พลงแหงลน
ปญจคมภร
ดวยเหตนหมเกาะของคนตางชาตจงถกแบงแยกออกเปนดนแดนตางๆตามภาษาตามตระกลและตาม ชนชาตของตนนคอบตรชายของฮามตามตระกลตามภาษาตามประเทศและตามชนชาตของตนน คอบตรชายของเชมตามตระกลตามภาษาตามดนแดนและตามชนชาตของตน(ปฐมกาล10:5,20, 31)
และโมเสสทลพระเจาวา“ขาแตพระเจาของขาพระองคขาพระองคพดไมเกงทงกอนหนานและ หลงจากทพระองคตรสกบขาพระองคแลวขาพระองคพดชาและลนกชาดวย”และพระเจาตรสตอบเขา วา“ใครเลาสรางปากของมนษย?หรอใครเลาทาใหคนเปนใบหหนวกตามองเหนหรอตาบอด?ไมใช
?”(อพยพ4:10-11)
แตสนขจะไมเหาใสชาวอสราเอลคนใดเลยไมวาจะเปนคนหรอสตวเพอใหเจาทงหลายรวาพระเจาทรง แยกแยะความแตกตางระหวางชาวอยปตกบชาวอสราเอลอยางไร(อพยพ11:7)
เพราะเจาไมไดปรนนบตพระเยโฮวาหพระเจาของเจาดวยความยนดและดวยใจเบกบานใจในความอดม สมบรณทงปวงฉะนนเจาจะตองปรนนบตศตรของเจาซงพระเยโฮวาหจะทรงสงมาตอสกบเจาดวย ความหวโหยกระหายนาเปลอยเปลาและขาดแคลนทกสงและพระองคจะทรงวางแอกเหลกไวบนคอ ของเจาจนกวาพระองคจะทรงทาลายเจาเสยพระเยโฮวาหจะทรงนาชนชาตหนงมาจากแดนไกลจาก สดปลายแผนดนโลกมาตอสกบเจาอยางรวดเรวดจนกอนทรชนชาตทเจาจะไมเขาใจภาษาของพวก เขา(เฉลยธรรมบญญต28:47-49)
ประวตศาสตร
และประชาชนทงหมดกกลบไปยงคายของโยชวาทมกเคดาหดวยความสงบสขไมมใครพดจาตอวาชาว อสราเอลเลยสกคนโยชวา10:21
ดงนนทานจงพาประชาชนลงไปทนาและพระเจาตรสกบกเดโอนวา“ผใดดมนาดวยลนเหมอนสนขเลย นาจงแยกผนนไวตางหากและผใดคกเขาลงดมนากจงแยกผนนไวตางหากเชนกน”(ผวนจฉย7:5) พระวญญาณขององคพระผเปนเจาตรสผานขาพเจาและพระวจนะของพระองคอยในลนของขาพเจา พระเจาแหงอสราเอลตรสวาศลาแหงอสราเอลตรสกบขาพเจาวาผปกครองมนษยตองเปนผเทยงธรรม ปกครองดวยความเกรงกลวพระเจา2ซามเอล23:2-3
และในสมยของกษตรยอารทาเซอรเซสบชลมมธเรดาธทาบลและเพอนรวมงานคนอนๆไดเขยนจด หมายถงกษตรยอารทาเซอรเซสแหงเปอรเซยโดยจดหมายนนเขยนดวยภาษาซเรยและแปลเปน ภาษาซเรย(เอซรา4:7)
เพราะเราและประชาชนของเราถกขายไปแลวเพอจะถกทาลายเพอจะถกฆาและเพอจะพนาศไปแต ถาหากเราถกขายไปเปนทาสชายและทาสหญงเรากคงจะนงเงยบไวแมวาศตรจะไมสามารถชดเชย ความเสยหายทกษตรยไดรบไดกตามเอซรา7:4
บทกว
เจาจะพนจากภยพบตแหงลนและเจาจะไมตองกลวความพนาศเมอมนมาถงโยบ5:21
โปรดสอนขาพเจาแลวขาพเจาจะระงบคาพดของขาพเจาและโปรดทาใหขาพเจาเขาใจวาขาพเจาได หลงผดไปในสงใดโยบ6:24
มสงชวรายอยในลนของขาพเจาหรอ?รสนยมของขาพเจาไมอาจแยกแยะสงผดปกตไดหรอ?โยบ6:30 ใครเลาจะมาวงวอนแทนเราได?เพราะบดนหากเรานงเงยบอยเชนนเรากจะสนลมหายใจเสยแลวโยบ 13:19
ปากของเจาเอยความชวชาของเจาออกมาและเจาเลอกใชลนของคนเจาเลหโยบ15:5 ถงแมความชวรายจะหวานในปากของเขาถงแมเขาจะซอนมนไวใตลนของเขา(โยบ20:12)
เขาจะดดพษงพษลนงพษจะฆาเขาโยบ20:16
รมฝปากของขาพเจาจะไมพดสงชวรายและลนของขาพเจาจะไมพดสงหลอกลวงโยบ27:4
เหลาขนนางตางนงเงยบและลนของพวกเขากแนบตดกบเพดานปากโยบ29:10
ดเถดบดนเราไดอาปากแลวลนของเราไดพดออกมาแลวโยบ33:2
เจาจะจบเลวอาธานขนมาดวยเบดไดหรอ?หรอจะดงลนของมนขนมาดวยเชอกทเจาหยอนลงไปไดหรอ? โยบ41:1
เพราะในปากของพวกเขาไมมความซอสตยภายในใจของพวกเขามแตความชวรายลาคอของพวกเขา กเหมอนหลมฝงศพทเปดอยพวกเขาพดจาประจบประแจงดวยลนของตนสดด5:9 ปากของเขามแตคาสาปแชงการหลอกลวงและการฉอโกงใตลนของเขามแตความชวรายและความไร สาระสดด10:7
พระเจาจะทรงตดรมฝปากทพดจาประจบประแจงและลนทพดจาโออวดเสยสน(สดด12:3)
ใครเลากลาววา“เราจะชนะดวยลนของเรารมฝปากของเราเปนของเราเองใครเลาจะเปนเจาเหนอเรา
ได”สดด12:4
ผใดไมนนทาผอนดวยลนของตนไมทารายเพอนบานและไมกลาวรายเพอนบานของตน(สดด15:3)
กาลงของขาพเจาเหอดแหงไปเหมอนเศษภาชนะดนเผาลนของขาพเจาตดอยกบขากรรไกรและ พระองคทรงนาขาพเจาไปสฝนแหงความตายสดด22:15
พระองคทรงซอนพวกเขาไวในทลบเบองหนาพระองคใหพนจากความเยอหยงของมนษยพระองคทรง เกบพวกเขาไวในพลบพลาใหพนจากการทะเลาะววาทของลนตางๆสดด31:20
จงระงบลนของเจาจากความชวรายและรมฝปากของเจาจากการพดโกหกสดด34:13
และลนของขาพเจาจะกลาวถงความชอบธรรมของพระองคและสรรเสรญพระองคตลอดทงวนสดด 35:28
ปากของผชอบธรรมกลาวถอยคาแหงปญญาและลนของเขากลาวถงการพพากษาสดด37:30
(ถงหวหนานกดนตรถงเยดธนบทเพลงสดดของดาวด)ขาพเจากลาววาขาพเจาจะระมดระวงในทาง ของขาพเจาเพอจะไมทาบาปดวยลนของขาพเจาขาพเจาจะควบคมปากของขาพเจาไวในขณะทคน ชวอยตอหนาขาพเจาสดด39:1
ใจของขาพเจารอนรมอยภายในขณะทขาพเจาครนคดไฟกลกโชนแลวขาพเจาจงกลาวออกมาดวย ลนของขาพเจา(สดด39:3)
(แดหวหนานกดนตรผประพนธเพลงสดดสาหรบบตรชายของโคราหบทเพลงสดดบทเพลงแหงความ รก)ใจของขาพเจากาลงเขยนเรองดๆขาพเจาพดถงสงตางๆทขาพเจาไดแตงขนเกยวกบกษตรยลน ของขาพเจาเปนปากกาของผเขยนทพรอมเสมอสดด45:1 เจาใหปากของเจาพดสงชวรายและลนของเจากสรางเรองหลอกลวงขนมาสดด50:19 ขอทรงชวยขาพระองคใหพนจากความผดฐานฆาคนโอพระเจาพระองคคอพระเจาแหงความรอดของ ขาพระองคและลนของขาพระองคจะสรรเสรญความชอบธรรมของพระองคอยางเสยงดง(สดด51:14)
ลนของทานคดแผนการชวรายเหมอนมดโกนคมกรบทกระทาการหลอกลวง(สดด52:2)
เจาลนทหลอกลวงนนชางชอบถอยคาททาลายลางเสยจรง(สดด52:4)
ขอพระองคทรงทาลายและแยกลนของพวกเขาเสยเถดขาแตพระเจาเพราะขาพระองคไดเหนความ รนแรงและการทะเลาะววาทในเมองนสดด55:9
จตวญญาณของขาพเจาอยทามกลางสงโตและขาพเจานอนอยทามกลางผทถกไฟลกโชนคอบรรดา บตรของมนษยผมฟนแหลมคมเหมอนหอกและลกศรและลนของเขาคมเหมอนดาบ(สดด57:4)
ผทลบลนของตนใหคมเหมอนดาบและงางคนธนเพอยงลกศรคอถอยคาทขมขน:สดด64:3
ดงนนพวกเขาจะกระทาสงทเปนอนตรายตอตนเองผใดกตามทเหนพวกเขาจะหนไป(สดด64:8) ขาพเจาไดรองทลตอพระองคดวยปากของขาพเจาและพระองคกไดรบการสรรเสรญดวยลนของ ขาพเจาสดด66:17
ขอใหเทาของทานจมลงในโลหตของศตรและลนของสนขของทานจมลงในโลหตนนดวย(สดด68:23)
ลนของขาพเจาจะกลาวถงความชอบธรรมของพระองคตลอดทงวนเพราะพวกทคดรายตอขาพเจานน จะตองอบอายขายหนาและถกทาใหเสอมเสยเกยรต(สดด71:24)
พวกเขายนปากตอตานฟาสวรรคและลนของพวกเขากลวงลาไปทวแผนดนโลกสดด73:9
