หนงสอเลมทสามของนกเลยง แกะแหงเฮอรมาสซงมชอวา" ความคลายคลงของพระองค"
ความคลายคลงกน1
1และทานกลาวแกขาพเจาวา“ทานทงหลายกรวาทานผรบ ใชของพระเจาอาศยอยทนราวกบกาลงเดนทางแสวงบญ เพราะเมองของทานอยไกลจากเมองนมาก”
2ฉะนนถาทานทงหลายรจกเมองททานควรจะอาศยอยแลว เหตใดทานจงมาซอทดนซอของกนของใชฟมเฟอยสราง อาคารโออาและสรางบานเรอนเกนความจาเปนในเมองน เลาเพราะวาผทซอสงเหลานในเมองนกจะไมคดจะกลบไป ยงเมองของตนอก
3โอคนโงเขลาคนขสงสยและคนนาเวทนาเอยผไมเขาใจ วาสงเหลานทงหมดเปนของคนอนและอยภายใตอานาจของ ผอนเพราะองคพระผเปนเจาแหงเมองนตรสกบเจาวาจง เชอฟงธรรมบญญตของขาหรอจงออกไปจากเมองของขา
เถด
4ฉะนนเจาผซงอยภายใตกฎหมายในเมองของตนเองจะทา อยางไรเลา?เพอทรพยสนของเจาหรอเพอสงของใดๆท
เจาไดจดหาไวเจาจะปฏเสธกฎหมายของเมองไดหรอ?แต ถาเจาปฏเสธกฎหมายและภายหลงกลบไปยงเมองของ ตนเองเจาจะไมไดรบการตอนรบแตจะถกขบไลออกไปจาก ทนน
5ฉะนนจงระวงใหดเหมอนคนในตางแดนอยาแสวงหาสง ใดเกนความจาเปนและเพยงพอสาหรบเจาและจง เตรยมพรอมไววาเมอพระเจาหรอเจาเมองนขบไลเจา ออกไปเจาจะไดตอตานกฎบญญตของพระองคและเขาไป ในเมองของเจาเองทซงเจาจะไดใชชวตอยางมความสข ตามกฎบญญตของตนเองโดยปราศจากความผดใดๆ 6ฉะนนจงระมดระวงเถดบรรดาผทรบใชพระเจาและจงให พระองคอยในใจของทานจงทาการงานของพระเจาโดย ระลกถงทงพระบญญตและพระสญญาทพระองคทรงสญญา ไวและจงมนใจไดวาพระองคจะทรงทาใหสาเรจแกทาน
หากทานทงหลายรกษาพระบญญตของพระองค 7ฉะนนแทนทจะนาทรพยสนททานตงใจจะซอไปใช
ของตนจงชวยเหลอหญงมายจงตดสนคดของคนกาพรา
ทานจะพบสงนนในเมองของพวกทานและจะมความสข ปราศจากความเศราโศกหรอความกลวเพราะฉะนนอยาโลภ ทรพยสมบตของคนตางชาตเพราะสงเหลานนเปนภยตอ บรรดาผรบใชของพระเจา 10แตจงคาขายดวยทรพยสมบตของตนเองเพอจะไดบรรล ถงความสขนรนดร
11และอยาลวงประเวณอยาแตะตองภรรยาของผอนและ อยาปรารถนาในตวนางแตจงปรารถนาในสงทเปนของตน แลวเจาจะไดรบความรอด ความคลายคลงกน2
1ขณะทขาพเจากาลงเดนเขาไปในทงนาและพจารณาตนเอ ลมและตนองนและครนคดถงผลของมนอยนนทตสวรรค องคหนงไดปรากฏแกขาพเจาและกลาวแกขาพเจาวา“เจา ครนคดถงอะไรอยนานเชนน?”
