เมฆ-ฝนละอองจากพระบาทของพระเจา
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง
และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
และเมอเรานาเมฆมาปกคลมแผนดนกจะปรากฏรงในเมฆนนและรงจะปรากฏในเมฆและเราจะมองดมน เพอเราจะไดระลกถงพนธสญญาชวนรนดรระหวางพระเจากบสงมชวตทงปวงทอยบนโลกนปฐมกาล9:1314,16
และพระเยโฮวาหทรงนาหนาพวกเขาในเวลากลางวนดวยเสาเมฆเพอนาทางพวกเขาและในเวลากลางคน ดวยเสาไฟเพอใหแสงสวางแกพวกเขาเพอใหพวกเขาเดนทางไดทงกลางวนและกลางคนพระองคมไดทรง เอาเสาเมฆในเวลากลางวนและเสาไฟในเวลากลางคนออกไปจากเบองหนาประชาชน(อพยพ13:21-22)
และทตสวรรคของพระเจาซงนาหนาคายของชาวอสราเอลกเคลอนยายไปอยขางหลงพวกเขาและเสาเมฆก เคลอนยายจากขางหนาพวกเขาไปอยขางหลงพวกเขาและเมฆนนไดมาอยระหวางคายของชาวอยปตและ คายของชาวอสราเอลและมนเปนเมฆและความมดสาหรบพวกเขาแตใหแสงสวางในเวลากลางคนแกพวก เขาจนกระทงตลอดทงคนคายหนงไมไดเขาใกลคายอกคายหนงเลยและในยามเชาตรพระยาหเวหทรงทอด พระเนตรกองทพของชาวอยปตโดยผานเสาไฟและเมฆและทรงทาใหกองทพของชาวอยปตเดอดรอน (อพยพ14:19-20,24)
และเมออาโรนกลาวแกชมชนทงหมดของชนชาตอสราเอลพวกเขากมองไปยงถนทรกนดารและดเถดพระ สรของพระเจาปรากฏในเมฆอพยพ16:10
และองคพระผเปนเจาตรสกบโมเสสวา“ดเถดเราจะมาหาเจาในเมฆหนาทบเพอประชาชนจะไดยนเมอเราพด กบเจาและจะเชอเจาเปนนจ”แลวโมเสสกเลาถอยคาของประชาชนใหองคพระผเปนเจาฟงและในเชาวนท
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
สามนนเกดฟารองและฟาผามเมฆหนาทบปกคลมภเขาและเสยงแตรดงสนนหวนไหวจนคนทงหลายทอย ในคายตางตวสนเทาอพยพ19:9,16
แลวโมเสสกขนไปบนภเขาและมเมฆปกคลมภเขาและพระสรของพระเจาทรงสถตอยบนภเขาซนายและเมฆ ไดปกคลมภเขานนเปนเวลาหกวนและในวนทเจดพระองคทรงเรยกโมเสสจากทามกลางเมฆนนและโมเสสก เขาไปทามกลางเมฆและพาเขาขนไปบนภเขาและโมเสสอยบนภเขาเปนเวลาสสบวนสสบคน(อพยพ24:1516,18)
และเมอโมเสสเขาไปในพลบพลาเสาเมฆกลงมาตงอยทประตพลบพลาและพระเจาทรงตรสกบโมเสสและ ประชาชนทงหมดไดเหนเสาเมฆตงอยทประตพลบพลาและประชาชนทงหมดกลกขนนมสการทกคนอยท ประตเตนทของตน(อพยพ33:9-10)
และองคพระผเปนเจาเสดจลงมาในเมฆและทรงยนอยกบเขาทนนและทรงประกาศพระนามขององคพระผ เปนเจาอพยพ34:5
แลวเมฆกมาปกคลมเตนทแหงการชมนมและพระสรของพระเจากเตมพระทนงในพลบพลาและโมเสสไม สามารถเขาไปในเตนทแหงการชมนมไดเพราะมเมฆปกคลมอยและพระสรของพระเจาเตมอยภายใน พลบพลาและเมอเมฆลอยหายไปจากเหนอพลบพลาแลวชนชาตอสราเอลกเดนทางตอไปในเสนทางของ พวกเขา:แตถาเมฆนนไมถกยกขนไปพวกเขากจะไมไดเดนทางจนกวาจะถงวนทเมฆนนถกยกขนไปเพราะ เมฆของพระเจาทรงอยเหนอพลบพลาในเวลากลางวนและไฟทรงอยเหนอพลบพลาในเวลากลางคนปรากฏ แกชาวอสราเอลทงปวงตลอดการเดนทางของพวกเขาอพยพ40:34-38 และองคพระผเปนเจาตรสกบโมเสสวาจงบอกอาโรนนองชายของเจาวาอยาเขาไปในสถานทศกดสทธภายใน มานเบองหนาแทนแหงพระเมตตาซงอยบนหบพนธสญญาในทกเวลาเพอเขาจะไดไมตายเพราะเราจะ ปรากฏพระองคในเมฆเหนอแทนแหงพระเมตตาและเขาจะนาเครองหอมไปวางบนไฟตอหนาพระเจาเพอให ควนเครองหอมปกคลมทประทบแหงพระเมตตาซงอยบนพยานหลกฐานเพอเขาจะไมตายเลวนต16:2, 13
และในวนทสรางพลบพลาขนเมฆไดปกคลมพลบพลาคอเตนทแหงพยานและในตอนเยนกปรากฏแสง คลายเปลวไฟบนพลบพลาจนถงเชาเปนเชนนเสมอมาเมฆปกคลมในเวลากลางวนและปรากฏเปนเปลวไฟ ในเวลากลางคนและเมอเมฆถกยกขนจากพลบพลาแลวชนชาตอสราเอลกเดนทางตอไปและณทซงเมฆ เคยอยชนชาตอสราเอลไดตงเตนทของพวกเขาตามพระบญชาของพระเจาชนชาตอสราเอลจงเดนทาง และตามพระบญชาของพระเจาพวกเขากตงคายพกแรมตราบเทาทเมฆยงคงปกคลมอยเหนอพลบพลา พวกเขากพกผอนอยในเตนทของตนและเมอเมฆปกคลมพลบพลาอยนานหลายวนชนชาตอสราเอลก ปฏบตตามพระบญญตของพระเจาและไมไดเดนทางไปไหนและเมอเมฆปกคลมพลบพลาอยสองสามวน พวกเขากอาศยอยในเตนทของตนตามพระบญชาของพระเจาและเดนทางตามพระบญชาของพระเจาและ เมอเมฆปกคลมอยตงแตเยนจนถงเชาและเมอเมฆถกยกขนในตอนเชาพวกเขากเดนทางไมวาจะเปนกลาง
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
วนหรอกลางคนทเมฆถกยกขนพวกเขากเดนทางหรอไมวาจะเปนสองวนหนงเดอนหรอหนงปทเมฆปก คลมพลบพลาอยชนชาตอสราเอลกอาศยอยในเตนทของตนและไมไดเดนทางแตเมอเมฆถกยกขนพวก เขากเดนทาง(กนดารวถ9:15-22)
