‬ئۇلر ئادىتى بويىچە ئۆڭكۈرگە قايتىپ كەلدى ‪ ،‬ئۇلرنىڭ كۆزلىرىدىن ياش ئېقىۋاتاتتى ‪ ،‬ئۇلرنىڭ قەلبىدىن‬ ‫قايغۇ ۋە نالە‪-‬پەرياد كەلدى ‪ ،‬ئۇلر روھىنىڭ بەدىنىدىن ئايرىلىشىنى ئۈمىد قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 18‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلدى ‪ ،‬تاكى كېچىنىڭ قاراڭغۇلۇقلىرى كەلگەنگە قەدەر ‪ ،‬ئادەم ھەۋۋادىن ۋە ئۇ ئۇنىڭدىن‬ ‫يوشۇرۇندى‪.‬‬ ‫‪ 19‬ئۇلر دۇئادا تۇرۇپ قالدى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪27‬باب‬‫‪ 1‬بارلىق ياخشىلىقلرنى ئۆچ كۆرىدىغان شەيتان ئۇلرنىڭ دۇئادا قانداق داۋام قىلىۋاتقانلىقىنى ‪ ،‬خۇدانىڭ ئۇلر بىلەن قانداق ئالقە قىلغانلىقىنى‬ ‫ۋە ئۇلرغا تەسەللى بەرگەنلىكىنى ۋە ئۇلرنىڭ قۇربانلىقلىرىنى قانداق قوبۇل قىلغانلىقىنى كۆرگەندە ‪ ،‬شەيتان بىر كۆرۈنۈشنى ئوتتۇرىغا‬ ‫قويدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئۇ قوشۇنلىرىنى ئۆزگەرتىشتىن باشلىدى‪ .‬ئۇنىڭ قولىدا چاقناپ تۇرغان ئوت بولۇپ ‪ ،‬ئۇلر ناھايىتى يورۇق ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇلرنىڭ دۇئاسى سەۋەبىدىن ئۇنىڭغا كىرەلمىگەچكە ‪ ،‬تەختىنى ئۆڭكۈرنىڭ ئېغىزىغا قويدى‪ .‬ئۇ ئۆڭكۈرگە يورۇقلۇق ئاتا قىلدى‪.‬‬ ‫ئۇنىڭ ساھىبجاماللىرى مەدھىيە ئېيتىشقا باشلىدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬شەيتان شۇنداق قىلدى ‪ ،‬ئادەم ئەلەيىىسسالم نۇرنى كۆرگەندە ‪ ،‬ئىچىدىن ئۇنى جەننەت نۇرى ‪ ،‬شەيتاننىڭ قوشۇنلىرى پەرىشتىلەر دەپ‬ ‫ئويلش ئۈچۈن شۇنداق قىلدى‪ .‬ھەمدە خۇدا ئۇلرنى ئۆڭكۈرگە قاراشقا ۋە قاراڭغۇلۇقتا يورۇقلۇق ئاتا قىلىشقا ئەۋەتكەن‪.‬‬ ‫‪ 5‬شۇنىڭ بىلەن ئادەم ئۆڭكۈردىن چىقىپ ئۇلرنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا شەيتانغا باش ئەگدى ‪ ،‬ئاندىن ئۇ بۇ ئارقىلىق ئادەم‬ ‫ئۈستىدىن غالىب كەلدى ۋە ئىككىنچى قېتىم ئۇنى خۇدا ئالدىدا كەمتەرلىك قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬شۇنىڭ بىلەن ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا نۇرنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئۇنىڭ ھەقىقىي ئىكەنلىكىنى ھېس قىلىپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ قەلبىنى مۇستەھكەملىدى‪.‬‬ ‫ئۇلر تىترەپ كېتىۋاتقاندا ‪ ،‬ئادەم ھاۋاغا‪: -‬‬ ‫« ‪7‬ئاشۇ ئۇلۇغ نۇرغا ‪ ،‬ۋە نۇرغۇنلىغان مەدھىيە ناخشىلىرىغا قاراڭ ‪ ،‬ۋە سىرتتا تۇرغان ئاشۇ ساھىبجامال بىزگە كەلمىگەن بىزگە نېمە‬ ‫دېيىدىغانلىقىنى ‪ ،‬نەدىن كەلگەنلىكىنى ۋە بۇ نۇرنىڭ مەنىسى نېمە ئىكەنلىكىنى ئېيتماڭ ؛ بۇ مەدھىيىلەرنىڭ نېمە ئىكەنلىكى ‪ ،‬نېمە ئۈچۈن بۇ‬ ‫يەرگە ئەۋەتىلگەنلىكى ۋە نېمە ئۈچۈن كىرمىگەنلىكى ھەققىدە بىزگە ئېيتماڭ‪.‬‬ ‫‪ 8‬ئەگەر ئۇلر خۇدادىن كەلگەن بولسا ‪ ،‬ئۇلر ئۆڭكۈردە بىزنىڭ يېنىمىزغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ ئىشلىرىنى بىزگە ئېيتىپ بېرەتتى ‪».‬‬ ‫‪ 9‬ئادەم ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬چىن قەلبى بىلەن خۇداغا دۇئا قىلدى ۋە‪: -‬‬ ‫« ‪10‬ئى رەببىم ‪ ،‬دۇنيادا سەندىن باشقا ئىلھ بارمۇ؟‬ ‫" ‪11‬لېكىن ‪ ،‬مانا ‪ ،‬بىز ئۆڭكۈرنىڭ ئېغىزىدا تۇرغان بۇ ساھىبجاماللرنى كۆرىمىز ؛ ئۇلر ناھايىتى يورۇق ھالەتتە ؛ ئۇلر يۇقىرى ئاۋازدا‬ ‫مەدھىيە ئوقۇيدۇ‪ .‬ئەگەر ئۇلر سەندىن باشقا ئىلھلردىن بولسا ‪ ،‬ماڭا ئېيتقىن ‪ ،‬ئەگەر ئۇلر سېنى ئەۋەتكەن بولسا ‪ ،‬ماڭا نېمە ئۈچۈن‬ ‫ئەۋەتكەنلىكىڭنى ماڭا ئۇقتۇرغىن"‪.‬‬ ‫‪ 12‬ئادەم ئۆڭكۈردە خۇدادىن كەلگەن بىر پەرىشتە ئۇنىڭغا كۆرۈنگەندىن كېيىن ‪ ،‬ئۇنىڭغا« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬قورقما ‪ ،‬بۇ شەيتان ۋە ئۇنىڭ‬ ‫قوشۇنلىرى ؛ ئۇ سېنى ئالدىغاندەك سېنى ئالداشنى خاليدۇ‪ .‬ئۇ تۇنجى قېتىم يىلنغا يوشۇرۇنغان ؛ ئەمما بۇ ۋاقىتتا ئۇ سېنىڭ ئالدىڭغا كېلىپ ‪،‬‬ ‫ئۇنىڭغا دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلىش ئۈچۈن ‪ ،‬ئۇ سېنىڭ ئالدىڭغا كېلىدۇ‪ .‬خۇدا ‪».‬‬ ‫‪ 13‬پەرىشتە ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ يېنىدىن چىقىپ ‪ ،‬ئۆڭكۈرنىڭ ئېچىلىشىدا شەيتاننى تۇتۇۋېلىپ ‪ ،‬ئۇنى پەرەز قىلغان پەيدىن تارتىۋېلىپ ‪،‬‬ ‫ئۇنى يوشۇرۇن ھالەتتە ئادەم ۋە ھاۋا ئانىغا ئېلىپ كەلدى‪ .‬ئۇلر ئۇنى كۆرۈپ ئۇنىڭدىن قورقاتتى‪.‬‬ ‫‪ 14‬پەرىشتە ئادەم ئەلەيىىسسالمغا مۇنداق دېدى« ‪:‬بۇ يىرگىنچلىك شەكىل خۇدا ئۇنى ئاسماندىن چۈشۈرۈۋەتكەندىن تارتىپ ھازىرغىچە‬ ‫بولۇپ كەلدى‪ .‬ئۇ سىلەرگە يېقىنلىشالمىدى‪.‬‬ ‫‪ 15‬ئاندىن پەرىشتە شەيتاننى ۋە ئۇنىڭ قوشۇنلىرىنى ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىدىن قوغلپ چىقاردى ۋە ئۇلرغا« ‪:‬قورقماڭلر ‪ ،‬سېنى‬ ‫ياراتقان خۇدا سېنى كۈچلەندۈرىدۇ» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 16‬پەرىشتە ئۇلردىن كەتتى‪.‬‬ ‫‪ 17‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۆڭكۈردە تۇرۇپ قالدى‪ .‬ئۇلرغا تەسەللى بەرمىدى‪ .‬ئۇلر خىياللىرىغا بۆلۈندى‪.‬‬ ‫‪ 18‬تاڭ ئاتقاندا ‪ ،‬ئۇلر دۇئا قىلدى‪ .‬ئاندىن باغنى ئىزدەشكە چىقتى‪ .‬چۈنكى ئۇلرنىڭ قەلبى ئۇنىڭغا قاراپ ئىدى ‪ ،‬ئۇلر ئۇنىڭدىن‬ ‫ئايرىلغانلىقى ئۈچۈن تەسەللىي ئاللمىدى‪.‬‬ ‫‪28‬باب‬‫‪ 1‬ھەزرىتى ئەيسا شەيتاننىڭ باغقا كېتىدىغانلىقىنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئۇلرنى كۈتۈۋالدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۇنى بىر چۈشتە كۆرگەندىن كېيىن ‪ ،‬ئۇلر باغدىن ئايرىلغانلىقى ئۈچۈن ئۇلرغا تەسەللى بېرىش ياكى ئۇلرنى‬ ‫قايتا ئەكېلىش ئۈچۈن كەلگەن خۇدانىڭ پەرىشتىلىرى دەپ ئويلىدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئادەم خۇداغا قوللىرىنى تەگكۈزۈپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ نېمە ئىكەنلىكىنى چۈشىنىشىنى ئۆتۈندى‪.‬‬ ‫‪ 4‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬بارلىق ياخشىلىقلرنى ئۆچ كۆرىدىغان شەيتان ئادەمگە« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬مەن ئۇلۇغ خۇدانىڭ پەرىشتىسى ‪ ،‬مېنى‬ ‫قورشىۋالغان قوشۇنلر‪.‬‬ ‫« ‪5‬خۇدا مېنى ۋە ئۇلرنى سېنى ئېلىپ ‪ ،‬سېنى شىمالدىكى باغنىڭ چېگرىسىغا ئېلىپ كېلىشكە ئەۋەتتى‬ ‫‪ 6‬بۇ سۆزلەر ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ قەلبىگە چۆمدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬شۇنداقتىمۇ خۇدا ئادەمدىن ئۇنىڭ سۆزىنى توستى ۋە ئۇنى بىراقل چۈشەنمىدى ‪ ،‬بەلكى ئۇنىڭ كۈچ‪-‬قۇدرىتىنى كۆرۈشنى ساقلىدى‪ .‬ئۇ‬ ‫ھەۋۋا باغدىكى چېغىدىكىدەك مەغلۇپ بولمدۇ ياكى غەلىبە قىلمدۇ‪.‬‬ ‫‪ 8‬ئاندىن ‪ ،‬شەيتان ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنى چاقىرىپ_ ‪ :‬مانا بىز سۇ دېڭىزىغا بارىمىز ‪ _ ،‬دېدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئازراق يىراقلىقتا ئۇلرغا ئەگەشتى‪.‬‬ ‫‪ 10‬ئۇلر باغنىڭ شىمالىدىكى تاغقا كەلگەندە ‪ ،‬ناھايىتى ئېگىز بىر تاغ بولۇپ ‪ ،‬ئۇنىڭ ئۈستىگە ھېچقانداق قەدەم باسماي ‪ ،‬ئىبلىس ئادەم ئاتا‬ ‫بىلەن ھاۋا ئانا بىلەن يېقىنلىشىپ ‪ ،‬ئۇلرنى رېئاللىقتا چوققىغا چىقاردى‪ .‬ئۇنىڭغا ئوخشاش ئۇلرنى تاشلىۋېتىشنى ۋە ئۆلتۈرۈشنى ۋە ئۇلرنىڭ‬ ‫ئىسمىنى يەر يۈزىدىن ئۆچۈرۈۋېتىشنى ئارزۇ قىلدى‪ .‬شۇنداق قىلىپ بۇ زېمىن ئۇنىڭغا ۋە ئۇنىڭ قوشۇنلىرىغا يالغۇز قالىدۇ‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪29‬باب‬‫‪ 1‬رەھىمدىل خۇدا شەيتاننىڭ كۆپ خىل ئۈسكۈنىلىرى بىلەن ئادەم ئەلەيىىسسالمنى ئۆلتۈرمەكچى بولغانلىقىنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئادەم‬ ‫ئەلەيىىسسالمنىڭ مۇليىم ۋە ھىيلىگەر ئەمەسلىكىنى كۆرۈپ ‪ ،‬خۇدا يۇقىرى ئاۋازدا شەيتانغا سۆز قىلدى ۋە ئۇنىڭغا لەنەت ئوقۇدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇ ۋە ئۇنىڭ قوشۇنلىرى قېچىپ كەتتى‪ .‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا تاغنىڭ ئۈستىدە تۇرۇپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ ئاستىدىن ئېگىز دۇنيانىڭ‬ ‫كەڭلىكىنى كۆردى‪ .‬ئەمما ئۇلر ساھىبجامالنىڭ ھېچقايسىسىنى كۆرمىدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئۇلر ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا خۇدا ئالدىدا يىغلپ ‪ ،‬ئۇنىڭدىن كەچۈرۈم سورىدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدادىن ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ سۆزىگە كەلدى ۋە ئۇنىڭغا« ‪:‬بۇ شەيتاننىڭ سېنى ۋە ئەۋلدلىرىڭنى ئالداشنى خاليدىغانلىقىنى‬ ‫بىلگىن ۋە چۈشەنگىن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئادەم ئەلەيىىسسالم پەرۋەردىگار خۇدا ئالدىدا يىغلپ ‪ ،‬ئۇنىڭدىن تىلەمچىلىك قىلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا باغدىن بىر نەرسە بېرىشنى ئۆتۈندى‪.‬‬ ‫‪ 6‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ ئوي‪-‬پىكىرلىرىگە قاراپ ‪ ،‬مايكېل پەرىشتىنى ھىندىستانغا يېتىپ كەلگەن دېڭىزغا قەدەر ئۇ يەردىن ئالتۇن‬ ‫تاياقلرنى ئېلىپ ئادەم ئەلەيىىسسالمغا ئەۋەتتى‪.‬‬ ‫‪ 7‬بۇ خۇدانى ئەقىل‪-‬پاراسەت بىلەن قىلدى ‪ ،‬بۇ ئالتۇن تاياقلر ئۆڭكۈردىكى ئادەم بىلەن بىللە بولۇپ ‪ ،‬كېچىدە ئۇنىڭ ئەتراپىدا يورۇقلۇق ئاتا‬ ‫قىلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭ قاراڭغۇلۇقتىن قورقۇشىغا خاتىمە بەردى‪.‬‬ ‫‪ 8‬مايكېل پەرىشتە خۇدانىڭ بۇيرۇقى بىلەن پەسكە چۈشۈپ ‪ ،‬خۇدا بۇيرۇغاندەك ئالتۇن تاياقلرنى ئېلىپ خۇداغا ئېلىپ كەلدى‪.‬‬ ‫‪30‬باب‬‫‪ 1‬بۇ ئىشلردىن كېيىن ‪ ،‬خۇدا جىبرىئىل پەرىشتەنى باغقا چۈشۈشكە بۇيرۇدى ۋە ئۇنى ساقلىغان كېرۇبقا« ‪:‬مانا ‪ ،‬خۇدا مېنى باغقا كىرىشكە‬ ‫بۇيرۇدى ‪ ،‬ئۇ يەردىن تاتلىق پۇراقلىق ئىسرىقلرنى ئېلىپ ‪ ،‬ئادەمگە ئاتا قىلدى» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئاندىن ‪ ،‬جىبرىئىل پەرىشتە خۇدانىڭ بۇيرۇقى بىلەن باغقا چۈشۈپ ‪ ،‬كېرۇبقا خۇدا بۇيرۇغاندەك ئېيتتى‪.‬‬ ‫‪ 3‬كېرۇب« ‪:‬ياخشى» دېدى‪ .‬جىبرىئىل كىرىپ خۇشبۇي نەرسىلەرنى ئالدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬خۇدا پەرىشتىسى رافائىلنى باغقا چۈشۈشكە بۇيرۇدى ۋە كېرۇبلرغا بىر قىسىم مىررا توغرىسىدا سۆزلەپ ‪ ،‬ئادەمگە‬ ‫بېرىشنى بۇيرۇدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬رافائىل پەرىشتە چۈشۈپ كېرۇبقا خۇدا بۇيرۇغاندەك ئېيتتى ۋە كېرۇب« ‪:‬ياخشى» دېدى‪ .‬ئاندىن رافائىل كىرىپ مەرھۇمنى ئالدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئالتۇن تاياقلر ھىندىستان دېڭىزىدىن بولۇپ ‪ ،‬بۇ يەردە قىممەتلىك تاشلر بار‪ .‬بۇ ئىسرىق باغنىڭ شەرقىي چېگراسىدىن ئىدى‪ .‬ھەمدە‬ ‫غەربىي چېگرادىن كەلگەن مىررا ‪ ،‬بۇ يەردىن ئادەمگە ئاچچىق كەلدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬پەرىشتىلەر بۇ ئۈچ نەرسىنى باغدىكى ھاياتلىق دەرىخى بىلەن خۇداغا ئېلىپ كەلدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا پەرىشتىلەرگە« ‪:‬ئۇلرنى بۇلققا چىلپ قويغىن ‪ ،‬ئاندىن ئۇلرنى ئېلىپ سۇنى ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۈستىگە چېچىڭ ‪،‬‬ ‫ئۇلرنىڭ قايغۇ‪-‬ھەسرەتلىرىدە ئازراق تەسەللى تېپىپ ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا بەرگىن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬پەرىشتىلەر خۇدا بۇيرۇغاندەك قىلدى‪ .‬ئۇلر بۇ ئىشلرنىڭ ھەممىسىنى ئاخىرلشتۇرماقچى بولغاندا ‪ ،‬شەيتان قويغان تاغنىڭ چوققىسىدىكى‬ ‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا بەردى‪.‬‬ ‫‪ 10‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ئالتۇن تاياقلرنى ‪ ،‬خۇشبۇي ۋە خۇشپۇراقلرنى كۆرۈپ ‪ ،‬خۇشال بولدى ۋە يىغلىدى ‪ ،‬چۈنكى ئۇ بۇ ئالتۇننى ئۆزى‬ ‫كەلگەن پادىشاھلىقنىڭ بەلگىسى ‪ ،‬خۇشبۇي دورا ئۆزىدىن ئېلىنغان يورۇق نۇرنىڭ بەلگىسى ‪ ،‬دەپ قارىدى‪.‬‬ ‫‪31‬باب‬‫‪ 1‬بۇ ئىشلردىن كېيىن ‪ ،‬خۇدا ئادەمگە« ‪:‬سەن مەندىن باغدىن بىر نەرسە تەلەپ قىلدىڭ ‪ ،‬ئۇنىڭغا تەسەللى بەرگىن ‪ ،‬مەن ساڭا تەسەللى‬ ‫سۈپىتىدە بۇ ئۈچ بەلگە بەردىم ‪ ،‬سەن ماڭا ئىشەنگەنلىكىڭ ۋە سەن بىلەن تۈزگەن ئەھدىگە ئىشىنىمەن‪.‬‬ ‫" ‪2‬چۈنكى مەن كېلىپ سېنى قۇتقۇزىمەن‪ .‬پادىشاھلر گۆش ‪ ،‬ئالتۇن ‪ ،‬خۇشبۇي ۋە مەرۋايىتلرنى ئېلىپ كەلسە ‪ ،‬ئالتۇن مېنىڭ‬ ‫پادىشاھلىقىمنىڭ بەلگىسى سۈپىتىدە خۇشبۇي بولىدۇ‬ ‫« ‪3‬ئى ئادەم ‪ ،‬بۇلرنى ئۆڭكۈرگە قويغىن ؛ كېچىدە ئۇ سېنى يورۇتۇپ بېرەلەيدىغان ئالتۇن ؛ خۇشپۇراق خۇشپۇراق پۇرىقىڭ ۋە خۇشپۇراق‬ ‫پۇرىقىڭ‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئادەم بۇ سۆزلەرنى خۇدادىن ئاڭلپ ‪ ،‬ئۇنىڭ ئالدىدا دۇئا قىلدى‪ .‬ئۇ ۋە ھاۋا ئانا ئۇنىڭغا چوقۇندى ۋە ئۇنىڭغا شۈكۈر ئېيتتى ‪ ،‬چۈنكى ئۇ‬ ‫ئۇلرغا رەھىم‪-‬شەپقەت قىلغان‪.‬‬ ‫‪ 5‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬خۇدا مايكېل ‪ ،‬جىبرىئىل ۋە رافائىلدىن ئىبارەت ئۈچ پەرىشتىگە ھەر بىرىنى ئېلىپ كەلگەن نەرسىلەرنى ئەكىلىپ ئادەم‬ ‫ئەلەيىىسسالمغا بېرىشنى بۇيرۇدى‪ .‬ئۇلر شۇنداق قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬خۇدا سۇرىيېل بىلەن سالتىئېلغا ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنى كۆتۈرۈشنى ۋە ئۇلرنى ئېگىز تاغ چوققىسىدىن چۈشۈرۈپ ‪ ،‬ئۇلرنى خەزىنە‬ ‫ئۆڭكۈرىگە ئېلىپ چىقىشنى بۇيرۇدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئۇ يەردە ئالتۇنلرنى ئۆڭكۈرنىڭ جەنۇب تەرىپىگە ‪ ،‬شەرق تەرىپىگە خۇشبۇي ئىسرىقلرنى ‪ ،‬غەرب تەرىپىدىكى مەرۋايىتلرنى قويدى‪.‬‬ ‫چۈنكى ئۆڭكۈرنىڭ ئېغىزى شىمال تەرەپتە ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬پەرىشتىلەر ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا تەسەللى بېرىپ ‪ ،‬يولغا چىقتى‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئالتۇن يەتمىش تاياق ئىدى‪ .‬ئىسرىق ‪ ،‬ئون ئىككى جىڭ‪ .‬ۋە مىررا ‪ ،‬ئۈچ قاداق‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 10‬بۇلر ئادام خەزىنىدە قالدى‪ .‬شۇڭلشقا ئۇ «يوشۇرۇش» دەپ ئاتالغان‪ .‬ئەمما باشقا تەرجىمانلر ئۇنىڭدىكى سالىى كىشىلەرنىڭ جەسىتى‬ ‫سەۋەبىدىن «خەزىنە ئۆڭكۈرى» دەپ ئاتالغانلىقىنى ئېيتىدۇ‪.‬‬ ‫‪ 11‬بۇ ئۈچ نەرسىنى خۇدا ئادەم ئاتا قىلدى ‪ ،‬ئۇ باغدىن چىققاندىن كېيىنكى ئۈچىنچى كۈنى ‪ ،‬پەرۋەردىگار يەرنىڭ مەركىزىدە ئۈچ كۈن‬ ‫تۇرسۇن‪.‬‬ ‫‪ 12‬بۇ ئۈچ ئىش ئادەم بىلەن ئۆڭكۈردە داۋام قىلىۋاتقاندا ‪ ،‬ئۇنىڭغا كېچىچە يورۇقلۇق ئاتا قىلدى‪ .‬كۈندۈزى ئۇلر ئۇنىڭ قايغۇسىدىن ئازراق‬ ‫يېنىكلىدى‪.‬‬ ‫‪32‬باب‬‫‪ 1‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا يەتتىنچى كۈنىگىچە خەزىنە ئۆڭكۈرىدە قالدى‪ .‬ئۇلر يەرنىڭ مېۋىسىدىن يېمىدى ‪ ،‬سۇمۇ ئىچمىدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬سەككىزىنچى كۈنى تاڭ ئاتقاندا ‪ ،‬ئادەم ھاۋا ئانىغا مۇنداق دېدى« ‪:‬ئى ھاۋا ‪ ،‬بىز خۇدادىن باغدىن ئازراق بېرىشىنى ئۆتۈندۇق ‪ ،‬ئۇ بىزگە‬ ‫ئارزۇ قىلغان نەرسىلەرنى ئېلىپ كەلگەن پەرىشتىلىرىنى ئەۋەتتى‪.‬‬ ‫« ‪3‬ھازىر ‪ ،‬ئورنۇڭدىن تۇرايلى ‪ ،‬بىز دەسلەپتە كۆرگەن سۇ دېڭىزىغا بارايلى ۋە ئۇنىڭدا تۇرايلى ‪ ،‬تەڭرىنىڭ بىزگە ياخشىلىق قىلىشىنى ۋە‬ ‫بىزنى باغقا قايتۇرۇپ بېرىشىنى تىلەيمىز ؛ ياكى بىزگە بىر نەرسە بەرسۇن ؛ ياكى ئۇ بىزدىن باشقا باشقا دۆلەتلەردە بىزگە تەسەللى‬ ‫بەرسۇن» دەپ دۇئا قىليلى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۆڭكۈردىن چىقىپ ‪ ،‬ئۆزلىرى تاشلىۋەتكەن دېڭىزنىڭ چېگرىسىدا تۇرۇپ ‪ ،‬ئادەم ھەۋۋاغا‪: -‬‬ ‫« ‪5‬كېلىڭلر ‪ ،‬بۇ يەرگە چۈشۈڭلر ‪ ،‬مەن ئوتتۇز كۈننىڭ ئاخىرىغىچە ‪ ،‬مەن سېنىڭ يېنىڭغا كەلمىگۈچە ‪ ،‬ئۇنىڭدىن چىقماڭلر‪.‬‬ ‫« ‪6‬مەن باشقا يەرگە بېرىپ ‪ ،‬ئۇنىڭ ئىچىگە كىرىپ ‪ ،‬سېنى ياخشى كۆرىمەن‪».‬‬ ‫‪ 7‬ھاۋا ئانا ئادەم بۇيرۇغاندەك سۇغا چۈشتى‪ .‬ئادەممۇ سۇغا چۈشۈپ كەتتى‪ .‬ئۇلر دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلدى‪ .‬رەببىمىزدىن ئۇلرنىڭ گۇناھلىرىنى‬ ‫كەچۈرۈم قىلىشىنى ۋە ئۇلرنى بۇرۇنقى ھالىتىگە قايتۇرۇشىنى ئۆتۈندى‪.‬‬ ‫‪ 8‬شۇنىڭ بىلەن ئۇلر بەش ئوتتۇز كۈننىڭ ئاخىرىغىچە دۇئا قىلدى‪.‬‬ ‫‪33‬باب‬‫‪ 1‬لېكىن بارلىق ياخشىلىقلرغا ئۆچ بولغان شەيتان ئۇلرنى ئۆڭكۈردىن ئىزدىدى ‪ ،‬ئەمما ئۇلرنى ئەستايىدىللىق بىلەن ئىزدىگەن بولسىمۇ‬ ‫تاپالمىدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئەمما ئۇ ئۇلرنىڭ سۇدا تۇرۇپ دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلىۋاتقانلىقىنى بايقىدى ۋە ئىچىدىن مۇنداق ئويلىدى« ‪:‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا شۇ سۇدا‬ ‫تۇرۇپ خۇدادىن ئۇلرنىڭ گۇناھلىرىنى كەچۈرۈم قىلىشىنى ۋە ئۇلرنى ئىلگىرىكى مىراسىغا قايتۇرۇپ بېرىشىنى ۋە قولۇمدىن ئېلىپ كېتىشنى‬ ‫ئۆتۈندى‪.‬‬ ‫‪ 3‬لېكىن مەن ئۇلرنى ئالدايمەن ‪ ،‬ئۇلر سۇدىن چىقىپ ‪ ،‬بەرگەن ۋەدىسىنى ئەمەلگە ئاشۇرالمايدۇ‪.‬‬ ‫‪ 4‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬بارلىق ياخشىلىقلرنى ئۆچ كۆرىدىغان ئادەم ئادەمگە ئەمەس ‪ ،‬بەلكى ھەۋۋانىڭ قېشىغا باردى ۋە خۇدانىڭ پەرىشتىسى‬ ‫قىياپىتىگە كىرىپ ‪ ،‬ئۇنى مەدھىيىلەپ ۋە خۇشال قىلدى‪.‬‬ ‫« ‪5‬ساڭا ئامانلىق بولسۇن! خۇشال بولۇڭلر ۋە خۇشال بولۇڭلر! خۇدا سىلەرگە ياخشىلىق قىلدى ‪ ،‬ئۇ مېنى ئادەم ئەلەيىىسسالمغا ئەۋەتتى‪.‬‬ ‫مەن ئۇنىڭغا نىجاتلىق ۋە خۇش خەۋەرنى ئېلىپ كەلدىم‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئادەم ئەسلىگە كەلگەنلىكىدىن خۇشال بولۇپ ‪ ،‬سېنى ماڭا ئوخشاش نۇر بىلەن تاج كىيدۈرۈش ئۈچۈن ‪ ،‬مېنىڭ يېنىمغا كېلىشىڭنى مېنى‬ ‫سېنىڭ ئالدىڭغا ئەۋەتتى‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئۇ ماڭا« ‪:‬ھاۋا ئانا بىلەن سۆزلە ‪ ،‬ئەگەر ئۇ سەن بىلەن بىللە كەلمىسە ‪ ،‬بىز تاغنىڭ چوققىسىدىكى چېغىمىزدا ئۇنىڭغا بۇ ئالمەتنى ئېيتىپ‬ ‫بەرگىن ؛ خۇدا بىزنى ئېلىپ بىزنى خەزىنە ئۆڭكۈرىگە ئەكىلىپ پەرىشتىلىرىنى قانداق ئەۋەتتى ۋە ئالتۇننى جەنۇب تەرەپكە ‪ ،‬خۇشپۇراق ‪،‬‬ ‫شەرق تەرىپىگە ۋە مىررانى غەربكە قويدى» دېدى‪ .‬ئەمدى ئۇنىڭ قېشىغا كېلىڭلر ‪».‬‬ ‫‪ 8‬ھاۋا ئانا ئۇنىڭدىن بۇ سۆزلەرنى ئاڭلپ ‪ ،‬ئىنتايىن خۇشال بولدى‪ .‬ھەمدە شەيتاننىڭ قىياپىتىنى ھەقىقىي دەپ ئويلپ ‪ ،‬دېڭىزدىن چىقتى‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئۇ ئالدىغا باردى ‪ ،‬ئۇلر ئادەم ئەلەيىىسسالمغا كەلگۈچە ئۇنىڭغا ئەگىشىپ ماڭدى‪ .‬شەيتان ئۇنىڭدىن ئۆزىنى يوشۇرۇپ ‪ ،‬ئۇنى ئەمدى‬ ‫كۆرمىدى‪.‬‬ ‫‪ 10‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇ سۇنىڭ يېنىدا تۇرۇپ ‪ ،‬خۇدانىڭ مەغپىرىتىگە خۇشال بولغان ئادەم ئالدىدا تۇردى‪.‬‬ ‫‪ 11‬ھەزرىتى ئەيسا ئۇنى چاقىرىپ ‪ ،‬كەينىگە بۇرۇلۇپ ‪ ،‬ئۇنى تاپتى ۋە ئۇنى كۆرۈپ يىغلپ كەتتى‪ .‬غەم‪-‬قايغۇنىڭ ئاچچىقىدىن سۇغا‬ ‫غەرق بولدى‪.‬‬ ‫‪ 12‬لېكىن ‪ ،‬خۇدا ئۇنىڭغا ۋە ئۇنىڭ ئازاب‪-‬ئوقۇبەتلىرىگە ۋە ئاخىرقى نەپەس ئالماقچى بولغاندا ئۇنىڭغا قارىدى‪ .‬خۇدانىڭ سۆزى ئەرشتىن‬ ‫كەلدى ۋە ئۇنى سۇدىن كۆتۈردى ۋە ئۇنىڭغا« ‪:‬ئېگىز قىرغاققا چىقىپ ھاۋاغا» دېدى‪ .‬ئۇ ھاۋۋانىڭ قېشىغا كەلگەندە ‪ ،‬ھەزرىتى ئەيسا‬ ‫ئۇنىڭغا‪ : -‬ساڭا كىم بۇ يەرگە كەلسۇن؟‬ ‫‪ 13‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇ ئۆزىگە كۆرۈنگەن ۋە ئۇنىڭغا بەلگە بەرگەن پەرىشتىنىڭ سۆزىنى سۆزلەپ بەردى‪.‬‬ ‫‪ 14‬ئادەم قايغۇردى ۋە ئۇنىڭغا شەيتان ئىكەنلىكىنى بىلدى‪ .‬ئاندىن ئۇنى ئېلىپ كەتتى ‪ ،‬ھەر ئىككىلىسى ئۆڭكۈرگە قايتىپ كەلدى‪.‬‬ ‫‪ 15‬بۇ ئىشلر ئۇلر باغدىن چىقىپ يەتتە كۈندىن كېيىن ئىككىنچى قېتىم سۇغا چۈشتى‪.‬‬ ‫‪ 16‬ئۇلر سۇدا ئوتتۇز بەش كۈن روزا تۇتتى‪ .‬ئۇلر باغدىن ئايرىلغاندىن تارتىپ قىرىق ئىككى كۈن بولدى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪34‬باب‬‫‪ 1‬قىرىق ئۈچىنچى كۈنى ئەتىگەندە ‪ ،‬ئۇلر غەمكىن ھالدا يىغلپ ئۆڭكۈردىن چىقتى‪ .‬ئۇلرنىڭ بەدىنى ئورۇق بولۇپ ‪ ،‬ئاچلىق ۋە‬ ‫ئۇسسۇزلۇقتىن ‪ ،‬روزا تۇتۇش ۋە دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلىش ۋە گۇناھلىرى تۈپەيلىدىن ئېغىر قايغۇ‪-‬ھەسرەتتىن قورۇق ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئۇلر ئۆڭكۈردىن چىقىپ ‪ ،‬باغنىڭ غەربىدىكى تاغقا چىقتى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئۇ يەردە تۇرۇپ دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلىپ ‪ ،‬خۇدادىن ئۇلرنىڭ گۇناھلىرىنىڭ كەچۈرۈم قىلىنىشىنى ئۆتۈندى‪.