ถงกระนนพวกเขากยงพดจาเยนยอพระองคดวยปากและโกหกพระองคดวยลนของตน(สดด78:36)
เพราะปากของคนชวและปากของคนหลอกลวงไดเปดออกกลาวรายตอขาพเจาพวกเขาไดกลาวราย ตอขาพเจาดวยลนทโกหกสดด109:2
ลนของขาพเจาจะกลาวถงพระวจนะของพระองคเพราะพระบญญตทงสนของพระองคลวนเปน ความชอบธรรมสดด119:172
ขาแตพระเจาขอทรงชวยขาพระองคใหพนจากรมฝปากทโกหกและจากลนทหลอกลวง(สดด120:2)
เจาลนเทจเอยเจาจะไดรบอะไร?หรอเจาจะไดรบโทษอะไร?สดด120:3 แลวปากของเรากเตมไปดวยเสยงหวเราะและลนของเรากเตมไปดวยบทเพลงแลวพวกเขากกลาว ทามกลางชนตางชาตวา“พระเยโฮวาหทรงกระทาสงยงใหญเพอพวกเขา”สดด126:2
ถาขาพเจาไมระลกถงพระองคขอใหลนของขาพเจาตดอยกบเพดานปากถาขาพเจาไมเลอกเยรซาเลม เหนอความปตสงสดของขาพเจาสดด137:6
เพราะไมมถอยคาใดทลนของขาพเจาจะกลาวไดแตขาแตพระเจาพระองคทรงทราบทกสงอยางแลว สดด139:4
พวกเขาลบลนของตนใหคมเหมอนงพษพษของงเหาอยใตรมฝปากของพวกเขาเซลาหสดด140:3 พระเยโฮวาหทรงเกลยดชงสงทงหกนและทรงรงเกยจอยางยงถงเจดประการไดแกการเยอหยงลนท พดโกหกมอทหลงเลอดผบรสทธใจทคดแผนการชวรายเทาทวงไปสความชวรายพยานเทจทพด โกหกและผทหวานความแตกแยกในหมพนองสภาษต6:16-19
เพอปกปองเจาจากหญงชวจากคาพดเยนยอของหญงแปลกหนาสภาษต6:24
ลนของคนชอบธรรมเปนเหมอนเงนบรสทธใจสวนใจของคนชวชานนไรคาสภาษต10:20
ปากของผชอบธรรมยอมนามาซงปญญาแตลนของคนชวรายนนจะถกตดทงสภาษต10:31
บางคนพดจาเหมอนคมดาบแทงแตลนของคนฉลาดเปนเหมอนยาบารงกาลงสภาษต12:18 รมฝปากแหงความจรงจะตงมนอยเปนนจแตลนทพดโกหกนนอยไดเพยงชวครเทานนสภาษต12:19
ลนของคนฉลาดใชความรใหถกตองแตปากของคนโงพดแตเรองโงเขลาสภาษต15:2
ลนทพดจาดเปนตนไมแหงชวตแตลนทพดจาบดเบอนนนเปนรอยราวในจตวญญาณสภาษต15:4
การเตรยมการในใจของมนษยและคาตอบทออกมาจากลนนนมาจากพระเจาสภาษต16:1
คนชวฟงคาพดเทจและคนโกหกฟงคาพดทหยาบคายสภาษต17:4
ผทมใจดอรนยอมไมพบสงทดและผทมลนคดโกงยอมประสบความชวชาสภาษต17:20
ชวตและความตายอยในอานาจของลนและผทรกลนกจะไดรบผลของมนสภาษต18:21
การไดมาซงทรพยสมบตดวยลนทโกหกนนเปนความวางเปลาทโยนไปมาของคนเหลานนทแสวงหา ความตายสภาษต21:6
ผใดระมดระวงปากและลนของตนผนนกรกษาชวตของตนใหพนจากความทกขยากสภาษต21:23
ดวยความอดทนอดกลนเจาชายจงจะถกชกจงไดและลนทออนโยนกสามารถหกกระดกไดสภาษต 25:15
ลมเหนอพดพาฝนไปฉนใดใบหนาทโกรธเคองกพดพาลนทนนทาไปฉนนนสภาษต25:23
ลนทพดโกหกยอมเกลยดชงผทไดรบความเดอดรอนจากมนและปากทพดจาประจบสอพลอยอม กอใหเกดความพนาศสภาษต26:28
ผทตกเตอนผอนในภายหลงจะไดรบความโปรดปรานมากกวาผทพดจาประจบประแจงสภาษต28:23 นางเปดปากดวยปญญาและในลนของนางมธรรมบญญตแหงความเมตตาสภาษต31:26 รมฝปากของเจาโอคครองของขาเปรยบเสมอนรงผงทชมฉาไปดวยนาผงและนานมอยใตลนของเจา และกลนเสอผาของเจากหอมเหมอนกลนของเลบานอนบทเพลงของโซโลมอน4:11 ศาสดา
เพราะเยรซาเลมถกทาลายและยดาหกลมสลายเพราะลนและการกระทาของพวกเขานนขดตอพระ เนตรของพระเจาเพอจะยวยพระสรของพระองคอสยาห3:8
และองคพระผเปนเจาจะทรงทาลายลนของทะเลอยปตอยางสนเชงและดวยลมอนทรงพลงของ พระองคพระองคจะทรงสะบดพระหตถเหนอแมนาและจะทรงฟาดฟนแมนานนในเจดสายนาและทา ใหผคนเดนขามไปไดโดยเทาไมเปยกอสยาห11:15
เพราะเขาจะพดกบชนชาตนดวยรมฝปากทพดตะกกตะกกและภาษาอนอสยาห28:11
ดเถดพระนามของพระเยโฮวาหเสดจมาจากแดนไกลทรงพโรธอยางรนแรงและพระพโรธนนหนกยง นกพระโอษฐของพระองคเตมไปดวยความขนเคองและพระลนของพระองคเปนเหมอนไฟทเผาผลาญ (อสยาห30:27)
ใจของคนใจรอนกจะเขาใจความรและลนของคนพดตดอางกจะพดไดอยางชดเจนอสยาห32:4
เจาจะไมเหนชนชาตทดรายชนชาตทมภาษาทลกซงเกนกวาทเจาจะเขาใจไดมลนทพดตะกกตะกกจน เจาไมอาจเขาใจไดอสยาห33:19
แลวคนพการจะกระโดดโลดเตนเหมอนกวางและลนของคนใบจะรองเพลงเพราะในถนทรกนดารจะม นาผดขนและลาธารในทะเลทรายอสยาห35:6
เมอคนยากจนและขดสนแสวงหานาแตไมมนาและลนของพวกเขาแหงผากเพราะกระหายนาขาพเจา พระยาหเวหจะทรงฟงพวกเขาขาพเจาพระเจาแหงอสราเอลจะไมทอดทงพวกเขาอสยาห41:17 เราไดสาบานดวยตวเราเองแลวถอยคานนไดออกจากปากของเราดวยความชอบธรรมและจะไม กลบคนมาอกวาทกหวเขาจะกมลงตอหนาเราและทกลนจะสาบานตอเราอสยาห45:23
องคพระผเปนเจาทรงประทานลนแหงปญญาแกขาพระองคเพอขาพระองคจะรจกกลาวถอยคาท
เหมาะสมแกผทออนลาพระองคทรงปลกขาพระองคทกเชาใหตนขนและทรงปลกพระโสตของขา
พระองคใหไดยนเหมอนปญญาชนอสยาห50:4
ไมมอาวธใดทสรางขนมาตอตานเจาจะประสบความสาเรจและลนทกลนทกลาวหาเจาในการพพากษา เจาจะประณามมนนคอมรดกของบรรดาผรบใชของพระเจาและความชอบธรรมของพวกเขามาจากเรา พระเจาตรสวาอสยาห54:17
พวกเจาเยาะเยยใคร?พวกเจาอาปากกวางและแลบลนใสใคร?พวกเจาไมใชลกหลานแหงการลวง ละเมดหรอ?เปนเชอสายแหงความเทจหรอ?อสยาห57:4
มอของเจาเปอนเลอดนวของเจาเปอนความชวชารมฝปากของเจาพดโกหกลนของเจาพราเพอความ ชวรายอสยาห59:3
เพราะเรารจกการกระทาและความคดของพวกเขาและเหตการณนนจะเกดขนคอเราจะรวบรวม ประชาชาตและภาษาทงหลายมาและพวกเขาจะมาและเหนสงาราศของเราอสยาห66:18 และพวกเขางางลนของตนเหมอนคนธนเพอพดโกหกแตพวกเขาไมกลาหาญเพอความจรงบนโลก เพราะพวกเขาดาเนนจากความชวรายไปสความชวรายและพวกเขาไมรจกเราพระยาหเวหตรสและ พวกเขาจะหลอกลวงเพอนบานของตนทกคนและจะไมพดความจรงพวกเขาฝกลนของตนใหพดโกหก และเหนดเหนอยทจะกระทาความชวเยเรมย9:3,5
ลนของพวกเขานนเหมอนลกศรทยงออกไปมนพดจาโกหกบางคนพดกบเพอนบานดวยถอยคาท ออนโยนแตในใจกลบวางแผนรายเยเรมย9:8
แลวพวกเขากกลาววา
ปโรหตคาแนะนาจะไมสญหายไปจากผมปญญาและถอยคาจะไมสญหายไปจากผเผยพระวจนะมา เถดใหเราโจมตเขาดวยลนและอยาใสใจคาพดใดๆของเขาเลย”เยเรมย18:18
พระวจนะของเรามไดเปนเหมอนไฟหรอ?พระยาหเวหตรสและเหมอนคอนททบหนใหแตกเปนเสยงๆ มใชหรอ?ฉะนนดเถดเราตอตานบรรดาผเผยพระวจนะพระยาหเวหตรสทขโมยพระวจนะของเราจาก เพอนบานของตนแตละคนดเถดเราตอตานบรรดาผเผยพระวจนะพระยาหเวหตรสทใชลนของตนและ กลาววา“พระองคตรส”ดเถดเราตอตานพวกทพยากรณความฝนเทจพระยาหเวหตรสและบอกเลา ความฝนเหลานนและทาใหประชาชนของเราหลงผดดวยคาโกหกและความเหลวไหลของพวกเขาแต เราไมไดสงพวกเขาไปหรอบญชาพวกเขาฉะนนพวกเขาจะไมเปนประโยชนแกประชาชนนเลยพระยา หเวหตรสเยเรมย23:29-32