และในวนทยสบของเดอนทสองในปทสองเมฆกลอยขนจากพลบพลาแหงพยานและชนอสราเอลกเดน ทางออกจากถนทรกนดารซนายและเมฆกหยดอยทถนทรกนดารปารานและเมฆของพระเยโฮวาหกอยเหนอ พวกเขาในเวลากลางวนเมอพวกเขาออกจากคาย(กนดารวถ10:11-12,34)
และองคพระผเปนเจาเสดจลงมาในเมฆตรสกบเขาและทรงเอาพระวญญาณทสถตอยกบเขาไปประทานให แกผอาวโสเจดสบคนและเมอพระวญญาณสถตอยกบพวกเขาแลวพวกเขากพยากรณและไมหยดเลย (กนดารวถ11:25)
และองคพระผเปนเจาเสดจลงมาในเสาเมฆและทรงยนอยทประตพลบพลาทรงเรยกอาโรนและมเรยมและ ทงสองกออกมาและเมฆกหายไปจากพลบพลาและดเถดมเรยมกเปนโรคเรอนผวขาวเหมอนหมะและอาโร นมองดมเรยมและดเถดนางกเปนโรคเรอน(กนดารวถ12:5,10)
และพวกเขาจะบอกเรองนแกชาวเมองนเพราะพวกเขาไดยนมาวาพระองคพระเยโฮวาหทรงอยทามกลางชน ชาตนพระองคทรงปรากฏพระพกตรใหพวกเขาเหนและเมฆของพระองคปกคลมพวกเขาและพระองคทรง นาหนาพวกเขาไปในเวลากลางวนเปนเสาเมฆและในเวลากลางคนเปนเสาไฟ(กนดารวถ14:14)
และเมอชมนมชนไดรวมตวกนเพอตอตานโมเสสและอาโรนพวกเขากมองไปยงพลบพลาแหงการชมนมและ ดเถดเมฆไดปกคลมพลบพลานนและพระสรของพระเจากปรากฏขน(กนดารวถ16:42)
ใครเปนผทเดนทางไปกอนเจาเพอสารวจหาทตงเตนทใหเจาในเวลากลางคนจงมไฟนาทางเพอแสดงใหเจา เหนวาควรเดนทางไปทางใดในเวลากลางวนจงมเมฆนาทาง(เฉลยธรรมบญญต1:33)
และพวกทานกเขามาใกลและยนอยใตภเขาและภเขานนกลกไหมดวยไฟขนไปถงกลางฟามความมดเมฆ และความมดมดหนาทบปกคลมอย(เฉลยธรรมบญญต4:11)
พระยาหเวหตรสถอยคาเหลานแกทประชมของทานทงหลายบนภเขาทามกลางเปลวไฟเมฆและความมดมด ดวยเสยงอนดงและพระองคไมไดตรสอะไรเพมเตมอกพระองคทรงบนทกถอยคาเหลานนลงบนแผนศลา สองแผนและมอบใหแกขาพเจา(เฉลยธรรมบญญต5:22)
และองคพระผเปนเจาทรงปรากฏในพลบพลาในเสาเมฆและเสาเมฆนนตงอยเหนอประตพลบพลา(เฉลย ธรรมบญญต31:15)
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
ประวตศาสตร
ขาแตพระเจาเมอพระองคเสดจออกจากเสอรเมอพระองคเสดจออกจากทงเอโดมแผนดนกสนสะเทอน
และฟาสวรรคกเทลงมาเมฆกเทนาลงมาดวย(ผวนจฉย5:4)
และพระองคทรงสรางพลบพลาแหงความมดลอมรอบพระองคนามดและเมฆหนาทบปกคลมทองฟา2ซา มเอล22:12
และเขาจะเปนเหมอนแสงสวางในยามเชาเมอดวงอาทตยขนเปนเชาทปราศจากเมฆเหมอนหญาออนทงอก ขนจากแผนดนดวยแสงสวางหลงฝนตก2ซามเอล23:4
และเมอพวกปโรหตออกมาจากสถานทศกดสทธแลวเมฆกปกคลมพระวหารของพระเจาจนพวกปโรหตไม สามารถยนปฏบตหนาทไดเพราะเมฆนนบงเกดพระสรของพระเจาเตมพระวหารของพระองค1พงศกษตรย 8:10-11
และในครงทเจดนนพระองคตรสวา“ดเถดมเมฆกอนเลกๆลอยขนมาจากทะเลเหมอนมอของมนษย”แลว พระองคกตรสวา“จงขนไปบอกอาหบวาจงเตรยมรถมาของทานและลงไปเถดเพอฝนจะไมทาใหทานเดน ทางไมได”และในระหวางนนเองทองฟากมดครมไปดวยเมฆและลมและมฝนตกหนกอาหบจงทรงขมาไป ยงเมองเยซเรล(1พงศกษตรย18:44-45)
และเหตการณกเกดขนเมอบรรดาผเปาแตรและนกรองรวมใจกนเปนหนงเดยวเพอใหไดยนเสยงสรรเสรญ และขอบพระคณพระเจาและเมอพวกเขายกเสยงขนพรอมกบแตรฉาบและเครองดนตรตางๆและ สรรเสรญพระเจาวา“เพราะพระองคทรงดเพราะพระเมตตาของพระองคดารงอยเปนนรนดร”แลวพระวหาร กเตมไปดวยเมฆคอพระวหารของพระเจาจนพวกปโรหตไมสามารถยนปฏบตหนาทไดเพราะเมฆนนเพราะ พระสรของพระเจาไดเตมพระวหารของพระองค2พงศาวดาร5:13-14
ยงกวานนพระองคทรงนาพวกเขาในเวลากลางวนดวยเสาเมฆและในเวลากลางคนดวยเสาไฟเพอใหแสง สวางแกพวกเขาในทางทพวกเขาควรจะไปแตดวยพระเมตตาอนมากมายของพระองคพระองคมไดทรง ทอดทงพวกเขาในถนทรกนดารเสาเมฆกไมจากไปในเวลากลางวนเพอนาทางพวกเขาและเสาไฟกไมจากไป ในเวลากลางคนเพอแสดงแสงสวางและทางทพวกเขาควรจะไป(เนหะมย9:12,19)
ขอใหความมดและเงาแหงความตายปกคลมมนขอใหเมฆปกคลมมนขอใหความมดมดของวนทาใหมนหวาด กลวโยบ3:5
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
เมฆสลายหายไปฉนใดผทลงไปสหลมฝงศพกจะไมขนมาอกฉนนนโยบ7:9
ถงแมความยงใหญของเขาจะสงขนไปถงสวรรคและศรษะของเขาจะไปถงเมฆแตเขากจะพนาศไปตลอด กาลเหมอนมลของเขาเองผทเหนเขาจะกลาววาเขาอยทไหน?โยบ20:6-7
และเจากลาววา“พระเจาทรงทราบไดอยางไร?พระองคจะพพากษาผานเมฆมดไดหรอ?เมฆหนาทบบง พระองคไวพระองคจงมองไมเหนและพระองคทรงดาเนนอยในวงโคจรแหงฟาสวรรค”โยบ22:13-14
พระองคทรงกกเกบนาไวในเมฆหนาทบของพระองคและเมฆนนกไมฉกขาดภายใตนาพระองคทรงยบยง พระพกตรพระทนงของพระองคและทรงแผเมฆลงมาปกคลมพระทนงนนโยบ26:8-9
ความหวาดกลวไดเขามาครอบงาขาพเจามนไลตามจตวญญาณของขาพเจาเหมอนลมและความสขสบาย ของขาพเจากลวงลบไปเหมอนเมฆโยบ30:15
จงเงยหนามองดทองฟาและจงพจารณาดเมฆซงสงกวาเจาโยบ35:5