‬‬ ‫‪ 4‬دۇئادىن كېيىن ‪ ،‬ئادەم خۇداغا دۇئا قىلىشقا باشلىدى« ‪:‬ئى پەرۋەردىگارىم خۇدايىم ۋە ياراتقۇچىم ‪ ،‬سەن تۆت ئامىلنى بىر يەرگە توپلشقا‬ ‫بۇيرۇدىڭ ‪ ،‬ئۇلر سېنىڭ بۇيرۇقۇڭ بىلەن توپلندى‪.‬‬ ‫« ‪5‬ئاندىن ‪ ،‬قولۇڭنى كېڭەيتىپ ‪ ،‬مېنى يەرنىڭ چاڭ‪-‬توزاندىن بىر ئېلېمېنتتىن ياراتتىڭ ؛ جۈمە كۈنى ئۈچىنچى سائەتتە مېنى باغقا ئەكىلىپ ‪،‬‬ ‫ئۆڭكۈردە ماڭا خەۋەر قىلدىڭ‪.‬‬ ‫« ‪6‬دەسلەپتە ‪ ،‬مەن كېچىنىمۇ ‪ ،‬كۈندۈزنىمۇ بىلمەيتتىم ‪ ،‬چۈنكى مېنىڭ پارلق تەبىئىتىم بار ئىدى ‪ ،‬مەن تۇرغان نۇرمۇ مېنى كېچە‪-‬كۈندۈز‬ ‫بىلىشكە تاشلپ قويمىدى‪.‬‬ ‫« ‪7‬ئى رەببىم ‪ ،‬سەن مېنى ياراتقان ئۈچىنچى سائەتتە ‪ ،‬سەن جۈمە كۈنى مەندىن بىر سائەت بۇرۇن ياراتقان بارلىق ھايۋانلرنى ‪،‬‬ ‫شىرلرنى ‪ ،‬تۇخۇم ‪ ،‬قۇشلرنى ۋە يەر يۈزىدىكى بارلىق نەرسىلەرنى ماڭا ئېلىپ كەلدىڭ‪.‬‬ ‫" ‪8‬سېنىڭ ئىرادىڭ بىلەن ئۇلرنىڭ ھەممىسىگە بىر‪-‬بىرلەپ مۇناسىپ ئىسىم بىلەن ئىسىم قويۇشىم كېرەك ئىدى‪ .‬ئەمما سەن ماڭا چۈشەنچە ۋە‬ ‫بىلىم ‪ ،‬سەندىن پاك قەلب ۋە توغرا ئەقىل ئاتا قىلدىڭ‪.‬‬ ‫« ‪9‬ئى خۇدا ‪ ،‬سەن ئۇلرنى ماڭا ئىتائەت قىلدىڭ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ ھېچقايسىسى سېنىڭ ئەمرىڭگە ۋە سەن ماڭا بۇيرۇغان ھۆكۈمرانلىقىڭدىن‬ ‫ئايرىلماسلىقنى بۇيرۇدىڭ‪ .‬ئەمما ھازىر ئۇلرنىڭ ھەممىسى مەندىن يىراقلشتى‪.‬‬ ‫« ‪10‬جۈمە كۈنى ‪ ،‬يەنى سەن مېنى ياراتقان ۋە ماڭا يېقىنلشمايدىغان ‪ ،‬يا يېمەيدىغان دەرەخ ھەققىدە ماڭا بۇيرۇق قىلدىڭ ‪ ،‬چۈنكى سەن‬ ‫باغچىدا ماڭا«‪ :‬ئۇنى يېگەندە ‪ ،‬ئۆلىسەن »دېدىڭ‪.‬‬ ‫« ‪11‬ئەگەر سەن ئېيتقاندەك مېنى ئۆلۈم بىلەن جازالىغان بولساڭ ‪ ،‬مەن شۇ تاپتا ئۆلۈپ كەتكەن بولتتىم‪.‬‬ ‫‪ 12‬ئۇنىڭدىن باشقا ‪ ،‬سەن ماڭا دەرەخ توغرىلىق بۇيرۇغان چېغىڭدا ‪ ،‬مەن ئۇنىڭغا يېقىنلشمىدىم ‪ ،‬ياكى مۈشۈكمۇ باقمىدىم ‪ ،‬ھاۋا ئانا مەن‬ ‫بىلەن بىللە ئەمەس ئىدى ‪ ،‬سەن ئۇنى تېخى ياراتمىدىڭ ‪ ،‬تېخى ئۇنى مېنىڭ يېنىمدىن چىقارمىدىڭ ‪ ،‬ياكى ئۇ بۇ بۇيرۇقنى سەندىن ئاڭلپ‬ ‫باقمىغانىدى‪.‬‬ ‫« ‪13‬ئى رەببىم ‪ ،‬شۇ جۈمەنىڭ ئۈچىنچى سائەتنىڭ ئاخىرىدا ‪ ،‬سەن مېنىڭ ئۈستۈمدە ئۇيقۇ ۋە ئۇيقۇ پەيدا قىلدىڭ ‪ ،‬مەن ئۇخلپ ئۇخلپ‬ ‫قالدىم‪.‬‬ ‫« ‪14‬ئاندىن سەن مېنىڭ يېنىمدىن قوۋۇرغا تارتىپ ‪ ،‬ئۇنى ئۆزۈمنىڭ تەقلىد ۋە ئوبرازىمدىن كېيىن ياراتتىڭ‪ .‬ئاندىن مەن ئويغىنىپ كەتتىم ؛‬ ‫ئۇنى كۆرۈپ ئۇنىڭ كىملىكىنى بىلگىنىمدە«‪ :‬بۇ مېنىڭ سۆڭەكلىرىمنىڭ سۆڭىكى ‪ ،‬تېنىمنىڭ گۆشى ؛ بۇنىڭدىن كېيىن ئۇ ئايال دەپ ئاتىلىدۇ‬ ‫»دېدىم‪.‬‬ ‫« ‪15‬ئى خۇدا ‪ ،‬سېنىڭ ياخشى نىيىتىڭ بىلەن ماڭا ئۇيقۇ ۋە ئۇيقۇ ئېلىپ كەلدىڭ ۋە ھاۋانى تاكى سىرتقا چىققۇچە دەرھال مېنىڭ يېنىمدىن‬ ‫چىقاردىڭ ‪ ،‬شۇنداق قىلىپ ئۇنىڭ قانداق يارىتىلغانلىقىنى كۆرمىدىم ؛ ئى رەببىم ‪ ،‬سېنىڭ ياخشىلىقىڭ ۋە شان‪-‬شەرىپىڭنىڭ نەقەدەر قورقۇنچلۇق‬ ‫ۋە ئۇلۇغ ئىكەنلىكىگە شاھىت بوللمىدىم‪.‬‬ ‫« ‪16‬ئى رەببىم ‪ ،‬سېنىڭ ياخشىلىقىڭ بىلەن بىزنى ئىككىمىزنى پارلق تەبىئەت بىلەن ساراڭ قىلدىڭ ‪ ،‬سەن بىزنى ئىككى ‪ ،‬بىرنى ساراڭ‬ ‫قىلدىڭ‪ .‬سەن بىزگە مەرھەمەت قىلدىڭ ۋە مۇقەددەس روھنى مەدھىيىلەپ بەردىڭ‪.‬‬ ‫« ‪17‬ئى خۇدا ‪ ،‬ئەمدى بىز سېنىڭ ئەمرىڭگە خىلپلىق قىلىپ ‪ ،‬قانۇنىڭنى بۇزغانلىقىمىز ئۈچۈن ‪ ،‬سەن بىزنى يات بىر دۆلەتكە چىقاردىڭ ‪،‬‬ ‫ئازاب‪-‬ئوقۇبەت ‪ ،‬سۇسلۇق ‪ ،‬ئاچلىق ۋە ئۇسسۇزلۇق بىزگە كەلدى‪.‬‬ ‫« ‪18‬ئى خۇدا ‪ ،‬ئەمدى بىزدىن دۇئا قىلىمىز ‪ ،‬بىزگە باغدىن يەيدىغان نەرسە بەرگىن ‪ ،‬ئۇنىڭ بىلەن ئاچلىقىمىزنى قاندۇرىمىز ۋە‬ ‫ئۇسسۇزلۇقىمىزنى قاندۇرىدىغان نەرسە بەرگىن‪.‬‬ ‫« ‪19‬ئى خۇدا ‪ ،‬نۇرغۇن كۈنلەر ‪ ،‬بىز ھېچ نەرسە تېتىپ باقمىدۇق ‪ ،‬ھېچ نەرسە ئىچمىدۇق ‪ ،‬تېنىمىز قۇرۇپ كەتتى ‪ ،‬كۈچىمىز ئىسراپ‬ ‫بولدى ‪ ،‬ئۇيقۇ كۆزلىرىمىزدىن ھوشىدىن كەتتى ۋە يىغلپ كەتتى‪.‬‬ ‫« ‪20‬ئى خۇدا!‬ ‫« ‪21‬ئەمما ھازىر ‪ ،‬بىز كۆڭلىمىزدە دەرەخنىڭ مېۋىسىنى يېسەك ‪ ،‬خۇدانىڭ بۇيرۇقى بولمىسا ‪ ،‬ئۇ بۇ قېتىم بىزنى ھالك قىلىدۇ ۋە بىزنى يەر‬ ‫يۈزىدىن يوقىتىدۇ دەپ ئويلىدۇق‪.‬‬ ‫« ‪22‬ئەگەر بىز بۇ سۇنى ئىچسەك ‪ ،‬خۇدانىڭ بۇيرۇقى بولمىسا ‪ ،‬ئۇ بىزنى يوقىتىدۇ ۋە بىزنى دەرھال يىلتىز تارتىدۇ‪.‬‬ ‫« ‪23‬ئى خۇدا!‬ ‫« ‪24‬چۈنكى بىز يەر يۈزىدىكى مېۋىلەرنى ۋە ئۇنىڭدا كەم بولغان بارلىق نەرسىلەرنى ئارزۇ قىلىمىز‪».‬‬ ‫‪35‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمغا ‪ ،‬ئۇنىڭ يىغلىغان ۋە نالە‪-‬پەريادلىرىغا قايتا قارىدى ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئۇنىڭ قېشىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا‪: -‬‬ ‫« ‪2‬ئى ئادەم ‪ ،‬سەن مېنىڭ باغچىمدا تۇرغان چېغىڭدا ‪ ،‬يەپ‪-‬ئىچىشنىمۇ بىلمەيتتىڭ ‪ ،‬نە ھوشىدىن كەتمەيسەن ‪ ،‬نە ئازاب‪-‬ئوقۇبەتنى‬ ‫بىلمەيسەن ‪ ،‬نە گۆش ئورۇقلش ‪ ،‬نە ئۆزگىرىشنى كۆرمىدىڭ‪ .‬ئۇخلشمۇ سېنىڭ كۆزۈڭدىن ئايرىلمىدى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪36‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا قولىدا ئوت قىلىچ ئېلىپ باغنىڭ دەرۋازىسىنى ساقلىغان كېرۇبلرغا ئەنجۈر دەرىخىنىڭ مېۋىسىدىن بىرنى ئېلىپ ئادەم ئاتا‬ ‫قىلىشقا بۇيرۇدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬كېرۇب پەرۋەردىگار خۇدانىڭ ئەمرىگە بويسۇندى ۋە باغقا كىرىپ ئىككى تال شاخقا ئىككى ئەنجۈر ئېلىپ كەلدى ‪ ،‬ھەر بىر ئەنجۈر‬ ‫يوپۇرمىقىغا ئېسىلدى‪ .‬ئۇلر باغدا سەيلە قىلىشقا بارغاندا ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا يوشۇرۇنغان دەرەخلەرنىڭ ئىككىسىدىن بولۇپ ‪ ،‬خۇدانىڭ‬ ‫سۆزى ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ يېنىغا كېلىپ ئۇلرغا« ‪:‬ئادەم ‪ ،‬ئادەم ‪ ،‬سەن قەيەردە؟» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئادەم جاۋابەن« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬مانا مەن‪ .‬سېنىڭ ۋە ئاۋازىڭنىڭ ئاۋازىنى ئاڭلىغاندىن كېيىن ‪ ،‬ئۆزۈمنى يوشۇردۇم ‪ ،‬چۈنكى مەن يالىڭاچ‪».‬‬ ‫‪ 4‬كېرۇب ئىككى ئەنجۈر ئېلىپ ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا ئېلىپ كەلدى‪ .‬لېكىن ‪ ،‬ئۇلرنى يىراقتىن تاشلىدى‪ .‬چۈنكى ئۇلر ئوتقا‬ ‫يېقىنلىشالمايدىغان گۆشلىرى سەۋەبىدىن كېرۇبلرغا يېقىنلشماسلىقى مۇمكىن‪.‬‬ ‫‪ 5‬دەسلەپتە ‪ ،‬پەرىشتىلەر ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ ئالدىدا تىترەپ ‪ ،‬ئۇنىڭدىن قورقاتتى‪ .‬بىراق ‪ ،‬ئادەم پەرىشتىلەرنىڭ ئالدىدا تىترەپ ‪ ،‬ئۇلردىن‬ ‫قورقاتتى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئادەم ئەلەيىىسسالم يېقىنلپ ‪ ،‬بىر ئەنجۈرنى ئالدى ‪ ،‬ھەۋۋامۇ ئۆز نۆۋىتىدە يەنە بىر ئەنجۈرنى ئالدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئۇلرنى قولىغا ئېلىپ ‪ ،‬ئۇلرغا قارىدى ۋە ئۆزلىرىنىڭ يوشۇرۇنغان دەرەخلەردىن ئىكەنلىكىنى بىلدى‪.‬‬ ‫‪37‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋا ئانىغا مۇنداق دېدى« ‪:‬سەن بۇ ئەنجۈر ۋە ئۇلرنىڭ يوپۇرماقلىرىنى كۆرمەيسەن ‪ ،‬بىز ئوچۇق‬ ‫تەبىئىتىمىزدىن مەھرۇم قالغاندا ئۆزىمىزنى ياپتۇق‪ .‬ئەمما ھازىر ‪ ،‬ئۇلرنى يېيىشتىن قانداق ئازاب‪-‬ئوقۇبەت ۋە ئازاب‪-‬ئوقۇبەتلەرنىڭ‬ ‫كېلىدىغانلىقىنى بىلمەيمىز‪.‬‬ ‫‪ 2‬شۇڭا ‪ ،‬ئەي ھاۋا ئانا ‪ ،‬بىز ۋە بىز ئىككىمىز ئۆزىمىزنى چەكلەپ ‪ ،‬ئۇلرنى يېمەيلى ‪ ،‬خۇدادىن بىزگە ھاياتلىق دەرىخىنىڭ مېۋىسىنى‬ ‫بېرىشنى ئۆتۈنەيلى‪.‬‬ ‫‪ 3‬شۇنداق قىلىپ ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۆزىنى تۇتۇۋېلىپ ‪ ،‬بۇ ئەنجۈرلەرنى يېمىدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئەمما ئادەم خۇداغا دۇئا قىلىشقا ۋە ئۇنىڭدىن ھاياتلىق دەرىخىنىڭ مېۋىسىدىن بېرىشىنى ئۆتۈنۈشكە باشلىدى ۋە مۇنداق دېدى« ‪:‬ئى خۇدا ‪،‬‬ ‫جۈمە كۈنى ئالتىنچى سائەتتە سېنىڭ ئەمرىڭگە خىلپلىق قىلغىنىمىزدا ‪ ،‬بىزدە بار بولغان پارلق تەبىئەتتىن مەھرۇم قالدۇق ‪ ،‬گۇناھلىرىمىزدىن‬ ‫كېيىن باغدا ئۈچ سائەتتىن ئارتۇق داۋاملشمىدۇق‪.‬‬ ‫‪ 5‬لېكىن ‪ ،‬كەچتە سەن بىزنى ساراڭ قىلىپ قويدىڭ ‪ ،‬ئى خۇدا ‪ ،‬بىز ساڭا بىر سائەت خىلپلىق قىلدۇق ‪ ،‬بۇ سىناقلر ۋە قايغۇ‪-‬ھەسرەتلەر‬ ‫بۈگۈنگە قەدەر بېشىمىزغا كەلدى‪.‬‬ ‫« ‪6‬ئۇ كۈنلەر بىلەن قىرىق ئۈچىنچى كۈنى ‪ ،‬بىز خىلپلىق قىلغان بىر سائەتنى قايتۇرما!‬ ‫« ‪7‬ئى خۇدا ‪ ،‬بىزگە رەھىم‪-‬شەپقەت بىلەن قاراڭلر ‪ ،‬سېنىڭ ھۇزۇرىڭدا قىلغان ئەمگىكىمىز بويىچە بىزنى تەلەپ قىلما‪.‬‬ ‫« ‪8‬ئى خۇدا ‪ ،‬بىزگە ھاياتلىق دەرىخىنىڭ مېۋىسىنى بەرگىن ‪ ،‬شۇندىل بىز ئۇنى يەپ ياشايمىز ‪ ،‬ئازاب‪-‬ئوقۇبەت ۋە باشقا ئاۋارىچىلىقلرنى‬ ‫بۇ يەردە كۆرمەيمىز ‪ ،‬چۈنكى سەن خۇدا‪.‬‬ ‫« ‪9‬سېنىڭ ئەمرىڭگە خىلپلىق قىلغىنىمىزدا ‪ ،‬سەن بىزنى باغدىن چىقىشقا ساراڭ قىلدىڭ ‪ ،‬ھاياتلىق دەرىخىنى ساقلپ قېلىش ئۈچۈن كېرۇب‬ ‫ئەۋەتتىڭ ‪ ،‬بولمىسا بىز ئۇنى يەپ ‪ ،‬ياشىماسلىقىمىز كېرەك‪.‬‬ ‫« ‪10‬ئى رەببىم ‪ ،‬مانا ‪ ،‬بىز بۇ كۈنلەرنىڭ ھەممىسىگە بەرداشلىق بېرىپ ‪ ،‬ئازاب‪-‬ئوقۇبەتلەرنى باشتىن كەچۈردۇق‪ .‬بۇ قىرىق ئۈچ كۈننى بىز‬ ‫ئۆتكۈزگەن بىر سائەتكە باراۋەر قىلغىن‪».‬‬ ‫‪38‬باب‬‫‪ 1‬بۇ ئىشتىن كېيىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ قېشىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا‪: -‬‬ ‫« ‪2‬ئەي ئادەم ‪ ،‬سەن سورىغان ھاياتلىق دەرىخىنىڭ مېۋىسىگە كەلسەك ‪ ،‬مەن ھازىر ئۇنى بەرمەيمەن ‪ ،‬ئەمما ‪ 5500‬يىل توشقاندىن كېيىن ‪،‬‬ ‫مەن ساڭا ھاياتلىق دەرىخىنىڭ مېۋىسىنى بېرىمەن ‪ ،‬سەن يەپ ‪ ،‬مەڭگۈ ياشايسەن ‪ ،‬سەن ‪ ،‬ھاۋا ئانا ۋە سېنىڭ ئەۋلدلىرىڭ‪.‬‬ ‫« ‪3‬ئەمما بۇ قىرىق ئۈچ كۈن مېنىڭ ئەمرگە خىلپلىق قىلغان سائەتكە تۈزىتىش كىرگۈزەلمەيدۇ‪.‬‬ ‫« ‪4‬ئى ئادەم ‪ ،‬مەن سېنى يوشۇرغان ئەنجۈر دەرىخىدىن يېيىشكە بەردىم‪ .‬بېرىپ ‪ ،‬ئۇنى ۋە ھاۋۋانى يە‪.‬‬ ‫« ‪5‬مەن سېنىڭ تەلىپىڭنى رەت قىلمايمەن ‪ ،‬ئۈمىدلىرىڭىزنىمۇ ئۈمىدسىزلەندۈرمەيمەن‪ .‬شۇڭا ‪ ،‬مەن سىلەر بىلەن تۈزگەن ئەھدىنىڭ ئەمەلگە‬ ‫ئېشىشىغا بەرداشلىق بېرەي‪».‬‬ ‫‪ 6‬خۇدا ئۆز سۆزىنى ئادەمدىن يىراقلشتۇردى‪.‬‬ ‫‪39‬باب‬‫‪ 1‬ئادەم ئادەم ھەۋۋانىڭ يېنىغا قايتىپ كېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا« ‪:‬ئورنۇڭدىن تۇرۇپ ئەنجۈر ئېلىڭ ‪ ،‬مەن يەنە بىرنى ئېلىپ ئۆڭكۈرگە بارايلى» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ھەر بىر ئەنجۈرنى ئېلىپ ئۆڭكۈرگە قاراپ ماڭدى‪ .‬ۋاقىت قۇياشنىڭ پاتقان ۋاقتى ئىدى‪ .‬ئۇلرنىڭ ئويلىرى‬ ‫ئۇلرنى مېۋىنى يېيىشكە ئۇزۇن قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬لېكىن ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋا ئانىغا« ‪:‬مەن بۇ ئەنجۈرنى يېيىشتىن قورقىمەن ‪ ،‬بۇنىڭدىن نېمە كېلىدىغانلىقىمنى بىلمەيمەن» دېدى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 4‬ئادەم يىغلپ تۇرۇپ ‪ ،‬خۇدا ئالدىدا دۇئا قىلىپ تۇرۇپ« ‪:‬بۇ ئەنجۈرنى يېمەي تۇرۇپ ‪ ،‬ئاچلىقىمنى قاندۇرغىن ‪ ،‬چۈنكى مەن ئۇنى يەپ‬ ‫بولغاندىن كېيىن ‪ ،‬ماڭا نېمە پايدىسى بار؟ ئۇ خۇدادىن ئايرىلغاندا ‪ ،‬مەندىن نېمە تەلەپ قىلىمەن؟» دەپ سورىدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئۇ يەنە« ‪:‬مەن ئۇنى يېيىشتىن قورقىمەن ‪ ،‬چۈنكى مەن ئۇنىڭ بىلەن نېمە ئىش يۈز بېرىدىغانلىقىنى بىلمەيمەن» دېدى‪.‬‬ ‫‪40‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ يېنىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬نېمىشقا بۇ قورقۇشنى ‪ ،‬نە روزا تۇتۇشنى ‪ ،‬نە بۇ‬ ‫غەمخورلۇقنى قىلمىدىڭ؟‬ ‫« ‪2‬ئەمما بۇ غەلىتە تۇپراقتا تۇرۇشقا كەلگىنىڭدە ‪ ،‬ھايۋانلىرىڭلر يەر يۈزىدە يېمەكلىك بولمىسا ‪ ،‬ئۇنى كۈچەيتكىلى ۋە كۈچ‪-‬قۇۋۋىتىنى‬ ‫ئەسلىگە كەلتۈرەلمەيتتى‪».‬‬ ‫‪ 3‬خۇدا ئۆز سۆزىنى ئادەمدىن يىراقلشتۇردى‪.‬‬ ‫‪41‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ئادەم ئەنجۈرنى ئېلىپ ئالتۇن تاياقلرغا قويدى‪ .‬ھاۋا ئانا ئەنجۈرنى ئېلىپ ‪ ،‬خۇشبۇي نەرسىگە قويدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ھەر بىر ئەنجۈرنىڭ ئېغىرلىقى سۇ قوغۇنىنىڭ ئېغىرلىقى ئىدى‪ .‬چۈنكى باغنىڭ مېۋىسى بۇ يەرنىڭ مېۋىسىدىن كۆپ چوڭ ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا تاڭ ئاتقۇچە پۈتۈن كېچىدە روزا تۇتتى‪.‬‬ ‫‪ 4‬كۈن چىققاندا ئۇلر دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلدى ‪ ،‬ئادەم دۇئا قىلىپ بولغاندىن كېيىن ‪ ،‬ئادەم ھاۋا ئانىغا‪:‬‬ ‫« ‪5‬ئى ھاۋا ‪ ،‬كېلىڭ ‪ ،‬بىز جەنۇب تەرەپكە قارايدىغان باغنىڭ چېگرىسىغا بارايلى ؛ دەريا ئېقىۋاتقان جايغا ۋە تۆت بېشىغا بۆلۈنگەن يەرگە‬ ‫بارايلى‪ .‬ئۇ يەردە بىز خۇداغا دۇئا قىلىمىز ۋە ئۇنىڭدىن ھاياتلىق سۈيى ئىچىشىمىزنى سورايمىز‪.‬‬ ‫« ‪6‬چۈنكى ‪ ،‬خۇدا ياشىماسلىقىمىز ئۈچۈن بىزنى ھاياتلىق دەرىخى بىلەن باقمىدى‪ .‬شۇڭا ‪ ،‬بىز ئۇنىڭدىن بۇ تۇپراقنىڭ سۈيىنى ئىچىش بىلەن‬ ‫ئەمەس ‪ ،‬بەلكى بىزگە ھاياتلىق سۈيى بېرىشنى ۋە ئۇنىڭ بىلەن ئۇسسۇزلۇقىمىزنى قاندۇرۇشنى سورايمىز‪».‬‬ ‫‪ 7‬ھاۋا ئانا ئادەمدىن بۇ سۆزلەرنى ئاڭلپ ‪ ،‬ماقۇل بولدى‪ .‬ئۇلر ھەر ئىككىسى ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬باغنىڭ جەنۇبىغا ‪ ،‬باغدىن ئازراق‬ ‫يىراقلىقتىكى سۇ دەرياسىنىڭ قىرغىقىغا كەلدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬ئۇلر ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬پەرۋەردىگارنىڭ ئالدىدا دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلدى ۋە ئۇنىڭدىن بۇ قېتىم بىر قېتىم قاراپ بېقىشىنى ‪ ،‬ئۇلرنى كەچۈرۈم‬ ‫قىلىشىنى ۋە ئۇلرنىڭ تەلىپىنى بېرىشىنى ئۆتۈندى‪.‬‬ ‫‪ 9‬ھەر ئىككىسىنىڭ بۇ دۇئاسىدىن كېيىن ‪ ،‬ئادەم ئاۋازى بىلەن خۇدا ئالدىدا دۇئا قىلىشقا باشلىدى ۋە‪: -‬‬ ‫« ‪10‬ئى رەببىم ‪ ،‬مەن باغدا تۇرۇپ ‪ ،‬ھاياتلىق دەرىخىنىڭ ئاستىدىن ئېقىۋاتقان سۇنى كۆرگىنىمدە ‪ ،‬يۈرىكىم خالىمىدى ‪ ،‬بەدىنىممۇ ئۇنى‬ ‫ئىچىشنى تەلەپ قىلمىدى ؛ ئۇسسۇزلۇقنىمۇ بىلمەيتتىم ‪ ،‬چۈنكى مەن ياشاۋاتاتتىم ؛ ۋە ھازىرقى ھالىتىمنىڭ ئۈستىدە‪.‬‬ ‫« ‪11‬شۇنداق قىلىپ ياشاش ئۈچۈن مەن ھېچقانداق ھاياتلىق يېمەكلىك تەلەپ قىلمىدىم ‪ ،‬شۇنداقل ھاياتلىق سۈيىنى ئىچمىدىم‪.‬‬ ‫‪ 12‬لېكىن ‪ ،‬ئى خۇدا ‪ ،‬مەن ئۆلۈپ كەتتىم ‪ ،‬تېنىم ئۇسسۇزلۇققا چۆمدى‪ .‬ماڭا ھاياتلىق سۈيىنى بېرىڭ ‪ ،‬مەن ئۇنى ئىچىپ ياشايمەن‪.‬‬ ‫« ‪13‬ئى خۇدا ‪ ،‬رەھىم‪-‬شەپقىتىڭدىن مېنى مېنى بۇ باليىئاپەت ۋە سىناقلردىن قۇتۇلدۇرۇپ ‪ ،‬مېنى باغچىڭدا تۇرغۇزمىساڭ ‪ ،‬مېنى بۇنىڭدىن‬ ‫باشقا بىر دۆلەتكە ئېلىپ كېلىڭ‪».‬‬ ‫‪42‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئادەمگە كەلدى ۋە ئۇنىڭغا‪: -‬‬ ‫« ‪2‬ئى ئادەم ‪ ،‬سەن مېنى«‪ :‬مېنى ئارام ئالىدىغان يەرگە ئېلىپ كېلىڭلر »دېگىنىڭىزدەك ‪ ،‬ئۇ بۇ يەردىن باشقا يەر ئەمەس ‪ ،‬بەلكى ئۇ يالغۇز‬ ‫ئارام ئالىدىغان ئەرشنىڭ پادىشاھلىقى‪.‬‬ ‫‪ 3‬لېكىن ‪ ،‬ھازىرچە ئۇنىڭغا كىرەلمەيسەن ‪ ،‬پەقەت ھۆكۈمىڭ ئۆتۈپ ‪ ،‬ئەمەلگە ئاشقاندىن كېيىن‪.‬‬ ‫« ‪4‬ئاندىن مەن سېنى ۋە سالىى ئەۋلدلىرىڭنى ئەرشنىڭ پادىشاھلىقىغا چىقىمەن‪.‬‬ ‫« ‪5‬ئەگەر سەن ماڭا« ھاياتلىق سۈيىنى بەرگىن ‪ ،‬مەن ئىچىپ ياشايمەن »دېسەڭ ‪ ،‬بۇ كۈن بوللمايدۇ ‪ ،‬بەلكى دوزاخقا چۈشۈپ ‪ ،‬مىس‬ ‫دەرۋازىلرنى چېقىپ ‪ ،‬تۆمۈر پادىشاھلىقلىرىنى پارچىلپ پارچىلىۋېتىمەن‪.‬‬ ‫« ‪6‬ئاندىن مەن رەھىم‪-‬شەپقەت بىلەن جېنىڭنى ۋە ياخشىلرنىڭ جېنىنى قۇتۇلدۇرىمەن ‪ ،‬ئۇلرنى باغچىمدا ئارام ئالدۇرىمەن‪ .‬ئۇ ئاخىر زامان‬ ‫ئاخىرلشقاندا‪.‬‬ ‫« ‪7‬يەنە ‪ ،‬سەن ئىزدىگەن ھاياتلىق سۈيىگە كەلسەك ‪ ،‬ئۇ بۈگۈن ساڭا بېرىلمەيدۇ ؛ ئەمما مەن گولگوتا زېمىنىدا بېشىڭغا قېنىمنى تۆكۈمەن‪.‬‬ ‫" ‪8‬چۈنكى ‪ ،‬قېنىم ئۇ ۋاقىتتا سىزگە ئەمەس ‪ ،‬بەلكى سىلەرگە ئەمەس ‪ ،‬بەلكى ماڭا ئېتىقاد قىلىدىغان ئەۋلدلىرىڭىزنىڭ ھەممىسىگە ھاياتلىق‬ ‫سۈيى بولىدۇ‪ .‬بۇ ئۇلرنىڭ مەڭگۈ ئارام ئېلىشىدۇر"‪.‬‬ ‫‪ 9‬پەرۋەردىگار ئادەمگە يەنە مۇنداق دېدى« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬باغدا تۇرغان چېغىڭدا ‪ ،‬بۇ سىناقلر ساڭا كەلمىدى‪.‬‬ ‫« ‪10‬لېكىن سەن مېنىڭ ئەمرىمگە خىلپلىق قىلغاندىن كېيىن ‪ ،‬بۇ ئازاب‪-‬ئوقۇبەتلەرنىڭ ھەممىسى ساڭا كەلدى‪.‬‬ ‫« ‪11.‬ئەمدى ‪ ،‬تېنىڭلر يېمەكلىك ۋە ئىچىملىككە ئېىتىياجلىقمۇ؟ يەر يۈزىدە سەندىن ئېقىۋاتقان سۇنى ئىچىڭ‪».‬‬ ‫‪ 12‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئۆز سۆزىنى ئادەمدىن يىراقلشتۇردى‪.‬‬ ‫‪ 13‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا پەرۋەردىگارغا دۇئا قىلدى ۋە سۇ دەرياسىدىن ئۆڭكۈرگە قايتىپ كەلدى‪ .‬چۈش ۋاقتى ئىدى‪ .‬ئۇلر ئۆڭكۈرگە‬ ‫يېقىنلشقاندا ‪ ،‬ئۇنىڭ يېنىدىكى چوڭ ئوتنى كۆردى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫باب ‪43‬‬ ‫‪ 1‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا قورقۇپ ‪ ،‬ئورنىدىن تۇردى‪ .‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋاغا« ‪:‬ئۆڭكۈرمىزدىكى بۇ ئوت نېمە؟ بىز بۇ ئوتنى ئېلىپ‬ ‫كېلىش ئۈچۈن ھېچ ئىش قىلمايمىز‪.‬‬ ‫" ‪2‬بىزنىڭ ئۇنىڭدا پىشۇرغۇدەك نانمۇ يوق ‪ ،‬ئۇ يەردە پىشۇرغۇدەك شورپامۇ يوق‪ .‬بۇ ئوتقا كەلسەك ‪ ،‬بىز بۇنىڭغا ئوخشاش نەرسىلەرنى‬ ‫بىلمەيمىز ‪ ،‬نېمە دېيىشنىمۇ بىلمەيمىز‪.‬‬ ‫« ‪3‬بىراق ‪ ،‬خۇدا كېرۇبنى قولىدا چاقناپ ‪ ،‬يورۇتقان قىلىچ بىلەن ئەۋەتكەندىن بۇيان ‪ ،‬بىز يىقىلىپ چۈشۈپ جەسەتكە ئوخشاپ قېلىشتىن‬ ‫قورقۇپ ‪ ،‬ئەزەلدىن كۆرۈپ باقمىدۇق‪.‬‬ ‫« ‪4‬لېكىن ‪ ،‬ئەي ھاۋا ئانا ‪ ،‬مانا بۇ كېرۇبلرنىڭ قولىدىكى ئوت بولۇپ ‪ ،‬خۇدا بىز تۇرۇۋاتقان ئۆڭكۈرنى ساقلشقا ئەۋەتكەن‪.‬‬ ‫« ‪5‬ئەي ھاۋا ئانا ‪ ،‬چۈنكى خۇدا بىزگە ئاچچىقلنغان ۋە بىزنى ئۇنىڭدىن قوغليدۇ‪.‬‬ ‫« ‪6‬ئى ھاۋا ‪ ،‬بىز ئۇنىڭ ئۆڭكۈردىكى ئەمرىگە يەنە خىلپلىق قىلدۇق ‪ ،‬شۇڭا ئۇ بۇ ئوتنى ئەتراپىغا كۆيدۈرۈشكە ۋە بىزنىڭ ئۇنىڭغا‬ ‫كىرىشىمىزنىڭ ئالدىنى ئېلىش ئۈچۈن ئەۋەتتى‪.‬‬ ‫« ‪7‬ئەي ھاۋۋا ‪ ،‬ئەگەر بۇ راستىنل شۇنداق بولسا ‪ ،‬بىز قەيەردە تۇرىمىز؟ رەببىمىزنىڭ يۈزىدىن قەيەردىن قېچىپ كېتەلەيمىز؟ باغقا كەلسەك‬ ‫‪ ،‬ئۇ بىزنى بۇ يەردە تۇرۇشقا يول قويمايدۇ ‪ ،‬ئۇ بىزنى ياخشى ئىشلردىن مەھرۇم قىلدى ؛ ئەمما ئۇ بىزنى قاراڭغۇلۇق ‪ ،‬سىناق ۋە جاپا‪-‬‬ ‫مۇشەققەتلەرنى باشتىن كەچۈرگەن بۇ ئۆڭكۈرگە قويدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬لېكىن ‪ ،‬ئۇ بىزنى باشقا بىر زېمىنغا ئېلىپ چىققاندىن كېيىن ‪ ،‬ئۇنىڭدا نېمە ئىشلرنىڭ يۈز بېرىدىغانلىقىنى كىم بىلىدۇ؟ كىم بىلىدۇ ‪ ،‬ئۇ يەرنىڭ‬ ‫قاراڭغۇلۇقلىرى بۇ زېمىننىڭ قاراڭغۇلۇقلىرىدىنمۇ چوڭ بولىدۇ‪.‬‬ ‫" ‪9‬ئۇ زېمىندا كېچە ياكى كۈندۈزدە نېمە ئىشلرنىڭ يۈز بېرىدىغانلىقىنى كىم بىلىدۇ؟ ئەي ھاۋۋا ‪ ،‬ئۇنىڭ يىراق ياكى يېقىن بولىدىغانلىقىنى كىم‬ ‫بىلىدۇ؟ خۇدا بىزنى خۇشال قىلىدىغان يەردە ‪ ،‬باغدىن يىراق بولۇشى مۇمكىن ‪ ،‬ئى ھاۋا ئانا!‬ ‫« ‪10‬ئى ھەۋۋا ‪ ،‬ئەگەر خۇدا بىزنى تەسەللى تاپىدىغان بۇنىڭدىن باشقا بىر غەلىتە يەرگە ئېلىپ كىرسە ‪ ،‬چوقۇم جېنىمىزنى ئۆلتۈرۈشىمىز ۋە‬ ‫ئىسمىمىزنى يەر يۈزىدىن ئۆچۈرۈشىمىز كېرەك‪.‬‬ ‫« ‪11‬ئەي ھاۋا ئانا ‪ ،‬ئەگەر بىز باغدىن ۋە خۇدادىن يىراقلشقان بولساق ‪ ،‬ئۇنى يەنە قەيەردىن تاپاليمىز ۋە ئۇنىڭدىن بىزگە ئالتۇن ‪،‬‬ ‫خۇشبۇي ‪ ،‬خۇشپۇراق ۋە ئەنجۈر دەرىخىنىڭ مېۋىسىنى بېرىشىنى سورايمىز؟‬ ‫" ‪12‬بىزگە ئىككىنچى قېتىم تەسەللى بېرىش ئۈچۈن ئۇنى نەدىن تاپاليمىز؟ ئۇ بىزگە ۋاكالىتەن تۈزگەن ئەھدىگە قارىتا بىزنى ئويلپ ‪ ،‬ئۇنى‬ ‫نەدىن تاپاليمىز؟"‬ ‫‪ 13‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئارتۇق گەپ قىلمىدى‪ .‬ئۇلر ۋە ھاۋا ئانا بىلەن ئۆڭكۈرگە ۋە ئۇنىڭ ئەتراپىدا ئوت كەتكەن ئوتقا قاراپ تۇردى‪.‬‬ ‫‪ 14‬لېكىن ‪ ،‬بۇ ئوت شەيتاندىن ئىدى‪ .‬چۈنكى ئۇ دەرەخ ۋە قۇرۇق ئوت‪-‬چۆپلەرنى يىغىپ ‪ ،‬ئۇلرنى ئۆڭكۈرگە ئەكىلىپ ئەكېلىپ ‪ ،‬ئۆڭكۈرنى‬ ‫ۋە ئۇنىڭدىكى نەرسىلەرنى ئىستېمال قىلىش ئۈچۈن ئۇلرغا ئوت قويدى‪.‬‬ ‫‪ 15‬شۇنداق قىلىپ ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا قايغۇ‪-‬ھەسرەت ئىچىدە قالسۇن ‪ ،‬ئۇ ئۇلرنىڭ خۇداغا بولغان ئىشەنچىسىنى ئۈزۈپ ‪ ،‬ئۇلرنى‬ ‫ئىنكار قىلسۇن‪.‬‬ ‫‪ 16‬لېكىن ‪ ،‬خۇدانىڭ رەھمىتى بىلەن ئۇ ئۆڭكۈرنى كۆيدۈرەلمىدى ‪ ،‬چۈنكى خۇدا پەرىشتىنى ئۆڭكۈرنىڭ ئەتراپىغا ئەۋەتىپ ‪ ،‬ئۇنى ئوتتىن‬ ‫ئۆچۈردى‪.‬‬ ‫‪ 17‬بۇ ئوت چۈش ۋاقتىدىن تاڭ ئاتقۇچە داۋاملشتى‪ .‬بۇ قىرىق بەشىنچى كۈنى ئىدى‪.