พระกิตติคณ ุ ทีส ่ ญ ู หายตามคําบอกเล่า ของเปโตร 1 แต่พวกยิวไม่มใี ครล ้างมือเลย ทัง้ เฮโรดและผู ้พิพากษาคน ใด ๆ ก็ตาม เมือ ่ พวกเขาไม่ยอมล ้างมือ ปี ลาตจึงลุกขึน ้ กษั ตริยเ์ ฮโรดจึงสัง่ ให ้นํ าตัวพระเจ ้าไปตรัสกับพวกเขาว่า “สิง่ ใดทีเ่ ราสัง่ ให ้พวกเจ ้าทําต่อพระองค์ จงทําเถิด” 2 โยเซฟผู ้เป็ นเพือ ่ นของปี ลาตและของพระเจ ้ายืนอยูต ่ รงนัน ้ รู ้ว่าพวกเขาจะตรึงเขาไว ้ทีก ่ างเขน จึงมาหาปี ลาตและขอให ้ นํ าพระศพของพระเจ ้าไปฝั ง ปี ลาตจึงส่งคนไปหาเฮโรดและ ขอให ้นํ าพระศพของเขาไปฝั ง เฮโรดกล่าวว่า “พีป ่ ี ลาต ถึงแม ้จะไม่มใี ครขอให ้นํ าท่านไป เราก็ตงั ้ ใจจะฝั งท่านไว ้ โดยเฉพาะอย่างยิง่ เมือ ่ ใกล ้ถึงวันสะบาโต เพราะมีเขียนไว ้ใน ธรรมบัญญัตวิ า่ ดวงอาทิตย์จะไม่ตกเหนือคนทีถ ่ ก ู ประหาร ชีวต ิ ” 3 และพระองค์ก็ทรงมอบพระองค์ให ้แก่ประชาชนในวันก่อน ้ พวกเขาจึงจับองค์พระผู ้เป็ น วันฉลองเทศกาลขนมปั งไร ้เชือ เจ ้าแล ้วผลักพระองค์ขณะทีว่ งิ่ ไป แล ้วกล่าวว่า “ให ้เราลาก พระบุตรของพระเจ ้าไปเถิด เมือ ่ เรามีอํานาจเหนือพระองค์ ้ ผ ้าสีมว่ งให ้พระองค์ แล ้ววาง แล ้ว” พวกเขาจึงสวมเสือ พระองค์บนบัลลังก์พพ ิ ากษา ตรัสว่า “ข ้าแต่กษั ตริยแ ์ ห่ง อิสราเอล ขอทรงพิพากษาอย่างเทีย ่ งธรรมเถิด” คนหนึง่ นํ า มงกุฎหนามมาสวมบนพระเศียรขององค์พระผู ้เป็ นเจ ้า คน อืน ่ ๆ ยืนถ่มนํ้ าลายรดพระเนตรของพระองค์ และคนอืน ่ ๆ ตบ แก ้มของพระองค์ คนอืน ่ ๆ เอาไม ้อ ้อทิม ่ พระองค์ และบางคน ก็เฆีย ่ นพระองค์ กล่าวว่า “ด ้วยเกียรตินี้ ให ้เราถวายเกียรติแด่ พระบุตรของพระเจ ้า” 4 พวกเขานํ าคนร ้ายสองคนมา แล ้วตรึงพระเจ ้าไว ้ระหว่าง พวกเขา แต่พระองค์ก็ทรงนิง่ เฉย เสมือนว่าไม่ทรงเจ็บปวด เมือ ่ พวกเขายกไม ้กางเขนขึน ้ แล ้ว พวกเขาก็จารึกพระนามว่า “ผู ้นีค ้ อ ื กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอล” และเมือ ่ ทรงวางฉลองพระองค์ ไว ้ตรงหน ้าแล ้ว พวกเขาก็แบ่งฉลองพระองค์ให ้กัน แล ้วจับ ฉลากแบ่งกัน คนร ้ายคนหนึง่ จึงตําหนิพวกเขาว่า “เพราะ ความชัว่ ทีเ่ ราได ้ทําลงไป เราจึงทนทุกข์เช่นนี้ แต่ชายผู ้นีผ ้ ู้ ได ้เป็ นพระผู ้ช่วยให ้รอดของมนุษย์ เขาได ้ทําผิดอะไรแก่พวก เจ ้า” และพวกเขาโกรธเขา จึงสัง่ ห ้ามไม่ให ้หักขาของเขา เพือ ่ เขาจะได ้ตายอย่างทรมาน 5 ขณะนัน ้ เป็ นเวลาเทีย ่ งวัน ความมืดก็ปกคลุมทั่วแคว ้นยูเดีย พวกเขากระวนกระวายและทุกข์ร ้อน เพราะดวงอาทิตย์ตก