Listy japoštoła Pawoła na Senecu a listy Senecasa na Pawoła KAPITEL 1 Annæus Seneca na Paulus postrow. 1 Ja tukam, Pawoło, ty sy so wot woneje rozmołwy wuwučował, kotraţ je so wčera mjeze mnu a mojim Luciliusom wo ludarju a druhich wěcach wotměła; přetoţ někotři z twojich wučomnikow w towaršnosći z nami běchu; 2 Přetoţ hdyţ běchmy so do sallustiskich zahrodow wróćo sćahnyli, přez kotreţ bychu teţ šli a hinaši puć šli, přizamknychu so nam na naše přiručki. 3 Chcu, zo sej mysliće, zo sej wašu rozmołwu jara přejemy: 4 Běchmy jara zwjeseleni přez twoju knihu z mnohimi listami, kotryţ sy na někotre města a stolicy prowincow napisał a wulkotne přikazy za pócćiwe zadźerţenje wobsahuje: 5 Měnju, zo njejsy awtor tajkich začuwanjow był, ale jenoţ grat sposrědkowanja, hdyţ teţ druhdy awtor kaţ teţ grat. 6 Přetoţ nadobnosć tutych wučby a jich wulkosć je tak wulka, daß ich annehme, daß das Alter eines Menschen kaum ausreicht, um in ihrer Erkenntnis unterwiesen und verkommnet werden. Přeju tebi twoje derjeměće, mój bratr. Rozţohnowanje. KAPITEL 2 Pawoł na Seneca postrow. 1 Sym wčera z wjesołosću Waš list dóstał, na kotryţ bych hnydom wotmołwić móhł, hdy by młody muţ doma był, kotryţ bych Wam pósłać chcył: Přetoţ wy wěsće, hdy a wot koho, ke kotrym časam, a komu mam wšitko sposrědkować, štoţ pósćelu. 3 Tohodla přeju, zo mje njezanjechaš, hdyţ na přistojneho čłowjeka čakam. 4 Česću sej jara zboţowny, wusud tak drohotneho čłowjeka měć, zo so přez moje listy wjeseliće: 5 Přetoţ ty njeby so jako censor, jako filozof abo jako kubłar tak wulkeho wjercha a jako mišter nade wšěm wobhladował, njeby-li sprawny był. Přeju Wam trajne derjeměće. KAPITEL 3 Annæus Seneca na Paulus postrow. 1 Sym někotre zwjazki dokónčił a je do swójskich dźělow rozpołoţił. 2 Sym rozsudźeny, je caesarej předčitać, a hdyţ so přihódna składnosć wuda, dyrbiš teţ ty přitomny być, hdyţ so předčitaja. 3 Hdyţ pak to móţno njeje, chcu was jedyn dźeń postajić a was připowědźić, na kotrymţ budźemy zhromadnje předstajenje přečitać. 4 běch sej předewzał, hdyţ sym to z wěstosću zamóhł, najprjedy twoje měnjenje wo tym wobstarać, prjedy hač to caesarej zdźělich, zo by so wo mojej přichilnosći k tebi přeswědčić móhł. Budź drje ţiwy, najlubši Pawoł. KAPITEL 4 Pawoł na Seneca postrow. 1 Tak husto zo twoje listy čitam, sej předstaju, zo sy při mni. Teţ ja ničo druhe njewěrju, hač sy přeco pola nas.
2 Ručeţ nětko započnješ přińć, budźemy so bórze zaso widźeć. Přeju Wam wšěm wjele derjeměća. KAPITEL 5 Annæus Seneca na Paulus postrow. 1 Starosćimy so wo Wašu předołhu njepřitomnosć wot nas. 2 Što to je, abo što to su, štoţ je, štoţ twój přichad haći? 3 Hdyţ so hněwa caesara bojiš, dokelţ sy swoju něhdyšu naboţinu spušćił a teţ druhich k proselytam sčinił, tak sy so na to powołał, zo njeje twoje jednanje z njewobstajnosće, ale ze sudnistwa wušło. Rozţohnowanje. KAPITEL 6 Pawoł na Senecu a Luciliusowym postrowje. 1 Štoţ wěcy nastupa, wo kotrychţ sće mi pisali, tak so njerunam, něšto z pjerom a čornidłom rjec, wo kotrychţ to jedyn slěd zawostaja, a to druhe po wšěm zdaću wěcy wujasnja. 2 Wosebje, dokelţ wěm, zo je w twojej bliskosći a teţ w mojej bliskosći ludźi, kotřiţ budu zrozumić, što měnju. 3 Wšitkim ludźom ma so česćowanje wopokazać, a to tak wjace, hač skerje składnosć k zwadźe přiwozmu. A hdyţ podwólny temperament na dźeń połoţimy, budźemy we wšitkich dypkach skutkownje dobyć, hdyţ je tak, kiţ su kmani, widźeć a připóznać, zo su w njeprawdźe. Rozţohnowanje. KAPITEL 7 Annæus Seneca na Paulus postrow. 1 Wuznawam, zo sym so jara nad lekturu Wašich listow galateram, Korinćanam a ludej wot Achaije wjeselił. 2 Přetoţ SWJATY DUCH je w nich přez tebje wone začuća sposrědkował, kotreţ su jara nadobne a nadobne, kotreţ sej wšu česćownosć zasłuţa a přesahuja swójsku wunamakanku. 3 Chcu tuţ přeć, zo, hdyţ pisaš tak njewšědne wěcy, njemyluje na elegancy narěče, kotraţ by jeje majestosće wzajomna była. 4 Und ich muß meinen Bruder gestehen, zo ich dir nicht sogleich unehrlich etwas zamjelčeny und meinem eigenen Gewissen untreu werde, daß der Kaiser mit den Empfindungen deiner Briefe sehr zufrieden ist. 5 Přetoţ jako słyšeše započatk samsneje čitać, wón rozjasni: Wón so dźiwaše, tajke předstawy pola čłowjeka namakać, kiţ njeje ţane prawidłowne kubłanje měł. 6 Na to znapřećiwich: Bohojo posłuţowachu so druhdy lózyskich njewinowatych, zo bychu z nim rěčeli, a dachu jemu přikład wo tym w gemeinen Landsmannu z mjenom Vatienus, kotryţ, jako w kraju Reate bě, dweju muţow zjewić daštaj, castorow a pollux rěkaštaj, a zjewjenje wot bohow přija. Rozţohnowanje. KAPITEL 8 Pawoł na Seneca postrow. 1 Obgleich ich wěm, zo je kejţor wobdźiwar kaţ teţ polěkowacy našeje naboţiny, to mi tola dowol, tebi radźić, zo ţanu škodu njećerpiš, z tym zo nam přichilnosć wopokazaš. 2 wěrju woprawdźe, sy sej jara strašny pospyt zwaţił, jako sy kejţorej něšto wujasnić chcył, štoţ jeho naboţinje a jeho wašnju Boţeje słuţby tak jara znapřećiwja. Dokelţ je aneter pohanskich bohow. 3 Njewěm, što sy wosebje we mysli měł, jako jemu wo tym praješe; Ale myslu sej, Wy sće to z přewulkeho respekta přede mnu činił. 4 Ja pak sej přeju, zo to do přichoda wjace nječiniće. Přetoţ ty so paseš, zo njekradnješ swojeho Knjeza, z tym zo swoju přichilnosć ke mni pokaţeš.
5 Jeho hněw nam zawěrno nješkodźi, hdyţ hola wostanje; A hdyţ wón njeje hněwny, nam teţ ničo pomhać njebudźe. 6 A hdyţ kejţorka swojeho charaktera hódnje jedna, njebudźe hněwna. Ale hdyţ so jako ţona zadźerţi, budźe skřiwdźena. Rozţohnowanje. KAPITEL 9 Annæus Seneca na Paulus postrow. 1 Wěm, zo so mój list, w kotrymţ Was wozjewich, daß sym kejţorej Waše listy předčitał, nic tak jara přirody w nim wobsahowanych wěcow dótknje, hač skerje přiroda w njej wobsahowanych wěcow. 2 Kotřiţ ducha ludźi tak mócnje wot swojich prjedawšich wašnjow a nałoţkow wotwjedu, zo běch přeco překwapjeny a zo sym so wjele argumentow wo tym dospołnje přeswědčił. 3 łójimy potajkim znowa; A hdyţ je so dotal něhdźe něšto njeskedźbliwje jednało, tak wodajće. 4 Sym ći knihu de copia verborum pósłał. Budź drje ţiwy, najlubši Pawoł. KAPITEL 10 Pawoł na Seneca postrow. 1 Tak husto ći pisam a swoje mjeno před twojim městnom, činju něšto, štoţ je mi samomu njepřijomne. A našej naboţinje: 2 Přetoţ ja dyrbju, kaţ sym hiţo husto prajił, wšitkim ludźom wšitko stać a na tych kedźbu na wašu kajkosć, z kotrejţ je romski zakoń wšitkich senatorow počesćił; Mjenujcy, moje mjeno na poslednje městno do napisma lista sadźić, zo njebych skónčnje z njepřijomnym a hańbu nuzowany był, to činić, k čemuţ běch přeco nachileny. Budź drje ţiwy, wysoko česćeny mišter. Datěrowane na pjatu protyku julija, w štwórtym konsulaće Nera a Messala. KAPITEL 11 Annæus Seneca na Paulus postrow. 1 Wšo zboţo budź ći, mój najlubši Pawoł. 2 Hdyţ čłowjek, kiţ je tak wulki a w kóţdym nastupanju přijomny kaţ ty, nic jenoţ wšědny, ale teţ najnutrniši přećel za mnje budźe, kak zboţowny budźe pad Senecas! 3 Tehodla maće wy, kotřiţ sće tak nade mnu byli a tak daloko nade wšěm byli, sami najwjetši, so za njekmani, w pismje lista jako prěni mjenować; 4 Zo njebych podhlad měł, zo nimaš tak jara wotpohlad, mje na probu stajić, hač zo chceš mje šćěkać. Přetoţ wěš, zo sy romski wobydler. A móhł sej přeć, w samsnej situaciji abo w samsnym stejišću być, w kotrejţ sy, a zo by w samsnym połoţenju był kaţ ja. Budź drje ţiwy, najlubši Pawoł. Datěruje x. protyku apryla, w konsulaće Aprianusa a Capito. KAPITEL 12 Annæus Seneca na Paulus postrow. 1 Wšo zboţo budź ći, mój najlubši Pawoł. Njeměniš, zo sym jara starosćiwy a zrudźeny, zjě twoja njewinowatosć tebje do ćerpjenjow? 2 A daß cyły lud was křesćanow za tak złóstnikow dźerţi a so zdokonja, zo je so wšo njezboţo, kotruţ městu stanje, wot was zawinowane? 3 Laßt uns die Anklage geduldig ertragen und unsere Unschuld vor dem Gericht oben erprostraţen, das einzige ist, an das uns unser hartes Schicksal zu enden erlaubt, bis unsere Ung endlich in unabänderm Glück enden. 4 Prjedawše časy su tyranojo zrodźili: Aleksander, syna Filipa, a Dionysiusa; die unsrige hat auch Cajus Cäsar hervorgebracht; Jich nachilenja běchu jich jeničke zakonje.
5 Štoţ časte spalenja města Roma nastupa, tak je přičina wočiwidna; A by-li čłowjekej w mojich mójch poměrach dowolić móhł, rěčeć, a hdyţ by tute ćěmne wěcy bjez stracha wozjewjeć móhł, tak by kóţdy cyłeje wěcy widźeć dyrbjał. 6 křesćanow a Ţidow so woprawdźe zwjetša za njeskutk chłostaja, zo su město wotpalili. Ale tutón bjezbóţny njekničomnik, kiţ so na mordarstwach a zabiwanjach wokrjepi a swoje njekničomniki ze łţemi zakryje, je za swój čas postajeny abo rezerwowany hač do swojeho praweho časa. A kaţ so nětko ţiwjenje kóţdeho wuběrneho čłowjeka wopruje město čłowjeka, kotryţ je zawinowar njezboţa, tak budźe so tutón za wjele woprować, a wón budźe so wuswjećić, zo by so z wohenjom spalił město wšitkich druhich. 8 stoatřiceći domow a štyri cyłe městna abo kupy so za šěsć dnjow wotpalichu; sedmy sčini wohenjej kónc. Přeju wam wšěm wjele zboţa. 9 datěrowane na pjatu protyku apryla, w konsulaće Frigiusa a basusa. KAPITEL 13 Annæus Seneca na Paulus postrow. 1 Wšo zboţo budź ći, mój najlubši Pawoł. Sy wjele zwjazkow w alegoriskim a mystiskim stilu napisał, a tohodla trjebaja tajke mócne naleţnosće a wobchody, kotreţ so ći dowěrja, nic z někajkimi retoriskimi kwaklemi rěče, ale jenoţ z porjadnej elegancu. 3 Dopominam so, zo husto prajiš, zo mnozy zjě, hdyţ tajki stil wobwliwuja, swojim poddanam škodu načinić a móc wěcow zhubić, kotreţ wobjednawaja. 4 W tym pak přeju, zo mje dźiwaće, mjenujcy zo maće česćownosć před wěrnej łaćonšćinu a prawe słowa woliće, zo byšće nadobnu dowěru, kotraţ we was wotpočuje, ćim lěpje zastawać móţeće. 5 Ţiwje derje. Datěrowane z mjenami konsulow julija, Leo a Savinus. KAPITEL 14 Pawoł na Seneca postrow. 1 Waše chutne přemyslowanje zapraji z tutymi wotkryćemi, kotreţ je bójske stworjenje jenoţ mało přizwoliło. 2 Přez to sym widźeny, zo bych najsylniše symjo do płódneje zemje sył, nic někajkeţkuli materielne, kotreţ je zahubjenju podćisnjene, ale wobstajne Boţe słowo, kotreţ rosće a płód přinjese hač do wěčnosće. To, štoţ sy přez swoju mudrosć docpěł, budźe hač do wěčnosće bjez roztłusnjenja wostać. 4 Wěra, zo by so přiwěrkow Ţidow a pohanow pasć dyrbjał. 5 To, štoţ sy někak docpěł, přiznaj dobroćiwje kejţorej, swojej swójbje a swěrnym přećelam znate; A byrnjeţ so teţ twoje začuća njepřijomne zdali a so wot nich njezrozumili, hdyţ widźa, zo najwjace z nich twoje narěče njewobkedźbuja, da budźe tola słowo UGóra, hdyţ je jónu do nich zapleńčene, wone skónčnje k nowym ludźom so wzdadźa, kotřiţ so po Bohu prócuja. 7 Ţiwje derje, Seneca, kotryţ je nam najdróši. Datěrowane na protyki awgusta, w konsulaće Leja a Savinusa.