เมฆนนโปรยปรายและโปรยลงมาบนมนษยอยางมากมายใครเลาจะเขาใจการแผขยายของเมฆหรอเสยงใน
พลบพลาของพระองคได?พระองคทรงปกคลมแสงสวางดวยเมฆและทรงบญชาไมใหแสงสวางสองผาน เมฆนนโยบ36:28-29,32
พระองคทรงรดนาใหเมฆหนาทบออนลาลงและทรงโปรยเมฆสวางของพระองคออกไปเจาทราบหรอไมวา พระเจาทรงจดวางเมฆเหลานนเมอใดและทรงทาใหแสงสวางจากเมฆของพระองคสองสวาง?เจาทราบหรอ ไมถงการทรงตวของเมฆและพระราชกจอนนาอศจรรยของพระองคผทรงรอบรบรบรณ?และบดนมนษย มองไมเหนแสงสวางทอยในเมฆแตลมพดผานและชาระเมฆเหลานนใหบรสทธโยบ37:11,15-26,21
เมอเราไดนาเมฆมาเปนเครองนงหมและความมดมดหนาทบมาเปนผาหอตวเจาจะเปลงเสยงไปถงเมฆเพอ ใหนามากมายมาปกคลมเจาไดหรอ?ใครเลาจะนบเมฆดวยสตปญญาได?หรอใครเลาจะยบยงขวดแหง สวรรคได?โยบ38:9,34,37 พระองคทรงหลบซอนในความมดมดณทลบของพระองครอบๆพลบพลาของพระองคมนามดและเมฆ หนาทบปกคลมทองฟาเหนอความสวางทอยเบองหนาพระองคเมฆหนาทบเหลานนกเคลอนผานไปมลก เหบและถานไฟตกลงมาดวย(สดด18:11-12)
ขาแตพระเจาพระเมตตาของพระองคอยในฟาสวรรคและความซอสตยของพระองคแผไปถงเมฆ(สดด 36:5)
เพราะพระเมตตาของพระองคยงใหญถงฟาสวรรคและสจธรรมของพระองคถงเมฆ(สดด57:10)
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
จงถวายเกยรตแดพระเจาเพราะพระองคทรงยงใหญเหนออสราเอลและฤทธเดชของพระองคอยในเมฆ (สดด68:34)
เมฆไดโปรยปรายนาลงมาทองฟาสงเสยงกองกงวานลกธนของพระองคกพงออกไปเชนกนสดด77:17 ในเวลากลางวนพระองคทรงนาพวกเขาดวยเมฆและตลอดทงคนดวยแสงสวางแหงไฟแมวาพระองคทรง บญชาเมฆจากเบองบนและทรงเปดประตสวรรค(สดด78:14,23)
เมฆและความมดอยรอบพระองคความชอบธรรมและการพพากษาเปนทประทบของพระทนงของพระองค สดด97:2
พระองคตรสกบพวกเขาทเสาเมฆพวกเขาจงปฏบตตามพระบญญตของพระองคและพระบญญตท พระองคประทานใหแกเขาสดด99:7 ผทรงวางคานหองของพระองคไวในนาผทรงใชเมฆเปนรถมาของพระองคผทรงเดนบนปกแหงลม(สดด 104:3)
พระองคทรงแผเมฆเปนทกาบงและทรงประทานไฟเพอใหแสงสวางในเวลากลางคนสดด105:39
เพราะพระเมตตาของพระองคยงใหญเกนฟาสวรรคและสจธรรมของพระองคไปถงเมฆ(สดด108:4)
ผทรงปกคลมทองฟาดวยเมฆผทรงบนดาลใหฝนตกลงมาบนแผนดนผทรงบนดาลใหหญางอกงามบน ภเขาสดด147:8
ดวยพระดารของพระองคนาลกจงแตกกระจายและเมฆกโปรยนาคางลงมาสภาษต3:20
เมอพระองคทรงสรางเมฆเบองบนเมอพระองคทรงเสรมกาลงนาพแหงหวงลกสภาษต8:28 ชวตดารงอยไดดวยแสงแหงพระพกตรของพระราชาและพระคณของพระองคเปรยบเสมอนเมฆฝนในฤด ปลายฤดสภาษต16:15
ผใดโออวดวาตนมของประทานเทจกเหมอนเมฆและลมทไมมฝนสภาษต25:14
ถาเมฆเตมไปดวยฝนฝนกจะเทลงสพนดนและถาตนไมลมไปทางทศใตหรอทศเหนอตนไมกจะลมลงณท นนผทสงเกตลมจะไมหวานเมลดและผทมองดเมฆจะไมเกบเกยวปญญาจารย11:3-4
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
ตราบใดทดวงอาทตยแสงสวางดวงจนทรหรอดวงดาวยงไมมดมนและเมฆไมกลบมาอกหลงจากฝนตก: ปญญาจารย12:2
ผเผยพระวจนะ
และองคพระผเปนเจาจะทรงสรางเมฆและควนในเวลากลางวนและแสงสวางดจเปลวไฟในเวลากลางคน เหนอทอยอาศยทกแหงบนภเขาศโยนและเหนอทประชมของนางเพราะเหนอสงาราศทงปวงจะมเครอง
ปองกนอสยาห4:5
และเราจะทาลายมนใหสนซากมนจะไมถกตดแตงกงหรอขดคนแตจะมหนามและตนไมมหนามขนรกเราจะ บญชาเมฆไมใหฝนตกลงมาบนมนดวยอสยาห5:6
ฉนจะทะยานขนไปเหนอเมฆฉนจะเปนเหมอนพระผสงสดอสยาห14:14
เพราะองคพระผเปนเจาตรสกบขาพเจาวาเราจะพกผอนและเราจะพจารณาในทประทบของเราเหมอนความ รอนทสองสวางบนพชและเหมอนนาคางในฤดเกบเกยวอสยาห18:4
ภาระของอยปตดเถดพระเยโฮวาหทรงขเมฆเรวเขามาในอยปตและรปเคารพของอยปตจะสนสะเทอนเมอ พระองคเสดจมาและใจของชาวอยปตจะออนระทวยไปตอหนาพระองคอสยาห19:1
เจาจงระงบเสยงเอะอะของคนแปลกหนาเหมอนความรอนในทแหงแลงแมแตความรอนทมเงาของเมฆกง กานของพวกทนากลวจะถกทาใหตาลงอสยาห25:5
เราไดลบลางความผดบาปของเจาเสยแลวเหมอนเมฆหนาทบและบาปของเจากเหมอนเมฆเชนกนจงกลบ มาหาเราเถดเพราะเราไดไถเจาแลวอสยาห44:22
พวกเขาเหลานนเปนใครกนทบนราวกบเมฆและบนมาเกาะหนาตางเหมอนนกพราบ?อสยาห60:8
ดเถดเขาจะเสดจมาดจเมฆและรถศกของเขาจะดจพายหมนมาของเขาจะเรวกวานกอนทรวบตแกเราเถด เพราะเราพนาศแลวเยเรมย4:13
ในยามพโรธของพระเจาพระองคทรงปกคลมธดาแหงศโยนดวยเมฆไดอยางไรและทรงทาลายความงาม ของอสราเอลจากฟาสวรรคลงมายงแผนดนโลกและในวนแหงความพโรธนนพระองคมไดทรงระลกถงท รองเทาของพระองคเลย!บทเพลงคราครวญ2:1
