2 Samuel BÖLÜM 1 1 Saul'un ölümünden sonra, Davut Amalekliler'i bozguna uğratmaktan döndükten sonra, Ziklag'da iki gün kaldı. 2 Üçüncü gün, işte, Saul'un yanından, giysileri yırtık, başı toprak içinde bir adam çıktı. Ve Davut'un yanına gelince yere kapanıp eğildi. 3 Ve Davut ona dedi: Nereden geliyorsun? Ve ona dedi: İsrail ordugâhından kurtuldum. 4 Ve Davut ona dedi: İşler nasıl gitti? Sana yalvarırım, bana söyle. Ve o cevap verdi: Halk savaştan kaçtı ve halkın çoğu da düştü ve öldü; ve Saul ve oğlu Yonatan da öldü. 5 Davut, kendisine haber veren gence, "Saul'la oğlu Yonatan'ın öldüğünü nereden biliyorsun?" diye sordu. 6 Ve ona bunu anlatan genç adam dedi: Ben tesadüfen Gilboa dağında Saul'un mızrağına dayandığını gördüm; ve işte, arabalar ve atlılar onu takip ediyorlardı. 7 Ve arkasına baktığında beni gördü ve bana seslendi. Ve ben, İşte buradayım, diye cevap verdim. 8 Ve bana dedi: Sen kimsin? Ve ben ona cevap verdim: Ben bir Amalekliyim. 9 Bana yine dedi: Yalvarırım, üzerime dikil ve beni öldür; çünkü sıkıntı bana geldi, çünkü hayatım hâlâ içimde bütün. 10 Bunun üzerine onun üzerine çıktım ve onu öldürdüm; çünkü düştükten sonra yaşayamayacağından emindim. Başındaki tacı ve kolundaki bileziği aldım ve onları buraya efendime getirdim. 11 Bunun üzerine Davut, giysilerini tutup yırttı; aynı şekilde, onunla beraber olan bütün adamlar da öyle yaptılar. 12 Ve Saul için, ve oğlu Yonatan için, ve RAB'bin halkı için, ve İsrail evi için yas tuttular, ve ağladılar, ve akşama kadar oruç tuttular; çünkü onlar kılıçtan geçirilmişlerdi. 13 Ve Davut kendisine anlatan gence sordu: Neredensin? Ve o cevap verdi: Ben bir yabancının, bir Amaleklinin oğluyum. 14 Davut ona, "RAB'bin meshedilmişini yok etmek için elini uzatmaktan nasıl korkmadın?" diye sordu. 15 Ve Davut gençlerden birini çağırıp dedi: Yaklaş, ve ona saldır. Ve onu vurdu, o da öldü. 16 Davut ona dedi: "Kanın senin başına olsun; çünkü ağzın sana karşı tanıklık etti: 'RAB'bin meshedilmişini öldürdüm' dedi." 17 Davut da Saul ve oğlu Yonatan için şu ağıtı yaktı: 18 (Ayrıca Yahuda oğullarına yay kullanmayı öğretmelerini buyurdu; işte, Yaşar kitabında yazılıdır.) 19 İsrail'in güzelliği senin yüksek yerlerinde öldürüldü; güçlüler nasıl da düştü! 20 Bunu Gat'ta söylemeyin, Askelon sokaklarında duyurmayın; yoksa Filistlilerin kızları sevinebilir, sünnetsizlerin kızları zafer kazanabilir. 21 Ey Gilboa dağları, üzerinize ne çiğ ne de yağmur düşmesin, ne de adak tarlaları olsun. Çünkü orada yiğitlerin kalkanı, Saul'un kalkanı, sanki yağ sürülmemiş gibi, alçakça fırlatılıp atıldı. 22 Öldürülenlerin kanından, yiğitlerin yağlarından, Yonatan'ın yayı geri dönmedi, Saul'un kılıcı da boş dönmedi.