‬‬ ‫‪44‬باب‬‫‪ 1‬شۇنداقتىمۇ ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئورنىدىن تۇرۇپ ئوتقا قارىدى ‪ ،‬ئۇلر ئوتتىن قورقۇپ ئۆڭكۈرگە يېقىنلىشالمىدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬شەيتان دەرەخلەرنى ئېلىپ ئوتقا تاشلىدى ‪ ،‬تاكى ئوت يالقۇنى كۆتۈرۈلۈپ ‪ ،‬پۈتۈن ئۆڭكۈرنى قاپلىدى‪ .‬لېكىن پەرۋەردىگارنىڭ پەرىشتىسى‬ ‫ئۇنى قوغداۋاتاتتى‪.‬‬ ‫‪ 3‬لېكىن ‪ ،‬ئۇ شەيتانغا لەنەت ئوقۇيالمىدى ۋە سۆز بىلەن يارىلندۇرالمىدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬شۇنىڭ ئۈچۈن ‪ ،‬پەرىشتە ئۇنىڭغا بەرداشلىق بەردى ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى كەلگەنگە قەدەر ‪ ،‬شەيتانغا« ‪:‬بۇ يەردىن كەت ‪ ،‬ئىلگىرى‬ ‫بەندىلىرىمنى ئالدايسەن ‪ ،‬بۇ قېتىم ئۇلرنى يوقىتىۋەتمەكچى بولۇۋاتىسەن‪.‬‬ ‫" ‪5‬ئەگەر مېنىڭ رەھمىتىم بولمىغان بولسا ‪ ،‬مەن سېنى ۋە قوشۇنلىرىڭنى يەر يۈزىدىن ھالك قىلغان بولتتىم‪ .‬لېكىن مەن ساڭا سەۋر قىلدىم ‪،‬‬ ‫دۇنيانىڭ ئاخىرىغىچە"‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئاندىن ‪ ،‬شەيتان پەرۋەردىگارنىڭ ئالدىدىن قېچىپ كەتتى‪ .‬ئەمما ئوت ئۆڭكۈرنىڭ ئەتراپىدا كۈن بويى كۆمۈردەك كۆيۈپ كەتتى‪ .‬بۇ ئادەم‬ ‫ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا باغدىن چىققاندىن بۇيان ئۆتكۈزگەن قىرىق ئالتىنچى كۈنى ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئوتنىڭ ئىسسىقلىقىنىڭ بىر ئاز سوۋۇغانلىقىنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئۆڭكۈرگە قاراپ مېڭىشقا باشلىدى‪ .‬ئەمما ئۇلر ئوتنىڭ‬ ‫ئىسسىقلىقى سەۋەبىدىن قىللمىدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬ئاندىن ئۇلر بىلەن ئۆڭكۈرنى ئايرىۋەتكەن ۋە ئۇلرغا يېقىنلشقان ئوت سەۋەبىدىن ‪ ،‬ئۇلر يىغلشقا باشلىدى‪ .‬ئۇلر قورقۇپ كەتتى‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋاغا مۇنداق دېدى« ‪:‬بۇ ئوتنىڭ بىزدە نېسىۋىسى بارلىقىغا قاراڭ‪ :‬ئۇ ئىلگىرى بىزگە بوي سۇنغان ‪ ،‬ئەمما‬ ‫ئەمدى ئۇنداق قىلمايدۇ ‪ ،‬ھازىر بىز يارىتىلىش چېكىدىن ھالقىپ ‪ ،‬شارائىتىمىزنى ئۆزگەرتتۇق ‪ ،‬تەبىئىتىمىزمۇ ئۆزگەردى‪ .‬ئەمما ئوت ئۇنىڭ‬ ‫تەبىئىتىدە ئۆزگەرمەيدۇ ‪ ،‬ياكى يارىتىلىشىدىن ئۆزگەرمەيدۇ‪ .‬شۇڭلشقا ئۇ ھازىر بىزنىڭ ئۈستىمىزگە ھۆكۈمرانلىق قىلدى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪45‬باب‬‫‪ 1‬ئادەم ئورنىدىن تۇرۇپ خۇداغا دۇئا قىلىپ مۇنداق دېدى« ‪:‬قاراڭ ‪ ،‬بۇ ئوت بىز بىلەن ئولتۇراقلىشىشقا بۇيرۇغان ئۆڭكۈر بىلەن ئارىمىزنى‬ ‫ئايرىدى ‪ ،‬ئەمما ھازىر بىز ئۇنىڭغا كىرەلمەيمىز‪».‬‬ ‫‪ 2‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمنى ئاڭلپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا ئۆز سۆزىنى ئەۋەتتى‪.‬‬ ‫« ‪3‬ئى ئادەم ‪ ،‬بۇ ئوتنى كۆرۈڭ! ئۇنىڭ يالقۇنى ۋە ئىسسىقلىقى خۇشاللىق باغچىسى ۋە ئۇنىڭدىكى ياخشى نەرسىلەر بىلەن ئوخشىمايدۇ‪.‬‬ ‫« ‪4‬سەن مېنىڭ كونتروللۇقىمدا تۇرغىنىڭدا ‪ ،‬بارلىق مەخلۇقاتلر ساڭا بويسۇندى ‪ ،‬لېكىن سەن مېنىڭ ئەمرىمگە خىلپلىق قىلغاندىن كېيىن ‪،‬‬ ‫ھەممىسى سېنىڭ ئۈستۈڭدىن ئۆرلەيدۇ‪».‬‬ ‫‪ 5‬خۇدا ئۇنىڭغا يەنە مۇنداق دېدى« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬قاراڭلر ‪ ،‬شەيتان سېنى قانداق ئۈستۈن قىلدى! ئۇ سېنى ئىلھلىقتىن ۋە ماڭا ئوخشاش ئۇلۇغ‬ ‫ھالەتتىن مەھرۇم قىلدى ۋە ساڭا قىلغان سۆزىگە ئەمەل قىلمىدى ؛ نېمىل دېگەن بىلەن ‪ ،‬ئۇ سېنىڭ دۈشمىنىڭغا ئايلندى‪.‬‬ ‫« ‪6‬ئى ئادەم ‪ ،‬نېمىشقا سەن بىلەن تۈزگەن كېلىشىمنى بىر كۈنمۇ ساقلپ قويمىدى ‪ ،‬بەلكى سەن ئۇنىڭ ئەمرىگە بوي سۇنغان چېغىڭدا ‪ ،‬ساڭا‬ ‫بولغان شان‪-‬شەرەپتىن مەھرۇم قىلدى؟‬ ‫« ‪7‬ئادەم ‪ ،‬سەن بىلەن كېلىشىم تۈزگەندە سېنى ياخشى كۆردى دەپ ئويلمسەن؟ ياكى سېنى ياخشى كۆرۈپ ‪ ،‬سېنى ئېگىز كۆتۈرمەكچىمۇ؟‬ ‫« ‪8‬ياق ‪ ،‬ئادەم ‪ ،‬ئۇ سېنى سۆيگەنلىكى ئۈچۈن ئۇ ئىشلرنى قىلمىدى ؛ ئەمما ئۇ سېنى نۇردىن قاراڭغۇلۇققا ‪ ،‬ئۇلۇغ ھالەتتىن پەسكە‬ ‫چۈشۈشنى ‪ ،‬شان‪-‬شەرەپتىن ھاقارەتكە ‪ ،‬خۇشاللىقتىن قايغۇ‪-‬ھەسرەتكە ‪ ،‬ئارامدىن روزا تۇتۇش ۋە ھوشىدىن كېتىشكە باشلىدى‪».‬‬ ‫‪ 9‬خۇدا ئادەمگە يەنە مۇنداق دېدى« ‪:‬ئۆڭكۈرنىڭ ئەتراپىدا شەيتان ياندۇرغان بۇ ئوتنى كۆرۈڭ ؛ سېنى چۆرىدىگەن بۇ مۆجىزەنى كۆرۈڭ ؛‬ ‫ئۇنىڭ بۇيرۇقىغا قۇلق سالغىنىڭدا ‪ ،‬ئۇ سېنى ۋە ئەۋلدلىرىڭنى ئۆز ئىچىگە ئالىدىغانلىقىنى بىلىڭلر‪.‬‬ ‫" ‪10‬ئۇنداقتا ‪ ،‬ئۇنىڭ ئوتىنىڭ كۆيگەنلىكىنى كۆرىسىز ‪ ،‬ئۇ سىزنىڭ ئەتراپىڭىزدا ۋە ئۇرۇقلىرىڭىزدا كۆيۈپ كېتىدۇ‪ .‬سىلەردىن قۇتۇلۇش‬ ‫بولمايدۇ ‪ ،‬لېكىن مەن كەلگەن ۋاقتىمدا ‪ ،‬ئەتراپىڭىزدىكى چوڭ ئوت سەۋەبىدىن ‪ ،‬ئۆڭكۈرگە كىرەلمىگەنگە ئوخشاش ‪ ،‬مېنىڭ ئەھدىم ئەمەلگە‬ ‫ئاشقان كۈنى مېنىڭ سۆزۈم كەلمىگۈچە‪.‬‬ ‫" ‪11‬مېنىڭ سۆزۈم بولغان مېنىڭ سۆزۈم كەلمىگۈچە ‪ ،‬ئۇ يەردىن ئەمدى ئارام ئالغۇدەك يول يوق‪ .‬ئاندىن ئۇ سىزگە يول بېرىدۇ ‪ ،‬ئارام‬ ‫ئالىسىز"‪ .‬ئاندىن خۇدا ئۆز سۆزى بىلەن ئۆڭكۈرنىڭ ئەتراپىدا كۆيۈپ كەتكەن ئوتقا چاقىردى‪ .‬ئاندىن ئوت خۇدانىڭ بۇيرۇقى بىلەن ئايرىلدى‬ ‫ۋە ئادەم ئۈچۈن بىر يول ياسالدى‪.‬‬ ‫‪ 12‬خۇدا ئۆز سۆزىنى ئادەمدىن يىراقلشتۇردى‪.‬‬ ‫‪46‬باب‬‫‪ 1‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا يەنە ئۆڭكۈرگە كىرىشكە باشلىدى‪ .‬ئۇلر ئوتنىڭ ئارىسىغا كەلگەندە ‪ ،‬شەيتان قاينام‪-‬تاشقىنلىققا ئوخشاش ئوتقا پېتىپ‬ ‫‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا كۆيگەن كۆمۈر ئوتى قىلدى‪ .‬ئۇلرنىڭ تېنى ناخشا ئېيتىلدى‪ .‬كۆمۈر ئوت ئۇلرنى كۆيدۈردى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئوتنىڭ كۆيۈشىدىن ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا قاتتىق ۋارقىراپ« ‪:‬ئى رەببىم ‪ ،‬بىزنى قۇتۇلدۇرۇڭلر!‬ ‫‪ 3‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئۇلرنىڭ بەدىنىگە قارىدى ‪ ،‬شەيتان ئوت يېقىپ ‪ ،‬خۇدا ئوتنى ئۆچۈرگەن پەرىشتىسىنى ئەۋەتتى‪ .‬ئەمما جاراھەت ئۇلرنىڭ‬ ‫بەدىنىدە قالدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمغا مۇنداق دېدى« ‪:‬شەيتاننىڭ ساڭا بولغان مۇھەببىتىنى كۆرۈڭ ‪ ،‬ئۇ ساڭا ئىلھ ۋە ئۇلۇغلۇق ئاتا قىلغاندەك قىلىدۇ‪.‬‬ ‫« ‪5‬ئى ئادەم ‪ ،‬ماڭا قاراڭ ‪ ،‬مەن سېنى ياراتتىم ‪ ،‬سېنى قانچە قېتىم ئۇنىڭ قولىدىن قۇتۇلدۇرۇپ قالدىم؟ ئەگەر ئۇنداق بولمىسا ‪ ،‬ئۇ سېنى‬ ‫ھالك قىلمامدۇ؟‪».‬‬ ‫‪ 6‬خۇدا ھاۋاغا يەنە مۇنداق دېدى« ‪:‬ئۇ باغدا ساڭا نېمە ۋەدە قىلىپ مۇنداق دېدى«‪ :‬ئۇ ۋاقىتتا دەرەختىن يەيسىلەر ‪ ،‬كۆزلىرىڭ ئېچىلىپ ‪،‬‬ ‫ياخشى‪-‬ياماننى بىلىدىغان ئىلھقا ئوخشايسەن ‪ ».‬لېكىن ‪ ،‬ئۇ سىزنىڭ بەدىنىڭىزنى ئوت بىلەن كۆيدۈردى ‪ ،‬ھەمدە سىزگە ئوتنىڭ تەمىنى تېتىدى‬ ‫‪ ،‬باغنىڭ تەمىنى تېتىدى‪.‬‬ ‫" ‪7‬سېنىڭ كۆزلىرىڭ ئۇنىڭ سەندىن ئالغان ياخشىلىقىنى كۆردى ‪ ،‬ھەقىقەتتە ئۇ سېنىڭ كۆزۈڭنى ئاچتى‪ .‬سەن مەن بىلەن بىللە بولغان باغنى‬ ‫كۆردۈڭ ‪ ،‬شەيتاندىن كەلگەن يامانلىقنىمۇ كۆردۈڭ‪ .‬لېكىن ئىلھقا كەلسەك ‪ ،‬ئۇ ساڭا بېرەلمەيدۇ ‪ ،‬ساڭا قىلغان سۆزىنىمۇ ئادا قىللمايدۇ‪ .‬ياق‬ ‫‪ ،‬ئۇ ساڭا ۋە سېنىڭ ئەۋلدلىرىڭغا ئاچچىق ئىدى"‪.‬‬ ‫‪ 8‬خۇدا ئۇلرنىڭ سۆزىنى ئۇلردىن يىراقلشتۇردى‪.‬‬ ‫‪47‬باب‬‫‪ 1‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۆڭكۈرگە كىردى ‪ ،‬ئەمما ئۇلرنىڭ جەسىتى كۆيگەن ئوتتىن تىترەپ كەتتى‪ .‬شۇڭا ئادەم ھەۋۋاغا‪: -‬‬ ‫« ‪2‬مانا ‪ ،‬بۇ دۇنيادا ئوت بىزنىڭ تېنىمىزنى كۆيدۈردى ؛ ئەمما بىز ئۆلگەندە قانداق بولىدۇ ‪ ،‬شەيتان روھىمىزنى جازاليدۇ؟ ئەگەر خۇدا‬ ‫كەلمىسە ‪ ،‬بىزنىڭ قۇتۇلۇشىمىز ئۇزۇن ۋە يىراق ئەمەسمۇ؟‬ ‫‪ 3‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۆڭكۈرگە ئۆتۈپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا يەنە بىر قېتىم كىرگەنلىكى ئۈچۈن بەخت تىلىدى‪ .‬چۈنكى ئۇلرنىڭ خىيالىدا ‪ ،‬ئۇلر‬ ‫ئەتراپىدىكى ئوتنى كۆرگەندە ھەرگىز ئۇنىڭغا كىرمەسلىكى كېرەك‪.‬‬ ‫‪ 4‬كۈن پېتىۋاتقاندا ‪ ،‬ئوت يەنىل كۆيۈپ ‪ ،‬ئادەم بىلەن ھاۋانىڭ ئۆڭكۈرگە يېقىنلىشىشىغا ئەگىشىپ ‪ ،‬ئۇلر ئۇخلىيالمىدى‪ .‬كۈن ئولتۇرغاندىن‬ ‫كېيىن ‪ ،‬ئۇلر ئۇنىڭدىن چىقىپ كەتتى‪ .‬بۇ ئۇلر باغدىن چىققاندىن كېيىنكى قىرىق يەتتىنچى كۈنى ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۇلر بىلمىگەندەك باغنىڭ يېنىدىكى تاغ چوققىسىنىڭ ئاستىغا كەلدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئۇلر ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬خۇدادىن ئۇلرنىڭ گۇناھلىرىنى مەغپىرەت قىلىشىنى تىلىدى ‪ ،‬ئاندىن تاغ چوققىسىدا ئۇخلپ قالدى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 7‬لېكىن ‪ ،‬بارلىق ياخشىلىقلرنى ئۆچ كۆرىدىغان شەيتان ئىچىدىن مۇنداق ئويلىدى‪ :‬ھالبۇكى ‪ ،‬خۇدا ئادەمگە ئەھدە بىلەن نىجاتلىققا ئېرىشىشنى‬ ‫ۋەدە قىلدى ‪ ،‬ھەمدە ئۇنى بېشىدىن كەچۈرگەن بارلىق جاپا‪-‬مۇشەققەتلەردىن قۇتۇلدۇرىمەن ‪ ،‬ئەمما ماڭا ۋەدە بەرمىگەن ۋە مېنى‬ ‫قىيىنچىلىقلىرىمدىن قۇتۇلدۇرمايدۇ‪ .‬ياق ‪ ،‬ئۇ ئۇنىڭغا ۋە ئۇنىڭ ئەۋلدلىرىغا مەن بار بولغان پادىشاھلىقتا ياشاشقا ۋەدە بەرگەنلىكى ئۈچۈن ‪،‬‬ ‫مەن ئادەم ئۆلتۈرىمەن‪.‬‬ ‫‪ 8‬زېمىن ئۇنىڭدىن قۇتۇلىدۇ‪ .‬ئۇ ماڭا يالغۇز قالىدۇ‪ .‬ئۇ ئۆلگەندە ‪ ،‬مېنىڭ پادىشاھلىقىمغا ۋارىسلىق قىلىدىغان ئۇرۇق قالمىسۇن‪ .‬خۇدا شۇنىڭدىن‬ ‫كېيىن ماڭا موھتاج بولىدۇ ‪ ،‬ئۇ مېنى قوشۇنلىرىم بىلەن بىللە ئەسلىگە كەلتۈرىدۇ‪.‬‬ ‫باب ‪48‬‬ ‫‪ 1‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬شەيتان قوشۇنلىرىنى چاقىرىپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ ھەممىسى ئۇنىڭ يېنىغا كېلىپ‪: -‬‬ ‫« ‪2‬ئى رەببىمىز ‪ ،‬نېمە قىلىسەن؟‬ ‫‪ 3‬ئاندىن ‪ ،‬ھەزرىتى ئەيسا ئۇلرغا مۇنداق دېدى‪ : -‬سىلەر بىلىسىلەر ‪ ،‬خۇدا تۇپراقتىن ياراتقان بۇ ئادەم بىزنىڭ پادىشاھلىقىمىزنى تارتىۋالغان‬ ‫ئادەم‪.‬‬ ‫‪ 4‬شەيتاننىڭ قوشۇنلىرى بۇ سۆزلەرنى ئاڭلپ ‪ ،‬تاغنىڭ ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۇخلۋاتقان قىسمىغا كەلدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬شەيتان ۋە ئۇنىڭ قوشۇنلىرى يوغان ‪ ،‬ھەتتا تەكشى ‪ ،‬يوغان بىر يوغان بىر تاشنى ئېلىپ ‪ ،‬ئىچىدىن« ‪:‬ئەگەر تاشتا‬ ‫تۆشۈك بولسا ‪ ،‬ئۇلرنىڭ ئۈستىگە چۈشسە ‪ ،‬تاشتىكى تۆشۈك ئۇلرنىڭ ئۈستىگە كېلىشى مۇمكىن ‪ ،‬شۇڭا ئۇلر قېچىپ ئۆلمەيدۇ» دەپ‬ ‫ئويلىدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئاندىن ئۇ قوشۇنلىرىغا« ‪:‬بۇ تاشنى ئېلىپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ ئۈستىگە تاشلڭلر ‪ ،‬ئۇ ئۇلردىن باشقا يەرگە ئۆرۈلۈپ كەتمىسۇن ‪ ،‬ئۇنى تاشلىغاندا‬ ‫قېچىپ كەتمەڭلر» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئۇلر بۇيرۇغاندەك قىلدى‪ .‬بىراق ‪ ،‬بۇ تاغ تاغدىن ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ ئۈستىگە چۈشۈپ كەتكەچكە ‪ ،‬خۇدا ئۇنىڭغا ھېچقانداق‬ ‫زىيان كەلتۈرمەيدىغان بىر قوتانغا ئايلىنىشنى بۇيرۇدى‪ .‬خۇدانىڭ بۇيرۇقى بىلەن شۇنداق بولدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬لېكىن ‪ ،‬تاش چۈشكەندە ‪ ،‬پۈتۈن يەر تەۋرەپ كەتتى‪ .‬تاشنىڭ چوڭلۇقىدىن تىترەپ كەتتى‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئۇ تىترەپ تەۋرىگەندە ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۇيقۇدىن ئويغىنىپ ‪ ،‬قوتاندەك تاشنىڭ ئاستىدا قالدى‪ .‬ئەمما ئۇلر بۇنىڭ قانداق‬ ‫ئىكەنلىكىنى بىلمەيتتى‪ .‬چۈنكى ئۇلر ئۇخلىغاندا ئاسماننىڭ ئاستىدا ئەمەس ‪ ،‬بەلكى قوتان ئاستىدا ئىدى‪ .‬بۇنى كۆرۈپ قورقۇپ كەتتى‪.‬‬ ‫‪ 10‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋا ئانىغا‪ : -‬نېمىشقا تاغ ئېگىلىپ ‪ ،‬يەر تەۋرىدى ۋە بىزنىڭ ھېسابىمىزدا تەۋرەپ كەتتى؟ نېمىشقا بۇ تاش بىزگە‬ ‫چېدىردەك يامراپ كەتتى؟‬ ‫« ‪11‬خۇدا بىزنى قىينىماقچىمۇ ۋە بىزنى بۇ تۈرمىدە قاماپ قويماقچىمۇ؟‬ ‫« ‪12‬ئۇ بىزنىڭ بۇيرۇقسىز ئۆڭكۈردىن چىققانلىقىمىز ۋە غەزەپتىن چىقىپ بۇ يەرگە كەلگىنىمىزدە ‪ ،‬ئۇنىڭ بىلەن مەسلىىەتلەشمەي ‪ ،‬ئۆز‬ ‫ئىختىيارىمىز بىلەن قىلغانلىقىمىز ئۈچۈن بىزگە ئاچچىقلندى‪».‬‬ ‫‪ 13‬ئاندىن ھاۋا ئانا مۇنداق دېدى« ‪:‬ئەگەر ھەقىقەتەن يەر يۈزى بىز ئۈچۈن يەر تەۋرىسە ‪ ،‬بىزنىڭ گۇناھلىرىمىز سەۋەبىدىن بۇ تاش‬ ‫ئۈستىمىزدە چېدىر قۇرسا ‪ ،‬ئەي ۋاي ‪ ،‬ۋاي بىزگە ۋاي ‪ ،‬چۈنكى بىزنىڭ جازاسىمىز ئۇزۇن بولىدۇ‪.‬‬ ‫« ‪14‬ئورنۇڭدىن تۇرۇپ ‪ ،‬خۇدادىن دۇئا قىلغىن ‪ ،‬بۇ توغرۇلۇق بىزگە چېدىردەك يېيىلغان بۇ تاشنىڭ نېمە ئىكەنلىكىنى بىزگە ئېيتىپ بەرگىن‪».‬‬ ‫‪ 15‬ئادەم ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬پەرۋەردىگارنىڭ ئالدىدا دۇئا قىلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا بۇ قىيىنچىلىقنى ئۇقتۇردى‪ .‬ئادەم شۇنداق قىلىپ ئەتىگەنگىچە دۇئا‬ ‫قىلدى‪.‬‬ ‫‪49‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى كېلىپ‪: -‬‬ ‫« ‪2‬ئى ئادەم ‪ ،‬ئۆڭكۈردىن ئەستايىدىللىق بىلەن بۇ يەرگە كېلىشنى تەۋسىيە قىلغان كىم؟‪».‬‬ ‫‪ 3‬ئادەم خۇداغا« ‪:‬ئى رەببىم ‪ ،‬بىز ئۆڭكۈرنىڭ ئىچىگە كەلگەن ئوتنىڭ ئىسسىقلىقى سەۋەبىدىن بۇ يەرگە كەلدۇق» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬پەرۋەردىگار خۇدا ئادەمگە« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬سەن بىر كېچە ئوتنىڭ ئىسسىقلىقىدىن قورقىسەن ‪ ،‬ئەمما دوزاختا تۇرغىنىڭدا قانداق بولىدۇ؟‬ ‫« ‪5‬ئى ئىنسان ‪ ،‬قورقماڭلر ۋە كۆڭلۈڭدە بۇ تاشنى سېنىڭ ئۈستۈڭگە ئاۋارە قىلىپ تارقاتتىم دېمىگىن‪.‬‬ ‫« ‪6‬ئۇ ساڭا خۇدالىق ۋە ئۇلۇغلۇقنى ۋەدە قىلغان شەيتاندىن كەلگەن‪ .‬ئۇ سېنى بۇ تاشنى تاشلپ ‪ ،‬سېنى ۋە ھاۋا ئانا بىلەن بىللە ئۆلتۈرمەكچى‬ ‫‪ ،‬سېنى يەر يۈزىدە ياشاشتىن توسىدۇ‪.‬‬ ‫« ‪7‬لېكىن ‪ ،‬سىلەرگە رەھىم‪-‬شەپقەت قىلىپ ‪ ،‬ئۇ تاشنىڭ ئۈستىگە چۈشكەنگە ئوخشاش ‪ ،‬مەن سېنى ئۈستۈڭگە ۋە ئاستىڭدىكى تاشنى پەسكە‬ ‫چۈشۈرۈشكە بۇيرۇدۇم‪.‬‬ ‫« ‪8‬ئى ئادەم ‪ ،‬بۇ ئالمەت مېنىڭ يەر يۈزىگە كەلگىنىمدە ماڭا يۈز بېرىدۇ‪ :‬شەيتان يەھۇدىيلرنى مېنى ئۆلتۈرىدۇ ‪ ،‬ئۇلر مېنى تاشقا تاشليدۇ‬ ‫ۋە ماڭا چوڭ بىر تاشنى پېچەتلەيدۇ ‪ ،‬مەن بۇ تاشنىڭ ئىچىدە ئۈچ كېچە‪-‬كۈندۈز قالىمەن‪.‬‬ ‫‪ 9‬لېكىن ‪ ،‬ئۈچىنچى كۈنى ‪ ،‬مەن قايتا تىرىلدۈرىمەن ‪ ،‬ئى ئىنسان ۋە سېنىڭ ئەۋلدلىرىڭنىڭ ماڭا ئېتىقاد قىلىشى ماڭا نىجاتلىق بولىدۇ‪ .‬لېكىن ‪،‬‬ ‫ئەي ئادەم ‪ ،‬مەن سېنى بۇ تاشنىڭ ئاستىدىن ئۈچ كۈن ئۈچ كېچە ئۆتكۈزمەيمەن‪.‬‬ ‫‪ 10‬خۇدا ئۆز سۆزىنى ئادەمدىن يىراقلشتۇردى‪.‬‬ ‫‪ 11‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا خۇدا ئېيتقاندەك ئۈچ كېچە‪-‬كۈندۈز تاشنىڭ ئاستىدا قالدى‪.‬‬ ‫‪ 12‬ئۇلر ئۆڭكۈردىن چىقىپ ‪ ،‬خۇدانىڭ بۇيرۇقىسىز بۇ يەرگە كەلگەنلىكى ئۈچۈن ‪ ،‬خۇدا ئۇلرغا شۇنداق قىلدى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 13‬لېكىن ‪ ،‬ئۈچ كېچە‪-‬كۈندۈزدىن كېيىن ‪ ،‬خۇدا تاشنى ئېچىپ ‪ ،‬ئۇنى ئاستىدىن چىقاردى‪ .‬ئۇلرنىڭ گۆشى قۇرۇپ كەتتى ‪ ،‬كۆزلىرى ۋە‬ ‫يۈرىكى يىغلش ۋە قايغۇدىن ئاۋارە بولدى‪.‬‬ ‫‪50‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا سىرتقا چىقىپ خەزىنە ئۆڭكۈرىگە كىردى‪ .‬ئۇلر شۇ كۈنى كەچكىچە دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئۇلر باغدىن چىقىپ ئەللىك كۈندىن كېيىن يۈز بەردى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا يەنە ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬پۈتۈن كېچىدە ئۆڭكۈردە خۇداغا دۇئا قىلدى ۋە ئۇنىڭدىن رەھىم‪-‬شەپقەت تىلىدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬تاڭ ئاتقاندا ‪ ،‬ئادەم ھەۋۋاغا« ‪:‬كېلىڭ ‪ ،‬بىز بەدىنىمىز ئۈچۈن بىر ئىش قىليلى» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬شۇنىڭ بىلەن ئۇلر ئۆڭكۈردىن چىقىپ ‪ ،‬باغنىڭ شىمالىي چېگراسىغا كەلدى‪ .‬ئۇلر جەسەتلىرىنى يېپىش ئۈچۈن بىر نەرسە ئىزدىدى‪ .‬ئەمما‬ ‫ئۇلر ھېچنېمە تاپالمىدى ‪ ،‬ھەمدە خىزمەتنى قانداق قىلىشنى بىلمەيتتى‪ .‬شۇنداقتىمۇ ئۇلرنىڭ بەدىنى داغ بولۇپ ‪ ،‬سوغۇق ۋە ئىسسىقتىن گەپ‬ ‫قىلمايتتى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬خۇدادىن ئۇنىڭ بەدىنىنى يېپىشتۇرىدىغان نەرسىنى كۆرسىتىشنى ئۆتۈندى‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى كەلدى ۋە ئۇنىڭغا« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬ھاۋانى ئېلىپ ‪ ،‬ئىلگىرى روزا تۇتقان دېڭىز قىرغىقىغا كېلىڭلر‪ .‬ئۇ يەردە‬ ‫قويلرنىڭ تېرىسىنى شىرلر يەپ كەتكەن ‪ ،‬تېرىلىرى قالغان قوي تېرىسىنى تاپاليسىز‪.‬‬ ‫باب ‪51‬‬ ‫‪ 1‬ئادەم خۇدادىن بۇ سۆزلەرنى ئاڭلىغاندىن كېيىن ‪ ،‬ھاۋا ئانىنى ئېلىپ باغنىڭ شىمالىدىن جەنۇبقا ‪ ،‬دەريا دەرياسى بويىدىن ئېلىپ چىقىپ كەتتى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئۇلر يولدا كېتىۋېتىپ ‪ ،‬ئۇ يەرگە كېلىشتىن بۇرۇن ‪ ،‬شەيتان شەيتان خۇدانىڭ سۆزىنىڭ ئادەم بىلەن ئۇنىڭ يېپىنچىسىغا ھۆرمەت‬ ‫قىلىۋاتقانلىقىنى ئاڭلىغان‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئۇ ئۇنى قايغۇغا سالدى ‪ ،‬ئۇ ئادەم بىلەن ھاۋا ئانا ئۇلرنى تاپالماسلىقى ئۈچۈن ‪ ،‬ئۇلرنى ئېلىپ دېڭىزغا تاشلش ياكى ئوت بىلەن‬ ‫كۆيدۈرۈش نىيىتىدە قوي تېرىلىرى بار جايغا ئالدىرىدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬لېكىن ‪ ،‬ئۇ ئۇلرنى ئالماقچى بولغاندا ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئەرشتىن كەلدى ۋە ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۇنىڭغا يېقىنلشقۇچە ئۇنى شۇ‬ ‫تېرىلەرنىڭ يېنىغا باغلىدى‪ .‬ئۇلر ئۇنىڭغا يېقىنلشقاندا ‪ ،‬ئۇنىڭدىن ۋە ئۇنىڭ يوشۇرۇن قىياپىتىدىن قورقاتتى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا كەلدى ۋە ئۇلرغا مۇنداق دېدى« ‪:‬بۇ يىلنغا يوشۇرۇنغان ‪ ،‬سېنى ئالدايدىغان ۋە سەن‬ ‫تۇرغان يورۇقلۇق ۋە شان‪-‬شەرەپ كىيىملىرىنى تارتىۋالغان كىشى‪.‬‬ ‫" ‪6‬ئۇ ساڭا ئۇلۇغلۇق ۋە ئىلھلىق توغرىسىدا ۋەدە بەرگەن‪ .‬ئۇنداقتا ‪ ،‬ئۇنىڭدىكى گۈزەللىك نەدە؟ ئۇنىڭ ئىلھلىقى نەدە؟ ئۇنىڭ نۇرى‬ ‫قەيەردە؟ ئۇنىڭ ئۈستىدە تۇرغان شان‪-‬شەرەپ نەدە؟‬ ‫‪ 7‬ھازىر ئۇنىڭ قىياپىتى يىرگىنچلىك بولۇپ ‪ ،‬ئۇ پەرىشتىلەر ئىچىدە يىرگىنچلىك بولۇپ كەتتى ۋە ئۇ شەيتان دەپ ئاتالدى‪.‬‬ ‫« ‪8‬ئى ئادەم مەن ئۇ قوي تېرىسىدىن يەر يۈزىدىكى بۇ كىيىمنى ئېلىپ ‪ ،‬ئۇنى يوقىتىۋەتمەكچى ‪ ،‬سېنى يېپىپ قويمىسۇن‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئۇنداقتا ‪ ،‬ئۇنىڭ ئەگەشكۈدەك گۈزەللىكى نېمە؟‬ ‫« ‪10‬قاراڭ ‪ ،‬سىز كېلىپ ئۇنى كۆرمىگۈچە ‪ ،‬مەن ئۇنىڭ بىلەن ھېچقانداق كۈچ قالمىغۇچە ئۇنىڭ ئاجىزلىقىنى كۆرگۈچە ئۇنى باغلىدىم‪».‬‬ ‫‪ 11‬خۇدا ئۇنى قۇللىرىدىن ئازاد قىلدى‪.‬‬ ‫‪52‬باب‬‫‪ 1‬بۇ ئىشتىن كېيىن ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ھېچنېمە دېمىدى ‪ ،‬بەلكى ئۇلرنىڭ يارىتىلىشى ۋە يەر يۈزىنى يېپىشنى تەلەپ قىلىدىغان تەنلىرى‬ ‫سەۋەبىدىن خۇدا ئالدىدا يىغلىدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋا ئانىغا« ‪:‬ئى ھاۋا ‪ ،‬بۇ بىز يېپىپ تۇرىدىغان ھايۋانلرنىڭ تېرىسى‪ .‬ئەمما ئۇنى كىيگەن ۋاقتىمىزدا ‪ ،‬بۇ‬ ‫تېرىلەرنىڭ ئىگىلىرى ئۆلۈپ ‪ ،‬ئىسراپ بولۇپ كەتكەچكە ‪ ،‬بىزگە ئۆلۈم بەلگىسى كېلىدۇ»‪ .‬دېدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا تېرىلەرنى ئېلىپ خەزىنە ئۆڭكۈرىگە قايتىپ كەلدى‪ .‬ئۇنىڭدا بولغاندا ‪ ،‬ئۇلر ئورنىدىن تۇرۇپ دۇئا قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئۇلر قانداق قىلىپ بۇ تېرىلەردىن كىيىم تىكىدىغانلىقىنى ئويلىدى‪ .‬چۈنكى ئۇلردا ھېچقانداق ماھارەت يوق ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئۇلرغا پەرىشتىسىنى ئەۋەتىپ ‪ ،‬ئۇنى قانداق ئىشلەشنى كۆرسەتتى‪ .‬پەرىشتە ئادەمگە« ‪:‬چىقىپ ‪ ،‬خورما تىكەنلىرىنى ئېلىپ‬ ‫كەل» دېدى‪ .‬ئاندىن ئادەم سىرتقا چىقىپ ‪ ،‬پەرىشتە بۇيرۇغاندەك بىر ئاز ئەكىلىپ بەردى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئاندىن پەرىشتە كۆڭلەك تەييارليدىغان ئادەمگە ئوخشاش تېرىلەرنى ئىشلەشكە باشلىدى‪ .‬ئۇ تىكەنلەرنى ئېلىپ ئۇلرنىڭ تېرىسىگە چاپلىدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬پەرىشتە يەنە ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬خۇدادىن بۇ تېرىلەردىكى تىكەنلەرنىڭ يوشۇرۇلۇشى ئۈچۈن دۇئا قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬خۇدانىڭ بۇيرۇقى بىلەن شۇنداق بولدى‪ .‬ئۇلر ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ كىيىم‪-‬كېچەكلىرىگە ئايلندى‪.