อสยาห14
12โอลซเฟอรบตรแหงรงอรณเอยเจาตกจากสวรรคมาไดอยางไร!เจาผเคยทาใหประชาชาตทงหลาย ออนแอลงมาไดอยางไร!
13เพราะเจาไดกลาวในใจวา“เราจะขนไปบนสวรรคเราจะยกบลลงกของเราใหสงกวาดวงดาวของพระเจา เราจะนงบนภเขาแหงการชมนมณดานทศเหนอ”
14เราจะขนไปสงกวาระดบเมฆเราจะเปนเหมอนพระผสงสด
15แตเจาจะถกนาลงไปสแดนนรกณดานขางของเหว
16ผทเหนเจาจะพจารณาเจาอยางถถวนและครนคดวานคอคนททาใหแผนดนสนสะเทอนและทาใหราช อาณาจกรตางๆสนคลอนหรอ?
17ผทรงทาใหโลกกลายเปนถนทรกนดารและทาลายเมองทงหลายผทรงไมเปดประตคกทคมขงเชลยของ พระองค?
18บรรดากษตรยของประชาชาตทงหลายลวนนอนอยในความรงโรจนแตละคนอยในบานของตนเอง
19แตเจาถกขดขนมาจากหลมฝงศพเหมอนกงไมทนารงเกยจและเหมอนเสอผาของผทถกฆาถกแทงดวย ดาบแลวถกโยนลงไปยงกอนหนในหลมเหมอนซากศพทถกเหยยบยา
20เจาอยาไดรวมฝงศพกบพวกเขาเพราะเจาไดทาลายแผนดนของเจาและฆาประชาชนของเจาเชอสายของ คนชวจะไมไดรบการยกยองเลย เอเสเคยล28
11ยงกวานนพระวจนะของพระเจามาถงขาพเจาวา 12โอบตรมนษยเอยจงคราครวญถงกษตรยแหงเมองไทระและกลาวแกพระองควาพระยาหเวหพระเจา ตรสวาเจาไดประทบตราความสมบรณไวแลวเปยมดวยปญญาและงดงามอยางสมบรณ
13เจาเคยอยในสวนเอเดนของพระเจาเครองประดบของเจาประดบดวยอญมณลาคาทกชนดทงพลอยส แดงพลอยโทปาซเพชรพลอยเบรลพลอยโอนกซพลอยแจสเปอรพลอยไพลนพลอยมรกตพลอย
คารบอนเคลและทองคาเครองดนตรประเภทกลองและขลยของเจากถกเตรยมไวในตวเจาตงแตวนทเจา ถกสรางขน
14เจาคอเครบผไดรบการเจมซงปกคลมอยและเราไดตงเจาไวเชนนนเจาเคยอยบนภเขาศกดสทธของพระ เจาเจาไดเดนไปมาทามกลางหนแหงไฟ
15พระองคทรงประพฤตดตลอดพระทยนบตงแตวนททรงถกสรางจนกระทงทรงพบความชวรายใน พระองค
16ดวยสนคามากมายของเจาพวกเขาไดกอความรนแรงขนในใจกลางของเจาและเจาไดทาบาปฉะนนเราจะ ขบไลเจาออกไปจากภเขาของพระเจาในฐานะผไมบรสทธและเราจะทาลายเจาโอเครบผปกคลมจากทาม กลางหนแหงไฟ
17ใจของเจาหยงผยองเพราะความงามของเจาเจาไดทาใหสตปญญาของเจาเสอมเสยไปเพราะความสวาง ไสวของเจาเราจะโยนเจาลงกบพนเราจะวางเจาไวตอหนากษตรยทงหลายเพอใหพวกเขาไดเหนเจา 18เจาไดทาใหสถานศกดสทธของเจาแปดเปอนดวยความชวชามากมายของเจาดวยความชวชาในการคา ขายของเจาฉะนนเราจะนาไฟออกมาจากทามกลางเจาไฟนนจะเผาผลาญเจาและเราจะทาใหเจากลายเปนเถา ถานบนแผนดนตอหนาตอตาคนทงหลายทเหนเจา
