List Ignaciju na Trallianow KAPITEL 1 1 Ignacij, kotryž so tež Theophorus mjenuje, na swjatu cyrkej w Trallesu w Aziji, kotraž so wot Boha, Wótca Jezusa Chrystusa, lubuje, wubrany a Božu dostojnosć, měr ma přez mjaso a krej a ćerpjenje Jezusa Chrystusa, našu nadźiju, na zrowastanjenje, kotrež wot njeho je, kotruž tež ja w swojej połnosći česćuju, Wón wostanje w japoštołskim charakteru a přeje jemu wšitke wjeselo a wšitke wjeselo. 2 Sym słyšał wo twojim bjezporočnym a wobstajnym zmyslenju přez sćerpnosć, kotraž njepokazuje so jenož w twojej wonkownej rozmołwje, ale wězo w tebi korjeni a załožena. 3 Tak kaž je Polybios, waš biskop, mi to wozjewił, kiž je po woli Božej a Jezusowej Chrystowej ke mni do Smyrna přišoł a so ze mnu tak nad mojimi zběrkami za Jezusa Chrystusa wjeselił, zo bych w nim twoju cyłu cyrkej widźał. 4 Tehodla sy wo nim swědčenje swojeje přichilnosće přećiwo mi Božedla dóstał. Zdaše so wam namakać, kaž tež ja wědźach, zo sće naslědnicy Boži. Přetož za čas swojeho biskopa poddani kaž Jezus Chrystus, tak so mi zda, zo njejsće po wašnju ludźi, ale po Jezusu Chrystusu žiwi. Kiž je za nas zemrěł, zo byšće wy, tak do jeho smjerće wěrili, smjerći wuwinyć móhli. 6 Tehodla je nuzne, zo byšće, kaž to činiće, bjez wašeho biskopa ničo nječiniće; budźće tež wašim měšnikam poddani kaž Japoštołam Jezusa Chrystusa našeje nadźije; W tym, hdyž chodźimy, w nim namakamy. 7 Tež diakonojo, kotřiž su słužownicy potajnstwow Jězu Chrysta, dyrbja so wam na kóždy pad lubić. Přetož woni njejsu słužownicy jědźe a pića, ale Božeje wosady. Tohodla dyrbja so wšitkich křiwdźenjow wzdać, kaž bychu třělili. 8 Runje tak chcemy diakonow česćić kaž Jězusa Chrystusa; a biskop jako nan; a měšnicy jako Sanhedrim Boži a kolegij japoštołow. 9 Bjez njeje njeje cyrkwje. Sym přeswědčeny, zo sće wo wšěm, štož tak mysliće, na samsne wašnje mysliće; přetož ja sym muster wašeje lubosće we wašim biskopje dóstał a mam to tež nětko hišće při mni. 10 kotrychž je hoły wid powučny; A kotrychž miłosć je mócna, wo kotrychž sym přeswědčena, ateisća sami njemóža hinak, hač sej ju česćić. 11 Dokelž pak was lubuju, nochcu wam wótriše wo tym pisać, tež hdy bych to jara derje móhł; Ale nětko sym to činił; Zo njebych jako zasudźeny lisćik zbudźił, kaž bych ći jako japoštoła předpisał. 12 Ja mam wulke póznaće w Bohu; Ale dźeržu so wróćo, zo njebych w swojim naduću zahinył. 13 Přetož nětko dyrbju so wo tak wjace bojeć; A nic na tych poskać, kotřiž bychu mje naduwali. 14 Přetož ći ke mni rěča, kotřiž mje chwala, mje šwikaja. 15 Přetož chcu drje čuć, ale njemóžu rjec, hač sym dostojny, to činić. 16 A tuta chcyćiwosć, byrnjež so wona druheho njezjewi, tak je tola runje tohodla za mnje wo tak sylniša. Trjebam tuž poměrnosć; Přez čož so wjerch tutoho swěta zniči. 17 Njejsym kmana, wam wo njebjeskich wěcach pisać? – Ale boju so, zo móhła wam škodźeć, kiž sće hišće dźěći w Chrystusu. 18 Přetož tež ja sam, hačrunjež sym w putach, njejsam tola kmany, njebjeske wěcy zrozumić. 19 wie die Stätten der Engel und die verschiedenen Gesellschaften von ihnen unter ihren daigensten; widźomne a njewidźomne wěcy; Ale w tutych hišće wuknu. 20 Wšako faluje nam wjele, zo Boha njepobrachujemy. KAPITEL 2 1 Tehodla napominam was abo skerje nic, ale lubosć Jezusa Chrystusa; Zo ničo druhe hač křesćanska cyroba pomhaće; So pastwy wzdać, kotraž je wot druheje družiny, měnju kecarnju. 2 Přetož kecarjo zaměnja wučbu Jězusa Chrystusa ze swójskim jědom, mjeztym zo zdadźa so wěry hódni być. 3 Kak ludźo smjertny napoj dadźa, kotryž je ze słódkim winom změšany; Ta tón, kiž pije, z přeradniskej zabawu słódce pije w swójskej smjerći.