ลนของเดกทารกทยงดดนมอยจะตดกบเพดานปากเพราะกระหายนาเดกเลกขอขนมปงแตไมมใครหก แบงใหเขาเลย(บทเพลงคราครวญ4:4)
และเราจะทาใหลนของเจาตดอยกบเพดานปากของเจาเพอเจาจะเปนใบและจะไมสามารถตาหนพวก เขาไดเพราะพวกเขาเปนวงศวานทดอรนเอเสเคยล3:26
บตรหลานทไมมตาหนแตมรปงามและมความเชยวชาญในสตปญญาทกดานและมความรความเขาใจ ในวทยาศาสตรและมความสามารถทจะรบใชในพระราชวงของกษตรยและสามารถสอนความรและ ภาษาของชาวเคลเดยใหแกพวกเขาไดดาเนยล1:4
พวกเขากลบมาแตไมใชกลบมาหาพระเจาผสงสดพวกเขาเปนเหมอนคนธนทหลอกลวงเจาชายของ พวกเขาจะลมตายดวยคมดาบเพราะความโกรธเกรยวจากลนของพวกเขานจะเปนการเยาะเยยพวกเขา ในแผนดนอยปตโฮเซอา7:16
และลงของชายผนนจะพาเขาไปพรอมกบผทเผาศพเขาเพอนากระดกออกมาจากบานและจะถามผท อยขางบานวา“ยงมใครอยกบเจาอกไหม?”และเขาจะตอบวา
เถดเพราะเราไมอาจเอยถงพระนามของพระเจาได”อามอส6:10
เพราะบรรดาคนรารวยในเมองนนเตมไปดวยความรนแรงและชาวเมองนนพดจาโกหกและลนของพวก เขากเตมไปดวยเลหเหลยมหลอกลวง(มคาห6:12)
พระองคทรงมพระเนตรบรสทธยงกวาทจะมองดความชวรายและไมอาจมองดความอยตธรรมไดเหตใด พระองคจงทรงมองดคนทรยศและทรงนงเฉยเมอคนชวทารายคนชอบธรรมยงกวา?ฮาบาคก1:13 ชนชาตอสราเอลทเหลออยจะไมกระทาความชวชาหรอพดโกหกและจะไมมลนทหลอกลวงอยในปาก ของพวกเขาเพราะพวกเขาจะกนและนอนลงและไมมใครทาใหพวกเขากลวไดเศฟานยาห3:13
และนจะเปนภยพบตทพระเจาจะทรงลงโทษประชาชนทงหลายทตอสกบเยรซาเลมเนอหนงของพวก เขาจะเหยวแหงไปขณะทพวกเขายนอยดวงตาของพวกเขาจะเหยวแหงไปในเบาตาและลนของพวก เขาจะเหยวแหงไปในปากเศคารยาห14:12 พระวรสาร
แลวทานกพาชายผนนแยกออกมาจากฝงชนและเอานวสอดเขาไปในหของเขาแลวถมนาลายและแตะ ทลนของเขา(มารก7:33) และทนใดนนหของเขากเปดออกและลนของเขากคลายออกและเขากพดไดอยางชดเจนมาระโก 7:35
และหมายสาคญเหลานจะตดตามผทเชอในนามของเราพวกเขาจะขบไลปศาจและพวกเขาจะพด ภาษาใหมๆไดมาระโก16:17
และทนใดนนปากของเขากเปดออกลนของเขากคลายออกและเขากพดและสรรเสรญพระเจาลกา 1:64
แลวทานกรองวา“ทานอบราฮมบดาของขาพระองคโปรดเมตตาขาพระองคดวยและสงลาซารสมา เพอใหเขาจมปลายนวลงในนาแลวมาทาใหลนของขาพระองคเยนลงเพราะขาพระองคกาลงทรมานอย ในเปลวไฟน”ลกา16:24
ณกรงเยรซาเลมใกลตลาดขายแกะมสระนาแหงหนงซงในภาษาฮบรเรยกวาเบธเซดามระเบยงหา แหง(ยอหน5:2)
และชาวเมองเยรซาเลมทงหมดกรเรองนจนกระทงทงนาแหงนนถกเรยกวาอาเคลดามาในภาษาของ พวกเขาซงแปลวาทงโลหต(กจการ1:19)
และมลนแยกออกเปนสองแฉกเหมอนเปลวไฟปรากฏแกพวกเขาและเปลวไฟนนกมาอยบนพวกเขาแต ละคนและพวกเขาทงหมดกเตมไปดวยพระวญญาณบรสทธและเรมพดภาษาตางๆตามทพระวญญาณ ทรงประทานใหพดและเราแตละคนไดยนพวกเขาพดภาษาของตนเองซงเปนภาษาทเราเกดมาได อยางไรชาวครตและชาวอาหรบเราไดยนพวกเขาพดถงการอศจรรยของพระเจาในภาษาของเราเอง (กจการ2:3-4,8,11)
ดาวดกลาวถงพระองควา“ขาพเจาเหนองคพระผเปนเจาอยเบองหนาขาพเจาเสมอเพราะพระองคทรง สถตอยทางขวามอของขาพเจาขาพเจาจงจะไมหวนไหวฉะนนใจของขาพเจาจงชนชมยนดและลน ของขาพเจากเบกบานยงกวานนรางกายของขาพเจากจะพกผอนดวยความหวงเพราะพระองคจะไม ทรงทอดทงชวตของขาพเจาไวในนรกและจะไมทรงปลอยใหผบรสทธของพระองคเหนความเสอม โทรม”(กจการ2:25-27)
เพราะพวกเขาไดยนคนเหลานนพดภาษาแปลกๆและสรรเสรญพระเจาเปโตรจงตอบวา“จะมใครหาม ไมใหคนเหลานรบบพตศมาดวยนาไดหรอในเมอพวกเขากไดรบพระวญญาณบรสทธเชนเดยวกบเรา?” (กจการ10:46-47)
และเมอเปาโลวางมอบนพวกเขาแลวพระวญญาณบรสทธกลงมาสถตอยกบพวกเขาพวกเขาจงพด ภาษาตางๆและพยากรณ(กจการ19:6)
และเมอเปาโลอนญาตแลวเขากยนอยบนบนไดและโบกมอเรยกประชาชนเมอทกคนเงยบลงเขาจง พดกบพวกเขาเปนภาษาฮบรวา(กจการ21:40)
(และเมอพวกเขาไดยนวาพระองคตรสภาษาฮบรแกพวกเขาพวกเขากยงเงยบลงไปอกและพระองค ตรสวา)กจการ22:2
และเมอเราทกคนลมลงกบพนแลวขาพเจาไดยนเสยงหนงพดกบขาพเจาเปนภาษาฮบรวา“ซาอลซา อลเจาขมเหงเราทาไม?การตอตานเรานนยากลาบากสาหรบเจา”(กจการ26:14)
จดหมาย
ลาคอของพวกเขากเหมอนหลมฝงศพทเปดอยพวกเขาใชลนของตนในการหลอกลวงพษของงพษอย ใตรมฝปากของพวกเขา(โรม3:13)
เพราะมเขยนไววา“เรามชวตอยพระเจาตรสวาทกหวเขาจะกราบลงตอหนาเราและทกลนจะสารภาพ ตอพระเจา”โรม14:11
บางคนไดรบของประทานเกยวกบการอศจรรยบางคนไดรบของประทานเกยวกบการพยากรณบางคน ไดรบของประทานเกยวกบการแยกแยะวญญาณบางคนไดรบของประทานเกยวกบการพดภาษาตางๆ บางคนไดรบของประทานเกยวกบการตความภาษาตางๆและพระเจาทรงตงบางคนไวในครสตจกรคอ อครทตเปนอนดบแรกผพยากรณเปนอนดบสองอาจารยเปนอนดบสามตอมาคอของประทานเกยวกบ การอศจรรยการรกษาโรคการชวยเหลอการปกครองและการพดภาษาตางๆทกคนมของประทาน เกยวกบการรกษาโรคหรอไม?ทกคนพดภาษาตางๆไดหรอไม?ทกคนตความไดหรอไม?แตจง ปรารถนาของประทานทดทสดอยางจรงจงและขาพเจาจะแสดงใหทานเหนทางทดยงกวานน1โครนธ 12:10,28,30-31
แมวาขาพเจาจะพดไดดวยภาษาของมนษยและภาษาของทตสวรรคแตถาปราศจากความรกขาพเจาก เปนเหมอนทองเหลองทสงเสยงดงหรอฉาบทสงเสยงกงวานความรกไมมวนสนสดแตคาพยากรณก จะหมดไปการพดภาษาตางๆกจะหยดลงและความรกจะหายไป1โครนธ13:1,8
1โครนธ14
1จงตดตามความรกและปรารถนาของประทานฝายวญญาณแตยงกวานนคอปรารถนาทจะพยากรณได
2เพราะผทพดภาษาแปลกๆนนไมไดพดกบมนษยแตพดกบพระเจาเพราะไมมใครเขาใจเขาไดแต
เขาพดความลกลบตางๆดวยพลงแหงวญญาณ
3แตผทพยากรณนนกลาวแกคนทงหลายเพอเสรมสรางตกเตอนและปลอบโยน
4ผทพดภาษาแปลกๆนนเสรมสรางตนเองแตผทพยากรณนนเสรมสรางครสตจกร
5ขาพเจาปรารถนาใหทานทงหลายพดภาษาแปลกๆไดแตยงกวานนคอใหทานพยากรณเพราะผท พยากรณนนยงใหญกวาผทพดภาษาแปลกๆเวนแตวาเขาจะแปลความหมายเพอครสตจกรจะไดรบ ประโยชน
6บดนพนองทงหลายถาขาพเจามาพดกบทานทงหลายดวยภาษาแปลกๆขาพเจาจะมประโยชนอะไร แกทานเลานอกจากวาขาพเจาจะพดกบทานโดยการเปดเผยหรอโดยความรหรอโดยการพยากรณ หรอโดยคาสอน?