19บรรดาผทรจกเจาในหมประชาชนจะประหลาดใจในตวเจาเจาจะเปนทนาหวาดกลวและจะไมเปนเชนนนอก ตอไป
2หนงสออาดมและอฟ20
1หลงจากทเคนลงไปยงดนแดนทมดนดาและลกหลานของเขาทวจานวนขนในดนแดนนนมคนหนงใน บรรดาลกหลานของเขาชอวาเกนนบตรของลาเมคคนตาบอดผนนไดฆาเคน
2แตสาหรบเกนนนนซาตานไดเขาสงเขาตงแตเขายงเดกและเขาไดสรางแตรและเครองดนตรตางๆมาก มายทงเครองสายฉาบพณฮารปและขลยและเขาเลนเครองดนตรเหลานนตลอดเวลาและทกชวโมง
3และเมอเขาเลนดนตรใหพวกเขาฟงซาตานกเขาสงพวกเขาจงไดยนเสยงดนตรไพเราะหวานจบใจจากทาม กลางพวกเขาซงทาใหจตใจลมหลง
4แลวเขากรวบรวมกลมคนมากมายมาเลนดนตรตอหนาพวกเขาและเมอพวกเขาเลนดนตรลกหลานของ คาอนกพอใจยงนกพวกเขาจงยยงใหเกดบาปในหมพวกตนเองและลกไหมราวกบไฟขณะทซาตานยยงให พวกเขายยงซงกนและกนและเพมพนตณหาในหมพวกเขา
5ซาตานยงสอนเกอนนใหเอาสราออกมาจากโรงเหลาและเกอนนกมกจะรวบรวมผคนมากมายมารวมกนใน โรงเหลาและนาผลไมและดอกไมสารพดชนดมาใหพวกเขาแลวพวกเขากดมดวยกน 6ดงนนเกอนนผนจงทวความบาปอยางมากมายเขายงประพฤตดวยความเยอหยงและสอนลกหลานของ คาอนใหกระทาความชวรายสารพดอยางซงพวกเขาไมรมากอนและยยงใหพวกเขากระทาการตางๆมาก มายซงพวกเขาไมเคยรจกมากอน
7เมอซาตานเหนวาพวกเขาเชอฟงเกนนและเชอฟงทกสงทเกนนบอกเขากดใจมากและเพมพนสตปญญา ของเกนนจนกระทงเขาเอาเหลกมาทาอาวธสงครามได 8เมอพวกเขาเมาสราความเกลยดชงและการฆาตกรรมกเพมมากขนในหมพวกเขาชายคนหนงใชความ รนแรงตออกคนหนงเพอสงสอนความชวรายและจบลกๆของเขาไปลวงละเมดตอหนาเขา
9และเมอพวกเขามองเหนวาตนเองพายแพและเหนคนอนๆทไมพายแพพวกทพายแพจงมาหาเกอนนล ภยอยกบเขาและเขากรบพวกเขาเปนพนธมตรของตน
10แลวบาปกทวความรนแรงขนในหมพวกเขาอยางมากจนกระทงชายคนหนงแตงงานกบนองสาวหรอลก สาวหรอมารดาของตนและคนอนๆหรอแตงงานกบลกสาวของนองสาวของบดาของตนจนไมมการแบง แยกความสมพนธทางสายเลอดอกตอไปและพวกเขาไมรจกความชวรายอกตอไปแตกระทาการชวรายและ
แผนดนโลกกแปดเปอนดวยบาปและพวกเขาทาใหพระเจาผพพากษาผทรงสรางพวกเขาพโรธ 11แตเกอนนไดรวบรวมกลมคนจานวนมากมาเลนดนตรทเชงเขาศกดสทธโดยมทงแตรและเครองดนตร อนๆทเราไดกลาวมาแลวพวกเขาทาเชนนนเพอใหลกหลานของเซธซงอยบนเขาศกดสทธไดยน
12แตเมอบรรดาบตรของเซธไดยนเสยงนนพวกเขากประหลาดใจและพากนมาเปนกลมๆแลวไปยนอยบน ยอดเขาเพอมองดผทอยขางลางและพวกเขาทาเชนนนตลอดทงป