‬‬ ‫‪ 9‬شۇ ۋاقىتتىن باشلپ ئۇلرنىڭ بەدىنىنىڭ يالىڭاچلىقى بىر‪-‬بىرىنىڭ كۆزىدىن يېپىلدى‪.‬‬ ‫‪ 10‬بۇ ئىش ئەللىك بىرىنچى كۈنىنىڭ ئاخىرىدا يۈز بەردى‪.‬‬ ‫‪ 11‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ جەسىتى يېپىلغاندا ‪ ،‬ئۇلر ئورنىدىن تۇرۇپ دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلىپ ‪ ،‬پەرۋەردىگاردىن رەھىم‪-‬شەپقەت ۋە‬ ‫مەغپىرەت تىلىدى‪ .‬ئۇلر پۈتۈن كېچىدە دۇئادىن توختاپ قالمىدى‪.‬‬ ‫‪ 12‬ئاندىن ئاپام كۈن چىققاندا تاڭ ئاتقاندا ‪ ،‬ئۇلر ئۆزلىرىنىڭ ئادىتى بويىچە دۇئا قىلدى‪ .‬ئاندىن ئۆڭكۈردىن چىقتى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 13‬ئادەم ئادەم ھەۋۋاغا« ‪:‬بۇ ئۆڭكۈرنىڭ غەرب تەرىپىدە نېمە بارلىقىنى بىلمىگەچكە ‪ ،‬بۈگۈن سىرتقا چىقايلى» دېدى‪ .‬ئاندىن ئۇلر چىقىپ‬ ‫غەرب چېگراسىغا قاراپ ماڭدى‪.‬‬ ‫‪53‬باب‬‫‪ 1‬ئۇلر ئۆڭكۈردىن ئانچە يىراق ئەمەس ئىدى ‪ ،‬شەيتان ئۇلرنىڭ يېنىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇلر بىلەن ئۆڭكۈرنىڭ ئارىسىغا يوشۇرۇنۇپ ‪ ،‬ئۈچ‬ ‫كۈنلۈك يىرتقۇچ شىر شەكلىدە ئۈچ كۈن تاماق يېمەي ‪ ،‬ئادەم ۋە ھەۋۋا تەرەپكە كەلدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا يىغلپ ‪ ،‬خۇدادىن ئۇلرنى پاچىقىدىن قۇتۇلدۇرۇشىنى تىلىدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئۇلرغا كەلدى ۋە شىرلرنى ئۇلردىن قوغلپ چىقاردى‪.‬‬ ‫‪ 4‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمغا« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬غەرب چېگراسىدا نېمە ئىزدەيسەن؟ نېمىشقا ئۆز جايىڭ بولغان شەرق چېگراسىنى ئۆز‬ ‫ئىختىيارىڭ بىلەن تاشلپ كەتتىڭ؟‬ ‫« ‪5‬ئەمدى ‪ ،‬ئۆڭكۈرگە قايتىپ ‪ ،‬ئۇنىڭدا تۇرۇڭلر ‪ ،‬شەيتان سېنى ئالدايدۇ ۋە مەقسىتىنى ساڭا يەتكۈزمىسۇن‪.‬‬ ‫« ‪6‬ئى ئادەم!‬ ‫‪ 7‬شۇنىڭ ئۈچۈن ‪ ،‬مەن ئۇلرغا كەلكۈن سۈيى ئېلىپ ‪ ،‬ھەممىنى بېسىپ چۈشىمەن‪ .‬لېكىن مەن ياخشىلرنىڭ قالغانلىرىنى ئۇلرنىڭ ئارىسىغا‬ ‫تاپشۇرۇپ بېرىمەن‪ .‬ئۇلرنى يىراق بىر يەرگە ئېلىپ كېلىمەن ‪ ،‬سەن ھازىر تۇرۇۋاتقان زېمىن چۆل‪-‬باياۋاندا قالىدۇ‪.‬‬ ‫‪ 8‬خۇدا ئۇلرغا شۇنداق سۆزلىگەندىن كېيىن ‪ ،‬ئۇلر خەزىنىگە قايتىپ كەلدى‪ .‬ئەمما ئۇلرنىڭ تېنى قۇرۇپ كەتتى ‪ ،‬ئۇلرنىڭ روزىسى ۋە‬ ‫دۇئا‪-‬تىلۋەتلىرىدىن ‪ ،‬شۇنداقل خۇداغا خىلپلىق قىلغانلىقىدىن قايغۇ‪-‬ھەسرەتتىن مەغلۇپ بولدى‪.‬‬ ‫باب ‪54‬‬ ‫‪ 1‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۆڭكۈردە تۇرۇپ ‪ ،‬تاڭ ئاتقۇچە پۈتۈن كېچە دۇئا قىلدى‪ .‬كۈن چىققاندا ئىككەيلەن ئۆڭكۈردىن چىقتى‪ .‬ئۇلرنىڭ‬ ‫بېشى قايغۇ‪-‬ھەسرەتتىن ئايلىنىپ يۈردى ‪ ،‬ئۇلر نەگە كەتكەنلىكىنى بىلمەيتتى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئۇلر شۇنداق قىلىپ مېڭىپ باغنىڭ جەنۇب چېگراسىغا باردى‪ .‬ئۇلر يىراق چېگرا بولمىغان شەرق چېگراسىغا كەلگۈچە ئۇلر بۇ‬ ‫چېگرادىن چىقىشقا باشلىدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬باغنى قوغدىغان كېرۇب غەربنىڭ دەرۋازىسى ئالدىدا تۇرۇپ ‪ ،‬تۇيۇقسىز باغقا كىرمەسلىكى ئۈچۈن ئۇنى ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىدىن‬ ‫ساقلىدى‪ .‬كېرۇب ئۇلرنى ئۆلتۈرگەندەك كەينىگە بۇرۇلدى‪ .‬خۇدا ئۇنىڭغا بەرگەن ئەمرىگە ئاساسەن‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا باغنىڭ شەرقىي چېگرىسىغا كەلگەندە ‪ ،‬كۆڭلىدە كېرۇبنى كۆرمەيۋاتىدۇ دەپ ئويلپ ‪ ،‬ئۇلر كىرىشنى‬ ‫خاليدىغاندەك دەرۋازا ئالدىدا تۇرغاندا ‪ ،‬تۇيۇقسىز قولىدا چاقناپ تۇرغان قىلىچ ئېلىپ كېرۇب كەلدى‪ .‬ھەزرىتى ئەيسا ئۇلرنى كۆرۈپ ‪،‬‬ ‫ئۇلرنى ئۆلتۈرمەكچى بولدى‪ .‬چۈنكى ‪ ،‬ئۇلر ئۇنىڭ بۇيرۇقىسىز باغقا كىرسە ‪ ،‬خۇدا ئۇنى ھالك قىلماسلىقىدىن قورقاتتى‪.‬‬ ‫‪ 5‬كېرۇبنىڭ قىلىچى يىراقتىن يالقۇندەك كۆرۈندى‪ .‬ئۇ ئۇنى ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ ئۈستىگە كۆتۈرگەندە ‪ ،‬ئۇنىڭ يالقۇنى ئۆچمىدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬كېرۇبلر خۇدانى ئۇلرغا پايدىلىق دەپ ئويلپ ‪ ،‬ئۇلرنى باغقا قايتۇرۇپ كەلدى‪ .‬كېرۇب ھەيران بولۇپ تۇرۇپ قالدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئۇ جەننەتكە چىقىپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ باغقا كىرىش توغرىسىدىكى خۇدانىڭ بۇيرۇقىنى ئېنىقلپ چىقالمىدى‪ .‬شۇڭا ئۇ ئۇلردىن ئايرىلىشقا ئامالسىز‬ ‫قېلىپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ يېنىدا تۇردى‪ .‬چۈنكى ئۇ خۇدادىن ئايرىلماي باغقا كىرىشىدىن قورقاتتى‪.‬‬ ‫‪ 8‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا كېرۇبنىڭ قولىغا ئوت يالقۇنى ئېلىپ ئۇلرغا قاراپ كېلىۋاتقانلىقىنى كۆرۈپ ‪ ،‬قورقۇپ يۈزىگە يىقىلىپ ئۆلدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئۇ ۋاقىتتا ئاسمان ۋە يەر تەۋرەپ كەتتى‪ .‬باشقا كېرۇبلر جەننەتتىن چۈشۈپ باغنى قوغدايدىغان كېرۇبقا چۈشۈپ ‪ ،‬ئۇنىڭ ھەيران قالغان‬ ‫ۋە جىم تۇرغانلىقىنى كۆردى‪.‬‬ ‫‪ 10‬ئاندىن ‪ ،‬باشقا پەرىشتىلەر ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا تۇرغان يەرگە يېقىنلشتى‪ .‬ئۇلر خۇشاللىق بىلەن قايغۇغا بۆلۈندى‪.‬‬ ‫‪ 11‬ئۇلر خۇشال بولدى ‪ ،‬چۈنكى ئۇلر خۇدانى ئادەم ئەلەيىىسسالمغا پايدىلىق دەپ ئويلپ ‪ ،‬ئۇنىڭ باغقا قايتىپ كېلىشىنى ئارزۇ قىلدى‪.‬‬ ‫ھەمدە ئۇنى ئىلگىرىكى خۇشاللىقىدىن ئەسلىگە كەلتۈرۈشنى ئارزۇ قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 12‬لېكىن ‪ ،‬ئۇلر ئادەمدىن قايغۇردى ‪ ،‬چۈنكى ئۇ ۋە ھاۋا ئانا ئۆلۈك ئادەمدەك يىقىلدى‪ .‬ئۇلر خىياللىرىدا« ‪:‬ئادەم بۇ يەردە ئۆلمىدى ؛ ئەمما‬ ‫خۇدا بۇ يەرگە كەلگەنلىكى ۋە ئۇنىڭ رۇخسىتىسىز باغقا كىرىشنى ئارزۇ قىلغانلىقى ئۈچۈن ئۇنى ئۆلتۈردى» دېدى‪.‬‬ ‫‪55‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا كەلدى ۋە ئۇلرنى ئۆلۈك ھالىتىدىن تىرىلدۈردى ۋە ئۇلرغا« ‪:‬نېمىشقا بۇ يەرگە‬ ‫كەلدىڭ؟ دوكتور ‪ ،‬مەن سېنى ئېلىپ چىققان باغقا كىرمەكچىمۇ؟‬ ‫‪ 2‬ئادەم ئەلەيىىسسالم خۇدانىڭ سۆزىنى ۋە پەرىشتىلەرنىڭ لەپىلدەپ تۇرغان ئاۋازىنى ئاڭلىغاندىن كېيىن ‪ ،‬ئۇلرنىڭ ئاۋازىنى پەقەت قۇلىقى‬ ‫بىلەنل ئاڭلىدى ‪ ،‬ئۇ ھاۋا ئانا بىلەن يىغلپ تۇرۇپ پەرىشتىلەرگە‪: -‬‬ ‫« ‪3‬ئەي خۇدانى ساقلۋاتقان روھلر ‪ ،‬ماڭا قاراڭ ۋە سېنى كۆرەلمىگەنلىكىمگە قاراڭ! چۈنكى مەن ئىلگىرىكى يورۇق تەبىئىتىمدە ئىدىم)‬ ‫ئاندىن سېنى كۆرەتتىم‪ .‬سەندەك مەدھىيە ئوقۇدۇم ؛ يۈرىكىم سەندىن ئۈستۈن ئىدى‪.‬‬ ‫" ‪4‬لېكىن ھازىر ‪ ،‬مەن قانۇنغا خىلپلىق قىلدىم ‪ ،‬بۇ ئوچۇق تەبىئەت مەندىن يىراقلشتى ‪ ،‬مەن بۇ ئېچىنىشلىق ھالەتكە كەلدىم‪ .‬مانا ئەمدى بۇ‬ ‫يەرگە كەلدىم ‪ ،‬سېنى كۆرەلمەيمەن ‪ ،‬سەن ماڭا ئوخشاش ماڭا خىزمەت قىلمايسەن‪ .‬چۈنكى مەن ھايۋانلرنىڭ گۆشى بولۇپ قالدىم‪.‬‬ ‫« ‪5‬لېكىن ‪ ،‬ھازىر خۇدانىڭ پەرىشتىلىرى ‪ ،‬مەن بىلەن بىللە خۇدادىن مېنى بۇرۇنقى ھالىتىمگە قايتۇرۇپ بېرىشىنى ئۆتۈنۈڭ ؛ مېنى بۇ‬ ‫ئازاب‪-‬ئوقۇبەتتىن قۇتۇلدۇرغىن ۋە ئۇنىڭغا خىلپلىق قىلغانلىقىم ئۈچۈن ئۇ ماڭا بەرگەن ئۆلۈم جازاسىنى چىقىرىۋېتىڭ‪».‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 6‬پەرىشتىلەر بۇ سۆزلەرنى ئاڭلىغاندىن كېيىن ‪ ،‬ھەممەيلەن ئۇنىڭدىن قايغۇردى‪ .‬ئۇ ئىنساننى ئالدايدىغان شەيتانغا لەنەت ياغدۇردى‪ .‬ھاياتتىن‬ ‫ئۆلۈمگىچە تىنچلىقتىن ئاۋارىچىلىككە خۇشاللىقتىن غەلىتە بىر دۆلەتكە‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئاندىن ‪ ،‬پەرىشتىلەر ئادەمگە« ‪:‬سەن شەيتانغا قۇلق سالدىڭ ‪ ،‬سېنى ياراتقان خۇدانىڭ سۆزىدىن ۋاز كەچتىڭ ‪ ،‬شەيتاننىڭ ساڭا ۋەدە‬ ‫قىلغانلىرىنىڭ ھەممىسىنى ئورۇندىغانلىقىغا ئىشەندىڭ‪.‬‬ ‫« ‪8‬ئى ئىنسان ‪ ،‬ئەمدى بىز ئەرشتىن چۈشۈشتىن ئىلگىرى ‪ ،‬ئۇنىڭ ئارقىلىق بىزگە نېمە بولغانلىقىنى بىلەلەيمىز‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئۇ قوشۇنلىرىنى يىغىپ ‪ ،‬ئۇلرنى ئالداپ ‪ ،‬ئۇلرغا بۈيۈك پادىشاھلىق ‪ ،‬ئىلھىي تەبىئەت ئاتا قىلىدىغانلىقى توغرىسىدا ۋەدە بەردى‪.‬‬ ‫‪ 10‬ئۇنىڭ قوشۇنلىرى ئۇنىڭغا ئىشەندى‪ .‬ئۇنىڭ سۆزى راست ‪ ،‬شۇڭا ئۇلر ئۇنىڭغا بويسۇندى ۋە خۇدانىڭ شان‪-‬شەرىپىدىن ۋاز كەچتى‪.‬‬ ‫‪ 11‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇ بىزنىڭ بۇيرۇققا بىنائەن بۇيرۇققا بىنائەن بىزنى چاقىردى ۋە ئۇنىڭ بىىۇدە ۋەدىسىگە قۇلق سالدى‪ .‬لېكىن بىز قىلمىدۇق ‪،‬‬ ‫ئۇنىڭ نەسىىىتىنى قوبۇل قىلمىدۇق‪.‬‬ ‫« ‪12‬ئۇ خۇدا بىلەن ئۇرۇشۇپ ‪ ،‬ئۇنىڭ بىلەن ئالدىنئال بىر تەرەپ قىلغاندىن كېيىن ‪ ،‬ئۇ قوشۇنلىرىنى يىغىپ ‪ ،‬بىز بىلەن ئۇرۇش قىلدى‪ .‬ئەگەر‬ ‫خۇدانىڭ كۈچ‪-‬قۇدرىتى بىز بىلەن بىللە بولمىغان بولسا ‪ ،‬بىز ئۇنىڭ ئۈستىدىن غەلىبە قىللمايتتۇق‪.‬‬ ‫‪ 13‬بىراق ‪ ،‬ئۇ ئارىمىزدىن يىقىلىپ چۈشكەندە ‪ ،‬ئۇ بىزدىن چۈشكەنلىكى ئۈچۈن ‪ ،‬جەننەتتە زور خۇشاللىق بار ئىدى‪ .‬چۈنكى ئۇ جەننەتتە‬ ‫داۋام قىلغان بولسا ‪ ،‬ئۇنىڭدا ھېچ نەرسە ‪ ،‬ھەتتا بىر پەرىشتەمۇ قالمىغان بولتتى‪.‬‬ ‫‪ 14‬لېكىن ‪ ،‬خۇدا رەھىم‪-‬شەپقىتى بىلەن ئۇنى ئارىمىزدىن بۇ قاراڭغۇ تۇپراققا ھەيدەپ چىقاردى ‪ ،‬چۈنكى ئۇ قاراڭغۇلۇقنىڭ ئۆزى ۋە‬ ‫ئادالەتسىزلىكنىڭ خىزمەتچىسى بولۇپ قالدى‪.‬‬ ‫« ‪15‬ئى ئادەم ‪ ،‬ئۇ سېنى ئالداپ ‪ ،‬سېنى باغدىن ‪ ،‬بۇ سىناقلرنىڭ ھەممىسى ساڭا كەلگەن بۇ غەلىتە تۇپراققا چىقارغۇچە ‪ ،‬ئۇ ساڭا قارشى‬ ‫جەڭ قىلىشنى داۋاملشتۇردى‪ .‬خۇدا ئۇنىڭغا ئېلىپ كەلگەن ئۆلۈم ‪ ،‬ئەي ئادەم ‪ ،‬سەن ئۇنىڭغا ئىتائەت قىلغانلىقىڭ ۋە خۇداغا خىلپلىق‬ ‫قىلغانلىقىڭ ئۈچۈن‪».‬‬ ‫‪ 16‬پەرىشتىلەر خۇشال بولۇپ خۇدانى مەدھىيىلىدى ۋە باغدىن كىرمەكچى بولغانلىقى ئۈچۈن بۇ قېتىم ئادەم ئەلەيىىسسالمنى‬ ‫يوقىتىۋەتمەسلىكىنى تەلەپ قىلدى‪ .‬ئەمما ۋەدىگە ئەمەل قىلغۇچە ئۇنىڭغا بەرداشلىق بېرىش‪ .‬ھەمدە شەيتاننىڭ قولىدىن قۇتۇلغۇچە ئۇنىڭغا بۇ‬ ‫دۇنيادا ياردەم قىلىش‪.‬‬ ‫‪56‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئادەمگە كەلدى ۋە ئۇنىڭغا‪: -‬‬ ‫« ‪2‬ئى ئادەم ‪ ،‬خۇشاللىق باغچىسىغا ۋە بۇ جاپا‪-‬مۇشەققەتكە تولغان زېمىنغا قاراڭلر ‪ ،‬باغدا تۇرغان پەرىشتىلەر بىلەن تولغان پەرىشتىلەرنى‬ ‫كۆرۈڭ‪.‬‬ ‫« ‪3‬ئەگەر سەن ماڭا بويسۇنۇپ ‪ ،‬ماڭا ئىتائەت قىلىپ ‪ ،‬مېنىڭ سۆزۈمگە ئەمەل قىلغان بولساڭ ‪ ،‬مېنىڭ باغلىرىمدا پەرىشتىلىرىم بىلەن بىللە‬ ‫بولتتىڭ‪.‬‬ ‫« ‪4‬لېكىن ‪ ،‬سەن شەيتانغا خىلپلىق قىلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭ سۆزىگە قۇلق سالغىنىڭدا ‪ ،‬ئۇنىڭ پەرىشتىلىرى ئىچىدە رەزىللىك بىلەن تولغان مېىمان‬ ‫بولۇپ قالدىڭ‪.‬‬ ‫« ‪5‬ئى ئادەم ‪ ،‬سېنى ئالدايدىغان كىشىدىن ‪ ،‬ئۇ ساڭا ۋەدە قىلغان ئىلھىي تەبىئەتنى ئاتا قىلسۇن ‪ ،‬ياكى سېنى مەن ئۈچۈن ياراتقاندەك باغ‬ ‫قىلغىن ‪ ،‬ياكى سېنى تولدۇرغان ئاشۇ پارلق تەبىئەت بىلەن تولدۇرغىن‪.‬‬ ‫« ‪6‬ئۇنىڭدىن سېنى مەن ياسىغانغا ئوخشاش تەنگە ئايلندۇرۇشىنى ‪ ،‬ياكى ساڭا بەرگەندەك ساڭا بىر كۈن ئارام بەرگىن‪ .‬ياكى سېنىڭ ئىچىڭدە‬ ‫مەن ئۈچۈن ياراتقاندەك ئەقىل‪-‬پاراسەت ئاتا قىلغىن‪.‬‬ ‫« ‪7‬شۇنى ئېتىراپ قىلغىنكى ‪ ،‬مېنىڭ ساڭا بولغان مېىىر‪-‬شەپقىتىم ۋە ساڭا بولغان رەھىم‪-‬شەپقىتىم ‪ ،‬مەخلۇقاتلىرىم ؛ سېنىڭ ماڭا قىلغان‬ ‫گۇناھلىرىڭدىن ساڭا جاۋاب قايتۇرمىدىم ‪ ،‬ئەمما ساڭا بولغان رەھىم‪-‬شەپقىتىم بىلەن ساڭا بەش بەش يېرىم كۈننىڭ ئاخىرىدا كېلىپ سېنى‬ ‫قۇتقۇزىدىغانلىقىمغا ۋەدە بەردىم‪».‬‬ ‫‪ 8‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا يەنە« ‪:‬ئورنۇڭدىن تۇر ‪ ،‬بۇ يەردىن چۈش ‪ ،‬كېرۇبنى قولىدا قىلىچ بىلەن سېنى ھالك قىلمىسۇن»‬ ‫دېدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬لېكىن ‪ ،‬خۇدانىڭ ئۇنىڭغا قىلغان سۆزىدىن ئادەم يۈرىكى تەسەللى تاپتى ۋە ئۇ ئۇنىڭ ئالدىدا دۇئا قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 10‬خۇدا پەرىشتىلىرىگە ئۆزلىرىگە كەلگەن قورقۇنچنىڭ ئورنىغا ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنى خۇشاللىق بىلەن ئۆڭكۈرگە ئەۋەتمەكچى‬ ‫بولدى‪.‬‬ ‫‪ 11‬پەرىشتىلەر ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنى ئېلىپ ‪ ،‬ئۇلرنى تاغدىن چۈشۈرۈپ ‪ ،‬ئۇلرنى ناخشا ۋە زەبۇرلر بىلەن تاغدىن چۈشۈردى‪ .‬ئۇ‬ ‫يەردە پەرىشتىلەر تەسەللى بېرىش ۋە ئۇلرنى كۈچەيتىشكە باشلىدى ‪ ،‬ئاندىن ئۇلردىن جەننەتكە ‪ ،‬ئۇلرنى ئەۋەتكەن ياراتقۇچىغا قاراپ‬ ‫يولغا چىقتى‪.‬‬ ‫‪ 12‬پەرىشتىلەر ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىدىن ئايرىلغاندىن كېيىن ‪ ،‬نومۇسسىزلىق بىلەن شەيتان كەلدى ۋە ئادەم بىلەن ھاۋا ئانا بولغان‬ ‫ئۆڭكۈرنىڭ كىرىش ئېغىزىدا تۇردى‪ .‬ئاندىن ئادەم ئەلەيىىسسالمنى چاقىرىپ« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬كېلىڭ ‪ ،‬مەن ساڭا سۆز قىلي» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 13‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ياخشى مەسلىىەت بېرىش ئۈچۈن كەلگەن خۇدانىڭ پەرىشتىلىرىنىڭ بىرى دەپ ئويلپ ‪ ،‬ئۆڭكۈردىن چىقتى‪.‬‬ ‫‪57‬باب‬‫‪ 1‬ئادەم چىقىپ ‪ ،‬ئۇنىڭ يوشۇرۇن قىياپىتىنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئۇنىڭدىن قورقۇپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا« ‪:‬سەن كىم؟» دېدى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 2‬ئاندىن ‪ ،‬شەيتان ئۇنىڭغا جاۋاب بېرىپ مۇنداق دېدى‪ : -‬مەن ئۆزۈمنى يىلننىڭ ئىچىگە يوشۇرۇپ ‪ ،‬ھاۋا ئانا بىلەن سۆزلەشتىم ۋە مېنىڭ‬ ‫بۇيرۇقۇمغا قۇلق سالغۇچە ئۇنى ئالدايمەن‪ .‬مەن سېنى ئالداشقا ئەۋەتكۈچى ‪ ،‬سەن ۋە ئۇ دەرەخنىڭ مېۋىسىنى يېگەنگە قەدەر ‪ ،‬سەن‬ ‫خۇدانىڭ بۇيرۇقى بىلەن قېچىپ كەتكەنگە قەدەر‪.‬‬ ‫‪ 3‬لېكىن ‪ ،‬ئادەم ئۇنىڭدىن بۇ سۆزلەرنى ئاڭلپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا« ‪:‬سەن مېنى خۇدا ماڭا ياراتقاندەك باغ قىللمسەن؟ ياكى مېنى خۇدا ماڭا كىيگەن‬ ‫پارلق تەبىئەتتە كىيەلەمسەن؟‬ ‫« ‪4‬سەن ماڭا ۋەدە قىلغان ئىلھىي تەبىئەت نەدە؟ باغدا تۇرغان چېغىڭدا ‪ ،‬دەسلەپتە بىز بىلەن بىللە تۇرغان بۇ چىرايلىق سۆزىڭ نەدە؟‪».‬‬ ‫‪ 5‬ئاندىن ‪ ،‬شەيتان ئادەمگە مۇنداق دېدى« ‪:‬ئويلپ بېقىڭ ‪ ،‬مەن بىرەرسىگە بىرەر نەرسە توغرىلىق سۆزلىسەم ‪ ،‬ئۇنى ھەرگىز ئۇنىڭ يېنىغا‬ ‫ئېلىپ كېلىمەن ياكى سۆزۈمنى ئورۇندايمەن ‪ ،‬ئۇنداق ئەمەس‪ .‬چۈنكى مەن ئۆزۈم تەلەپ قىلغان نەرسىنى ئېلىشنى ئويلپمۇ باقمىغانىدىم‪.‬‬ ‫« ‪6‬شۇنىڭ ئۈچۈن ‪ ،‬مەن يىقىلىپ چۈشتۈم ‪ ،‬سېنى ئۆزۈم چۈشكەن نەرسىگە چۈشۈرۈپ قويدۇممۇ ‪ ،‬سىلەر بىلەن بىللە ‪ ،‬مېنىڭ نەسىىىتىمنى‬ ‫قوبۇل قىلغانلرمۇ شۇ يەرگە يىقىلىدۇ‪.‬‬ ‫« ‪7‬ئى ئىنسان ‪ ،‬ئەمدى يىقىلىپ چۈشكەنلىكىڭ سەۋەبىدىن سەن مېنىڭ ھۆكۈمرانلىقىمدا ‪ ،‬مەن سېنىڭ ئۈستۈمدە پادىشاھ بولىمەن ‪ ،‬چۈنكى سەن‬ ‫ماڭا قۇلق سالدىڭ ۋە خۇدايىڭغا خىلپلىق قىلدىڭ‪ .‬خۇدايىم ساڭا ۋەدە قىلغان كۈنگە قەدەر قولۇمدىن قۇتۇلۇش بولمايدۇ‪».‬‬ ‫‪ 8‬ئۇ يەنە مۇنداق دېدى« ‪:‬چۈنكى ‪ ،‬بىز سېنىڭ خۇدايىڭ بىلەن كېلىشىم تۈزگەن كۈننى ۋە ساڭا يەتكۈزۈلىدىغان سائەتنى بىلمەيمىز ‪ ،‬شۇ‬ ‫سەۋەبتىن بىز ساڭا ۋە سېنىڭ ئەۋلدلىرىڭغا ئۇرۇش ۋە قاتىللىقنى كۆپەيتىمىز‪.‬‬ ‫« ‪9‬بۇ بىزنىڭ ئىرادىمىز ۋە خۇشاللىقىمىز ‪ ،‬ئىنسانلرنىڭ ئوغۇللىرىدىن بىرىنى جەننەتتىكى بۇيرۇقلىرىمىزغا ۋارىسلىق قىلماسلىقىمىز كېرەك‪.‬‬ ‫« ‪10‬ئى ئادەم ‪ ،‬بىزنىڭ تۇرالغۇمىزغا كەلسەك ‪ ،‬ئۇ ئوتتا كۆيۈۋاتىدۇ ؛ بىز بىر كۈنمۇ ‪ ،‬بىر سائەتمۇ قىلماي ‪ ،‬يامانلىقىمىزنى توختاتمايمىز‪.‬‬ ‫مەن ‪ ،‬ئەي ئادەم ‪ ،‬ئۆڭكۈرگە كىرگەندە ‪ ،‬ئۇ يەرگە ئوت سالىمەن‪».‬‬ ‫‪ 11‬ئادەم بۇ سۆزلەرنى ئاڭلپ يىغلپ يىغلپ ‪ ،‬ھاۋۋاغا« ‪:‬ئۇنىڭ دېگەنلىرىنى ئاڭلڭ ‪ ،‬ئۇ باغدا سىزگە دېگەنلىرىنىڭ ھېچقايسىسىنى‬ ‫ئورۇندىمايدۇ ‪ ،‬ئۇ راستىنل بىزنىڭ ئۈستىمىزدىن پادىشاھ بولدىمۇ؟‬ ‫« ‪12‬ئەمما بىز بىزنى ياراتقان خۇدادىن بىزنى ئۇنىڭ قولىدىن قۇتۇلدۇرۇشىنى سورايمىز‪».‬‬ ‫باب ‪58‬‬ ‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا قوللىرىنى خۇداغا سۇندى ۋە دۇئا قىلدى ۋە ئۇنىڭدىن شەيتاننى ئۇلردىن يىراقلشتۇرۇشىنى ئۆتۈندى‪ .‬ئۇ‬ ‫ئۇلرغا زورلۇق قىلمايدۇ ۋە ئۇلرنى خۇدانى ئىنكار قىلىشقا زورلىمايدۇ‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا دەرھال ئۇلرنىڭ پەرىشتىسىنى ئەۋەتىپ ‪ ،‬شەيتاننى قوغلپ چىقاردى‪ .‬ئۇلر باغدىن چىققاندىن كېيىنكى ئەللىك ئۈچىنچى‬ ‫كۈنى كۈن پاتقاندا يۈز بەردى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۆڭكۈرگە كىرىپ ‪ ،‬ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬يۈزلىرىنى يەرگە قارىتىپ ‪ ،‬خۇداغا دۇئا قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬لېكىن ئۇلر دۇئا قىلىشتىن ئىلگىرى ئادەم ئەلەيىىسسالمغا« ‪:‬مانا ‪ ،‬سەن بۇ زېمىندا قانداق سىناقلرنىڭ يۈز بەرگەنلىكىنى كۆردۈڭ‪ .‬كېلىڭ ‪،‬‬ ‫ئورنىمىزدىن تۇرۇپ ‪ ،‬خۇدادىن بىز سادىر قىلغان گۇناھلىرىمىزنى مەغپىرەت قىلىشىنى ئۆتۈنەيلى ‪ ،‬بىز قىرىقنىڭ يېنىدىكى كۈننىڭ‬ ‫ئاخىرىغىچە چىقمايمىز‪ .‬ئەگەر بۇ يەردە ئۆلسەك ‪ ،‬ئۇ بىزنى قۇتقۇزىدۇ» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬خۇداغا دۇئا قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئۇلر ئۆڭكۈردە دۇئا قىلدى‪ .‬ئۇلر دۇئا‪-‬تىلۋەتلىرى ئاغزىدىن ئوت يالقۇنىدەك چىققۇچە ‪ ،‬كېچە‪-‬كۈندۈز ئۇنىڭدىن چىقمىدى‪.‬‬ ‫‪59‬باب‬‫‪ 1‬لېكىن بارلىق ياخشىلىقلرنى ئۆچ كۆرىدىغان شەيتان ئۇلرنىڭ دۇئالىرىنى ئاخىرلشتۇرۇشىغا يول قويمىدى‪ .‬چۈنكى ئۇ قوشۇنلىرىنى‬ ‫چاقىردى ‪ ،‬ئۇلرنىڭ ھەممىسى كەلدى‪ .‬ئاندىن ئۇلرغا مۇنداق دېدى« ‪:‬بىز ئالدايدىغان ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا كېچە‪-‬كۈندۈز خۇداغا دۇئا‪-‬‬ ‫تىلۋەت قىلىشقا ۋە ئۇلرنى قۇتۇلدۇرۇشقا ئۆتۈنۈشكە قوشۇلدۇق ‪ ،‬چۈنكى ئۇلر قىرىق كۈننىڭ ئاخىرىغىچە ئۆڭكۈردىن چىقمايدۇ‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئۇلر دۇئا‪-‬تىلۋەتلىرىنى ھەر ئىككىلىسى پۈتۈشكىنىدەك داۋاملشتۇرىدۇ ‪ ،‬چۈنكى ئۇ ئۇلرنى بىزنىڭ قولىمىزدىن قۇتۇلدۇرۇپ ‪ ،‬بۇرۇنقى‬ ‫ھالىتىگە قايتۇرىدۇ ‪ ،‬بىز ئۇلرغا نېمە قىلىدىغانلىقىمىزنى كۆرۈڭ ‪ ».‬ئۇنىڭ قوشۇنلىرى ئۇنىڭغا« ‪:‬ئى پەرۋەردىگارىمىز ‪ ،‬سەن بۇيرۇغان‬ ‫ئىشنى قىلغىن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬شەيتان رەزىللىك بىلەن قوشۇنلىرىنى ئېلىپ ‪ ،‬قىرىق كۈننىڭ ئوتتۇز كېچىسى ۋە بىر كۈنى ئۆڭكۈرگە كەلدى‪ .‬ئۇ ئادەم ئاتا‬ ‫بىلەن ھاۋا ئانىنى ئۆلتۈردى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا كەلدى ‪ ،‬ئۇلر ئۇلرنى ئازاب‪-‬ئوقۇبەتتىن تىرىلدۈردى ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمغا ‪:‬‬ ‫«قەيسەر بولۇڭلر ‪ ،‬ئەمدىل كەلگەن كىشىدىن قورقماڭلر» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬لېكىن ئادەم يىغلپ تۇرۇپ« ‪:‬ئى خۇدايىم ‪ ،‬سەن مېنى قەيەردە قالدىڭ؟‬ ‫‪ 6‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئۇنىڭغا« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬قاراڭ ‪ ،‬ئۇ سېنىڭ ئىلھىڭنى بېرىدۇ ‪ ،‬ئۇ ساڭا ئىلھ ئاتا قىلىدۇ ‪ ،‬ئۇ ساڭا بولغان بۇ مۇھەببەت نەدە؟ ئۇ‬ ‫ۋەدە قىلغان سوۋغات نەدە؟‬ ‫« ‪7‬ئى ئادەم ‪ ،‬سېنىڭ يېنىڭغا كېلىپ ‪ ،‬تەسەللى بېرىش ‪ ،‬سېنى كۈچلەندۈرۈش ‪ ،‬سەن بىلەن خۇشال بولۇش ۋە قوشۇنلىرىنى سېنى قوغداشقا‬ ‫ئەۋەتىش ئۇنى بىر قېتىم خۇشال قىلدى‪ .‬چۈنكى سەن ئۇنىڭ سۆزىگە قۇلق سېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭ نەسىىىتىگە بويسۇندىڭ ‪ ،‬مېنىڭ ئەمرىمگە‬ ‫خىلپلىق قىلدىڭ ‪ ،‬ئەمما ئۇنىڭ ئەمرىگە ئەمەل قىلدىڭمۇ؟‪».‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 8‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم پەرۋەردىگارنىڭ ئالدىدا يىغلپ تۇرۇپ مۇنداق دېدى« ‪:‬ئى رەببىم ‪ ،‬مەن ئازراق گۇناھ قىلغانلىقىم ئۈچۈن ‪ ،‬سەن ئۇنىڭ‬ ‫بەدىلىگە مېنى قاتتىق ئازابلىدىڭ ‪ ،‬سەندىن ئۇنىڭ قولىدىن قۇتۇلدۇرۇشنى سورايمەن ‪ ،‬بولمىسا ماڭا رەھىم قىلغىن ‪ ،‬جېنىمنى بۇ غەلىتە تۇپراقتا‬ ‫ئېلىپ كەت‪».‬‬ ‫‪ 9‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمغا مۇنداق دېدى« ‪:‬ئەگەر ئىلگىرى بۇ ئاھ ئۇرغان ۋە دۇئا قىلغان بولساڭلر ‪ ،‬گۇناھ سادىر قىلمايتتىڭلر‪.‬‬ ‫‪ 10‬بىراق ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمغا سەۋر قىلدى ‪ ،‬ئۇلر ۋە ھاۋا ئانا قىرىق كۈننى تاماملىغۇچە ئۆڭكۈردە تۇرسۇن‪.‬‬ ‫‪ 11‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا كەلسەك ‪ ،‬ئۇلرنىڭ كۈچ‪-‬قۇۋۋىتى ۋە گۆشى روزا تۇتۇش ‪ ،‬دۇئا قىلىش ‪ ،‬ئاچلىق ۋە ئۇسسۇزلۇقتىن قۇرۇپ‬ ‫كەتتى‪ .