พระองคทรงปกคลมพระองคเองดวยเมฆเพอไมใหคาอธษฐานของเราผานไปไดบทเพลงคราครวญ3:44
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
และขาพเจามองดและดเถดพายหมนมาจากทศเหนอเมฆกอนใหญและเปลวไฟลอมรอบและมความสวาง อยรอบๆและจากใจกลางนนมสเหลองอาพนจากใจกลางเปลวไฟลกษณะของรงทปรากฏในเมฆในวนฝน ตกนนลกษณะของความสวางรอบขางกเปนเชนนนนคอลกษณะของความเหมอนแหงพระสรของพระเจา และเมอขาพเจาเหนเชนนนขาพเจากลมลงกราบและไดยนเสยงของผหนงตรสเอเสเคยล1:4,28
และมชายชราเจดสบคนจากวงศวานอสราเอลยนอยตอหนาพวกเขาและในทามกลางพวกเขามญาซานยาห
บตรของชาฟานยนอยแตละคนถอกระถางกายานอยในมอและควนกายานหนาทบกลอยขนไปเอเสเคยล 8:11 เมอชายคนนนเขาไปในบานเหลาเครบกปรากฏอยทางดานขวาและเมฆกปกคลมลานภายในบานแลวพระสร ของพระเจากขนมาจากเครบและปรากฏอยเหนอธรณประตของพระวหารพระวหารนนกเตมไปดวยเมฆและ ลานพระวหารกเตมไปดวยความสวางไสวแหงพระสรของพระเจาเอเสเคยล10:3-4 เพราะวนนนใกลเขามาแลวคอวนแหงพระเจาใกลเขามาแลวเปนวนทมเมฆมากจะเปนชวงเวลาของคนตาง ชาตณเมองเทฮฟเนเฮสวนนนจะมดมดเมอเราจะทาลายแอกแหงอยปตทนนและความโออาแหงอานาจ ของนางจะสนสดลงสวนนางนนเมฆจะปกคลมนางและธดาของนางจะตกเปนเชลยเอเสเคยล30:3,18 และเมอเราขบไลเจาออกไปเราจะปกคลมทองฟาและทาใหดวงดาวมดมดเราจะปกคลมดวงอาทตยดวยเมฆ และดวงจนทรจะไมสองแสงเอเสเคยล32:7
ในวนทแกะของเขากระจดกระจายไปคนเลยงแกะจะตามหาฝงแกะของเขาฉนใดเรากจะตามหาแกะของเรา ฉนนนและจะชวยพวกมนใหพนจากทกแหงทพวกมนกระจดกระจายไปในวนทมดครมและมดมดเอเสเคยล 34:12
เจาจะเสดจขนมาดจพายเจาจะเปนเหมอนเมฆปกคลมแผนดนเจาและกองทพของเจารวมทงผคนมากมาย ทตดตามเจามาดวยและเจาจะยกทพมาโจมตชนชาตอสราเอลของขาพเจาเหมอนเมฆทปกคลมแผนดนใน วนสดทายนนขาพเจาจะนาเจามาโจมตแผนดนของขาพเจาเพอใหคนตางชาตรจกขาพเจาเมอขาพเจาจะได รบการยกยองในตวเจาโอโกกตอหนาตอตาพวกเขาเอเสเคยล38:9,16
ในนมตกลางคนนนขาพเจาไดเหนและดเถดมผหนงเหมอนบตรมนษยมาพรอมกบเมฆแหงฟาสวรรคมา หาพระเจาผทรงอยชวนรนดรและพวกเขานาพระองคเขามาใกลพระองคดาเนยล7:13 โอเอฟราอมเอยเราจะทาอะไรกบเจาไดบาง?โอยดาหเอยเราจะทาอะไรกบเจาไดบาง?เพราะความดของเจา เปรยบเสมอนเมฆในยามเชาและกแปรหายไปเหมอนนาคางในยามเชาโฮเซอา6:4
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
ฉะนนพวกเขาจะเปนเหมอนเมฆในยามเชาและเหมอนนาคางในยามเชาทจางหายไปเหมอนแกลบทถกลมพด ปลวออกจากพนและเหมอนควนออกจากปลองไฟโฮเซอา13:3
วนแหงความมดมดและความเศราหมองวนแหงเมฆหมอกและความมดมดหนาทบดจดงแสงอรณรงทแผ ปกคลมภเขาชนชาตทยงใหญและแขงแกรงไมเคยมชนชาตใดเหมอนมากอนและจะไมมชนชาตใดเหมอน อกตอไปแมในหลายชวอายคนตอมาโยเอล2:2
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญพระองคจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลยพระเจาทรงมหน ทางของพระองคทามกลางพายหมนและพายฝนและเมฆกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
วนนนเปนวนแหงความพโรธวนแหงความยากลาบากและความทกขวนแหงความสญสนและความหายนะ วนแหงความมดมดและความเศราหมองวนแหงเมฆหมอกและความมดมดหนาทบเศฟานยาห1:15 จงขอฝนจากพระเจาในเวลาฝนปลายฤดแลวพระเจาจะทรงบนดาลใหเมฆสวางไสวและประทานฝนใหแก หญาทกตนในทงนาเศคารยาห10:1
ขณะทพระองคยงตรสอยนนดเถดเมฆสวางกอนหนงกมาปกคลมพวกเขาและดเถดมเสยงหนงดงออก มาจากเมฆนนวา“นคอบตรทรกของเราผซงเราพอใจยงนกจงฟงเขาเถด”มทธว17:5 แลวเครองหมายของพระบตรมนษยจะปรากฏในสวรรคและในเวลานนชนทกเผาพนธบนโลกจะคราครวญ และพวกเขาจะเหนพระบตรมนษยเสดจมาในเมฆแหงสวรรคดวยฤทธอานาจและสงาราศอนยงใหญมทธว 24:30
พระเยซตรสกบเขาวา“เจาพดอยางนนแลวแตเราบอกเจาวาตอจากนไปเจาจะไดเหนบตรมนษยประทบอย เบองขวาแหงอานาจและเสดจมาในเมฆแหงฟาสวรรค”มทธว26:64
และมเมฆกอนหนงมาปกคลมพวกเขาและมเสยงออกมาจากเมฆนนวา“นคอบตรสดทรกของเราจงฟงเขา เถด”มาระโก9:7
แลวพวกเขาจะไดเหนพระบตรของมนษยเสดจมาในเมฆดวยฤทธอานาจและสงาราศอนยงใหญมาระโก 13:26
และพระเยซตรสวา“เราเปนอยางนนและพวกทานจะไดเหนบตรมนษยประทบอยเบองขวาแหงอานาจและ เสดจมาในเมฆแหงฟาสวรรค”มาระโก14:62
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
ขณะทเขากาลงพดอยนนกมเมฆกอนหนงลอยมาปกคลมพวกเขาและพวกเขากหวาดกลวเมอเขาไปในเมฆ นนและมเสยงหนงดงออกมาจากเมฆกลาววา“นคอบตรสดทรกของเราจงฟงเขาเถด”ลกา9:34-35