7และแมแตสงทไมกอใหเกดเสยงทใหชวตไมวาจะเปนปหรอพณถาหากมนไมมความแตกตางกนใน เรองเสยงจะรไดอยางไรวาอนไหนเปนเสยงปหรอเสยงพณ?
8เพราะถาเสยงแตรดงขนอยางไมแนนอนใครเลาจะเตรยมตวเพอออกรบได?
9ฉะนนในทานองเดยวกนพวกทานทงหลายถามไดกลาวถอยคาทเขาใจงายจะรไดอยางไรวาสงท ทานพดนนคออะไรเพราะทานจะพดไปในอากาศ
10อาจมเสยงมากมายหลายประเภทในโลกนและไมมเสยงใดไรความหมาย
11ฉะนนถาขาพเจาไมเขาใจความหมายของเสยงนนขาพเจากจะเปนเหมอนคนปาเถอนสาหรบผทพด และผทพดกจะเปนเหมอนคนปาเถอนสาหรบขาพเจา
12ฉะนนพวกทานทงหลายจงกระตอรอรนในของประทานฝายวญญาณจงแสวงหาความเปนเลศเพอ
13ฉะนนใหผทพดภาษาแปลกๆอธษฐานขอใหเขาแปลได
14เพราะถาขาพเจาอธษฐานดวยภาษาแปลกๆจตวญญาณของขาพเจากอธษฐานแตสตปญญาของ ขาพเจากไรประโยชน
15แลวสงนนคออะไร?ขาพเจาจะอธษฐานดวยพระวญญาณและขาพเจาจะอธษฐานดวยความเขาใจ ดวยขาพเจาจะรองเพลงดวยพระวญญาณและขาพเจาจะรองเพลงดวยความเขาใจดวย
16มฉะนนเมอเจาอวยพรดวยพระวญญาณแลวคนทอยในทของคนไมรจะกลาวอาเมนเมอเจา ขอบพระคณไดอยางไรในเมอเขาไมเขาใจสงทเจาพด?
17เพราะเจาขอบพระคณพระเจาอยางดแตคนอนกลบไมขอบพระคณ
18ขาพเจาขอบพระคณพระเจาของขาพเจาขาพเจาพดภาษาตางๆไดเกงกวาพวกทานทงหลาย 19แตในโบสถนนขาพเจาปรารถนาจะพดเพยงหาคาดวยความเขาใจของขาพเจาเพอจะไดใชเสยง ของขาพเจาสอนคนอนดวยดกวาจะพดหมนคาดวยภาษาแปลกๆ
20พนองทงหลายอยาเปนเหมอนเดกในเรองความเขาใจแตในเรองความชวรายจงเปนเหมอนเดกแต ในเรองความเขาใจจงเปนผใหญ
21ในพระบญญตเขยนไววา“เราจะพดกบชนชาตนดวยภาษาตางๆและรมฝปากตางๆแตถงกระนน พวกเขากจะไมฟงเรา”พระเจาตรส
22เพราะฉะนนการพดภาษาตางๆนนเปนเครองหมายไมใชสาหรบผทเชอแตสาหรบผทไมเชอสวน การพยากรณนนไมใชสาหรบผทไมเชอแตสาหรบผทเชอ
23ถาเชนนนบรรดาครสตจกรทงหมดมารวมกนอยในทเดยวและทกคนพดภาษาแปลกๆและมคนทไม รเรองหรอคนทไมเชอเขามาดวยพวกเขาจะไมพดหรอวาพวกทานเปนบา?
24แตถาทกคนพยากรณและมคนทไมเชอหรอคนทไมรเขามาทกคนกเชอเขาและทกคนกตดสนเขา 25และดวยเหตนความลบในใจของเขาจงปรากฏออกมาและเขาจะกมลงกราบพระเจาและประกาศวา พระเจาทรงสถตอยในทานทงหลายอยางแทจรง
26พนองทงหลายเมอทานทงหลายมาประชมกนแตละคนกมเพลงสดดมคาสอนมภาษาแปลกๆม การเปดเผยมการตความใหทกสงเปนไปเพอการเสรมสรางซงกนและกนเถด
27ถาผใดพดภาษาแปลกๆกใหพดโดยสองคนหรออยางมากกสามคนและใหพดทละคนแลวใหมคน หนงเปนลาม
28แตถาไมมลามใหเขาเงยบอยในโบสถและใหเขาพดกบตวเองและกบพระเจา
29ใหบรรดาผเผยพระวจนะพดสกสองสามคนแลวใหคนอนพพากษา
30ถามสงใดถกเปดเผยแกผอนทนงอยดวยใหคนแรกนงเงยบไว
31เพราะทานทงหลายอาจพยากรณไดทละคนเพอทกคนจะไดเรยนรและทกคนจะไดรบความสบาย
32และวญญาณของบรรดาผเผยพระวจนะกอยภายใตการควบคมของบรรดาผเผยพระวจนะ
33เพราะพระเจาไมใชผกอใหเกดความสบสนวนวายแตเปนผกอใหเกดสนตสขดงเชนทมอยใน ครสตจกรทงหลายของบรรดาผบรสทธ
34จงใหหญงทงหลายเงยบอยในโบสถเพราะพวกนางไมไดรบอนญาตใหพดแตพวกนางไดรบบญชา ใหเชอฟงดงทพระบญญตไดกลาวไว
35และถาพวกนางอยากเรยนรสงใดกจงถามสามของพวกนางทบานเถดเพราะเปนเรองนาละอาย สาหรบผหญงทจะพดในโบสถ
36อะไรกน?พระวจนะของพระเจาออกมาจากพวกทานหรอ?