23 Saul ve Yonatan yaşamları boyunca sevimli ve hoşlardı, ölümleri sırasında da birbirlerinden ayrılmadılar; kartallardan daha çevik, aslanlardan daha güçlüydüler. 24 Ey İsrail kızları, sizi kırmızıya boyayan, daha başka süsler giydiren, giysilerinize altın süsler takan Saul için ağlayın. 25 Savaşta güçlüler nasıl da düştüler! Ey Yonatan, sen yüksek yerlerinde öldürüldün. 26 Kardeşim Yonatan, senin için üzülüyorum; bana karşı çok nazik oldun; bana olan sevgin, kadın sevgisinden çok daha harikaydı. 27 Güçlüler nasıl düştü, savaş silahları nasıl yok oldu! BÖLÜM 2 1 Ve bundan sonra vaki oldu ki, Davut RAB'be sordu: Yahuda'nın herhangi bir şehrine çıkayım mı? Ve RAB ona dedi: Çık. Ve Davut dedi: Nereye çıkayım? Ve dedi: Hebron'a. 2 Bunun üzerine Davut oraya çıktı; iki karısı da vardı: Yizreelli Ahinoam ve Karmelitli Nabal'ın karısı Abigail. 3 Davut, beraberindeki adamlarını, her birini ev halkıyla birlikte, yanına aldı ve Hebron kentlerinde oturdu. 4 Ve Yahuda adamları gelip orada Davut'u Yahuda evi üzerine kral olarak meshettiler. Ve Davut'a bildirip dediler ki, Saul'u gömenler Yabeş-gilead adamlarıydı. 5 Davut da Yabeş-gileadlılara elçiler gönderip onlara, "RAB sizi kutsasın! Efendiniz Saul'a bu iyiliği yapıp onu gömdüğünüz için" dedi. 6 Ve şimdi RAB size iyilik ve doğruluk gösterdi; ve ben de size bu iyiliği ödeyeceğim, çünkü bu şeyi yaptınız. 7 Şimdi ellerinizin kuvvetlenmesini ve yiğit olmanızı rica ediyorum. Çünkü efendiniz Saul öldü. Yahuda halkı da beni kendilerine kral olarak meshetti. 8 Fakat Saul'un ordusunun başbuğu Ner oğlu Abner, Saul'un oğlu İşboşet'i alıp Mahanaim'e götürdü; 9 Ve onu Gilead'ın, Aşurlular'ın, Yizreel'in, Efrayim'in, Benyamin'in ve bütün İsrail'in üzerine kral yaptı. 10 Saul'un oğlu İşboşet İsrail'e krallık etmeye başladığında kırk yaşındaydı ve iki yıl krallık yaptı. Fakat Yahuda halkı Davut'u izledi. 11 Davut'un Yahuda halkı üzerinde Hebron'da krallık yaptığı süre yedi yıl altı ay sürdü. 12 Ner oğlu Abner ile Saul oğlu İşboşet'in hizmetkârları Mahanaim'den Gibeon'a çıktılar. 13 Ve Seruya oğlu Yoab ile Davut'un kulları dışarı çıkıp Gibeon havuzunun başında toplandılar; biri havuzun bir yanında, öbürü de öbür yanında oturdular. 14 Ve Abner Yoab'a dedi: Hadi gençler kalksınlar, bizim önümüzde oynasınlar. Ve Yoab dedi: Hadi kalksınlar. 15 Sonra Saul oğlu İşboşet'e ait Benyamin'den on iki kişi ve Davut'un hizmetkârlarından on iki kişi kalkıp sayıya göre geçtiler. 16 Ve her biri diğerinin başından tutup kılıcını diğerinin böğrüne sapladı; böylece hep birlikte yere düştüler; bundan dolayı o yer Gibeon'da olan Helkat-hazzurim adını aldı. 17 Ve o gün çok çetin bir savaş oldu; ve Abner ve İsrailliler, Davut'un kulları önünde yenildi. 18 Ve orada Seruya'nın üç oğlu vardı: Yoab, Abişay ve Asahel. Asahel yabanıl bir ceylan gibi çevikti. 19 Ve Asahel Abner'in ardından gitti; ve giderken Abner'i izlerken ne sağa ne de sola sapmadı.