และพระองคตรสกบประชาชนวา“เมอใดทพวกทานเหนเมฆลอยขนมาจากทศตะวนตกพวกทานกจะพด ทนทวาฝนจะตกและกเปนเชนนนจรงๆ”ลกา12:54
แลวพวกเขาจะไดเหนพระบตรของมนษยเสดจมาในเมฆดวยฤทธอานาจและสงาราศอนยงใหญลกา21:27
เมอพระองคตรสถอยคาเหลานนเสรจแลวขณะทพวกเขามองดอยพระองคกถกรบขนไปและเมฆกรบ พระองคไปจากสายตาของพวกเขากจการ1:9
ยงกวานนพนองทงหลายขาพเจาไมอยากใหทานทงหลายไมรวาบรรพบรษของเราทกคนเคยอยใตเมฆและ ไดผานทะเลมาและพวกเขาทงหมดกรบบพตศมาในเมฆและในทะเลตามคาสงของโมเสส1โครนธ10:1-2 แลวเราทงหลายทยงมชวตอยและเหลออยจะถกรบขนไปพรอมกบพวกเขาในหมเมฆเพอไปพบองคพระผ เปนเจาในอากาศและเราจะอยกบองคพระผเปนเจาตลอดไป1เธสะโลนกา4:17
ฉะนนในเมอเรามพยานมากมายอยรอบขางแลวจงละทงภาระหนกทงปวงและบาปททาใหเราหวนไหวไดงาย แลวจงวงไปขางหนาดวยความอดทนในเสนทางทกาหนดไวสาหรบเราฮบร12:1 สงเหลานคอบอนาทแหงเหอดเมฆทถกพดพาไปกบพายและหมอกแหงความมดมดทปกคลมอยชวนรนดร 2เปโตร2:17
สงเหลานเปนเหมอนจดดางพรอยในงานเลยงฉลองแหงความเมตตาของคณเมอพวกเขารวมเลยงฉลอง กบคณโดยกนอยางไมเกรงกลวพวกเขาเปนเหมอนเมฆทปราศจากนาถกพดพาไปตามลมเปนตนไมทผล เหยวเฉาปราศจากผลตายสองครงถกถอนรากถอนโคนยดา1:12
ดเถดพระองคจะเสดจมาพรอมกบเมฆและทกตาจะเหนพระองคและพวกทแทงพระองคกจะเหนพระองค ดวยและทกเผาพนธบนโลกจะคราครวญเพราะพระองคเปนเชนนนแหละอาเมนววรณ1:7
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
และขาพเจาเหนทตสวรรคผทรงฤทธอกองคหนงลงมาจากสวรรคสวมเสอคลมดวยเมฆมรงอยบนศรษะ ของเขาและใบหนาของเขาเปนเหมอนดวงอาทตยและเทาของเขาเปนเหมอนเสาไฟววรณ10:1
และพวกเขาไดยนเสยงดงมาจากสวรรคกลาวแกพวกเขาวาจงขนมาทนเถดแลวพวกเขากขนไปบนสวรรค ในเมฆและศตรของพวกเขากไดเหนพวกเขาววรณ11:12
และขาพเจามองดกเหนเมฆขาวกอนหนงและบนเมฆนนมผหนงนงอยมลกษณะเหมอนบตรมนษยมมงกฎ ทองคาอยบนศรษะและมเคยวคมอยในมอและทตสวรรคอกองคหนงออกมาจากพระวหารรองเสยงดงไป ยงพระองคผประทบอยบนเมฆวา“จงใชเคยวเกยวเกบเกยวเถดเพราะถงเวลาแลวทเจาจะเกบเกยวเพราะ พชผลบนแผนดนสกงอมแลว”และพระองคผประทบบนเมฆทรงใชเคยวของพระองคเกยวขาวบนแผนดน และแผนดนกถกเกบเกยวไป"ววรณ14:14-16
หนกพรอมกบพายสงบลงแลวหยาดฝนกยงคงนงอย2เอสดราส4:49
แตสาหรบผทตกอยในอนตรายการไดประสบกบสงเหลานยอมงายกวาการทเขาจะลวงลบไปจากโลกเหมอน เมฆและไมเหนสงทจะเกดขนในวนสดทายแลวทานกตอบขาพเจาวา2เอสดราส13:20 จงดเถดเมฆจากทศตะวนออกและจากทศเหนอลงมายงทศใตนนนากลวยงนกเตมไปดวยความโกรธและ พายและลมแรงจะพดมาจากทศตะวนออกและเปดทางเมฆทพระองคทรงสรางขนดวยความโกรธและดวง ดาวทกอใหเกดความหวาดกลวตอลมตะวนออกและลมตะวนตกจะถกทาลายเมฆใหญและทรงพลงจะพอง ตวขนดวยความโกรธและดวงดาวนนจะทาใหทวทงโลกและผทอาศยอยในนนหวาดกลวและดวงดาวทนา กลวจะสาดลงมาเหนอทกทสงและโดดเดน2เอสดราส15:34,39-40 และชอของเราจะถกลมเลอนไปตามกาลเวลาและจะไมมใครจดจาการกระทาของเราและชวตของเราจะผาน พนไปเหมอนรองรอยของเมฆและจะกระจดกระจายไปเหมอนหมอกทถกพดพาไปโดยแสงอาทตยและถก ความรอนของดวงอาทตยแผดเผาจนหายไป(ปญญาของโซโลมอน2:4)
แลวสายฟาทเลงเปาหมายอยางถกตองกจะพงออกไปและจากเมฆสายฟาเหลานนกจะพงไปยงเปาหมาย เหมอนกบคนธนทงางไวอยางด(ปญญาของโซโลมอน5:21)
กลาวคอมเมฆปกคลมคายและทซงเคยมนากปรากฏเปนแผนดนแหงและจากทะเลแดงกมทางทไมม อปสรรคและจากกระแสนาเชยวกรากกปรากฏเปนทงหญาเขยวขจ(ปญญาของโซโลมอน19:7)
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
เมอคนรารวยพดทกคนกเงยบและดเถดสงทเขาพดนนทกคนกสรรเสรญเยนยอแตถาคนยากจนพด พวกเขากจะถามวา“คนนเปนใครกน?”และถาเขาพลาดพลงพวกเขากจะชวยกนทาใหเขาลมลง(ปญญา จารย13:23)
เราออกมาจากพระโอษฐของพระเจาผสงสดและปกคลมแผนดนโลกดจเมฆเราอาศยอยในทสงและบลลงก ของเราอยในเสาเมฆ(ปญญาจารย24:3-4)
ผทรบใชพระเจาจะไดรบการยอมรบดวยความโปรดปรานและคาอธษฐานของเขาจะไปถงเมฆคาอธษฐาน ของผถอมตนทะลเมฆและจนกวาคาอธษฐานนนจะมาถงเขาจะไมไดรบการปลอบโยนและจะไมจากไปจน กวาพระเจาผสงสดจะทรงทอดพระเนตรมาพพากษาอยางเทยงธรรมและลงโทษตามคาพพากษาความ เมตตามาในเวลาแหงความทกขยากเหมอนเมฆฝนในเวลาทแหงแลงปญญาจารย35:16-17,20
ดวยเหตนขมทรพยจงเปดออกและเมฆกลอยออกมาเหมอนนกดวยฤทธอานาจอนยงใหญของพระองค พระองคทรงทาใหเมฆมนคงและลกเหบกแตกเปนเสยงๆปญญาจารย43:14-15