‬چۈنكى ئۇلر باغدىن ئايرىلغاندىن بۇيان يېمەكلىك ۋە ئىچىملىكنىڭ تەمىنى تېتىپ باقمىغانىدى‪ .‬ئۇلرنىڭ بەدىنىنىڭ فۇنكسىيەسى تېخى‬ ‫ھەل قىلىنمىدى‪ .‬ھەمدە ئۇلر ئاچلىقتىن تاكى ئەتىسى ئاخىرغىچە قىرىققىچە دۇئا قىلىشنى داۋاملشتۇرۇشقا كۈچى قالمىدى‪ .‬ئۇلر ئۆڭكۈرگە‬ ‫چۈشۈپ كەتتى‪ .‬شۇنداقتىمۇ ئۇلرنىڭ ئاغزىدىن نېمە سۆز قېچىپ كەتتى ‪ ،‬پەقەت ماختاشتى‪.‬‬ ‫‪60‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن سەكسەن توققۇزىنچى كۈنى ‪ ،‬شەيتان يورۇق كىيىم كىيگەن ئۆڭكۈرگە كەلدى ۋە ئوچۇق بەلۋاغ بىلەن بەل باغلىدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئۇنىڭ قولىدا نۇر تاياقچىسى بولۇپ ‪ ،‬قارىماققا ئەڭ قورقۇنچلۇق كۆرۈندى ‪ ،‬ئەمما چىرايى يېقىملىق ‪ ،‬سۆزى تاتلىق ‪،‬‬ ‫‪ 3‬ئۇ ئادەم بىلەن ھاۋانى ئالداش ۋە ئۇلرنى قىرىق كۈننى ئورۇنداشتىن بۇرۇن ئۇلرنى ئۆڭكۈردىن چىقىرىش ئۈچۈن ئۆزىنى ئۆزگەرتتى‪.‬‬ ‫‪ 4‬چۈنكى ئۇ ئىچىدىن مۇنداق دېدى« ‪:‬ئۇلر قىرىق كۈنلۈك روزا ۋە دۇئا‪-‬تىلۋەتنى ئادا قىلىپ بولغاندىن كېيىن ‪ ،‬خۇدا ئۇلرنى بۇرۇنقى‬ ‫مال‪-‬مۈلۈكلىرىگە قايتۇرۇپ بېرىدۇ ؛ ئەگەر ئۇ ئۇنداق قىلمىسا ‪ ،‬ئۇ يەنىل ئۇلرغا ياخشىلىق قىلىدۇ ؛ ئۇلرغا رەھىم قىلمىغان تەقدىردىمۇ ‪،‬‬ ‫ئۇلرغا باغدىن بىر نەرسە بېرەتتى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئاندىن ‪ ،‬شەيتان بۇ چىرايلىق قىياپەتتە ئۆڭكۈرگە يېقىنلشتى ۋە‪: -‬‬ ‫« ‪6‬ئى ئادەم ‪ ،‬ئورنۇڭدىن تۇر ‪ ،‬ئورنۇڭدىن تۇر ‪ ،‬سەن ۋە ھاۋا ئانا ‪ ،‬مەن بىلەن بىللە ياخشى بىر يەرگە كېلىڭلر ‪ ،‬قورقماڭلر‪ .‬مەن‬ ‫سىلەرگە ئوخشاش گۆش ۋە سۆڭەك‪ .‬مەن دەسلەپتە خۇدا ياراتقان مەخلۇق ئىدىم‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئۇ شۇنداق قىلىپ ‪ ،‬مېنى ياراتقاندىن كېيىن ‪ ،‬مېنى شىمالدىكى باغقا ‪ ،‬دۇنيانىڭ چېگرىسىغا قويدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬ئۇ ماڭا« ‪:‬بۇ يەردە تۇر»! دېدى‪ .‬مەن ئۇنىڭ سۆزىگە ئاساسەن ئۇ يەردە تۇردۇم ‪ ،‬ئۇنىڭ ئەمرىگە خىلپلىق قىلمىدىم‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇ مېنىڭ ئۈستۈمگە ئۇخلش ئۈچۈن ئۇخلىدى ‪ ،‬ئى ئادەم ‪ ،‬سېنى مېنىڭ يېنىمدىن چىقاردى ‪ ،‬ئەمما سېنى مەن بىلەن بىللە قىلمىدى‪.‬‬ ‫‪ 10‬لېكىن ‪ ،‬خۇدا سېنى ئىلھىي قولىغا ئېلىپ ‪ ،‬سېنى شەرققە باغقا قويدى‪.‬‬ ‫‪ 11‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬مەن سېنى قايغۇغا سالدىم ‪ ،‬چۈنكى خۇدا سېنى مېنىڭ يېنىمدىن ئېلىپ كەتكەن بولسىمۇ ‪ ،‬ئۇ سېنى مەن بىلەن بىللە‬ ‫قويمىدى‪.‬‬ ‫‪ 12‬لېكىن ‪ ،‬خۇدا ماڭا« ‪:‬مەن سېنىڭ تەرىپىڭدىن ئېلىپ كەلگەن ئادەم سەۋەبىدىن قايغۇرما ‪ ،‬ئۇنىڭغا ھېچقانداق زىيان كەلمەيدۇ» دېدى‪.‬‬ ‫" ‪13‬ھازىرچە مەن ئۇنىڭ يېنىدىن ياردەم سوراش ئېلىپ كەلدىم ‪ ،‬شۇنداق قىلىپ ئۇنىڭغا خۇشاللىق ئاتا قىلدىم"‪.‬‬ ‫‪ 14‬ئاندىن ‪ ،‬شەيتان يەنە مۇنداق دېدى‪ : -‬مەن سېنىڭ بۇ ئۆڭكۈردە قانداق ئىكەنلىكىڭنى ۋە ساڭا ئېلىپ كەلگەن بۇ سىناق توغرىسىدا ھېچ‬ ‫نەرسە بىلمەيتتىم‪ .‬تاكى خۇدا ماڭا« ‪:‬مانا ‪ ،‬مەن سېنى سېنىڭ تەرىپىڭدىن ئېلىپ چىققان ئادەم ‪ ،‬ھاۋانىمۇ ئۇنىڭ يېنىدىن چىقاردىم‪ .‬مەن ئۇلرنى‬ ‫باغدىن قوغلپ چىقاردىم‪ .‬ئۇلر سەككىزىنچى كۈنىگىچە ئازاب‪-‬ئوقۇبەت چېكىۋاتىدۇ ‪».‬‬ ‫‪ 15‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ماڭا« ‪:‬ئورنۇڭدىن تۇر ‪ ،‬ئۇلرنىڭ يېنىغا بارغىن ۋە ئۇلرنى ئۆز ئورنۇڭغا ئېلىپ كەلگىن ‪ ،‬شەيتاننىڭ ئۇلرغا يېقىنلىشىپ‬ ‫ئۇلرنى ئازابلىشىغا يول قويما ‪ ،‬چۈنكى ئۇلر ھازىر ئازاب‪-‬ئوقۇبەت ئىچىدە قالدى ‪ ،‬ئاچلىقتىن ئامالسىز ياتاتتى» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 16‬ئۇ يەنە ماڭا« ‪:‬سەن ئۇلرنى ئۆزۈڭگە ئېلىپ بارغىنىڭدا ‪ ،‬ئۇلرنى ھاياتلىق دەرىخىنىڭ مېۋىسىدىن يېيىشكە ۋە تىنچلىق سۈيىدىن ئىچىشكە‬ ‫بەرگىن ؛ ئۇلرنى نۇرلۇق كىيىمگە كىيىپ ‪ ،‬بۇرۇنقى مېىىر‪-‬شەپقىتىگە قايتۇرغىن ‪ ،‬ئۇلرنى ئازاب‪-‬ئوقۇبەتكە تاشلپ قويماڭلر ‪ ،‬چۈنكى‬ ‫ئۇلر سەندىن كەلگەن ئەمەس‪.‬‬ ‫« ‪17‬بۇ گەپنى ئاڭلپ كۆڭلۈم يېرىم بولدى ‪ ،‬بالم ‪ ،‬سەن ئۈچۈن سېنىڭ سەۋر‪-‬تاقىتىم سەۋر قىللمىدى‪.‬‬ ‫‪ 18‬لېكىن ‪ ،‬ئەي ئادەم ‪ ،‬مەن شەيتاننىڭ ئىسمىنى ئاڭلپ ‪ ،‬قورقۇپ كەتتىم ۋە ئىچىمدە« ‪:‬مېنىڭ بالىلىرىم ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا ئوخشاش ‪،‬‬ ‫ئۇ مېنى تۇتىۋالمىسۇن» دېدىم‪.‬‬ ‫‪ 19‬مەن« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬بالىلىرىمنىڭ يېنىغا بارغىنىمدا ‪ ،‬شەيتان ماڭا يولۇقۇپ ‪ ،‬ماڭا قارشى ئۇرۇش قىلىدۇ» دېدىم‪.‬‬ ‫‪ 20‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ماڭا« ‪:‬قورقماڭلر ‪ ،‬ئۇنى تاپساڭلر ‪ ،‬ئۇنى قولىڭىزدىكى تاياق بىلەن ئۇرغىن ‪ ،‬ئۇنىڭدىن قورقماڭلر ‪ ،‬چۈنكى سەن‬ ‫قەدىمدىن تۇرغىنىڭدا ‪ ،‬ئۇ سېنى مەغلۇپ قىللمايدۇ» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 21‬ئاندىن ‪ ،‬مەن« ‪:‬ئى پەرۋەردىگارىم ‪ ،‬مەن قېرىپ كەتتىم ‪ ،‬بارالمايمەن ‪ ،‬پەرىشتىلىرىڭنى ئەۋەتكىن» دېدىم‪.‬‬ ‫‪ 22‬لېكىن ‪ ،‬خۇدا ماڭا« ‪:‬پەرىشتىلەر ھەقىقەتەن ئۇلرغا ئوخشىمايدۇ ‪ ،‬ئۇلر بىلەن بىللە كېلىشكە قوشۇلمايدۇ ‪ ،‬لېكىن مەن سېنى تاللىدىم ‪،‬‬ ‫چۈنكى ئۇلر سېنىڭ ئەۋلدلىرىڭ ۋە ساڭا ئوخشاش ‪ ،‬سېنىڭ سۆزلىرىڭگە قۇلق سالىدۇ» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 23‬خۇدا ماڭا يەنە مۇنداق دېدى« ‪:‬ئەگەر مېڭىشقا كۈچىڭىز يەتمىسە ‪ ،‬مەن بۇلۇت ئەۋەتىپ ‪ ،‬ئۇلرنى ئېلىپ ئۆڭكۈرنىڭ كىرىش ئېغىزىغا‬ ‫ئەۋەتتىم‪.‬‬ ‫" ‪24‬ئەگەر ئۇلر سەن بىلەن بىللە كەلسە ‪ ،‬مەن سېنى ۋە ئۇلرنى ئېلىپ كېتىش ئۈچۈن بۇلۇت ئەۋەتىمەن"‪.‬‬ ‫‪ 25‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇ بىر بۇلۇتنى بۇيرۇدى ‪ ،‬ئۇ مېنى يالىڭاچلپ ‪ ،‬سېنىڭ يېنىڭغا ئېلىپ كەلدى ‪ ،‬ئاندىن قايتىپ كەتتى‪.‬‬ ‫« ‪26‬ئەي بالىلىرىم ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ‪ ،‬مېنىڭ تۈكلۈك تۈكلىرىمگە ۋە ئاجىز ئۆيۈمگە ۋە ئۇ يىراق يەردىن كەلگىنىمگە قاراڭ‪ .‬كېلىڭ ‪،‬‬ ‫مەن بىلەن بىللە ئارام ئالغىن‪».‬‬ ‫‪ 27‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇ ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئالدىدا يىغلشقا ۋە يىغلشقا باشلىدى ‪ ،‬ئۇنىڭ كۆز ياشلىرى يەر يۈزىگە سۇدەك تۆكۈلدى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 28‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا كۆزلىرىنى كۆتۈرۈپ ‪ ،‬ساقاللىرىنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئۇنىڭ تاتلىق گېپىنى ئاڭلىغاندىن كېيىن ‪ ،‬ئۇلرنىڭ قەلبى ئۇنىڭغا‬ ‫يۇمشاپ كەتتى‪ .‬ئۇلر ئۇنىڭ سۆزىگە قۇلق سالدى ‪ ،‬چۈنكى ئۇلر ئۇنىڭ راستلىقىغا ئىشەندى‪.‬‬ ‫‪ 29‬ئۇلرنىڭ چىرايىنىڭ ئۆزىگە ئوخشايدىغانلىقىنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئۇلرغا ھەقىقەتەن ئۇنىڭ ئەۋلدلىرىدەك تۇيۇلدى‪ .‬ئۇلر ئۇنىڭغا ئىشەندى‪.‬‬ ‫باب ‪61‬‬ ‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنى قولىغا ئېلىپ ‪ ،‬ئۇلرنى ئۆڭكۈردىن چىقىرىشقا باشلىدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬لېكىن ‪ ،‬ئۇلر بۇ يەردىن ئازراق چىققاندا ‪ ،‬خۇدا شەيتاننىڭ ئۇلرنى يەڭگەنلىكىنى بىلدى ۋە قىرىق كۈن ئاخىرلشمايل ئۇلرنى سىرتقا‬ ‫چىقاردى ۋە ئۇلرنى يىراق جايلرغا ئېلىپ باردى ۋە ھالك قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئاندىن ‪ ،‬پەرۋەردىگار خۇدانىڭ سۆزى يەنە كېلىپ ‪ ،‬شەيتاننى تىللىدى ۋە ئۇنى ئۇلردىن يىراقلشتۇردى‪.‬‬ ‫‪ 4‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالم بىلەن ھاۋا ئانا بىلەن سۆزلەشكە باشلىدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا خۇداغا مۇنداق دېدى« ‪:‬سەن بىزدىن ئىلگىرى بىر ئادەمنى ياراتتىڭمۇ؟‬ ‫« ‪6‬ئى خۇدا ‪ ،‬بىز ئۇنىڭ سېنىڭ ئەلچىسى ئىكەنلىكىگە ئىشەندۇق‪ .‬بىز ئۇنىڭ بىلەن بىللە چىقتۇق‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئادەمگە« ‪:‬قاراڭ ‪ ،‬ئۇ رەزىل سەنئەتنىڭ ئاتىسى ‪ ،‬ئۇ سېنى ۋە ھاۋانى خۇشاللىق باغچىسىدىن چىقاردى‪ .‬مانا ئەمدى سەن‬ ‫بىلەن ھاۋا ئاناڭنىڭ روزا تۇتۇش ۋە دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلىشتا بىللە بولغانلىقىڭنى كۆرۈپ ‪ ،‬سېنىڭ مەقسىتىڭنى بىكار قىلىپ ‪ ،‬ئۆز‪-‬ئارا‬ ‫باغلىنىشىڭنى ئۈزدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬چۈنكى ‪ ،‬ئۇ سىزگە ئوخشاش كۆرۈنمىسە ‪ ،‬ئۇ سىزگە ھېچ ئىش قىللمىدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬شۇنىڭ ئۈچۈن ‪ ،‬ئۇ ئۆزىڭىزگە ئوخشاش چىرايى بىلەن يېنىڭىزغا كەلدى ۋە سىزگە ھەممىسى راستتەك بەلگە بېرىشكە باشلىدى‪.‬‬ ‫" ‪10‬لېكىن مەن رەھىم‪-‬شەپقەت ۋە ساڭا قىلغان ئىلتىپاتىم بىلەن ئۇنىڭ سېنى ھالك قىلىشىغا يول قويمىدىم ‪ ،‬ئەمما ئۇنى سەندىن‬ ‫يىراقلشتۇردۇم‪.‬‬ ‫‪ 11‬شۇڭا ‪ ،‬ئەي ئادەم ‪ ،‬ھاۋانى ئېلىپ ‪ ،‬ئۆڭكۈرىڭگە قايتىپ ‪ ،‬قىرىق كۈننىڭ ئەتىسىگىچە شۇ يەردە تۇرغىن‪ .‬سىرتقا چىققاندا ‪ ،‬باغنىڭ‬ ‫شەرقىي دەرۋازىسىغا قاراپ ماڭغىن‪.‬‬ ‫‪ 12‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا خۇداغا دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلدى‪ .‬ئۇلر ئۆڭكۈرگە قايتىپ كەلدى‪ .‬بۇ ئىش ئوتتۇز توققۇزىنچى كۈنى كەچتە‬ ‫يۈز بەردى‪.‬‬ ‫‪ 13‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬ناھايىتى قىزغىنلىق بىلەن خۇداغا دۇئا قىلىپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ كۈچ‪-‬قۇۋۋەتتىن قۇتۇلۇشى ئۈچۈن‬ ‫دۇئا قىلدى‪ .‬چۈنكى ئۇلرنىڭ كۈچى ئاچلىق ‪ ،‬ئۇسسۇزلۇق ۋە دۇئا ئارقىلىق ئۇلردىن ئايرىلدى‪ .‬ئەمما ئۇلر شۇ كېچە دۇئا‪-‬تىلۋەتنى‬ ‫ئەتىگەنگىچە كۆردى‪.‬‬ ‫‪ 14‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋا ئانىغا« ‪:‬ئورنۇڭدىن تۇر ‪ ،‬بىز خۇدا ئېيتقاندەك باغنىڭ شەرقىي دەرۋازىسىغا قاراپ ماڭايلى» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 15‬ئۇلر ھەر كۈنى قىلغاندەك دۇئالىرىنى قىلدى‪ .‬ئۇلر باغدىن چىقىپ ‪ ،‬باغنىڭ شەرقىي دەرۋازىسىغا يېقىنلشتى‪.‬‬ ‫‪ 16‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئورنىدىن تۇرۇپ دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلدى ۋە خۇدادىن ئۇلرنى كۈچلەندۈرۈشنى ۋە ئۇلرنىڭ ئاچلىقىنى قاندۇرۇش‬ ‫ئۈچۈن بىر نەرسە ئەۋەتىشنى ئۆتۈندى‪.‬‬ ‫‪ 17‬ئۇلر دۇئا‪-‬تىلۋەتلىرىنى تۈگەتكەندىن كېيىن ‪ ،‬كۈچ‪-‬قۇۋۋىتى ئاجىز بولغانلىقتىن شۇ يەردە قالدى‪.‬‬ ‫‪ 18‬خۇدانىڭ سۆزى يەنە كېلىپ ‪ ،‬ئۇلرغا« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬ئورنۇڭدىن تۇرۇپ ‪ ،‬بۇ يەرگە ئىككى ئەنجۈر ئەكېلىپ بەر» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 19‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬ئۇلر ئۆڭكۈرگە يېقىنلشقۇچە باردى‪.‬‬ ‫‪62‬باب‬‫‪ 1‬لېكىن ‪ ،‬شەيتان شەيتانغا ھەسەت قىلدى ‪ ،‬چۈنكى خۇدا ئۇلرغا بەرگەن تەسەللى‪.‬‬ ‫‪ 2‬شۇنىڭ بىلەن ‪ ،‬ئۇ ئۇلرنى توسۇپ ‪ ،‬ئۆڭكۈرگە كىرىپ ‪ ،‬ئىككى ئەنجۈرنى ئېلىپ ‪ ،‬ئۆڭكۈرنىڭ سىرتىغا دەپنە قىلدى ‪ ،‬شۇنداق قىلىپ ئادەم‬ ‫ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۇلرنى تاپالمىدى‪ .‬ئۇلرنى يوقىتىش خىيالىدامۇ بار ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬خۇدانىڭ رەھمىتى بىلەن ‪ ،‬بۇ ئىككى ئەنجۈر يەر يۈزىدە بولۇپ ‪ ،‬خۇدا شەيتاننىڭ ئۇلر توغرىسىدىكى نەسىىىتىنى مەغلۇب قىلدى‪ .‬ھەمدە‬ ‫ئۇلرنى ئۆڭكۈرنى سايە قىلىدىغان ئىككى مېۋىلىك دەرەخكە ئايلندۇردى‪ .‬چۈنكى شەيتان ئۇلرنى شەرق تەرىپىگە دەپنە قىلغان‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئاندىن كېيىن ‪ ،‬بۇ ئىككى دەرەخ ئۆسۈپ ‪ ،‬مېۋىلەر بىلەن قاپلنغاندىن كېيىن ‪ ،‬شەيتان قايغۇ‪-‬ھەسرەتكە چۆمدى ۋە مۇنداق دېدى« ‪:‬بۇ‬ ‫ئەنجۈرلەرنى ھازىرقىدەك تاشلپ قويغىنىم ياخشىراق ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬لېكىن ‪ ،‬خۇدا مېنىڭ نەسىىىتىمنى ئەمەلدىن قالدۇردى ‪ ،‬بۇ مۇقەددەس مېۋىنىڭ يوقىلىشىنى خالىمىدى ؛ ئۇ مېنىڭ نىيىتىمنى ئوچۇق بايان قىلدى‬ ‫ۋە مەن ئۇنىڭ بەندىلىرىگە قىلغان نەسىىىتىمنى مەغلۇب قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬شەيتان ئۆزىنىڭ ليىىىسىنى ئەمەلگە ئاشۇرالمىغانلىقىدىن نومۇس قىلدى‪.‬‬ ‫باب ‪63‬‬ ‫‪ 1‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۆڭكۈرگە يېقىنلشقاندا ‪ ،‬مېۋىلەر بىلەن قاپلنغان ۋە ئۆڭكۈرنى سايە قىلغان ئىككى ئەنجۈر دەرىخىنى كۆردى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋاغا« ‪:‬ماڭا قارىغاندا بىز ئازغاندەك بولىمەن ‪ ،‬بۇ ئىككى دەرەخ بۇ يەردە قاچان ئۆسكەن؟ ماڭا دۈشمەن‬ ‫بىزنى ئازدۇرماقچى بولغاندەك قىلىدۇ ‪ ،‬سەن يەر يۈزىدە بۇنىڭدىن باشقا ئۆڭكۈر بارمۇ؟‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫« ‪3‬شۇنداقتىمۇ ‪ ،‬ئەي ھاۋا ئانا ‪ ،‬بىز ئۆڭكۈرگە كىرىپ ‪ ،‬ئۇنىڭدىن ئىككى ئەنجۈرنى تاپايلى ‪ ،‬چۈنكى بۇ بىزنىڭ ئۆڭكۈرمىز ‪ ،‬ئەمما بىز بۇ‬ ‫ئىككى ئەنجۈرنى تاپالمىساق ‪ ،‬ئۇ بىزنىڭ ئۆڭكۈرىمىز بوللمايدۇ‪».‬‬ ‫‪ 4‬ئاندىن ئۇلر ئۆڭكۈرگە كىرىپ ‪ ،‬ئۇنىڭ تۆت بۇلۇڭىغا قارىدى ‪ ،‬ئەمما ئىككى ئەنجۈرنى تاپالمىدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئادەم يىغلپ تۇرۇپ ھاۋاغا« ‪:‬ئەي ھاۋا ئانا ‪ ،‬بىز خاتا ئۆڭكۈرگە كەلدۇقمۇ؟ ماڭا قارىسام بۇ ئىككى ئەنجۈر دەرىخى ئۆڭكۈردىكى ئىككى‬ ‫ئەنجۈر‪ ».‬ھاۋا ئانا« ‪:‬مەن ئۆزەمنى بىلمەيمەن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئادەم ئورنىدىن تۇرۇپ دۇئا قىلدى ۋە« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬سەن بىزنى ئۆڭكۈرگە قايتىپ كېلىپ ‪ ،‬ئىككى ئەنجۈرنى ئېلىپ ‪ ،‬ئاندىن ساڭا قايتىپ‬ ‫كېلىشكە بۇيرۇدىڭ‪.‬‬ ‫" ‪7‬لېكىن ھازىر ‪ ،‬بىز ئۇلرنى تاپالمىدۇق‪ .‬ئى خۇدا ‪ ،‬سەن ئۇلرنى ئېلىپ بۇ ئىككى دەرەخنى تېرىدىڭمۇ ياكى يەر يۈزىدە ئازدۇردۇقمۇ‬ ‫ياكى دۈشمەن بىزنى ئالداپ كەتتىمۇ؟ ئەگەر ئۇ ھەقىقىي بولسا ‪ ،‬ئى خۇدا ‪ ،‬بىزگە بۇ ئىككى دەرەخنىڭ ۋە ئىككى ئەنجۈرنىڭ سىرىنى بىزگە‬ ‫ئاشكارىلىغىن"‪.‬‬ ‫‪ 8‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئادەمگە كەلدى ۋە ئۇنىڭغا« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬مەن سېنى ئەنجۈر ئەكىلىشكە ئەۋەتكەندە ‪ ،‬شەيتان سېنىڭ ئالدىڭدىن‬ ‫ئۆڭكۈرگە بېرىپ ‪ ،‬ئەنجۈرنى ئېلىپ ‪ ،‬ئۇلرنى يوقىتىشنى ئويلپ ‪ ،‬غارنىڭ شەرقىگە دەپنە قىلدى‪.‬‬ ‫" ‪9‬ئۇ پەقەت ئۇنىڭ ئۈچۈنل ئەمەس ‪ ،‬بۇ دەرەخلەر بىراقل ئۆسۈپ كەتتى ؛ لېكىن مەن ساڭا رەھىم قىلدىم ۋە ئۇلرنى ئۆسۈشكە بۇيرۇدۇم‪.‬‬ ‫ئۇلر ئىككى چوڭ دەرەخ بولۇپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ شاخلىرى بىلەن سايە تاشلپ ئارام ئېلىڭ ‪ ،‬مەن سېنى كۈچۈم ۋە ئاجايىپ ئەسەرلىرىمنى‬ ‫كۆرىمەن‪.‬‬ ‫" ‪10‬شۇنداقل ‪ ،‬ساڭا شەيتاننىڭ رەزىللىكىنى ۋە ئۇنىڭ يامان ئىشلىرىنى كۆرسىتىش ئۈچۈن ‪ ،‬چۈنكى سەن باغدىن چىققاندىن بۇيان ‪ ،‬ئۇ ساڭا‬ ‫زىيان‪-‬زەخمەت يەتكۈزۈشتىن توختاپ قالمىدى ‪ ،‬ياق ‪ ،‬ھەتتا بىر كۈنمۇ توختاپ قالمىدى‪ .‬لېكىن مەن ئۇنىڭغا ساڭا ھوقۇق بەرمىدىم"‪.‬‬ ‫‪ 11‬خۇدا مۇنداق دېدى« ‪:‬ئەي ئادەم ‪ ،‬بۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬سەن ۋە ھاۋا ئانا دەرەخلەر سەۋەبىدىن خۇشال بولغىن ‪ ،‬ھارغىنلىق ھېس‬ ‫قىلغىنىڭلردا ئۇلرنىڭ ئاستىدا ئارام ئالغىن ‪ ،‬ئەمما ئۇلرنىڭ مېۋىسىنى يېمەڭلر ۋە ئۇلرغا يېقىنلشماڭلر‪».‬‬ ‫‪ 12‬ئادەم يىغلپ تۇرۇپ« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬بىزنى يەنە ئۆلتۈرەمسەن ياكى بىزنى يۈزۈڭدىن يىراقلشتۇرۇپ ‪ ،‬ھاياتىمىزنى يەر يۈزىدىن‬ ‫ئۈزەمسەن؟‬ ‫« ‪13‬ئى خۇدا ‪ ،‬مەندىن ئۆتۈنەي ‪ ،‬ئەگەر بۇ دەرەخلەردە يا ئۆلۈم ياكى باشقا يامانلىقلرنىڭ بارلىقىنى بىلسەڭ ‪ ،‬ئۇلرنى بۇرۇنقىدەك‬ ‫ئۆڭكۈرمىزدىن يىلتىزىدىن يىلتىزىدىن قۇرۇتۇپ ‪ ،‬قۇرۇپ قۇرۇپ ‪ ،‬بىزنى ئىسسىق ‪ ،‬ئاچلىق ۋە ئۇسسۇزلۇقتىن ئۆلتۈرىۋەت‪.‬‬ ‫« ‪14‬ئى خۇدا ‪ ،‬بىز سېنىڭ ئاجايىپ ئەسەرلىرىڭنى بىلىمىز ‪ ،‬ئۇلرنىڭ ئۇلۇغ ئىكەنلىكىنى ‪ ،‬سېنىڭ كۈچ‪-‬قۇدرىتىڭ بىلەن بىر نەرسىنى ئۆز‬ ‫خاھىشىڭدىن باشقا نەرسىدىن چىقارغىلى بولىدۇ‪ .‬چۈنكى سېنىڭ كۈچ‪-‬قۇدرىتىڭ تاشنى دەرەخكە ‪ ،‬دەرەخلەرنى تاشقا ئايلندۇراليدۇ‪».‬‬ ‫‪64‬باب‬‫‪ 1‬ئاندىن خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمغا ۋە زېىنىي كۈچىگە ‪ ،‬ئاچلىق ۋە ئۇسسۇزلۇققا ۋە ئىسسىققا بەرداشلىق بەردى‪ .‬ئۇ ئىككى ئەنجۈر‬ ‫دەرىخىنى دەسلەپتە ئىككى ئەنجۈرگە ئۆزگەرتتى ‪ ،‬ئاندىن ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا« ‪:‬ھەر بىرىڭلر بىر ئەنجۈر ئالساڭلر بولىدۇ» دېدى‪.‬‬ ‫پەرۋەردىگار بۇيرۇغاندەك ‪ ،‬ئۇلرنى ئېلىپ كەتتى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ھەزرىتى ئەيسا ئۇلرغا‪ : -‬سىلەر ئۆڭكۈرگە كىرىپ ‪ ،‬ئەنجۈر يەپ ‪ ،‬ئاچلىقىڭلرنى قاندۇرۇپ ‪ ،‬ئۆلمەيسىلەر‪.‬‬ ‫‪ 3‬شۇنداق قىلىپ ‪ ،‬خۇدا ئۇلرغا بۇيرۇغاندەك ‪ ،‬ئۇلر كۈن پاتقان ۋاقىتتا ئۆڭكۈرگە كىردى‪ .‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا كۈن ئولتۇرغاندا‬ ‫ئورنىدىن تۇرۇپ دۇئا قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئۇلر ئەنجۈر يېيىشكە ئولتۇردى‪ .‬ئەمما ئۇلر قانداق يېيىشنى بىلمەيتتى‪ .‬چۈنكى ئۇلر يەر يۈزىدىكى يېمەكلىكلەرنى يېيىشكە‬ ‫ئادەتلەنمىگەن‪ .‬ئۇلر يەنە تاماق يېسە ‪ ،‬قورسىقىنىڭ يۈكى ئېغىرلپ ‪ ،‬گۆشى قېلىنلىشىپ ‪ ،‬يۈرىكى يەر يۈزىدىكى يېمەكلىكلەرنى‬ ‫ياقتۇرۇشتىن قورقىدۇ‪.‬‬ ‫‪ 5‬لېكىن ‪ ،‬ئۇلر ئولتۇرغان ۋاقىتتا ‪ ،‬خۇدا ئۇلرغا ئىچ ئاغرىتىپ ‪ ،‬ئاچلىق ۋە ئۇسسۇزلۇقنى يوقىتىپ قويماسلىقى ئۈچۈن ‪ ،‬ئۇلرغا‬ ‫پەرىشتىسىنى ئەۋەتتى‪.‬‬ ‫‪ 6‬پەرىشتە ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا مۇنداق دېدى« ‪:‬خۇدا ساڭا مۇنداق دېدى‪ :‬ئۆلگۈچە روزا تۇتۇشقا كۈچىڭ يوق ‪ ،‬شۇڭا يەڭلر ۋە‬ ‫بەدىنىڭىزنى كۈچەيتىڭلر ‪ ،‬چۈنكى سىلەر ھازىر گۆش گۆشلىرىڭلر‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئەنجۈرنى ئېلىپ يېيىشكە باشلىدى‪ .‬ئەمما خۇدا ئۇلرغا مەززىلىك بولكا بىلەن قانغا ئارىلشقان‪.‬‬ ‫‪ 8‬ئاندىن ‪ ،‬پەرىشتە ئادەم بىلەن ھاۋا ئانىدىن ئەنجۈر يېدى‪ .‬ئاندىن ئۇلر قالغان نەرسىلەرنى قويدى‪ .‬لېكىن خۇدانىڭ كۈچ‪-‬قۇدرىتى بىلەن‬ ‫ئەنجۈر ئىلگىرىكىگە ئوخشاش تولدى ‪ ،‬چۈنكى خۇدا ئۇلرغا بەخت ئاتا قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬شۇنىڭدىن كېيىن ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬خۇشال قەلب بىلەن دۇئا قىلدى ۋە كۈچ‪-‬قۇۋۋەتنى يېڭىلپ ‪ ،‬پۈتۈن بىر كېچە‬ ‫مەدھىيە ئوقۇدى ۋە خۇشال بولدى‪ .‬مانا بۇ سەكسەن ئۈچىنچى كۈننىڭ ئاخىرى ئىدى‪.‬‬ ‫‪65‬باب‬‫‪ 1‬كۈن بولغاندا ‪ ،‬ئۇلر ئورنىدىن تۇرۇپ دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلدى ‪ ،‬ئاندىن ئۆڭكۈردىن چىقتى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئۇلر يېگەن ۋە ئىشلىتىلمىگەن يېمەكلىكلەردىن قاتتىق ئاۋارىچىلىق ھېس قىلغاندا ‪ ،‬ئۇلر ئۆڭكۈردە ئايلىنىپ ئۆز‪-‬ئارا‪: -‬‬ ‫" ‪3‬يېيىش ئارقىلىق بىزگە نېمە بولدى ‪ ،‬بۇ ئازاب بىزنىڭ بېشىمىزغا كېلىشى كېرەك ئىدى! ۋاي ۋاي ‪ ،‬بىز ئۆلىمىز! بىز يېگەندىن كۆرە ئۆلۈپ‬ ‫كەتكەنلىكىمىز ۋە بەدىنىمىزنى پاك تۇتقانلىقىمىز ‪ ،‬ئۇلرنى يېمەكلىك بىلەن بۇلغىغاندىن كۆرە"‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 4‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋاغا« ‪:‬بۇ ئازاب بىزگە باغدا كەلمىدى ‪ ،‬بىز ئۇ يەردە بۇنداق ناچار يېمەكلىكلەرنىمۇ يېمىدۇق‪ .‬ئەي ھاۋۋا ‪،‬‬ ‫خۇدا بىزنى ئىچىمىزدىكى يېمەكلىكلەر ئارقىلىق ئازابليدۇ ‪ ،‬ياكى ئىچىمىز چىقىدۇ دەپ ئويلمسەن؟ ياكى خۇدا بىزگە بەرگەن ۋەدىسىنى‬ ‫ئەمەلگە ئاشۇرۇشتىن ئىلگىرى بىزنى بۇ ئازاب بىلەن ئۆلتۈرمەكچىمۇ؟» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم پەرۋەردىگارغا يالۋۇرۇپ« ‪:‬ئى رەببىم ‪ ،‬بىز يېگەن يېمەكلىكلىرىمىز بىلەن ھالك بولمايلى ‪ ،‬ئى رەببىم ‪ ،‬بىزنى ئۇرما ‪،‬‬ ‫بەلكى رەھىم‪-‬شەپقىتىڭ بويىچە بىز بىلەن مۇئامىلە قىلغىن ‪ ،‬سەن ۋەدە قىلغان كۈنىگە قەدەر بىزنى تاشلىۋەت» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬خۇدا ئۇلرغا قاراپ ‪ ،‬ئۇلرنى دەرھال تاماق يېيىشكە ئورۇنلشتۇردى‪ .