Skip to main content

The Book of Prophet Habakkuk-Thai

Page 1

ฮาบากุก บทที่ 1 1 ภาระซึ่งผู้เผยพระวจนะฮาบากุกได้เห็น 2 ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์จะร้องไห้นานเท่าใดและพระองค์จะไม่ทรงฟัง! แม้จะร้องทูลต่อเจ้าด้วยความทารุณ และเจ้าจะไม่ช่วยให้รอด! 3 เหตุใดพระองค์ทรงสําแดงความชั่วช้าแก่ข้าพระองค์ และทรงให้ข้าพระองค์เห็นความคับแค้นใจ? เพราะว่าการทําลายล้างและความรุนแรงอยู่ ตรงหน้าฉัน และมีสิ่งที่ทําให้การวิวาทและการวิวาทเกิดขึ้น 4 เพราะฉะนั้น พระราชบัญญัติจึงหย่อนยาน และการพิพากษาก็ไม่เคยปรากฏเลย เพราะว่าคนชั่วร้ายล้อมรอบคนชอบธรรม เพราะฉะนั้นการ พิพากษาที่ผิดจึงดําเนินไป 5 จงดูท่ามกลางบรรดาประชาชาติ จงพินิจพิเคราะห์อย่างน่าพิศวง เพราะว่าเราจะทํางานในสมัยของเจ้า ซึ่งเจ้าจะไม่เชื่อ แม้จะเล่าให้เจ้าฟังก็ตาม 6 เพราะดูเถิด เราได้ยกคนเคลเดียขึ้น ประชาชาติที่ขมขื่นและเร่งรีบผู้จะยกทัพไปทั่วแผ่นดิน เพื่อยึดครองที่อาศัยซึ่งไม่ใช่ของพวกเขา 7 เขาเป็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวและน่าสะพรึงกลัว การพิพากษาและศักดิ์ศรีของเขาจะต้องดําเนินไปเอง 8 ม้าของเขาเร็วกว่าเสือดาว และดุร้ายยิ่งกว่าหมาป่ายามเย็น และพลม้าของเขาจะกระจายออกไป และพลม้าของเขาจะมาจากที่ไกล พวกเขาจะบิน ไปเหมือนนกอินทรีที่รีบกิน 9 เขาทั้งหลายจะมาเพื่อความรุนแรง ใบหน้าของเขาจะเงยขึ้นเหมือนลมตะวันออก และเขาจะรวบรวมเชลยอย่างเม็ดทราย 10 พวกเขาจะเยาะเย้ยกษัตริย์ และบรรดาเจ้านายจะดูหมิ่นพวกเขา พวกเขาจะเยาะเย้ยป้อมปราการทุกแห่ง เพราะพวกเขาจะกองฝุ่นและเอาไป 11 แล้วจิตใจของเขาจะเปลี่ยนไป และเขาจะผ่านไปและก่อความขุ่นเคือง โดยมอบอํานาจของเขาไว้กับพระเจ้าของเขา 12 ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ พระองค์ผู้บริสุทธิ์ของข้าพระองค์ พระองค์มิได้ทรงเป็นผู้ทรงเป็นนิตย์หรือ? เราจะไม่ตาย ข้าแต่พระ เจ้า พระองค์ทรงกําหนดพวกเขาไว้เพื่อการพิพากษา ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพ พระองค์ทรงสถาปนาพวกเขาไว้เพื่อการแก้ไข 13 เจ้ามีดวงตาที่บริสุทธิ์ยิ่งกว่ามองดูความชั่ว และไม่อาจมองดูความชั่วช้าได้ ทําไมเจ้าจึงมองดูคนที่ทรยศ และกัดลิ้นของเจ้าเมื่อคนชั่วกลืนกินคนที่ ชอบธรรมมากกว่าเขา? 14 และทําให้มนุษย์เป็นเหมือนปลาในทะเล เหมือนสัตว์เลื้อยคลานที่ไม่มีผู้ปกครองควบคุมมันเลยหรือ? 15 เขาลากมันทั้งหมดไปในทางที่ผิด เขาจับมันด้วยแห และลากมาด้วยลาก ดังนั้นเขาจึงเปรมปรีดิ์และยินดี 