พระองคทรงทาใหเขาไดยนเสยงของพระองคและทรงนาเขาเขาไปในเมฆมดและทรงประทานบญญตแกเขา ตอหนาเขาคอธรรมบญญตแหงชวตและความรเพอเขาจะไดสอนยาโคบถงพนธสญญาของพระองคและ สอนอสราเอลถงคาพพากษาของพระองค(ปญญาจารย45:5)
พระองคทรงเปนเหมอนดาวรงในยามเชาทามกลางเมฆและเหมอนดวงจนทรเตมดวงเหมอนดวงอาทตย สองแสงลงมายงพระวหารของพระเจาสงสดและเหมอนรงกนนาใหแสงสวางในเมฆสวางและเหมอนตน มะกอกทงดงามกาลงออกผลและเหมอนตนไซเปรสทเตบโตขนไปถงเมฆ(ปญญาจารย50:6-7,10)
ใครเลาขนไปบนสวรรคและรบนางลงมาจากเมฆ?บารค3:29
และเมอพระเจาทรงบญชาใหเมฆเคลอนไปปกคลมทวโลกเมฆเหลานนกเคลอนไปตามทพระองคทรงบญชา เยเรมย1:62
โอสายฟาและเมฆเอยจงสรรเสรญพระเจาเถดจงยกยองและเทดทนพระองคเหนอสงทงปวงตลอดไปคา อธษฐานของอาซารยาห1:51
เมอเหตการณนเกดขนและถงเวลาทดวงอาทตยสองแสงซงกอนหนานถกบดบงดวยเมฆกเกดไฟลกโชน ขนอยางมากจนทกคนตางประหลาดใจ2มคคาบ1:22
แลวองคพระผเปนเจาจะทรงสาแดงสงเหลานแกพวกเขาและพระสรขององคพระผเปนเจาจะปรากฏและ เมฆกจะปรากฏขนดวยดงทเคยปรากฏแกโมเสสและดงเชนเมอโซโลมอนปรารถนาใหสถานทนนไดรบการ ชาระใหบรสทธอยางมเกยรต2มคคาบ2:8
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
จงดเถดฤดรอนและฤดหนาวแผนดนทงปวงเตมไปดวยนาและมเมฆนาคางและฝนปกคลมอยทวแผนดน (เอโนค2:3)
และเกดความชวรายมากมายพวกเขาประพฤตผดศลธรรมหลงผดและเสอมทรามไปในทกวถทางเซมยา ซาสอนเวทมนตรและการถอนรากถอนโคนอารมารอสสอนการแกเวทมนตรบารากยาลสอนโหราศาสตร โคคาเบลสอนกลมดาวเอเซกเอลสอนความรเกยวกบเมฆอารากเอลสอนสญญาณของโลกชมซเอลสอน สญญาณของดวงอาทตยและซารเอลสอนวถโคจรของดวงจนทรและเมอมนษยพนาศพวกเขากรองไห และเสยงรองของพวกเขากขนไปถงสวรรค...เอนอค8:2 และนมตนนปรากฏแกขาพเจาดงนดเถดในนมตนนเมฆไดเชอเชญขาพเจาและหมอกไดเรยกขาพเจาและ ดวงดาวและสายฟาไดเรงเราขาพเจาและลมในนมตนนทาใหขาพเจาบนและยกขาพเจาขนไปและพาขาพเจา ขนสสวรรคเอนอค14:8
ขาพเจาเหนลมพดบนแผนดนโลกพดพาเมฆไปขาพเจาเหนทางของเหลาทตสวรรคขาพเจาเหนสดปลาย แผนดนโลกเบองบน(เอโนค18:5)
กระแสนาเชยวกรากดจสายนาอนอดมสมบรณทไหลไปทางทศตะวนตกเฉยงเหนอทาใหเมฆและนาคางลอย ขนทกทศทกทางเอนอค28:3
และทนนดวงตาของขาพเจาไดเหนความลบของฟาผาและฟารองและความลบของลมวาลมเหลานนแยก ออกไปพดไปทวโลกไดอยางไรและความลบของเมฆและนาคางและทนนขาพเจาไดเหนวาสงเหลานนมาจาก ไหนในทนนและมาจากไหนททาใหพนดนทเตมไปดวยฝนชมชนและทนนขาพเจาไดเหนหองปดซงลมแยก ออกไปหองของลกเหบและลมหองของหมอกและหองของเมฆและเมฆนนลอยอยเหนอโลกตงแตเรมตน ของโลกเอนอค41:3-4
และวญญาณแหงนาคางนนสถตอยทปลายฟาและเชอมโยงกบหองเกบนาฝนและหมนเวยนอยในฤดหนาว และฤดรอนและเมฆนาคางกบเมฆหมอกนนเชอมโยงกนและตางฝายตางกอใหเกดซงกนและกน(เอโนค 60:20) และจากประตตรงกลางนนสขภาพฝนนาคางและความเจรญรงเรองจะหลงลงมาโดยตรงและจากประตท สามทางทศตะวนตกนนเมฆนาคางแขงหมะฝนนาคางและตกแตนกจะหลงลงมา(เอโนค76:11)
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
และทศทสซงเรยกวาทศเหนอแบงออกเปนสามสวนสวนแรกเปนทอยอาศยของมนษยสวนทสองประกอบ ดวยทะเลนาเหวปาแมนาความมดและเมฆและสวนทสามประกอบดวยสวนแหงความชอบธรรมเอนอค
77:3
โอขอใหดวงตาของขาพเจาเปนเหมอนเมฆแหงสายนาเพอขาพเจาจะไดราไหเหนอทานและหลงนาตาลงมา ดจเมฆแหงสายนาเพอขาพเจาจะไดพกจากความทกขใจ!เอโนค95:1
และพระองคจะทรงเรยกเมฆหมอกนาคางและฝนทกอยางมาเปนพยานกลาวโทษเจาเพราะสงเหลานนจะ ถกยบยงไมใหตกลงมาเหนอเจาเพราะเหตแหงเจาและสงเหลานนจะคอยเตอนสตถงบาปของเจา(เอโนค 100:11)
และขาพเจาเหนสงทคลายเมฆทมองไมเหนเพราะดวยความลกของมนขาพเจาจงมองขามไปไมไดและ ขาพเจาเหนเปลวไฟลกโชนสวางไสวและสงตางๆทคลายภเขาสองแสงหมนวนและเคลอนไปมา(เอโนค 108:4)
และอบราฮมกลาวแกเขาวา“จงพาบตรชายของเจาบตรชายคนเดยวทเจารกคออสอคไปยงแผนดนโมรอา หและถวายเขาเปนเครองบชาเผาบนภเขาลกหนงซงจะปรากฏแกเจาเพราะทนนเจาจะไดเหนเมฆและพระสร ของพระเจา”และเสาไฟกปรากฏแกเขาซงสงจากแผนดนถงฟาสวรรคและเมฆแหงพระสรกปรากฏบนภเขา และพระสรของพระเจากปรากฏอยในเมฆนนอบราฮมกลาวแกอสอควา“ลกเอยเจาเหนบนภเขานนซงเรา มองเหนอยไกลๆสงทขาเหนอยบนนนหรอไม”และอสอคตอบบดาของเขาวา“ขาพระองคเหนแลวดเถดเสา ไฟและเมฆและพระสรของพระเจากปรากฏอยบนเมฆนน”ยาเชอร23:2,42-44
และพระสรของพระเจาทรงสถตอยเหนอภเขาซนายและพระองคทรงเรยกโมเสสและโมเสสกมาทามกลาง เมฆและขนไปบนภเขายาเชอร82:8
และในวนทยสบของเดอนนนเมฆกหายไปจากพลบพลาแหงพยานในเวลานนชนชาตอสราเอลเดนทางตอ จากถนทรกนดารซนายและพวกเขาเดนทางเปนเวลาสามวนและเมฆกมาหยดอยเหนอถนทรกนดารปาราน ณทนนพระพโรธของพระเจากพลงพลานขนตออสราเอลเพราะพวกเขาไดยวยพระเจาโดยการขออาหารจาก พระองคเพอพวกเขาจะไดกนยาเชอร83:25-26
และองคพระผเปนเจาทรงปรากฏในพลบพลาในเสาเมฆและเสาเมฆนนตงอยททางเขาพลบพลายาเชอร 87:2
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
และโมเสสขนไปบนภเขาของพระเจาและพระสรของพระเจาทรงสถตอยบนภเขาซนายและมเมฆปกคลมอย หกวนและในวนทเจดพระองคทรงเรยกโมเสสจากทามกลางเมฆและพระสรของพระเจาปรากฏเหมอนเปลว ไฟทลกโชนอยบนยอดเขา(ยบล1:2-3)
ในวนแรกพระองคทรงสรางฟาสวรรคซงอยเบองบนและแผนดนโลกและนาและบรรดาเหลาทตสวรรคทรบ ใชพระองคคอทตสวรรคแหงการทรงสถตและทตสวรรคแหงการชาระใหบรสทธและทตสวรรคแหง วญญาณแหงไฟและทตสวรรคแหงวญญาณแหงลมและทตสวรรคแหงวญญาณแหงเมฆและแหงความ มดและแหงหมะและแหงลกเหบและแหงนาคางแขงและทตสวรรคแหงเสยงและแหงฟารองและแหงฟา ผาและทตสวรรคแหงวญญาณแหงความเยนและความรอนและแหงฤดหนาวฤดใบไมผลฤดใบไมรวงและ ฤดรอนและบรรดาเหลาทตสวรรคของสรรพสงทพระองคทรงสรางซงอยในฟาสวรรคและบนแผนดนโลก พระองคทรงสรางเหวและความมดมดเวลาเยนและเวลากลางคนและความสวางเวลาเชาและเวลากลางวน ซงพระองคทรงเตรยมไวในพระทยททรงทราบ(ยบล2:2)
พระองคทรงตงรงไวในเมฆเพอเปนเครองหมายแหงพนธสญญาชวนรนดรวาจะไมมนาทวมใหญทาลาย โลกอกตลอดชวอายคน(ยบล6:16)
และฝงกาจานวนมากบนมาจกกนเมลดพชและอบรามวงไปพบพวกมนกอนทพวกมนจะลงมาจกกนเมลด พชและรองบอกพวกมนวา“อยาลงมาจงกลบไปยงททพวกเจามา”และพวกมนกบนกลบไปและในวนนน อบรามไดสงใหฝงกาเหลานนบนกลบไปถงเจดสบครงและในบรรดากาทงหลายทวแผนดนทอบรามอยนนก ไมมกาตวใดมาเกาะเลยแมแตตวเดยว(ยบล11:18-19)
หนงสอทสญหายไปของพระคมภร
แตขณะทขาพเจากาลงเดนทางไปโยเซฟกลาววาขาพเจามองขนไปบนฟาและเหนเมฆตางพากนตกตะลง
และนกในอากาศกหยดบนอยกลางอากาศ(พรอเทวเนเลยน13:2)
แลวเมฆสวางกอนหนงกปกคลมถานนและนางผดงครรภกกลาววา“วนนจตวญญาณของขาพเจาเบกบาน เพราะดวงตาของขาพเจาไดเหนสงนาอศจรรยและความรอดไดมาสชาวอสราเอลแลว”แตทนใดนนเมฆก กลายเปนแสงสวางใหญในถาจนพวกเขาไมอาจทนดได(พระวงสนตะปาปา14:10-11)
พวกเราเคยอยทนมากอนและยงไมเคยลมรสความตายแตบดนเรากาลงจะกลบมาเมอปฏปกษพระครสต เสดจมาโดยจะพรอมดวยหมายสาคญและอศจรรยจากพระเจาเพอตอสกบเขาและถกเขาฆาตายท เยรซาเลมแลวจะถกรบขนไปในเมฆทงเปนหลงจากสามวนครงพระวรสารนโคเดมส20:4
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
แลวผคนกจดไฟเผากองฟนนนแมเปลวไฟจะลกโชนมากแตกไมแตะตองเธอเลยเพราะพระเจาทรงสงสาร เธอและทรงบนดาลใหเกดการระเบดครงใหญจากพนดนเบองลางและมเมฆจากเบองบนโปรยปรายฝนและ ลกเหบลงมาอยางมากมาย(กจการของเปาโลและเทคลา5:15)
แตปลา(ลกปลาทะเล)เมอเหนฟาผาและเปลวไฟกตายและวายตายอยบนผวนาและมเมฆไฟลอมรอบเทคลา เพอไมใหสตวเขาใกลเธอไดและเพอไมใหผคนเหนความเปลอยเปลาของเธอดวย(กจการของเปาโลและเท คลา9:9)
เมอนางออกจากทนนนางกไปทเมองเซเลเซยและไดใหความรแกคนจานวนมากเกยวกบพระครสตและม เมฆสวางนาทางนางในระหวางการเดนทางและเมอนางมาถงเมองเซเลเซยแลวนางกไปยงทแหงหนงนอก เมองหางออกไปประมาณหนงเฟอรลองเพราะกลวชาวเมองนนเนองจากพวกเขานบถอรปเคารพและนาง กถกนาทาง(โดยเมฆ)ไปยงภเขาแหงหนงชอคาลาโมนหรอโรเดยนนางอาศยอยทนนหลายปและเผชญกบ การทดลองอนหนกหนวงมากมายจากมารซงนางกอดทนไดอยางเหมาะสมดวยความชวยเหลอทนางไดรบ
เรามความเขาใจทบกพรองบชาหนและไมทองคาเงนและทองเหลองซงเปนผลงานของมนษยและชวต ของเราทงหมดกไมมอะไรอนนอกจากความตายฉะนนเมอเราถกความมดมดปกคลมและมหมอกบดบงตา เราจงเงยหนาขนและโดยพระประสงคของพระองคเราจงไดปดเปาเมฆทปกคลมเราออกไปเพราะพระองค ทรงสงสารเราและทรงรสกสงสารเราจงทรงชวยเราใหรอดเพราะพระองคทรงเหนความผดพลาดและ ความพนาศมากมายในเราและทรงเหนวาเราไมมความหวงในความรอดนอกจากโดยพระองคเทานน2 เคลเมนตถงชาวโครนธ1:7-9
และชายกบหญงนนกไมใชทงชายและหญงทานหมายความวาทานเรยกความโกรธของเราวาเปนชายและ กเลสตณหาของเราวาเปนหญงดงนนเมอใดทคนเรามาถงจดทเขาไมตกอยภายใตอทธพลของสงใดสง หนงในสองสงน(ซงทงสองอยางนผานทางความแพรหลายของประเพณและการอบรมสงสอนทผดพลาด ทาใหเหตผลมดมนและขนมว)แตเมอเขาขจดหมอกทเกดจากสงเหลานนออกไปและเตมไปดวยความละอาย ใจเขาจะกลบใจและรวมจตวญญาณของเขาเขากบการเชอฟงเหตผลแลวดงทเปาโลกลาวไวในตวเราจงไม มทงชายและหญง2เคลเมนตถงชาวโครนธ5:4-6