37ถาผใดคดวาตนเองเปนผเผยพระวจนะหรอเปนผมญาณวเศษจงใหเขายอมรบวาสงทขาพเจาเขยน ถงทานทงหลายนนเปนพระบญญตของพระเจา
38แตถาผใดไมรกปลอยใหเขาไมรตอไปเถด
39ฉะนนพนองทงหลายจงปรารถนาทจะพยากรณและอยาหามการพดภาษาแปลกๆ
40จงทาทกสงทกอยางใหเรยบรอยและเปนระเบยบ
และใหทกลนสารภาพวาพระเยซครสตเปนองคพระผเปนเจาเพอถวายเกยรตแดพระเจาพระบดาฟลปป 2:11
ถาผใดในพวกทานดเหมอนจะเครงศาสนาแตไมควบคมลนของตนและหลอกลวงจตใจของตนเอง ศาสนาของผนนกไรประโยชนยากอบ1:26
ถงกระนนลนกเปนอวยวะเลกนอยแตกลบโออวดในสงใหญโตดเถดไฟเพยงเลกนอยกจดใหเกดเรอง ใหญโตได!และลนกเปนเหมอนไฟเปนแหลงแหงความชวรายลนนนอยทามกลางอวยวะอนๆของเรา ทาใหรางกายทงหมดแปดเปอนและจดไฟเผาวถแหงธรรมชาตและมนถกจดไฟจากนรกเพราะสตวทก ชนดนกงและสงตางๆในทะเลนนมนษยสามารถฝกใหเชองไดแตลนนนไมมใครฝกใหเชองไดมน เปนความชวรายทควบคมไมไดเตมไปดวยพษรายแรงดวยลนนนเราสรรเสรญพระเจาคอพระบดาและ ดวยลนนนเราสาปแชงมนษยซงถกสรางตามแบบอยางของพระเจาจากปากเดยวกนนนเองทออกมา ทงคาอวยพรและคาสาปแชงพนองทงหลายสงเหลานไมควรเปนเชนนเลยยากอบ3:5-10
เพราะผใดปรารถนาชวตและปรารถนาวนดจงระงบลนของตนจากความชวรายและรมฝปากของตนอยา พดโกหก1เปโตร3:10
ลกๆทรกของเราเอยอยาใหเรารกกนดวยคาพดหรอดวยลนเทานนแตจงรกกนดวยการกระทาและดวย ความจรงเถด1ยอหน3:18
และพวกเขารองเพลงใหมวา“พระองคทรงคควรทจะรบหนงสอเลมนนและเปดผนกทงหลายออก เพราะพระองคทรงถกฆาและทรงไถเราใหกลบคนสพระเจาดวยพระโลหตของพระองคจากทกเผาพนธ ทกภาษาทกชนชาตและทกประเทศ”(ววรณ5:9)
หลงจากนนขาพเจาไดเหนและดเถดมคนมากมายนบไมถวนจากทกชาตทกเผาทกชนชาตและทก ภาษายนอยเบองหนาพระทนงและเบองหนาพระเมษโปดกสวมเสอคลมสขาวและถอตนปาลมอยใน
มอ(ววรณ7:9)
และพวกเขามราชาปกครองอยซงเปนทตสวรรคแหงเหวเบองลางชอของเขาในภาษาฮบรคออบบด ดอนแตในภาษากรกชออะพอลลออน(ววรณ9:11)
และพระองคตรสกบขาพเจาวา“เจาตองพยากรณอกครงตอหนาชนหลายชาตหลายภาษาและหลาย กษตรย”(ววรณ10:11)
และคนเหลานนจากชนชาตเผาตางๆภาษาตางๆและประเทศตางๆจะเหนศพของพวกเขาเปนเวลา สามวนครงและจะไมอนญาตใหฝงศพของพวกเขา(ววรณ11:9)
และพระองคทรงอนญาตใหเขาทาสงครามกบผบรสทธและเอาชนะพวกเขาไดและพระองคทรง ประทานอานาจใหเขาเหนอเผาพนธภาษาและประชาชาตทงปวงววรณ13:7
และขาพเจาเหนทตสวรรคอกองคหนงบนอยกลางฟามขาวประเสรฐนรนดรทจะประกาศแกคนทงหลาย ทอาศยอยบนโลกและแกทกชาตทกเผาทกภาษาและทกชนชาต(ววรณ14:6)
และทตสวรรคองคทหาไดเทถวยของตนลงบนทนงของสตวรายนนและอาณาจกรของมนกเตมไปดวย ความมดมดและพวกเขากดลนของตนดวยความเจบปวดและมนไดรวบรวมพวกเขาไวในสถานทแหง หนงซงในภาษาฮบรเรยกวาอารมาเกดดอน(ววรณ16:10,16)
และพระองคตรสกบขาพเจาวานาทเจาเหนณทซงหญงแพศยานงอยนนคอชนชาตมวลชน ประชาชาตและภาษาตางๆ(ววรณ17:15)
คมภรนอกสารบบ
โอพวกทานทงหลายกษตรยจะทรงมอานาจยงใหญมใชหรอเมอพระองคทรงไดรบการเชอฟงเชนน? และพระองคทรงนงเงยบ1เอสดราส4:12
แตขาพเจาเหนวาเขาพนเปลวไฟออกมาจากปากราวกบเปลวไฟและลมหายใจทลกเปนไฟออกมาจาก รมฝปากของเขาและจากลนของเขาพนประกายไฟและพายออกมา2เอสดราส13:10 สวนขาพเจานนขาพเจาพดในเวลากลางวนและขาพเจากไมไดปดปากพดในเวลากลางคน2เอสดราส 14:43
เราจะไมนงเฉยตอความชวรายของพวกเขาอกตอไปซงพวกเขาไดกระทาอยางอปยศอดสและเราจะ ไมยอมใหพวกเขากระทาการชวรายเหลานนอกตอไปดเถดโลหตของผบรสทธและผชอบธรรมรองขอ ตอเราและจตวญญาณของผชอบธรรมกคราครวญอยเรอยไป2เอสดราส15:8
แตพระองคทรงทาลายอาณาเขตของพวกเขาและทรงโคนสวนของพวกเขาเพราะพระองคทรงมพระ ราชดารสทจะทาลายเทพเจาทงหลายในแผนดนเพอใหทกชาตทกภาษาบชาพระนาบโคโดโนซอรแต เพยงผเดยวและเพอใหทกภาษาและทกเผาเรยกขานพระองควาเปนพระเจายดธ3:8 เพราะปญญาเปนจตวญญาณแหงความรกและจะไมยกโทษใหแกผทกลาวคาหมนประมาทพระองค เพราะพระเจาทรงเปนพยานในจตใจของเขาและทรงเปนผเฝาดหวใจของเขาอยางแทจรงและทรงเปน ผฟงคาพดของเขา(
ฉะนนจงระวงการบนซงเปนสงไรประโยชนและจงระงบลนของทานจากการนนทาเพราะไมมถอยคาใด ทเปนความลบแลวจะไรผลและปากทโกหกนนกทาลายจตวญญาณเสยเอง(ปญญาของโซโลมอน 1:11)
เมอขาพเจาเงยบพวกเขากจะรอคอยอยางใจเยนและเมอขาพเจาพดพวกเขากจะตงใจฟงขาพเจา หากขาพเจาพดมากพวกเขากจะเอามอปดปากของตนปญญาของโซโลมอน8:12
เพราะปญญาไดเปดปากคนใบและทาใหคนทพดไมไดพดไดคลองแคลว(ปญญาของโซโลมอน10:21)
เพราะปญญาจะปรากฏไดจากคาพดและการเรยนรกมาจากถอยคาทเปลงออกมาจากลน(ปญญาจารย 4:24)
อยาพดจาพลอยๆและอยาละเลยการกระทา(ปญญาจารย4:29)
อยารอนไปตามลมทกทศทกทางและอยาไปตามทางทกทางเพราะคนบาปทมลนสองแฉกกทาเชนนน (ปญญาจารย5:9)
เกยรตและความอปยศนนอยทคาพดและลนของมนษยเปนสาเหตแหงความเสอมเสย(ปญญาจารย 5:13)
อยาใหใครเรยกวาคนนนทาและอยาดกซมพดดวยลนของเจาเพราะความอปยศอดสจะตกอยกบคน ขโมยและคาพพากษาอนเลวรายจะตกอยกบคนพดสองแงสองงามปญญาจารย5:14
อยาเปนเพอนกนแลวกลายเปนศตรเพราะเหตนเจาจะไดรบชอเสยงทไมดความอบอายและการถก ตาหนเชนเดยวกบคนบาปทมลนสองแงสองงาม(ปญญาจารย6:1)
ถอยคาทไพเราะจะทาใหมมตรสหายมากขนและลนทพดจาไพเราะจะทาใหคาทกทายทออนโยนเพม
6:5
อยาทะเลาะกบคนพดมากและอยาเตมฟนใหเขาอก(ปญญาจารย8:3)
คนพดจาไมดเปนอนตรายในเมองของเขาและคนพดจาพลงพลาดจะถกเกลยดชงปญญาจารย9:18 เมอคนรารวยพดทกคนกเงยบและดเถดสงทเขาพดนนทกคนกสรรเสรญเยนยอแตถาคนยากจนพด พวกเขากจะถามวา“คนนเปนใครกน?”และถาเขาพลาดพลงพวกเขากจะชวยกนทาใหเขาลมลง (ปญญาจารย13:23)
พระองคทรงประทานสตปญญาลนตาหและหวใจแกพวกเขาเพอใหพวกเขาเขาใจ(ปญญาจารย 17:6)
ผใดควบคมลนของตนไดผนนจะดารงชวตโดยปราศจากความขดแยงและผใดเกลยดการพดพลามผ นนจะมความทกขนอยลง(ปญญาจารย19:6)
มบางคนทพดผดพลาดแตใจของเขาไมหวนไหวและใครเลาทไมเคยทาผดพลาดดวยลนของตน? ปญญาจารย19:16
มคาตกเตอนทไมเหมาะสมอยอยางหนงคอบางคนกระงบลนของตนไวและเขากเปนคนฉลาด (ปญญาจารย20:1)
บางคนนงเงยบเพราะไมตองตอบและบางคนกนงเงยบเพราะรเวลาทเหมาะสม(ปญญาจารย20:6)
คนฉลาดจะระงบคาพดของตนไวจนกวาจะมโอกาสแตคนพดพลามและคนโงจะไมรจกเวลา(ปญญา จารย20:7)
การลนลมบนทางเทาดกวาการลนลมดวยลนฉะนนการลมลงของคนชวจะมาถงอยางรวดเรวปญญา จารย20:18
ใครเลาจะตงยามเฝาปากของขาพเจาและประทบตราแหงปญญาไวบนรมฝปากของขาพเจาเพอ ขาพเจาจะไมพลาดพลงไปโดยไมทนตงตวและลนของขาพเจาจะไมทาลายขาพเจา?ปญญาจารย 22:27
มเกาสงทขาพเจาไดพจารณาในใจวาเปนสงทนายนดและสงทสบนนขาพเจาจะกลาวออกมาดวยลน ของขาพเจาคอคนทมความสขในลกๆของตนและคนทไดเหนศตรของตนพายแพ(
