2 โครินธ์ บทที่ 1 1 เปาโล อัครสาวกของพระเยซูคริสต์โดยพระประสงค์ของ พระเจ ้า และทิโมธีพน ี่ ้องของเรา ถึงคริสตจักรของพระเจ ้าที่ ้ เมืองโครินธ์ กับบรรดาธรรมิกชนทีอ ่ ยูใ่ นแคว ้นอาคายาทัง้ สิน 2 ขอให ้พระคุณและสันติสข ุ จากพระเจ ้าพระบิดาของเรา และ จากพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ดํารงอยูก ่ บ ั ท่าน ทัง้ หลายเถิด 3 จงถวายพระพรแด่พระเจ ้า คือพระบิดาแห่งพระเยซูคริสต์ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าของเรา พระบิดาผู ้ทรงเมตตากรุณา และ พระเจ ้าแห่งการปลอบโยนใจทุกประการ ้ ของเรา เพือ 4 ผู ้ทรงปลอบโยนเราในความทุกข์ยากทัง้ สิน ่ เรา จะสามารถปลอบโยนคนเหล่านัน ้ ทีอ ่ ยูใ่ นความยากลําบาก อย่างใดอย่างหนึง่ ได ้ ด ้วยการปลอบโยนซึง่ เราเองได ้รับจาก พระเจ ้า 5 เพราะว่าความทุกข์ทรมานของพระคริสต์มม ี ากเพียงใด การ ปลอบโยนใจของเราโดยพระคริสต์ก็มม ี ากเพียงนัน ้ 6 และถ ้าเราถูกทุกข์ทรมานก็เพือ ่ ให ้ท่านทัง้ หลายได ้รับความ ปลอบโยนใจและความรอด ซึง่ จะมีผลให ้ท่านต ้องทนทุกข์ เช่นเดียวกับทีเ่ ราได ้รับ หรือถ ้าเราได ้รับการปลอบโยนใจก็ เพือ ่ ให ้ท่านได ้รับความปลอบโยนใจและความรอด 7 และเราหวังอย่างมั่นคงในท่านทัง้ หลาย เพราะเรารู ้ว่าท่าน ทัง้ หลายมีสว่ นร่วมในความทุกข์ยากอย่างไร ท่านก็จะได ้มี ส่วนในการปลอบโยนอย่างนัน ้ ด ้วย 8 เพราะว่าเราไม่อยากให ้ท่านทัง้ หลายทราบถึงความทุกข์ ยากทีเ่ กิดขึน ้ กับเราในแคว ้นเอเชีย ซึง่ ทําให ้เราทุกข์ยากจน เกินกําลัง และหมดหวังทีจ ่ ะมีชวี ต ิ ต่อไป 9 แต่เราได ้ถูกกําหนดโทษถึงตายในตัวเราแล ้ว เพือ ่ ไม่ให ้เรา ไว ้ใจในตัวเอง แต่ให ้ไว ้ใจในพระเจ ้าผู ้ทรงให ้คนตายฟื้ นขึน ้ 10 ผู ้ทรงช่วยเราให ้พ ้นจากความตายอันใหญ่หลวงเช่นนี้ ่ มั่นว่าในพระองค์จะทรงช่วยเราอีก และทรงช่วยเราอีก เราเชือ 11 พวกท่านก็ชว่ ยกันอธิษฐานเพือ ่ พวกเราด ้วย เพือ ่ ว่าของ ประทานทีป ่ ระทานแก่พวกเราโดยผ่านคนจํานวนมากนัน ้ จะ ได ้รับคําขอบคุณจากหลายๆ คนแทนพวกเรา ่ ชมยินดีของเรานัน 12 เพราะว่าความชืน ้ คือการเป็ นพยาน ของมโนธรรมของเราว่า เราได ้ประพฤติในโลกนีด ้ ้วยความ จริงใจและบริสท ุ ธิ์ ไม่ใช่ด ้วยปั ญญาตามเนือ ้ หนัง แต่โดย พระคุณของพระเจ ้า และเราก็ประพฤติตอ ่ พวกท่านอย่าง บริบรู ณ์ยงิ่ ขึน ้ 13 เพราะเราไม่ได ้เขียนสิง่ ใดอืน ่ ถึงท่าน นอกจากสิง่ ทีท ่ า่ น ่ ว่าท่านจะรับทราบจนถึงทีส อ่านหรือรับทราบ และเราเชือ ่ ด ุ 14 เหมือนทีท ่ า่ นทัง้ หลายก็ได ้ยอมรับเราบ ้างแล ้วว่าเราเป็ นผู ้ ่ ชมยินดีของท่าน เหมือนอย่างทีท ่ ชม มีความชืน ่ า่ นมีความชืน ยินดีของเราในวันของพระเยซูเจ ้า 15 และด ้วยความมั่นใจนีข ้ ้าพเจ ้าจึงทรงดําริวา่ จะไปหาพวก ท่านก่อน เพือ ่ พวกท่านจะได ้รับประโยชน์เพิม ่ เป็ นสองเท่า 16 และข ้าพเจ ้าจะผ่านพวกท่านไปยังแคว ้นมาซิโดเนีย และ จะกลับจากแคว ้นมาซิโดเนียมาหาพวกท่านอีก และจะพา พวกท่านเดินทางต่อไปยังแคว ้นยูเดีย 17 เมือ ่ ข ้าพเจ ้ามีใจอย่างนี้ ข ้าพเจ ้าใช ้ความเบาสบายหรือไม่ หรือข ้าพเจ ้ามุง่ หมายสิง่ ต่างๆ ข ้าพเจ ้ามุง่ หมายตามเนือ ้ หนัง หรือไม่ เพือ ่ ว่าข ้าพเจ ้าจะได ้มีคําว่า 'ใช่ ใช่' และ 'ไม่' 18 แต่พระเจ ้าทรงเป็ นความจริง คําพูดของเราทีพ ่ ด ู ต่อพวก ท่านก็ไม่ใช่เป็ นคําตอบใช่หรือไม่ใช่ 19 เพราะว่าพระบุตรของพระเจ ้า คือพระเยซูคริสต์ ซึง่ พวก เราได ้ประกาศแก่พวกท่าน คือโดยข ้าพเจ ้ากับสีละนัสและทิ
โมธี ก็ไม่ได ้ทรงกล่าวว่า "ใช่" และ "ไม่" แต่ในพระองค์กลับ ทรงกล่าวว่า "ใช่" ้ ล ้วนเป็ นจริงโดย 20 เพราะพระสัญญาของพระเจ ้าทัง้ สิน พระองค์ และโดยพระองค์ก็เป็ นอาเมน เพือ ่ ความรุง่ เรืองของ พระเจ ้าโดยเรา 21 บัดนีผ ้ ู ้ทีท ่ รงตัง้ เราไว ้กับพวกท่านในพระคริสต์ และได ้ ทรงเจิมเราไว ้ ก็คอ ื พระเจ ้า 22 ผู ้ทรงประทับตราเราไว ้ และประทานมัดจําคือพระ วิญญาณไว ้ในใจของเราด ้วย 23 ยิง่ กว่านัน ้ ข ้าพเจ ้าขอเรียกพระเจ ้าเป็ นพยานในจิต วิญญาณของข ้าพเจ ้าว่า เพือ ่ จะละเว ้นท่านไว ้ ข ้าพเจ ้าจึง ไม่ได ้ไปเมืองโครินธ์เลย ่ ของท่าน แต่เราเป็ นผู ้ 24 ไม่ใช่วา่ เรามีอํานาจเหนือความเชือ ่ ชมยินดีของท่าน เพราะว่าท่านทัง้ หลาย ช่วยเหลือความชืน ่ ยืนหยัดอยูไ่ ด ้โดยความเชือ บทที่ 2 1 แต่ข ้าพเจ ้าตัง้ ใจไว ้กับตนเองว่า ข ้าพเจ ้าจะไม่กลับมาหา ท่านอีกในยามทุกข์ใจ 2 เพราะถ ้าเราทําให ้พวกท่านเสียใจ ใครเล่าจะทําให ้เรามี ความยินดี ถ ้าไม่ใช่คนทีเ่ ราทําให ้มีความยินดี? 3 ข ้าพเจ ้าได ้เขียนข ้อความนีถ ้ งึ ท่านทัง้ หลายเพือ ่ ว่าเมือ ่ ข ้าพเจ ้ามา ข ้าพเจ ้าจะไม่ได ้รับความโศกเศร ้าจากผู ้ที่ ่ ชมยินดี แต่ข ้าพเจ ้ามีความมั่นใจในตัวท่าน ข ้าพเจ ้าควรจะชืน ่ ชมยินดีของข ้าพเจ ้าก็คอ ่ ชม ทัง้ หลายว่า ความชืน ื ความชืน ยินดีของพวกท่านทุกคน 4 เพราะว่าข ้าพเจ ้าเขียนถึงท่านทัง้ หลายด ้วยความทุกข์ใจ และความทุกข์ใจเป็ นอันมาก และนํ้ าตาก็ไหลออกมา ไม่ใช่ เพือ ่ ให ้ท่านเศร ้าโศก แต่เพือ ่ ให ้ท่านทัง้ หลายรู ้จักความรักที่ ข ้าพเจ ้ามีตอ ่ ท่านอย่างล ้นเหลือ 5 แต่ถ ้าผู ้ใดก่อให ้เกิดความทุกข์ ฉั นก็ไม่ได ้ทําให ้ท่านทุกข์ แต่เพียงบางส่วน เพือ ่ ฉั นจะได ้ไม่ทําให ้ท่านเดือดร ้อนเกิน ควร 6 การลงโทษทีค ่ นจํานวนมากได ้รับนัน ้ เพียงพอแล ้วสําหรับ คนเช่นนี้ 7 ฉะนัน ้ พวกท่านควรจะยกโทษให ้เขาและปลอบโยนเขา แทน เพือ ่ ว่าคนเช่นนัน ้ จะไม่ต ้องจมอยูก ่ บ ั ความโศกเศร ้ามาก เกินไป 8 เพราะฉะนัน ้ ฉั นขอร ้องท่านให ้ยืนยันความรักของท่านต่อ เขา 9 เพราะเหตุนเี้ องฉั นจึงได ้เขียนเพือ ่ จะได ้รู ้หลักฐานของท่าน ่ ฟั งทุกประการหรือไม่ ว่าท่านเชือ 10 ถ ้าท่านยกโทษให ้ผู ้ใด ฉั นก็ยกโทษให ้ผู ้นัน ้ ด ้วย เพราะว่า ถ ้าฉั นยกโทษให ้ผู ้ใด ฉั นก็ยกโทษให ้ผู ้ใด เพราะเห็นแก่ทา่ น ฉั นก็ยกโทษให ้ผู ้นัน ้ ในพระพักตร์ของพระคริสต์ 11 เพือ ่ ว่าซาตานจะได ้เอาเปรียบเรา เพราะว่าเรารู ้เท่าทัน อุบายของมัน 12 เมือ ่ ข ้าพเจ ้ามายังเมืองโตรอัสเพือ ่ ประกาศข่าวประเสริฐ ของพระคริสต์ และประตูของพระเจ ้าได ้เปิ ดให ้แก่ข ้าพเจ ้า 13 ข ้าพเจ ้าไม่มค ี วามสงบในใจเลย เพราะไม่พบทิตส ั พีน ่ ้อง ของข ้าพเจ ้า แต่เมือ ่ ข ้าพเจ ้าลาพวกเขาแล ้ว ข ้าพเจ ้าก็ออก จากทีน ่ ั่นไปยังแคว ้นมาซิโดเนีย ั ชนะ 14 ขอขอบพระคุณพระเจ ้าผู ้ทรงทําให ้เราทัง้ หลายมีชย ในพระคริสต์เสมอ และทรงทําให ้กลิน ่ หอมแห่งความรู ้ของ พระองค์ปรากฏชัดโดยเราทุกแห่ง 15 เพราะว่าเราเป็ นกลิน ่ หอมอันหวานของพระคริสต์แด่พระ เจ ้า ทัง้ ในคนทีไ่ ด ้รับความรอดและในคนทีก ่ ําลังพินาศ