ถกตรงกางเขนนนเรารองไหคราครวญไมไดแตบดนใหเรา ทาสงเหลานทอโมงคฝงพระศพของพระองคเถด”แตใครจะ
กลงหนทวางอยหนาอโมงคนนออกไปใหเราเพอเราจะเขา ไปนงใกลพระองคและทาสงทควรกระทาไดเพราะหนกอน นนใหญมากและเรากลววาจะมใครเหนเราและหากเราทา ไมไดแตเพยงนาสงของตางๆทเรานามาไวเปนอนสรณถง พระองคไปตงไวทประตเรากจะรองไหคราครวญจนกวาจะ
ถงบานของเรา
13ครนพวกเขาไปและพบวาอโมงคเปดอยจงเขาไปใกล และมองเขาไปเหนชายหนมคนหนงนงอยกลางอโมงค หนาตางดงามสวมเสอคลมสสดใสยงนกใครถามพวกเขาวา “ทานทงหลายมาทนทาไมมาหาใครผทถกตรงกางเขน พระองคทรงเปนขนมาแลวและเสดจไปแลวแตถาทานไม เชอจงมองเขาไปและเหนทซงพระองคทรงนอนอยนน พระองคไมอยทนแลวเพราะพระองคทรงเปนขนมาแลวและ เสดจไปแลวซงพระองคถกสงมา”พวกผหญงกกลวและหน ไป
14ขณะนนเปนวนสดทายของเทศกาลขนมปงไรเชอมคน มากมายออกไปกลบบานของตนเมอเทศกาลสนสดลงแต พวกเราสาวกสบสองคนของพระเจารองไหและโศกเศราแต ละคนโศกเศรากบสงทเกดขนจงแยกยายกนกลบบานสวน ขาพเจาซโมนเปโตรและอนดรวพชายของขาพเจาไดนา แหของเราไปททะเลและมเลวบตรอลเฟอสซงพระเจา...