List Ignaciju Polykarp
na
KAPITEL 1 1 Ignacij, kotryž mjenuje so tež Theophorus, na Polykarp, biskop cyrkwje Smyrna; Dohladowar, ale sam přewidźany wot Boha, Wótca, a Knjeza Jezusa Chrystusa: wšitko zbožo. 2 Dokelž sy póznał, zo by twój zmysł za Boha takrjec na njeznjesliwej skale wotpočował; Dźakuju so z cyłej wutrobu, zo su mje za hódneho namakali, twoje žohnowane wobličo hladać, w kotrymž bych so přeco w Bohu wjeselił. 3 Tehodla će přichilu z Božej hnadu, z kotrejž sy zdrasćena, kroču doprědka a napominam wšitkich druhich, zo bychu zdokonjeli. 4 Wobchowaj swoje městno ze wšej starosću ćěła a ducha: Prócuj so, jednotu zachować, hač njeje ničo lěpše. Wunjes wšitkich čłowjekow, kaž Knjez će znjese. 5 Podpěraj wšitke w lubosći, kaž tež ty. Hrjadki bjez přestaća, prošu wo wjace zrozumjenja, hač sy hižo maš. Budź stražliwy a dźerž swojeho ducha přeco wotućeny. 6 Rěč ke kóždemu, kaž Bóh tebi to wukmanja. Wunošuj słabosće wšitkich, kaž dospołny wojowar; Hdźež je dźěło wulke, je dobytk wo tak wjetši. 7 Hdyž dobrych wučomnikow lubuješ, kajki je to dźak? Ale podćisń sej radšo złósće, kiž su miłe. 8 Nic kóžda rana so ze samsnym plestrom wuhoji; hdyž su přistupy chorosće mócne, tak změń je z miłymi srědkami; njech je we wšěm mudry kaž had, ale njestrašny kaž hołb. 9 Tehodla sy z mjasa a ducha zestajeny; Zo by wěcy změnił, kiž so před twojim wobličom jewja. 10 A štož nastupa, kotrež njebudu widźane, tak modl so k Bohu, zo by ći wón zjewjeny był, zo njeby ći na ničim falowało, ale na wšěch darach bohate było. 11 Časow žadaja sej, kak lotsojo wětry; a štóž so do wichora ćisnje, wućek, hdźež chce być; Zo by k Bohu dóńć móhł. 12 Budź strózby kaž wojowar Boži: Króna, kotraž so tebi poskića, je njesmjertnosć a wěčne žiwjenje. Wo čimž sy tež dospołnje přeswědčeny. Ja chcu być twój rukwnik we wšitkich wěcach a moja cwólba, kotruž sy lubowała. 13 njedaj so mylić, kotrež so nahladnosće hódnje zdadźa, ale druhe wučby wučić. Stań kruty a njepohibliwy, kaž naow, hdyž do njeho dyriš. 14 je to róla zmužiteho wojowarja, zranjena a tola přewinjena być. Wosebje pak dyrbimy božedla wšitko znjesć, zo by to z nami znjesł. 15 budź kóždy dźeń lěpši hač druhi: Wobhladuj časy; a wočakuj jeho, kiž je nade wšěmi časami nadobny, wěčny, njewidźomny, hdyž tež našedla widźomny sčinił: njezapřimliwje a njepřewinjomny, tola za nas ćerpjenja podćisnjeny; Wšitke móžne puće k našemu wuchowanju znjesć. KAPITEL 2 1 Wudowy nimaja so zanjechać, ale ty sy po Bohu, swojim zastaraćelu. 2 Ničo njestanje so bjez twojeje wědy a twoje přihłosowanje; Tež nječiniš ničo druhe hač po Božej woli; Kaž ty to tež činiš, ze wšej wobstajnosću. 3 Laßt swoje zhromadźizny dospołniše być, wobhońće so wšitcy z mjenom. 4 njepřewidźi muži a móška; Njech so tež njenaduwaja, ale wone maja so ćim bóle krasnosći Božej podćisnyć, zo bychu wot njeho lěpšu swobodu dóstali.