ขณะทีพ ่ ระองค์ยังทรงพระชนม์อยู่ เพราะมีเขียนไว ้สําหรับ พวกเขาว่า ดวงอาทิตย์จะไม่ตกเหนือผู ้ทีถ ่ ก ู ประหารชีวต ิ คน หนึง่ ในพวกเขาจึงกล่าวว่า จงให ้เขาดืม ่ นํ้ าดีผสมนํ้ าส ้มสายชู พวกเขาก็ผสมนํ้ าดีให ้เขาดืม ่ และกระทําทุกสิง่ ให ้สําเร็จ และ กระทําบาปของตนให ้ถึงแก่ศรี ษะของตนเอง หลายคนถือ ตะเกียงเดินไปมา คิดว่าเป็ นเวลากลางคืนแล ้วก็ล ้มลง พระ เจ ้าทรงร ้องว่า อํานาจของเรา อํานาจของเรา เจ ้าได ้ละทิง้ เรา ไปแล ้ว และเมือ ่ พระองค์ตรัสแล ้ว พระองค์ก็ทรงถูกยกขึน ้ และในเวลานัน ้ ม่านของพระวิหารแห่งเยรูซาเล็มก็ขาด ออกเป็ นสองท่อน 6 แล ้วพวกเขาก็ดงึ ตะปูออกจากพระหัตถ์ของพระเจ ้า แล ้ว ั่ สะเทือนไปทั่ว ความกลัว วางพระองค์ลงบนพืน ้ แผ่นดินก็สน ่ งแสง และมีคนพบศพใน ยิง่ เกิดขึน ้ ต่อมาเมือ ่ ดวงอาทิตย์สอ เวลาสามโมงเย็น พวกยิวก็ดใี จ และมอบร่างของพระองค์ให ้
โยเซฟฝั ง เพราะเขาได ้เห็นความดีทต ี่ นได ้ทํา แล ้วโยเซฟก็ นํ าพระเจ ้าและร่างของพระองค์มาม ้วนไว ้ในผ ้าลินน ิ แล ้ว นํ าไปยังอุโมงค์ฝังศพของตน ซึง่ เรียกว่าสวนของโยเซฟ 7 ครัน ้ แล ้วพวกยิว พวกผู ้อาวุโส และพวกปุโรหิต เมือ ่ เห็น ความชัว่ ทีต ่ นได ้ทําลงไป ก็เริม ่ ครํ่าครวญและกล่าวว่า “วิบต ั ิ แก่บาปของพวกเรา การพิพากษาและจุดจบของเยรูซาเล็ม ใกล ้เข ้ามาแล ้ว” ข ้าพเจ ้าและพวกพ ้องรู ้สึกเศร ้าโศกเสียใจ และด ้วยบาดแผลในใจ เราจึงซ่อนตัวอยู่ เพราะพวกเขา พยายามจะจับตัวเราในฐานะผู ้ร ้าย และต ้องการจะจุดไฟเผา พระวิหาร เราจึงอดอาหาร นั่งร ้องไห ้ครํ่าครวญทัง้ กลางวัน และกลางคืนจนถึงวันสะบาโต ี ละผู ้อาวุโสมาประชุมกัน 8 ครัน ้ พวกธรรมาจารย์และฟาริสแ ได ้ยินประชาชนบ่นพึมพําและทุบตีหน ้าอกของตนว่า “ถ ้า หมายสําคัญอันใหญ่หลวงเหล่านีเ้ กิดขึน ้ โดยการตายของเขา จงดูเถิดว่าเขาชอบธรรมเพียงใด” พวกผู ้อาวุโสก็กลัว จึงมา หาปี ลาต อ ้อนวอนพระองค์วา่ “จงส่งทหารมาให ้เรา เพือ ่ เรา จะได ้เฝ้ าอุโมงค์ฝังศพของเขาไว ้สามวัน เกรงว่าสาวกของ เขาจะมาลักพาตัวเขาไป และประชาชนจะคิดว่าเขาเป็ นขึน ้ จากตายและทําชัว่ แก่เรา” ปี ลาตจึงมอบนายร ้อยเปโตรเนียส และทหารให ้เฝ้ าอุโมงค์ฝังศพ พวกผู ้อาวุโสและธรรมาจารย์ ก็พากันมาทีอ ่ โุ มงค์ กลิง้ หินก ้อนใหญ่พร ้อมกับนายร ้อยและ ทหาร ทุกคนทีอ ่ ยูใ่ นอุโมงค์นัน ้ มารวมกัน วางไว ้ทีป ่ าก อุโมงค์ ประทับตราเจ็ดดวง แล ้วกางเต็นท์เฝ้ าไว ้ และเมือ ่ รุง่ เช ้าเมือ ่ ถึงวันสะบาโต