Zefanja KAPITEL 1 1 Słowo KNJEZA, kiž w Cefanje zeńdźe, synej Kuschisej, synej Gedaljasej, synej Amariasej, synej Hiskiasej, w dnjach Josiasa, syna Amonsa, krala Judy. 2 Chcu wšitko česćić z kraja, praji KNJEZ. 3 Budu čłowjek a zwěrjo jěsć. Ja budu ptački njebja a ryby morja a kopolaki ze złymi jěsć. A ja chcu ludźom wutupić z kraja, praji knjez. 4 A ja chcu swoju ruku wupřestrěć přez Judu a přez wšitkich wobydlerjow Jerusalema. A budu zbytk baala wot toho městna wotrězać a mjeno Chemarima z měšnikami. 5 A ći, kiž so wojerske črjódźe njebjes na třěchach domow zaspěwaju; a ći, kotřiž so k bojam a na KNJEZA přisahaja, a kotřiž na Malcham přisahaja; 6 A ći, kotřiž so wot KNJEZA wotwobroćeja; A ći, kiž KNJEZA pytali njejsu a so za nim prašeli njejsu. 7 Mjelčo před Bohom, Knjezom, přetož dźeń KNJEZA je bliski; přetož KNJEZ JE PŘIHOTOWAŁ WOPOR, wón je swojich hosći přikazał. 8 A stanje so na dnju wopora KNJEZA: Ja budu ja wjerchow a dźěći krala a wšitcy, kiž su ze spodźiwnymi šatami woblěkani, chłostać. 9 Na samsnym dnju budu tež wšitkich chłostać, kotřiž na próh skakaja a domy swojich knjezow z namocu a jebanjom pjelnja. 10 A stanje so na wonym dnju, praji knjez, zo zaklinči wukřik z rybjacych wrotow a hołk a tołk z druheho a wulke pazorki hórkow. 11 Bježmin, wy wobydlerjo Makteša, přetož wšitcy překupcy su ćeknjeni; Wšitcy, kiž slěbro noša, so wutupja. 12 A w tym času so stanje: Ja budu Jerusalem ze swěčkami přepytać a mužow chłostać, kotřiž su so na swojich droždźach zasydlili, kiž w swojej wutrobje praja: Knjez njebudźe ničo dobreho činić, ani budźe złe činić. 13 Tehodla budu jich kubła k powodźenju a jich domy k zapustnjenju, a wone budu tež domy twarić, wone pak njewobydla; A woni dyrbja winicy sadźeć, ale nic wino pić. 14 Wulki dźeń KNJEZA je bliski, wón je bliski a chwata mócny, tež hłós dnja KNJEZA; mócny budźe tam hórko rjejić. 15 Tutón dźeń je dźeń hněwa, dźeń tyšnosće a tyšnosće, dźeń zapusćiny a zapusćinjenja, dźeń ćmy a ćmy, dźeń mróčelow a husteje ćmy. 16 dźeń pozawny a alarma přećiwo wobhrodźenym městam a přećiwo wysokim wěžam.
17 A ja chcu tyšnosć wo ludźoch přinjesć, zo woni chodźa kaž slepi, dokelž su hrěšili přećiwo KNJEZAM, a jich krej budźe so přelata kaž proch a jich mjaso kaž hnój. 18 Ani jich slěbro ani jich złoto njebudźeće na dnju hněwa KNJEZA wumóc móc. Ale cyły kraj pak budźe wot wohenja swojeje žarliwosće zahubjeny, přetož wón budźe wšitkich zničić, kotřiž w kraju bydla. KAPITEL 2 1 Hromadźće so, haj, zhromadźće so, o narod, kiž njejsće witani; 2 Mandźelstwo wunjese so rada, prjedy hač dźeń kaž spreu zańdźe, prjedy hač šwre hněw KNJEZA nad wami přińdźe, prjedy hač dźeń hněwa knjeza nad wami přińdźe. 3 Pytajće KNJEZA, wšitcy wy miłi na zemi, kotřiž sće jeho sud skutkowali; Pytajće prawdosć, mějće za miłosću: Derjeměće potajeni na dnju hněwa Knjeza. 4 Přetož Gaza budźe wopušćeny a Aschkelon zapusćenje, a woni budu Aschdod připołdnju wuhnać, a Ekron budźe so wutupić. 5 Běda wobydlerjam mórskeho pobrjoha, ludej Cherethiten! Słowo KNJEZA je přećiwo tebi; O Kanaan, kraj filistow, chcu će zničić, zo njeby hižo žanoho wobydlerja było. 6 A mórski pobrjóh budźe bydlenja a hěty za pastyrjow a hródźe za stadła. 7 A pobrjóh budźe za zbytk domu Judy. Woni budu so wot toho zežiwjeć, a w domach Aschkelona budu so wječor złožić, přetož KNJEZ, jich Bóh, budźe jich wopytać a jich jatbu wotpokazać. 8 Ich habe die Schmach Moabs vernommen und die Schmähungen der Söhne Ammons, daß sie mein Volk geschmsäht und sich an ihrer Grenze verherrlicht haben. 9 Tehodla, tak wěrne sym žiwy, praji KNJEZ Cebaot, Bóh Israela: Zawěrnje, Moab budźe kaž Sodom a dźěći Ammons kaž Gomorra, haj, plahowanje kopřiwow a selowych jamow a wěčne zapusćenje. 10 To změja na swoju hordosć, dokelž su so sławili přećiwo ludej KNJEZA Cebaota. 11 Knjez budźe hrózbny k nim, přetož wón budźe wšitkich bohow zemje wuhłódnić. A ludźo budu so k njemu modlić, kóždy ze swojeho městna, haj wšitke kupy pohanow. 12 Tež wy Etiopierojo, budźeće přez mój mječ morjeni. 13 A wón budźe swoju ruku do sewjera wupřestrěć a Asyriskej zničić. A stanje so niniwa k pusćinje činić a sucho kaž dźiwizna. 14 A stadła budu so wosrjedź njeje złožić, wšitke zwěrjata narodow, a kaž kormoran kaž tež