ผใดอยกบภรรยาทมสตปญญาและไมพดจาพลอยๆและไมปรนนบตชายใดทดอยกวาตนเองผนนยอม เปนผด(ปญญาจารย25:8)
แตความเศราโศกและความเสยใจนนเกดจากหญงทหงหวงหญงอนและลนทพดจาไมดกมกกดคนทง ปวง(ปญญาจารย26:6)
จงสาปแชงผทพดนนทาและพดสองแงสองงามเพราะคนเชนนนไดทาลายคนจานวนมากทใชชวต อยางสงบสขลนทนนทาไดทาใหคนจานวนมากไมสงบสขและขบไลพวกเขาจากชาตหนงไปยงอก ชาตหนงมนไดทาลายเมองใหญๆและโคนลมบานเรอนของคนใหญคนโตลนทนนทาไดขบไลหญงผ มคณธรรมและทาใหพวกนางสญเสยงานของพวกนางผใดทฟงมนจะไมพบความสงบสขและจะไม สามารถอยอยางสงบไดการเฆยนตทาใหเกดรอยแผลบนเนอหนงแตการแทงดวยลนนนทาให กระดกหกคนจานวนมากลมตายดวยคมดาบแตไมมากเทากบคนทลมตายดวยลนผใดทไดรบการ ปกปองจากพษของมนผนนยอมดเพราะเขาไมไดดงแอกของมนและไมไดถกพนธนาการดวยโซของ มนเพราะแอกของมนเปนแอกเหลกและโซของมนเปนโซทองเหลองความตายของมนเปนการตายท ชวรายหลมฝงศพยงดกวามนเสยอกเปลวไฟนนจะไมมอานาจเหนอผทเกรงกลวพระเจาและพวกเขา จะไมถกเผาไหมดวยเปลวไฟนน(ปญญาจารย28:13-22)
จงพดใหสนกระชบเขาใจไดมากดวยถอยคานอยๆจงเปนเหมอนคนทรแตยงยบยงลนของตนไว (ปญญาจารย32:8)
ความงามของหญงทาใหจตใจเบกบานและชายใดกรกความงามนนยงนกถาหากในคาพดของนางม เมตตาออนโยนและปลอบโยนสามของนางกจะไมเหมอนคนอนๆ(ปญญาจารย36:22-23)
สงตางๆสอยางปรากฏใหเหนคอความดและความชวชวตและความตายแตลนนนมอานาจเหนอสง เหลานนอยเสมอ(ปญญาจารย37:18)
ปและพณบรรเลงทานองไพเราะแตลนทไพเราะยงกวานนกคอลนทพดไดดกวาทงสองอยาง(ปญญา จารย40:21)
คาอธษฐานของพระเยซพระบตรของสราคขาพเจาขอบพระคณพระองคโอพระเจาและพระราชาและ สรรเสรญพระองคโอพระเจาผชวยใหรอดของขาพเจาขาพเจาขอสรรเสรญพระนามของพระองค เพราะพระองคทรงเปนผปกปองและผชวยเหลอของขาพเจาและทรงรกษากายของขาพเจาใหพนจาก
ความพนาศและจากกบดกของลนทกลาวรายและจากรมฝปากทโกหกและทรงเปนผชวยของขาพเจา ตอสกบศตรของขาพเจาและพระองคทรงชวยขาพเจาใหรอดพนตามพระเมตตาอนมากมายและความ ยงใหญแหงพระนามของพระองคจากฟนของผทพรอมจะทาลายขาพเจาและจากมอของผทคดรายตอ ชวตของขาพเจาและจากความทกขยากมากมายทขาพเจาไดรบจากการสาลกไฟรอบดานและจาก ทามกลางไฟทขาพเจาไมไดจดขนจากกนบงของนรกจากลนทไมบรสทธและจากคาพดทโกหกดวย การกลาวหาตอกษตรยจากลนทไมชอบธรรมจตวญญาณของขาพเจาจงใกลถงความตายชวตของ ขาพเจาใกลจะถงนรกเบองลางปญญาจารย51:1-6
พระเจาทรงประทานลนใหแกขาพเจาเปนรางวลและขาพเจาจะสรรเสรญพระองคดวยลนนนปญญา จารย51:22
สวนลนของพวกเขานนชางไดขดเกลาใหเรยบแลวและตวพวกเขากถกปดทองและหมดวยเงนแตพวก เขากยงเปนคนโกหกและพดไมไดเยเรมย1:8
เมอเกดความโกรธขนทนทพระองคจงสงใหตดลนของผทพดเปนคนแรกและตดสวนปลายสดของ รางกายของเขาออกตอหนาพนองคนอนๆและมารดาของเขา(2มคคาบ7:4)
หลงจากนนคนทสามกถกเยาะเยยและเมอถกถามเขากแลบลนออกมาทนทพรอมกบยนมอออกมา
และเมอเขาตดลนของนกานอรผชวรายนนแลวเขากสงใหพวกเขาหนลนนนเปนชนๆใหแกไกและ แขวนโทษทณฑแหงความบาคลงของเขาไวหนาพระวหาร2มคคาบ15:33
และพวกเขาไดออกคาสงเปนเอกฉนทวาหามมใหวนนนผานไปโดยปราศจากพธเฉลมฉลองแตให เฉลมฉลองในวนทสบสามของเดอนทสบสองซงในภาษาซเรยเรยกวาอาดารวนกอนวนของมารโดเค อส(2มคคาบ15:36)
ในความฝนขาพเจาไดเหนสงทขาพเจาจะกลาวตอไปนดวยลนเนอและลมหายใจจากปากของขาพเจา ซงพระมหาบรษไดประทานใหแกมนษยเพอสนทนาและเขาใจดวยใจและขาพเจาเขาไปจนใกลกาแพง ทสรางดวยผลกและลอมรอบดวยเปลวไฟและมนเรมทาใหขาพเจาหวาดกลวและขาพเจาเขาไปใน เปลวไฟและใกลบานหลงใหญทสรางดวยผลกและกาแพงของบานนนเหมอนพนปดวยผลกและพน ของบานนนกทาจากผลกเอโนค14:2,9-10
และพระองคทรงยายวญญาณของขาพเจาขนไปยงสวรรคชนสงสดและขาพเจาไดเหนทนนเหมอน โครงสรางทสรางจากผลกและระหวางผลกเหลานนมเปลวไฟทลกโชนอย(เอโนค71:5)
และขาพเจาไดยกมอขนดวยความชอบธรรมและสรรเสรญพระผบรสทธและยงใหญและกลาวดวยลม หายใจจากปากของขาพเจาและดวยลนเนอซงพระเจาทรงสรางไวสาหรบบตรแหงเนอหนงของมนษย เพอใหพวกเขาพดไดและพระองคทรงประทานลมหายใจลนและปากแกพวกเขาเพอใหพวกเขาพด ได(เอโนค84:1)
และบรรดาประชาชาตและภาษาทงหลายไดยนถงชอเสยงของเขาและพวกเขากมารวมตวกนอยกบเขา และพวกเขากราบไหวลงกบพนโลกและพวกเขานาเครองบชามาถวายเขาและเขากกลายเปนเจานาย
และกษตรยของพวกเขาและพวกเขาทงหมดกอาศยอยกบเขาในเมองชนารและนมโรดกครองราชย เหนอบตรชายทงหลายของโนอาหในแผนดนโลกและพวกเขาทงหมดอยภายใตอานาจและคาแนะนา ของเขาและทวทงแผนดนโลกกพดภาษาเดยวกนและมถอยคาเปนเอกภาพแตนมโรดไมไดดาเนน ตามทางของพระเจาและเขากชวรายยงกวาคนทงหลายทอยมากอนเขาตงแตสมยนาทวมโลกจนถง สมยนนยาเชอร7:45-46
และกษตรยนมโรดทรงครองราชยอยางมนคงและแผนดนโลกทงสนอยภายใตการปกครองของ พระองคและแผนดนโลกทงสนกมภาษาเดยวกนและคาพดทเปนเอกภาพและพระเจาตรสกบทตสวรรค เจดสบองคทยนอยเบองหนาพระองคแกบรรดาผทอยใกลพระองควา“ใหเราลงไปและทาใหภาษาของ พวกเขาสบสนเพอวาคนหนงจะไมเขาใจภาษาของเพอนบานของตน”และพวกเขากไดทาเชนนนและ ตงแตวนนนเปนตนไปพวกเขากลมภาษาของเพอนบานของตนและพวกเขาไมสามารถเขาใจทจะพด ภาษาเดยวกนไดและเมอชางกอสรางหยบปนขาวหรอหนจากมอของเพอนบานซงตนไมไดสงชาง กอสรางกจะโยนมนทงและขวางใสเพอนบานของตนจนเขาตายยาเชอร9:20,32-33
และนคอวธการสรางรปเคารพคอการนาบตรชายคนแรกมาฆาแลวโกนผมของเขาออกนาเกลอมาโรย บนศรษะแลวชโลมดวยนามนจากนนนาแผนทองแดงหรอแผนทองคาเลกๆมาเขยนชอลงบนนนแลว วางแผนนนไวใตลนของเขาแลวนาศรษะพรอมแผนนนไปไวในบานแลวจดตะเกยงบชาและกราบไหว (ยาเชอร31:41)
แลวพวกเขากวางเดกชายไวตรงหนาพวกเขาและเดกชายพยายามยนมอไปแตะหนโอนกซแตทต สวรรคของพระเจาจบมอเขาและวางลงบนถานและถานกดบลงในมอของเขาแลวเขากยกมนขนมาใส ปากและทาใหรมฝปากและลนของเขาไหมบางสวนและเขากรสกหนกปากและลน(ยาเชอร70:29)
ลนของเราจะกลาวถงฤทธานภาพของพระองคเราจะรองเพลงและสรรเสรญพระราชกจอนนาอศจรรย ของพระองคเพราะพระองคทรงชวยเราใหพนจากศตรพระองคทรงชวยเราใหพนจากผทลกขนตอสกบ เราพระองคทรงทาลายพวกเขาตอหนาเราและปราบปรามพวกเขาไวใตฝาเทาของเรายาเชอร89:2021
งานเฉลมฉลอง
และในวนนนปากของสตวทกชนดสตวเลยงนกและสตวทเดนไดทกชนดและสตวทเคลอนไหวได
ทกชนดกปดสนทจนพดไมไดอกตอไปเพราะพวกมนเคยพดคยกนดวยรมฝปากและลนเดยวกน(ยบล 3:28)
และมนทอดยาวไปจนถงคาราโซซงอยในสวนอกของลนทหนไปทางทศใตและสวนของเขาทอดยาว ไปตามทะเลใหญและทอดยาวเปนเสนตรงไปจนถงทางทศตะวนตกของลนทหนไปทางทศใตเพราะ ทะเลนมชอวาลนแหงทะเลอยปต(ยบล8:13-14)