ก็มฝ ี งู ชนจากกรุงเยรูซาเล็มและบริเวณ โดยรอบมาเพือ ่ ดูอโุ มงค์ฝังศพทีป ่ ิ ดผนึกไว ้ 9 และในคืนทีว่ ันของพระเจ ้ากําลังมาถึง ขณะทีท ่ หารยามเฝ้ า เป็ นสองยาม ก็มเี สียงดังมาจากสวรรค์ และพวกเขาเห็น ท ้องฟ้ าเปิ ดออก และมีชายสองคนลงมาจากทีน ่ ั่นด ้วยแสง สว่างจ ้า เข ้ามาใกล ้อุโมงค์ฝังศพ และหินก ้อนนัน ้ ซึง่ วางไว ้ที่ ประตูก็กลิง้ ออกจากตัวและเปิ ดออกบางส่วน อุโมงค์ฝังศพก็ เปิ ดออก และชายหนุ่มทัง้ สองก็เข ้าไปข ้างใน 10 เมือ ่ ทหารเหล่านัน ้ เห็นดังนัน ้ จึงปลุกนายร ้อยและพวกผู ้ อาวุโส เพราะพวกเขาก็เข ้มงวดกับการเฝ้ ายามเช่นกัน ขณะที่ พวกเขากําลังเล่าถึงสิง่ ทีเ่ ห็น พวกเขาก็เห็นชายสามคน ออกมาจากอุโมงค์อก ี ครัง้ สองคนหนุนคนหนึง่ ไว ้ และมีไม ้ กางเขนตามมา ศีรษะของชายสองคนนัน ้ สูงถึงฟ้ าสวรรค์ แต่ ศีรษะของผู ้ทีน ่ ํ าโดยพวกเขานัน ้ สูงเกินฟ้ าสวรรค์ และพวก เขาได ้ยินเสียงจากฟ้ าสวรรค์ตรัสว่า “ท่านได ้เทศนาแก่คน หลับใหล” และมีเสียงตอบจากกางเขนว่า “ใช่” 11 ดังนัน ้ พวกเขาจึงปรึกษาหารือกันว่าจะไปแจ ้งเรือ ่ งเหล่านี้ แก่ปีลาตดีหรือไม่ ขณะทีพ ่ วกเขายังคิดอยูน ่ ัน ้ ปรากฏว่า ท ้องฟ้ าเปิ ดออกอีกครัง้ และชายคนหนึง่ จะลงไปในอุโมงค์ เมือ ่ นายร ้อยและพวกทีอ ่ ยูก ่ บ ั ท่านเห็นเหตุการณ์เหล่านีใ้ น ตอนกลางคืน พวกเขาก็รบ ี ไปหาปี ลาต ออกจากอุโมงค์ท ี่ พวกเขาเฝ้ าดูอยู่ และเล่าเรือ ่ งราวทัง้ หมดทีพ ่ วกเขาเห็น โดย มีความทุกข์ใจอย่างยิง่ และกล่าวว่า “แท ้จริงแล ้ว เขาเป็ นพระ บุตรของพระเจ ้า” ปี ลาตตอบว่า “ข ้าพเจ ้าบริสท ุ ธิจ์ ากพระ โลหิตของพระบุตรของพระเจ ้า แต่ทา่ นทัง้ หลายเป็ นผู ้ ตัดสินใจเรือ ่ งนี”้ แล ้วทุกคนก็เข ้ามาใกล ้และวิงวอนพระองค์ และขอร ้องพระองค์ให ้สัง่ นายร ้อยและพวกทหารอย่าพูดถึง สิง่ ทีพ ่ วกเขาเห็น เพราะพวกเขากล่าวว่า เป็ นการดีกว่าทีพ ่ วก เราจะทําบาปใหญ่หลวงทีส ่ ด ุ ต่อพระเจ ้า และอย่าตกอยูใ่ นมือ ของชาวยิวและถูกขว ้างด ้วยหิน ปี ลาตจึงสัง่ นายร ้อยและพวก ทหารอย่าพูดอะไรเลย 12 พอรุง่ สางของวันพระเยโฮวา มารียม ์ ักดาลา สาวกของ พระเจ ้า เกรงกลัวชาวยิว เพราะพวกเขาถูกไฟคลอกด ้วย ความโกรธ จึงไม่ได ้กระทําสิง่ ทีผ ่ ู ้หญิงมักทําเพือ ่ ผู ้ทีล ่ ว่ งลับ และผู ้ทีพ ่ วกเธอรัก ณ อุโมงค์ฝังพระศพของพระองค์ นางพา เพือ ่ นๆ ไปด ้วย และมายังอุโมงค์ฝังพระศพของพระองค์ พวกเขากลัวว่าชาวยิวจะเห็น จึงพูดว่า “แม ้ว่าในวันทีพ ่ ระองค์