Galatyalılar BÖLÜM 1 1 Pavlus, insanlardan veya insan aracılığıyla değil, İsa Mesih ve onu ölümden dirilten Tanrı Baba aracılığıyla gönderilen bir elçidir;) 2 Ve benimle beraber olan bütün kardeşlerden Galatya kiliselerine: 3 Tanrı Baba'dan ve Rabbimiz İsa Mesih'ten size lütuf ve esenlik olsun. 4 Tanrı ve Babamızın isteğine göre, günahlarımız için kendini feda etti ve bizi bu kötü çağdan kurtardı. 5 O'na sonsuzluklar boyunca yücelik olsun. Amin. 6 Sizi Mesih'in lütfuna çağırandan bu kadar çabuk başka bir müjdeye dönmenize şaşıyorum. 7 Bu başka bir şey değildir; fakat sizi rahatsız eden ve Mesih'in müjdesini çarpıtmak isteyenler var. 8 Fakat biz veya gökten bir melek, size bildirdiğimiz müjdeden farklı bir müjde bildirirse, lanet olsun ona. 9 Daha önce söylediğimizi şimdi yine söylüyorum: Eğer bir kimse size kabul ettiğiniz müjdeye aykırı bir müjde vaaz ederse, ona lanet olsun. 10 Çünkü ben şimdi insanları mı, yoksa Tanrı'yı mı ikna etmeye çalışıyorum? Yoksa insanları hoşnut etmeye mi çalışıyorum? Eğer hâlâ insanları hoşnut etseydim, Mesih'in hizmetkârı olmazdım. 11 Fakat kardeşlerim, size bildiriyorum ki, benim tarafımdan duyurulan İncil insana göre değildir. 12 Çünkü ben bunu insandan almadım, ayrıca öğretilmedim de; ancak İsa Mesih'in vahyiyle oldu. 13 Çünkü bir zamanlar Yahudi dininde nasıl yaşadığımı duydunuz; Tanrı'nın kilisesine ölçüsüzce zulmettim ve onu harap ettim. 14 Ve Yahudi dininde, kendi milletimdeki yaşıtlarımdan birçoğundan daha üstündüm; atalarımın geleneklerine daha da bağlıydım. 15 Fakat beni annemin rahminden ayırıp lütfuyla çağıran Tanrı, dilediği zaman, 16 Oğlunu bende açığa çıkarmak için, O'nu uluslar arasında vaaz edeyim diye; hemen et ve kanla görüşmedim. 17 Ben de benden önce gelen resullerin yanına, Yeruşalim'e çıkmadım; fakat Arabistan'a gittim ve tekrar Şam'a döndüm. 18 Üç yıl sonra Petrus'un yanına Yeruşalim'e çıktım ve on beş gün onun yanında kaldım. 19 Fakat resullerden hiçbirini görmedim; yalnız Rabbin kardeşi Yakup'u gördüm. 20 Şimdi size yazdığım şeyleri Tanrı önünde yalanlamıyorum. 21 Daha sonra Suriye ve Kilikya bölgelerine geldim; 22 Ve Mesih'te olan Yahudiye kiliselerine şahsen bilinmiyordu. 23 Fakat onlar yalnız şunu duymuşlardı: Geçmişte bizi zulmeden adam, bir zamanlar yıktığı imanı şimdi yayıyor. 24 Ve bende Allah'ı yücelttiler. BÖLÜM 2 1 On dört yıl sonra Barnabas'la birlikte yine Yeruşalim'e çıktım, Titus'u da yanıma aldım.
2 Ve ben vahiy yoluyla çıktım ve Milletler arasında vaaz ettiğim müjdeyi onlara bildirdim, fakat saygın olanlara gizlice bildirdim; böylece boşuna kaçmayayım, ya da kaçmış olmayayım diye. 3 Fakat benimle birlikte olan Titus, Yunanlı olduğundan, sünnet olmaya zorlanmadı. 4 Ve bu, Mesih İsa'da sahip olduğumuz özgürlüğümüzü gizlice gözetlemek ve bizi köleleştirmek için, farkında olmadan içeri sokulan sahte kardeşler yüzündendir. 5 Biz onlara bir an bile boyun eğmedik; ta ki, müjdenin gerçeği aranızda devam etsin. 6 Fakat bunlardan bir şeye benzeyenler (her ne iseler benim için önemli değil; Tanrı hiçbir kimsenin kişiliğini kabul etmez.) bana hiçbir şey katmadılar. 7 Fakat tam tersine, sünnetsizlerin müjdesinin bana, sünnetlilerin müjdesinin de Petrus'a emanet edildiğini gördüklerinde; 8 (Çünkü sünnetlilerin elçiliğine Petrus'ta etkili bir biçimde hizmet eden, aynı şekilde Milletlere karşı da bende etkili oldu.) 9 Ve sütunlar gibi görünen Yakup, Kefas ve Yuhanna, bana verilen lütfu anlayınca, bana ve Barnaba'ya paydaşlık sağ ellerini uzattılar; öyle ki, biz uluslara gidelim, onlar da sünnetlilere. 10 Yalnız onlar, yoksulları hatırlamamızı isterlerdi; ben de aynısını yapmayı istiyordum. 11 Fakat Petrus Antakya'ya gelince, kınanması gereken biri olduğu için yüzüne karşı koydum. 12 Çünkü Yakup'un yanından gelenlerden bazıları gelmeden önce, kendisi Yahudi olmayanlarla birlikte yemek yiyordu. Ama onlar gelince, sünnetli olanlardan korkarak çekildi ve onlardan ayrıldı. 13 Öteki Yahudiler de onunla birlikte aynı şekilde hile yaptılar; öyle ki Barnabas bile onların hilelerine kapıldı. 14 Fakat onların İncil'in gerçeğine göre doğru bir biçimde yürümediklerini görünce hepsinin önünde Petrus'a şöyle dedim: Eğer sen Yahudi olduğun halde, Yahudiler gibi değil de, ulusların yaşam biçimine göre yaşıyorsan, neden ulusların Yahudiler gibi yaşamasını zorluyorsun? 15 Bizler, doğamız gereği Yahudiyiz, ulusların günahkârları değiliz. 16 İnsanın Kutsal Yasa'nın işleriyle değil, İsa Mesih'e olan imanla aklandığını bildiğimizden, biz de Mesih'e iman ettik ki, Kutsal Yasa'nın işleriyle değil, Mesih'e olan imanla aklanalım. Çünkü Kutsal Yasa'nın işleriyle hiçbir insan aklanmayacaktır. 17 Fakat Mesih aracılığıyla aklanmayı ararken kendimiz de günahkâr çıkarsak, Mesih günahın hizmetkârı mı olur? Hay Allah! 18 Çünkü yıktığım şeyleri yeniden kurarsam, kendimi suçlu çıkarırım. 19 Çünkü ben, Tanrı için yaşamak üzere, Kutsal Yasa aracılığıyla Kutsal Yasa'ya öldüm. 20 Mesih'le birlikte çarmıha gerildim. Artık ben yaşamıyorum, Mesih bende yaşıyor. Şimdi bedende yaşadığım yaşamı ise beni seven ve benim için kendini veren Tanrı Oğlu'na olan imanla sürdürüyorum. 21 Tanrı'nın lütfunu boşa çıkarmıyorum. Çünkü eğer doğruluk yasa aracılığıyla gelirse, o zaman Mesih boşuna ölmüş olur.