Markos İncili BÖLÜM 1 1 Tanrı'nın Oğlu İsa Mesih'in müjdesinin başlangıcı; 2 Peygamberlerin yazdığı gibi: "İşte, önünden habercimi gönderiyorum; o, senin yolunu hazırlayacak." 3 Çölde birinin haykırışı: "Rabbin yolunu hazırlayın, patikalarını düzeltin." 4 Yahya çölde vaftiz ediyor ve günahların bağışlanması için tövbe vaftizini duyuruyordu. 5 Ve Yahudiye ülkesinin tamamı ve Yeruşalim halkı ona çıktılar ve hepsi günahlarını itiraf ederek Ürdün Irmağı'nda onun tarafından vaftiz edildiler. 6 Ve Yahya deve tüyünden giyinmişti, ve beline deriden bir kuşak dolamıştı; ve çekirge ve yaban balı yiyordu; 7 Ve şöyle vaaz etti: Benden sonra benden daha güçlü biri geliyor, eğilip de O'nun ayakkabılarının bağını çözmeye layık değilim. 8 Ben sizi suyla vaftiz ettim; fakat O sizi Kutsal Ruh'la vaftiz edecektir. 9 Ve o günlerde İsa, Celile'nin Nasıra kentinden geldi ve Ürdün'de Yahya tarafından vaftiz edildi. 10 Ve hemen sudan çıkınca, göklerin açıldığını ve Ruh'un güvercin gibi üzerine indiğini gördü. 11 Ve gökten bir ses geldi: Sen benim sevgili Oğlumsun, senden hoşnudum. 12 Ve Ruh onu hemen çöle sürdü. 13 Ve orada, kırk gün çölde kaldı, Şeytan tarafından denendi; ve vahşi hayvanlarla beraberdi; ve melekler ona hizmet ettiler. 14 Yahya hapsedildikten sonra İsa, Tanrı'nın egemenliğinin müjdesini duyurarak Celile'ye geldi. 15 Ve dediler: Zaman doldu, Tanrı'nın egemenliği yaklaştı. Tövbe edin ve İncil'e inanın. 16 İsa Celile Denizi'nin kıyısında yürürken, Simun ile kardeşi Andreas'ın denize ağ attıklarını gördü. Çünkü onlar balıkçıydı. 17 İsa onlara, " Ardımdan gelin, sizi insan tutan balıkçılar yapacağım" dedi. 18 Ve hemen ağlarını bırakıp O'nun ardından gittiler. 19 Oradan biraz daha uzaklaşınca, Zebedi'nin oğlu Yakup'la kardeşi Yuhanna'yı gördü; onlar da gemide ağlarını onarıyorlardı. 20 Ve hemen onları çağırdı; ve babaları Zebedi'yi ücretli hizmetçilerle birlikte gemide bırakıp, onun ardından gittiler. 21 Ve Kefarnahum'a girdiler; ve hemen Sebt günü havraya girip öğretmeye başladı. 22 Ve onun öğretisine şaştılar; çünkü onlara, yazıcılar gibi değil, yetkili biri gibi öğretiyordu. 23 Ve onların havrasında murdar ruhlu bir adam vardı; ve bağırdı: 24 Şöyle dediler: Bırak bizi, ey Nasıralı İsa, seninle ne işimiz var? Bizi yok etmeye mi geldin? Senin kim olduğunu biliyorum, Tanrı'nın Kutsalı. 25 İsa onu azarlayarak, " Sus, ve ondan çık" dedi. 26 Ve murdar ruh onu parçalayıp yüksek sesle bağırınca, ondan çıktı. 27 Hepsi de hayret içinde kaldılar; öyle ki, birbirlerine, "Bu ne biçim şey? Bu ne yeni öğreti?" diye soruyorlardı. Çünkü
o, murdar ruhlara bile yetkiyle emrediyor, onlar da itaat ediyorlar. 28 Ve ünü hemen Celile çevresindeki bütün bölgeye yayıldı. 29 Ve hemen havradan çıkıp Yakup ve Yuhanna'yla birlikte Simun ve Andreas'ın evine girdiler. 30 Fakat Simun'un karısının annesi ateşten hastaydı ve hemen ona durumu anlattılar. 31 Ve gelip elinden tuttu, kaldırdı; ve ateşi hemen düştü, ve onlara hizmet etmeye başladı. 32 Akşamleyin güneş batınca, bütün hastaları ve cinli olanları kendisine getirdiler. 33 Ve bütün şehir kapının önünde toplanmıştı. 34 Ve çeşitli hastalıklara yakalanmış olan birçok kimseyi iyileştirdi, birçok cini kovdu; cinlerin konuşmasına izin vermedi, çünkü onlar kendisini tanıyorlardı. 35 Sabahleyin, gün doğmadan epey önce kalkıp dışarı çıktı, ıssız bir yere çekildi ve orada dua etti. 36 Ve Simun ve onunla beraber olanlar da onun ardından gittiler. 37 Onu bulduklarında, "Bütün adamlar seni arıyor" dediler. "Yakınlardaki kentlere de gidelim, orada da vaaz edeyim" dedi . "Çünkü ben de bunun için çıktım." 39 Ve bütün Celile'deki havralarda vaaz ediyor ve cinleri kovuyordu. 40 Ve ona yalvararak bir cüzamlı geldi, diz çöküp, "Eğer istersen beni temizleyebilirsin" dedi. 41 İsa ise acıyarak elini uzattı, ona dokundu ve, " İstiyorum, temiz ol" dedi. 42 Ve konuşmasını bitirir bitirmez, cüzam ondan hemen gitti ve temizlendi. 43 Ve ona kesin bir emir verdi ve onu hemen gönderdi; 44 Ona dedi: " Sakın kimseye bir şey söyleme; git, kendini kâhine göster ve Musa'nın emrettiği şeyleri onlara bir tanıklık olsun diye, temizliğin için sun." 45 Fakat İsa dışarı çıktı ve bunu çokça duyurmaya ve yaymaya başladı; öyle ki, İsa artık şehre açıkça giremez oldu; ıssız yerlerde bulunuyordu. İnsanlar her taraftan kendisine geliyorlardı. BÖLÜM 2 1 Ve birkaç gün sonra tekrar Kefarnahum'a girdi; ve evde olduğu duyuldu. 2 Ve hemen birçokları toplandı; öyle ki, onları kabul edecek yer yoktu, hatta kapının önünde bile yer yoktu. İsa onlara sözü vaaz ediyordu. 3 Ve dört kişinin taşıdığı felçli bir adamı getirerek yanına geldiler. 4 Ve kalabalıktan dolayı yanına yaklaşamadıkları için, bulunduğu yerin damını açtılar; damı kırdıktan sonra, felçlinin üzerinde yattığı yatağı aşağı indirdiler. 5 İsa onların imanını görünce felçliye, " Oğlum, günahların bağışlandı" dedi. 6 Fakat orada oturan bazı kâtipler yüreklerinden şöyle düşünüyorlardı: 7 Bu adam neden böyle küfürler ediyor? Günahları ancak Tanrı bağışlayabilir mi? 8 İsa onların kendi içlerinde böyle düşündüklerini ruhunda hemen anlayınca, onlara dedi: Niçin yüreğinizde böyle şeyler düşünüyorsunuz? 9 Felçliye, "Günahların bağışlandı" demek mi daha kolaydır, yoksa, "Kalk, yatağını topla, yürü" demek mi?