16 เพราะฉะนั้น เขาจึงถวายสัตวบูชาแก่อวนของเขา และเผาเครื่องหอมเพื่อลากเขา เพราะส่วนของพวกเขามีไขมันและมีเนื้อมากมาย 17 เพราะฉะนั้น เขาทั้งหลายจะปล่อยอวนของตนให้หมด และไม่ละเว้นที่จะฆ่าบรรดาประชาชาติเป็นนิตย์หรือ บทที่ 2 1 ฉันจะยืนเฝ้าดู และตั้งฉันไว้บนหอคอย และจะคอยดูว่าเขาจะพูดอะไรกับฉัน และฉันจะตอบอย่างไรเมื่อฉันถูกตําหนิ 2 พระเยโฮวาห์ตรัสตอบข้าพเจ้าว่า "จงเขียนนิมิตนั้นไว้บนโต๊ะให้กระจ่างแจ้ง เพื่อว่าผู้ที่อ่านจะวิ่งไป" 3 เพราะว่านิมิตนั้นยังเป็นเวลาที่กําหนดไว้ แต่ในที่สุดนิมิตนั้นจะพูดและไม่มุสา แม้ว่ามันจะช้าอยู่ก็ตาม จงรอคอยไว้ เพราะมันจะมาแน่ไม่รอช้า 4 ดูเถิด จิตใจของเขาที่ถูกผยองขึ้นนั้นไม่เที่ยงธรรมในตัวเขา แต่คนชอบธรรมจะมีชีวิตอยู่โดยความเชื่อของเขา 5 แท้จริงแล้ว เพราะเขาละเมิดด้วยเหล้าองุ่น เขาจึงเป็นคนจองหอง ไม่ยอมอยู่บ้าน ผู้ขยายความปรารถนาของเขาเหมือนอย่างนรก และเป็นเหมือน ความตาย และไม่อาจอิ่มได้ แต่รวบรวมประชาชาติทั้งหมดมาหาเขา และรวบรวมทุกสิ่งไว้กับเขา ประชากร: 6 อย่ายกคําอุปมากล่าวโทษเขา และสุภาษิตสบประมาทกล่าวโทษเขาว่า `วิบัติแก่ผู้ที่เพิ่มสิ่งที่ไม่ใช่ของเขาให้ทวีขึ้น! นานแค่ไหน? และแก่ผู้ที่แบก ดินเหนียวหนาไว้ 7 เขาจะไม่ลุกขึ้นทันทีซึ่งกัดเจ้า และตื่นขึ้นซึ่งมารบกวนเจ้า และเจ้าจะตกเป็นเหยื่อของเขาหรือ 8 เพราะเจ้าได้ปล้นประชาชาติมากมาย ชนชาติที่เหลืออยู่ทั้งหมดจะปล้นเจ้า เพราะเลือดมนุษย์ และเพราะความรุนแรงในแผ่นดิน เมือง และทุกสิ่งที่ อาศัยอยู่ในนั้น 9 วิบัติแก่ผู้ที่โลภความโลภชั่วในวงศ์วานของเขา เพื่อเขาจะวางรังของเขาไว้สูง เพื่อเขาจะได้รับการช่วยให้พ้นจากอํานาจของความชั่ว! 10 เจ้าได้นําความอับอายมาสู่วงศ์วานของเจ้าด้วยการตัดคนจํานวนมากออกไป และได้กระทําบาปต่อจิตวิญญาณของเจ้า 11 เพราะหินจะร้องออกมาจากกําแพง และคานจากท่อนไม้จะตอบมัน 12 วิบัติแก่ผู้ที่สร้างเมืองด้วยเลือด และสถาปนาเมืองด้วยความชั่วช้า! 13 ดูเถิด ประชาชนจะทํางานในไฟอันลุกโชนเป็นของพระเจ้ามิใช่หรือ และประชาชนจะเหนื่อยหน่ายเพราะความไร้สาระอย่างยิ่ง 14 เพราะแผ่นดินโลกจะเต็มไปด้วยความรู้ถึงพระสิริของพระเจ้า ดังน้ําปกคลุมทะเล 15 วิบัติแก่ผู้ที่ให้เพื่อนบ้านดื่ม ผู้ที่ยื่นขวดของเจ้าให้เขา และทําให้เขามึนเมาด้วย เพื่อเจ้าจะได้มองดูความเปลือยเปล่าของพวกเขา!


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
The Book of Prophet Habakkuk-Thai by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu