เพราะไฟแหงความโกรธของเราไดลกโชนขนและจะเผาผลาญไปจนถงนรกชนตาสดและจะทาลายแผนดน โลกพรอมกบผลผลตของมนและจะจดไฟเผาฐานรากของภเขา(เฉลยธรรมบญญต32:22)
ความทกขระทมแหงนรกลอมรอบขาพเจาไวกบดกแหงความตายขดขวางขาพเจาในความทกขยากของ ขาพเจาขาพเจาไดรองทลตอพระเจาและรองขอตอพระองคพระองคทรงฟงเสยงของขาพเจาจากพระวหาร ของพระองคและเสยงรองของขาพเจากเขาไปถงพระองค2ซามเอล22:6-7
เจาจะคนหาพระเจาเจอไดหรอ?เจาจะคนพบพระผทรงฤทธานภาพจนถงความสมบรณแบบไดหรอ?พระองค ทรงสงสงดจสวรรคเจาจะทาอะไรได?ทรงลกลายงกวานรกเจาจะรอะไรได?โยบ11:7-8
นรกเปลอยเปลาตอหนาพระองคและความพนาศไมมสงใดปกปดไดโยบ26:6 คนชวจะตกนรกและประชาชาตทงหลายทลมพระเจากเชนกนสดด9:17
เพราะพระองคจะไมทรงทอดทงวญญาณของขาพระองคไวในนรกและจะไมทรงปลอยใหผบรสทธของ พระองคเหนความเสอมโทรมสดด16:10
ความทกขระทมแหงนรกลอมรอบขาพเจาไวกบดกแหงความตายขดขวางขาพเจาไวสดด18:5
อยากลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณ
ขอใหความตายมาถงพวกเขาและใหพวกเขาลงไปสแดนนรกอยางรวดเรวเพราะความชวรายอยในทอย อาศยของพวกเขาและอยทามกลางพวกเขาสดด55:15
เพราะพระเมตตาของพระองคยงใหญตอขาพระองคและพระองคทรงชวยขาพระองคใหพนจากนรกชนตา สดสดด86:13
ความโศกเศราแหงความตายลอมรอบขาพเจาและความเจบปวดแหงนรกเขาครอบงาขาพเจาขาพเจาพบ กบความลาบากและความเศราโศกสดด116:3
ถาขาพเจาขนไปบนสวรรคพระองคกทรงอยทนนถาขาพเจาไปนอนในนรกดเถดพระองคกทรงอยทนน สดด139:8
รมฝปากของหญงชวชาหวานเหมอนนาผงและปากของนางลนเหมอนนามนแตบนปลายของนางนนขมขน เหมอนบอระเพดแหลมคมเหมอนดาบสองคมเทาของนางนาไปสความตายและรอยเทาของนางนาไปสขม นรกสภาษต5:3-5
จงฟงขาพเจาเถดโอเหลาบตรทงหลายและจงตงใจฟงถอยคาจากปากของขาพเจาอยาใหใจของเจาหนเห ไปตามทางของนางอยาหลงผดไปในทางของนางเพราะนางไดทาใหคนบาดเจบลมตายมากมายและคนแขง แรงหลายคนกถกนางฆาตายบานของนางเปนทางไปสนรกเปนทางลงไปสหองแหงความตายสภาษต 7:24-27
หญงโงเขลาสงเสยงดงเอะอะโวยวายนางไรเดยงสาและไมรอะไรเลยเพราะนางนงอยทประตบานของนาง บนทนงในทสงของเมองเพอเรยกผสญจรไปมาตามทางของตนวาผใดไรเดยงสาจงเขามาทางนเถดสวน ผทขาดความเขาใจนางกลาวแกเขาวานาทขโมยมานนหวานและขนมปงทกนอยางลบๆนนอรอยแตเขาไม รวามคนตายอยทนนและแขกของนางอยในนรกเบองลกสภาษต9:13-18 นรกและความพนาศอยตอหนาพระเจาแลวจตใจของมนษยจะยงกวานนสกเทาไร?ทางแหงชวตอยเบองบน สาหรบคนฉลาดเพอเขาจะไดพนจากนรกเบองลางสภาษต15:11,24
อยาลงเลทจะอบรมสงสอนเดกเพราะถาเจาตเขาดวยไมเรยวเขาจะไมตายเจาจงตเขาดวยไมเรยวและจะ ชวยเขาใหพนจากนรกสภาษต23:13-14
นรกและความพนาศนนไมมวนเตมเปยมฉะนนดวงตาของมนษยจงไมมวนอมเอมสภาษต27:20
อยากลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณ
คาพยากรณ
ฉะนนนรกจงขยายใหญขนและอาปากกวางอยางไมมทสนสดและความรงเรองฝงชนความโออาและผท ชนชมยนดของพวกเขาจะลงไปในนนอสยาห5:14
นรกเบองลางจะเคลอนพลเพอตอนรบเจาเมอเจาเสดจมามนจะปลกคนตายใหฟนขนมาเพอเจาแมกระทง บรรดาผมอานาจสงสดในแผนดนโลกมนจะปลกบรรดากษตรยแหงประชาชาตทงหลายใหลกขนจากบลลงก ของพวกเขาแตเจากจะถกนาไปสแดนนรกณดานขางของหลมลกอสยาห14:9,15
เพราะพวกเจากลาววา“เราไดทาพนธสญญากบความตายและเราไดตกลงกบนรกเมอภยพบตอนใหญ หลวงจะผานไปมนจะไมมาถงเราเพราะเราไดใชความเทจเปนทพงและเราไดซอนตวอยภายใตความเทจ” และพนธสญญาของพวกเจากบความตายจะถกยกเลกและขอตกลงของพวกเจากบนรกจะไมคงอยเมอภย พบตอนใหญหลวงผานไปพวกเจาจะถกเหยยบยาโดยมนอสยาห28:15,18
และเจาไดไปเขาเฝากษตรยพรอมดวยนามนหอมและไดเพมเครองหอมของเจาและสงทตของเจาไปไกล และไดลดศกดศรของตนเองลงไปถงนรกอสยาห57:9
เราไดทาใหประชาชาตทงหลายสนสะเทอนเมอไดยนเสยงการลมลงของเขาเมอเราโยนเขาลงไปในนรกพรอม กบพวกทลงไปในหลมลกและตนไมทงหลายในสวนเอเดนไมหอมทดทสดจากเลบานอนและพชทงหลายท ดมนาจะไดรบการปลอบโยนในสวนลางของแผนดนพวกมนกลงไปในนรกกบเขาดวยพรอมกบพวกทถก ฆาดวยดาบและพวกทเปนกาลงของเขาผทอาศยอยใตรมเงาของเขาในทามกลางชนตางชาตเอเสเคยล 31:16-17
ผแขงแกรงในหมผมอานาจจะพดกบเขาจากกลางนรกพรอมกบผทชวยเหลอเขาพวกเขาลงไปแลวพวกเขา นอนอยโดยไมไดเขาสหนตถกฆาดวยดาบและพวกเขาจะไมนอนอยกบผมอานาจทลมลงจากพวกทไมไดเขา สหนตซงลงไปสนรกพรอมกบอาวธสงครามของพวกเขาและพวกเขาวางดาบไวใตศรษะแตความชวชาของ พวกเขาจะอยบนกระดกของพวกเขาแมวาพวกเขาจะเปนทหวาดกลวของผมอานาจในดนแดนแหงผมชวตก ตามเอเสเคยล32:21,27
แมพวกเขาจะขดลงไปในนรกมอของขากจะนาพวกเขาขนมาจากทนนแมพวกเขาจะปนขนไปบนสวรรคขาก จะนาพวกเขาลงมาจากทนนอาโมส9:2
และกลาววา“ขาพเจาไดรองขอตอพระเจาเพราะความทกขยากของขาพเจาและพระองคทรงฟงขาพเจา ขาพเจาไดรองขอจากกนบงของนรกและพระองคทรงไดยนเสยงของขาพเจา”โยนาห2:2
อยากลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณ
ใชแลวเพราะเขาลวงละเมดดวยสราเขาเปนคนหยงยโสไมรจกอยบานความปรารถนาของเขาทวคณ เหมอนนรกเปนเหมอนความตายและไมรจกพอแตกลบรวบรวมชนชาตทงหลายมาอยรอบตวและกอง รวมผคนทงหมดไวกบตน(ฮาบาคก2:5)
พระวรสารและกจการ
แตเราบอกทานทงหลายวาผใดโกรธพนองของตนโดยไมมเหตผนนจะตกอยในอนตรายแหงการพพากษา และผใดกลาวแกพนองของตนวา“รากา”ผนนจะตกอยในอนตรายแหงสภาและผใดกลาววา“เจาคนโง”ผ นนจะตกอยในอนตรายแหงไฟนรกและถาตาขางขวาของทานทาใหทานทาบาปจงถอนมนออกเสยและโยน
ทงไปเพราะเปนการดกวาสาหรบทานทอวยวะสวนหนงของทานจะพนาศไปดกวาทรางกายทงหมดของทาน จะถกโยนลงไปในนรกและถามอขางขวาของทานทาใหทานทาบาปจงตดมนออกเสยและโยนทงไปเพราะเปน การดกวาสาหรบทานทอวยวะสวนหนงของทานจะพนาศไปดกวาทรางกายทงหมดของทานจะถกโยนลงไปใน นรกมทธว5:22,29-30
อยากลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณ และรางกายในนรกไดมทธว10:28
และเมองคาเปรนาอมเอยเจาผซงไดรบการยกยองขนสสวรรคจะตองถกลดระดบลงไปสแดนนรกเพราะถา หากการอศจรรยยงใหญซงไดเกดขนในเมองเจาไดเกดขนในเมองโสโดมเมองนนกคงจะดารงอยจนถงทก วนนมทธว11:23
และเรากลาวแกเจาดวยวาเจาคอเปโตรและบนศลาแหงนเราจะสรางครสตจกรของเราและประตแหงนรกจะ เอาชนะมนไดมทธว16:18
และถาตาของเจาทาใหเจาทาบาปจงถอนมนออกเสยและโยนทงไปเพราะเปนการดกวาทเจาจะเขาสชวตน รนดรดวยตาขางเดยวดกวาทจะมสองตาแลวถกโยนลงไปในไฟนรกมทธว18:9 วบตแกพวกเจาพวกธรรมาจารยและพวกฟารสคนหนาซอใจคด!เพราะพวกเจาเทยวไปทวทะเลและแผนดน เพอจะชกชวนคนคนหนงใหกลบใจและเมอเขากลบใจแลวพวกเจากทาใหเขาเปนบตรแหงนรกยงกวาพวก เจาถงสองเทาพวกงรายพวกเชอสายงพษพวกเจาจะหนพนความพนาศแหงนรกไดอยางไร?มทธว 23:15,33
และถามอของเจาทาใหเจาทาบาปจงตดมนทงเสยเพราะการทเจาพการขางหนงจะเขาสชวตนรนดรดกวา การทมมอสองขางแลวไปลงนรกในไฟทไมมวนดบและถาเทาของเจาทาใหเจาทาบาปจงตดมนทงเสย เพราะการทเจาพการขางหนงจะเขาสชวตนรนดรดกวาการทมเทาสองขางแลวถกโยนลงไปในนรกในไฟทไม
อยากลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณ
มวนดบและถาตาของเจาทาใหเจาทาบาปจงควกมนออกเสยเพราะการทเจามตาขางเดยวจะเขาสราช อาณาจกรของพระเจาดกวาการทมตาสองขางแลวถกโยนลงไปในไฟนรกมาระโก9:43,45,47 และเมองคาเปรนาอมเอยเจาผเคยไดรบการเชดชขนสสวรรคจะถกผลกลงไปสแดนนรกลกา10:15 แตเราขอเตอนทานทงหลายวาทานควรเกรงกลวผใดจงเกรงกลวพระองคผทรงประหารชวตแลวและม อานาจทจะโยนลงไปในนรกไดเราบอกทานทงหลายวาจงเกรงกลวพระองคเถดลกา12:5
และในนรกนนขณะทกาลงถกทรมานเขากเงยหนาขนมองและเหนอบราฮมอยไกลๆและลาซารสอยในออม อกของเขาลกา16:23
เพราะพระองคจะไมทรงทงวญญาณของขาพระองคไวในนรกและจะไมทรงปลอยใหผบรสทธของพระองค เหนความเสอมโทรมพระองคทรงเหนเชนนนมากอนจงตรสถงการฟนคนชพของพระครสตวาวญญาณ ของพระองคจะไมถกทงไวในนรกและเนอหนงของพระองคจะไมเสอมโทรม(กจการ2:27,31)
และลนกเปนเหมอนไฟเปนแหลงแหงความชวรายลนเปนสวนหนงในอวยวะของเราททาใหรางกายทงหมด แปดเปอนและจดไฟแหงสญชาตญาณและมนถกจดไฟจากนรกยาโคบ3:6
เพราะถาพระเจาไมทรงละเวนทตสวรรคททาบาปแตทรงขบไลพวกเขาลงไปในนรกและทรงมอบพวกเขาไว ในโซตรวนแหงความมดเพอรอการพพากษา2เปโตร2:4
เราคอผททรงพระชนมอยและเคยตายแลวและดเถดเราทรงมชวตอยเปนนจนรนดรอาเมนและเราม กญแจแหงนรกและความตาย(ววรณ1:18)
และขาพเจามองดกเหนมาสซดตวหนงและผทนงอยบนมานนมชอวาความตายและนรกกตดตามมาดวย และอานาจนนไดถกมอบใหแกพวกมนเหนอหนงในสของแผนดนโลกเพอจะฆาดวยดาบดวยความหวโหย ดวยความตายและดวยสตวรายแหงแผนดนโลก(ววรณ6:8)
และทะเลไดคนคนตายทอยในนนและความตายและนรกไดสงคนตายทอยในนนออกมาและทกคนจะถก พพากษาตามการกระทาของตนและความตายและนรกถกโยนลงไปในทะเลสาบแหงไฟนคอความตายครงท สองววรณ20:13-14
อยากลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณ
บางททานอาจจะกลาวแกขาพเจาวาขาพเจาไมเคยลงไปในทลกหรอลงไปในนรกและไมเคยขนไปบนสวรรค เลย2เอสดราส4:8
รากเหงาแหงความชวรายถกผนกไวจากทานความออนแอและแมลงเมาถกซอนไวจากทานและความเสอม ทรามไดหนลงไปสนรกและถกลมเลอนไป(2เอสดราส8:53)
เพราะพระองคทรงเฆยนตและทรงเมตตาพระองคทรงนาลงไปสแดนนรกและทรงนาขนมาอกไมมผใดจะ รอดพนจากพระหตถของพระองคไดโทบต13:2
เพราะทานมอานาจเหนอชวตและความตายทานนาไปสประตแหงนรกและนาขนมาอกครงหนง(ปญญาของ โซโลมอน16:13)
แตพวกเขานอนหลบในคนนนซงเปนการหลบททนไมไดอยางแทจรงและเปนการนอนหลบทมาจากกนบง ของนรกทหลกเลยงไมได(ปญญาของโซโลมอน17:14)
ทางของคนบาปนนปดวยหนแตปลายทางนนเปนเหวแหงนรก(ปญญาจารย21:10)
คาอธษฐานของพระเยซพระบตรของสราคขาพเจาขอบพระคณพระองคโอพระเจาและพระราชาและ สรรเสรญพระองคโอพระเจาผชวยใหรอดของขาพเจาขาพเจาขอสรรเสรญพระนามของพระองคเพราะ พระองคทรงเปนผปกปองและผชวยเหลอของขาพเจาและทรงรกษากายของขาพเจาใหพนจากความพนาศ และจากกบดกของลนทกลาวรายและจากรมฝปากทโกหกและทรงเปนผชวยของขาพเจาตอสกบศตรของ ขาพเจาและพระองคทรงชวยขาพเจาใหรอดพนตามพระเมตตาอนมากมายและความยงใหญแหงพระนาม ของพระองคจากฟนของผทพรอมจะทาลายขาพเจาและจากมอของผทคดรายตอชวตของขาพเจาและจาก ความทกขยากมากมายทขาพเจาไดรบจากการสาลกไฟรอบดานและจากทามกลางไฟทขาพเจาไมไดจดขน จากกนบงของนรกจากลนทไมบรสทธและจากคาพดทโกหกดวยการกลาวหาตอกษตรยจากลนทไมชอบ ธรรมจตวญญาณของขาพเจาจงใกลถงความตายชวตของขาพเจาใกลจะถงนรกเบองลางพวกเขาลอม ขาพเจาไวทกดานและไมมใครมาชวยขาพเจาเลยขาพเจามองหาความชวยเหลอจากมนษยแตกไมมใครเลย แลวขาพเจากคดถงพระเมตตาของพระองคโอพระเจาและคดถงพระราชกจในอดตของพระองควา พระองคทรงชวยผทรอคอยพระองคและทรงชวยพวกเขาใหพนจากเงอมมอของศตรไดอยางไร(ปญญา จารย51:1-8)
อยากลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณ
โออานานอสอาซารอสและมซาเอลจงสรรเสรญพระเจาเถดจงยกยองและเทดทนพระองคเหนอสงอนใด ตลอดไปเพราะพระองคทรงชวยเราใหพนจากนรกและทรงชวยเราใหรอดพนจากเงอมมอแหงความตาย และทรงชวยเราใหพนจากเตาไฟและเปลวไฟทลกโชนแมกระทงจากทามกลางไฟพระองคกทรงชวยเราให รอดพนคาอธษฐานของอาซารอส1:66
อโนค
และในวนเหลานนแผนดนโลกจะคนสงทไดรบมอบหมายใหแกแผนดนนนและแดนคนตายกจะคนสงทไดรบ มาและแดนนรกกจะคนสงทเปนหนอยเอโนค51:1
หนงสอทสญหายไปของพระคมภร
พระวรสารของนโคเดมสบทท13
1ขาแตพระเจาเยซพระบดาผทรงเปนพระเจาผทรงเปนทงการฟนคนชพและชวตหลงความตายขอทรง โปรดใหเราประกาศพระธรรมลาลกของพระองคซงเราไดเหนหลงจากความตายแลวอนเปนเรองเกยวกบไม กางเขนของพระองคเพราะเราไดสาบานดวยพระนามของพระองคแลว
2เพราะพระองคทรงหามบรรดาผรบใชของพระองคไมใหเปดเผยสงลลบซงกระทาโดยฤทธานภาพของ พระองคในนรก
3เมอเราถกนาไปไวกบบรรพบรษของเราในนรกเบองลกในความมดมดทนใดนนกปรากฏแสงสทอง ดจดวงอาทตยและแสงสมวงสองสวางไปทวสถานทนน
4ทนใดนนอาดมบดาของมนษยทงปวงพรอมดวยบรรพบรษและบรรดาผเผยพระวจนะทงหลายกยนดและ กลาววา“แสงสวางนนเปนแหลงกาเนดของแสงสวางนรนดรผทรงสญญาวาจะนาเราไปสแสงสวางนรนดร”
5แลวอสยาหผเผยพระวจนะกรองออกมาวา“นคอแสงสวางของพระบดาและพระบตรของพระเจาตามคา พยากรณของขาพเจาเมอขาพเจายงมชวตอยบนโลก”
6แผนดนซาบโลนและแผนดนเนฟทาลมทอยฝงตะวนออกของแมนาจอรแดนชนชาตทเดนอยในความมด ไดเหนแสงสวางอนยงใหญและสาหรบผทอาศยอยในดนแดนแหงเงาแหงความตายแสงสวางไดเกดขน แลวและบดนพระองคเสดจมาแลวและทรงใหความสวางแกเราผทนงอยในความตาย 7และขณะทเราทกคนกาลงชนชมยนดในแสงสวางทสองมาถงเรานนซเมโอนบดาของเรากเขามาหาเราและ กลาวชมเชยแกคนทงหลายวา“จงถวายเกยรตแดพระเยซครสตพระบตรของพระเจา” 8เมอครงทขาพเจาอมพระองคไวในออมแขนขณะทพระองคยงเปนทารกอยในพระวหารและดวยการดลใจ ของพระวญญาณบรสทธขาพเจาจงกลาวแกพระองคและยอมรบวา“บดนตาของขาพเจาไดเหนความรอด ของพระองคแลวซงพระองคทรงเตรยมไวตอหนาชนชาตทงปวงเปนแสงสวางแกชนชาตตางชาตและเปน สงาราศแกชนชาตอสราเอลของพระองค” 9บรรดาผบรสทธทงหลายทอยในนรกเบองลกเมอไดยนเชนนนกยงยนดปรดามากขนไปอก 10ตอมามผหนงซงมลกษณะเหมอนฤษตวเลกๆออกมาและทกคนตางถามเขาวา“ทานเปนใคร?”
อยากลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณ
11พระองคจงตรสตอบวา“ขาพเจาคอเสยงของผทรองอยในถนทรกนดารคอยอหนผใหบพตศมาและเปน ผเผยพระวจนะของพระเจาผสงสดผทไปกอนพระองคเสดจมาเพอเตรยมทางของพระองคเพอประทาน ความรเรองความรอดแกประชากรของพระองคเพอการอภยบาป”
12และเมอขาพเจายอหนเหนพระเยซเสดจมาหาขาพเจาขาพเจาจงทลวา“ดเถดพระเมษโปดกของพระเจา ดเถดพระองคผทรงรบเอาบาปของโลกไป”
13และขาพเจาไดใหบพตศมาแกเขาในแมนาจอรแดนและไดเหนพระวญญาณบรสทธเสดจลงมาสถตอยกบ เขาในรปนกพราบและไดยนเสยงจากสวรรคกลาววา“นคอบตรทรกของเราผซงเราพอใจยงนก” 14และขณะทขาพเจากาลงเดนทางนาหนาพระองคอยนนขาพเจาไดลงมาทนเพอแจงใหทานทงหลายทราบ วาพระบตรของพระเจาจะเสดจมาเยยมเราในคราวหนาและจะเสดจมาหาเราผซงอยในความมดและเงาแหง ความตายดจดงแสงอรณจากเบองบน
พระวรสารของนโคเดมสบทท14
1แตเมออาดมบดาคนแรกของเราไดยนเรองทพระเยซรบบพตศมาในแมนาจอรแดนเขากเรยกเซธบตร ชายของเขาแลวพดวา
2จงบอกแกบตรชายของเจาบรรดาบรรพบรษและบรรดาผเผยพระวจนะถงสงทงปวงทเจาไดยนจากมคา เอลอครทตสวรรคเมอขาพเจาสงเจาไปยงประตสวรรคเพอวงวอนตอพระเจาใหทรงเจมศรษะของขาพเจา เมอขาพเจาเจบปวย
3แลวเซธจงเขาไปใกลบรรดาบรรพบรษและผเผยพระวจนะแลวกลาววา“ขาพเจาเซธเมอขาพเจากาลง อธษฐานตอพระเจาทประตสวรรคไดเหนทตสวรรคของพระเจาคอมคาเอลปรากฏแกขาพเจากลาววา ‘ขาพเจาถกสงมาหาทานจากพระเจาขาพเจาไดรบแตงตงใหดแลรางกายมนษย’”
4เราบอกเจาเซธวาอยาอธษฐานตอพระเจาดวยนาตาและอยาวงวอนขอพระองคนามนจากตนไมแหงความ เมตตาเพอชโลมอาดมบดาของเจาใหหายปวดศรษะ
5เพราะเจาไมอาจไดมาซงสงนนดวยวธใดๆจนกวาจะถงวนสดทายคอจนกวาจะผานไปหาพนหารอยป
6แลวพระครสตพระบตรผทรงเมตตายงของพระเจาจะเสดจมายงโลกเพอทรงทาใหรางกายมนษยของอา ดมฟนขนและในเวลาเดยวกนกจะทรงทาใหรางกายของคนตายฟนขนดวยและเมอพระองคเสดจมา พระองคจะทรงรบบพตศมาในแมนาจอรแดน 7แลวพระองคจะทรงเจมบรรดาผทเชอในพระองคดวยนามนแหงพระเมตตาและนามนแหงพระเมตตาของ พระองคจะคงอยแกคนรนหลงสาหรบผทบงเกดใหมจากนาและพระวญญาณบรสทธเพอชวตนรนดร 8และเมอถงเวลานนพระเยซครสตพระบตรผทรงเมตตายงของพระเจาจะเสดจลงมายงโลกพระองคจะ ทรงนาอาดมบดาของเราเขาไปในสวนสวรรคณตนไมแหงความเมตตา 9เมอบรรดาบรรพบรษและผเผยพระวจนะทงหลายไดยนเรองราวทงหมดจากเซธพวกเขากยงยนดปรดา ยงขน
พระวรสารของนโคเดมส15
1ขณะทบรรดาผบรสทธทงหลายกาลงชนชมยนดอยนนดเถดซาตานเจาแหงความตายและผบญชาการ แหงความตายไดกลาวแกเจาแหงนรกวา
อยากลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณ
2จงเตรยมตวตอนรบพระเยซแหงนาซาเรธเองผทรงโออวดวาพระองคเปนพระบตรของพระเจาแตกยง ทรงเปนคนกลวความตายและตรสวา“จตใจของเราเศราโศกจนถงความตาย” 3นอกจากนเขายงทารายขาพเจาและคนอนๆอกมากมายเพราะคนเหลานนทขาพเจาทาใหตาบอดและ
พการและคนเหลานนทขาพเจาทรมานดวยปศาจหลายตนเขากรกษาใหหายดวยคาพดของเขาและคนเหลา นนทขาพเจาพามาใหทานจนตายเขากเอาไปจากทานดวยกาลง
4เจาแหงนรกจงตรสตอบซาตานวา“เจาผทรงอานาจเชนนนเปนใครกนแตกลบเปนคนทกลวความตาย?”
5เพราะบรรดาผมอานาจทงหลายในแผนดนนนอยภายใตอานาจของขาพเจาซงทานไดทรงทาใหพวกเขาอย ภายใตอานาจนนดวยอานาจของทาน
6แตถาพระองคทรงมฤทธอานาจในสภาพมนษยเชนนนขาพเจาขอยนยนกบทานดวยความจรงวาพระองค ทรงมฤทธอานาจยงใหญในสภาพพระเจาและไมมมนษยคนใดตานทานฤทธอานาจของพระองคได
7ดงนนเมอเขาพดวาเขากลวความตายเขากตงใจจะลอลวงเจาและเจาจะตองประสบกบความทกขยากชวน รนดร
8แลวซาตานจงกลาวตอบเจาแหงนรกวา“เหตใดเจาจงแสดงความลงเลสงสยและกลวทจะรบเยซชาวนาซา เรธผนนซงเปนทงศตรของเจาและของขา?”
9สวนขาพเจาขาพเจาไดลอลวงเขาและปลกปนชนชาตยวผเฒาชนชาตขาพเจาดวยความกระตอรอรนและ ความโกรธแคนตอเขาหรอ?
10เราไดลบหอกใหคมเพอใชเปนอาวธทรมานเขาเราไดผสมนาดและนาสมสายชแลวสงใหเขาดมเราได เตรยมไมกางเขนเพอตรงเขาและตะปเพอตอกทะลมอและเทาของนกไอบสและบดนความตายของเขาใกล เขามาแลวเราจะนาเขามาทนเพอใหเขาอยภายใตการปกครองของเจาและเรา 11แลวเจาแหงนรกจงตอบวา“เมอกเจาเพงบอกขาวาเขาเอาคนตายไปจากขาโดยใชกาลง” 12ผทถกกกขงไวทนจนกวาพวกเขาจะกลบมาเกดใหมบนโลกนนถกรบไปจากทนไมใชดวยกาลงของตน เองแตดวยคาอธษฐานตอพระเจาและพระเจาผทรงฤทธานภาพของพวกเขาไดทรงรบพวกเขาไปจาก ขาพเจา
13แลวพระเยซชาวนาซาเรธองคนนคอใครกนทโดยพระวจนะของพระองคไดทรงทาใหคนตายสนไปจาก ขาพเจาโดยไมตองอธษฐานตอพระเจา?
14บางทอาจเปนคนเดยวกนกบทพรากชวตลาซารสไปจากเราหลงจากทเขาตายไปแลวสวนรางกายกเหมน เนาและเราไดครอบครองรางของเขาในสภาพคนตายแตเขากลบทาใหเขากลบมชวตขนมาอกดวยอานาจ ของเขา
15ซาตานตอบเจาแหงนรกวา“นนคอคนเดยวกนคอเยซแหงนาซาเรธ” 16เมอเจาแหงนรกไดยนเชนนนจงกลาวแกเขาวา“เราขอสาบานตอเจาดวยอานาจทงหลายทอยทงในตว เจาและในตวเราวาอยาพาเขามาหาเราเลย”
17เมอขาพเจาไดยนถงฤทธานภาพแหงพระวจนะของพระองคขาพเจากตวสนดวยความกลวและบรรดา คนชวทคบหาอยกบขาพเจากตกใจกลวไปพรอมกนดวย
18และเราไมสามารถรงลาซารสไวไดแตเขาไดสลดตวและดวยทาทางอาฆาตแคนเขากจากเราไปในทนท และพนดนทศพของลาซารสฝงอยกทาใหเขาฟนคนชพขนมาในทนท
อยากลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณ
19และบดนขาพเจารแลววาพระองคคอพระเจาผทรงฤทธานภาพสงสดผทรงสามารถกระทาการเหลานน ไดผทรงฤทธานภาพในอาณาจกรของพระองคและทรงฤทธานภาพในพระกายมนษยผทรงเปนผชวยให รอดของมนษยชาต
20ฉะนนอยานาคนนเขามาทนเลยเพราะเขาจะปลดปลอยคนทงหลายทเรากกขงไวดวยความไมเชอและถก พนธนาการดวยโซตรวนแหงบาปของพวกเขาใหเปนอสระและจะนาพวกเขาไปสชวตนรนดร
พระวรสารของนโคเดมส16
1และขณะทซาตานและเจาแหงนรกกาลงโตเถยงกนอยนนทนใดนนกมเสยงดงเหมอนฟารองและลมพด แรงกลาววา“จงเปดประตเมองของพวกเจาเถดโอเจาทงหลายและจงเปดออกเถดโอประตนรนดรและพระ ราชาแหงสงาราศจะเสดจเขามา”
2เมอเจาแหงนรกไดยนเชนนนมนจงกลาวแกซาตานวา“จงไปเสยจากเราและออกไปจากทอยของเราถา เจาเปนนกรบผเกงกาจจงตอสกบพระราชาแหงพระสรเถดแตเจาจะไปเกยวของกบพระองคไดอยางไร” 3และพระองคทรงขบไลเขาออกจากทอยอาศยของเขา 4และเจาชายตรสกบขาราชการชวรายของพระองควาจงปดประตทองเหลองแหงความโหดรายนนเสยและ จงปดใหแนนดวยเหลกกนแลวจงตอสอยางกลาหาญมฉะนนเราจะถกจบเปนเชลย
5แตเมอบรรดาผบรสทธทงหลายไดยนเชนนนพวกเขากพดดวยเสยงดงดวยความโกรธตอเจาแหงนรกวา: 6จงเปดประตเมองใหพระราชาแหงสงาราศเสดจเขามา
7และดาวดผเผยพระวจนะผศกดสทธไดรองออกมาวา“เมอครงทขาพเจาอยบนโลกนขาพเจาไดพยากรณ อยางแทจรงไมใชหรอวาขอใหมนษยสรรเสรญพระเจาเพราะความดของพระองคและเพราะการอศจรรย ของพระองคทมตอบตรมนษย”
8เพราะพระองคทรงทาลายประตทองเหลองและตดเหลกกนออกเปนชนๆพระองคทรงลงโทษพวกเขา เพราะความชวชาของพวกเขาและเพราะความอยตธรรมของพวกเขาพวกเขาจงถกลงโทษ 9หลงจากนนผเผยพระวจนะอกคนหนงคออสยาหผบรสทธไดกลาวในทานองเดยวกนแกบรรดาผบรสทธ ทงหลายวาขาพเจาไดเผยพระวจนะแกทานทงหลายอยางถกตองแลวไมใชหรอเมอขาพเจายงมชวตอยบน โลก?
10คนตายจะกลบมชวตและคนเหลานนทอยในหลมฝงศพจะฟนขนมาและคนทอยในดนจะชนชมยนด เพราะนาคางซงมาจากพระเจาจะนาความรอดมาใหพวกเขา
11และขาพเจาไดกลาวไวในอกทหนงวาโอความตายเอยชยชนะของเจาอยทไหน?โอความตายเอยพษ รายของเจาอยทไหน?
12เมอบรรดาผบรสทธทงหลายไดยนสงเหลานจากอสยาหพวกเขากกลาวแกเจาแหงนรกวา“จงเปดประต ของเจาและเอาเหลกกนออกไปเถดเพราะบดนเจาจะถกจองจาและไมมอานาจใดๆ” 13แลวกมเสยงดงมากดงเหมอนเสยงฟารองกลาววา“จงเปดประตเมองของเจาเถดโอเหลาเจาชายทง หลายและจงเปดออกเถดประตแหงนรกทงหลายแลวพระราชาแหงสงาราศจะเสดจเขามา”
14เจาแหงนรกไดยนเสยงเดยวกนซาๆจงรองออกมาเหมอนไมรเรองวา“กษตรยแหงสงาราศองคนนคอ ใคร?”
อยากลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณ
15ดาวดตอบเจาแหงนรกวา“ขาพเจาเขาใจถอยคาของเสยงนนเพราะขาพเจาพดโดยวญญาณของเขาและ บดนดงทขาพเจาไดกลาวไวขางตนขาพเจาขอกลาวแกทานวาองคพระผเปนเจาทรงฤทธและทรงอานาจ องคพระผเปนเจาทรงยงใหญในการรบพระองคทรงเปนพระราชาแหงพระสรและพระองคทรงเปนองคพระ ผเปนเจาทงในสวรรคและบนโลก”
16พระองคทรงทอดพระเนตรลงมาฟงเสยงคราครวญของบรรดาผถกจองจาและทรงปลดปลอยผทถก ตดสนประหารชวต
17และบดนเจาเจาชายแหงนรกผสกปรกและเหมนเนาจงเปดประตเมองของเจาเถดเพอพระราชาแหงพระ สรจะเสดจเขามาเพราะพระองคทรงเปนองคพระผเปนเจาแหงฟาสวรรคและแผนดนโลก 18ขณะทดาวดกาลงกลาวอยนนองคพระผเปนเจาผทรงฤทธานภาพไดปรากฏในรปของมนษยและทรง สองสวางสถานทซงกอนหนานเคยอยในความมด
19และพระองคทรงทาลายพนธนาการทกอนหนานไมอาจทาลายไดและทรงใชฤทธานภาพอนยงใหญของ พระองคลงโทษผทจมอยในความมดมดแหงความชวชาและอยในเงามดแหงความตายเพราะบาป พระวรสารของนโคเดมส17
1เมอความตายอนชวรายและเหลาขาราชบรพารผโหดเหยมของนางไดยนเรองเหลานพวกเขากหวาดกลว ไปทวอาณาจกรของตนเมอไดเหนความสวางเจดจา
2และพระครสตทรงปรากฏพระองคในทอยอาศยของพวกเขาอยางฉบพลนพวกเขาจงรองออกมาวา“เรา ถกทานจบมดไวทานดเหมอนจะตงใจจะทาใหเราพายแพตอหนาองคพระผเปนเจา”
3เจาเปนใครกนผซงไมมรองรอยแหงความเสอมโทรมแตมรปลกษณอนสดใสซงเปนเครองพสจนถง ความยงใหญของเจาอยางเตมเปยมแตเจากลบดเหมอนจะไมใสใจเลย?
4เจาเปนใครกนผทรงอานาจและออนแอในเวลาเดยวกนผยงใหญและเลกนอยในเวลาเดยวกนเปนคนตา ตอยแตกเปนทหารชนผนอยผซงสามารถบญชาการไดในรปของคนรบใชเชนทหารธรรมดา?
5พระราชาแหงพระสรทรงสนพระชนมและทรงฟนคนพระชนมแมครงหนงจะถกตรงบนไมกางเขนแลวก ตาม?
6ผซงนอนตายอยในหลมฝงศพแลวกลบฟนคนชพขนมาหาเราและเมอเจาตายไปสรรพสตวทงหลายกสน สะเทอนและดวงดาวทงหลายกสนไหวแลวบดนเจากมอสรภาพทามกลางคนตายและกอความวนวายใหแก กองทพของเราหรอ?
7ทานเปนใครกนผซงปลดปลอยเชลยทถกพนธนาการดวยบาปดงเดมและนาพวกเขากลบคนสอสรภาพ ดงเดม
8ทานเปนใครกนผซงแผแสงอนรงโรจนและศกดสทธมายงผทตาบอดดวยความมดแหงบาป?
9ในทานองเดยวกนเหลาปศาจทงหลายกเกดความหวาดกลวอยางทสดและรองออกมาดวยความ นอบนอมวา
10โอพระเยซครสตพระองคมาจากไหนเลาททรงเปนมนษยผทรงฤทธานภาพและรงโรจนยงนกทรงสวาง ไสวไรมลทนและบรสทธไรความผด?เพราะโลกเบองลางซงเคยอยภายใตการปกครองของเราและทซงเรา ไดรบเครองบรรณาการมานนไมเคยสงคนตายเชนนมาใหเรามากอนไมเคยสงของขวญเชนนไปใหแกเจา แหงนรกเลย
อยากลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณ
11เจาเปนใครกนเลาทกลาเขามาในทอยอาศยของเราและไมเพยงแตไมเกรงกลวทจะขเราดวยการลงโทษ ทรายแรงทสดเทานนแตยงพยายามชวยคนอนๆใหพนจากโซตรวนทเรากกขงพวกเขาไวดวย?
12บางททานอาจเปนพระเยซองคนนทซาตานเพงพดกบเจาชายของเราวาโดยความตายบนไมกางเขน ทานกาลงจะไดรบอานาจแหงความตาย
13แลวพระราชาแหงพระสรทรงเหยยบยาความตายทรงจบกมเจาแหงนรกทรงรบอานาจทงปวงของมน และทรงรบอาดมบดาแหงโลกของเราไปอยกบพระองคในพระสรของพระองค
พระวรสารของนโคเดมส18
1แลวเจาแหงนรกกจบซาตานไปและพดกบเขาดวยนาเสยงทหนกแนนวา“โอเจาเจาแหงความพนาศผเปน ตนเหตแหงการพายแพและการเนรเทศของเบเอลเซบบผเปนทดหมนเหยยดหยามของเหลาทตสวรรคของ พระเจาและเปนทรงเกยจของคนชอบธรรมทงหลาย!อะไรทาใหเจาคดกระทาเชนนน?” 2เจาตองการตรงพระราชาแหงสงาราศไวบนไมกางเขนและโดยการทาลายพระองคเจาไดใหคาสญญาถง ผลประโยชนมากมายแกเราแตเราทงหลายกเหมอนคนโงทไมรวาเจากาลงทาอะไรอย
3เพราะบดนดเถดพระเยซแหงนาซาเรธดวยรศมแหงพระสรรงโรจนของพระองคทรงขบไลอานาจอนนา สะพรงกลวแหงความมดและความตายทงปวง
4พระองคทรงทาลายคกของเราลงตงแตบนสดจนถงลางสดทรงปลอยเชลยทงหมดปลอยผทถก พนธนาการทงหมดและทกคนทเคยคราครวญภายใตความทรมานของพวกเขากไดมาเยาะเยยเราและเรา อาจจะพายแพตอคาอธษฐานของพวกเขา
5อาณาจกรทชวรายของเราถกปราบปรามแลวและไมมสวนใดของมนษยชาตเหลออยภายใตการปกครอง ของเราอกตอไปแตในทางกลบกนพวกเขากลบทาทายเราอยางโจงแจง
6ถงแมวากอนหนานคนตายจะไมเคยกลาแสดงพฤตกรรมไมสภาพตอเราและเนองจากเปนนกโทษจงไม เคยราเรงในโอกาสใดๆเลย
7โอซาตานเจาผเปนเจาแหงคนชวทงปวงบดาแหงคนอธรรมและคนถกทอดทงเหตใดเจาจงคดจะกระทา เชนนนในเมอนกโทษของเรากอนหนานลวนปราศจากความหวงทจะไดรบความรอดและชวตเลยแมแตนอย?
8แตบดนไมมใครสกคนในพวกเขารองคราครวญและไมมรองรอยนาตาปรากฏบนใบหนาของพวกเขาเลย แมแตนอย
9โอเจาชายซาตานเจาผคมแดนนรกทงปวงบรรดาความไดเปรยบทงหลายทเจาเคยไดรบจากตนไมตอง หามและการสญเสยสวรรคบดนเจาไดสญเสยไปหมดแลวดวยไมกางเขน 10และความสขทงหมดของเจากสนสดลงเมอเจาตรงพระเยซครสตกษตรยแหงพระสรไวบนไมกางเขน 11เจาไดกระทาการทขดตอผลประโยชนของเจาเองและของขาดงทเจาจะไดรบรในไมชาจากความทรมานอน ใหญหลวงและการลงโทษอนไมมทสนสดซงเจากาลงจะไดรบ
12โอซาตานเจาแหงกรรมชวทงปวงผเปนตนเหตแหงความตายและตนกาเนดแหงความเยอหยงทงปวง เจาควรจะสบหาความผดบาปของพระเยซแหงนาซาเรธเสยกอนแลวเจากจะพบวาพระองคไมไดกระทาความ ผดใดทสมควรไดรบโทษประหารชวต
13เหตใดเจาจงกลาตรงเขาบนไมกางเขนโดยปราศจากเหตผลและความยตธรรมและนาคนบรสทธและ ชอบธรรมลงมายงดนแดนของเราทาใหคนบาปคนชวและคนอธรรมทงหลายในโลกทงใบตองพายแพ?
อยากลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณ
14ขณะทเจาแหงนรกกาลงพดกบซาตานอยนนพระราชาแหงพระสรตรสกบเบเอลเซบบเจาแหงนรกวา ซาตานเจาแหงนรกผนจะตองอยภายใตการปกครองของเจาตลอดไปแทนทอาดมและบตรชายผชอบธรรม ของเขาซงเปนของขา
พระวรสารของนโคเดมส19
1แลวพระเยซทรงยนพระหตถออกไปตรสวา“จงมาหาเราเถดบรรดาผบรสทธของเราทงหลายผทถกสราง ขนตามแบบของเราผทถกพพากษาลงโทษเพราะผลไมตองหามและเพราะมารและความตาย” 2จงมชวตอยดวยไมกางเขนของเราเถดปศาจซงเปนเจาแหงโลกนถกปราบและความตายกถกพชตแลว 3ทนใดนนบรรดาผบรสทธทงหลายกรวมกนอยภายใตพระหตถของพระเจาผสงสดและพระเยซเจาทรงจบ มออาดมแลวตรสกบเขาวา“สนตสขจงมแกเจาและลกหลานผชอบธรรมของเจาซงเปนลกหลานของเรา” 4แลวอาดมกกมลงแทบพระบาทของพระเยซและทลพระองคดวยนาตาดวยถอยคาทออนนอมถอมตน และเสยงดงวา“
5ขาแตพระเจาขาพระองคจะสรรเสรญพระองคเพราะพระองคทรงยกขาพระองคขนและไมทรงใหศตร ของขาพระองคไดมชยเหนอขาพระองคขาแตพระเจาของขาพระองคขาพระองครองขอตอพระองคและ พระองคทรงรกษาขาพระองคใหหาย
6ขาแตพระเจาพระองคทรงชวยชวตขาพระองคใหพนจากความตายพระองคทรงรกษาขาพระองคไวเพอ ไมใหขาพระองคตกลงไปในหลมลก
7จงรองเพลงสรรเสรญพระเจาเถดบรรดาผบรสทธของพระองคและจงขอบพระคณพระองคเมอระลกถง ความบรสทธของพระองคเพราะพระพโรธของพระองคอยเพยงชวขณะเดยวแตพระคณของพระองคนามา ซงชวต
8ในทานองเดยวกนบรรดาผบรสทธทงหลายทกราบลงแทบพระบาทของพระเยซกลาวเปนเสยงเดยวกน วา“พระองคเสดจมาแลวโอพระผไถของโลกและทรงกระทากจการทงสนตามทพระองคทรงพยากรณไว โดยธรรมบญญตและบรรดาผเผยพระวจนะผบรสทธของพระองคแลว”
9พระองคทรงไถคนเปนดวยไมกางเขนของพระองคและเสดจลงมาหาเราเพอวาโดยความตายบนไม กางเขนพระองคจะทรงชวยเราใหพนจากนรกและโดยฤทธอานาจของพระองคจะชวยเราใหพนจากความ ตาย
10ขาแตพระเจาพระองคทรงตงเครองหมายแหงพระสรของพระองคไวในสวรรคและทรงตงเครองหมาย แหงการไถบาปของพระองคคอไมกางเขนของพระองคไวบนโลกฉะนนขาแตพระเจาขอทรงตงเครอง หมายแหงชยชนะของไมกางเขนของพระองคไวในนรกดวยเพอความตายจะไมมอานาจเหนอเราอกตอไป 11แลวองคพระผเปนเจาทรงยนพระหตถออกไปทาเครองหมายกางเขนบนอาดมและบนบรรดาผบรสทธ ของพระองค
12และพระองคทรงจบมอขวาของอาดมแลวเสดจขนจากแดนคนตายและบรรดาผบรสทธของพระเจาก ตดตามพระองคไป
13แลวดาวดผเผยพระวจนะหลวงกรองอยางกลาหาญวา“จงรองเพลงใหมถวายองคพระผเปนเจาเถด เพราะพระองคทรงกระทาสงมหศจรรยพระหตถขวาและพระกรอนศกดสทธของพระองคทรงนาพระองคมา ซงชยชนะ”
อยากลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณ
14พระเจาทรงสาแดงความรอดของพระองคและทรงสาแดงความชอบธรรมของพระองคอยางโจงแจงตอ หนาคนตางชาต
15และบรรดาผบรสทธทงหลายกตอบวา“เกยรตนเปนของบรรดาผบรสทธของพระองคทกคนอาเมนจง สรรเสรญพระเจาเถด”
16ตอมาฮาบาคกผเผยพระวจนะกรองออกมาวา“พระองคทรงออกไปเพอความรอดของประชากรของ พระองคเพอความรอดของประชากรของพระองค”
17และบรรดาผบรสทธทงหลายกกลาววา“ขอทรงพระเจรญแกผทมาในนามของพระเจาเพราะพระเจาทรง ใหความสวางแกเรานคอพระเจาของเราเปนนจพระองคจะทรงปกครองเราชวนรนดรอาเมน” 18ในทานองเดยวกนบรรดาผเผยพระวจนะทงหลายกไดกลาวคาสรรเสรญอนศกดสทธของพระองคและ ตดตามองคพระผเปนเจา
พระวรสารของนโคเดมส20
1แลวองคพระผเปนเจาทรงจบมออาดมและมอบเขาใหแกมคาเอลหวหนาทตสวรรคแลวมคาเอลกพาพวก เขาเขาไปในสวนสวรรคอนเปยมดวยพระเมตตาและสงาราศ
2และมชายชราสองคนมาพบพวกเขาและพวกผบรสทธไดถามพวกเขาวา“พวกทานเปนใครกนทยงไมเคย อยกบพวกเราในนรกและมรางกายอยในสวรรค?”
3หนงในนนตอบวา“ขาพเจาคอเอโนคผซงถกรบขนไปโดยพระวจนะของพระเจาและชายผนทอยกบ ขาพเจาคอเอลยาหชาวทชไบตผซงถกรบขนไปในรถมาเพลง”
4ณทนเราเคยอยและยงไมเคยลมรสความตายแตบดนเรากาลงจะกลบมาอกครงเมอปฏปกษพระครสต เสดจมาโดยจะพรอมดวยหมายสาคญและอศจรรยจากพระเจาเพอตอสกบเขาและจะถกเขาฆาตายท เยรซาเลมแลวจะถกรบขนไปในเมฆทงเปนหลงจากสามวนครง
5และขณะทเอโนคผบรสทธและเอลยาหกาลงเลาเรองนอยนนดเถดมชายอกคนหนงมาในสภาพทนาเวทนา แบกเครองหมายกางเขนไวบนบาของเขา
6และเมอบรรดาผบรสทธทงหลายเหนพระองคพวกเขากทลถามพระองควา“ทานเปนใคร?หนาตาของทาน เหมอนโจรแลวทาไมทานจงแบกไมกางเขนไวบนบา?”
7เขาจงตอบวา“ทานพดถกแลวเพราะเราเปนโจรทกระทาความชวรายสารพดบนโลกน” 8และพวกยวไดตรงขาพเจาไวกบพระเยซและขาพเจาไดเหนสงนาอศจรรยทเกดขนในจกรวาลณเวลาท พระเยซถกตรงกางเขน
9และขาพเจาเชอวาพระองคทรงเปนผสรางสรรคสรรพสงและเปนพระมหากษตรยผทรงฤทธานภาพสงสด และขาพเจาไดอธษฐานตอพระองควาขาแตพระเจาขอทรงระลกถงขาพระองคเมอพระองคเสดจมาในราช อาณาจกรของพระองค
10ทนใดนนพระองคกทรงฟงคาวงวอนของขาพเจาและตรสกบขาพเจาวา“เราบอกความจรงแกเจาวา วนนเจาจะไดอยกบเราในสวรรค”
11และทานไดทาเครองหมายกางเขนนใหแกขาพเจาแลวตรสวาจงแบกสงนไปสแดนสวรรคและถาทต สวรรคผเฝาแดนสวรรคไมอนญาตใหทานเขาไปจงแสดงเครองหมายกางเขนนใหเขาดและกลาวแกเขาวา พระเยซครสตผถกตรงกางเขนในเวลานไดทรงสงขาพเจามาหาทาน
อยากลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณ
12เมอขาพเจาทาเชนนนแลวและเลาเรองทงหมดใหทตสวรรคผเฝารกษาสวรรคฟงและทานไดยนเรอง เหลานนทานกเปดประตสวรรคใหทนทเชญขาพเจาเขาไปและใหขาพเจานงอยทางขวามอในสวรรค 13กลาววา“จงอยทนสกครหนงจนกวาอาดมบดาของมนษยทงปวงจะเขามาพรอมกบบตรชายทงหลาย ของเขาซงเปนผรบใชทบรสทธและชอบธรรมของพระเยซครสตผถกตรงกางเขน” 14เมอบรรดาผนาศาสนาทงหลายไดยนเรองราวทงหมดจากโจรนนพวกเขากพดเปนเสยงเดยวกนวา“ขอ สรรเสรญพระองคโอพระเจาผทรงฤทธานภาพพระบดาแหงความดนรนดรและพระบดาแหงความเมตตา ผทรงแสดงความโปรดปรานเชนนแกบรรดาผททาบาปตอพระองคและทรงนาพวกเขาไปสความเมตตาแหง สวรรคและทรงใหพวกเขาอยทามกลางเสบยงอนอดมสมบรณและฝายวญญาณของพระองคในชวตฝาย วญญาณและบรสทธอาเมน”
พระองคเสดจลงสแดนคนตายและในวนทสามพระองคทรงฟนคนพระชนมจากความตาย(จากบทสวดอคร สาวก)
เพราะองคพระผเปนเจาตรสวา“พวกเจาจะเปนเหมอนแกะอยทามกลางหมาปา”เปโตรจงตอบวา“ถาหมาปา จะฉกแกะเปนชนๆเลาจะเปนอยางไร?”พระเยซตรสกบเปโตรวา“อยาใหแกะกลวหมาปาหลงจากความตาย และพวกเจากอยากลวผทฆาพวกเจาซงหลงจากนนกไมมอะไรทเขาจะทากบพวกเจาไดอกแตจงกลว พระองคผทรงมอานาจทจะโยนทงวญญาณและรางกายของพวกเจาลงไปในไฟนรกหลงจากพวกเจาตาย แลว”2เคลเมนตถงชาวโครนธ3:2
หนงสอแหงเอเดนทถกลม
แลวพระวจนะของพระเจากมาถงอาดมและตรสกบเขาวา“โออาดมเอยสงทเจาพดวา‘จงนาเราไปยงดน แดนแหงความสงบสข’นนไมใชดนแดนอนใดนอกจากดนแดนนแตเปนอาณาจกรแหงสวรรคทซงมความ สงบสขแตเพยงผเดยวแตเจาจะเขาไปในนนไมไดในเวลานแตจะเขาไปไดกตอเมอการพพากษาของเจาผาน พนไปและสาเรจแลวเทานนแลวเราจะใหเจาขนไปสอาณาจกรแหงสวรรคเจาและเชอสายทชอบธรรมของเจา และเราจะใหเจาและพวกเขาไดรบความสงบสขทเจาขอในเวลานและถาเจาพดวา‘จงใหเราดมนาแหงชวตเพอ เราจะไดดมและมชวตอย’นนกไมใชในวนนแตในวนทเราจะลงไปในนรกและทาลายประตทองเหลองและ ทาลายอาณาจกรเหลกแลวเราจะชวยวญญาณของเจาและวญญาณของคนชอบธรรมดวยความเมตตา เพอใหพวกเขาไดพกผอนในสวนของเราและนนจะเปนเมอวนสนโลกมาถง”(หนงสออาดมและเอวา42:1-6) พระเจาตรสกบอาดมวา“จงดไฟทซาตานจดขนรอบถาของเจาจงดสงมหศจรรยทลอมรอบเจาและจงรวา มนจะลอมรอบทงเจาและลกหลานของเจาเมอเจาเชอฟงคายยงของมนมนจะลงโทษเจาดวยไฟและเจาจะ ตองลงไปสแดนนรกหลงจากตายแลว”(หนงสออาดมและเอวา45:9)
อยากลวผทฆารางกายไดแตฆาจตวญญาณไมไดแตจงกลวพระองคผทรงสามารถทาลายทงจตวญญาณ
แลวพระเจาตรสกบอาดมวา“โออาดมเอยเจากลวความรอนของไฟเพยงคนเดยวแตเมอเจาอยในนรก แลวจะเปนอยางไร?”(หนงสออาดมและเอวา49:4)
เพราะเมอครงแรกทขาพเจากนผลจากตนไมนนพระองคจงขบไลขาพเจาออกจากสวนมายงดนแดนแปลก ประหลาดนและทรงทาใหขาพเจาสญเสยธรรมชาตอนสดใสและทรงนาความตายมาสขาพเจาถาเชนนนถา ขาพเจาทาเชนนนอกพระองคจะทรงตดชวตของขาพเจาออกจากโลกและจะทรงโยนขาพเจาลงไปในนรก และจะทรงทรมานขาพเจาอยทนนเปนเวลานาน1อาดมและเอวา71:2
แลวอาดมกประทานพรลงมายงเซธและลกหลานของเขาและลกหลานของลกหลานของเขาทกคนจากนน เขากหนไปหาเซธบตรชายของเขาและเอวาภรรยาของเขาแลวกลาวแกพวกเขาวาจงเกบรกษาทองคา กายานและมดยาหนไวซงพระเจาประทานใหแกเราเพอเปนเครองหมายเพราะในวนขางหนานาทวมจะทวม ทนสรรพสงทงปวงแตผทจะเขาไปในเรอโนอาหจะนาทองคากายานและมดยาหไปดวยพรอมกบรางกาย ของฉนและจะวางทองคากายานและมดยาหไวกบรางกายของฉนในใจกลางแผนดนแลวหลงจากนนเปน เวลานานเมองทพบทองคากายานและมดยาหอยกบรางกายของฉนจะถกปลนแตเมอเมองนนถกปลน แลวทองคากายานและมดยาหจะถกเกบรกษาไวกบของทปลนมาไดและสงเหลานจะไมสญหายไปจนกวา พระวจนะของพระเจาผทรงเปนมนษยจะเสดจมาเมอกษตรยทงหลายจะนาสงเหลานไปถวายแดพระองค ทองคาเปนสญลกษณแสดงวาพระองคทรงเปนกษตรยเครองหอมเปนสญลกษณแสดงวาพระองคทรง เปนพระเจาแหงฟาสวรรคและแผนดนโลกและมดยอบเปนสญลกษณแสดงถงความทกขทรมานของ พระองคทองคายงเปนสญลกษณแสดงวาพระองคทรงเอาชนะซาตานและศตรทงปวงของเราเครองหอม เปนสญลกษณแสดงวาพระองคจะทรงฟนคนพระชนมและไดรบการยกยองเหนอสงตางๆในฟาสวรรคและ สงตางๆในแผนดนโลกและมดยอบเปนสญลกษณแสดงวาพระองคจะทรงดมนาดขมและทรงรสกถงความ เจบปวดในนรกจากซาตานและบดนโอเซธบตรชายของขาพเจาดเถดขาพเจาไดเปดเผยความลกลบทซอน เรนซงพระเจาไดทรงเปดเผยแกขาพเจาแกเจาแลวจงรกษาบญญตของขาพเจาไวเพอตวเจาและเพอ ประชาชนของเจา2หนงสออาดมและเอวา8:16-20
และขาพเจาไดวดแผนดนโลกทงหมดภเขาเนนเขาทงนาตนไมกอนหนแมนาและสรรพสงทงปวงท ขาพเจาไดบนทกไวความสงจากโลกถงสวรรคชนทเจดและลงไปจนถงนรกชนตาสดและทพพากษาและ นรกอนกวางใหญเปดโลงและราไห(ความลบของเอโนค40:9)
ขาพเจาเหนผถอลกกญแจและผเฝาประตแหงนรกยนอยเหมอนงใหญใบหนาของพวกเขาเหมอนตะเกยงท ดบแลวดวงตาของพวกเขาเปนไฟฟนแหลมคมและขาพเจาเหนกจการทงสนของพระเจาวาถกตองสวน กจการของมนษยนนบางอยางดบางอยางชวและในกจการเหลานนเองทเรารจกผทโกหกอยางชวราย (ความลบของเอโนค42:1)
และจดจบของเขาคอความพนาศและเขาตกนรกเพราะผใดขดหลมฝงพนองของตนผนนกจะตกลงไปใน หลมนนและผใดวางกบดกผนนกจะตดกบดกนนเรองราวจากอะฮฮการ7:58