เพราะฉะนนในเวลานนพระองคจะทรงเปนเหมอนอยางททรงเปนบนโลกฉะนนชาวยวจงไดรบบญชาไวแต แรกแลววาใหเอาแพะสองตวทสวยงามและเทากนมาเพอวาเมอพวกเขาเหนพระผชวยใหรอดของเราเสดจ มาในเมฆแหงสวรรคในภายหลงพวกเขาจะไดประหลาดใจในความเหมอนของแพะเหลานนจดหมายทวไป ของบารนาบส6:12
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
หนงสอแหงเอเดนทถกลม
แตเมอซาตานผเจาเลหเหนพวกเขากาลงจะไปทสวนมนจงรวบรวมกองทพของมนและมาปรากฏกายบนเมฆ เพอจะหลอกลวงพวกเขา(หนงสออาดมและเอวา28:1)
พระเจาตรสกบขาพเจาอกวา“ถาเจาไมมกาลงทจะเดนเราจะสงเมฆไปรบเจาและปลอยใหเจาอยทปากถาของ พวกเขาแลวเมฆกจะกลบไปและทงเจาไวทนนและถาพวกเขาจะมากบเจาเราจะสงเมฆไปรบเจาและพวกเขา ดวย”แลวพระองคกทรงบญชาเมฆกอนหนงและเมฆนนกรบขาพเจาไปและนาขาพเจามาหาทานแลวกกลบ ไป(หนงสออาดมและเอวา60:23-25)
เมอเอโนคเลาเรองนใหบตรชายฟงแลวเหลาทตสวรรคกรบเขาขนดวยปกของพวกเขาและพาเขาขนไปยง สวรรคชนแรกและวางเขาไวบนเมฆแลวขาพเจากมองดและมองขนไปสงกวานนอกกเหนอากาศธาตและ พวกเขาวางขาพเจาไวบนสวรรคชนแรกและแสดงใหขาพเจาเหนทะเลใหญมากใหญกวาทะเลบนโลก(ความ
และขาพเจามองลงไปขางลางและเหนคลงสมบตแหงหมะและเหลาทตสวรรคผดแลคลงสมบตอนนาสะพรง กลวของพวกเขาและเมฆทพวกเขาออกมาและเขาไป(ความลบของเอโนค5:1)
และทตสวรรคองคหนงซงอยนอกเหนอบรรดาทตสวรรคทงหลายไดหนเหออกไปจากบรรดาทตสวรรคทอย ใตบงคบบญชาของตนและคดแผนการทเปนไปไมไดคอจะตงบลลงกของตนใหสงกวาเมฆเหนอแผนดน โลกเพอใหตนมฐานะเทาเทยมกบอานาจของขาพเจา(ความลบของเอโนค29:3) (วนศกร)ในวนทหกขาพเจาไดบญชาใหปญญาของขาพเจาสรางมนษยจากเจดองคประกอบคอหนงเนอ หนงของเขามาจากดนสองเลอดของเขามาจากนาคางสามดวงตาของเขามาจากดวงอาทตยสกระดก ของเขามาจากหนหาสตปญญาของเขามาจากความรวดเรวของเหลาทตสวรรคและจากเมฆหกเสนเลอด และเสนผมของเขามาจากหญาบนแผนดนเจดจตวญญาณของเขามาจากลมหายใจของขาพเจาและจากลม (ความลบของเอโนค30:10)
ทานไดยนถอยคาจากรมฝปากของขาพเจาเหมอนอยางทขาพเจาไดยนพระวจนะของพระเจาเหมอนเสยงฟา รองดงกกกองไมหยดหยอนพรอมกบเมฆทโปรยปรายลงมา(ความลบของเอโนค39:7) และขาพเจาไดวดวงโคจรของดวงอาทตยและวดรงสของมนนบชวโมงขาพเจาไดบนทกสงตางๆทเคลอน ผานโลกขาพเจาไดบนทกสงตางๆทไดรบการหลอเลยงและเมลดพชทงหมดทหวานและไมไดหวานซงโลก ผลตขนและพชทงหมดและหญาทกชนดและดอกไมทกชนดและกลนหอมหวานของมนและชอของมนและ ทอยอาศยของเมฆและองคประกอบของมนและปกของมนและวธทมนนาพาฝนและหยาดฝนมาและ ขาพเจาไดสารวจทกสงและบนทกเสนทางของฟารองและฟาผาและพวกมนไดแสดงใหขาพเจาเหนกญแจ
พระเจาทรงอดทนและทรงฤทธานภาพยงใหญและจะไมทรงยกโทษใหแกคนชวเลย
พระเจาทรงมหนทางของพระองคแมในพายหมนและพายฝนฟาคะนอง และเมฆเหลานนกเปนเหมอนฝนทเทาของพระองคนาฮม1:3
และผพทกษของมนการกาเนดของมนเสนทางทพวกมนไปมนถกปลอยออกมาอยางพอเหมาะ(อยางนม นวล)ดวยโซเพอไมใหโซทหนกและรนแรงเหวยงเมฆทโกรธเกรยวลงมาและทาลายทกสงบนโลกขาพเจาได บนทกคลงสมบตของหมะและคลงเกบของความหนาวเยนและอากาศทเยอกแขงและขาพเจาไดสงเกตผถอ ครองกญแจของฤดกาลเขาเตมเตมเมฆดวยสงเหลานนและไมทาใหคลงสมบตหมดไปความลบของเอโนค 40:5-7
ผทขมเหงขาพเจาจะมาแตจะไมเหนขาพเจาเมฆแหงความมดจะปกคลมดวงตาของพวกเขาและอากาศแหง ความเศราหมองจะปกคลมพวกเขาบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน5:4-5
นาคางของพระเจาทรงประทานลงมาบนขาพเจาดวยความสงบและเมฆแหงสนตสขทรงทาใหลอยขนเหนอ ศรษะของขาพเจาซงคมครองขาพเจาอยเสมอเปนความรอดของขาพเจาทกสงสนสะเทอนและพวกเขา หวาดกลวบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน35:1-3
เพราะพระองคทรงสรางขาพเจาตามความยงใหญของพระผสงสดและทรงฟนฟขาพเจาเหมอนความใหม ของพระองคเองและทรงเจมขาพเจาจากความบรบรณของพระองคเองขาพเจาจงไดเปนหนงเดยวกบ เพอนบานของพระองคปากของขาพเจาเปดออกเหมอนนาคางและใจของขาพเจากหลงไหลออกมาเหมอน สายธารแหงความชอบธรรมและขาพเจาเขาเฝาพระองคดวยสนตสขและขาพเจากตงมนอยไดดวยพระ วญญาณแหงการปกครองของพระองคฮาเลลยาบทเพลงสรรเสรญของโซโลมอน36:5-8
ฟาสวรรคจะยนดในวนของพระองคและแผนดนโลกจะชนบานและเมฆจะชนชมยนดและความรเรองพระเจา จะหลงไหลลงมาบนแผนดนโลกเหมอนนาทะเลและเหลาทตสวรรคแหงพระสรแหงพระพกตรพระเจาจะชน
บานในพระองค(พนธสญญาของเลว5:18-20)