4 Tehodla hladajće so před tajkimi wosobami. A to budźeš činić, hdyž njejsy naduty; Ale wostań njedźělomnje z Jezusom Chrystusom, našim Bohom, a z twojim biskopom a z kaznjemi japoštołow zwjazany. 5 Štóž je we wołtarju, je nutř; Štóž pak je bjez biskopa, kiž je měšnik a diakon, tón njeje ryzy w swojim swědomju. 6 Njewĕrnje, zo bych wědźał, zo tajke něšto mjez wami dawa; Ale wobrónju će, jako by wote mnje jara lubowana była, dokelž předwidźu šlapki čerta. 7 Tehodla połožće łahodnu zmužitosć a wobnowće so we wěrje, to rěka w mjasu HErrn; A w lubosći, to rěka w kreji Jězusa Chrystusa. 8 Nichtó njesmě hněw přećiwo swojemu blišemu hajić. Njedajće pohanam žanu přiležnosć; Zo njeby so přez někotrych błazniwych muži z cyłeje Božeje wosady rěčało. 9 Přetož běda čłowjekej, přez kotrehož pyšnosć so moje mjeno wot kóždeho hani. 10 Tehodla dźeržće so wuši, tak, zo by něchtó přećiwo Jezusej Chrystusej rěčał; Kiž z roda Dawida, knježny Marije, pochadźeše. 11 kotryž je so woprawdźe narodźił a jědł a pił; Bu pod Ponciusom Pilatusom woprawdźe přesćěhany; war wirklich gekreuzigt und tot; Kaž su to w njebjesach tak tež na zemi, přihladowarjo su. 12 kiž bu tež woprawdźe wot swojeho Wótca z mortwych zbudźeny, tak kaž zo by nam, kotřiž do njeho wěrimy, zbudźić přez Chrystusa Jezusa; Bjez kotruž žane woprawdźite žiwjenje nimamy. 13 Jeli pak, kaž někotři ateisća, t. r. njewěriwi, tak činić, jako by jenož ćerpjeł, (woni sami zdadźa so jenož eksistować), čehodla sym potom wjazany? - Čehodla chcu ze zwěrjatami wojować? - Tohodla zadarmo wumrěju, wo to njebudu wopak přećiwo Knjezej rěčeć. 14 ćekń nětko tute złe schadźenki, kotrež smjertne płody wunjesu; Wo čim něchtó, kiž słodźi, hnydom wumrěje. 15 Přetož to njejsu rostliny Wótca; Hdy bychu woni byli, bychu-li so kaž hałuzy křiža zjewili, a jich płód by njezachodny był; Přez kotruž přez swoju rozpalitosć was přeprošuje, kotrež sće stawy wot njeho. 16 Přetož hłowa njemóže bjez swojich stawow być, přetož Bóh je zjednoćenstwo slubił, to je wón sam. KAPITEL 3 1 Strowju će ze Smyrna z cyrkwjemi Božej, kotrež su při mni. Kotřiž su mje na wšěch wěcach wokřewili, w mjasu tak tež w duchu. 2 Moja cwólba, kotruž Chrysta dla ze mnu wokoło nošu, proša jeho, zo bych k Bohu přišoł, namołwće, zo byšće w přezjednosći mjez sobu a w modlitwje mjez sobu wostali. 3 Přetož kóždemu z was přińdźe, wosebje měšnikam, zo by so biskopa wokřewił k česći Wótca Jezusa Chrystusa a japoštołow. 4 Naležnje na tebje, zo mje w lubosći naposkaš. Zo njebych so přez to, štož pisam, na wuswědčenje přećiwo tebi pozběhnu. 5 Modlće so tež za mnje; Kotrychž ty sy přez smilnosć Božu modlitwy potrěbny był, zo bych so jeneho dźěla dostojny, kotryž nětk dóstaju, zo njebych jako zaćisnjeny był. 6 Lubosć tych, kotřiž su w Smyrnje a Efezusu, strowi tebje. Mysliće we wašich modlitwach na to, zo je cyrkej Syriskeje, wot kotrehož njejsym dostojna, so mjenować, jedna z najmjeńšich mjez nimi je. 7 Budź drje w Jezusu Chrystusu žiwy; Twojemu biskopej podćisnjeny być kaž Božej kazni; A tak ma so tež z presbyterijom. 8 Lubuje kóždeho swojeho bratra z njesměrnej wutrobu. Moja duša budź twoja pokuta, nic jenož nětk, ale hdyž bych k Bohu přišoł; Wšako sym hišće wohrožena. 9 Nan pak je swěrny w Jezusu Chrystusu, zo by moju a wašu próstwu spjelnił. We kim móžeće bjezporočnje posudźować.