2และขาพเจาจงทลทานวา“ทานครบขาพเจานกถงเถาองน และตนเอลมนเพราะผลของมนสวยงาม”ทานจงทลขาพเจา วา“ตนไมสองตนนตงไวเปนแบบอยางแกบรรดาผรบใชของ พระเจา”
4พระองคตรสวาเถาองนนยอมออกผลแตตนเอลมเปน ตนไมทไมมผลถงกระนนเถาองนนหากไมไดเกาะอยบน ตนเอลมและไดรบการคาจนจากตนเอลมกจะไมออกผลมาก นกแตถามนเลอยอยบนพนดนกจะออกผลไมดเพราะมน ไมไดเกาะอยบนตนเอลมแตเมอไดรบการคาจนจากตนเอลม
19ขาพเจาจงทลทานวา“ทานครบขาพเจาหวงวาขาพเจา
จะทาใหพวกเขาพอใจจนพวกเขาจะมความสขทไดอาศยอย ในบานของขาพเจาและเชนเดยวกบคนททานฝากฝง ขาพเจาไวเขาไมบนอะไรเกยวกบขาพเจาฉะนนพวกเขาก จะไมบนอะไรเชนกน”
20แลวทานกกลาวแกคนเลยงแกะผนนวา“เราเหนวาผรบใช
ของพระเจาจะดาเนนชวตและรกษาบญญตเหลานและจะ จดหาทอยอาศยอนบรสทธใหแกหญงพรหมจารเหลาน”
21เมอพระองคตรสเชนนนแลวพระองคกทรงสงขาพเจา กลบไปใหคนเลยงแกะผนนอกและทรงเรยกหญงพรหมจาร เหลานนมาแลวตรสกบพวกนางวา“เพราะเราเหนวาพวกเจา เตมใจจะอาศยอยในบานของชายผนเราจงฝากเขาและบาน ของเขาไวกบพวกเจาเพอพวกเจาอยาไดจากบานของเขา ไปเลย”และพวกนางกยนดฟงคาเหลานน
22¶แลวทานกกลาวแกขาพเจาวาจงปฏบตหนาทของเจา อยางกลาหาญจงประกาศพระราชกรณยกจอนยงใหญของ พระเจาแกคนทงปวงแลวเจาจะไดรบพระคณในการปฏบต
หนาทน
23ผใดปฏบตตามบญญตเหลานผนนจะมชวตอยและม ความสขในชวตแตผใดละเลยบญญตเหลานผนนจะไมม ชวตอยและจะไมมความสขในชวต
24จงกลาวแกทกคนวาผใดกตามทสามารถทาความดได อยาละเวนการทาความดเพราะเปนการดแกเขาเพราะเรา ปรารถนาใหคนทงปวงพนจากความทกขยากทตนกาลง เผชญอย
25เพราะผใดทขาดแคลนและประสบความลาบากใน ชวตประจาวนผนนกอยในความทกขยากและความจาเปน อยางยงผใดชวยปลดปลอยคนเชนนนจากความจาเปนผนน กจะไดรบความปตยนดอยางยง
26เพราะผทประสบความเดอดรอนเชนนนกทกขทรมานราว กบถกลามโซและหลายคนทนทกขยากเชนนนไมไหวจง
เลอกทจะฆาตวตาย
27ฉะนนผใดทรถงความทกขยากของคนเชนนนแตไมชวย เขาใหพนจากความทกขยากนนผนนกกระทาบาปใหญหลวง และตองรบผดชอบตอเลอดของเขา
28ฉะนนจงฝกฝนตนเองใหขยนหมนเพยรในการทาความด ตางๆเทาทจะทาไดจากพระเจาเพอวาขณะททานลาชาใน การทาสงเหลานนการสรางหอคอยอาจจะสรางไมเสรจ เพราะเหนแกทานการสรางจงหยดลง
29ถาทานไมรบเรงทาดเสยกอนหอคอยนนกจะสรางเสรจ และทานกจะเขาไปไมได
30หลงจากทพระองคตรสกบขาพเจาเสรจแลวพระองคก ทรงลกขนจากทนอนและเสดจไปโดยทรงพาคนเลยงแกะ และหญงพรหมจารไปดวย
31ถงกระนนพระองคตรสกบขาพเจาวาพระองคจะสงคน เลยงแกะและหญงพรหมจารกลบมายงบานของขาพเจาอา เมน