5 nimaće přeće měć, na kóšty powšitkownosće pušćić, zo njebychu njewólnicy swójskich požadosćow byli. 6 ćěkaj před złymi wuměłstwami; Abo lěpje prajene, njenasudźće je. 7 Praj mojim sotram, zo Bychu Knjeza lubowali. A ze swójskimi mužemi spokojom być, w mjasu tak tež w duchu. 8 Napomina tež mojich bratrow w mjenje Jezusa Chrystusa, zo bychu swoje žony lubowali, kaž Knjez, cyrkej. 9 Hdyž móže něchtó knježny wostać, k česći mjasa Chrystusa, tak wostanje wón, bjeztoho zo by so chwalił; Hdyž pak so wón chwali, je wón zničeny. A jeli chce wjace kedźbnosće namakać hač biskop, je skaženy. 10 wšěch, kotřiž su woženjeni, hač mužojo abo žony, přińdu z přihłosowanjom biskopa hromadźe, zo by so jich mandźelstwo po pobožnosći stało, a nic w žadosći. 11 Wšitko stanu so k Božej česći. 12 Słuchajće na biskopa, zo by tež Bóh na was słuchał. Moja duša je wěstota za tych, kotřiž so swojemu biskopej podrjaduja, ze swojimi presbyterami a diakonami. A njech je mój podźěl hromadźe z tym swojimi w Bohu. 13 Dźěła mjez sobu; wadźi so mjez sobu, běžće hromadźe, ćerpiće mjez sobu; Spiće hromadźe a stańće hromadźe; Jako zarjadnik a přisydnik a słužownik Boži. 14 dobroty tomu, pod kotrymž wojujeće a wo kotruž wašu mzdu přijimaće. Nichtó z was njesmě so jako dezerter namakać; Ale waša křćeńca wostanu kaž waše brónje; Twoja wěra kaž twój nahłownik; Twoja lubosć k blišemu, kaž twój specialit; Twoja sćerpnosć, kaž twoje cyłe brónidło. 15 swojich skutkow dyrbi waš obhut być, zo byšće přiměrjenu mzdu dóstali. Budźće tuž surowy napřećo druhemu w miłej mysličce, kaž Bóh přećiwo wam je. 16 Njech mje njech wjeselo na tebi ma we wšitkich wěcach. KAPITEL 3 1 Štož nětk cyrkej Antiochije w Syriskej nastupa, tak je to, kaž so mi praješe, přez waše modlitwy; Ja sym tež wo tak bóle troštowany a bjez starosćow w Bohu był; Hdyž tak je, zo přez ćerpjenje k Bohu přińdu; Zo bych přez waše modlitwy z Chrystusom Chrystusowy był. 2 budźe jara so hodźace, o najhódniši polykarp, wučitanu radu zwołać a někoho wolić, kotrehož wosebje lubuješ a kiž je sćerpny w dźěle. zo by pósłany Boži był; A zo by wón, hdyž do Syriskeje dźe, přestanje k chwalbje Chrystusa překrasnjeny. 3 Křesćan nima móc swojich samych, ale dyrbi přeco Muße měć, zo by Bohu słužił. Tuta skutk pak je Boža kaž tež waša skutk, hdyž dokonjana budźeće dokonjana. 4 Přetož ja dowěrju do Božeje hnady, zo byšće hotowi byli ke kóždemu dobremu skutkej, kotryž wam w KNJEZU cituja. 5 Dokelž znaju nětko twoju sprawnu přichilnosć k wěrnosći, sym će přez tute krótke listy napominał. 6 Dokelž pak njemóžach na wšě cyrkwje pisać, dokelž nadobo wot Troasa do Neapolisa płachtakach; přetož tajka je kaznja tych, kotrymž sym podćisnjena; Pisajće wy wosadźe, kiž su wam bliscy, jako bychu we woli Božej podate byli, zo bychu tež woni na samsne wašnje jednali. 7 tych, kotřiž su k tomu kmani, maja posołow pósłać; A te zbytne dyrbja swoje listy pósłać přez tych, kiž so wot was sćele, zo byšće překrasnjeni byli hač do wšeje wěčnosće, kotrychž so dostojnje budźće. 8 Strowju wšitkich z mjenom, wosebje žona epitropusa ze wšěm swojim domom a swojimi dźěćimi. Strowju Attalusa, mojeho lubowaneho. 9 Strowju toho, kiž by za hódneho był, wot was do Syriskeje pósłany. Hnada je přeco z nim a z Polykarpom, kiž jeho wusyła. 10 Přeju wam wšěm zbožu w našim Bohu, Jezus Chrystus. W tych wostanu, w jednoće a ze škitom Boha. 11 Strowju Alke, swojeho lubowaneho. Budź žiwy w Knjezu.