‬بۈگۈنگە قەدەر ئۇلر ھالك بولماسلىقى ئۈچۈن‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا تەبىئىتىنىڭ ئۆزگىرىشى سەۋەبىدىن قايغۇلۇق ۋە يىغلپ غارغا قايتىپ كەلدى‪ .‬ئۇلر ھەر ئىككىسى شۇ‬ ‫سائەتتىن باشلپ ئۆزلىرىنىڭ ئۆزگەرتىلگەن جانلىق ئىكەنلىكىنى ‪ ،‬ئۇلرنىڭ باغقا قايتىش ئۈمىدىنىڭ ئەمدى ئۈزۈلگەنلىكىنى بىلدى‪ .‬ئۇلر‬ ‫كىرەلمىدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬بۇنىڭ ئۈچۈن ‪ ،‬ئۇلرنىڭ بەدىنىدە غەلىتە ئىقتىدارلر بار ئىدى‪ .‬ئۇنىڭ مەۋجۇتلۇقى ئۈچۈن يېمەكلىك ۋە ئىچىملىك تەلەپ قىلىدىغان بارلىق‬ ‫گۆشلەر باغدا بوللمايدۇ‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋا ئانىغا مۇنداق دېدى« ‪:‬مانا ئەمدى بىزنىڭ ئۈمىدىمىز ئۈزۈلۈپ قالدى ؛ باغقا كىرىش ئىشەنچىمىزمۇ ئۈزۈلمىدى‪.‬‬ ‫بىز ئەمدى باغدىكى ئاھالىلەرگە تەۋە ئەمەسمىز ؛ ئەمما بۇنىڭدىن كېيىن بىز توپا ‪ ،‬تۇپراق ۋە يەر يۈزىدىكى كىشىلەردىن بولۇپ ‪ ،‬خۇدا بىزنى‬ ‫قۇتۇلدۇرۇشقا ۋەدە قىلغان كۈنىگە قەدەر ‪ ،‬بىز باغقا قايتىپ كەلمەيمىز‪.‬‬ ‫‪ 10‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇلر خۇدادىن ئۇلرغا رەھىم قىلىشىنى تىلىدى‪ .‬ئۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬ئۇلرنىڭ كاللىسى جىمجىت ‪ ،‬يۈرىكى پارە‪-‬پارە بولۇپ ‪،‬‬ ‫سېغىنىشى سوۋۇدى‪ .‬ئۇلر يەر يۈزىدىكى ناتونۇش ئادەملەرگە ئوخشايتتى‪ .‬شۇ كۈنى كەچتە ئادەم بىلەن ھاۋا ئانا غاردا ئۆتكۈزدى ‪ ،‬ئۇلر‬ ‫يېگەن يېمەكلىكلەر سەۋەبىدىن قاتتىق ئۇخلىدى‪.‬‬ ‫‪66‬باب‬‫‪ 1‬ئۇلر تاڭ ئاتقاندا ‪ ،‬ئەتىسى ئادەم بىلەن ھاۋا ئۆڭكۈردە دۇئا قىلدى ‪ ،‬ئادەم ھەۋۋاغا« ‪:‬مانا ‪ ،‬بىز خۇدادىن يېمەكلىك تەلەپ قىلدۇق ‪ ،‬ئۇمۇ‬ ‫بەردى ‪ ،‬ئەمما ئەمدى بىز ئۇنىڭدىن سۇ ئىچىشنى ئۆتۈنەيلى» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇلر ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬باغنىڭ جەنۇبىغا جايلشقان سۇنىڭ قىرغىقىغا باردى‪ .‬ئۇلر قىرغاقتا تۇرۇپ ‪ ،‬خۇدادىن ئۇلرنىڭ سۇ‬ ‫ئىچىشكە بۇيرۇشىنى تىلىدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ يېنىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬تېنىڭ رەھىمسىز بولۇپ ‪ ،‬ئىچىشكە سۇ تەلەپ قىلىدۇ‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا يېقىنلىشىپ ‪ ،‬ئۇنى ئىچتى ‪ ،‬تاكى بەدىنى يېڭىلنغاندەك بولدى‪ .‬ئۇلر ھاراق ئىچىپ بولغاندىن كېيىن ‪ ،‬خۇدانى‬ ‫مەدھىيىلەپ ‪ ،‬بۇرۇنقى ئادىتى بويىچە ئۆڭكۈرگە قايتىپ كەلدى‪ .‬بۇ ئىش سەكسەن ئۈچ كۈننىڭ ئاخىرىدا يۈز بەردى‪.‬‬ ‫‪ 5‬سەكسەن تۆتىنچى كۈنى ‪ ،‬ئۇلر ئىككى ئەنجۈر ئېلىپ ‪ ،‬يوپۇرماقلىرى بىلەن بىللە ئۆڭكۈرگە ئېسىپ ‪ ،‬ئۇلرغا ئاللھنىڭ بەلگىسى ۋە‬ ‫بەرىكىتى بولسۇن‪ .‬ئۇلر خۇدانىڭ ئۇلرغا قىلغان ئاجايىپ ئىشلىرىنى كۆرىدىغان ئەۋلدلر چىققۇچە ئۇلرنى شۇ يەرگە قويدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا يەنە ئۆڭكۈرنىڭ سىرتىدا تۇرۇپ ‪ ،‬خۇدادىن ئۇلرنىڭ بەدىنىنى ئوزۇقلندۇرىدىغان يېمەكلىكلەرنى كۆرسىتىشىنى‬ ‫ئۆتۈندى‪.‬‬ ‫‪ 7‬خۇدانىڭ سۆزى كېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬ئۆڭكۈرنىڭ غەربىگە ‪ ،‬قاراڭغۇ تۇپراققا بارغىن ‪ ،‬ئۇ يەردە يېمەكلىك تاپاليسەن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬ئادەم خۇدانىڭ سۆزىگە قۇلق سېلىپ ‪ ،‬ھاۋا ئانىنى ئېلىپ ‪ ،‬قاراڭغۇ تۇپراققا چۈشۈپ ‪ ،‬بۇ يەردە بۇغداينىڭ ‪ ،‬قۇلق ‪ ،‬پىشقان ۋە ئەنجۈر‬ ‫يېيىۋاتقانلىقىنى كۆردى‪ .‬ئادەم بۇنىڭدىن خۇشال بولدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ يېنىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا« ‪:‬بۇ بۇغداينى ئېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا نان ياساپ ‪ ،‬بەدىنىڭىزنى‬ ‫ئوزۇقلندۇرۇڭ» دېدى‪ .‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ قەلبىگە ئەقىل‪-‬پاراسەت ئاتا قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 10‬ئادەم بەك چارچاپ كەتكۈچە ‪ ،‬بۇلرنىڭ ھەممىسىنى ئورۇندىدى‪ .‬ئاندىن ئۇ ئۆڭكۈرگە قايتىپ كەلدى‪ .‬ئۇ بۇغداي بىلەن نېمە ئىش‬ ‫قىلىنغانلىقىنى ئۆگەنگەنلىكىدىن خۇشال بولۇپ ‪ ،‬بولكا بولغۇچە بولغۇچە‪.‬‬ ‫باب ‪67‬‬ ‫‪ 1‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا قارا لي تۇپراققا چۈشۈپ ‪ ،‬خۇدا كۆرسەتكەن بۇغداينىڭ يېنىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭ پىشقان ۋە ئورۇشقا تەييار‬ ‫ئىكەنلىكىنى كۆردى ‪ ،‬چۈنكى ئۇلر ئورۇشقا ئورغاق بولمىغاچقا ‪ ،‬ئۇلر ئۆزلىرىنى باغلپ ‪ ،‬بۇغداينى تارتىپ چىقىرىشقا باشلىدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇلر ئۇنى دۆۋىلەپ قويدى‪ .‬ئۇلر ئىسسىق ۋە ئۇسسۇزلۇقتىن سۇسلىشىپ ‪ ،‬سايە دەرەخنىڭ ئاستىغا كىردى ‪ ،‬شامال ئۇلرنى‬ ‫ئۇخلتتى‪.‬‬ ‫‪ 3‬لېكىن ‪ ،‬شەيتان ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ نېمە قىلغانلىقىنى كۆردى‪ .‬ئۇ قوشۇنلىرىنى چاقىرىپ ‪ ،‬ئۇلرغا مۇنداق دېدى« ‪:‬خۇدا ئادەم ئاتا‬ ‫بىلەن ھاۋا ئانىغا بۇ بۇغداينىڭ ھەممىسىنى كۆرسىتىپ بەرگەنلىكى ئۈچۈن ‪ ،‬ئۇلرنىڭ بەدىنىنى قۇۋۋەتلەش ئۈچۈن ‪ ،‬مانا ‪ ،‬ئۇلر كېلىپ بىر‬ ‫دۆۋە ياسىدى ‪ ،‬جاپادىن ھوشىدىن كەتتى ‪ ،‬ئەمدى كېلىڭلر ‪ ،‬بىز بۇ قوناق دۆۋىسىگە ئوت قويايلى ‪ ،‬ئۇلرنى ئاچايلى ‪ ،‬ئۇلر بىز ئاچقان بۇ‬ ‫سۇنى ئېلىپ ‪ ،‬ئۇلرنى ئاچايلى‪.‬‬ ‫" ‪4‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇلر ئۇيقۇسىدىن ئويغىنىپ ‪ ،‬ئۆڭكۈرگە قايتىشنى ئويلىغاندا ‪ ،‬بىز ئۇلرغا يولدا كېلىمىز ۋە ئۇلرنى ئازدۇرىمىز‪ .‬شۇنداق‬ ‫بولغاندا ئۇلر ئاچلىق ۋە ئۇسسۇزلۇقتىن ئۆلىدۇ ؛ ئۇلر بەلكىم خۇدانى ئىنكار قىلىپ ‪ ،‬ئۇلرنى ھالك قىلىدۇ‪ .‬شۇڭا بىز ئۇلردىن قۇتۇلىمىز"‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئاندىن ‪ ،‬شەيتان ۋە ئۇنىڭ قوشۇنلىرى بۇغدايغا ئوت قويۇپ ‪ ،‬ئۇنى كۆيدۈردى‪.‬‬ ‫‪ 6‬لېكىن ئوتنىڭ ئىسسىقلىقىدىن ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۇيقۇسىدىن ئويغىنىپ ‪ ،‬بۇغداينىڭ كۆيگەنلىكىنى ۋە ئۇلرنىڭ يېنىدىكى چېلەكنىڭ‬ ‫تۆكۈلگەنلىكىنى كۆردى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 7‬ئاندىن ئۇلر يىغلپ غارغا قايتىپ كەتتى‪.‬‬ ‫‪ 8‬ئۇلر تۇرغان تاغنىڭ ئاستىدىن ئۆرلەۋاتقاندا ‪ ،‬شەيتان ۋە ئۇنىڭ قوشۇنلىرى پەرىشتىلەر شەكلىدە ئۇلر بىلەن كۆرۈشۈپ ‪ ،‬خۇدانى‬ ‫مەدھىيىلىدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئاندىن ‪ ،‬شەيتان ئادەمگە« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬نېمىشقا ئاچلىق ۋە ئۇسسۇزلۇقتىن ئازابلىنىسەن؟ ماڭا شەيتان بۇغداينى كۆيدۈرگەندەك قىلىدۇ» دېدى‪.‬‬ ‫ئادەم ئۇنىڭغا« ‪:‬ئاي» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 10‬شەيتان يەنە ئادەمگە« ‪:‬بىز بىلەن بىللە قايتىپ كېلىڭلر ‪ ،‬بىز خۇدانىڭ پەرىشتىلىرى‪ .‬خۇدا بىزنى سېنىڭ ئالدىڭغا ئەۋەتتۇق ‪ ،‬ئۇنىڭدىن‬ ‫ياخشىراق يەنە بىر كۆممىقوناق ئېتىزنى كۆرسىتىش ئۈچۈن ‪ ،‬ئۇنىڭ سىرتىدا ياخشى سۇ بۇلىقى ۋە نۇرغۇن دەرەخلەر بار ‪ ،‬بۇ يەردە سەن‬ ‫شەيتاننىڭ يېگەن نەرسىلىرىدىن ياخشىراق ئىش قىل» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 11‬ئادەم ئۇنى راست دەپ ئويلىدى ۋە ئۇلر ئۇنىڭ بىلەن پاراڭلشقان پەرىشتىلەر دەپ ئويلىدى‪ .‬ئۇ ئۇلر بىلەن بىللە قايتىپ كەتتى‪.‬‬ ‫‪ .12‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬شەيتان ئادەم بىلەن ھاۋانى سەككىز كۈن ئازدۇرۇشقا باشلىدى ‪ ،‬تاكى ئۇلر ئاچلىق ‪ ،‬ئۇسسۇزلۇق ۋە ھوشىدىن‬ ‫كەتكەندىن كېيىن ھەر ئىككىسى ئۆلۈپ كەتكەندەك يىقىلىپ چۈشتى‪ .‬ئاندىن ئۇ قوشۇنلىرى بىلەن قېچىپ كەتتى‪.‬‬ ‫‪.13‬‬ ‫باب ‪68‬‬ ‫‪ 1‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا ۋە ئۇلرنىڭ شەيتاندىن كەلگەنلىرىگە ۋە ئۇلرنى قانداق ھالك قىلغانلىقىغا قارىدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬شۇنىڭ ئۈچۈن ‪ ،‬خۇدا ئۆز سۆزىنى ئەۋەتىپ ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنى ئۆلۈمدىن تىرىلدۈردى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم تىرىلگەندىن كېيىن مۇنداق دېدى« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬سەن بىزگە بەرگەن كۆممىقوناقنى كۆيدۈرۈپ ‪ ،‬بىزدىن ئېلىپ كەتتىڭ ‪،‬‬ ‫چېلەكنى سۇدىن بوشاتتىڭ‪ .‬سەن بىزنى كۆممىقوناق ئېتىزىدىن قوغلپ چىقارغان پەرىشتىلىرىڭنى ئەۋەتتىڭ‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئاندىن خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمغا« ‪:‬مەن بۇغداينى كۆيدۈرمىدىم ‪ ،‬چېلەكتىن سۇمۇ تۆكمىدىم ‪ ،‬پەرىشتىلىرىمنى سېنى ئازدۇرۇشقا‬ ‫ئەۋەتمىدىم‪.‬‬ ‫" ‪5‬لېكىن ‪ ،‬ئۇنى قىلغان خوجايىنىڭىز شەيتاندۇر‪ .‬سەن ئۆزۈڭگە بويسۇندۇرغان ئادەم ؛ مېنىڭ ئەمرم شۇنىڭ بىلەن بىر ۋاقىتتا چەتكە قېقىلدى‪.‬‬ ‫ئۇ كۆممىقوناقنى كۆيدۈرۈپ ‪ ،‬سۇنى تۆكۈپ ‪ ،‬سېنى ئازدۇردى‪ .‬ئۇ ساڭا بەرگەن ۋەدىلىرىنىڭ ھەممىسى يالغان ‪ ،‬ئالدامچىلىق ۋە‬ ‫يالغانچىلىقتۇر‪.‬‬ ‫‪ 6‬لېكىن ‪ ،‬ئەي ئادەم ‪ ،‬ئەمدى ساڭا قىلغان ياخشى ئەمەللىرىمنى ئېتىراپ قىلىسەن‪.‬‬ ‫‪ 7‬خۇدا پەرىشتىلىرىگە ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنى ئېلىپ ‪ ،‬چېلەكنى سۇ بىلەن تولدۇرۇپ ‪ ،‬بۇرۇنقىدەك بۇغداي ئېتىزىغا ئېلىپ بېرىشنى‬ ‫ئېيتتى‪.‬‬ ‫‪ 8‬ئۇ يەردە بىر دەرەخنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئۇنىڭ ئۈستىدە مۇستەھكەم ماننا تاپتى‪ .‬ھەمدە خۇدانىڭ قۇدرىتىگە ھەيران قالدى‪ .‬پەرىشتىلەر ئۇلرغا‬ ‫قورسىقى ئاچقاندا ماننا يېيىشكە بۇيرۇدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬خۇدا شەيتانغا لەنەت ياغدۇرۇپ ‪ ،‬قايتا كەلمەسلىك ۋە قوناق ئېتىزىنى ۋەيران قىلىشقا بۇيرۇدى‪.‬‬ ‫‪ 10‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا قوناقنى ئېلىپ ‪ ،‬ئۇنى قۇربانلىق قىلىپ ‪ ،‬ئۇنى ئېلىپ ‪ ،‬تۇنجى قان تەقدىم قىلغان تاغدا قۇربانلىق قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 11‬ئۇلر بۇ قۇربانلىقنى دەسلەپتە ئۆزلىرى قۇربانلىق قىلغان قۇربانلىق سۇپىسىدا يەنە تەقدىم قىلدى‪ .‬ئۇلر ئورنىدىن تۇرۇپ دۇئا‪-‬تىلۋەت‬ ‫قىلىپ ‪ ،‬پەرۋەردىگاردىن« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬بىز باغدا تۇرغان چېغىمىزدا ‪ ،‬بۇ قۇربانلىققا ئوخشاش مەدھىيىلىرىمىز ساڭا كۆتۈرۈلدىمۇ ‪،‬‬ ‫گۇناھسىزلىقىمىز خۇشبۇي ئىسرىققا ئوخشاش ساڭا كەلدى‪ .‬لېكىن ‪ ،‬ئى خۇدا ‪ ،‬بىزدىن بۇ قۇربانلىقنى قوبۇل قىلغىن ۋە بىزنى قايتۇرمىغىن ‪،‬‬ ‫رەھىم‪-‬شەپقىتىڭدىن قايتىڭ» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 12‬ئاندىن كېيىن ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا« ‪:‬سەن بۇ قۇربانلىقنى قىلىپ ‪ ،‬ماڭا ئاتا قىلغاندىن كېيىن ‪ ،‬سېنى قۇتۇلدۇرۇش ئۈچۈن يەر‬ ‫يۈزىگە چۈشكەن چېغىمدا ‪ ،‬ئۇنى ئۆز تېنىم قىلىمەن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 13‬خۇدا ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ قۇربانلىق قىلىشىغا يورۇق ئوت ئەۋەتتى ۋە ئۇنى يورۇقلۇق ‪ ،‬مېىىر‪-‬شەپقەت ۋە نۇر بىلەن تولدۇردى‪.‬‬ ‫مۇقەددەس روھ بۇ قۇربانلىققا چۈشتى‪.‬‬ ‫‪ 14‬ئاندىن كېيىن ‪ ،‬خۇدا بىر پەرىشتىگە قوشۇققا ئوخشاش ئوت‪-‬چۆپلەرنى ئېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭ بىلەن بىللە قۇربانلىق ئېلىپ ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا‬ ‫ئانىغا ئېلىپ بېرىشنى بۇيرۇدى‪ .‬پەرىشتە خۇدا بۇيرۇغاندەك قىلدى ۋە ئۇلرغا تەقدىم قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 15‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ روھى نۇرلىنىپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ قەلبى خۇشاللىق ‪ ،‬خۇشاللىق ۋە خۇدانىڭ مەدھىيەسىگە تولدى‪.‬‬ ‫‪ 16‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمغا مۇنداق دېدى« ‪:‬ئازاب‪-‬ئوقۇبەت ۋە قايغۇ‪-‬ھەسرەتلەر يۈز بەرگەندە ‪ ،‬بۇنداق قىلىش سىزگە ئادەتلەنگەن‬ ‫بولىدۇ‪ .‬ئەمما قۇتۇلۇشىڭىز ۋە باغقا كىرىشىڭىز تاكى مەن بىلەن كېلىشىم ھاسىل قىلغان كۈنلەر توشمىغۇچە بولمايدۇ‪ .‬ئەگەر ئۇنداق بولمىسا ‪،‬‬ ‫مەن سىلەرگە قىلغان رەھىم‪-‬شەپقىتىم ۋە رەھىم‪-‬شەپقىتىم بىلەن سېنى باغرىمغا قايتۇرۇپ كەلدىم‪.‬‬ ‫‪ 17‬ئادەم خۇدادىن ئاڭلىغان بۇ سۆزلەردىن خۇشال بولدى‪ .‬ئۇ ۋە ھاۋا ئانا ئۇلر سەجدە قىلغان قۇربانلىق سۇپىسىنىڭ ئالدىدا دۇئا‪-‬تىلۋەت‬ ‫قىلدى ‪ ،‬ئاندىن خەزىنە ئۆڭكۈرىگە قايتىپ كەلدى‪.‬‬ ‫‪ 18‬بۇ ئىش سەككىزىنچى كۈندىن كېيىن ئون ئىككىنچى كۈنىنىڭ ئاخىرىدا ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا باغدىن چىققاندىن باشلپ يۈز بەردى‪.‬‬ ‫‪ 19‬ئۇلر پۈتۈن كېچە ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬ئەتىگەنگىچە دۇئا قىلدى‪ .‬ئاندىن ئۆڭكۈردىن چىقتى‪.‬‬ ‫‪ 20‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئاتا خۇداغا ئاتا قىلغان قۇربانلىقلىرى ۋە خۇدا تەرىپىدىن قوبۇل قىلىنغانلىقى ئۈچۈن ‪ ،‬خۇشاللىق بىلەن ھاۋا ئاناغا« ‪:‬بۇنى‬ ‫ھەر ھەپتە ‪ ،‬چارشەنبە كۈنىنىڭ تۆتىنچى كۈنى ‪ ،‬جۈمە كۈنى تەييارلىق كۈنىدە ‪ ،‬دەم ئېلىش كۈنى يەكشەنبە كۈنىمىزدە ئۆتىمىز» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 21‬ئۇلر ئۆز‪-‬ئارا بۇ سۆزلەرگە قوشۇلغاندا ‪ ،‬خۇدا ئۇلرنىڭ ئوي‪-‬پىكىرلىرىدىن رازى بولدى ۋە ئۇلرنىڭ ھەر بىرىنىڭ قارارى بىلەن‬ ‫رازى بولدى‪.‬‬ ‫‪ 22‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬خۇدانىڭ سۆزى ئادەمگە كەلدى ۋە مۇنداق دېدى« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬مەن ئىنسان بولغان ۋاقتىمدا ئازاب‪-‬ئوقۇبەتلەرنىڭ‬ ‫كېلىدىغان كۈنلىرىنى ئالدىن بەلگىلىدىڭ ‪ ،‬چۈنكى ئۇلر تۆتىنچى چارشەنبە ‪ ،‬جۈمە كۈنى تەييارلىق كۈنى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫« ‪23‬بىرىنچى كۈنىگە كەلسەك ‪ ،‬مەن ئۇنىڭدا ھەممە نەرسىنى ياراتتىم ۋە ئاسماننى تىرىلدۈردۈم‪ .‬يەنە كېلىپ ‪ ،‬بۇ كۈندە قايتا تىرىلىشىم‬ ‫ئارقىلىق خۇشاللىق ئاتا قىلىمەن ۋە ماڭا ئېتىقاد قىلغانلرنى ئېگىز كۆتۈرەلەيمەن ؛ ئى ئادەم ‪ ،‬بۇ قۇربانلىقنى ھاياتىڭنىڭ پۈتۈن كۈنلىرىدە‬ ‫بەرگىن‪».‬‬ ‫‪ 24‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ سۆزىنى بىكار قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 25‬لېكىن ‪ ،‬ئادەم بۇ قۇربانلىقنى ھەر ھەپتە ئۈچ قېتىم ‪ ،‬يەنى يەتتە ھەپتە ئاخىرىغىچە داۋاملشتۇردى‪ .‬ئەللىك ئەللىك بولغان بىرىنچى كۈنى ‪،‬‬ ‫ئادەم ئادىتى بويىچە قۇربانلىق قىلدى ‪ ،‬ئۇ ھاۋا ئانا بىلەن ھاۋانى ئېلىپ ‪ ،‬ئۇلرغا ئۆگەتكىنىدەك خۇدانىڭ ئالدىدا قۇربانلىق سۇپىسىغا كەلدى‪.‬‬ ‫‪69‬باب‬‫‪ 1‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬شەيتان بارلىق ياخشىلىقلرغا ئۆچ بولۇپ ‪ ،‬ئادەمگە ھەسەت قىلىپ ‪ ،‬خۇدانىڭ مېىىر‪-‬شەپقىتىگە ئېرىشكەن ھەدىيەدىن‬ ‫ھەسەت قىلدى‪ .‬ئادەم شەكلىدە پەيدا بولۇپ ‪ ،‬بېرىپ ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ يېنىدا تۇردى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئادەم قۇربانلىق سۇپىسىدا قۇربانلىق قىلىپ ‪ ،‬قولىنى خۇداغا سۇنۇپ دۇئا قىلىشقا باشلىدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئاندىن ‪ ،‬شەيتان ئۆزى بىلەن بىللە بولغان ئۆتكۈر تۆمۈر تاش بىلەن ئالدىراپ ‪ ،‬ئادەم بىلەن ئوڭ تەرەپكە تېشىپ ‪ ،‬قان ۋە سۇ ئېقىۋاتقاندا ‪،‬‬ ‫ئادەم قۇربانلىق سۇپىسىغا جەسەتكە ئوخشاش يىقىلدى‪ .‬شەيتان قېچىپ كەتتى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ھەۋۋا كېلىپ ‪ ،‬ئادەم ئەلەيىىسسالمنى ئېلىپ قۇربانلىق سۇپىسىنىڭ ئاستىغا قويدى‪ .‬ئۇ يەردە تۇرۇپ يىغلپ كەتتى‪ .‬ھالبۇكى ‪ ،‬ئۇنىڭ‬ ‫قۇربانلىق قىلىشى بىلەن ئادەم تەرەپتىن قان ئېقىۋاتاتتى‪.‬‬ ‫‪ 5‬بىراق ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ ئۆلۈمىگە قارىدى‪ .‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇ ئۆز سۆزىنى ئەۋەتىپ ‪ ،‬ئۇنى تىرىلدۈردى ۋە ئۇنىڭغا ‪:‬‬ ‫«قۇربانلىقلىرىڭنى تولدۇرغىن ‪ ،‬چۈنكى ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ قىممىتى بار ‪ ،‬ئۇنىڭدا كەمچىلىك يوق» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمغا يەنە مۇنداق دېدى« ‪:‬يەر يۈزىدە ‪ ،‬مەن تېشىلىپ ‪ ،‬قان ۋە سۇ ئېقىپ ‪ ،‬يېنىمدىن قان ۋە سۇ ئېقىپ ‪ ،‬ھەقىقىي‬ ‫قۇربانلىق بولغان تېنىم ئۈستىدىن ئېقىپ ئۆتىدۇ‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمنى قۇربانلىقنى تۈگىتىشكە بۇيرۇدى ۋە ئۇنى تۈگەتكەندىن كېيىن ‪ ،‬خۇدا ئالدىدا دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلدى ۋە‬ ‫كۆرسەتكەن ئالمەتلىرى ئۈچۈن ئۇنى ماختىدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬خۇدا ئادەملەرنى بىر كۈندە ساقايتتى ‪ ،‬بۇ يەتتە ھەپتىنىڭ ئاخىرى‪ .‬ئۇ بولسا ئەللىك كۈن‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا تاغدىن قايتىپ كېلىپ ‪ ،‬بۇرۇنقىدەك خەزىنە ئۆڭكۈرىگە كىردى‪ .‬بۇ ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۈچۈن باغدىن‬ ‫چىققاندىن باشلپ يۈز قىرىق كۈن ئىچىدە تاماملندى‪.‬‬ ‫‪ 10‬ئاندىن ئۇ ئىككىسى شۇ كېچىسى ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬خۇداغا دۇئا قىلدى‪ .‬تاڭ ئاتقاندا ‪ ،‬ئۇلر چىقىپ ‪ ،‬غارنىڭ غەربىگە ‪ ،‬كۆممىقوناق بار‬ ‫جايغا باردى ۋە ئۇلر دەرەخنىڭ سايىسى ئاستىدا ئارام ئالدى‪.‬‬ ‫‪ 11‬لېكىن ‪ ،‬ئۇ يەردە نۇرغۇن ھايۋانلر كەلدى‪ .‬بۇ شەيتاننىڭ رەزىللىكى بىلەن قىلغان ئىشى‪ .‬نىكاھ ئارقىلىق ئادەمگە قارشى ئۇرۇش قىلىش‬ ‫ئۈچۈن‪.‬‬ ‫‪70‬باب‬‫‪ 1‬بۇ ئىشتىن كېيىن ‪ ،‬بارلىق ياخشىلىقلرنى ئۆچ كۆرىدىغان شەيتان ‪ n‬پەرىشتە ۋە ئۇنىڭ بىلەن بىللە باشقا ئىككى ئادەمنى شەكىللەندۈردى ‪،‬‬ ‫شۇنىڭ بىلەن ئۇلر ئادەم ئەلەيىىسسالمغا ئالتۇن ‪ ،‬خۇشبۇي ۋە خۇشپۇراق ئېلىپ كەلگەن ئۈچ پەرىشتىگە ئوخشايتتى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئۇلر دەرەخنىڭ ئاستىدا ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ ئالدىدىن ئۆتۈپ ‪ ،‬ئادەم بىلەن ھاۋا ئانىنى ھىيلىگەر سۆزلەر بىلەن سالم قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۇلرنىڭ يېقىشلىق مىجەزىنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ تاتلىق سۆزلىرىنى ئاڭلىغاندىن كېيىن ‪ ،‬ئادەم ئورنىدىن تۇرۇپ ‪،‬‬ ‫ئۇلرنى قارشى ئالدى ۋە ئۇلرنى ھاۋۋاغا ئېلىپ كەلدى‪ .‬ئادامنىڭ كۆڭلى بىر مەزگىل خۇشال بولۇپ ‪ ،‬چۈنكى ئۇ ئۇلر ھەققىدە ئويلىنىپ ‪،‬‬ ‫ئۇلرنىڭ ئوخشاش پەرىشتىلەر ئىكەنلىكىنى ‪ ،‬ئۇنىڭغا ئالتۇن ‪ ،‬خۇشبۇي ۋە خۇشپۇراقلرنى ئېلىپ كەلگەنلىكىنى ئېيتتى‪.‬‬ ‫‪ 4‬چۈنكى ‪ ،‬ئۇلر تۇنجى قېتىم ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ يېنىغا كەلگەندە ‪ ،‬ئۇلر ئۇنىڭغا ياخشى بەلگىلەرنى ئېلىپ كېلىش ئارقىلىق ‪ ،‬ئۇلرغا‬ ‫تىنچلىق ۋە خۇشاللىق كەلدى‪ .‬شۇڭا ئادەم ئۇلرنى ئىككىنچى قېتىم كەلدى دەپ ئويلپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا خۇشال بولۇش ئۈچۈن باشقا بەلگىلەرنى‬ ‫بەردى‪ .‬چۈنكى ئۇ ئۇنىڭ شەيتان ئىكەنلىكىنى بىلمەيتتى‪ .‬شۇڭلشقا ئۇ ئۇلرنى خۇشاللىق بىلەن قوبۇل قىلدى ۋە ئۇلر بىلەن ھەمرا بولدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇلرنىڭ ئىچىدىكى ئەڭ ئېگىز شەيتان« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬خۇشال بولۇڭلر ‪ ،‬خۇشال بولۇڭلر ‪ ،‬خۇدا بىزنى ساڭا بىر نەرسە دېيىش‬ ‫ئۈچۈن ئەۋەتتى» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئادەم« ‪:‬ئۇ نېمە؟» دېدى‪ .‬ئاندىن ‪ ،‬شەيتان جاۋاب بېرىپ مۇنداق دېدى« ‪:‬بۇ بىر يېنىك ئىش ‪ ،‬ئەمما ئۇ خۇدانىڭ سۆزى ‪ ،‬ئۇنى بىزدىن‬ ‫ئاڭلپ ئۇنى قىلمسىز؟ ئەمما ئاڭلىمىسىڭىز ‪ ،‬بىز خۇداغا قايتىمىز ۋە ئۇنىڭغا ئۇنىڭ سۆزىنى قوبۇل قىلمايدىغانلىقىڭىزنى ئېيتىمىز‪».‬‬ ‫‪ 7‬شەيتان ئادەمگە يەنە‪ : -‬قورقما ‪ ،‬تىترەپ كەتمىسۇن ‪ ،‬بىزنى تونۇمايسەن؟‬ ‫‪ 8‬لېكىن ئادەم« ‪:‬سېنى تونۇمايمەن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئاندىن ‪ ،‬شەيتان ئۇنىڭغا« ‪:‬مەن سېنى ئالتۇن ئېلىپ ‪ ،‬ئۆڭكۈرگە ئېلىپ ماڭغان پەرىشتەمەن‪.‬‬ ‫« ‪10‬باشقا پەرىشتىلەرگە كەلسەك ‪ ،‬سېنى ئۆڭكۈرگە كۆتۈرگەن تورداشلىرىمىزغا كەلسەك ‪ ،‬خۇدا بۇ قېتىم ئۇلرنى بىز بىلەن بىللە‬ ‫ئەۋەتمىدى ‪ ،‬چۈنكى ئۇ بىزگە«‪ :‬كۇپايە »دېدى‪.