13เมอสนปนนเกอนนเหนวาพวกเขากาลงถกชกจงใหมาอยกบตนทละนอยซาตานจงเขาสงเขาและสอน เขาใหทาสยอมสาหรบเสอผาทมลวดลายตางๆและทาใหเขาเขาใจวธการยอมสแดงเขมสมวงและอนๆอก มากมาย
14และบรรดาบตรชายของคาอนผกระทาการทงหมดนและแตงกายงดงามดวยเสอผาหรหราไดมารวมตว กนทเชงเขาอยางโออามแตรและเครองแตงกายหรหรามการแขงมาและกระทาการชวรายสารพดอยาง 15ในขณะเดยวกนลกหลานของเซธซงอยบนภเขาศกดสทธกอธษฐานและสรรเสรญพระเจาณทซงเหลา ทตสวรรคทตกตาลงไปนนเคยอยเพราะเหตนพระเจาจงทรงเรยกพวกเขาวา“ทตสวรรค”เนองจาก พระองคทรงยนดในพวกเขาอยางยง
16แตหลงจากนนพวกเขากไมปฏบตตามพระบญญตของพระองคอกตอไปและไมยดมนในคาสญญาท พระองคทรงใหไวกบบรรพบรษของพวกเขาพวกเขาละเลยการถอศลอดและการอธษฐานและไมปฏบตตาม คาแนะนาของยาเรดบดาของพวกเขาและพวกเขากยงคงรวมตวกนอยบนยอดเขาเพอมองดบตรหลาน ของคาอนตงแตเชาจนถงเยนและมองดสงทพวกเขาทามองดเสอผาและเครองประดบทสวยงามของพวก เขา
17แลวบรรดาบตรของคาอนกเงยหนาขนจากเบองลางและเหนบรรดาบตรของเซธยนกนเปนกลมอยบน ยอดเขาพวกเขาจงรองเรยกใหบตรของเซธลงมาหาพวกเขา
18แตบรรดาบตรของเซธกลาวแกพวกเขาจากเบองบนวา“พวกเราไมรจกทาง”แลวเกนนบตรของลาเมค ไดยนพวกเขากลาววาพวกเขาไมรจกทางและเขากคดหาวธทจะนาพวกเขาลงมาได 19แลวในเวลากลางคนซาตานกมาปรากฏแกพระองคและตรสวา“ไมมทางทพวกเขาจะลงมาจากภเขาท พวกเขาอาศยอยไดแตเมอพวกเขามาในวนพรงนจงบอกพวกเขาวา‘จงมาทางดานทศตะวนตกของภเขาท นนพวกเขาจะพบทางนาไหลลงมาถงเชงเขาระหวางเนนเขาสองลกจงลงมาหาเราทางนนเถด’” 20พอรงเชาเกนนกเปาแตรและตกลองทเชงเขาตามเคยลกหลานของเซธไดยนเสยงนนและกมาตามเคย 21แลวเกอนนกกลาวแกพวกเขาจากเบองลางวา“จงไปทางดานตะวนตกของภเขาทนนพวกเจาจะพบทาง ลง”
22แตเมอบรรดาบตรของเซธไดยนถอยคาเหลานนจากเขาแลวพวกเขากกลบเขาไปในถาหาจาเรดเพอเลา เรองทงหมดทพวกเขาไดยนใหเขาฟง
23เมอยาเรดไดยนเชนนนเขากเสยใจเพราะเขารวาพวกเขาจะฝาฝนคาแนะนาของเขา 24หลงจากนนชายรอยคนจากเชอสายของเซธกมารวมตวกนและพดกนเองวา“ไปเถดเราไปหาลกหลาน ของคาอนและดวาพวกเขาทาอะไรกนแลวเราจะไดสนกสนานกบพวกเขา”
25แตเมอยาเรดไดยนเรองนจากคนรอยคนจตใจของเขากหวนไหวและเศราโศกอยางยงเขาจงลกขนดวย ความกระตอรอรนอยางมากและยนอยทามกลางพวกเขาแลวสาบานตอพวกเขาโดยโลหตของอาเบลผชอบ ธรรมวา“อยาใหใครสกคนลงจากภเขาศกดสทธและบรสทธนซงบรรพบรษของเราไดสงใหเขาอาศยอย” 26แตเมอยาเรดเหนวาพวกเขาไมฟงคาพดของเขาเขาจงกลาวแกพวกเขาวา“โอลกทดบรสทธและ ศกดสทธของขาพเจาเอยจงรไววาเมอพวกเจาลงจากภเขาศกดสทธนไปแลวพระเจาจะไมทรงอนญาตให พวกเจากลบขนมาอก”