และสาหรบอารปคชาดนนไดรบสวนทสามคอดนแดนทงหมดในเขตของชาวเคลเดยทางตะวนออก ของแมนายฟราเตสตดกบทะเลแดงและนาทงหมดในทะเลทรายใกลกบชายฝงทะเลซงหนไปทาง อยปตดนแดนทงหมดของเลบานอนซานรและอามานาจนถงชายแดนของแมนายฟราเตสและ สาหรบทบาลนนไดรบสวนทหาในใจกลางชายฝงทะเลซงเขาใกลชายแดนของสวนของลดไปจนถง ชายฝงทะเลทสองไปจนถงดนแดนทอยเลยชายฝงทะเลทสองไปจนถงชายฝงทะเลทสามและสาหรบ เมเชคนนไดรบสวนทหกคอดนแดนทงหมดทอยเลยชายฝงทะเลทสามไปจนถงทางตะวนออกของกา ดร(ยบล9:4,11-12)
และเราไดเปดปากหและรมฝปากของเขาแลวเรากเรมพดกบเขาเปนภาษาฮบรซงเปนภาษาแหงการ ทรงสราง(ยบล12:26)
และดงทเจาไดทาใหจตใจของมารดาเจาสดชนในระหวางทนางยงมชวตอยครรภของนางผใหกาเนด
เจาจงอวยพรเจาเชนนความรกและอกของขาพเจาอวยพรเจาและปากและลนของขาพเจาสรรเสรญ เจาอยางมากมาย(ยบล25:19)
และโยเซฟเหนวาพวกเขาทงหมดมนาใจตอกนและกนเขาอดใจไมไหวจงบอกพวกเขาวาเขาคอโยเซฟ และเขาสนทนากบพวกเขาดวยภาษาฮบรแลวกมลงกอดพวกเขาและรองไห(ยบล43:14-15)
หนงสอทสญหายไปของพระคมภร
และในขณะทคนเลยงแกะกาลงทางานอยนนถาในเวลานนจงดเหมอนวหารอนรงโรจนเพราะทงทต สวรรคและมนษยตางรวมกนสรรเสรญและยกยองพระเจาเนองในโอกาสการประสตของพระเยซครสต พระวรสารฉบบแรกเกยวกบวยเดกของพระเยซครสต1:20
ทนใดนนลนของนางกคลายออกหของนางกเปดออกและนางกเรมรองเพลงสรรเสรญพระเจาผทรง รกษานางใหหายพระวรสารฉบบแรกเกยวกบวยเดกของพระเยซครสต6:7
พระเยซตรสตอบวา
คารนสและเลนทอสบตรชายทงสองของซเมโอนตวสนเทาเมอไดยนเรองเหลานและรสกไมสบายใจ คราครวญและในขณะเดยวกนกเงยหนาขนมองฟาสวรรคแลวทาเครองหมายกางเขนดวยนวมอบนลน ของตนพระวรสารนโคเดมส12:24
และทานกลาวอกวาพวกเขารกพระองคดวยปากแตดวยลนของพวกเขากลบโกหกพระองคเพราะใจ ของพวกเขาไมถกตองตอพระองคและพวกเขากไมซอสตยในพนธสญญาของพระองคขอใหรมฝปาก ทหลอกลวงทงหลายจงเปนใบและลนทพดจาโออวดกจงเปนใบดวยผทกลาววาดวยลนของเราเราจะ ไดรบชยชนะรมฝปากของเราเปนของเราเองใครเลาเปนองคพระผเปนเจาเหนอเราจดหมายฉบบแรก ของเคลเมนตถงชาวโครนธ7:16-17
และถงแมชายผนจะไดรบเกยรตอยางสงสงแตเขากไมไดโออวดตนเองมากนกแตเมอพระวจนะของ พระเจามาถงเขาจากพมไมเขากกลาววา“ขาพระองคเปนใครเลาทพระองคทรงสงขาพระองคมา?ขา พระองคเสยงเบาและพดชา”(จดหมายฉบบแรกของเคลเมนตถงชาวโครนธ8:22)
ขอทรงชวยขาพระองคใหพนจากความผดบาปเรองการฆาคนโอพระเจาพระองคคอพระเจาแหงความ รอดของขาพระองคและลนของขาพระองคจะสรรเสรญความชอบธรรมของพระองคอยางเสยงดง จดหมายฉบบแรกของเคลเมนตถงชาวโครนธ8:37
จงใหการปกครองลนของพวกเขาปรากฏชดโดยความเงยบของพวกเขาจดหมายฉบบแรกของเคลเ มนตถงชาวโครนธ10:10
จงระวงลนของเจาจากความชวรายและรมฝปากของเจาอยาพดโกหกจดหมายฉบบแรกของเคลเมนต ถงชาวโครนธ11:3
เพราะทานกลาววา“ผทพดและฟงสงตางๆมากมายและมลนทคลองแคลวคดวาตนเองเปนคนชอบ ธรรมหรอ?ผใดเกดจากหญงและมชวตอยเพยงไมกวนผนนกเปนสขฉะนนอยาพดมากนกเลย”
(จดหมายฉบบแรกของเคลเมนตถงชาวโครนธ14:6)
เมอเจาเหนขโมยเจากรวมมอกบเขาและมสวนรวมกบคนลวงประเวณเจาพดจาชวรายและลนของเจา กพดโกหกเจานงพดจาใสรายพนองของเจาเจาใสรายหลานชายของเจาเอง(จดหมายฉบบแรกของเ คลเมนตถงชาวโครนธ17:11)
เจาจะไดรบการปกปองจากภยพบตแหงลนและเจาจะไมตองกลวความพนาศเมอมนมาถงจดหมาย ฉบบแรกของเคลเมนตถงชาวโครนธ23:10
จงเรยนรทจะยอมอยใตบงคบบญชาละทงความเยอหยงและการโออวดทงปวงจากลนของทาน จดหมายฉบบแรกของเคลเมนตถงชาวโครนธ23:16
อยาเปนคนสองจตสองใจหรอพดจาสองแงสองงามเพราะการพดจาสองแงสองงามเปนกบดกแหง ความตายจงนอบนอมตอพระเจาและตอผใตบงคบบญชาในฐานะผแทนของพระเจาดวยความเกรง กลวและเคารพยาเกรง
14:14)
การตงชอพระเยซครสตแลวยงยดถอแบบยวเปนเรองไรสาระเพราะศาสนาครสตไมไดยอมรบชาวยว แตชาวยวตางหากทยอมรบครสเตยนเพอวาทกภาษาทเชอจะไดรวมกนอยกบพระเจา(จดหมายของ อกนาเชยสถงชาวแมกนเซยน3:11)
และบรรดาผรบใชกตองเปนผทไมมขอตาหนในสายพระเนตรของพระองคในฐานะผรบใชของพระเจา ในพระครสตไมใชผรบใชของมนษยไมเปนผกลาวหาเทจไมเปนผพดสองแงสองงามไมเปนผรกเงน ทองแตตองมความพอประมาณในทกสงมความเมตตากรณาเอาใจใสและดาเนนชวตตามความจรง ของพระเจาผทรงเปนผรบใชของทกคน(จดหมายของโพลคารปถงชาวฟลปป2:10) และบดนพวกเขากไดเพมความลามกอนาจารเขาไปในบาปอนๆของพวกเขาและความมลทนแหง ความชวรายของพวกเขา:ดวยเหตนพวกเขาจงไดเตมเตมขดจากดแหงความชวชาของพวกเขาแตเจา จงตกเตอนบตรชายของเจาดวยถอยคาเหลานทงหมดและภรรยาของเจาซงจะเปนนองสาวของเจาดวย และจงใหนางเรยนรทจะระงบลนของนางซงใชกลาวรายผอนหนงสอเลมท1ของเฮอรมาส
หมายถงผทยงลงเลสงสยแมจะเชอแลวและบางคนกพดถงพระเจาดวยลนแตพระองคไมไดอยในใจ ของพวกเขาฉะนนหญาของพวกเขาจงแหงเหยวและไมมรากเพราะพวกเขาดารงชวตอยแตเพยง คาพดแตการกระทาของพวกเขากลบไรประโยชน(หนงสอเฮอรมาสเลม3(อปมา)9:194)
หนงสอแหงเอเดนทถกลม
แลวอาดมและเอวาเขาไปในถาและยนอธษฐานดวยภาษาของตนซงเปนภาษาทเราไมรจกแตพวก เขารจกด(หนงสออาดมและเอวา5:1)
เมออาดมไดกลาวคาบญชาแกเซธเสรจสนแลวแขนขาของเขากออนแรงมอและเทากไรเรยวแรงปาก กเปนใบและลนกพดไมไดอกตอไปเขาหลบตาลงและสนลมหายใจไป(อาดมและเอวาเลม2บทท 9:1)
ในสวรรคชนทสบนนมพระเจาอยในภาษาฮบรพระองคทรงมพระนามวาอาราวต(หนงสอแหงความลบ ของเอโนค20:3)
และขาพเจาไดเหนสวรรคชนทแปดซงในภาษาฮบรเรยกวามซาโลทผเปลยนแปลงฤดกาลความแหง แลงและความชนและราศทงสบสองซงอยเหนอสวรรคชนทเจด(หนงสอความลบของเอโนค21:7)
และทานไดบอกขาพเจาถงกจการทงปวงของสวรรคแผนดนและทะเลและธาตทงปวงการเคลอนท และการเคลอนไปของพวกมนและเสยงฟารองดวงอาทตยและดวงจนทรการโคจรและการ
เปลยนแปลงของดวงดาวฤดกาลปวนและชวโมงการพดของลมจานวนของทตสวรรคและการ ประพนธเพลงของพวกเขาและสงตางๆของมนษยทงหมดภาษาของเพลงและชวตของมนษยทกคน พระบญญตคาแนะนาและเพลงอนไพเราะและทกสงทกอยางทเหมาะสมทจะเรยนร(หนงสอแหง ความลบของเอโนค23:1)
หรอถาคนหนงแสรงทาดตออกคนหนงดวยการหลอกลวงดวยวาจาแตในใจกลบชวรายอกคนหนงจะ ไมเขาใจความทรยศในใจของเขาหรอและตวเขาเองกจะถกตดสนลงโทษเพราะความไมจรงของเขา นนชดเจนแกทกคน?หนงสอแหงความลบของเอโนค
ผใดพดจาดวยลนและใจทออนนอมถอมตนตอทกคนผนนยอมไดรบพรผใดพดแตสนตดวยลนแตใน ใจกลบเตมไปดวยดาบผนนยอมถกสาปแชง(จากหนงสอความลบของเอโนค52:13-14)
ขาแตพระเจาขอทรงชวยขาพเจาใหพนจากคนชวชาและคนเลวทรามจากลนทชวรายและใสรายปายส และพดโกหกและหลอกลวงถอยคาจากลนของคนชวชานนบดเบอนไปมากมายเหมอนไฟทเผาผลาญ ความงามของชนชาตหนงเขาชอบทจะทาใหบานเรอนเตมไปดวยลนทโกหกเพอโคนลมตนไมแหง ความสขทเผาผลาญผกระทาผดเพอทาใหครวเรอนตองทะเลาะววาทกนดวยรมฝปากทใสรายปายส ขอใหลนทใสรายปายสนนพนาศไปในเปลวไฟทลกโชนหางไกลจากคนชอบธรรม!...
ดงนนใจของขาพเจาจงหลงไหลออกมาสรรเสรญพระเจาและรมฝปากของขาพเจากเอยสรรเสรญ พระองคและลนของขาพเจากขบขานบทเพลงสดดของพระองค(บทเพลงสดดของโซโลมอน40:5)
พวกเขาควรจะใชภาษาซเรยคแตความจรงแลวไมใชเชนนนภาษาของพวกเขานนแตกตางออกไปมาก จดหมายของอรสเตยส1:16
เนองจากขาพเจาปรารถนาทจะแสดงความกตญญตอบคคลเหลานและตอชาวยวทวโลกและตอคนรน หลงทจะมาถงขาพเจาจงไดตงใจทจะแปลพระบญญตของทานจากภาษาฮบรซงใชกนอยในหมทาน เปนภาษากรกเพอใหหนงสอเหลานไดถกเพมเขาไปในคลงหนงสอหลวงอนๆของขาพเจาจดหมาย ของอรสเตยส2:20
เมอแอนตโอคสไดยนเชนนนผกระหายเลอดโหดเหยมและนารงเกยจอยางยงจงสงใหตดลนของเขา ออกแตเขาพดวา“ถงแมทานจะตดอวยวะทใชพดของขาพเจาออกไปพระเจากทรงฟงผทพดไมได ดวยดเถดขาพเจายนลนออกมาพรอมแลวจงตดมนออกไปเถดเพราะทานจะไมอาจปดปากขาพเจา ไดเรายนดทจะใหรางกายของเราถกตดขาดเพอพระเจาแตพระเจาจะทรงลงโทษทานอยางรวดเรว เพราะทานตดลนทเคยรองเพลงสรรเสรญพระองค”(มคคาบ4:39-43) แตมารดาไดพดภาษาฮบรเพอใหกาลงใจเดกชายดงทขาพเจาจะเลาในภายหลงและเดกชายกกลาว แกทหารยามวา“ปลอยขาพเจาเถดเพอขาพเจาจะไดเขาเฝากษตรยและบรรดาสหายของพระองค” เจาไมละอายใจบางหรอทเปนมนษยโอคนชวชาทมหวใจดจสตวปาเจาเอาคนทมความรสก เชนเดยวกนเกดจากธาตเดยวกนมาฉกลนของพวกเขาและเฆยนตและทรมานพวกเขาเชนน?มคคาบ เลมท46:5,9
เพราะแทจรงแลวเมอทานถกจองจาพรอมกบบตรชายของทานทานไดยนอยทนนเหนเอเลอาซารถก ทรมานและทานไดพดกบบตรชายของทานดวยภาษาฮบรวา“บตรชายของขาพเจาการตอสครงนเปน เรองสงสงและพวกเจาจงตอสดวยความเตมใจเพราะไดรบการทรงเรยกใหเปนพยานแกชาตของเรา จงตอสดวยความกระตอรอรนเพอพระบญญตของบรรพบรษของเรา”มคคาบ4:36-37
โอวนนนชางโหดรายเหลอเกนแตกระนนกไมโหดรายเสยทเดยวเมอทรราชผโหดเหยมแหงกรกจด ไฟในเตาเผาอนปาเถอนของเขาและดวยความโกรธแคนทพลงพลานเขาไดนาบตรชายทงเจดของ ธดาแหงอบราฮมไปทเครองยงหนแลวนากลบมาทรมานอกครงและไดควกลกตาของพวกเขาออกตด ลนของพวกเขาและฆาพวกเขาดวยการทรมานสารพดชนด(มคคาบ4:32)
โอลกเอย!ถาเจาไดยนคาใดจงใหมนตายไปในใจของเจาและอยาเปดเผยใหผอนฟงมฉะนนมนจะ กลายเปนถานไฟทลกโชนและเผาไหมลนของเจาทาใหเจาเจบปวดตามรางกายและเจาจะไดรบความ อบอายขายหนาตอพระเจาและมนษยเรองราวของอาหการ2:2
โอลกเอย!จงพดจาไพเราะและออนหวานและอยาใหเพอนของเจาเหยยบยาเทาของเจาเกรงวาเขา จะเหยยบยาอกของเจาในภายหลงเรองราวของอาหการ2:35
โอลกเอย!
ลกขโมยและดวงตาของเจาจากการมองดสงชวรายแลวเจากจะถกเรยกวาเปนคนฉลาดเรองราวของอ ะหการ2:60
จากนนพวกเขากแสดงจดหมายทเขยนดวยลายมอและประทบตราของเขาใหเขาดและเมอไฮการเหน เชนนนแขนขาของเขากสนเทาและลนของเขากแขงไปในทนทเขาไมสามารถพดอะไรไดเลยดวย ความกลวแตเขากมหนาลงสพนดนและเปนใบเรองราวของไฮการ3:34
และเมอฟาโรหไดยนคาพดนนพระองคกทรงประหลาดใจและงนงงเพราะพระองคทรงพดจา คลองแคลวและไพเราะเหลอเกนเรองราวของอาหการ5:26
และฟาโรหทรงงนงงกบความคลองแคลวในการพดและความกลาหาญในการตอบคาถามของเขา จากนนฟาโรหจงทรงลกขนจากบลลงกและยนอยตอหนาไฮการแลวตรสกบเขาวา“จงบอกขามา
เดยวนเพอขาจะไดรวาพระเจาของทานกษตรยนนเหมอนกบใครและขนนางของพระองคนน เหมอนกบใคร”เรองราวของไฮการ5:49
โอลกชายของขา!ขาหวงดกบเจาแตเจากลบตอบแทนขาดวยความชวรายและความนารงเกยจบดน ขาอยากจะควกลกตาของเจาออกมาแลวเอาไปใหหมากนตดลนของเจาและตดหวของเจาดวยคม ดาบเพอชดใชกรรมทเจาไดกระทาไว'
7:43 และเจาทงหลายจะเปนประชากรของพระเจาและจะมภาษาเดยวกนและจะไมมวญญาณแหงการ หลอกลวงของเบลอารเพราะเขาจะถกโยนลงไปในไฟชวนรนดร(พนธสญญาของยดาห4:30)
ฉะนนพวกเจาจะกระจดกระจายไปเหมอนชาวกาดและชาวดานพนองของขาพเจาและพวกเจาจะไมร แผนดนเผาและภาษาของพวกเจาเลย(พนยกรรมของอาเชอร1:44)
จตใจทดนนไมมลนสองลนคอลนแหงการอวยพรและการสาปแชงลนแหงการดหมนและการใหเกยรต ลนแหงความเศราโศกและความยนดลนแหงความสงบและความสบสนลนแหงการเสแสรงและความ จรงลนแหงความยากจนและความรารวยแตมอปนสยเดยวทบรสทธและไมเสอมเสยตอคนทงปวง (เบนจามน1:37)