‬‬ ‫‪ 11‬ئادەم بۇ سۆزلەرنى ئاڭلپ ‪ ،‬ئۇلرغا ئىشەندى ۋە بۇ پەرىشتىلەرگە« ‪:‬خۇدانىڭ سۆزىنى سۆزلە ‪ ،‬مەن ئۇنى قوبۇل قىلىمەن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 12‬شەيتان ئۇنىڭغا« ‪:‬قەسەم قىل ‪ ،‬ئۇنى قوبۇل قىلىدىغانلىقىڭغا ۋەدە بەر» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 13‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم« ‪:‬مەن قانداق قەسەم ۋە ۋەدە بېرىشنى بىلمەيمەن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 14‬شەيتان ئۇنىڭغا« ‪:‬قولۇڭنى ئۇزات ‪ ،‬قولۇمغا سال» دېدى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 15‬ئاندىن ‪ ،‬ئادام قولىنى ئۇزاتتى ۋە ئۇنى شەيتاننىڭ قولىغا قويدى‪ .‬شەيتان ئۇنىڭغا« ‪:‬ئېيتقىنكى ‪ ،‬ھازىر خۇدا ھايات ‪ ،‬ئەقىل‪-‬پاراسەتلىك ۋە‬ ‫سۆزلىگۈچىدۇر ‪ ،‬ئۇ ئاسماننى ئاسماندا كۆتۈردى ۋە زېمىننى سۇ ئۈستىگە قۇردى ‪ ،‬مېنى تۆت ئامىلدىن ۋە يەرنىڭ تۇپرىقىدىن ياراتتى ‪-‬‬ ‫ۋەدىسىگە خىلپلىق قىلمايمەن ‪ ،‬ۋە سۆزۈمدىن ۋاز كەچمەيمەن‪».‬‬ ‫‪ 16‬ئادەم شۇنداق قەسەم قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 17‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬شەيتان ئۇنىڭغا« ‪:‬مانا ئەمدى باغدىن چىققان ۋاقتىڭ كەلدى ‪ ،‬سەن يامانلىقنىمۇ ‪ ،‬يامانلىقنىمۇ بىلمەيسەن‪ .‬ئەمما ھازىر‬ ‫خۇدا ساڭا مۇنداق دېدى‪ :‬سېنىڭ يېنىڭدىن چىققان ھاۋا ئانىنى ئېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭ بىلەن توي قىلغىن ‪ ،‬ئۇ سېنى بالىلىق قىلىدۇ ‪ ،‬سېنى تەسەللىي‬ ‫بېرىدۇ ‪ ،‬سەندىن ئاۋارىچىلىق ۋە قايغۇ‪-‬ھەسرەت يوق‪.‬‬ ‫باب ‪71‬‬ ‫‪ 1‬بىراق ‪ ،‬ئادەم بۇ سۆزلەرنى شەيتاندىن ئاڭلىغاندىن كېيىن ‪ ،‬قەسەم ۋە ۋەدىسى سەۋەبىدىن قاتتىق قايغۇردى ۋە مۇنداق دېدى« ‪:‬مەن گۆش ۋە‬ ‫سۆڭەكلىرىم بىلەن زىنا قىلمدىم ‪ ،‬خۇدا مېنى ھالك قىلىپ ‪ ،‬مېنى يەر يۈزىدىن يوقىتىۋەتكەنمۇ؟‬ ‫" ‪2‬مەن دەسلەپتە دەرەختىن يېگەن ۋاقتىمدىن باشلپ ‪ ،‬ئۇ مېنى باغدىن ھەيدەپ بۇ غەلىتە تۇپراققا باشلپ كىردى ۋە مېنى پارلق‬ ‫تەبىئىتىمدىن مەھرۇم قىلدى ۋە ماڭا ئۆلۈم ئېلىپ كەلدى‪ .‬ئەگەر ‪ ،‬ئەگەر مەن بۇ ئىشنى قىلسام ‪ ،‬ئۇ مېنىڭ ھاياتىمنى يەر يۈزىدىن ئۈزۈپ‬ ‫تاشليدۇ ‪ ،‬ئۇ مېنى دوزاخقا تاشليدۇ ۋە مېنى ئۇ يەردە ئۇزۇن مۇددەت ئازابليدۇ‪.‬‬ ‫" ‪3‬لېكىن خۇدا سەن ماڭا ئېيتقان سۆزلەرنى ھەرگىز سۆزلىمىدى ؛ سەن خۇدانىڭ پەرىشتىلىرىمۇ ئەمەس ‪ ،‬ئۇنىڭدىن تېخى ئەۋەتىلمىدىڭلر‪.‬‬ ‫لېكىن سىلەر شەيتانلر ‪ ،‬پەرىشتىلەرنىڭ يالغان قىياپىتى ئاستىدا مېنىڭ يېنىمغا كېلىڭلر‪ .‬مەندىن يىراق بولۇڭلر ‪ ،‬خۇداغا لەنەت ئوقۇدىڭلر"!‬ ‫‪ 4‬ئاندىن بۇ شەيتانلر ئادەم ئەلەيىىسسالمدىن قېچىپ كەتتى‪ .‬ئۇ بىلەن ھاۋا ئانا ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬خەزىنە ئۆڭكۈرىگە قايتىپ كېلىپ ‪،‬‬ ‫ئۇنىڭغا كىردى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋا ئانىغا« ‪:‬ئەگەر مېنىڭ قىلغانلىرىمنى كۆرسەڭ ‪ ،‬ئېيتما ‪ ،‬چۈنكى مەن ئۇنىڭ ئۇلۇغ ئىسمى بىلەن قەسەم‬ ‫قىلىپ خۇداغا قارشى گۇناھ قىلدىم ۋە قولۇمنى يەنە بىر قېتىم شەيتاننىڭ قولىغا قويدۇم» دېدى‪ .‬ھاۋا ئانا ‪ ،‬ئادەم ئېيتقاندەك خاتىرجەم بولدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬قولىنى خۇداغا سۇندى ۋە ئۇنىڭ قىلغان ئىشلىرىنى كەچۈرۈم قىلىشىنى ئۆتۈندى‪ .‬ئادەم شۇنداق تۇرۇپ ‪،‬‬ ‫قىرىق كېچە‪-‬كۈندۈز دۇئا قىلدى‪ .‬ئۇ ئاچلىق ۋە ئۇسسۇزلۇقتىن يەر يۈزىگە چۈشمىگۈچە يېمىدى ‪ ،‬ئىچمىدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ئۆز سۆزىنى ئادەمگە ئەۋەتىپ ‪ ،‬ئۇنى ئۆزى ياتقان يەردىن تىرىلدۈردى ۋە ئۇنىڭغا« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬نېمىشقا مېنىڭ نامىم بىلەن‬ ‫قەسەم قىلدىڭ ‪ ،‬نېمىشقا يەنە بىر قېتىم شەيتان بىلەن كېلىشىم تۈزدىڭ؟» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬لېكىن ئادەم يىغلپ تۇرۇپ« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬مېنى كەچۈرۈڭ ‪ ،‬چۈنكى مەن بۇنى بىلمەيل قىلدىم ؛ ئۇلرنىڭ خۇدانىڭ پەرىشتىلىرى‬ ‫ئىكەنلىكىگە ئىشىنىمەن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمنى كەچۈرۈم قىلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا« ‪:‬شەيتاندىن ئېىتىيات قىل» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 10‬ئۇ ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ سۆزىنى بىكار قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 11‬ئاندىن ‪ ،‬ئادامنىڭ كۆڭلى تەسەللى بولدى‪ .‬ئۇلر ھاۋانى ئېلىپ ‪ ،‬ئۆڭكۈردىن چىقىپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ جەسىتى ئۈچۈن يېمەكلىك تەييارلىدى‪.‬‬ ‫‪ 12‬لېكىن ‪ ،‬شۇ كۈندىن باشلپ ‪ ،‬ئادام ئۆزىنىڭ توي مۇراسىمى توغرىسىدا ئويلندى‪ .‬خۇدا ئۇنىڭغا ئاچچىقلنماسلىقىدىن قورقىدىغاندەك‬ ‫قىلتتى‪.‬‬ ‫‪ 13‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا سۇ دەرياسىغا بېرىپ ‪ ،‬قىرغاقتا ئولتۇردى‪.‬‬ ‫‪ 14‬لېكىن ‪ ،‬شەيتان ئۇلرغا ھەسەت قىلدى‪ .‬ئۇلرنى ھالك قىلتتى‪.‬‬ ‫‪72‬باب‬‫‪ 1‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬شەيتان ۋە ئۇنىڭ قوشۇنلىرىدىن ئون كىشى مېىىر‪-‬شەپقەت ئۈچۈن پۈتۈن دۇنيادىكى باشقىلرغا ئوخشىمايدۇ‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئۇلر ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ ھۇزۇرىدا دەريادىن چىقتى ۋە ئۆز‪-‬ئارا« ‪:‬كېلىڭ ‪ ،‬بىز يەر يۈزىدىكى ئادەملەردىن بولغان ئادەم ئاتا بىلەن‬ ‫ھاۋا ئانىنىڭ چىرايىغا قارايمىز ‪ ،‬ئۇلر نېمىدېگەن گۈزەل ‪ ،‬ئۇلرنىڭ چىرايىمىز بىزنىڭ چىرايىمىز بىلەن ئوخشىمايدۇ» دېدى‪ .‬ئاندىن ئۇلر‬ ‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ يېنىغا كېلىپ سالم بەردى‪ .‬ئۇلرغا قاراپ ھەيران قالدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۇلرغا قاراپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ گۈزەللىكىگە ھەيران قالدى ۋە« ‪:‬ئۇنداقتا ‪ ،‬بىزنىڭ ئاستىدا ‪ ،‬مۇشۇنىڭغا ئوخشاش‬ ‫گۈزەل مەخلۇقاتلر بار باشقا دۇنيا بارمۇ؟» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئۇ قىزلر ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا« ‪:‬شۇنداق ‪ ،‬بىز ھەقىقەتەن مول مەخلۇق» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئادەم ئۇلرغا‪ : -‬لېكىن ‪ ،‬قانداق كۆپەيتىسىلەر؟‬ ‫‪ 6‬ئۇلر ئۇنىڭغا« ‪:‬بىزنىڭ توي قىلغان ئەرلىرىمىز بار ‪ ،‬بىز ئۇلرغا چوڭ بولغان ‪ ،‬چوڭ بولغان ‪ ،‬ئۆز نۆۋىتىدە توي قىلغان ‪ ،‬توي قىلغان ‪،‬‬ ‫شۇنداقل بال تۇغقان بالىلرنى تۇتىمىز‪ .‬شۇنداق قىلىپ كۆپىيىمىز‪ .‬ئەگەر شۇنداق بولسا ‪ ،‬ئەي ئادەم ‪ ،‬سەن بىزگە ئىشەنمەيسەن ‪ ،‬بىز ساڭا‬ ‫ئەرلىرىمىزنى ۋە بالىلىرىمىزنى كۆرسىتىمىز» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئاندىن ئۇلر دەريادىن ۋارقىراپ ‪ ،‬ئېرى ۋە بالىلىرىنى دەريادىن چىققان ئەر‪-‬بالىلرنى چاقىرغاندەك توۋلىدى‪ .‬ھەممەيلەن ئايالىنىڭ يېنىغا‬ ‫كەلدى ‪ ،‬بالىلىرى ئۇنىڭ بىلەن بىللە بولدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۇلرنى كۆرۈپ گاچا بولۇپ ‪ ،‬ھەيران قېلىشتى‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇلر ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىغا« ‪:‬سىلەر ئەرلىرىمىزنى ۋە بالىلىرىمىزنى كۆردۈڭلر ‪ ،‬ھاۋانى ئايالىمىز بىلەن توي قىلغاندەك توي‬ ‫قىلدىڭلر ‪ ،‬بىزدەك بالىلىق بولىسىلەر» دېدى‪ .‬بۇ ئادەم ئالداش ئۈچۈن شەيتاننىڭ ئۈسكۈنىسى ئىدى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 10‬شەيتان يەنە ئىچىدىن« ‪:‬خۇدا دەسلەپتە ئادەمگە دەرەخنىڭ مېۋىسى توغرىسىدا بۇيرۇق چۈشۈرۈپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا«‪ :‬ئۇنى يېمەڭ ‪ ،‬بولمىسا‬ ‫ئۆلۈم بىلەن ئۆلىسەن »دېدى‪ .‬ئادەم ئۇنى يېدى ‪ ،‬لېكىن خۇدا ئۇنى ئۆلتۈرمىدى‪.‬‬ ‫« ‪11‬ئۇنداقتا ‪ ،‬ئەگەر مەن ئۇنى بۇ ئىشنى قىلىشقا ئالداپ ‪ ،‬خۇدانىڭ بۇيرۇقىسىز ھاۋا ئانا بىلەن توي قىلسام ‪ ،‬خۇدا ئۇنى ئۆلتۈرۈۋېتىدۇ‪».‬‬ ‫‪ 12‬شۇنىڭ ئۈچۈن ‪ ،‬شەيتان ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ ئالدىدا بۇ كۆرۈنۈشنى ئىشلىدى‪ .‬چۈنكى ئۇ ئۇنى ئۆلتۈرمەكچى ۋە ئۇنى يەر يۈزىدىن‬ ‫غايىب قىلماقچى بولغان‪.‬‬ ‫‪ 13‬شۇنىڭ بىلەن ‪ ،‬گۇناھنىڭ ئوتى ئادەمگە كەلدى ۋە ئۇ گۇناھ قىلىشنى ئويلىدى‪ .‬ئەمما ئۇ ئۆزىنى تۇتۇۋېلىپ ‪ ،‬ئەگەر شەيتان تەڭرىنىڭ بۇ‬ ‫نەسىىىتىگە ئەمەل قىلىپ ئۇنى ئۆلتۈرۈۋېتىشىدىن ئەنسىرەپ ئۆزىنى تۇتۇۋالدى‪.‬‬ ‫‪ 14‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئورنىدىن تۇرۇپ خۇداغا دۇئا قىلدى ‪ ،‬شەيتان ۋە ئۇنىڭ قوشۇنلىرى ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ ھۇزۇرىدا‬ ‫دەرياغا چۈشتى‪ .‬ئۇلرنىڭ ئۆز رايونلىرىغا قايتىدىغانلىقىنى كۆرۈش ئۈچۈن‪.‬‬ ‫‪ 15‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا بۇرۇنقىدەك خەزىنە ئۆڭكۈرىگە قايتىپ كەلدى‪ .‬كەچ ۋاقتى ھەققىدە‪.‬‬ ‫‪ 16‬ئۇ ئىككىيلەن ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬خۇداغا دۇئا قىلدى‪ .‬ئادەم دۇئادا تۇرۇپ قالدى ‪ ،‬ئەمما قانداق دۇئا قىلىشنى بىلمەيتتى ‪ ،‬ئۇنىڭ كۆڭلىدىكى‬ ‫توي كېچىسى توغرىسىدىكى ئويلىرى سەۋەبىدىن ئۇ ئەتىگەنگىچە شۇنداق قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 17‬يورۇقلۇق چىققاندا ‪ ،‬ئادەم ھاۋا ئانىغا« ‪:‬ئورنۇڭدىن تۇر ‪ ،‬تاغنىڭ ئاستىغا چۈشەيلى ‪ ،‬ئۇلر بىزگە ئالتۇن ئېلىپ كەلدى ‪ ،‬بىز رەببىمىزدىن‬ ‫بۇ ئىشنى سورىايلى» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 18‬ئاندىن ھاۋا ئانا« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬بۇ نېمە ئىش؟» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 19‬ھەزرىتى ئەيسا ئۇنىڭغا مۇنداق جاۋاب بەردى‪ : -‬مەن رەببىمدىن توي توغرۇلۇق ماڭا خەۋەر قىلىشىنى ئۆتۈنەي ‪ ،‬چۈنكى مەن ئۇنىڭ‬ ‫بۇيرۇقى بىلەن قىلمايمەن ‪ ،‬چۈنكى ئۇ بىزنى ‪ ،‬سەن ۋە مېنى ھالك قىلمىسۇن‪.‬‬ ‫‪ 20‬ئاندىن ھاۋا ئانا ئادەمگە« ‪:‬نېمىشقا تاغنىڭ ئاستىغا چۈشۈشىمىز كېرەك؟ ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬ئۆڭكۈردە خۇداغا دۇئا قىلىپ ‪ ،‬بۇ‬ ‫نەسىىەتنىڭ ياخشى ياكى ئەمەسلىكىنى بىزگە بىلدۈرەيلى» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 21‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم دۇئا قىلىپ ئورنىدىن تۇرۇپ« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬سەن بىزنىڭ ساڭا خىلپلىق قىلغانلىقىمىزنى بىلىسەن ‪ ،‬بىز گۇناھ سادىر قىلغان‬ ‫ۋاقىتتىن باشلپل بىزنىڭ پارلق تەبىئىتىمىزدىن مەھرۇم قالدۇق ؛ بەدىنىمىز رەھىمسىز بولۇپ ‪ ،‬يېمەكلىك ۋە ئىچىملىك تەلەپ قىلدى ؛‬ ‫ھايۋانلرنىڭ ئارزۇسى بىلەن‪.‬‬ ‫« ‪22‬ئى خۇدا ‪ ،‬بىزگە بۇيرۇق قىلماي ‪ ،‬ئۇلرغا يول قويماسلىققا بۇيرۇغىن ‪ ،‬بولمىسا بىزنى ھېچنىمىگە ئېرىشتۈرمەيسەن‪ .‬چۈنكى بىزگە‬ ‫بۇيرۇق بەرمىسەڭ ‪ ،‬بىز ئۈستىمىزدىن غالىب كېلىپ ‪ ،‬شەيتاننىڭ نەسىىىتىگە ئەمەل قىلىمىز‪ .‬سەن بىزنى يەنە ھالك قىلىسەن‪.‬‬ ‫" ‪23‬ئەگەر ئۇنداق بولمىسا ‪ ،‬جېنىمىزنى بىزدىن ئېلىڭلر‪ .‬بۇ ھايۋانلرنىڭ شەھۋەتلىرىدىن قۇتۇليلى‪ .‬ئەگەر بىزگە بۇ ئىشقا ھۆرمەت‬ ‫قىلمىسىڭىز ‪ ،‬ئۇنداقتا ھاۋانى مەندىن ‪ ،‬مېنى مەندىن يىراقلشتۇرۇڭ ۋە بىزنى بىر‪-‬بىرىمىزدىن يىراقلشتۇرۇڭ‪.‬‬ ‫« ‪24‬ئى خۇدا ‪ ،‬سەن بىزنى بىر‪-‬بىرىمىزدىن ئايرىۋەتكەن چېغىڭدا ‪ ،‬شەيتانلر ئۇلرنىڭ تاشقى قىياپىتى بىلەن بىزنى ئالدايدۇ ‪ ،‬يۈرىكىمىزنى‬ ‫يوقىتىدۇ ۋە ئوي‪-‬پىكىرلىرىمىزنى بىر‪-‬بىرىمىزگە ناپاك قىلىدۇ‪ .‬ھالبۇكى ‪ ،‬ھەر بىرىمىز بىر‪-‬بىرىمىزگە قارىمىسا ‪ ،‬ئۇ ھەر ۋاقىت بىزگە‬ ‫كۆرۈنگەندە ئۇلرنىڭ تاشقى كۆرۈنۈشى ئارقىلىق بولىدۇ‪ ».‬بۇ يەردە ئادەم دۇئاسىنى ئاخىرلشتۇردى‪.‬‬ ‫‪73‬باب‬‫‪ 1‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ سۆزىنىڭ توغرا ئىكەنلىكىگە ۋە شەيتاننىڭ نەسىىىتىگە ھۆرمەت قىلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭ بۇيرۇقىنى‬ ‫ئۇزاق ساقلىياليدىغانلىقىغا قارىدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمنى بۇ توغرىدا ئويلىغانلىرى ۋە ئۇنىڭ ئالدىدا قىلغان دۇئاسىدا تەستىقلىدى‪ .‬خۇدانىڭ سۆزى ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ‬ ‫قېشىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا« ‪:‬ئى ئادەم ‪ ،‬ئەگەر دەسلەپتە بۇ ئاگاھلندۇرۇش بولغان بولساڭ ‪ ،‬باغدىن چىقىپ بۇ تۇپراققا كىرمەيسەن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬خۇدا ئالتۇن ئېلىپ كەلگەن پەرىشتىسىنى ‪ ،‬خۇشبۇي خۇشپۇراق ئەكەلگەن پەرىشتىنى ۋە ئادەم ئەلەيىىسسالمغا ئادەم‬ ‫ئەلەيىىسسالمنى ئەۋەتتى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇ پەرىشتىلەر ئادەمگە« ‪:‬ئالتۇننى ئېلىپ ‪ ،‬ھاۋا ئانىغا توي سوۋغىسى قىلىپ بەرگىن ۋە ئۇنىڭغا توي قىلغىن ‪ ،‬ئاندىن ئۇنىڭغا‬ ‫خۇشبۇي خۇشپۇراق ۋە خۇشپۇراقلرنى سوۋغا قىلغىن ‪ ،‬سەن ۋە ئۇ بىر تەن بول» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئادەم پەرىشتىلەرنىڭ گېپىنى ئاڭلپ ‪ ،‬ئالتۇننى ئېلىپ ‪ ،‬كىيىملىرىنى ھاۋانىڭ باغرىغا قويدى‪ .‬ھەمدە ئۇنى قولى بىلەن توي قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬پەرىشتىلەر ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنى ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬قىرىق كېچە‪-‬كۈندۈز دۇئا قىلىشقا بۇيرۇدى‪ .‬ئۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬ئادەم ئايالىنىڭ‬ ‫يېنىغا كىرسۇن‪ .‬چۈنكى ئۇ ۋاقىتتا بۇ پاك ۋە ناپاك ھەرىكەت بولىدۇ‪ .‬ئۇنىڭ كۆپىيىدىغان ۋە يەر يۈزىنى تولۇقليدىغان بالىلىرى بولۇشى‬ ‫كېرەك‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا پەرىشتىلەرنىڭ سۆزىنى قوبۇل قىلدى‪ .‬پەرىشتىلەر ئۇلردىن ئايرىلدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا قىرىق كۈننىڭ ئاخىرىغىچە روزا تۇتۇشقا ۋە دۇئا قىلىشقا باشلىدى‪ .‬ئاندىن پەرىشتىلەر ئېيتقاندەك ئۇلر بىر يەرگە‬ ‫جەم بولدى‪ .‬ئادەم باغدىن ئايرىلغاندىن تارتىپ ھاۋا ئانا بىلەن توي قىلغانغا قەدەر ئىككى يۈز يىگىرمە ئۈچ كۈن ‪ ،‬يەنى يەتتە ئاي ئون ئۈچ‬ ‫كۈن ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬شۇنىڭ بىلەن شەيتاننىڭ ئادەم بىلەن بولغان ئۇرۇشى مەغلۇب بولدى‪.‬‬ ‫‪74‬باب‬‫‪ 1‬ئۇلر بەدىنىنىڭ ساغلملىقىنى داۋاملشتۇرۇش ئۈچۈن ‪ ،‬يەر يۈزىدە ئىشلىدى‪ .‬شۇنداق قىلىپ ‪ ،‬ھاۋا ئانىنىڭ توققۇز ئاي تۇغۇلىشى‬ ‫ئاخىرلشقۇچە ‪ ،‬ئۇ چوقۇم تۇغۇلىدىغان ۋاقىت يېقىنلشتى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 2‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇ ئادەمگە« ‪:‬بۇ ئۆڭكۈر باغدىن ئايرىلغاندىن بۇيان ئۇنىڭدا پەيدا بولغان ئالمەتلەر تۈپەيلىدىن پاك جاي ؛ بىز يەنە ئۇنىڭغا دۇئا‬ ‫قىلىمىز‪ .‬ئۇنداقتا ‪ ،‬مەن ئۇنى ئەكېلىپ بېرەلمەيمەن ‪ ،‬شەيتان بىزگە تاشلىغان پاناھلىنىدىغان تاشنى رېمونت قىليلى ‪ ،‬ئۇ بىز بىلەن بىللە‬ ‫ئۆلتۈرمەكچى بولغان‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋانى بۇ ئۆڭكۈرگە ئېلىپ باردى‪ .‬ئۇ تۇغۇلىدىغان ۋاقىت كەلگەندە ‪ ،‬ئۇ نۇرغۇن جاپا تارتتى‪ .‬ئادەممۇ‬ ‫پۇشايمان قىلدى ‪ ،‬ئۇنىڭ يۈرىكى ئۇنىڭ ئۈچۈن ئازابلندى چۈنكى ئۇ ئۆلۈمگە ئاز قالدى‪ .‬خۇدانىڭ ئۇنىڭغا قىلغان سۆزىنىڭ ئەمەلگە ئېشىشى‬ ‫ئۈچۈن« ‪:‬ئازاب‪-‬ئوقۇبەتتە بال تۇغۇپ ‪ ،‬قايغۇ‪-‬ھەسرەت بىلەن بالىڭىزنى تۇغدۇرىسىز‪».‬‬ ‫‪ 4‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋا ئانىنىڭ قىيىنچىلىقىنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئورنىدىن تۇرۇپ خۇداغا دۇئا قىلدى ۋە« ‪:‬ئى رەببىم ‪ ،‬رەھىم‪-‬شەپقىتىڭنىڭ كۆزى‬ ‫بىلەن ماڭا قاراڭ ۋە ئۇنى ئازاب‪-‬ئوقۇبەتتىن قۇتۇلدۇرغىن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬خۇدا خىزمەتكارى ھاۋا ئانىغا قاراپ ‪ ،‬ئۇنى قۇتۇلدۇرۇپ ‪ ،‬تۇنجى ئوغلىنى تۇغدى ۋە ئۇنىڭ بىلەن بىر قىز تۇغدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئەلەيىىسسالم ھاۋۋانىڭ قۇتۇلۇشىدىن ۋە ئۇ تۇغقان بالىلىرىدىن خۇشال بولدى‪ .‬ئادەم ئۆڭكۈردە ھاۋاغا سەككىز كۈن‬ ‫بولغۇچە خىزمەت قىلدى‪ .‬ئۇلر ئوغلىغا قابىل ‪ ،‬قىزىغا لۇلۇۋا دەپ ئىسىم قويدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬قابىلنىڭ مەنىسى «ئۆچ» ‪ ،‬چۈنكى ئۇ ئانىسىنىڭ قورسىقىدىكى سىڭلىسىنى يامان كۆرەتتى‪ .‬ئۇلر بۇنىڭدىن چىققان‪ .‬شۇڭلشقا ئادەم ئۇنىڭغا‬ ‫قابىل دەپ ئىسىم قويدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬ئەمما لۇلۇۋا «گۈزەل» مەنىسىنى بىلدۈرىدۇ ‪ ،‬چۈنكى ئۇ ئانىسىدىنمۇ چىرايلىق ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا قابىل ۋە ئۇنىڭ سىڭلىسى قىرىق ياشقا كىرگۈچە ساقلىدى ‪ ،‬ئادەم ئادەم ھاۋا ئانىغا« ‪:‬بىز بالىلر ئۈچۈن‬ ‫قۇربانلىق قىلىمىز ۋە ئۇنى قۇربانلىق قىلىمىز» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 10‬ھاۋا ئانا« ‪:‬بىز تۇنجى ئوغلىغا بىر قۇربانلىق قىلىمىز ‪ ،‬ئۇنىڭدىن كېيىن قىزىغا بىر قۇربانلىق قىلىمىز» دېدى‪.‬‬ ‫‪75‬باب‬‫‪ 1‬ئادەم ئەلەيىىسسالم بىر قۇربانلىق تەييارلىدى ‪ ،‬ئۇ ھاۋا ئانا بىلەن ھاۋا ئانا ئۇنى بالىلىرى ئۈچۈن قۇربانلىق قىلدى ۋە ئۇنى دەسلەپتە‬ ‫قۇربانلىق سۇپىسىغا ئېلىپ كەلدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئادەم قۇربانلىق قىلدى ۋە خۇدادىن ئۇنىڭ قۇربانلىقنى قوبۇل قىلىشىنى ئۆتۈندى‪.‬‬ ‫‪ 3‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬خۇدا ئادەم ئەلەيىىسسالمنىڭ قۇربانلىقنى قوبۇل قىلدى ۋە ئاسماندىن قۇربانلىققا نۇر چاچتى‪ .‬ئادەم ئاتا بىلەن ئوغلى‬ ‫قۇربانلىققا يېقىنلشتى ‪ ،‬ئەمما ھاۋا ئانا بىلەن قىزى ئۇنىڭغا يېقىنلشمىدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئادام قۇربانلىق سۇپىسىدىن چۈشۈپ ‪ ،‬خۇشال بولدى‪ .‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا قىزى سەكسەن ياشقا كىرگۈچە ساقلىدى‪ .‬ئاندىن ئادەم ھەدىيە‬ ‫تەييارلپ ‪ ،‬ئۇنى ھاۋا ئانا ۋە بالىلرغا ئېلىپ باردى‪ .‬ئۇلر قۇربانلىق سۇپىسىنىڭ يېنىغا باردى‪ .‬ئادەم ئۆزى قۇربانلىق قىلغان قۇربانلىق‬ ‫سۇپىسىغا باردى‪.‬‬ ‫‪ 5‬پەرۋەردىگار ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ قۇربانلىقلىرىنى قوبۇل قىلدى‪ .‬ئاندىن ئادەم ‪ ،‬ھاۋا ئانا ۋە بالىلر بىر‪-‬بىرىگە يېقىنلىشىپ ‪ ،‬خۇشال‬ ‫ھالدا تاغدىن چۈشتى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئۇلر ئۆزلىرى تۇغۇلغان ئۆڭكۈرگە قايتىپ كەلمىدى‪ .‬ئەمما بالىلر ئۇنى ئايلىنىپ ئايلىنىپ ‪ ،‬باغدىن ئېلىپ كېلىنگەن بەلگىلەرگە مۇبارەك‬ ‫بولسۇن ئۈچۈن ‪ ،‬خەزىنە ئۆڭكۈرىگە كەلدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئۇلر بۇ بەلگىلەرگە مۇيەسسەر بولغاندىن كېيىن ‪ ،‬ئۇلر ئۆزلىرى تۇغۇلغان ئۆڭكۈرگە قايتىپ كەتتى‪.‬‬ ‫‪ 8‬لېكىن ‪ ،‬ھاۋا ئانا قۇربانلىق قىلىشتىن ئىلگىرى ‪ ،‬ئادەم ئۇنى ئېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭ بىلەن بىللە سۇ دەرياسىغا باردى‪ .‬ئۇلر ئۇ يەردە يۇيۇندى‪ .‬ئادەم‬ ‫بېشىغا كەلگەن ئازاب‪-‬ئوقۇبەت ۋە ئازاب‪-‬ئوقۇبەتلەردىن كېيىن ‪ ،‬ئادەم بەدىنىنى يۇيدى ‪ ،‬ھاۋا ئانا ئۇنىڭمۇ پاكىز بولدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬لېكىن ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا سۇ دەرياسىدا يۇيۇنۇپ بولغاندىن كېيىن ‪ ،‬ھەر كۈنى كەچتە خەزىنە ئۆڭكۈرىگە قايتىپ كېلىپ ‪ ،‬دۇئا‪-‬‬ ‫تىلۋەت قىلدى ۋە بەخت تىلىدى‪ .‬ئاندىن بالىلر تۇغۇلغان ئۆڭكۈرگە قايتىپ كەتتى‬ ‫‪ 10‬بال ئېمىتىپ بولغۇچە ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا شۇنداق قىلدى‪ .‬ئۇلر سۈتتىن ئايرىلغاندىن كېيىن ‪ ،‬ئادەم بالىلىرىنىڭ روھى ئۈچۈن‬ ‫قۇربانلىق قىلدى‪ .‬ئۇنىڭدىن باشقا ‪ ،‬ئۇ ھەر ھەپتىدە ئۈچ قېتىم ئۇلرغا ھەدىيە قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 11‬بال ئېمىتىش كۈنلىرى ئاخىرلشقاندا ‪ ،‬ھاۋا ئانا يەنە ھامىلىدار بولدى ‪ ،‬كۈنلىرى توشقاندا ئۇ يەنە بىر ئوغۇل‪-‬قىز تۇغدى‪ .‬ئۇلر ئوغلىغا‬ ‫ھابىل ‪ ،‬قىزىغا ئاقلىيا دەپ ئىسىم قويدى‪.‬‬ ‫‪ 12‬قىرىق كۈننىڭ ئاخىرىدا ‪ ،‬ئادەم ئوغلى ئۈچۈن قۇربانلىق قىلدى ‪ ،‬سەكسەن كۈننىڭ ئاخىرىدا ئۇ قىزى ئۈچۈن يەنە بىر قۇربانلىق قىلدى ۋە‬ ‫ئۇلر قابىل ۋە ئۇنىڭ سىڭلىسى لۇلۇۋاغا قىلغاندەك قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 13‬ئۇ ئۇلرنى خەزىنە ئۆڭكۈرىگە ئېلىپ كەلدى ۋە ئۇلر بەخت تىلىدى ‪ ،‬ئاندىن ئۇلر تۇغۇلغان ئۆڭكۈرگە قايتىپ كەلدى‪ .‬بۇلر‬ ‫تۇغۇلغاندىن كېيىن ‪ ،‬ھاۋا ئانا تۇغۇتتىن توختىدى‪.