27พระองคทรงตกเตอนพวกเขาอกครงวา“เราขอตกเตอนพวกเขาโดยความตายของอาดมบดาของเรา และโดยโลหตของอาเบลเซธเอโนสไคนนและมาฮาลาลลใหเชอฟงเราและอยาลงจากภเขาศกดสทธน เพราะเมอใดทพวกเจาลงไปจากทนพวกเจาจะสญเสยชวตและพระเมตตาและพวกเจาจะไมถกเรยกวา‘บตร ของพระเจา’อกตอไปแตจะถกเรยกวา‘บตรของมาร’”
28แตพวกเขากลบไมยอมฟงคาพดของเขา
29ในเวลานนเอโนคโตเปนผใหญแลวและดวยความกระตอรอรนในพระเจาเขาจงลกขนกลาววา“จงฟงขา พระองคเถดโอบรรดาบตรของเซธทงเลกและใหญเมอใดทพวกเจาฝาฝนพระบญญตของบรรพบรษของ เราและลงจากภเขาศกดสทธนพวกเจาจะไมไดขนมาทนอกเลยตลอดไป” 30แตพวกเขาไดลกขนตอตานเอโนคและไมยอมฟงคาพดของเขาแตไดลงจากภเขาศกดสทธไป
31และเมอพวกเขามองดบรรดาธดาของคาอนมองดรปรางอนงดงามของพวกนางมองดมอและเทาท แตงแตมสสนและมองดใบหนาทประดบประดาดวยเครองประดบไฟแหงบาปกลกโชนขนในใจพวกเขา 32แลวซาตานกทาใหพวกเขาทงสองดงดงามทสดตอหนาบตรชายของเซธและซาตานกทาใหบตรชายของ เซธดงดงามทสดตอหนาธดาของเคนดวยทาใหธดาของเคนลมหลงในบตรชายของเซธเหมอนสตวรายและ บตรชายของเซธกลมหลงในธดาของเคนจนกระทงพวกเขากระทาการอนนารงเกยจกบพวกนาง 33แตหลงจากทพวกเขาไดตกอยในมลทนเชนนนแลวพวกเขากกลบไปทางเดมและพยายามจะขนไปบน ภเขาศกดสทธแตขนไปไมไดเพราะหนบนภเขาศกดสทธนนลกเปนไฟวาบอยเบองหนาพวกเขาทาใหพวกเขา ขนไปไมไดอก
34และพระเจาทรงพโรธตอพวกเขาและทรงเสยใจตอพวกเขาเพราะพวกเขาไดตกตาจากความรงโรจนและ ดวยเหตนจงสญเสยหรอละทงความบรสทธหรอความไรเดยงสาของตนและตกอยในมลทนแหงบาป 35แลวพระเจาทรงสงพระวจนะมาถงยาเรดตรสวา“นคอบตรของเจาซงเจาไดเรยกพวกเขาวา‘บตรของ เรา’”ดเถดพวกเขาไดละเมดบญญตของขาและไดลงไปสทอยแหงความพนาศและบาปจงสงผสงสารไปยง ผทเหลออยเพอพวกเขาจะไมลงไปและพนาศไป”
36แลวยาเรดกรองไหตอหนาพระเจาและขอความเมตตาและการอภยโทษจากพระองคแตเขาปรารถนาวา วญญาณของเขาจะออกจากรางกายเสยดกวาทจะไดยนพระวจนะจากพระเจาเกยวกบการลงจากภเขา ศกดสทธของบตรหลานของเขา
37แตเขาไดปฏบตตามพระบญชาของพระเจาและเทศนาสงสอนพวกเขาวาอยาลงจากภเขาศกดสทธนน และอยาไปมสมพนธกบลกหลานของคาอน
38แตพวกเขากลบไมใสใจคาเทศนของพระองคและไมยอมเชอฟงคาแนะนาของพระองค