List Ignaciju na Smyrnatow KAPITEL 1 1 Ignacij, kotryž so tež Theophorus mjenuje, na Božu wosadu, Wótca, a lubowaneho Jezusa Chrystusa, kotruž je Bóh miłosćiwje ze wšěmi dobrymi darami žohnował; Napjelnjena wot wěry a lubosće, tak zo do dara njepobrachuje; Boža najdrohotniša a najpłódniša swjata: cyrkej k Smyrnje w Aziji; Wšitke wjeselo přez swojeho njewomazaneho ducha a Bože słowo. 2 chwalu Boha, Jezusa Chrystusa, kiž je wam tajku mudrosć dał. 3 Přetož ja sym widźał, zo stejiće w njepowalnej wěrje, jako byšće na křiž našeho Knjeza Jezusa Chrystusa hołdowali, kaž w ćěle tak tež w Duchu; a so přez krej Chrystusa w lubosći skruća; Dospołnje přeswědčeny wo tym, štož so na našeho knjeza poćahuje. 4 kotryž bě woprawdźe wot splaha Dawidoweho po mjasu, ale Syn Boži po woli a mocy Božej; woprawdźe wot knježny narodźeny a wot Jana křćeny; Zo by so wša prawdosć wot njeho napjelniła. 5 Wón bu tež wot Ponciusa Pilatusa a Herodesa tetrarchej woprawdźe křižowany, z tym zo bu za nas w mjasu kruće přičinjeny. Přez płody, wot kotrychž smy, haj, wot jeho najsłahodnišeho ćerpjenja. 6 Z tym by přez swoje zrowastanjenje za wšitkich swojich swjatych a swěrnych słužownikow stał, hač Židow abo pohanow, w ćěle swojeje cyrkwje znamjo na wšě časy postajił. 7 To wšo pak je wón za nas ćerpjeł, zo bychmy wuchowali. A wón je woprawdźe ćerpjeł, kaž je so tež woprawdźe sam zbudźił, a nic, kaž někotři njewěriwi praja, zo zdaše so jenož ćerpjeć, ale woni sami jenož pozdatni być. 8 A kaž wěrja, tak so jim stanje; Hdyž so ćěła wuzběhnu, stanu so wone z hołymi duchami. 9 Ja pak wěm, zo bě tež po jeho zrowastanjenju w mjasu; und ich glaubte, daß er es immer immer ist. 10 A jako wón k tym přińdźe, kotřiž běchu pola Pětra, rjekny wón jim: Wzmiće, přimńće so a hladajće, zo njejsym žadyn njećělny demon. A hnydom čujachu a wěrjachu; Wón bě kaž wo jeho mjasu tak tež wo swojim duchu přeswědčeny. 11 Tehodla zacpěchu smjerć a buchu jako nad nim stejo namakani. 12 Po swojim zrowastanjenju pak jědźeše a piješe z nimi, kajkež bě mjaso. Byrnjež po swojim duchu z nanom zwjazany był.
KAPITEL 2 1 Tute wěcy pak, lubowani, njedopomnjeja was na to, ale zo sami wěriće, zo tak je. 2 Ja pak wobrónju was dočasa přećiwo wěstym zwěrjatam w člowskich postawach, kotrež njesměće jenož přiwzać, ale, hdyž je móžno, tež trjechić njesměće. 3 Dyrbiće so jenož za nich modlić, zo bychu so wobroćili, hdyž je to Boža wola. Štož pak budźe jara ćežko. Ale k temu ma naš Knjez Jezus Chrystus móc, kiž je naše wěrne žiwjenje. 4 Přetož hdyž je so to wšitko jenož k přehladce našeho knjeza činiło, zdadźa so tež ja jenož wjazane być. 5 A čehodla sym so smjerći, wohenjej, mječej, dźiwim zwěrjatam podał? 6 Čim bliže pak sym mječej, ćim bliši sym Bohu; hdyž k dźiwim zwěrjatam přińdu, přińdu k Bohu. 7 Jenož w mjenje Jězusa Chrystusa znjesem wšitko, zo bych z nim ćerpjeł. Wón, kotryž bu k dospołnemu mužej činjeny, kotryž mje posylni. 8 toho někotreho, kiž njeznaja, zaprěja; abo skerje su so wot njeho zaprěli, dokelž su zakitowarjo smjerće a nic wěrnosće. Kotrehož ani wěšćenja ani zakoń Mójzasa přeswědčili njejsu; Tež nic ewangelij sam hač do dźensnišeho dnja, ani ćerpjenje kóždeho z nas. 9 Přetož to samsne mysla tež wo nas. Přetož što pomha mi čłowjek, hdyž mje chwali a mojeho Knjeza hani; Wón njewuznawa, zo je so wón woprawdźe z čłowjekom stał? 10 Štóž pak to njepraji, tón zaprěwa jeho woprawdźe a je w smjerći. Ale dla mjenow tych, kotřiž to činja, dokelž su njewěriwi, njemějach to za přihódne, ju wam pisać. 11 Haj, Božo zapasu, zo bych wot nich naspomnił, doniž so njewobroća k wěrnej wěrje do Chrystusoweho ćerpjenja, štož je naše horjestawanje. 12 Nichtó njesmě sebje samoho zamylić; Ći, kiž su w njebjesach, runje tak krasni jandźeljo a wjerchojo, hač njewidźomne abo njewidźomne, jeli do kreje wěrja, budu so jim k zatamanju zasudźić. 13 Štóž zamóže to přijimać, tón je přijimuje. Nichtó nima so wot swojeho stejišća a swojeho stawa na swěće nabubnić: to, štož je wšej jeho wěrje a jeho lubosći hódne, kotremuž ničo preferować njeje. 14 Wobmysliće pak, daß die, die anderer Meinung sind als wir, was die Gnade Jezus Christi betrifft, die zu uns gekommen ist, wie sehr sie dem Plan Gottes widersprechen. 15 njestaraja so wo lubosć k blišemu, wo wudowy, bjeznadźijnych a potłóčowanych. Wjazany abo swobodny, hłódny abo lačny. 16 Wy wzdaće so eucharistije a zjawnych zarjadow; dokelž njewuznawaja, zo je eucharistija mjaso našeho Wumóžnika Jezusa Chrystusa; Kiž je za naše hrěchi ćerpjeł a kotrež je nan swojeje dobroty z mortwych zbudźił.