‬‬ ‫‪76‬باب‬‫‪ 1‬بالىلر تېخىمۇ كۈچىيىشكە باشلىدى‪ .‬ئەمما قابىل قاتتىق بولۇپ ‪ ،‬ئىنىسىغا ھۆكۈمرانلىق قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬دادىسى ھەمىشە قۇربانلىق قىلغاندا ‪ ،‬ئۇ ئارقىدا قالىدۇ ۋە ئۇلر بىلەن بىللە بېرىپ قۇربانلىق قىلمايدۇ‪.‬‬ ‫‪ 3‬لېكىن ‪ ،‬ھابىلغا كەلسەك ‪ ،‬ئۇنىڭ كۆڭلى مۇليىم بولۇپ ‪ ،‬دادىسى ۋە ئانىسىغا ئىتائەت قىلتتى ‪ ،‬چۈنكى ئۇ ئۇنى ياخشى كۆرەتتى‪ .‬كۆپ‬ ‫دۇئا قىلدى ۋە روزا تۇتتى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئاندىن بۇ ئالمەت ھابىلغا كەلدى‪ .‬ئۇ خەزىنە ئۆڭكۈرىگە كىرىپ ‪ ،‬ئالتۇن تاياق ‪ ،‬خۇشبۇي ۋە مەرۋايىتلرنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئاتا‪-‬ئانىسى ئادەم‬ ‫ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىدىن ئۇلر ھەققىدە سورىدى ۋە ئۇلرغا« ‪:‬بۇلر قانداق كەلدىڭ؟» دېدى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 5‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئۇنىڭغا يۈز بەرگەن ئىشلرنى سۆزلەپ بەردى‪ .‬ھابىل دادىسىنىڭ ئېيتقانلىرىنى چوڭقۇر ھېس قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئۇنىڭدىن باشقا ‪ ،‬ئاتىسى ئادەم ئۇنىڭغا خۇدانىڭ ۋە باغنىڭ ئىشلىرىنى سۆزلەپ بەردى‪ .‬ئۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬ئۇ پۈتۈن كېچىدە خەزىنە‬ ‫ئۆڭكۈرىدە دادىسىنىڭ ئارقىسىدا قالدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬شۇ كۈنى كەچتە ‪ ،‬ئۇ دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلىۋاتقاندا ‪ ،‬شەيتان ئۇنىڭغا بىر ئادەمنىڭ قىياپىتىدە كۆرۈندى ۋە ئۇنىڭغا« ‪:‬سەن دائىم داداڭنى‬ ‫قۇربانلىق قىلىشقا ‪ ،‬روزا تۇتۇشقا ۋە دۇئا قىلىشقا مەجبۇر قىلدىڭ ‪ ،‬شۇڭا سېنى ئۆلتۈرىمەن ۋە سېنى بۇ دۇنيادىن ھالك قىلىمەن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬ھابىلغا كەلسەك ‪ ،‬ئۇ خۇداغا دۇئا قىلدى ۋە شەيتاننى ئۇنىڭدىن يىراقلشتۇردى‪ .‬ھەمدە شەيتاننىڭ سۆزىگە ئىشەنمىدى‪ .‬كۈندۈزدە ‪ ،‬خۇدانىڭ‬ ‫بىر پەرىشتىسى ئۇنىڭغا كۆرۈندى‪ .‬ھەزرىتى ئەيسا ئۇنىڭغا‪ : -‬روزا تۇتماڭلر ‪ ،‬دۇئا قىلماڭلر ‪ ،‬ياكى خۇدايىڭلرغا قۇربانلىق قىلماڭلر ‪،‬‬ ‫چۈنكى ‪ ،‬پەرۋەردىگار سېنىڭ دۇئايىڭنى قوبۇل قىلدى‪ .‬پەرىشتە ئۇنىڭدىن ئايرىلدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬كۈن بولغاندا ‪ ،‬ھابىل ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ قېشىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇلرغا كۆرگەن كۆرۈنۈشنى سۆزلەپ بەردى‪ .‬ئۇلر بۇنى ئاڭلىغاندىن‬ ‫كېيىن قاتتىق قايغۇردى ‪ ،‬ئەمما ئۇنىڭغا ھېچنېمە دېمىدى‪ .‬ئۇلر پەقەت ئۇنىڭغا تەسەللى بەردى‪.‬‬ ‫‪ 10‬لېكىن ‪ ،‬كۆڭلى قاتتىق بولغان قابىلغا كەلسەك ‪ ،‬شەيتان كېچىدە ئۇنىڭ قېشىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۆزىنى كۆرسىتىپ ئۇنىڭغا‪ : -‬ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا‬ ‫ئانا ئاكاڭ ھابىلنى سېنى ياخشى كۆرگەندىنمۇ بەك ياخشى كۆرىدىغان بولغاچقا ‪ ،‬ئۇنى ياخشى كۆرىدىغان سىڭلىڭ بىلەن توي قىلىشنى خاليدۇ‬ ‫‪ ،‬چۈنكى ئۇلر ئۇنى ياخشى كۆرىدۇ ؛ ئەمما ئۇلر سېنى ياخشى كۆرىدىغان سىڭلىسى بىلەن توي قىلىشنى خاليدۇ ‪ ،‬چۈنكى ئۇلر سېنى‬ ‫يامان كۆرىدۇ‪.‬‬ ‫« ‪11‬شۇڭا ‪ ،‬مەن ساڭا نەسىىەت قىلىمەنكى ‪ ،‬ئۇلر شۇنداق قىلغاندا ‪ ،‬ئىنىڭنى ئۆلتۈرگىن ؛ سىڭلىڭ ساڭا قالىدۇ ‪ ،‬سىڭلىسى تاشلىۋېتىلىدۇ‪».‬‬ ‫‪ 12‬شەيتان ئۇنىڭدىن ئايرىلدى‪ .‬ئەمما رەزىل ئادەم ئىنىسىنى ئۆلتۈرۈش ئۈچۈن نۇرغۇن ۋاقىت ئىزدىگەن قابىلنىڭ قەلبىدە قالدى‪.‬‬ ‫‪77‬باب‬‫‪ 1‬ئادەم ئادەم چوڭ ئاكىسىنىڭ كىچىكنى ئۆچ كۆرىدىغانلىقىنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئۇلرنىڭ قەلبىنى يۇمشىتىشقا تىرىشتى ۋە قابىلغا« ‪:‬ئەي ئوغلۇم ‪،‬‬ ‫تېرىغان مېۋىڭنى ئېلىپ ‪ ،‬خۇداغا قۇربانلىق قىل ‪ ،‬ئۇ سېنىڭ يامانلىقىڭ ۋە گۇناھىڭنى مەغپىرەت قىلسۇن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئۇ يەنە ھابىلغا« ‪:‬تېرىغانلىقىڭدىن ئېلىپ ‪ ،‬قۇربانلىق قىلىپ ‪ ،‬خۇداغا ئېلىپ كېلىڭلر ‪ ،‬ئۇ سېنىڭ رەزىللىكىڭ ۋە گۇناھىڭنى مەغپىرەت‬ ‫قىلسۇن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئاندىن كېيىن ھابىل دادىسىنىڭ ئاۋازىنى ئاڭلپ ‪ ،‬ئۇنىڭ تېرىقچىلىقىنى ئېلىپ ‪ ،‬ياخشى قۇربانلىق قىلدى ۋە دادىسى ئادەمگە« ‪:‬مەن بىلەن‬ ‫بىللە كېلىڭلر ‪ ،‬ماڭا قانداق تەقدىم قىلىشنى كۆرسەت» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئۇلر ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئۇنىڭ بىلەن بىللە بېرىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا قۇربانلىق سۇپىسىدا قانداق سوۋغا قىلىشنى كۆرسەتتى‪ .‬ئۇنىڭدىن كېيىن ‪،‬‬ ‫ئۇلر ئورنىدىن تۇرۇپ ‪ ،‬خۇدانىڭ ھابىلنىڭ سوۋغىنى قوبۇل قىلىشىنى تىلىدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا ھابىلغا قاراپ ‪ ،‬ئۇنىڭ سوۋغىنى قوبۇل قىلدى‪ .‬خۇدا ياخشى قەلب ۋە پاك تەن سەۋەبىدىن ‪ ،‬ھابىلنى ئۇنىڭ سوۋغىسىدىن‬ ‫بەكرەك رازى قىلدى‪ .‬ئۇنىڭدا ھىيلە‪-‬مىكىر ئىزلىرى يوق ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬ئاندىن ئۇلر قۇربانلىق سۇپىسىدىن چۈشۈپ ‪ ،‬ئۇلر تۇرۇۋاتقان ئۆڭكۈرگە باردى‪ .‬ئەمما ھابىل ھەدىيە قىلغانلىقىدىن خۇشال بولغانلىقى‬ ‫ئۈچۈن ‪ ،‬دادىسى ئادەمدىن ئۈلگە ئالغاندىن كېيىن ‪ ،‬ھەپتىدە ئۈچ قېتىم تەكرارلىدى‪.‬‬ ‫‪ 7‬ئەمما قابىلغا كەلسەك ‪ ،‬ئۇ قۇربانلىق قىلىشنى ياقتۇرمىدى‪ .‬لېكىن دادىسىنىڭ قاتتىق غەزىپىدىن كېيىن ‪ ،‬ئۇ بىر قېتىم سوۋغا قىلدى‪ .‬ئۇ‬ ‫قۇربانلىق قىلغاندا ‪ ،‬ئۇنىڭ كۆزى قۇربانلىققا قارىدى ‪ ،‬ئۇ ئەڭ كىچىك قويلىرىنى قۇربانلىق ئۈچۈن ئېلىپ كەتتى ‪ ،‬كۆزى يەنە ئۇنىڭغا تىكىلدى ‪.‬‬ ‫'‬ ‫‪ 8‬شۇنىڭ ئۈچۈن ‪ ،‬خۇدا ئۇنىڭ قۇربانلىقلىرىنى قوبۇل قىلمىدى ‪ ،‬چۈنكى ئۇنىڭ قەلبى قاتىللىق ئىدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬شۇنىڭ بىلەن ‪ ،‬ئۇلر قابىل ئون بەش ياشقا كىرگەندە ‪ ،‬ھابىل ئون ئىككى ياشقا كىرگۈچە ‪ ،‬ھاۋا ئانا ئېلىپ كەلگەن ئۆڭكۈردە بىللە تۇردى‪.‬‬ ‫باب ‪78‬‬ ‫‪ 1‬ئادەم ئادەم ھاۋا ئانىغا« ‪:‬مانا بالىلر چوڭ بولدى ‪ ،‬بىز ئۇلرغا خوتۇن تېپىشنى ئويلىشىشىمىز كېرەك» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬ئاندىن ھاۋا ئانا« ‪:‬قانداق قىلليمىز؟» دەپ جاۋاب بەردى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئاندىن ‪ ،‬ئادەم ئۇنىڭغا« ‪:‬بىز ھابىلنىڭ سىڭلىسىنى قابىل بىلەن ‪ ،‬قابىلنىڭ سىڭلىسى ھابىل بىلەن توي قىلىمىز» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 4‬ئاندىن ھاۋا ئانا ئادەمگە« ‪:‬مەن قابىلنى ياخشى كۆرمەيمەن ‪ ،‬چۈنكى ئۇنىڭ كۆڭلى قاتتىق ‪ ،‬لېكىن بىز ئۇلر ئۈچۈن پەرۋەردىگارغا تەقدىم‬ ‫قىلغۇچە ئۇلر بويسۇنسۇن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 5‬ئادەم ئارتۇق گەپ قىلمىدى‪.‬‬ ‫‪ 6‬شۇنىڭ بىلەن ‪ ،‬شەيتان ئېتىزلىق ئادەمدەك قابىلنىڭ يېنىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا_ ‪ :‬مانا ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانا ئىككىڭلرنىڭ نىكاھى توغرىسىدا‬ ‫مەسلىىەت سورىدى ‪ ،‬ئۇلر ھابىلنىڭ سىڭلىسىنى ساڭا ‪ ،‬سىڭلىڭنى ئۇنىڭغا ياتلىق قىلىشقا قوشۇلدى‪.‬‬ ‫« ‪7‬ئەگەر مەن سېنى ياخشى كۆرمىگەن بولسام ‪ ،‬مەن ساڭا بۇ ئىشنى ئېيتمىغان بولتتىم‪ .‬ئەگەر سەن مېنىڭ نەسىىىتىمنى قوبۇل قىلىپ ‪ ،‬ماڭا‬ ‫قۇلق سالساڭ ‪ ،‬مەن سېنى ئېلىپ كېلىمەن‪.‬‬ ‫‪ 8‬قابىل خۇشال ھالدا« ‪:‬مۇناسىۋىتىڭىز نەدە؟» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬شەيتان جاۋاب بېرىپ مۇنداق دېدى« ‪:‬مېنىڭ مۇناسىۋىتىم شىمالدىكى بىر باغدا ‪ ،‬مەن ئىلگىرى داداڭ ئادەم ئەلەيىىسسالمنى ئېلىپ‬ ‫كەلمەكچى ئىدىم ‪ ،‬ئەمما ئۇ مېنىڭ تەكلىۋىمنى قوبۇل قىلمىدى‪.‬‬ ‫‪ 10‬لېكىن ‪ ،‬ئەگەر سەن مېنىڭ سۆزلىرىمنى قوبۇل قىلساڭ ۋە تويدىن كېيىن مېنىڭ يېنىمغا كەلسەڭ ‪ ،‬ئۆزۈڭنىڭ ئازاب‪-‬ئوقۇبەتتىن ئارام‬ ‫ئالىسەن ‪ ،‬ئارام ئېلىپ ‪ ،‬ئاتاڭ ئادەمدىن ياخشىراق بولىسەن‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 11‬شەيتان قابىلنىڭ بۇ سۆزىدە ئۇنىڭ قۇلىقى ئېچىلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭ سۆزىگە يۆلەندى‪.‬‬ ‫‪ 12‬ئۇ ئېتىزدا قالمىدى ‪ ،‬لېكىن ئۇ ئانىسىنىڭ ھاۋاسىنىڭ يېنىغا بېرىپ ئۇنى ئۇردى ۋە ئۇنىڭغا لەنەت ئوقۇدى ۋە ئۇنىڭغا« ‪:‬نېمىشقا سىڭلىمنى‬ ‫ئېلىپ ئاكامغا ياتلىق قىلماقچى بولۇۋاتىسەن؟ مەن ئۆلدىممۇ؟» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 13‬ئاپىسى ئۇنى جىمىقتۇردى ۋە ئۇنى بار يەرگە ئەۋەتتى‪.‬‬ ‫‪ 14‬ئادەم كەلگەندە ‪ ،‬ئۇ ئۇنىڭغا قابىلنىڭ نېمە قىلغانلىقىنى ئېيتتى‪.‬‬ ‫‪ 15‬ئەمما ئادەم قايغۇردى ۋە سۈكۈت قىلدى ‪ ،‬بىر ئېغىزمۇ گەپ قىلمىدى‪.‬‬ ‫‪ 16‬ئەتىسى ‪ ،‬ئادەم ئوغلى قابىلغا مۇنداق دېدى« ‪:‬ياش ۋە ياخشى قويلىرىڭىزنى ئېلىپ ‪ ،‬خۇدايىڭىزغا تاپشۇرۇپ بېرىڭ ‪ ،‬مەن‬ ‫قېرىندىشىڭىزغا سۆز قىلىپ ‪ ،‬خۇداغا قوناق تەقدىم قىلىمەن‪».‬‬ ‫‪ 17‬ھەر ئىككىلىسى ئاتىسى ئادەمگە قۇلق سېلىپ ‪ ،‬قۇربانلىقلىرىنى ئېلىپ ‪ ،‬قۇربانلىق سۇپىسىنىڭ يېنىدىكى تاغدا قۇربانلىق قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 18‬لېكىن ‪ ،‬قابىل ئىنىسىغا تەكەببۇرلۇق قىلىپ ‪ ،‬ئۇنى قۇربانلىق سۇپىسىدىن قوغلپ چىقاردى ۋە سوۋغاتنى قۇربانلىق سۇپىسىغا سۇنۇشىغا‬ ‫يول قويمىدى‪ .‬ئەمما ئۇ مەغرۇر قەلب ‪ ،‬ھىيلىگەر ۋە ئالدامچىلىق بىلەن تولغان‪.‬‬ ‫‪ 19‬ئەمما ھابىلغا كەلسەك ‪ ،‬ئۇ يېقىن ئەتراپتىكى تاشلرنى تىكلىدى ۋە ئۇنىڭ ئۈستىگە ئۇ سوۋغاتنى كەمتەرلىك ۋە ھىيلىگەرلىك بىلەن تەقدىم‬ ‫قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 20‬قابىل ھەدىيە قىلغان قۇربانلىق سۇپىسىنىڭ يېنىدا تۇراتتى‪ .‬ئۇ خۇداغا دۇئا قىلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭ سوۋغىنى قوبۇل قىلدى‪ .‬لېكىن ‪ ،‬خۇدا ئۇنى‬ ‫قوبۇل قىلمىدى‪ .‬ئۇنىڭ ئىلھىنى كۆيدۈرۈش ئۈچۈن ئىلھىي ئوتمۇ چۈشمىدى‪.‬‬ ‫‪ 21‬لېكىن ئۇ قۇربانلىق سۇپىسىنىڭ ئۈستىدە تۇرۇپ ‪ ،‬يۇمۇرىستىك ۋە ئاچچىقلىنىپ ‪ ،‬ئىنىسى ھابىلغا قاراپ ‪ ،‬خۇدانىڭ ئۇنىڭ قۇربانلىقنى‬ ‫قوبۇل قىلىدىغان ياكى قىلمايدىغانلىقىنى بىلىشتى‪.‬‬ ‫‪ 22‬ھابىل خۇدادىن ئۇنىڭ قۇربانلىقنى قوبۇل قىلىشىنى تىلىدى‪ .‬ئاندىن ئىلھىي ئوت چۈشۈپ ‪ ،‬ئۇنىڭ قۇربانلىقلىرىنى كۆيدۈردى‪ .‬خۇدا ئۇنىڭ‬ ‫قۇربانلىقنىڭ تاتلىق پۇرىقىنى پۇرىدى‪ .‬چۈنكى ھابىل ئۇنى ياخشى كۆرەتتى ۋە ئۇنىڭدىن خۇشال بولدى‪.‬‬ ‫‪ 23‬خۇدا ئۇنىڭدىن رازى بولغانلىقى ئۈچۈن ‪ ،‬ئۇ ئۇنىڭغا قۇربانلىقتىن بەھرىمەن بولغان ئىنسان قىياپىتىدە نۇر پەرىشتىسى ئەۋەتتى‪.‬‬ ‫‪ 24‬لېكىن ‪ ،‬قابىل ئاكىسىنىڭ قۇربانلىق قىلىشىدا يۈز بەرگەن ئىشلرنىڭ ھەممىسىنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا ئاچچىقلندى‪.‬‬ ‫‪ 25‬ئاندىن ‪ ،‬ئۇ ئاغزىنى ئېچىپ خۇدانى ھاقارەتلىدى ‪ ،‬چۈنكى ئۇ ئۇنىڭ سوۋغىنى قوبۇل قىلمىدى‪.‬‬ ‫‪ 26‬لېكىن ‪ ،‬خۇدا قابىلغا مۇنداق دېدى« ‪:‬نېمە ئۈچۈن چىرايىڭ قايغۇلۇق؟‬ ‫مېنى ئەيىبلىدىڭ ‪ ،‬ئەمما ئۆزۈڭگە قارشى ‪».‬‬ ‫‪ 27‬خۇدا بۇنى قابىلغا تەنبىى قىلدى ‪ ،‬چۈنكى ئۇ ئۇنى ۋە ئۇنىڭ قۇربانلىقلىرىنى يامان كۆردى‪.‬‬ ‫‪ 28‬قابىل قۇربانلىق سۇپىسىدىن چۈشتى ‪ ،‬ئۇنىڭ رەڭگى ئۆزگىرىپ ‪ ،‬چىرايى ئېچىنىشلىق بولۇپ ‪ ،‬دادىسى ۋە ئانىسىنىڭ قېشىغا كېلىپ ‪،‬‬ ‫بېشىغا كەلگەن ئىشلرنى سۆزلەپ بەردى‪ .‬خۇدا قابىلنىڭ سوۋغىنى قوبۇل قىلمىغانلىقى ئۈچۈن ‪ ،‬ئادەم بەك قايغۇردى‪.‬‬ ‫‪ 29‬لېكىن ‪ ،‬ھابىل خۇشال‪-‬خۇرام ھالدا خۇشال‪-‬خۇرام ھالدا چۈشتى‪ .‬ئۇ ئاتا‪-‬ئانىسىغا خۇدانىڭ ئۇنىڭ سوۋغىنى قانداق قوبۇل قىلغانلىقىنى‬ ‫ئېيتتى‪ .‬ئۇلر بۇنىڭدىن خۇشال بولۇپ ‪ ،‬ئۇنىڭ يۈزىنى سۆيدى‪.‬‬ ‫‪ 30‬ھابىل ئاتىسىغا« ‪:‬قابىل مېنى قۇربانلىق سۇپىسىدىن قوغلپ چىقاردى ۋە مېنىڭ سوۋغىتىمنى سوۋغا قىلىشىمغا يول قويمىغاچقا ‪ ،‬مەن‬ ‫ئۆزۈم ئۈچۈن بىر قۇربانلىق سۇپىسى ياساپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا سوۋغا قىلدىم» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 31‬ئادەم بۇنى ئاڭلپ قاتتىق پۇشايمان قىلدى ‪ ،‬چۈنكى ئۇ دەسلەپتە قۇربانلىق سۇپىسى بولۇپ ‪ ،‬ئۇ ئۆزى ھەدىيە قىلغان‪.‬‬ ‫‪ 32‬قابىلغا كەلسەك ‪ ،‬ئۇ بەك سۇس ھەم ئاچچىقلىنىپ ئېتىزغا كىردى ‪ ،‬شەيتان ئۇنىڭ قېشىغا كېلىپ ‪ ،‬ئۇنىڭغا« ‪:‬ئىنىڭ ھابىل داداڭ ئادەم بىلەن‬ ‫پاناھلنغاندىن بۇيان ‪ ،‬سەن ئۇنى قۇربانلىق سۇپىسىدىن قوغلىۋەتكەنلىكىڭ ئۈچۈن ‪ ،‬ئۇلر ئۇنىڭ يۈزىنى سۆيدى ‪ ،‬ئۇلر سەندىن بەك‬ ‫خۇشال» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 33‬قابىل شەيتاننىڭ بۇ سۆزلىرىنى ئاڭلپ ‪ ،‬قاتتىق غەزەپلەندى‪ .‬ئۇ ھېچكىمگە خەۋەر بەرمىدى‪ .‬ئەمما ئۇ ئىنىسىنى ئۆلتۈرۈشنى ساقلپ ‪،‬‬ ‫ئۇنى ئۆڭكۈرگە ئەكىلىپ قويغۇچە ‪ ،‬ئاندىن ئۇنىڭغا‪: -‬‬ ‫« ‪34‬ئى بۇرادەر ‪ ،‬دۆلەت بەك گۈزەل ‪ ،‬ئۇنىڭدا شۇنداق چىرايلىق ۋە يېقىشلىق دەرەخلەر بار ‪ ،‬قارىماققا كىشىنى مەپتۇن قىلرلىق!‬ ‫« ‪35‬ئى قېرىندىشىم ‪ ،‬بۈگۈن مەن بىلەن بىللە ئېتىزغا كېلىپ ‪ ،‬ئۆزۈڭلردىن ھۇزۇرلىنىپ ‪ ،‬ئېتىزلىرىمىز ۋە پادىلىرىمىزغا بەخت تىلەيمەن ‪،‬‬ ‫چۈنكى سەن ھەققانىي ئادەم ‪ ،‬مەن سېنى بەك ياخشى كۆرىمەن ‪ ،‬ئى قېرىندىشىم! ئەمما سەن مەندىن يىراقلشتىڭ‪».‬‬ ‫‪ 36‬ئاندىن كېيىن ھابىل ئىنىسى قابىل بىلەن بىللە ئېتىزغا بېرىشقا قوشۇلدى‪.‬‬ ‫‪ 37‬بىراق ‪ ،‬سىرتقا چىقىشتىن بۇرۇن ‪ ،‬قابىل ھابىلغا« ‪:‬ياۋا ھايۋانلر سەۋەبىدىن ‪ ،‬مەن خىزمەتچى ئەكەلمىگۈچە مېنى ساقل» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 38‬ئاندىن كېيىن ھابىل گۇناھسىزلىقىنى ساقلپ تۇردى‪ .‬ئەمما ئالدىدىكى قابىل خىزمەتچى ئەكىلىپ سىرتقا چىقتى‪.‬‬ ‫‪ 39‬ئۇلر قابىل ۋە ئۇنىڭ ئىنىسى ھابىل يولدا مېڭىشقا باشلىدى‪ .‬قابىل ئۇنىڭ بىلەن پاراڭلشتى ۋە ئۇنىڭغا تەسەللى بەردى ‪ ،‬ئۇنى ھەممىنى‬ ‫ئۇنتۇپ كەتتى‪.‬‬ ‫‪79‬باب‬‫‪ 1‬شۇنداق قىلىپ ‪ ،‬ئۇلر قوي بولمىغان يالغۇز يەرگە كەلگىچە داۋاملشتى‪ .‬ئاندىن ھابىل قابىلغا« ‪:‬قاراڭ ‪ ،‬ئۇكام ‪ ،‬بىز مېڭىشتىن زېرىكتۇق ‪،‬‬ ‫چۈنكى بىز دەرەخلەرنىڭ ‪ ،‬مېۋىلەرنىڭ ‪ ،‬نە ئوت‪-‬چۆپلەرنىڭ ‪ ،‬نە قويلرنىڭ ‪ ،‬ياكى ماڭا ئېيتىپ بەرمىگەن نەرسىلەرنىڭ ھېچقايسىسىنى‬ ‫كۆرمەيمىز‪ .‬سەن ماڭا بەخت تىلىگەن بۇ قويلىرىڭ قەيەردە؟» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 2‬قابىل ئۇنىڭغا« ‪:‬كېلىڭ ‪ ،‬ھازىر نۇرغۇن گۈزەل نەرسىلەرنى كۆرىسەن ‪ ،‬لېكىن مەن سېنىڭ ئالدىڭغا كەلمىگۈچە ‪ ،‬مېنىڭ ئالدىمغا بارغىن»‬ ‫دېدى‪.‬‬ ‫‪ 3‬ئاندىن ھابىل ئالدىغا كەتتى ‪ ،‬ئەمما قابىل ئۇنىڭ ئارقىسىدا قالدى‪.‬‬


‫ئادەم ئاتا بىلەن ھاۋا ئانىنىڭ تۇنجى كىتابى‬

‫‪ 4‬ھابىل ئۆزىنىڭ گۇناھسىزلىقىدا ھىيلە‪-‬مىكىرسىز يۈردى‪ .‬ئاكىسىنىڭ ئۇنى ئۆلتۈرۈۋېتىدىغانلىقىغا ئىشەنمەيتتى‪.‬‬ ‫‪ 5‬قابىل ئۇنىڭ قېشىغا كەلگەندە ‪ ،‬ئۇنىڭ گېپى بىلەن ئۇنىڭغا تەسەللى بەردى ۋە ئۇنىڭ ئارقىسىدىن ئازراق ماڭدى‪ .‬ئاندىن ئۇ ئالدىراپ‪-‬تېنەپ ‪،‬‬ ‫تاياق بىلەن ئۇنى ئۇردى ‪ ،‬ئۇ ھەيران قالغۇچە ‪،‬‬ ‫‪ 6‬ھابىل يەرگە يىقىلىپ چۈشكەندە ‪ ،‬ئىنىسىنىڭ ئۇنى ئۆلتۈرمەكچى بولغانلىقىنى كۆرۈپ ‪ ،‬قابىلغا« ‪:‬ئى قېرىندىشىم ‪ ،‬ماڭا رەھىم قىلغىن ‪ ،‬بىز‬ ‫ئەمگەن كۆكرەكلىرىمىز بىلەن مېنى ئۇرمىغىن!‬ ‫‪ 7‬شۇنىڭدىن كېيىن ‪ ،‬قاتتىق ۋە رەھىمسىز قاتىل قابىل چوڭ بىر تاشنى ئېلىپ ‪ ،‬ئىنىسىنىڭ بېشىنى ئۇنىڭ بېشىغا ئۇردى ‪ ،‬تاكى مېڭىسى سىرتقا‬ ‫چىقىپ كەتكۈچە ‪ ،‬قېنىدا مۇزلىدى‪.‬‬ ‫‪ 8‬قابىل ئۆزىنىڭ قىلغانلىرىغا تەۋبە قىلمىدى‪.‬‬ ‫‪ 9‬لېكىن ‪ ،‬ھەققانىي ھابىلنىڭ قېنى ئۇنىڭ ئۈستىگە چۈشكەندە ‪ ،‬ئۇنىڭ قېنىنى ئىچكەندەك تىترەپ ‪ ،‬قابىلنى بىكارغا ئېلىپ كېتەتتى‪.‬‬ ‫‪ 10‬ھابىلنىڭ قېنى خۇدادىن سىرلىق ھالدا پەرياد قىلىپ ‪ ،‬ئۇنى قاتىلدىن ئۆچ ئالدى‪.‬‬ ‫‪ 11‬قابىل دەرھال ئىنىسىنى ياتقۇزماقچى بولغان يەرنى كولشقا باشلىدى‪ .‬چۈنكى ئۇ يەر يۈزىدە تىترەپ تۇرغانلىقىنى كۆرۈپ ‪ ،‬ئۆزىگە‬ ‫كەلگەن قورقۇنچتىن تىترەپ كەتتى‪.‬‬ ‫‪ 12‬ئاندىن ئۇ ئاكىسىنى ئۆزى ياسىغان ئورەككە تاشلىدى ۋە ئۇنى توپا بىلەن قاپلىدى‪ .‬يەر يۈزى ئۇنى قوبۇل قىلمىدى‪ .‬ئەمما ئۇنى بىراقل‬ ‫تاشلىدى‪.‬‬ ‫‪ 13‬قابىل يەنە يەرنى كولپ ‪ ،‬ئىنىسىنى ئۇنىڭغا يوشۇرۇپ قويدى‪ .‬يەر يۈزى ئۇنى يەنە ئۆزىگە تاشلىدى‪ .‬ئۈچ قېتىم يەر يۈزى ھابىلنىڭ‬ ‫جەسىتىنى ئۆزىگە تاشلىدى‪.‬‬ ‫‪ 14‬لي تۇپراق ئۇنى تۇنجى قېتىم تاشلىدى ‪ ،‬چۈنكى ئۇ تۇنجى مەخلۇق ئەمەس‪ .‬ئۇنى ئىككىنچى قېتىم تاشلىدى ۋە ئۇنى قوبۇل قىلمىدى ‪،‬‬ ‫چۈنكى ئۇ ھەققانىي ۋە ياخشى ئادەم ئىدى ‪ ،‬سەۋەبسىز ئۆلتۈرۈلدى‪ .‬يەر يۈزى ئۇنى ئۈچىنچى قېتىم تاشلىدى ۋە ئۇنى قوبۇل قىلمىدى ‪،‬‬ ‫شۇنداق قىلىپ ئاكىسىنىڭ ئالدىدا ئۇنىڭغا قارشى گۇۋاھچى قالدى‪.‬‬ ‫‪ 15‬شۇنىڭ بىلەن ‪ ،‬يەر يۈزىدە قابىلنى مەسخىرە قىلدى‪.‬‬ ‫‪ 16‬خۇدا غەزەپلىنىپ ‪ ،‬ھابىلنىڭ ئۆلۈمىدىن نارازى بولدى‪ .‬ئۇ ئاسماندىن گۈلدۈرمامىلىق چاقنىدى ‪ ،‬چاقماق ئۇنىڭ ئالدىدا ماڭدى ‪،‬‬ ‫پەرۋەردىگار خۇدانىڭ سۆزى ئەرشتىن قابىلغا كەلدى ۋە ئۇنىڭغا« ‪:‬ئىنىڭ ھابىل قەيەردە؟» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 17‬ئاندىن ‪ ،‬قابىل مەغرۇر يۈرەك ۋە جاراڭلىق ئاۋاز بىلەن« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬مەن ئاكامنىڭ قوغدىغۇچىسىمۇ؟» دەپ جاۋاب بەردى‪.‬‬ ‫‪ 18‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا قابىلغا مۇنداق دېدى« ‪:‬قېرىندىشىڭ ھابىلنىڭ قېنىنى ئىچكەن يەر لەنەت بولسۇن ‪ ،‬سەن تىترەپ تىترەپ كەت!‬ ‫‪ 19‬لېكىن ‪ ،‬قابىل يىغلپ كەتتى ‪ ،‬چۈنكى خۇدا ئۇنىڭغا بۇ سۆزلەرنى قىلدى‪ .‬قابىل ئۇنىڭغا« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬مېنى بايقىغان ئادەم مېنى‬ ‫ئۆلتۈرۈۋېتىدۇ ‪ ،‬مەن يەر يۈزىدىن يوقىتىۋېتىمەن» دېدى‪.‬‬ ‫‪ 20‬ئاندىن ‪ ،‬خۇدا قابىلغا« ‪:‬سېنى كىم تاپسا ‪ ،‬سېنى ئۆلتۈرمەيدۇ» دېدى‪ .‬چۈنكى بۇنىڭدىن ئىلگىرى ‪ ،‬خۇدا قابىلغا« ‪:‬مەن قابىلنى ئۆلتۈرگەن‬ ‫كىشىگە يەتتە جازادىن ۋاز كېچىمەن» دېگەن ئىدى‪ .‬چۈنكى ‪ ،‬خۇدانىڭ قابىلغا قىلغان سۆزىگە كەلسەك ‪« ،‬ئىنىڭ قەيەردە؟‪ ».‬خۇدا ئۇنى‬ ‫رەھىم‪-‬شەپقەت قىلىپ ‪ ،‬سىناپ بېقىش ۋە تەۋبە قىلىشنى ئېيتتى‪.‬‬ ‫‪ 21‬چۈنكى ‪ ،‬قابىل ئەينى ۋاقىتتا تەۋبە قىلىپ« ‪:‬ئى خۇدا ‪ ،‬مېنىڭ گۇناھلىرىمنى ۋە ئاكامنىڭ ئۆلتۈرۈلۈشىنى كەچۈر» دېسە ‪ ،‬خۇدا ئۇنىڭ‬ ‫گۇناھىنى كەچۈرگەن بولتتى‪.‬‬ ‫‪ 22‬خۇدا قابىلغا« ‪:‬قېرىندىشىڭنىڭ قېنىنى ئىچكەن تۇپراققا لەنەت بولسۇن» دېگىنىدەك ‪ ،‬خۇدانىڭ قابىلغا قىلغان رەھمىتى ئىدى‪ .‬چۈنكى خۇدا‬ ‫ئۇنىڭغا لەنەت ئوقۇمىدى ‪ ،‬ئەمما ئۇ يەرنى لەنەت قىلدى‪ .‬گەرچە ئۇ ھابىلنى ئۆلتۈرگەن ۋە زۇلۇم قىلغان يەر بولمىسىمۇ‪.‬‬ ‫‪ 23‬لەنەت قاتىلغا چۈشۈشى كېرەك ئىدى‪ .‬ھالبۇكى ‪ ،‬رەھىمدىللىك بىلەن خۇدا ئۇنىڭ ئوي‪-‬پىكىرلىرىنى ھېچكىم بىلمىگۈدەك دەرىجىدە‬ ‫باشقۇرۇپ ‪ ،‬قابىلدىن يۈز ئۆرۈدى‪.‬‬ ‫‪ 24‬ھەزرىتى ئەيسا ئۇنىڭغا‪ : -‬ئىنىڭ قەيەردە؟ ئۇ جاۋاب بېرىپ« ‪:‬بىلمەيمەن» دېدى‪ .‬ئاندىن ياراتقۇچى ئۇنىڭغا« ‪:‬تىترەپ تىترەپ كەت»‬ ‫دېدى‪.‬‬ ‫‪ 25‬قابىل تىترەپ قورقۇپ كەتتى‪ .‬ھەمدە بۇ ئالمەت ئارقىلىق خۇدا ئۇنى ئاكىسىنىڭ قاتىلى سۈپىتىدە بارلىق مەخلۇقاتلردىن ئۈلگە قىلدى‪.‬‬ ‫خۇدا يەنە ئۇنىڭغا تىترەش ۋە ۋەھىمە ئېلىپ كەلدى ‪ ،‬بۇنىڭ بىلەن ئۇ دەسلەپتە تۇرغان تىنچلىقنى كۆردى ‪ ،‬شۇنداقل ئۇنىڭ ئاخىرى تارتقان‬ ‫تىترەش ۋە ۋەھىمىسىنى كۆردى‪ .‬شۇنداق قىلىپ ئۇ ئۆزىنى خۇدا ئالدىدا كەمتەرلىك قىلىپ ‪ ،‬گۇناھلىرىغا توۋا قىلىپ ‪ ،‬دەسلەپتە بەھرىمەن‬ ‫بولغان تىنچلىقنى ئىزدەيدۇ‪.‬‬ ‫‪ 26‬خۇدانىڭ سۆزىدە« ‪:‬مەن قابىلنى ئۆلتۈرگەن كىشىگە يەتتە خىل جازادىن ۋاز كېچىمەن» دېگەن سۆزىدە ‪ ،‬خۇدا قابىلنى قىلىچ بىلەن‬ ‫ئۆلتۈرمەكچى ئەمەس ‪ ،‬بەلكى ئۇنى گۇناھلىرىدىن قۇتۇلدۇرغۇچە روزا تۇتۇش ‪ ،‬دۇئا‪-‬تىلۋەت قىلىش ۋە قاتتىق قائىدە‪-‬يوسۇنلر بىلەن‬ ‫ئۆلتۈرمەكچى بولغان‪.‬‬ ‫‪ 27‬يەتتە جازا بولسا خۇدا قابىلنىڭ ئىنىسىنىڭ ئۆلتۈرۈلۈشىنى ساقلىغان يەتتە ئەۋلد‪.‬‬ ‫‪ 28‬ئەمما قابىلغا كەلسەك ‪ ،‬ئۇ ئىنىسىنى ئۆلتۈرگەندىن بۇيان ‪ ،‬ھېچقانداق جايدا ئارام تاپالمىدى‪ .‬لېكىن ‪ ،‬ئادەم بىلەن ھاۋانىڭ يېنىغا قايتىپ ‪،‬‬ ‫تىترەپ ‪ ،‬قورقۇپ ‪ ،‬قان بىلەن ناپاك بولدى‪. . . .‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Uyghur - 1st Book of Adam and Eve by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu