ข่าวประเสริฐของนิ โคเดมัส เดิมเรียกว่า กิจการของปอนติอส ุ ปี ลาต บทที่ 1 1 อันนาส คายาฟาส ซุมมาส ดาทัม กามาลิเอล ยูดาส เลวี นัปธาลิม อเล็กซานเดอร ์ ่ ไปหาปี ลาตเรืองพระเยซู ่ ไซรัส และชาวยิวคนอืนๆ โดยกล่าวหาพระองค ์ด ้วยความผิดร ้ายแรงมากมาย ่ ดจากมารีย ์ 2 และกล่าวว่า "เรามั่นใจว่าพระเยซูเป็ นบุตรของโยเซฟช่างไม้ ดินแดนทีเกิ และพระองค ์ทรงสถาปนาพระองค ์เองเป็ นพระบุตรของพระเจ ้าและเป็ นกษัตริย ์ และไม่เพียงเท่านั้น แต่พยายามสลายวันสะบาโต และกฎของบรรพบุรษ ุ เราด ้วย ่ ่ เขาพยายามจะละลาย? ่ 3 ปี ลาตตอบว่า ทีเขาประกาศคื ออะไร? และอะไรคือสิงที 4 พวกยิวบอกเขาว่า "เรามีกฎหมายห้ามรักษาในวันสะบาโต ้ ้ แต่พระองค ์ทรงรักษาทังคนง่ อยและคนหูหนวก คนเป็ นง่อย คนตาบอด คนโรคเรือน และคนผีปิศาจในวันนั้นด ้วยวิธช ี ว่ ั ้ ่ ั ้ายได ้อย่างไร? พวกเขาตอบว่า 5 ปี ลาตตอบว่า เขาจะทาเช่นนีโดยวิ ธช ี วร เขาเป็ นหมอผีและขับผีออกโดยเจ ้าแห่งปี ศาจ ้ กสิงจึ ่ งตกอยู่ภายใต ้อานาจของเขา ดังนันทุ 6 ปี ลาตจึงกล่าวว่า "การขับผีออกดูเหมือนไม่ใช่การกระทาของวิญญาณโสโครก แต่เป็ นการกระทาโดยอาศัยอานาจของพระเจ ้า" 7 พวกยิวตอบปี ลาตว่า "เราขอวิงวอนฝ่ าบาทให้เรียกตัวเขามาปรากฏตัวต่อหน้าศาลของท่านและฟังเขาด ้วยตัว ท่านเอง" ่ ่โดยวิธใี ด" 8 ปี ลาตจึงเรียกผูส้ อสารมาถามว่ ื่ า "พระคริสต ์จะเสด็จมาทีนี 9 แล ้วผูส้ อสารออกไปและรู ื่ ้จักพระคริสต ์จึงได ้นมัสการพระองค ์ ้ ่ ออยู่ในมือลงบนพืนแล ้ แล ้วทรงกางเสือคลุ มทีถื ้วทูลว่า "พระองค ์เจ ้าข้า ้ ้วเข้าไปเถิด เพราะผูว้ ่าราชการเรียกพระองค ์" ขอทรงเดินบนนีแล ่ ่ ผู ่ ส้ ่งสารได ้กระทา จึงร ้องปี ลาตว่า 10 เมือพวกยิ วทราบสิงที "เหตุใดท่านจึงไม่ส่งหนังสือเรียกเขาทางลูกปัด ไม่ใช่ทางทูตเล่า" ่ ส้ อสารเห็ เมือผู ื่ นเขาแล ้ว นมัสการพระองค ์ ้ ่ ้ อหน้าพระองค ์ แล ้วทูลพระองค ์ว่า และทรงกางเสือคลุ มทีทรงถื ออยู่ในพระหัตถ ์ลงบนพืนต่ “ท่านเจ ้าข้า ผูว้ ่าราชการเรียกพระองค ์” 11 ปี ลาตจึงเรียกผูส้ อสารมาถามว่ ื่ า "ทาไมท่านจึงทาเช่นนี?้ ่ านส่งข้าพเจ ้าจากกรุงเยรูซาเล็มไปหาอเล็กซานเดอร ์ 12 ผูส้ อสารตอบว่ ื่ า "เมือท่ ข้าพเจ ้าเห็นพระเยซูทรงนั่งอยู่บนลาตัวเมีย และชาวฮีบรูร ้องว่า โฮซันนาห ์ ่ ไว้ในมือ ถือกิงไม้ ่ ก็ปูเสือผ้ ้ าของตนตามทางแล ้วกล่าวว่า "ท่านผูอ้ ยู่ในสวรรค ์ช่วยพวกเราด ้วย 13 คนอืนๆ ผูท ้ มาในพระนามของพระเจ ี่ ้าย่อมเป็ นสุข 14 พวกยิวก็ร ้องตะโกนต่อต ้านผูส้ อสารว่ ื่ า "คนฮีบรูโห่ร ้องเป็ นภาษาฮีบรู ่ นชาวกรีกจะเข้าใจภาษาฮีบรูได ้อย่างไร แล ้วเจ ้าซึงเป็ 15 ผูส้ อสารตอบพวกเขาว่ ื่ า "ข้าพเจ ้าถามชาวยิวคนหนึ่งถามว่า "พวกเด็กๆ ร ้องเป็ นภาษาฮีบรูว่าอะไร? 16 และพระองค ์ทรงอธิบายให้ข้าพเจ ้าฟังโดยกล่าวว่า พวกเขาร ้องโฮซันนาห ์ ่ ซึงแปลความหมายได ้ว่า ข้าแต่องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้า โปรดช่วยข้าพระองค ์ด ้วย หรือข้าแต่พระเจ ้า โปรดช่วยด ้วย ้ ่ กๆ พูด 17 ปี ลาตจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า "เหตุใดท่านทังหลายจึ งเป็ นพยานถึงถ้อยคาทีเด็ คือโดยการนิ่งเงียบของท่าน? ผูส้ ่งสารได ้ทาอะไรผิดไปบ ้าง? และพวกเขาก็เงียบ ่ ส้ อสารว่ ่ 18 ผูว้ ่าราชการจึงสังผู ื่ า "จงออกไปพยายามทุกวิถท ี างทีจะพาเขาเข้ามา" 19 แต่ผส ู ้ อสารออกไปและกระท ื่ าเช่นเดิม ทูลว่า "พระองค ์เจ ้าข้า เชิญเข ้ามาเถิด เพราะเจ ้าเมืองเรียกพระองค ์" ่ ่ อธง ยอดธงก็กราบลงนมัสการพระเยซู 20 ขณะทีพระเยซู ทรงเสด็จเข้าไปทางธงซึงถื ้ 21 ครันแล ้วพวกยิวก็ร ้องตะโกนต่อต ้านธงสัญญาณอย่างฉุ นเฉียวมากขึน้ 22 ปี ลาตกล่าวแก่พวกยิวว่า ่ ่ ้ งกราบไหว้พระเยซู "ข้าพเจ ้าทราบอยู่ว่าท่านไม่เป็ นทีพอใจที คนชั นสู แต่เหตุใดท่านจึงร ้องกล่าวโทษธงราวกับว่าพวกเขาโค ้งคานับและสักการะแล ้ว? 23 พวกเขาตอบปี ลาตว่า "เราเห็นธงเหล่านั้นกาลังกราบนมัสการพระเยซู" 24 ผูว้ ่าราชการจึงเรียกธงสัญญาณมาถามว่า "เหตุใดท่านจึงทาเช่นนี ?้ 25 นายธงกล่าวแก่ปีลาตว่า "เราทุกคนเป็ นคนต่างศาสนาและนมัสการเทพเจ ้าในพระวิหาร และเราควรคิดอย่างไรกับการบูชาพระองค ์? เราเพียงแต่ถอ ื มาตรฐานไว้ในมือของเราเท่านั้น และพวกเขาก็โค ้งคานับและนมัสการพระองค ์ 26 ปี ลาตจึงพูดกับนายธรรมศาลาว่า “พวกท่านเองได ้เลือกคนเข ้มแข็งสักคนแล ้วปล่อยให้พวกเขาถือธง แล ้วเรามาดูกน ั ว่าพวกเขาจะยอมงอแงหรือไม่”
่ งแกร่งและเก่งทีสุ ่ ดสิบสองคน 27 พวกผูใ้ หญ่ของชาวยิวจึงค ้นหาชายชราทีแข็ ให้พวกเขารักษาธงไว้ และพวกเขาก็ยน ื อยู่ต่อหน้าผูว้ ่าการ ่ ส้ อสารว่ 28 ปี ลาตจึงสังผู ื่ า “พาพระเยซูออกไปแล ้วพาเข้ามาใหม่ด ้วยวิธใี ดวิธห ี นึ่ง” แล ้วพระเยซูกบ ั ทูตก็ออกไปจากห้องโถง ่ กอ 29 ปี ลาตจึงเรียกธงซึงแต่ ่ นเคยถือธงนั้นมา ่ ่ อน และปฏิญาณว่าถ้าพวกเขาไม่ได ้ถือธงในลักษณะนั้นเมือพระเยซู เสด็จเข้าไปเมือก่ พระองค ์จะทรงตัดศีรษะพวกเขาเสีย 30 แล ้วผูว้ ่าการก็รบั สั่งให้พระเยซูเสด็จกลับมาอีก ่ 31 ผูส้ อสารก็ ื่ ทาตามอย่างทีเคยท ามาก่อน ่ ้ ้ และวิงวอนพระเยซูอย่างยิงให้สวมเสื อคลุ มเดินไปบนเสือคลุ มนั้น ้ ้ และพระองค ์ก็ทรงดาเนินบนเสือคลุ มนันแล ้วเข้าไป ่ 32 เมือพระเยซู เสด็จเข้าไป ธงก็ก ้มลงนมัสการพระองค ์เหมือนแต่กอ ่ น บทที่ 2 ่ ลาตเห็นเช่นนีก็ ้ กลัวและกาลังจะลุกขึนจากที ้ ่ ่ง 1 เมือปี นั ่ ้ ่ 2 แต่ขณะทีเขาคิดจะลุกขึน ภรรยาของเขาซึงยืนอยู่แต่ไกลก็ใช ้คนไปบอกเขาว่า ่ "เจ ้าไม่มอ ี ะไรเกียวข้องกั บชายผูน ้ ั้นเลย" ่ บพระองค ์ในนิมต เพราะข้าพเจ ้าทนทุกข ์ทรมานมากเกียวกั ิ คืนนี ้ ่ ้ 3 เมือพวกยิวได ้ยินดังนันก็พูดกับปี ลาตว่า "พวกเราบอกท่านแล ้วไม่ใช่หรือว่าเขาเป็ นหมอผี" ดูเถิด เขาได ้ทาให้ภรรยาของเจ ้าฝัน ่ พวกเขาเป็ ่ 4 ปี ลาตจึงเรียกพระเยซูว่า “เจ ้าได ้ยินสิงที นพยานปรักปราเจ ้าแล ้ว และไม่ตอบเลยหรือ?” 5 พระเยซูตรัสตอบว่า “ถ้าเขาพูดไม่ได ้เขาก็พูดไม่ได ้ ้ ่ ดทังดี ้ และชัวก็ ่ ให้เขาพิจารณาดู แต่เพราะว่าทุกคนมีสท ิ ธิใช ้ลินของตั วเองทีจะพู ่ 6 แต่พวกผูใ้ หญ่ของพวกยิวทูลถามพระเยซูว่า “เราจะพิจารณาดูเรืองอะไรดี ? ่ เกี ้ ยวกั ่ บท่านแล ้วว่า ท่านเกิดมาโดยการล่วงประเวณี 7 ประการแรก เราทราบเรืองนี ่ ประการทีสอง, เนื่องจากเหตุทท่ ี่ านประสูตเิ ด็กทารกจึงถูกสังหารในเบธเลเฮม; ่ ประการทีสาม มารีย ์บิดามารดาของเจ ้าหนีไปอียป ิ ต์ ่ เพราะพวกเขาไม่เชือใจชนชาติ ของตนเอง ่ นอยูท 8 ชาวยิวบางคนทียื ่ นั ี่ ่ นพูดจาดีมากกว่า เราไม่สามารถพูดได ้ว่าเขาเกิดมาจากการผิดประเวณี ้ บโยเซฟ แต่เรารู ้ว่ามารีย ์มารดาของเขาเป็ นคู่หมันกั ้ ดังนันเขาจึ งไม่ได ้เกิดมาจากการผิดประเวณี ่ นยันว่าพระองค ์ทรงบังเกิดโดยการล่วงประเวณีว่า 9 ปี ลาตจึงกล่าวแก่พวกยิวทียื ่ ้ เรืองราวของท่ านไม่เป็ นความจริง เนื่องจากเห็นว่ามีการหมันหมายกั น ่ ดังทีพวกเขาให้การเป็ นพยานว่าเป็ นชนชาติของท่านเอง 10 อันนาสและคายาฟาสพูดกับปี ลาตว่า "คนจานวนมากมายนีร้ ้องออกมาว่าเขาเกิดมาจากการผิดประเวณีและเป็ นหมอผี ่ แต่ผท ู ้ ปฏิ ี่ เสธไม่ให้พระองค ์บังเกิดเพราะการผิดประเวณีก็กลายเป็ นผูเ้ ปลียนศาสนาและ สาวกของพระองค ์ 11 ปี ลาตตอบอันนาสและคายาฟาสว่าใครคือผูท ้ เข้าจารี ี่ ต พวกเขาตอบว่า "พวกเขาเป็ นลูกหลานของคนต่างศาสนาและไม่ใช่ชาวยิว แต่เป็ นสาวกของเขา" 12 แล ้วเอเลอาเซอร ์ อัสเทเรียส อันโทเนียส ยากอบ คารัสและซามูเอล อิสอัคและฟี นีส คริสปุสและอากริปปา อันนาสและยูดาสตอบว่า เราไม่ใช่ผเู ้ ข้าจารีต ่ ้ แต่เป็ นลูกหลานของชาวยิว และพูดความจริง และอยู่กบ ั มารีย ์เมือมารี ย ์ เป็ นคู่หมัน ้ บสองคนทีพู ่ ดเรืองนี ่ นั ้ ้น และกล่าวแก่เขาว่า 13 ปี ลาตพูดกับชายทังสิ "ข้าพเจ ้าขอหลอกท่านโดยชีวต ิ ของซีซาร ์ ่ าเขาเกิดมาจากการผิดประเวณีหรือไม่ ให้พวกท่านประกาศอย่างสัตย ์ซือว่ ่ ่ านเล่ามานันเป็ ้ นจริง" และเรืองเหล่ านั้นทีท่ ่ ่ นบาป 14 พวกเขาตอบปี ลาตว่า "เรามีกฎหมายซึงห้ามไม่ ให้สาบานซึงเป็ ่ ให้พวกเขาสาบานโดยอ้างชีวต ิ ของซีซาร ์ว่าไม่เป็ นดังทีเราได ้กล่าวไว้แล ้ว ่ กประหารชีวต และเราจะพอใจทีจะถู ิ " 15 แล ้วอันนาสกับคายาฟาสพูดกับปี ลาตว่า ้ บสองคนนั้นไม่เชือว่ ่ าเรารู ้อยู่แล ้วว่าท่านเกิดมาโดยกาเนิดและเป็ นหมอผี "ชายทังสิ ่ แม้ว่าเขาจะแสร ้งทาเป็ นว่าเป็ นพระบุตรของพระเจ ้าและเป็ นกษัตริย ์ซึงเราเป็ นอยู่จนถึงตอ ่ เราได ่ นนี ้ จากความเชือที ้ยินก็ตวั สั่น ่ 16 ปี ลาตจึงสังให้ทุ กคนออกไป ่ ยกเว้นชายสิบสองคนทีบอกว่ าตนไม่ได ้เกิดมาจากการล่วงประเวณี และพระเยซูให้ถอยออกไป แล ้วตรัสกับพวกเขาว่า "เหตุใดพวกยิวจึงคิดจะฆ่าพระเยซู" 17 พวกเขาทูลตอบพระองค ์ว่า "โกรธเพราะพระองค ์ทรงรักษาในวันสะบาโต" ่ ปี ลาตถามว่า “พวกเขาจะฆ่าเขาเพืองานดี หรือ?” พวกเขาทูลพระองค ์ว่า ครับท่าน บทที่ 3 1 ปี ลาตโกรธมากจึงออกจากห้องโถงไปบอกพวกยิวว่า ้ "ข้าพเจ ้าขอเชิญชวนคนทังโลกมาเป็ นพยานว่าข้าพเจ ้าไม่พบความผิดในตัวคนนั้น" 2 พวกยิวตอบปี ลาตว่า ถ้าเขาไม่ใช่คนชัว่ เราก็ไม่ได ้พาเขามาเข้าเฝ้ าท่าน 3 ปี ลาตกล่าวแก่พวกเขาว่า “พวกท่านจงรับเขาไปทดลองเขาตามกฎหมายของท่านเถิด” ่ 4 พวกยิวจึงพูดว่า "เป็ นการผิดกฎหมายทีเราจะประหารชี วต ิ ผูใ้ ด" 5 ปี ลาตพูดกับพวกยิวว่า "คาสั่งนั้นเจ ้าอย่าฆ่านั้นเป็ นของเจ ้า แต่ไม่ใช่ของฉัน"
6 เขาเข ้าไปในห้องโถงอีก และเรียกพระเยซูแต่ลาพัง แล ้วถามเขาว่า "ท่านเป็ นกษัตริย ์ของชาวยิวหรือ" ้ ่ บเรา?” 7 พระเยซูตรัสตอบปี ลาตว่า “เจ ้าพูดอย่างนีเองหรื อว่าพวกยิวบอกเจ ้าเกียวกั 8 ปี ลาตทูลพระเยซูว่า “ข้าพเจ ้าเป็ นยิวหรือ?” บรรดาประชาชาติและบรรดาผูป้ กครองของชาวยิวได ้มอบเจ ้าไว้กับข้าพเจ ้าแล ้ว คุณทาอะไรลงไป? 9 พระเยซูตรัสตอบว่า "อาณาจักรของเราไม่ใช่ของโลกนี ้ ถ้าอาณาจักรของเราเป็ นของโลกนี ้ พวกผูร้ บั ใช ้ของเราจะสู ้รบ ้ ่ ่ และไม่ควรมอบเราไว้ให้กับชาวยิว แต่บด ั นีอาณาจั กรของเราไม่ได ้มาจากทีนี ้ 10 ปี ลาตถามว่า “ถ้าอย่างนันท่านเป็ นกษัตริย ์หรือ?” พระเยซูตรัสตอบว่า ้ ้ “ท่านบอกว่าฉันเป็ นกษัตริย ์ ด ้วยเหตุนีเราจึ งเกิดมา และเพราะเหตุนีเราจึ งมาในโลก ่ ดประสงค ์นีข้าพเจ ้ ่ นพยานถึงความจริง และเพือจุ ้าจึงมาเพือเป็ ่ บถือความจริงก็ฟังเสียงของเรา และทุกคนทีนั 11 ปี ลาตทูลพระองค ์ว่า ความจริงคืออะไร? 12 พระเยซูตรัสว่า ความจริงมาจากสวรรค ์ 13 ปี ลาตกล่าวว่า เหตุฉะนั้นความจริงจึงไม่อยู่บนโลก ่ าความจริงมีอยู่ในโลกในบรรดาคนเหล่านัน ้ 14 พระเยซูตรัสกับปี ลาตว่า "จงเชือว่ ่ เมือพวกเขามี อานาจในการพิพากษา ก็ถูกควบคุมโดยความจริง ่ กต ้อง" และก่อรูปการพิพากษาทีถู บทที่ 4 ้ ่ 1 ปี ลาตจึงทิงพระเยซู ไว้ทีห้องโถง ออกไปหาพวกยิวและกล่าวว่า "ข้าพเจ ้าไม่พบความผิดในพระเยซูเลย" 2 พวกยิวพูดกับเขาว่า "แต่เขาพูดว่า ฉันสามารถทาลายพระวิหารของพระเจ ้าได ้ ้ และสร ้างขึนใหม่ ได ้ภายในสามวัน" ่ ้ นวิหารแบบใด 3 ปี ลาตถามพวกเขาว่า วิหารทีเขาพู ดถึงนันเป็ ่ ่ บหกปี นั้น 4 พวกยิวทูลพระองค ์ว่า "ซึงซาโลมอนทรงสร ้างมาสีสิ ้ พระองค ์ตรัสว่าพระองค ์จะทาลายและสร ้างขึนใหม่ ภายในสามวัน" ้ 5 ปี ลาตกล่าวแก่พวกเขาอีกว่า "ข้าพเจ ้าไม่มค ี วามผิดจากโลหิตของคนนัน พวกคุณดูมน ั ไหม 6 พวกยิวพูดกับเขาว่า "เลือดของพระองค ์จงตกอยู่กบ ั เราและลูกหลานของเรา" ปี ลาตจึงเรียกพวกผูใ้ หญ่ ธรรมาจารย ์ ปุโรหิต และคนเลวีมารวมกัน ้ แล ้วกล่าวแก่พวกเขาเป็ นการส่วนตัวว่า “อย่าทาเช่นนีเลย ่ ่ บการรักษาคนป่ วยของเขา ข้าพเจ ้าไม่พบสิงใดในข้อกล่ าวหาของท่าน (ต่อเขา) เกียวกั ่ และการละเมิดวันสะบาโตซึงสมควรตาย 7 พวกปุโรหิตและคนเลวีตอบปี ลาตว่า "ตามชีวต ิ ของซีซาร ์ ่ น ้ ้ดูหมินพระเจ ่ ถ้าใครเป็ นคนดูหมินผู ้ นต ั้ ้องถูกประหารชีวต ิ แต่ชายคนนีได ้า 8 แล ้วผูว้ ่าการก็ส่งพวกยิ ั วให้ออกไปจากห้องโถงอีก และเรียกพระเยซูแล ้วตรัสว่า “เราจะทาอย่างไรกับท่านดี?” ่ ยนไว้" 9 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า "จงทาตามทีเขี 10 ปี ลาตถามเขาว่าเขียนไว้ว่าอย่างไร? 11 พระเยซูตรัสกับเขาว่า ่ บการทนทุกข ์และการฟื ้นคืนชีพของข้าพเ โมเสสและผูเ้ ผยพระวจนะได ้พยากรณ์เกียวกั จ ้า ่ ้ โกรธเคืองจึงถามปี ลาตว่า 12 พวกยิวเมือได ้ยินเช่นนีก็ ่ "เหตุใดท่านจึงไม่ได ้ยินคาหมินประมาทของผู น ้ ั้นอีกเล่า" ้ ้ นคาดูหมิน ่ 13 ปี ลาตกล่าวแก่พวกเขาว่า ถ้าท่านทังหลายเห็ นว่าถ้อยคาเหล่านีเป็ ท่านจงพาเขาไปศาลของท่าน และลองพิจารณาดูเขาตามกฎหมายของท่าน ่ 14 พวกยิวตอบปี ลาตว่า "กฎหมายของเรากล่าวไว้ว่า เขาจะต ้องถูกเฆียนเก ้าสามสิบที ่ แต่ถ ้าเขาดูหมินพระเจ ้าตามนี ้ เขาจะต ้องถูกขว้างด ้วยก ้อนหิน" ่ 15 ปี ลาตกล่าวแก่พวกเขาว่า ถ้าคาพูดของเขานั้นเป็ นการหมินประมาท พวกท่านลองผิดลองถูกเขาตามกฎหมายของท่านเถิด 16 พวกยิวพูดกับปี ลาตว่า กฎหมายของเราห้ามไม่ประหารใครเลย ่ เราอยากให้เขาถูกตรึงทีกางเขน เพราะเขาสมควรถูกตรึงบนไม้กางเขน ่ กางเขน 17 ปี ลาตกล่าวแก่พวกเขาว่า "เขาสมควรถูกตรึงทีไม้ ่ ปล่อยให้เขาถูกเฆียนตี แล ้วไล่ไปเท่านั้น" ่ ว้ ่าราชการมองดูผคนที ่ ท 18 แต่เมือผู ู้ อยู ่ นั ี่ ่ นและพวกยิว ก็เห็นพวกยิวเป็ นอันมากน้าตาไหล จึงกล่าวแก่พวกหัวหน้าปุโรหิตของพวกยิวว่า ่ "ประชาชนทุกคนไม่ปรารถนาทีจะให้พระองค ์ตาย" 19 พวกผูใ้ หญ่ของพวกยิวตอบปี ลาตว่า ้ ่ ่เพือจุ ่ ดประสงค ์นีเองที ้ "พวกเราและประชาชนทังปวงมาที นี ว่่ าเขาจะต ้องตาย" 20 ปี ลาตถามพวกเขาว่า เหตุใดเขาจึงตาย? 21 พวกเขาทูลพระองค ์ว่า เพราะพระองค ์ทรงสถาปนาตนเองเป็ นพระบุตรของพระเจ ้าและเป็ นกษัตริย ์ บทที่ 5 ่ นชาวยิวคนหนึ่งได ้ยืนอยู่ต่อหน้าผูว้ ่าการและกล่าวว่า "โอ 1 แต่นิโคเดมัสซึงเป็ ผูพ ้ พ ิ ากษาผูช ้ อบธรรม ข้าพเจ ้าขอวิงวอนท่าน ่ ดสักเล็กน้อย ให้กรุณาข้าพเจ ้าด ้วยเสรีภาพทีจะพู 2 ปี ลาตทูลพระองค ์ว่า “จงพูดต่อไป”
3 นิโคเดมัสกล่าวว่า "ข้าพเจ ้าได ้พูดกับพวกผูใ้ หญ่ของพวกยิว พวกธรรมาจารย ์ ้ ่ มนุ มของพวกเขา พวกปุโรหิต คนเลวี และพวกยิวทังปวงในที ชุ คุณจะทาอะไรกับผูช ้ ายคนนี ?้ 4 พระองค ์ทรงเป็ นผูท ้ ท ี่ าการอัศจรรย ์อันทรงเกียรติและมีประโยชน์มากมาย ่ เคยมีมนุ ษย ์คนใดในโลกเคยทามาก่อน และจะไม่ทางานเลย ปล่อยเขาไปเถิด อย่างทีไม่ อย่าทาอันตรายเขาเลย ถ้าเขามาจากพระเจ ้า การอัศจรรย ์ของพระองค ์ (การรักษาอย่างอัศจรรย ์ของพระองค ์) ก็จะดาเนินต่อไป แต่ถ ้ามาจากมนุ ษย ์ก็จะสูญเปล่า ่ 5 เมือพระเจ ้าส่งโมเสสเข้าไปในอียป ิ ต ์แล ้ว ่ ก็ได ้กระทาการอัศจรรย ์ซึงพระเจ ้าทรงบัญชาท่านต่อพระพักตร ์ฟาโรห ์กษัตริย ์แห่งอียป ิ ต์ ้ คือยันเนสกับยัมเบรส ์ และถึงแม้ว่าพวกวิทยาคมของประเทศนัน ่ ต่างก็กระทาการอัศจรรย ์แบบเดียวกับทีโมเสสท าด ้วยเวทมนตร ์ของพวกเขา ่ ่ แต่พวกเขาทาทุกสิงทีโมเสสทาไม่ได ้ ่ ่ านทราบแล ้ว 6 การอัศจรรย ์ซึงพวกนั กเล่นอาคมกระทานั้นไม่ได ้มาจากพระเจ ้า ดังทีท่ โอ พวกธรรมาจารย ์และพวกฟาริสี ้ ่ อมั ่ น แต่บรรดาผูท ้ สร ี่ ้างมันขึนมาก็ พน ิ าศและทุกคนทีเชื ้ อยคนนีไปเถิ ้ ่ านกล่าวโทษนั้นมาจากพระเจ ้า 7 บัดนีปล่ ด เพราะการอัศจรรย ์ทีท่ และเขาไม่สมควรตาย 8 พวกยิวจึงพูดกับนิโคเดมัสว่า “ท่านเป็ นสาวกของเขาและกล่าวปราศรัยเห็นชอบเขาหรือ?” 9 นิโคเดมัสกล่าวแก่พวกเขาว่า “เจ ้าเมืองเป็ นศิษย ์ของเขาด ้วยหรือ และเขากล่าวสุนทรพจน์ให้เขาด ้วยหรือ” ้ ซีซาร ์ไม่ได ้วางเขาไว้ในตาแหน่ งสูงขนาดนันหรื อ? ่ ้ ้ 10 เมือพวกยิ วได ้ยินดังนั้นก็ตวั สั่นขบเขียวเคี ยวฟั นต่อนิโคเดมัสและพูดกับเขาว่า "ขอให้ท่านรับหลักคาสอนของเขาตามความจริง และร่วมจับสลากกับพระคริสต ์เถิด" 11 นิโคเดมัสตอบว่า “อาเมน” ่ ณกล่าวไว้ ฉันจะได ้รับหลักคาสอนของเขาและสลากของฉันกับเขาดังทีคุ ่ ้ ่ 12 แล ้วมียวิ อีกคนหนึงก็ลุกขึนไปขอผูว้ ่าการเพือฟังถ้อยคาของเขาสักเล็กน้อย ่ านมีใจเถิด" 13 และผูว้ ่าราชการกล่าวว่า "พูดตามทีท่ 14 และเขากล่าวว่า "ข้าพเจ ้านอนอยู่รม ิ สระแกะในกรุงเยรูซาเล็มเป็ นเวลาสามสิบแปดปี ข้าพเจ ้าต ้องตรากตราทางานหนักมาก ่ ้ และรอคอยวิธรี กั ษาซึงจะเกิ ดขึนโดยการเสด็ จมาของทูตสวรรค ์องค ์หนึ่ง ่ ้าวเข้าไปในน้าก่อน ผูซ ้ งมาท ึ่ าให้น้าปั่นป่ วนในเวลาหนึ่ง ; และใครก็ตามทีก เขาก็หายโรคทุกอย่าง ่ 15 เมือพระเยซู ทรงเห็นข้าพเจ ้ากาลังอิดโรยอยู่ทนั ี่ ่ น พระองค ์จึงตรัสกับข้าพเจ ้าว่า "ท่านยังจะหายเป็ นปกติหรือ" ข้าพเจ ้าทูลตอบว่า "ท่านเจ ้าข้า ่ ้าเชียวไม่ ่ เมือน มผ ี ใู ้ ดจะพาข้าพเจ ้าลงสระได ้" ่ 16 และพระองค ์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า "ลุกขึน้ ยกทีนอนเดิ นไปเถิด" ้ นก็หายเป็ นปกติแล ้วยกทีนอนเดิ ่ ทันใดนันฉั นไป 17 พวกยิวจึงพูดกับปี ลาตผูว้ ่าราชการของเรา ่ จงอธิษฐานถามเขาว่าวันทีเขาหายจากอาการทุ พพลภาพคือวันไหน 18 คนทุพพลภาพตอบว่า “ตรงกับวันสะบาโต” 19 พวกยิวพูดกับปี ลาตว่า "เราไม่ได ้บอกหรือว่าเขารักษาโรคในวันสะบาโต และขับผีออกโดยเจ ้าแห่งปี ศาจไม่ใช่หรือ? 20 แล ้วมียวิ อีก 7 คนออกมาพูดว่า "ฉันตาบอด ได ้ยินเสียงแต่ไม่เห็นใครเลย ่ ขณะทีพระเยซู เสด็จดาเนินไป ฉันก็ได ้ยินเสียงฝูงชนเดินผ่านไป จึงถามว่ามีอะไรอยูบ ่ ้าง? 21 พวกเขาบอกฉันว่าพระเยซูเสด็จผ่านไป ฉันก็ร ้องตะโกนว่า "พระเยซู บุตรดาวิดเจ ้าข้า ขอทรงเมตตาข้าพระองค ์ด ้วย" เขาก็ยน ื นิ่งและสั่งให้พาข้าพเจ ้าไปหาท่าน และตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า "เจ ้าจะทาอะไร" ่ 22 ข้าพระองค ์ทูลว่า ข้าแต่พระเจ ้า เพือข้าพระองค ์จะได ้มองเห็นได ้ 23 พระองค ์ตรัสกับข้าพเจ ้าว่า "จงมองเถิด" ้ ่ และบัดนีข้าพเจ ้าเห็นแล ้วจึงติดตามพระองค ์ไปด ้วยความชืนชมยิ นดีและขอบพระคุณ ้ 24 มียวิ อีกคนหนึ่งออกมาพูดว่า "ฉันเป็ นโรคเรือน และเขารักษาฉันด ้วยคาพูดของเขาเท่านั้น กล่าวว่า `ฉันจะหายดี' ้ ้ และบัดนีข้าพเจ ้าก็หายจากโรคเรือนแล ้ว ้ 25 มีชาวยิวอีกคนหนึ่งออกมาพูดว่า "ฉันเป็ นคนคดเคียว และเขาทาให้ฉันตรงตามคาพูดของเขา" ่ 26 ผูห้ ญิงคนหนึ่งชือเวโรนิ กากล่าวว่า "ฉันต ้องทนทุกข ์ทรมานด ้วยโรคโลหิตจางมาสิบสองปี แล ้ว ้ าของเขา และบัดนีเลื ้ อดของฉันก็หยุดแล ้ว และฉันได ้แตะต ้องชายเสือผ้ 27 พวกยิวจึงพูดว่า "เรามีกฎหมายห้ามไม่ให้ผูห้ ญิงเป็ นพยานหลักฐาน" 28 หลังจากนั้นชาวยิวอีกคนหนึ่งพูดว่า "ฉันเห็นพระเยซูทรงรับเชิญไปงานอภิเษกสมรสกับเหล่าสาวกของพระองค ์ ่ ่ ่บ ้านคานาแคว้นกาลิลี และมีคนอยากดืมเหล ้าองุ ่นทีหมู ่ มเหล ่ 29 เมือดื ้าองุ ่นจนหมดแล ้ว ่ ่ทนั พระองค ์ตรัสสั่งคนใช ้ให้เติมน้าในหม้อน้าหกใบทีอยู ี่ ่ นจนเต็มขอบ ่ ้าให้เป็ นเหล ้าองุ ่นและประชาชนทุกคน และพระองค ์ทรงอวยพรพวกเขา และทรงเปลียนน ่ ดืมแล ้วรู ้สึกประหลาดใจกับปาฏิหาริย ์นี ้ 30 มียวิ อีกคนหนึ่งยืนออกมากล่าวว่า ่ ่ องคาเปอรนาอุม "ข้าพเจ ้าเห็นพระเยซูทรงสังสอนในธรรมศาลาที เมื ในธรรมศาลามีชายคนหนึ่งมีผส ี งิ อยู่ และเขาก็ร ้องออกมาว่า "ปล่อยฉันเถอะ"
่ ่ าลายพวกเราหรือ? เราเกียวอะไรกั บพระองค ์ พระเยซูชาวนาซาเร็ธ? ท่านมาเพือท ์ ฉันรู ้ว่าคุณเป็ นผูบ้ ริสุทธิของพระเจ ้า 31 พระเยซูทรงห้ามเขาว่า "จงนิ่งเสีย ผีโสโครกแล ้วออกมาจากชายคนนั้น ้ บัดนีเขาก็ ออกมาจากพระองค ์แล ้ว มิได ้ทรงทาร ้ายพระองค ์เลย ่ อไปนีด ้ ้วย 32 ฟาริสค ี นหนึ่งได ้กล่าวสิงต่ ข้าพเจ ้าเห็นว่ามีคนจานวนมากเดินทางมาหาพระเยซูจากแคว้นกาลิลแี ละแคว้นยูเดีย จากชายฝั่งทะเล และหลายประเทศใกล ้แม่น้าจอร ์แดน และมีผท ู้ พ ุ พลภาพจานวนมากมาหาพระองค ์ และพระองค ์ทรงรักษาพวกเขาให้หายทุกคน 33 ข้าพเจ ้าได ้ยินเสียงผีโสโครกร ้องว่า พระองค ์ทรงเป็ นพระบุตรของพระเจ ้า พระเยซูทรงกาชับพวกเขาอย่างเคร่งครัดมิให้เปิ ดเผยพระองค ์ ่ 34 ภายหลังมีอก ี คนหนึ่งชือเซนทู รโิ อกล่าวว่า "ข้าพเจ ้าเห็นพระเยซูในเมืองคาเปอรนาอุม จึงวิงวอนพระองค ์ว่า "ท่านเจ ้าข้า ผูร้ บั ใช ้ของข้าพเจ ้านอนป่ วยเป็ นง่อยอยูท ่ บ ี่ ้าน" 35 พระเยซูตรัสกับข้าพเจ ้าว่า "เราจะมารักษาเขา" 36 ข้าพระองค ์ทูลว่า "พระองค ์เจ ้าข้า ่ ข้าพระองค ์ไม่สมควรทีพระองค ์จะเสด็จมาอยู่ใต ้หลังคาของข้าพระองค ์ ้ แล ้วผูร้ บั ใช ้ของเราจะหายโรค แต่เพียงแต่พด ู เท่านัน ่ ้าเชือก็ ่ จงกระทาแก่เจ ้าเช่นนัน ้ 37 พระเยซูตรัสกับข้าพเจ ้าว่า "จงไปเถิด และตามทีเจ และผูร้ บั ใช ้ของฉันก็หายจากโรคในเวลาเดียวกันนั้น 38 ขุนนางคนหนึ่งกล่าวว่า "ข้าพเจ ้ามีบุตรชายคนหนึ่งในเมืองคาเปอรนาอุม ่ ่ นได ้ยินว่าพระเยซูเสด็จเข้าไปในแคว้นกาลิลี ซึงนอนจวนจะตาย และเมือฉั ่ ้านของฉัน และรักษาลูกชายของฉันให้หาย ฉันก็ไปขอร ้องพระองค ์ให้เสด็จมาทีบ เพราะเขาจวนจะตาย 39 พระองค ์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า "จงไปเถิด บุตรชายของเจ ้าจะมีชวี ต ิ อยู่" 40 และบุตรชายของข้าพเจ ้าก็หายเป็ นปกติตงแต่ ั้ เวลานั้นเป็ นต ้นมา ้ 41 นอกจากนี ้ ยังมีชาวยิวอีกหลายคนทังชายและหญิ งร ้องตะโกนว่า "พระองค ์ทรงเป็ นพระบุตรของพระเจ ้าอย่างแท ้จริง ้ ผูท ้ รงรักษาโรคภัยไข้เจ็บทังปวงด ้วยพระวจนะของพระองค ์เท่านั้น และทรงอยู่ใต ้บังคับของพวกมารร ้ายด ้วย" ้ 42 บางคนกล่าวต่อไปอีกว่า ฤทธิอ์ านาจนีจะไปสู ้ใครไม่ได ้เลยนอกจากพระเจ ้า 43 ปี ลาตถามพวกยิวว่า “เหตุใดพวกผีจงึ ไม่ควบคุมหมอของท่านเล่า? 44 บางคนกล่าวว่า “อานาจในการปราบมารนั้นไม่อาจดาเนินต่อไปได ้ นอกจากมาจากพระเจ ้า” ่ บอกปี ลาตว่า เขาได ้ทาให้ลาซารัสเป็ นขึนมาจากความตาย ้ 45 แต่คนอืนๆ ่ หลังจากทีเขาอยู ่ในหลุมศพได ้สีวั่ นแล ้ว ่ ้ ตวั สันจึ ่ งพูดกับชาวยิวจานวนมากว่า 46 ผูว้ ่าการเมือได ้ยินดังนันก็ ่ ่ ่ สท ์ "จะให้ประโยชน์อะไรแก่ท่านทีจะหลั งโลหิ ตทีบริ ุ ธิให้ตก?
้ 14 ภายหลังท่านทังหลายก็ โกรธแค ้น และคงจะฆ่าผูเ้ ผยพระวจนะของท่านคือโมเสสและอาโรนเสีย ่ ่ บพลา เมือพวกเขาหนี ไปทีพลั ่ และท่านก็พราบ่นต่อพระเจ ้าและศาสดาพยากรณ์ของพระองค ์อยู่เสมอ ่ กขึนจากบั ้ 15 เมือลุ ลลังก ์พิพากษาแล ้ว เขาก็คงจะออกไปแล ้ว แต่พวกยิวต่างก็ร ้องตะโกนว่า "เรายอมรับว่าซีซาร ์เป็ นกษัตริย ์ ไม่ใช่พระเยซู" ้ ด บรรดานักปราชญ ์ก็มาถวายของกานัลแก่เขา 16 ทันทีทคนนี ี่ เกิ ่ ่ กและคงจะประหารพระองค ์เสีย เมือเฮโรดได ้ยินก็เป็ นทุกข ์ยิงนั ่ ดาของเขาทราบเรืองนี ่ แล ้ ้ว 17 เมือบิ เขาก็หนีไปพร ้อมกับเขาและมารีย ์มารดาของเขาไปยังอียป ิ ต์ ่ เมือเฮโรดได ้ยินว่าพระองค ์ประสูตก ิ ็คงจะประหารพระองค ์เสีย ้ ่ ่ในเบธเลเฮมและทั่วทุกเขตของเมืองนั้นตังแต่ ้ อายุสองปี ลงไ และส่งไปฆ่าเด็กทังหมดที อยู ป ่ ลาตได ้ยินเรืองนี ่ ก็ ้ กลัว 18 เมือปี และทรงสั่งความเงียบในหมู่ประชาชนทีส่่ งเสียงดังจึงทูลพระเยซูว่า "เหตุฉะนั้นท่านจึงเป็ นกษัตริย ์หรือ" ้ ่ 19 พวกยิวทังหมดตอบปี ลาตว่าเป็ นผูเดี ้ ยวกับทีเฮโรดพยายามจะประหาร 20 ปี ลาตจึงหยิบน้าล ้างมือต่อหน้าประชาชนแล ้วกล่าวว่า ่ "ข้าพเจ ้าไม่มค ี วามผิดด ้วยเรืองโลหิ ตของคนชอบธรรมคนนี "้ มองดูมน ั สิ
บทที่ 6
ปล่อยให้เขาช่วยตัวเองเถิดถ้าทาได ้ ๋ ้ ด ถ้าเขาเป็ นบุตรของพระเจ ้าก็ให้ลงมาจากไม้กางเขนเดียวนี เถิ 7 พวกทหารก็เยาะเย ้ยพระองค ์ด ้วย และหยิบน้าส ้มสายชูและน้าดีมาถวายพระองค ์เสวย แล ้วตรัสแก่พระองค ์ว่า "ถ้าท่านเป็ นกษัตริย ์ของชาวยิวก็ยอมมอบตัวเถิด" ่ ข ้างของตน ทันใดนันก็ ้ มเี ลือดและน้าออกมา 8 ลองกินัสทหารคนหนึ่งถือหอกแทงทีสี 9 ปี ลาตได ้เขียนคาจารึกบนไม้กางเขนด ้วยอักษรฮีบรู ละติน และกรีก ได ้แก่ นี่คือกษัตริย ์ของชาวยิว ่ กตรึงไว้พร ้อมกับพระเยซู ชือเกสตาส ่ 10 แต่โจรคนหนึ่งในสองคนทีถู ได ้ทูลพระเยซูว่า "ถ้าท่านเป็ นพระคริสต ์ ขอทรงมอบตัวท่านและเราด ้วย" ่ กตรึงทีมื ่ อขวาของเขาชือดิ ่ มาส ตอบว่า ตาหนิเขาว่า 11 แต่โจรทีถู ้ อ" "เจ ้าไม่เกรงกลัวพระเจ ้าผูถ้ ูกพิพากษาลงโทษเช่นนีหรื เราได ้รับผลเสียหายจากการกระทาของเราอย่างถูกต ้องและยุตธิ รรม แต่พระเยซูผน ู ้ ี้ ่ ่ พระองค ์ได ้ทรงกระทาสิงชัวประการใด? ่ ้ ้ว พระองค ์ตรัสกับพระเยซูว่า "พระองค ์เจ ้าข้า 12 ภายหลังคราครวญเช่ นนีแล ่ ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค ์เมือพระองค ์เสด็จเข้าสู่อาณาจักรของพระองค ์" 13 พระเยซูตรัสตอบเขาว่า "เราบอกความจริงแก่เจ ้าว่า ้ ้าจะอยู่กบ วันนีเจ ั เราในเมืองสวรรค ์"
1 ้ บห้าคนทีกล่ ่ าวว่าพระเยซูไม่ได ้เกิดมาจากการล่วงป ปี ลาตจึงเรียกนิโคเดมัสกับชายทังสิ ระเวณี จึงกล่าวแก่พวกเขาว่า "ฉันจะทาอย่างไรดี เพราะเห็นเหมือนจะเกิดความวุ่นวายในหมูป ่ ระชาชน" ่ อความวุ่นวายขึน้ 2 พวกเขาทูลพระองค ์ว่า “เราไม่ทราบ; ให้เขามองดูผที ู ้ ก่ ้ ่งและกล่าวแก่พวกเขาว่า 3 ปี ลาตจึงเรียกฝูงชนอีกครังหนึ ้ "ท่านทังหลายทราบอยู ่ว่าท่านมีธรรมเนียมว่าเราจะปล่อยนักโทษคนหนึ่งให้ท่านในเทศ กาลปัสกา ่ งคนหนึ่ง ฆาตกรทีเรี ่ ยกว่าบารับบัส 4 ข้าพเจ ้ามีนักโทษชือดั ่ ่ ่ ้น และพระเยซูทเรี ี่ ยกว่าพระคริสต ์ ซึงข้าพเจ ้าไม่พบสิงใดที สมควรตายในนั ่ แล ้วท่านมีใจคนไหนทีข้าพเจ ้าจะเล่าให้ท่านฟัง? 5 พวกเขาต่างก็ร ้องตะโกนว่า "ปล่อยบารับบัสให้เราเถิด" 6 ปี ลาตถามพวกเขาว่า "ถ้าอย่างนั้นฉันจะทาอย่างไรกับพระเยซูทเรี ี่ ยกว่าพระคริสต ์? ้ ่ กางเขน 7 พวกเขาทังหมดตอบว่ า ให้เขาถูกตรึงทีไม้ ่ 8 พวกเขาร ้องบอกปี ลาตอีกว่า "เจ ้าไม่ใช่เพือนของซี ซาร ์ใช่ไหม ้ ถ้าเจ ้าปล่อยชายคนนีไป" เพราะพระองค ์ทรงประกาศว่าพระองค ์ทรงเป็ นพระบุตรของพระเจ ้าและเป็ นกษัตริย ์ แต่คณ ุ มีแนวโน้มว่าเขาควรจะเป็ นกษัตริย ์ ไม่ใช่ซซ ี าร ์ใช่ไหม? 9 ปี ลาตจึงโกรธจัดจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า "ประชาชาติของท่านเป็ นคนก่อกวนอยู่เสมอ ่ และท่านก็ต่อต ้านผูที ้ ปรนนิ บต ั ท ิ ่านอยูเ่ สมอ" 10 พวกยิวตอบว่า ใครคือคนทีรั่ บใช ้เรา? 11 ปี ลาตตอบพวกเขาว่า "พระเจ ้าของท่านผูทรงช่ ้ วยท่านให้พ้นจากพันธนาการของชาวอียป ิ ต์ และทรงนาท่านข้ามทะเลแดงประหนึ่งว่าเป็ นดินแห้ง ้ านด ้วยมานาและเนือนกกระทาในถิ ้ ่ รกันดาร และทรงนาน้ามาด ้วย และทรงเลียงท่ นทุ ออกมาจากศิลา และประทานกฎจากสวรรค ์แก่ท่านว่า 12 ท่านได ้ยั่วยุเขาทุกวิถท ี าง และปรารถนาลูกวัวหล่อสาหรับตนเอง และนมัสการมัน ้ นเทพเจ ้าของพระองค ์ และถวายสัตวบูชาแก่มน ั และกล่าวว่า "โอ อิสราเอลเอ๋ย เหล่านีเป็ ่ าท่านออกจากแผ่นดินอียป ซึงน ิ ต์ ่ าน 13 ด ้วยเหตุทพระเจ ี่ ้าของท่านทรงประสงค ์จะทาลายท่าน แต่โมเสสวิงวอนเพือท่ ่ และพระเจ ้าของท่านทรงฟังเขา และทรงยกโทษความชัวช ้าของท่าน
21 พวกยิวตอบว่า "เลือดของพระองค ์จงตกอยู่กบ ั เราและลูก ๆ ของเราเถิด" 22 ปี ลาตจึงรับสั่งให้พาพระเยซูเข้าเฝ้ าพระองค ์ และตรัสแก่พระองค ์ดังนี ้ ้ 23 ประชาชาติของเจ ้าเองได ้ตังตนเป็ นกษัตริย ์ ดังนั้น เรา, ปี ลาต, ่ พิพากษาลงโทษเจ ้าให้เฆียนตามกฎของอดี ตผูว้ ่าการ; และให้เจ ้าถูกมัดก่อน ่ งบั ่ ดนีเจ ้ ้าเป็ นนักโทษอยู่ แล ้วจึงถูกแขวนบนไม้กางเขน ณ ทีซึ ่ ่กบ ่ มาสและเกสทัส และอาชญากรสองคนทีอยู ั เจ ้าด ้วยชือดิ บทที่ 7 1 พระเยซูเสด็จออกจากห้องโถงพร ้อมกับโจรสองคนด ้วย ้ ่ งเรี ่ ยกว่ากลโกธาแล ้ว เขาก็เปลืองเสื ้ ้ าของพระองค ์ออก 2 ครันมาถึ งสถานทีซึ อผ้ และเอาผ้าป่ านคาดพระองค ์ และสวมมงกุฎหนามบนพระเศียรของพระองค ์ และทรงถือไม้อ ้อ ่ กตรึงไว้พร ้อมกับพระองค ์ 3 เขาได ้กระทาเช่นเดียวกันแก่โจรสองคนทีถู ่ ่เบืองขวาและเกสตาสซึ ้ ่ ่เบืองซ ้ คือดิมาสซึงอยู งอยู ้าย 4 แต่พระเยซูตรัสว่า “พระบิดาของข้าพเจ ้า ขอทรงยกโทษให้พวกเขาด ้วย เพราะพวกเขาไม่รู ้ว่ากาลังทาอะไรอยู่ ้ าของพระองค ์ และจับสลากบนฉลองพระองค ์ 5 พวกเขาแบ่งเสือผ้ 6 ขณะนั้นประชาชนก็ยน ื อยูท ่ นั ี่ ่ น ่ พวกหัวหน้าปุโรหิตและผูอ้ าวุโสของพวกยิวก็เยาะเย ้ยพระองค ์ว่า เขาได ้ช่วยคนอืนแล ้ว
บทที่ 8 ่ น ความมืดก็ปกคลุมทั่วพืนพิ ้ ภพจนถึงบ่ายสามโมง 1 ขณะนั้นเป็ นเวลาประมาณเทียงวั ่ ้ บนลงล่าง 2 และเมือดวงอาทิ ตย ์ตก ดูเถิด ม่านในพระวิหารขาดตังแต่ และหินก็ขาดออกด ้วย และหลุมศพก็เปิ ดออก ่ บอยู่ก็ขนมา และร่างของวิสุทธิชนจานวนมากซึงหลั ึ้ 3 ประมาณบ่ายสามโมงพระเยซูทรงร ้องเสียงดังว่า "เฮลี เฮลี ลามะ ซะบัคธานี " ่ ซึงแปลความหมายได ้ว่า พระเจ ้าของข้าพเจ ้า พระเจ ้าของข้าพเจ ้า ้ เหตุไฉนพระองค ์ทรงทอดทิงข้าพเจ ้า? 4 ภายหลังเหตุการณ์เหล่านี ้ พระเยซูตรัสว่า "พระบิดาเจ ้าข้า ข้าพระองค ์ฝากวิญญาณของข้าพระองค ์ไว้ในพระหัตถ ์ของพระองค ์ ่ ้ ้ว พระองค ์ก็ทรงละทิงผี ้ นั้น. เมือกล่ าวอย่างนีแล ่ 5 แต่เมือนายร ้อยเห็นว่าพระเยซูทรงร ้องว่าทรงเลิกผีแล ้ว จึงถวายเกียรติแด่พระเจ ้า ้ นคนชอบธรรมจริงๆ" และตรัสว่า "ท่านผูน ้ ีเป็
้ ่ นอยู่ทนั ่ นเหตุการณ์นนมาก ้ั 6 คนทังปวงที ยื ี่ ่ นก็ตกตะลึงเมือเห็ ่ ผ่ ่ านไปแล ้ว ตบทีอกของเขา ่ และใคร่ครวญถึงสิงที แล ้วจึงกลับไปยังกรุงเยรูซาเล็ม ้ 7 นายร ้อยจึงไปหาเจ ้าเมืองและเล่าเหตุการณ์ทล่ ี่ วงไปนั้นให้ฟังทังหมด ่ ่ ้ ้ ่ 8 เมือได ้ยินเรืองทังหมดนีแล ้ว ก็เป็ นทุกข ์ยิงนัก 9 แล ้วเรียกพวกยิวมารวมกันแล ้วถามพวกเขาว่า "พวกท่านเห็นการอัศจรรย ์แห่งสุรยิ ุปราคาและเหตุการณ์อนๆ ื่ ่ ้ ่ ้ ทีเกิดขึนในขณะทีพระเยซูสนพระชนม ิ ์หรือไม่? ่ ้ 10 เมือพวกยิ วได ้ยินก็ตอบเจ ้าเมืองว่า "สุรยิ ุปราคาเกิดขึนตามธรรมเนี ยมของมัน" ้ 11 แต่คนทังปวงที รู่ ้จักกับพระคริสต ์ก็ยน ื อยู่ห่างๆ ่ ดตามพระเยซูจากกาลิลี เฝ้ าดูเหตุการณ์ทงหมดนี ้ั ้ เช่นเดียวกับผูห้ ญิงทีติ ่ ่ นศิษย ์ของพระเยซูเหมือนกัน 12 และดูเถิด มีชายชาวอาริมาเธียคนหนึ่งชือโยเซฟ ซึงเป็ แต่ไม่เปิ ดเผย เพราะกลัวชาวยิว ได ้มาหาเจ ้าเมืองและขอร ้องเจ ้าเมืองให้ปล่อยเขาไปเอาเมืองนั้นไป พระวรกายของพระเยซูจากไม้กางเขน 13 แล ้วผูว้ ่าราชการก็ปล่อยให้เขาไป 14 นิโคเดมัสก็นามดยอบและว่านหางจระเข้หนักประมาณหนึ่งร ้อยปอนด ์มาด ้วย และพวกเขาก็นาพระเยซูลงจากไม้กางเขนด ้วยน้าตา ่ และมัดพระองค ์ด ้วยผ้าป่ านพร ้อมเครืองเทศ ตามธรรมเนียมการฝังศพท่ามกลางพวกยิว ่ 15 และทรงวางพระองค ์ไว้ในอุโมงค ์ใหม่ ซึงโยเซฟได ้สร ้างขึน้ และให้ขุดออกจากศิลา ่ เคยฝังผูใ้ ดไว้ในนันเลย ้ ้ นใหญ่ไปทีประตู ่ ซึงไม่ และเขากลิงหิ อุโมงค ์ บทที่ 9 ่ ่ 1 เมือพวกยิ วทีอธรรมได ้ยินว่าโยเซฟขอและฝังพระศพของพระเยซู พวกเขาก็ตามหานิโคเดมัส ้ บห้าคนทีให้การเป็ ่ และชายทังสิ นพยานต่อเจ ้าเมืองว่าพระเยซูไม่ได ้เกิดมาจากการล่วงป ่ ทีได ่ ้แสดงการกระทาทีดี ่ ต่อพระองค ์ ระเวณี และคนดีคนอืนๆ ่ ้ 2 แต่เมือเขาทั งหลายซ่ อนตัวอยู่เพราะกลัวพวกยิว ้ นิโคเดมัสแต่ผเู ้ ดียวก็แสดงตนแก่เขาทังหลายและพู ดว่า ้ "คนเช่นนีจะเข้าไปในธรรมศาลาได ้อย่างไร" 3 พวกยิวทูลตอบพระองค ์ว่า ่ นสมาพันธรัฐกับพระคริสต ์" "ทาไมท่านถึงได ้เข้าไปในธรรมศาลาซึงเป็ ขอให้สลากของเจ ้าไปกับเขาในโลกหน้า 4 นิโคเดมัสตอบว่า “เอเมน” เป็ นไปได ้ว่าข้าพเจ ้าจะได ้ส่วนแบ่งกับพระองค ์ในอาณาจักรของพระองค ์ ่ 5 ในทานองเดียวกัน เมือโยเซฟไปหาพวกยิ วจึงพูดกับพวกเขา ่ เหตุใดพวกท่านจึงโกรธข้าพเจ ้าทีปรารถนาพระศพของพระเยซู ปีลาต? ดูเถิด เราได ้วางเขาไว้ในหลุมฝังศพของเรา และห่อเขาด ้วยผ้าลินินสะอาด ่ และวางก ้อนหินไว้ทีประตู อุโมงค ์ 6 ฉันได ้ปฏิบต ั ต ิ ่อเขาอย่างถูกต ้องแล ้ว แต่ท่านได ้ประพฤติอย่างไม่ยุตธิ รรมทาให้คนชอบธรรมคนนั้นตกตะลึง ่ หนามสวมมงกุฎเขา โดยตรึงเขาบนไม้กางเขน โดยเอาน้าส ้มสายชูให้เขาดืม ่ และอธิษฐานขอให้ท่านรับโทษด ้วยโลหิตของเขา ฉีกร่างกายของเขาด ้วยเฆียน ่ 7 เมือพวกยิ วได ้ยินก็วุ่นวายใจและเป็ นทุกข ์ และพวกเขาก็จบ ั โยเซฟและสั่งให้ขังเขาไว้ก่อนวันสะบาโต ้ ดลง และกักขังอยู่ทนั ี่ ่ นจนวันสะบาโตสินสุ ้ 8 และเขาทังหลายทู ลพระองค ์ว่า "จงสารภาพเถิด ้ อนุ ญาตให้ทาอันตรายแก่ท่านจนกว่าจะถึงวันแรกของสัปดาห ์ เพราะในเวลานีไม่ แต่เรารู ้ว่าเจ ้าไม่สมควรถูกฝัง ้ แต่เราจะมอบเนือของท่ านแก่นกในอากาศและแก่สต ั ว ์ป่ าแห่งแผ่นดินโลก 9 โยเซฟตอบว่า ่ ่ ดใส่ร ้ายพระเจ ้าผูทรงพระชนม "คาพูดนั้นเหมือนกับคาพูดของโกลิอท ั ผูห้ ยิงยโสที พู ้ ์อยู่ แต่ท่านพวกธรรมาจารย ์และแพทย ์ทราบดีว่าพระเจ ้าตรัสผ่านทางผูเผยพระวจนะว่ ้ า ่ ้ายแก่ท่าน 1 การแก ้แค ้นเป็ นของเรา และเราจะตอบแทนความชัวร ่ านได ้ขู่ข ้าพเจ ้าไว้ อย่างเท่ากับทีท่ 10 ่ พระเจ ้าทีพระองค ์ทรงตรึงไว้บนไม้กางเขนทรงสามารถช่วยข้าพระองค ์ให้พ้นจากพระหัต ่ ้ายทังหมดของคุ ้ ถ ์ของพระองค ์ได ้ ความชัวร ณจะกลับมาหาคุณ ่ ้างมือแล ้วกล่าวว่า 11 ฝ่ ายเจ ้าเมืองเมือล ้ ้ว" "ข้าพเจ ้าหายจากโลหิตของคนชอบธรรมคนนีแล ้ แต่ท่านทังหลายตอบและร ้องออกมาว่า ่ านได ้กล่าวไว้แล ้ว "โลหิตของพระองค ์จงตกอยู่กบ ั เราและลูกหลานของเราเถิด" ตามทีท่ ขอให้ท่านพินาศตลอดไป 12 พวกผูใ้ หญ่ของชาวยิวได ้ยินดังนั้นก็โกรธจัดมาก ่ มห ่ กุญแจ แล ้วจับโยเซฟไว้ในห้องซึงไม่ ี น้าต่าง พวกเขาปิ ดประตูและประทับตราไว้ทีแม่ ่ ่ 13 อันนาสกับคายาฟาสก็วางยามไว้ทีนัน และปรึกษากับปุโรหิตและคนเลวีว่าทุกคนจะประชุมกันหลังวันสะบาโต และคิดกันว่าพวกเขาจะฆ่าโยเซฟอย่างไร ่ าดังนีแล ้ ้ว บรรดาผูป้ กครองอันนาสและคายาฟาสจึงสั่งให้นาโยเซฟออกมา 14 เมือท
บทที่ 10 1 ่ ้ ชนชมและประหลาดใจเพราะพบตราประทั เมือบรรดาชุ มนุ มชนได ้ยินเช่นนันก็ ื่ บเดียวกัน ้ ่ นันอยู่ทล็ ี อกของห้อง แต่หาโยเซฟไม่พบ ่ ่ ่ 2 แล ้วอันนาสกับคายาฟาสก็ออกไป และขณะทีพวกเขาก าลังชืนชมการที โยเซฟจากไป ่ าอุโมงค ์ฝังศพของพระเยซูก็พด ่ ดูเถิด ทหารคนหนึ่งทีเฝ้ ู ในทีประชุ ม ่ 3 ขณะทีพวกเขาเฝ้ าพระศพของพระเยซูอยู่ ก็เกิดแผ่นดินไหว ้ ลาของอุโมงค ์ออกไปนั่งบนนัน ้ และเราเห็นทูตสวรรค ์องค ์หนึ่งของพระผูเ้ ป็ นเจ ้ากลิงศิ 4 พระพักตร ์ของพระองค ์ดุจฟ้ าแลบและอาภรณ์ของพระองค ์ดุจหิมะ และเรากลายเป็ นเพราะความกลัวเหมือนคนตาย 5 และเราได ้ยินทูตสวรรค ์องค ์หนึ่งพูดกับผูหญิ ้ งเหล่านั้นทีอุ่ โมงค ์ฝังศพของพระเยซูวา่ ่ อย่ากลัวเลย ฉันรู ้ว่าคุณตามหาพระเยซูผถ ู้ ก ู ตรึงทีกางเขน ้ ่ พระองค ์ทรงเป็ นขึนมาแล ้วดังทีทรงพยากรณ์ไว้ ่ งพระองค ่ ้ 6 ขอเชิญมาดูสถานทีซึ ์ทรงวางพระศพนัน ้ และจงไปบอกเหล่าสาวกของพระองค ์ว่าพระองค ์ทรงเป็ นขึนมาจากความตายแล ้ว ้ และพระองค ์จะเสด็จไปยังแคว้นกาลิลน ี าหน้าท่านทังหลาย ่ ่ นท่านจะเห็นพระองค ์ตามทีพระองค ่ ทีนั ์ตรัสไว้ ่ าพระคูหาฝังศพของพระเยซูมาพร ้อมกัน 7 พวกยิวจึงเรียกทหารทุกคนทีเฝ้ ้ ทู ่ ตสวรรค ์พูดกับพวกเขาคือใคร? แล ้วถามพวกเขาว่า “ผูห้ ญิงเหล่านันที เหตุใดท่านจึงไม่จบ ั พวกเขา? 8 พวกทหารตอบว่า "เราไม่รู ้ว่าผูห้ ญิงเหล่านั้นเป็ นใคร ่ านั้นเรากลายเป็ นเหมือนคนตายเพราะความกลัว ยิงกว่ แล ้วเราจะจับผูห้ ญิงเหล่านั้นได ้อย่างไร? ่ าน” 9 พวกยิวพูดกับพวกเขาว่า “องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าทรงพระชนม ์อยู่ฉันใด เราจึงไม่เชือท่ ่ 10 พวกทหารทีตอบก็กล่าวแก่พวกยิวว่า ่ านทังหลายเห็ ้ ่ เมือท่ นและได ้ยินพระเยซูทาการอัศจรรย ์ต่างๆ มากมาย แต่ไม่เชือพระองค ์ ่ ท่านจะเชือเราได ้อย่างไร? ท่านพูดได ้ดีว่า องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าทรงพระชนม ์อยู่ฉันใด เพราะองค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าทรงพระชนม ์อยู่จริงๆ 11 เราได ้ยินมาว่าท่านได ้ขังโยเซฟผูฝ ้ ังพระศพของพระเยซูไว้ในห้องใต ้แม่กุญแจทีปิ่ ดสนิท ่ านเปิ ดออกก็ไม่พบพระองค ์อยูท ไว้ และเมือท่ ่ นั ี่ ่ น ้ ่ านได ้เฝ้ าไว้ในห้องนั้นแล ้ว 12 เหตุฉะนั้น ท่านได ้ตังโยเซฟซึ งท่ และเราจะให้กาเนิดพระเยซูซงเราเฝ้ ึ่ าอยู่ในอุโมงค ์ 13 พวกยิวตอบว่า "เราจะให้กาเนิดโยเซฟ พวกท่านให้กาเนิดพระเยซูไหม" แต่โยเซฟอยู่ในเมืองอาริมาเธียของเขาเอง 14 พวกทหารตอบว่า "ถ้าโยเซฟอยู่ทอาริ ี่ มาธาและพระเยซูอยู่ทแคว้นกาลิ ี่ ลี เราก็ได ้ยินทูตสวรรค ์แจ ้งให้พวกผูห้ ญิงทราบ" ่ ้ เกรงกลัวและพูดกันว่า ถ้าสิงเหล่ ่ ้ กเปิ ดเผยต่อสาธารณะ 15 พวกยิวเมือได ้ยินเช่นนีก็ านีถู ่ ทุก ๆ คนก็จะเชือในพระเยซู 16 แล ้วพวกเขาก็รวบรวมเงินจานวนมากมอบให้แก่พวกทหาร โดยกล่าวว่า ้ ่ านหลับอยู่แล "ท่านทังหลายบอกประชาชนหรื อยังว่าสาวกของพระเยซูเสด็จมาในคืนทีท่ ่ ้ ะขโมยพระศพของพระเยซูไป และหากปี ลาตเจ ้าเมืองได ้ยินเรืองนี เราก็จะทาให้เขาพอใจและประกันตัวท่าน ่ 17 พวกทหารก็รบั เงินไปและพูดตามทีพวกยิ วสั่ง ่ อไปในหมูป และรายงานของพวกเขาก็เลืองลื ่ ระชาชน ่ นีส อาดาเป็ นครู และคนเลวีคนหนึ่งชืออาเกอั ่ 18 แต่มป ี ุโรหิตคนหนึ่งชือฟี ส ้ พวกเขาทังสามคนมาจากกาลิ ลถ ี งึ กรุงเยรูซาเล็ม ่ ่ในธรรมศาลาว่า และบอกพวกหัวหน้าปุโรหิตและทุกคนทีอยู 19 เราได ้เห็นพระเยซูซงท่ ึ่ านได ้ตรึงไว้บนไม้กางเขน ้ บเอ็ดคนของพระองค ์ กาลังสนทนากับสาวกทังสิ ่ เขามะกอกเทศ และตรัสแก่พวกเขาว่า และนั่งอยู่ท่ามกลางพวกเขาทีภู 20 จงออกไปทั่วโลก ประกาศข่าวประเสริฐแก่ทุกประชาชาติ ให้บัพติศมาพวกเขาในพระนามของพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสท ุ ธิ ์ ่ และผูใ้ ดจะเชือและรั บบัพติศมา ผูนั้ ้นจะรอด ่ ้ เหล่าสาวกแล ้ว เราเห็นพระองค ์เสด็จขึนสู ้ ่สวรรค ์ 21 เมือพระองค ์ตรัสคาเหล่านีแก่ ่ ่ ้ 22 เมือพวกปุโรหิตใหญ่ ผูอ้ าวุโส และคนเลวีได ้ยินเรืองเหล่านี ก็พูดกับชายสามคนนีว่้ า "จงถวายเกียรติแด่พระเจ ้าแห่งอิสราเอล ่ และสารภาพต่อพระองค ์ว่าสิงเหล่ านั้นจริงหรือไม่ ่ ้ ซึงท่านทังหลายกล่าวว่าท่านได ้เห็นและได ้ยินแล ้ว . 23 พวกเขาตอบว่า “พระเจ ้าของบรรพบุรษ ุ ของเราทรงพระชนม ์อยู่อย่างไร พระเจ ้าของอับราฮัม พระเจ ้าของอิสอัค และพระเจ ้าของยาโคบ ่ ตามทีเราได ้ยินพระเยซูตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค ์ ่ ้ ส และตามทีเราเห็ นพระองค ์เสด็จขึนสู ่ วรรค ์ เราจึงนาความจริงมาเล่าให้ท่านฟัง ้ 24 ชายทังสามจึ งตอบต่อไปอีกว่า ่ "ถ้าเราไม่ควรเป็ นเจ ้าของถ้อยคาทีเราได ้ยินพระเยซูตรัส ้ ่สวรรค ์ เราก็คงจะมีความผิดบาป" และเราเห็นพระองค ์เสด็จขึนสู ้ นที ถือหนังสือธรรมบัญญัตอ 25 แล ้วพวกปุโรหิตใหญ่ก็ลุกขึนทั ิ ยู่ในมือ ้ แล ้วร่ายมนต ์คนเหล่านีว่า ้ านทังหลายจะไม่ ้ ่ ท่ ่ านพูดถึงเกียวกั ่ บพระเยซูอก "หลังจากนีท่ ประกาศเรืองที ี ต่อไป"
่ 26 และพวกเขาให้เงินจานวนมากแก่พวกเขา และส่งคนอืนๆ ่ ไปด ้วยเพือจะพาพวกเขาไปยั งประเทศของตน ่ เพือเขาจะได ้ไม่อยู่ในกรุงเยรูซาเล็มไม่ว่าด ้วยวิธใี ดก็ตาม ่ ดว่า 27 แล ้วพวกยิวก็ประชุมกันแสดงความกังวลอย่างน่ าสมเพชทีสุ ่ ดขึนในกรุ ้ ้ ออะไร? "เหตุการณ์พเิ ศษทีเกิ งเยรูซาเล็มนีคื 28 แต่อน ั นาสกับคายาฟาสปลอบใจพวกเขาว่า ่ ่ าพระศพของพระเยซูว่าบอกเราว่าทูตสวรรค ์องค ์หนึ่งกลิงก ้ ้อ "เหตุใดเราจึงเชือทหารที เฝ้ นหินออกจากประตูอุโมงค ์นั้น" ่ แก่ ้ เขาแล ้วจึงให้เงินให้พวกเขาพูด 29 บางทีเหล่าสาวกของพระองค ์อาจบอกเรืองนี แล ้วพวกเขาก็เอาพระศพของพระเยซูไปเอง ้ ้วยว่า คนต่างด ้าวจะยกเครดิตให้คนต่างด ้าวไม่ได ้ 30 นอกจากนี ้ จงพิจารณาข้อนีด เพราะพวกเขายึดเอาพวกเราไปเป็ นจานวนมาก ่ ่งเขาไว้ และเขาก็บอกเราตามคาแนะนาทีเราสั ่ ตย ์ต่อเราหรือสาวกของพระเยซู พวกเขาต ้องซือสั
้ ้ น 21 แต่พระเยซูทรงวางมือข้าพเจ ้า ทรงยกข้าพเจ ้าขึนจากพื นดิ แล ้วน้าค ้างก็โปรยลงมาบนข้าพเจ ้า แต่เขาเช็ดหน้าข้าพเจ ้าแล ้วจูบข้าพเจ ้าและตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า “โจเซฟ อย่ากลัวเลย จงมองดูข ้าพเจ ้าเถิด เพราะว่าข้าพเจ ้าเอง 22 แล ้วข้าพเจ ้าก็มองดูเขาแล ้วพูดว่า รับโบนี เอลีอสั ! เขาตอบฉันว่า "ฉันไม่ใช่เอเลียส ่ ่ ้าฝังไว้" แต่เป็ นพระเยซูชาวนาซาเร็ธซึงศพที เจ ่ 23 ข้าพเจ ้าบอกเขาว่า จงแสดงอุโมงค ์ซึงข้าพเจ ้าวางท่านไว้นั้นให้ข้าพเจ ้าดู ่ งข้าพเจ ่ 24 แล ้วพระเยซูทรงจับมือข้าพเจ ้า ทรงนาข้าพเจ ้าไปยังทีซึ ้าวางพระองค ์ ่ และทรงให้ข้าพเจ ้าดูชด ุ ผ้าลินินและผ้าเช็ดปากซึงข้าพเจ ้าพันพระเศียรของพระองค ์ ข้าพเจ ้าจึงรู ้ว่าเป็ นพระเยซู จึงได ้นมัสการพระองค ์ และกล่าวว่า สาธุการแด่พระองค ์ผูเ้ สด็จมาในพระนามขององค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้า 25 พระเยซูทรงจับมือข้าพเจ ้าอีก แล ้วพาข้าพเจ ้าไปยังอาริมาเธียถึงบ ้านของข้าพเจ ้า และตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า "สันติสุขจงมีแด่ท่าน ่ สิ ่ บ แต่ฉันต ้องไปหาลูกศิษย ์ของฉัน แต่อย่าออกไปจากบ ้านของเจ ้าจนถึงวันทีสี
บทที่ 11
บทที่ 12
้ 1 นิโคเดมัสจึงลุกขึนกล่ าวว่า "โอ ชนชาติอส ิ ราเอลเอ๋ย ท่านพูดถูกแล ้ว ่ ้ ท่านได ้ยินคาทีชายทั งสามสาบานโดยอ้างธรรมบั ญญัตข ิ องพระเจ ้าแล ้ว กล่าวว่า "เราเห็นพระเยซูตรัสกับเหล่าสาวกของพระองค ์บนภูเขามะกอกเทศแล ้ว และเราก็เห็น ้ ่สวรรค ์ พระองค ์จะเสด็จขึนสู ้ ่สวรรค ์ 2 และพระคัมภีร ์สอนเราว่าศาสดาพยากรณ์เอลียาห ์ผูไ้ ด ้รับพรถูกรับขึนสู และบรรดาผูเ้ ผยพระวจนะถามเอลีชาว่า เอลียาห ์บิดาของเราอยู่ทไหน? ี่ ้ ่สวรรค ์ พระองค ์ตรัสกับพวกเขาว่าพระองค ์ทรงถูกรับขึนสู 3 และบรรดาศิษย ์แห่งผูพ ้ ยากรณ์ทูลพระองค ์ว่า "บางทีวญ ิ ญาณอาจได ้พาเขาไปยังภูเขาลูกหนึ่งแห่งอิสราเอล ่ ่ น" พวกเขาวิงวอนเอลีชา และท่านก็เดินไปกับพวกเขาสามวัน บางทีเราอาจพบเขาทีนั แต่พวกเขาก็หาท่านไม่พบ ้ ้ 4 โอ บุตรทังหลายของอิ สราเอล บัดนีจงฟั งข้าพเจ ้าเถิด ่ เขาแห่งอิสราเอล เกรงว่าบางทีวญ และให้เราส่งคนไปทีภู ิ ญาณจะไปรับพระเยซูไป ่ ่ นและอิมเอมใจ ่ และบางทีเราอาจพบพระองค ์ทีนั ่ ้ 5 และคาปรึกษาของนิโคเดมัสเป็ นทีพอใจของคนทั งปวง ่ และพวกเขาได ้ส่งคนทีตามหาพระเยซู แต่หาไม่พบ แล ้วพวกเขาก็กลับมาพูดว่า ่ องอาริมาเธียของท่าน" "พวกเราไปทั่วแต่หาพระเยซูไม่พบ แต่เราพบโยเซฟทีเมื 6 ่ ่ บรรดาผูป้ กครองเมือได ้ยินดังนั้นก็พากันชืนชมยิ นดีและสรรเสริญพระเจ ้าแห่งอิสราเอล ่ เพราะได ้พบโยเซฟซึงพวกเขาขั งไว้ในห้องแต่หาไม่พบ ่ ้ ประชุ ่ 7 เมือพวกเขาได ้จัดตังที มใหญ่แล ้ว พวกหัวหน้าปุโรหิตก็พูดว่า ่ ดกับท่านโดยวิธใี ด" "เราจะพาโยเซฟมาหาเราเพือพู 8 พวกเขาหยิบกระดาษเขียนถึงพระองค ์แล ้วพูดว่า "สันติสุขจงมีแด่ท่านและทุกครอบครัวของท่าน" เรารู ้ว่าเราได ้กระทาผิดต่อพระเจ ้าและท่าน ่ ขอเชิญเสด็จเยียมเยี ยนบรรพบุรุษของท่านเถิด ่ พวกท่ ่ เพราะพวกเราประหลาดใจอย่างยิงที านหนีออกจากคุกได ้ ่ 9 เรารู ้ว่านั่นเป็ นคาแนะนาอันมุ่งร ้ายซึงเราได ้รับกับท่าน และองค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าทรงดูแลท่าน และองค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าเองก็ทรงช่วยท่านให้พ้นจากอุบายของเราด ้วย สันติสุขจงมีแด่พระองค ์ โจเซฟ ผูม้ เี กียรติในหมู่ประชาชน ่ 10 และพวกเขาเลือกเพือนของโยเซฟเจ็ ดคน และกล่าวแก่พวกเขาว่า ่ านมาหาโยเซฟ จงทักทายเขาอย่างสันติ และมอบจดหมายนีแก่ ้ เขา" "เมือท่ ้ ่ ้ 11 ดังนัน เมือคนเหล่านันมาหาโยเซฟ พวกเขาก็ทก ั ทายโยเซฟโดยสันติและมอบจดหมายให้โยเซฟ ่ 12 เมือโยเซฟอ่ านจบแล ้วจึงกล่าวว่า "สาธุการแด่องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าพระเจ ้า ่ ให้เลือดข้าพเจ ้าต ้องหลั่งไหล" ผูท ้ รงช่วยข้าพเจ ้าให้พ้นจากชนชาติอส ิ ราเอล เพือไม่ สาธุการแด่พระเจ ้า ผูท้ รงปกป้ องข้าพระองค ์ไว้ใต ้ปี กของพระองค ์ 13 โยเซฟก็จูบพวกเขาแล ้วพาเข ้าไปในบ ้านของเขา ้ วันรุง่ ขึนโยเซฟก็ ขนลาและไปตามพวกเขาไปยั ึ้ งกรุงเยรูซาเล็ม ่ ้ 14 เมือชาวยิ วทังปวงได ้ยินดังนั้นก็ออกไปต ้อนรับท่านและร ้องว่า ่ ่เถิด" "คุณพ่อโยเซฟเสด็จมาทีนี ้ 15 พระองค ์ตรัสตอบว่า ความเจริญรุง่ เรืองจากองค ์พระผูเป็ ้ นเจ ้ามาสู่คนทังปวง ้ 16 และพวกเขาทังหมดก็ จูบเขา ่ ้านโดยเตรียมงานเลียงใหญ่ ้ นิโคเดมัสจึงพาพระองค ์ไปทีบ ไว้ ้ ่ 17 แต่ในวันรุง่ ขึนซึงเป็ นวันเตรียมการ อันนาส คายาฟาส และนิโคเดมัสพูดกับโยเซฟว่า "จงสารภาพต่อพระเจ ้าแห่งอิสราเอลเถิด ่ และตอบเราทุกคาถามทีเราจะถามท่ าน ่ 18 เพราะเราลาบากใจมากทีพระองค ์ทรงฝังพระศพพระเยซู ่ และเมือเราขั งท่านไว้ในห้องแล ้วเราก็หาท่านไม่พบ ้ นนเป็ ้ั นต ้นมาจนถึงเวลานีที ้ พระองค ่ และเราก็กลัวตังแต่ ์เสด็จมาท่ามกลางพวกเรา ่ บั ่ งเกิดขึน้ เหตุฉะนั้นจงบอกเราต่อพระพักตร ์พระเจ ้าทุกสิงที 19 โยเซฟตอบว่า "ท่านได ้ขังข้าพเจ ้าไว้จริงๆ ในวันเตรียมจนถึงเช ้า" ่ ่ 20 แต่ขณะทีข้าพเจ ้ากาลังอธิษฐานอยู่กลางดึก ในบ ้านก็มท ี ต ู สวรรค ์สีองค ์ล ้อมรอบอยู่ ้ ้วยความกลัว และข้าพเจ ้าเห็นพระเยซูเป็ นแสงเจิดจ ้าของดวงอาทิตย ์ จึงล ้มลงบนพืนด
1 ่ ่ งหมดนี ้ ้ ประหลาดใจก็ซบหน้าลงถึงดินเหมือนคนต เมือพวกหั วหน้าปุโรหิตได ้ยินเรืองทั ก็ ่ ดขึนในกรุ ้ ้ ออะไร" าย แล ้วร ้องถามกันว่า "เหตุการณ์มหัศจรรย ์ซึงเกิ งเยรูซาเล็มนีคื เรารู ้จักพระบิดาและมารดาของพระเยซู ่ นคนเคร่งศาสนา 2 คนเลวีคนหนึ่งพูดว่า "ฉันรู ้จักญาติของเขาหลายคนซึงเป็ ่ ตวบูชาและเครืองเผาบู ่ เขามักจะไม่ถวายเครืองสั ชาแด่พระเจ ้าแห่งอิสราเอลในพระวิหาร พร ้อมกับคาอธิษฐาน ่ เมโอนมหาปุโรหิตอุ ้มเขาไว้ในอ้อมแขน พระองค ์ทูลพระองค ์ว่า 3 และเมือสิ "พระองค ์เจ ้าข้า ขอทรงโปรดให้ผูร้ บั ใช ้ของพระองค ์จากไปอย่างสงบตามพระวจนะของพระองค ์เถิด เพราะตาของข้าพระองค ์ได ้เห็นความรอดของพระองค ์ ่ ซึงพระองค ์ได ้ทรงจัดเตรียมไว้ต่อหน้าชนชาติทงปวง ั้ ่ าให้คนต่างชาติกระจ่างแจ ้ง เป็ นแสงสว่างทีท และสง่าราศีของอิสราเอลประชากรของพระองค ์ 4 สิเมโอนก็อวยพรมารีย ์มารดาของพระเยซูเช่นเดียวกัน และกล่าวกับนางว่า ่ บเด็กคนนันด ้ ้วย `เราแจ ้งแก่ท่านเกียวกั ้ พระองค ์ทรงถูกกาหนดไว้สาหรับการล ้มและการลุกขึนมาใหม่ ของคนเป็ นอันมาก ่ นหมายสาคัญซึงจะถู ่ และเพือเป็ กกล่าวตาหนิ 5 แท ้จริงแล ้ว ดาบจะแทงทะลุจต ิ วิญญาณของเจ ้าเองด ้วย และความคิดของใจหลายดวงจะถูกเปิ ดเผย 6 แล ้วพวกยิวจึงพูดว่า ่ "ให้เราส่งไปไปหาชายสามคนนั้นทีบอกว่ าเห็นเขากาลังสนทนากับเหล่าสาวกของเขาที่ ภูเขามะกอกเทศ" ่ เห็ ่ น ผูตอบเป็ 7 หลังจากนั้นพวกเขาถามพวกเขาถึงสิงที ้ นเอกฉันท ์ว่า เราขอยืนยันต่อหน้าพระเจ ้าแห่งอิสราเอลว่าเราเห็นพระเยซูตรัสกับเหล่าสาวกอย่างชัดแ ้ ่สวรรค ์ จ ้งบนภูเขามะกอกเทศ และเสด็จขึนสู ่ างๆ และตรวจดูแยกกัน 8 แล ้วอันนาสกับคายาฟาสก็พาพวกเขาไปยังทีต่ ต่างยอมรับความจริงเป็ นเอกฉันท ์ว่าได ้เห็นพระเยซูแล ้ว 9 อันนาสและคายาฟาสกล่าวว่า "ธรรมบัญญัตข ิ องเรากล่าวไว้ว่า ่ ทุกคาจะเป็ นทียอมรั บโดยปากของพยานสองสามคน" ่ 10 แต่เราพูดอะไรไปแล ้ว? เอโนคผูได ้ ้รับพรเป็ นทีพอพระทั ยพระเจ ้า และได ้รับการแปลโดยพระวจนะของพระเจ ้า ่ งศพของโมเสสผูได และเป็ นทีฝั ้ ้รับพรก็เป็ นทีรู่ ้จัก ่ 11 แต่พระเยซูถูกมอบไว้แก่ปีลาต ถูกเฆียนด ้วยหนามสวมมงกุฏ ถ่มน้าลายใส่ หอกแทง ่ ้ ตรึงทีกางเขน สินพระชนม ์บนไม้กางเขน และถูกฝังไว้ และร่างของเขาคือโยเซฟผูมี้ เกียรติก็ฝังไว้ในอุโมงค ์ใหม่ และพระองค ์ทรงเป็ นพยานว่า เห็นเขายังมีชวี ต ิ อยู่ ้ งเล่าอีกว่าเห็นพระองค ์ตรัสกับเหล่าสาวกทีภู ่ เขามะกอกเทศ 12 นอกจากคนเหล่านียั ้ ส และเสด็จขึนสู ่ วรรค ์ 13 แล ้วโยเซฟก็ลุกขึน้ กล่าวกับอันนาสและคายาฟาสว่า ่ คนบอกท่านว่าพระเยซูทรงพระชนม ์และเสด็จขึนสู ้ ่สวรรค ์” “ท่านคงประหลาดใจมากเมือมี 14 ่ าประหลาดใจอย่างยิงที ่ พระองค ่ ้ เป็ นเรืองน่ ์ไม่เพียงแต่พระองค ์จะทรงเป็ นขึนมาจากความ ้ แต่ยงั ทรงให้คนอืนๆ ่ ฟื ้นจากหลุมศพด ้วย ตายเท่านัน ่ ซึงหลายคนในกรุ งเยรูซาเล็มได ้เห็นแล ้ว ่ นมหาปุโรหิตผูไ้ ด ้รับพร 15 ขอฟังข้าพเจ ้าหน่ อยว่า เราทุกคนรู ้จักสิเมโอนซึงเป็ ่ ้ งทรงพระเยาว ์ในพระวิหาร ผูซ ้ งรั ึ่ บพระเยซูเมือครั งยั ้ บุตรชายสองคน 16 สิเมโอนคนนีมี และเราต่างก็อยู่ทความตายและงานศพของพวกเขาด ี่ ้วย ่ ้ ดอยู่ 17 เพราะฉะนั้นจงไปดูทฝั ี่ งศพของพวกเขา เพราะสิงเหล่ านีเปิ ้ และพวกเขาก็ฟืนคืนชีพแล ้ว และดูเถิด พวกเขาอยู่ในเมืองอาริมาเธอา กาลังใช ้เวลาร่วมกันในตาแหน่ งแห่งความภักดี 18 จริงอยู่ บางคนได ้ยินเสียงอธิษฐานของตนแล ้ว แต่จะไม่สนทนากับใครเลย ยังคงเป็ นใบ้เหมือนคนตาย
19 แต่มาเถิด ให้เราไปหาพวกเขาและประพฤติตนต่อพวกเขาด ้วยความเคารพและความระมัดระวังอย่ างยิง่ และถ้าเรานาพวกเขามาสาบานได ้ ่ บการฟื ้นคืนพระชนม ์ให้เราฟัง บางทีพวกเขาจะเล่าความลึกลับบางประการเกียวกั ่ 20 เมือพวกยิ วได ้ยินดังนั้นก็มค ี วามยินดีอย่างยิง่ ่ มาธาเอ 21 แล ้วอันนาสกับคายาฟาส นิโคเดมัส โยเซฟ และกามาลิเอลก็ไปทีอาริ แต่ไม่พบพวกเขาในหลุมศพของพวกเขา ่ แต่เดินไปทั่วเมืองก็คุกเข่าลงเพือถวายความจงรั กภักดี 22 ้ แล ้วเขาทังหลายก็ แสดงความเคารพต่อพระเจ ้าด ้วยความเคารพและนับถือต่อพระเจ ้าแล ้ ่ งเยรูซาเล็ม วจึงพาไปยังธรรมศาลาทีกรุ และปิ ดประตูแล ้วจึงหยิบหนังสือธรรมบัญญัตข ิ ององค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้า 23 และวางมันไว้ในมือของพวกเขา แล ้วสาบานต่อพวกเขาในพระนามพระเจ ้าองค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้า และพระเจ ้าแห่งอิสราเอล ผูท ้ รงตรัสกับบรรพบุรษ ุ ของเราโดยธรรมบัญญัตแิ ละคาของศาสดาพยากรณ์ว่า ่ “ถ้าท่านเชือพระองค ์ผูทรงให้ท่ ้ านฟื ้นจากความตายเป็ นพระเยซู จงบอกเถิด ่ ท่ ่ านได ้เห็น และวิธท ้ เราเป็ นสิงที ี ท่ ี่ านเป็ นขึนมาจากความตาย 24 คารินัสและเลนธีอสั ่ ้ ตวั สั่นและเป็ นทุกข ์และคราครวญ ่ บุตรชายสองคนของสิเมโอนได ้ยินเรืองเหล่ านีก็ ้ ้ และในเวลาเดียวกันก็เงยหน้าขึนมองท ้องฟ้ าก็ทาสัญลักษณ์กางเขนด ้วยนิวบนลิ น้ ้ 25 ทันใดนันพวกเขาก็ พูดกันว่า ่ เราได ่ ้ "ขอกระดาษให้เราแต่ละคนแล ้วเราจะจดบันทึกสิงที ้เห็นทังหมดไว้ให้ท่ าน" ต่างก็น่ งลงเขี ั ยนว่า บทที่ 13 1 ข้าแต่องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้า พระเยซูและพระบิดา ผูทรงเป็ ้ นพระเจ ้า ้ ผูท ้ รงเป็ นขึนจากตายและเป็ นความตาย ้ ขอทรงปล่อยให้ข้าพระองค ์ทังหลายประกาศความลึ กลับของพระองค ์ ่ ซึงเราเห็ นภายหลังความตายอันเป็ นไม้กางเขนของพระองค ์ เพราะเราสาบานด ้วยพระนามของพระองค ์ 2 ่ ลั้ บซึงทรงกระท ่ เพราะพระองค ์ทรงห้ามผูร้ บั ใช ้ของพระองค ์ไม่ให้เปิ ดเผยสิงลี าโดยฤทธา ์ นุ ภาพอันศักดิสิ์ ทธิของพระองค ์ในนรก ่ 3 เมือเราถู กฝังไว้กับบรรพบุรษ ุ ของเราในห้วงลึกของนรก ในความมืดมนแห่งความมืด ้ ก็มส ทันใดนัน ี ข ี องดวงอาทิตย ์เหมือนสีทอง ่ นสว่ ้ และมีแสงสีม่วงอันสว่างจ ้าทาให้สถานทีนั างขึน้ ๔ ในเวลานี ้ อาดัม บิดาของมวลมนุ ษยชาติ ่ พร ้อมด ้วยผูป้ ระสาทพรและศาสดาพยากรณ์ทุกคนต่างชืนชมยิ นดีและกล่าวว่า แสงสว่างนั้นคือผูส้ ร ้างแสงสว่างอันเป็ นนิจ ผูท ้ สั ี่ ญญาว่าจะแปลเราไปสู่แสงสว่างอันเป็ นนิจ 5 แล ้วอิสยาห ์ผูพ ้ ยากรณ์ก็ร ้องออกมาว่า "นี่เป็ นความสว่างของพระบิดาและพระบุตรของพระเจ ้า ตามคาพยากรณ์ของข้าพเจ ้า ่ เมือข้าพเจ ้ายังมีชวี ต ิ อยู่บนแผ่นดินโลก" 6 แผ่นดินเศบูลน ุ และแผ่นดินนัฟทาลิมฟากแม่น้าจอร ์แดนข้างโน้น ่ เป็ นชนชาติผด ู ้ าเนินอยู่ในความมืด ได ้เห็นแสงสว่างอันยิงใหญ่ ่ ้ ้ ้ และผูท ้ อยู ี ่ในแดนเงามรณะนัน แสงสว่างก็เกิดขึนแล ้ว บัดนีพระองค ์เสด็จมา และทรงให้ความสว่างแก่พวกเราผูน ้ ่ งอยู ั ่ในความตาย ่ ่ ่ องมาทีเรา ่ 7 ขณะทีเราทุ กคนชืนชมยิ นดีในแสงสว่างทีส่ สิเมโอนบิดาของเราก็มาอยู่ด ้วยกับพวกเรา และแสดงความยินดีกบ ั ทุกคนและกล่าวว่า "ขอถวายเกียรติแด่องค ์พระเยซูคริสต ์เจ ้าพระบุตรของพระเจ ้า" ่ ่ เด็กทารกอยู่ในพระวิหาร 8 ผูซึ ้ งข้าพเจ ้าได ้อุ ้มไว้ในอ้อมแขนของข้าพเจ ้า เมือมี ์ และได ้รับพระวิญญาณบริสท ุ ธิทรงดลใจ จึงกล่าวแก่เขาและยอมรับว่า ้ 1บัดนีตาของข้าพเจ ้าได ้เห็นความรอดของพระองค ์แล ้ว ่ ้ ซึงพระองค ์ได ้ทรงจัดเตรียมไว้ต่อหน้าคนทังปวง ่ เป็ นแสงสว่างทีให้ความสว่างแก่คนต่างชาติและเป็ นเกียรติแก่อส ิ ราเอลประชากรของพระ องค ์ ้ ่ ่ในนรกขุมลึกเมือได ่ ้ มค ่ น้ 9 วิสุทธิชนทังปวงซึ งอยู ้ยินเช่นนีก็ ี วามยินดีมากยิงขึ ่ 10 ภายหลังมีผห ู ้ นึงออกมาเหมือนฤาษีเล็กๆ และใครๆ ก็ถามท่านว่า ท่านเป็ นใคร? ่ รกันดาร 11 พระองค ์ตรัสตอบข้าพเจ ้าว่า ข้าพเจ ้าเป็ นเสียงผูร้ ้องในถินทุ คือยอห ์นผูใ้ ห้บัพติศมา และผูพ ้ ยากรณ์ขององค ์ผูส้ ูงสุด ่ ผูซ ้ งไปก่ ึ่ อนพระองค ์เสด็จมาเพือเตรี ยมทางของพระองค ์ ่ ่ ่ การอภัยบาป เพือให้ความรู ้เรืองความรอดแก่ ประชากรของพระองค ์เพือ ่ 12 ข้าพเจ ้ายอห ์น เมือข้าพเจ ้าเห็นพระเยซูเสด็จมาหาข้าพเจ ้า ์ โดยพระวิญญาณบริสท ุ ธิทรงดลใจข้าพเจ ้า ข้าพเจ ้าจึงกล่าวว่า "ดูเถิด พระเมษโปดกของพระเจ ้า จงดูพระองค ์ผูท้ รงรับบาปของโลกไป" 13 ข้าพเจ ้าให้บัพติศมาแก่เขาในแม่น้าจอร ์แดน ์ และเห็นพระวิญญาณบริสท ุ ธิทรงรู ปนกพิราบลงมาบนเขา และได ้ยินเสียงจากสวรรค ์ว่า ่ `นี่คือบุตรทีรั่ กของเรา ซึงเราพอใจในพระองค ์มาก ่ 14 ขณะทีข้าพเจ ้ากาลังเดินนาหน้าพระองค ์ ่ ่ ้ อไป ข้าพเจ ้าได ้ลงมาเพือพบท่ านว่าพระบุตรของพระเจ ้าจะเสด็จมาเยียมเราครั งต่ ่ ง่ เช ้าจากเบืองบนจะมาหาเราผู ้ และเมือรุ อ้ ยูใ่ นความมืดและ เงาแห่งความตาย
บทที่ 14 1 ่ ่ แต่เมืออาดั มบิดาของเราคนแรกได ้ยินเรืองเหล่ านีว่้ าพระเยซูทรงรับบัพติศมาในแม่น้าจอ ร ์แดน เขาก็ร ้องเรียกเสทบุตรชายของเขาและกล่าวว่า 2 จงประกาศแก่บุตรชายของท่าน ผูส้ งั ฆราช และผูเ้ ผยพระวจนะ ่ งหมดนี ้ ้ งท่ ่ านได ้ยินจากอัครทูตสวรรค ์มีคาเอล ถึงเรืองทั ซึ ่ ่ เมือข้าพเจ ้าส่งท่านไปทีประตู สวรรค ์ ่ งวอนพระเจ ้าให้พระองค ์ทรงเจิมศีรษะข้าพเจ ้าเมือข้าพเจ ่ เพือวิ ้าป่ วย 3 แล ้วเสทเข้ามาใกล ้บรรพบุรษ ุ และผูเ้ ผยพระวจนะกล่าวว่า "ข้าพเจ ้าเสธ ่ ่ เมือข้าพเจ ้าอธิษฐานต่อพระเจ ้าทีประตู สวรรค ์ เห็นทูตสวรรค ์ขององค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้า มีไมเคิลมาปรากฏแก่ข ้าพเจ ้าและกล่าวว่า ข้าพเจ ้าถูกส่งมาจากองค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้ามาหาท่าน ; ้ ข้าพเจ ้าได ้รับแต่งตังให้เป็ นประธานควบคุมร่างกายมนุ ษย ์ 4 เราบอกเจ ้าเสทว่า อย่าอธิษฐานต่อพระเจ ้าด ้วยน้าตา ่ มบิดาของเจ ้าให้อาดัมหายปวดหัว และวิงวอนขอน้ามันจากต ้นไม้แห่งความเมตตาเพือเจิ 5 เพราะท่านไม่อาจได ้รับมันมาจนถึงวันสุดท ้ายและวาระสุดท ้ายไม่ว่าด ้วยวิธใี ดก็ตาม คือจนผ่านไปห้าพันห้าร ้อยปี 6 ่ ดของพระเจ ้าจะเสด็จมาบนแผ่นดินโลกเพือทรงใ ่ แล ้วพระคริสต ์พระบุตรผูท ้ รงเมตตาทีสุ ้ ่ ห้อาดัมเป็ นมนุ ษย ์อีก และทรงให้ศพคนตายเป็ นขึนมาอี ก และเมือพระองค ์เสด็จมา พระองค ์จะทรงรับบัพติศมาในจอร ์แดน 7 ่ อในพระองค ่ แล ้วพระองค ์จะทรงเจิมบรรดาผูที ้ เชื ์ด ้วยน้ามันแห่งความเมตตาของพระองค ์ ้ นแห่งความเมตตาของพระองค ์จะดาเนินต่อไปจนถึงรุน และนามั ่ ต่อๆ ไป สาหรับผูท ้ จะเกิ ี่ ดจากน้าและพระวิญญาณบริสุทธิสู์ ่ชวี ต ิ นิร ันดร ์ ่ งเวลานันพระเยซู ้ 8 และเมือถึ คริสต ์ ่ ดของพระเจ ้าจะเสด็จลงมาบนแผ่นดินโลก พระบุตรผูทรงเมตตาที ้ สุ พระองค ์จะทรงแนะนาอาดัมบิดาของเราเข้าสู่สวนสวรรค ์ ต ้นไม้แห่งความเมตตา 9 ่ ่ งหมดนี ้ ้ เมือบรรดาบรรพบุ รุษและผูเผยพระวจนะได ้ ้ยินเรืองทั จากเสทก็ มค ี วามยินดีมากขึ ้ น บทที่ 15 ้ ่ 1 ขณะทีวิ่ สท ุ ธิชนทังปวงก าลังชืนชมยิ นดี ดูเถิด ซาตานเจ ้าแห่งความตายได ้พูดกับเจ ้าแห่งนรกว่า 2 จงเตรียมตัวต ้อนรับพระเยซูชาวนาซาเร็ธ ผูอ้ วดอ้างว่าพระองค ์เป็ นพระบุตรของพระเจ ้า แต่ยงั ทรงกลัวความตาย และตรัสว่า "จิตวิญญาณของเราเป็ นทุกข ์จนแทบตาย" ่ บาดเจ็บอีกมากมาย 3 นอกจากนี ้ พระองค ์ยังทรงกระทาให้ข้าพเจ ้าและคนอืนๆ สาหรับผูท ้ เราได ี่ ้ทาให้ตาบอดและเป็ นง่อย และผูท ้ เราได ี่ ้ทรมานด ้วยผีหลายตน พระองค ์ทรงรักษาให้หายด ้วยพระวจนะของพระองค ์ แท ้จริงแล ้ว และบรรดาผูท ้ เราได ี่ ้ฆ่าเจ ้าให้ตาย เขาก็พรากไปจากเจ ้าด ้วยกาลัง 4 เจ ้าชายแห่งนรกจึงตอบซาตานว่า "เจ ้าชายผูม้ อ ี านาจเช่นนั้นคือใคร ่ วความตายอีก" แต่ยงั เป็ นคนทีกลั ้ นของแผ่ ้ 5 เพราะผูทรงอ ้ านาจทังสิ นดินโลกอยู่ภายใต ้อานาจของเรา ผูท ้ พระองค ี่ ์ทรงนามาให้อยู่ภายใต ้อานาจของพระองค ์ 6 แต่ถ ้าจะมีอานุ ภาพมากโดยธรรมชาติของมนุ ษย ์ ข้าพเจ ้าขอยืนยันแก่ท่านตามความจริงว่า ์ พระองค ์ทรงเป็ นผูท ้ รงฤทธานุ ภาพในธรรมชาติอน ั ศักดิสิ์ ทธิของพระองค ์ ์ และไม่มม ี นุ ษย ์คนใดสามารถต ้านทานฤทธิเดชของพระองค ์ได ้ ่ ้ ่ กจับท่าน 7 เหตุฉะนั้นเมือพระองค ์ตรัสว่าจงกลัวความตาย พระองค ์จึงทรงตังใจที จะดั และท่านจะไม่เป็ นสุขตลอดไป 8 ซาตานจึงตอบเจ ้าแห่งนรกว่า "ทาไมเจ ้าจึงสงสัย ่ บพระเยซูชาวนาซาเร็ธนัน ้ ทังศั ้ ตรูของเจ ้าและของข้าพเจ ้า" และกลัวทีจะรั 9 ส่วนข้าพเจ ้า ข้าพเจ ้าทดลองเขา และปลุกปั่นพวกยิวผูเ้ ฒ่าของข้าพเจ ้าด ้วยความกระตือรือร ้นและความโกรธต่อเขา ่ 10 ข้าพเจ ้าได ้ลับหอกเพือความทรมานของเขา ้ กบ ้ ้มสายชูแล ้วสังให้เขาดื ่ ่ ข้าพเจ ้าผสมนาดี ั นาส ม ่ ่ ฉันเตรียมไม้กางเขนเพือตรึ งพระองค ์ทีกางเขน และตะปูสาหรับเจาะมือและเท ้าของไอบิส ้ ่ ่ ยอมให้ทังฉั ้ นและเจ ้าเอง และบัดนีความตายของเขาใกล ้เข้ามาแล ้ว เราจะพาเขามาทีนี ่ ท่้ านบอกข้าพเจ ้าว่า 11 แล ้วเจ ้าแห่งนรกจึงตอบว่า "เมือกี เขาเอาคนตายไปจากข้าพเจ ้าด ้วยกาลัง" ่ กกักขังอยู่ทนี ้ 12 คนเหล่านั้นทีถู ี่ ่จนกลับมามีชวี ต ิ อีกครังบนแผ่ นดินโลก ่ ่ ไม่ใช่ด ้วยอานาจของตนเอง แต่โดยการอธิษฐานต่อพระเจ ้า ได ้ถูกพาไปจากทีนี ์ และพระเจ ้าผูท ้ รงมหิทธิฤทธิของพวกเขาก็ ทรงพรากพวกเขาไปจากข้าพเจ ้า 13 ่ ้ทรงนาคนตายไปจากข้าพเจ ้าตามพระวจนะของพ แล ้วใครคือพระเยซูชาวนาซาเร็ธทีได ระองค ์ โดยไม่ได ้อธิษฐานต่อพระเจ ้าเลย? ่ ้เอาลาซารัสไปจากข้าพเจ ้า 14 บางทีอาจเป็ นคนเดียวกันกับทีได ่ หลังจากทีเขาตายไปสี วั่ นแล ้ว และตัวก็เหม็นและเน่ าเปื่ อย
และข้าพเจ ้าได ้ครอบครองเหมือนคนตายแล ้ว ้ กระนั้นก็ยงั ทรงให้พระองค ์ฟื ้นขึนมาอี กโดยฤทธานุ ภาพของพระองค ์ . 15 ซาตานตอบก็ตอบเจ ้าแห่งนรกว่า เป็ นคนคนเดียวกันคือเยซูชาวนาซาเร็ธ ่ ้าแห่งนรกได ้ยินแล ้วจึงพูดกับเขาว่า 16 เมือเจ "เราสั่งเจ ้าด ้วยฤทธิอ์ านาจของเจ ้าและฉันว่าเจ ้าอย่าพาเขามาหาฉัน" ่ 17 เพราะเมือข้าพเจ ้าได ้ยินถึงฤทธานุ ภาพแห่งพระวจนะของพระองค ์ ่ ้ายของข้าพเจ ้าก็วุ่นวายใจไปพร ้อมๆ กัน ข้าพเจ ้าก็ตวั สั่นด ้วยความกลัว และคณะอันชัวร ่ ้ายทังสิ ้ น้ 18 เราไม่สามารถจับกุมลาซารัสได ้ แต่เขาตัวสั่น และด ้วยอาการชัวร เขาก็จากเราไปทันที ่ และแผ่นดินซึงศพของลาซารั สฝังอยูน ่ ้นได ั ้ทาให้เขารอดชีวต ิ มาได ้ทันใด ้ 19 บัดนีข้าพเจ ้ารู ้แล ้วว่าพระองค ์ทรงเป็ นพระเจ ้าผูท ้ รงมหิทธิฤทธิ ์ ่ ผูท ้ รงสามารถกระทาสิงเหล่ านั้นได ้ ผูทรงฤทธานุ ้ ภาพในการปกครองของพระองค ์ และทรงฤทธานุ ภาพในธรรมชาติของมนุ ษย ์ ผูท ้ รงเป็ นพระผูช ้ ว่ ยให้รอดของมวลมนุ ษยชาติ ้ ่ ่ 20 เหตุฉะนั้นอย่าพาคนนีมาที นี ้ ่ ่ เพราะเขาจะปล่อยคนทังปวงทีเราขังไว้ในคุกด ้วยความไม่เชือให้เป็ นอิสระ และผูกมัดด ้วยโซ่ตรวนแห่งบาปของเขา และจะพาพวกเขาไปสู่ชวี ต ิ นิรน ั ดร ์
บทที่ 16 ่ 1 ขณะทีซาตานกั บเจ ้าแห่งนรกกาลังพูดคุยกันเช่นนี ้ ทันใดนั้นก็มเี สียงฟ้ าร ้องและลมพัดว่า "โอ บรรดาเจ ้านายเอ๋ย ้ ด ประตูนิรนั ดร ์เอ๋ย จงยกขึนเถิ ้ ด จงยกประตูเมืองขึนเถิ และกษัตริย ์แห่งความรุง่ โรจน์จะเสด็จเขา้ มา ่ ้าแห่งนรกไดย้ น 2 เมือเจ ิ ดังนั้น จึงพูดกับซาตานว่า "จงไปจากฉัน ่ ่ งแกร่ง และออกไปจากทีอาศัยของเรา หากเจ ้าเป็ นนักรบทีแข็ ่ จงต่อสูก้ บ ั ราชาแห่งความรุง่ โรจน์ แต่เจ ้าเกียวอะไรกับเขาเล่า? ่ ่ อยู ่ ่ของเขา 3 และพระองค ์ทรงเหวียงเขาออกไปจากถิ นที ่ วร ่ ั ้ายว่า 4 เจ ้าชายจึงตรัสกับนายทหารทีช "ปิ ดประตูทองเหลืองแห่งความโหดร ้ายแล้วใช ้ลูกกรงเหล็กยึดไว้ และต่อสูอ้ ย่างกล้าหาญ เกรงว่าเราจะถูกจับไปเป็ นเชลย" ่ ้ 5 แต่เมือบรรดาวิ สุทธิชนทังปวงได ย้ น ิ ดังนั้น เขาก็พูดกับเจ ้าแห่งนรกดว้ ยความโกรธว่า ่ กษั ่ ตริย ์แห่งความรุง่ โรจน์จะเขา้ มา 6 จงเปิ ดประตูของเจ ้าเพือที 7 และดาวิดผูเ้ ผยพระวจนะของพระเจ ้าก็ร ้องตะโกนว่า ่ า้ พเจ ้าพยากรณ์ในโลกนีจริ ้ ง ๆ แล้วกล่าวว่า โอ "ในเมือข ้ ใหค้ นทังหลายสรรเสริญพระเยโฮวาห ์สาหรับความดีงามของพระองค ์ และสาหรับพระราชกิจอัศจรรย ์ของพระองค ์แก่ลูกหลานมนุ ษย ์" ้ 8 เพราะพระองค ์ทรงหักประตูทองเหลือง และตัดลูกกรงเหล็กออกเป็ นชินๆ ่ ั ้าของพวกเขา พระองค ์ทรงยึดพวกเขาเพราะความชวช และเพราะความอธรรมของพวกเขา พวกเขาจึงทนทุกข ์ทรมาน 9 ต่อจากนั้นผูเ้ ผยพระวจนะอีกคนหนึ่งคืออิสยาห ์ผูบ้ ริสุทธิก็์ พูดกับวิสุทธิชนทุกคนเห ่ งมีชวี ต มือนกันว่า ตอนทียั ิ อยู่ ฉันไดพ ้ ยากรณ์แก่ท่านอย่างถูกต ้องมิใช่หรือ? ่ ้ 10 คนทีตายแล้ วจะมีชวี ต ิ อยู่ และผูท้ อยู ี่ ่ในหลุมศพของเขาจะเป็ นขึนมาอี ก และผูท้ อยู ี่ ่ในแผ่นดินโลกจะเปรมปรีด ิ ์ ่ เพราะน้าคา้ งทีมาจากองค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าจะนาการช่วยใหร้ อดมาสู่พวกเขา ่ ่งว่า โอ ความตาย ชยั ชนะของเจ ้าอยู่ทไหน? 11 และขา้ พเจ ้าพูดในอีกทีหนึ ี่ โอ ความตาย เหล็กในของเจ ้าอยู่ทไหน? ี่ ่ สุทธิชนทังปวงได ้ ้ 12 เมือวิ ย้ น ิ คาเหล่านีของอิ สยาห ์ เขาจึงพูดกับเจ ้าแห่งนรกว่า ้ ดประตูเมืองของเจ ้าเสีย และจงเอาลูกกรงเหล็กของเจ ้าออกไป "บัดนีเปิ ้ ้าจะถูกผูกมัดและไม่มอ เพราะบัดนีเจ ี านาจ 13 แล้วก็มเี สียงกึกก ้องเหมือนเสียงฟ้ าร ้องว่า "โอ ขา้ แต่เจ ้านาย ้ ด ประตูนรกเอ๋ย จงถูกยกขึน้ จงยกประตูเมืองขึนเถิ และกษัตริย ์แห่งความรุง่ โรจน์จะเขา้ มา ่ ย้ น 14 เจ ้าแห่งนรกเมือได ิ เสียงเดียวกันนั้นก็ร ้องออกมาราวกับไม่รู ้ตัวว่า ราชาแห่งความรุง่ โรจน์ผน ู ้ ้นคื ั อใคร? 15 ดาวิดตอบเจ ้าแห่งนรกว่า "ขา้ พเจ ้าเขา้ ใจถอ้ ยคานั้น ้ งทีข ่ า้ พเจ ้าไดก้ ล่าวไปแล้ว เพราะข้าพเจ ้าพูดโดยวิญญาณของเขา" บัดนีดั ข้าพเจ ้าขอกล่าวแก่ท่านว่า องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าผูเ้ ขม้ แข็งและทรงอานุ ภาพ องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าทรงฤทธานุ ภาพในการรบ พระองค ์ทรงเป็ นกษัตริย ์แห่งความรุง่ โรจน์ และพระองค ์ทรงเป็ นองค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าในสวรรค ์และในโลก ่ งเสียงครวญครางของนักโทษ 16 พระองค ์ทอดพระเนตรเพือฟั ่ และทรงปล่อยผูท้ ถู ี กกาหนดให ้ตายออกไป ่ ่ 17 บัดนี ้ เจ ้าเจ ้าชายแห่งนรกทีสกปรกและมี กลินเหม็ น จงเปิ ดประตูของเจ ้าใหก้ ษัตริย ์แห่งความรุง่ โรจน์เขา้ ไป เพราะพระองค ์ทรงเป็ นพระเจ ้าแห่งฟ้ าสวรรค ์และแผ่นดินโลก
่ ดกาลังพูดอยู่น้น 18 ขณะทีดาวิ ั ์ องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าผูท้ รงมหิทธิฤทธิทรงปรากฏเป็ นรูปร่างมนุ ษย ์ ่ งแต่ ่ กอ่ นเคยอยูใ่ นความมืด และทรงใหค้ วามสว่างแก่สถานทีซึ ่ อก่ ่ อนจะหักออกไม่ได ้ 19 และไดห้ ก ั โซ่ตรวนซึงเมื ่ ่าในค และดว้ ยฤทธิอ์ านาจอันอยู่ยงคงกระพันของพระองค ์ไดม้ าเยือนบรรดาผูท้ ดื ี่ มด ่ ั ้า และเงาแห่งความตายด้วยความบาป วามมืดมิดดว้ ยความชวช บทที่ 17 1 ่ นโหดเหียมของนางเมื ้ ่ ย้ น ้ พา ความตายอันน่ าสยดสยองและเจ ้าหน้าทีอั อได ิ เช่นนีก็ ่ กันหวาดกลัวไปทัวอาณาจักรต่าง ๆ ของพวกเขา ่ ่ ดั เจน เมือพวกเขาเห็ นแสงสว่างทีช ่ 2 ทันใดนั้นพระคริสต ์เองก็เสด็จมาปรากฏ ณ ทีอาศั ยของเขาดว้ ย เขาจึงร ้องว่า ้ "เราถูกเจ ้าผูกมัดไว้ ดูเหมือนเจ ้าตังใจจะให เ้ ราสับสนต่อพระพักตร ์พระเจ ้า ่ มวี แววของความเสื ่ 3 เจ ้าเป็ นใคร ทีไม่ ี่ อมทราม ่ นขอ้ พิสูจน์ถงึ ความยิงใหญ่ ่ แต่รูปลักษณ์อน ั เจิดจ ้าซึงเป็ ของเจ ้าอย่างครบถว้ น ่ ซึงดูเหมือนเจ ้าจะไม่ไดส้ งั เกตเห็นเลย ่ 4 ท่านเป็ นใคร ผูท้ รงอานาจและอ่อนแอมาก ยิงใหญ่ และเล็กน้อย ่ ้าย เป็ นทหารชนยอดที ั้ ใจร ่ ซึงสามารถบั งคับบัญชาเหมือนคนรับใช ้เหมือนทหารธรรมดาได?้ ้ 5 กษัตริย ์แห่งความรุง่ โรจน์ สินพระชนม ์และทรงพระชนม ์อยู่ แม้จะเคยถูกสังหารบนไม้กางเขนแล้วก็ตาม ่ ้าตาย 6 ใครเป็ นคนนอนตายในหลุมศพ และมีชวี ต ิ ลงมาหาเรา และเมือเจ ้ ้ ่ สัตว ์ทังปวงก็ ตวั สั่น และดวงดาวทังหมดก็ เคลือนไป ้ ้ามีเสรีภาพอยู่ท่ามกลางคนตาย และบัดนีเจ และก่อความวุ่นวายแก่กองทหารของเราหรือ? ่ กล่ามโซ่ดว้ ยบาปดังเดิ ้ ม 7 พระองค ์เป็ นใคร ผูท้ รงปล่อยเชลยทีถู และนาพวกเขาไปสู่เสรีภาพในอดีต 8 ท่านเป็ นใคร ผูท้ รงประทานรัศมีภาพอันรุง่ โรจน์ ่ และประทานแสงสว่างเหนือคนเหล่านั้นทีตาบอดเพราะความมื ดแห่งบาป? 9 ทานองเดียวกัน ้ กองทัพมารทังปวงก็ ถก ู จับกุมดว้ ยความน่ าสะพรึงกลัวอย่างน่ าสยดสยอง และร ้องตะโกนว่า 10 ข้าแต่พระเยซูคริสต ์ เหตุใดจึงทรงเป็ นผูท้ ทรงฤทธานุ ี่ ภาพและสง่าราศี ์ รุง่ โรจน์จนไม่มจี ุดด่างพร ้อย และบริสุทธิจนไม่มอ ี าชญากรรม? ้ างนั้นซึงอยู ่ ่ใตบ้ งั คับของเราจนถึงบัดนีและจากที ้ ่ ่ เพราะโลกเบืองล่ ใดที เราได ร้ บั บรร ้ ณาการ ไม่เคยส่งคนตายเช่นนีมาให ้เรามาก่อน ้ เ้ จ ้านายแห่งนรก ไม่เคยส่งของขวัญเช่นนีให ่ า้ มาในทีอาศั ่ 11 เพราะฉะนั้น เจ ้าเป็ นใครทีเข ยของเราดว้ ยความกล้าหาญเช่นนั้น ่ ่ งใหญ่ ่ และไม่เพียงแต่ไม่กลัวทีจะคุกคามเราดว้ ยการลงโทษทียิ ทสุ ี่ ดเท่านั้น ่ ้ ่ แต่ยงั พยายามช่วยเหลือผูอ้ นทั ื งหมดจากโซ่ตรวนทีเราล่ามไว้ดว้ ย? ่ ่ ดถึงเจ ้านายของเราว่า 12 บางทีท่านคือพระเยซู ซึงซาตานเพิ งพู ้ โดยการสินพระชนม ์บนไมก้ างเขน ท่านจะได้รบั อานาจแห่งความตาย 13 แล้วกษัตริย ์แห่งความรุง่ โรจน์ก็เหยียบย่าความตาย จับกุมเจ ้าแห่งนรก ้ ทาใหเ้ ขาหมดอานาจทังหมด และพาอาดัม บิดาบนโลกของเราไปสู่รศั มีภาพของเขาด้วย บทที่ 18 1 แล้วเจ ้าแห่งนรกก็จบ ั ซาตานได้ และกล่าวแก่เขาอย่างมีนัยสาคัญว่า "เจ ้าเจ ้าผูท้ าลายล้าง ผูส้ ร ้างความพ่ายแพ้และการถูกเนรเทศของเบเอลเซบับ ่ ้ เป็ นคาดูหมินของทู ตสวรรค ์ของพระเจ ้าและเป็ นทีรั่ งเกียจของคนชอบธรรมทังปวง" ้ อะไรดลใจใหเ้ จ ้ากระทาเช่นนี ? 2 ท่านจะตรึงกษัตริย ์แห่งความรุง่ โรจน์ทกางเขน ี่ และด้วยการพินาศของพระองค ์ ทาใหเ้ ราสัญญาถึงข้อได้เปรียบอันใหญ่หลวง ่ รู ้ว่าท่านกาลังทาอะไรอยู่ แต่เหมือนคนโง่เขลาทีไม่ ้ 3 เพราะดูเถิด บัดนีพระเยซู ชาวนาซาเร็ธ ผูท้ รงรัศมีอน ั รุง่ โรจน์ของพระองค ์ ้ ทรงขับไล่อานาจมืดและความตายอันน่ าสะพรึงกลัวทังปวงออกไป ้ บนลงล่าง ไล่เชลยทังหมดออก ้ 4 พระองค ์ทรงพังคุกของเราตังแต่ ปล่อยบรรดาผูถ้ ูกจองจา ่ และบรรดาผูท้ แต่ ี ่ กอ ่ นเคยคราครวญด ว้ ยความทุกข ์ทรมานของตน ้ หมินเราแล้ ่ บัดนีดู ว และเราเหมือนถูกพ่ายแพ้โดย คาอธิษฐานของพวกเขา ่ ั ้ายของเราถูกพิชต 5 อานาจอันชวร ิ แล้ว และไม่มส ี ่วนใดของมนุ ษยชาติเหลืออยู่ในการควบคุมของเรา แต่ในทางกลับกัน พวกมันล้วนท้าทายเราอย่างกล้าหาญ ่ อนคนตายไม่เคยประพฤติหยาบคายต่อเราเลย 6 แมว้ ่าเมือก่ ่ นนักโทษก็ไม่สามารถร่าเริงได ้ไม่ว่าโอกาสใดก็ตาม และเมือเป็
่ ั ้าย 7 โอ ซาตาน เจ ้าเป็ นเจ ้านายของบรรดาคนชวร ้ เป็ นบิดาของคนเลวทรามและถูกทอดทิง ไฉนเจ ้าจึงพยายามแสวงหาประโยชน์นี้ ่ นนักโทษของเราแต่กอ ่ ในเมือเห็ ่ นปราศจากความหวังทีจะได ร้ บั ความรอดและชีวต ิ แ ม้แต่นอ้ ย ้ มใี ครคราครวญสั ่ 8 แต่บด ั นีไม่ กคน และไม่มน ี ้าตาไหลบนใบหน้าเลยแมแ้ ต่นอ้ ย 9 ข้าแต่เจ ้าชายซาตาน เจ ้าผูร้ กั ษาดินแดนนรกผูย้ งใหญ่ ิ่ ้ ่ ผลประโยชน์ทงหมดของเจ ั ้าซึงเจ ้าไดร้ บั จากตน้ ไมต้ อ้ งหา้ ม และการเสียสวรรค ์ ้ ้าไดส้ ูญเสียไปแล้วดว้ ยไมก้ างเขน บัดนีเจ 10 ่ านตรึงพระเยซูคริสต ์กษัตริย ์แห่งความรุง่ โรจน์ไ แล้วความสุขของท่านก็สนไปเมื ิ้ อท่ ่ ว้ทกางเขน ี ่ ดต่อผลประโยชน์ของเจ ้าและของขา้ 11 เจ ้าไดก้ ระทาการทีขั ่ ้าจะรับรู ้ไดใ้ นปัจจุบน ดังทีเจ ั จากความทรมานอันใหญ่หลวงและการลงโทษอันไม่มข ี ่ ้าจะตอ้ งทนทุกข ์ อบเขตซึงเจ ่ ั ้ายทังปวง ้ 12 โอ ซาตาน เจ ้าแห่งความชวร ผูส้ ร ้างความตาย ่ และบ่อเกิดแห่งความหยิงผยอง ่ ั ้ายของพระเยซูชาวนาซาเร็ธก่อน เจ ้าควรสอบสวนอาชญากรรมอันชวร แล้วเจ ้าจะพบว่าเขามีความผิดไม่มค ี วามผิดสมควรถึงตาย ่ ่ 13 เหตุใดท่านจึงกล้าทีจะตรึ งเขาทีกางเขนโดยไม่ มเี หตุผลหรือความยุตธิ รรม ์ และไดน้ าผูบ้ ริสุทธิและชอบธรรมลงมาสู ่ดน ิ แดนของเรา ้ งไดส้ ูญเสียคนบาป คนชวและอธรรมไปทั ่ั ้ และดว้ ยเหตุนีจึ งหมดในโลกนี ?้ ่ ้ 14 ขณะทีเจ ้าแห่งนรกกาลังพูดกับซาตานดังนี กษัตริย ์แห่งความรุง่ โรจน์ตรัสกับเบลเซบับ เจ ้าแห่งนรก ซาตานว่า เจ ้าชายจะตอ้ งอยู่ภายใตก้ ารปกครองของเจ ้าตลอดไป ในห้องของอาดัมและบุตรชายผูช ้ อบธรรมของเขา ผูซ ้ งเป็ ึ่ น ของฉัน. บทที่ 19 ้ 1 พระเยซูทรงเหยียดพระหัตถ ์ตรัสว่า “ท่านทังหลาย วิสุทธิชนของเรา ้ ผูถ้ ูกสร ้างขึนตามฉายาของเรา จงมาหาเรา ผูถ้ ูกประณามดว้ ยต้นไมแ้ ห่งผลไมต้ อ้ งห ้าม และโดยมารและความตาย ้ กพิชต 2 จงมีชวี ต ิ อยู่ขา้ งไมก้ างเขนของเรา มารผูค้ รองโลกนีถู ิ แล้ว และความตายก็ถูกพิชต ิ แล้ว ้ 3 ขณะนั้นวิสุทธิชนทังปวงก็ รวมกันอยู่ใตพ ้ ระหัตถ ์ของพระเจ ้าผูส้ ูงสุด และองค ์พระเยซูเจ ้าทรงจับมือของอาดัมแล้วตรัสกับเขาว่า "สันติสุขจงมีแด่ท่าน ้ นของท่ ้ ่ นของเรา" และลูกหลานอันชอบธรรมทังสิ านซึงเป็ 4 อาดัมจึงทรุดตัวลงแทบพระบาทพระเยซูและพูดกับพระองค ์ดว้ ยน้าตา ดว้ ยน้าเสียงถ่อมตัวและดว้ ยเสียงอันดังว่า 5 ข้าแต่พระเจ ้า ขา้ พระองค ์จะสรรเสริญพระองค ์ เพราะพระองค ์ทรงยกขา้ พระองค ์ขึน้ และไม่ไดท้ าใหศ้ ต ั รูของขา้ พระองค ์เปรมปรีดเพราะข ิ์ า้ พระองค ์ ข้าแต่พระเจ ้าของขา้ พระองค ์ ขา้ พระองค ์ร ้องทูลพระองค ์ และพระองค ์ทรงรักษาข้าพระองค ์ใหห้ าย ้ 6 ข้าแต่พระเจ ้า พระองค ์ทรงนาจิตวิญญาณของขา้ พระองค ์ขึนมาจากแดนคนตาย ่ ใ หข พระองค ์ทรงให ้ขา้ พระองค ์มีชวี ต ิ อยู่ เพือมิ ้ า้ พระองค ์ลงไปยังแดนคนตาย 7 จงร ้องเพลงถวายแด่องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้า บรรดาวิสุทธิชนของพระองค ์ ์ และขอบพระคุณในการระลึกถึงความบริสุทธิของพระองค ์ ่ั ่ง เพราะพระพิโรธของพระองค ์คงอยู่แต่ชวขณะหนึ ชีวต ิ อยู่ในความโปรดปรานของพระองค ์ ้ 8 ในทานองเดียวกัน วิสุทธิชนทังปวงหมอบแทบพระบาทพระเยซู พูดเป็ นเสียงเดียวกันว่า ขา้ แต่พระผูไ้ ถ่แห่งโลก พระองค ์ทรงเสด็จมาแล้ว ่ ่ านพยากรณ์ไว้โดยธรรมบัญญัตแิ ละศาสดาพยากรณ์ผู ้ และไดส้ าเร็จทุกสิงตามที ท่ ์ ์ ศักดิสิทธิของพระองค ์ 9 พระองค ์ทรงไถ่คนเป็ นด้วยไมก้ างเขนของพระองค ์ และเสด็จลงมาหาพวกเรา ่ าดว้ ยการสินพระชนม ้ เพือว่ ์ของไมก้ างเขน พระองค ์จะไดท้ รงช่วยเราใหพ ้ น้ จากนรก และด้วยฤทธานุ ภาพของพระองค ์จากความตาย 10 ข้าแต่องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้า ่ ดังทีพระองค ์ทรงติดธงแห่งสง่าราศีของพระองค ์ไว้ในสวรรค ์ ้ ญลักษณ์แห่งการไถ่ของพระองค ์ไว้ และไดท้ รงตังสั แมก้ ระทั่งไมก้ างเขนของพระองค ์บนแผ่นดินโลก! ขา้ แต่พระเจ ้า ้ ญลักษณ์แห่งชยั ชนะแห่งไม ้กางเขนของพระองค ์ในนรก ขอทรงตังสั ่ าความตายจะไม่ทามิเนียนอีกต่อไป เพือว่ 11 แล้วองค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าทรงเหยียดพระหัตถ ์ของพระองค ์ ่ ้ ทรงกระทาเครืองหมายแห่ งกางเขนแก่อาดัมและวิสุทธิชนทังปวงของพระองค ์ 12 พระองค ์ทรงจับมือขวาจับอาดัมแล้วเสด็จลงจากนรก และวิสุทธิชนของพระเจ ้าก็ตด ิ ตามเขาไป
13 แล้วดาวิดผูเ้ ผยพระวจนะแห่งราชวงศ ์ก็ร ้องอย่างกล้าหาญและกล่าวว่า 1 "ขอจงร ้องเพลงบทใหม่ถวายแด่องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้า ่ ศจรรย ์ต่างๆ เพราะพระองค ์ทรงกระทาสิงอั ์ พระหัตถ ์ขวาและพระกรศักดิสิ์ ทธิของพระองค ์ทาใหพ ้ ระองค ์ไดร้ บั ชยั ชนะ ่ 14 องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าทรงกระทาใหค้ วามรอดของพระองค ์เป็ นทีประจั กษ ์ ความชอบธรรมของพระองค ์ได้สาแดงอย่างเปิ ดเผยต่อสายตาของบรรดาประชาชา ติ ้ ้ 15 วิสุทธิชนทังปวงจึ งทูลว่า "วิสุทธิชนทังปวงของพระองค ์ผูม้ เี กียรตินี้ อาเมน จงสรรเสริญองค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าเถิด" 16 ภายหลังผูเ้ ผยพระวจนะฮาบากุก 3 ร ้องตะโกนว่า ่ "พระองค ์ทรงออกไปเพือความรอดของชนชาติ ของพระองค ์ ่ เพือความรอดของชนชาติ ของพระองค ์" ้ 17 และวิสุทธิชนทังหมดกล่ าวว่า 4 สาธุการแด่พระองค ์ผูม้ าในพระนามขององค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้า เพราะพระเจ ้าได้ทรงตรัสรู ้แก่เราแล้ว นี่คือพระเจ ้าของเราสืบๆ ไปเป็ นนิตย ์ ่ ั รนั ดร อาเมน พระองค ์จะทรงครอบครองเหนือเราชวนิ 18 ์ ผูเ้ ผยพระวจนะทุกคนกล่าวคาสรรเสริญอันศักดิสิ์ ทธิของตนและติ ดตามองค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าในทานองเดียวกัน บทที่ 20 1 แล้วองค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าทรงจับมืออาดัมไว้แก่อค ั รทูตสวรรค ์มีคาเอล และพระองค ์ทรงนาพวกเขาไปสู่สวรรค ์ เปี่ ยมดว้ ยพระเมตตาและสง่าราศี 2 มีชายโบราณสองคนมาพบพวกเขา ่ งไม่ไดไ้ ปลงนรกกับพวกเรา และวิสุทธิชนถามว่าท่านเป็ นใครทียั และได้ฝากร่างของท่านไว้ในสวรรค ์แล้ว ่ ่ึ 3 หนึ่งในนั้นตอบว่า "ขา้ พเจ ้าชือเอโนค ผูซ ้ งแปลโดยพระวจนะของพระเจ ้า ้ ่ และชายคนนีทีอยู่กบ ั ขา้ พเจ ้าคือเอลียาห ์ชาวทิชบี ่ึ บการแปรสภาพดว้ ยรถมา้ ศึกทีลุ ่ กเป็ นไฟ ผูซ ้ งรั ้ ้ 4 เราเคยเป็ นมาแต่กอ่ นนีและไม่ เคยลิมรสความตาย ้ าลังจะกลับคืนมาเมือผู ่ ต้ อ แต่บด ั นีก ่ ตา้ นพระคริสต ์เสด็จมา ่ า้ สูร้ บกับพระองค ์ ถืออาวุธดว้ ยหมายสาคัญและการอัศจรรย ์อันศักดิสิ์ ทธิ ์ เพือเข ่ งเยรูซาเล็ม และ และถูกพระองค ์สังหารทีกรุ ้ ้ งจากผ่านไปสามวันครึง่ จะตอ้ งถูกพาขึนไปบนเมฆอี กครังหลั ่ ่ ้ ดูเถิด 5 ขณะทีเอโนคและเอลีอสั ผูศ้ ก ั ดิสิ์ ทธิก์ าลังพูดถึงเรืองนี ่ มีชายอีกคนหนึ่งมาในสภาพสละสลวยถือเครืองหมายกางเขนบนบ่ าของเขา ่ สุทธิชนทังปวงเห็ ้ 6 เมือวิ นพระองค ์จึงถามพระองค ์ว่า "ท่านเป็ นใคร" เพราะสีหน้าของเจ ้าเหมือนขโมย และเหตุใดท่านจึงแบกไม้กางเขนบนบ่าของท่าน? ่ 7 เมือเขาตอบก็ กล่าวว่า "ท่านพูดถูกแล้ว ่ ่ั เพราะว่าขา้ พเจ ้าเป็ นขโมยทีกระท าความชวสารพั ดบนแผ่นดินโลก" ่ 8 พวกยิวตรึงขา้ พเจ ้าไว้กบ ั พระเยซูทไม ี ก้ างเขน ่ าประหลาดใจซึงเกิ ่ ดขึนในการทรงสร ้ และขา้ พเจ ้าสังเกตเห็นสิงน่ ้าง ณ การตรึงกางเขนขององค ์พระเยซูเจ ้า ่ าพระองค ์เป็ นผูส้ ร ้างสรรพสิง่ และเป็ นกษัตริย ์ผูท้ รงฤทธานุ ภาพ 9 และขา้ พเจ ้าเชือว่ และข้าพเจ ้าได้อธิษฐานต่อพระองค ์ว่า `พระองค ์เจ ้าข้า ่ ขอทรงระลึกถึงขา้ พระองค ์เมือพระองค ์เสด็จเขา้ สู่อาณาจักรของพระองค ์ ้ 10 บัดนีพระองค ์ทรงพิจารณาคาวิงวอนของขา้ พเจ ้าแล้วจึงตรัสแก่ขา้ พเจ ้าว่า ้ านจะอยู่กบ "เราบอกความจริงแก่ท่านว่า วันนีท่ ั ขา้ พเจ ้าในสวรรค ์" ่ ้ ขา้ พเจ ้าว่า `จงแบกสิงนี ่ ไปสวรรค ้ 11 พระองค ์ประทานเครืองหมายกางเขนนี แก่ ์เถิด' ่ นผูพ และถา้ ทูตสวรรค ์ซึงเป็ ้ ท ิ ก ั ษแ์ ห่งสวรรค ์ไม่ยอมรับคุณ จงแสดงสัญลักษณ์แห่งไม้กางเขนให้เขาดู แล้วพูดกับเขาว่า: ่ ดนีถู ้ กตรึงกางเขนแล้วไดส้ ่งฉันมาหาคุณทีนี ่ ่ พระเยซูคริสต ์ซึงบั ่ า้ พเจ ้าไดก้ ระทาดังนีแล้ ้ ว 12 เมือข ่ ้ ว และไดท้ ูลทูตสวรรค ์ผูเ้ ฝ้ ารักษาสวรรค ์ใหท้ ราบถึงสิงเหล่ านีแล้ ้ ทูตสวรรค ์จึงเปิ ดประตูเข้าไปแนะนาข้าพเจ ้า และวางขา้ พเจ ้าไว้เบืองขวาในสวรรค ์ 13 ว่า "จงอยู่ทนี ี่ ่อีกหน่ อยหนึ่ง ้ จนกว่าอาดัมบิดาแห่งมวลมนุ ษยชาติจะเขา้ ไปพร ้อมกับบุตรชายทังหมดของเขา ์ ่ ผูเ้ ป็ นผูร้ บั ใช ้อันบริสุทธิและชอบธรรมของพระเยซูคริสต ์ผูถ้ ูกตรึงทีกางเขน" ่ ่ ้ ้ 14 เมือพวกเขาได ย้ น ิ เรืองราวทั งหมดนี จากหั วขโมย บรรดาบรรพบุรุษก็พูดเป็ นเสียงเดียวกันว่า "ขา้ แต่พระเจ ้าผูท้ รงมหิทธิฤทธิ ์ ขอพระองค ์ทรงพระเจริญ พระบิดาแห่งความดีนิรนั ดร ์ และพระบิดาแห่งความเมตตา ้ คนบาปทีต่ ่ อตา้ น ผูท้ รงสาแดงความโปรดปรานเช่นนีแก่ และได้นาพวกเขาไปสู่ความเมตตาแห่งสวรรค ์ และได้วางพวกเขาไว้ท่ามกลางเสบียงฝ่ ายวิญญาณอันใหญ่โตของพระองค ์ ในชีวต ิ ฝ่ ายวิญญาณและศักดิสิ์ ทธิ ์ สาธุ
บทที่ 21 ้ นขอ้ ลึกลับอันศักดิสิ์ ทธิและศั ์ ์ งเราเห็ ่ 1 ต่อไปนีเป็ กดิสิ์ ทธิซึ นและไดย้ น ิ ฉัน ่ ๆ Charinus และ Lenthius ไม่ไดร้ บั อนุ ญาตใหป้ ระกาศความลึกลับอืน ่ ่ ของพระเจ ้าตามทีหัวหน้าทูตสวรรค ์ Michael สังเรา ่ องของขา้ พเจ ้าไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 2 โดยกล่าวว่า พวกท่านจงไปกับพีน้ และอธิษฐานต่อไป ประกาศและถวายเกียรติแด่การฟื ้นคืนพระชนม ์ของพระเยซูคริสต ์ ้ โดยเห็นว่าพระองค ์ไดท้ รงให ้ท่านเป็ นขึนมาจากความตายพร ้อมกับพระองค ์ดว้ ยพร ะองค ์เอง 3 และเจ ้าอย่าพูดคุยกับผูใ้ ด ่ แต่จงนั่งอย่างคนโง่จนถึงเวลาทีองค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าจะทรงอนุ ญาตใหเ้ จ ้าเล่าความลึก ลับแห่งเทวสภาพของพระองค ์ 4 อัครทูตสวรรค ์มิคาเอลสั่งเราไปไกลออกไปอีกฟากหนึ่งของแม่น้าจอร ์แดน ไปยังเมืองอันอุดมสมบูรณ์และอุดมสมบูรณ์ ่ งมี ่ คนมากมายทีเป็ ่ นขึนมาจากความตายพร ้ ่ นหลักฐานเรืองการ ่ ทีซึ ้อมกับเราเพือเป็ ้ ฟื นคืนพระชนม ์ของพระคริสต ์ ่ ้ 5 เพราะว่าเรามีเวลาเพียงสามวันเท่านั้นทีทรงโปรดให เ้ ราเป็ นขึนมาจากความตาย ้ อฉลองปั ่ ผูซ ้ งได ึ่ ล้ ุกขึนเพื สกาขององค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้าของเราร่วมกับพ่อแม่ของเรา และเป็ นพยานถึงพระคริสต ์องค ์พระผูเ้ ป็ นเจ ้า ์ งจอร ์แดน และเรารับบัพติศมาในแม่น้าศักดิสิ์ ทธิแห่ ้ และตอนนีไม่มใี ครเห็นพวกเขาแล้ว ่ ่ 6 นี่เป็ นจานวนเท่าทีพระเจ ้าอนุ ญาตใหเ้ ราเกียวข อ้ งกับท่าน เหตุฉะนั้นท่านจงสรรเสริญและใหเ้ กียรติพระองค ์ และกลับใจเสียใหม่ แล้วพระองค ์จะทรงเมตตาท่าน ขอสันติสุขจากพระเจ ้าพระเยซูคริสต ์และพระผูช ้ ว่ ยใหร้ อดของพวกเราทุกคนจงมีแ ด่ท่าน อาเมน อาเมน อาเมน 7 หลังจากเขียนเสร็จและเขียนดว้ ยกระดาษสองแผ่นแล้ว ่ เขี ่ ยนนั้นถึงมือของอันนาส คายาฟาส และกามาลิเอล คารินัสก็มอบสิงที ่ เขาเขี ่ 8 เลนธีอสั ก็มอบสิงที ยนไว้ในมือของนิโคเดมัสและโยเซฟเช่นเดียวกัน และทันใดนั้นพวกเขาก็กลายเป็ นรูปสีขาวเหลือเกินและไม่มใี ครเห็นอีกเลย ่ 9 แต่สงที ิ่ พวกเขาเขี ยนก็พบว่าสอดคล้องกันอย่างยิง่ ่ โดยตัวหนึ่งไม่มต ี วั อักษรมากหรือน้อยกว่าตัวอืน 10 ่ เมือบรรดาชาวยิ วไดย้ น ิ ความสัมพันธ ์อันน่ าประหลาดใจระหว่างคารินัสกับเลนธีอสั ่ ้ เขาจึงพูดกันว่า "พระเจ ้าไดท้ รงกระทาสิงเหล่ านีโดยแท จ้ ริง และสาธุการแด่องค ์พระเยซูเจ ้าสืบๆ ไปเป็ นนิตย ์ อาเมน" 11 เขาก็เดินไปดว้ ยความเป็ นห่วงเป็ นใย หวาดกลัว และตัวสั่น และตีอกของตนทุกคนก็แยกย้ายกันไปบ้านของตน ่ งหมดที ้ ่ ่ 12 แต่ทน ั ใดนั้นเรืองทั พวกยิ วเล่าในธรรมศาลาเกียวกั บพระเยซู โยเซฟและนิโคเดมัสก็เล่าใหเ้ จ ้าเมืองฟังทันที ้ ้ 13 ปี ลาตจึงจดบันทึกธุรกรรมทังหมดนี ่ ้ ้ และบันทึกเรืองราวทังหมดนีไว้ในบันทึกสาธารณะ ณ หอ้ งโถงของตน บทที่ 22 1 ภายหลังเหตุการณ์เหล่านี ้ ปี ลาตก็ไปทีวิ่ หารของชาวยิว และเรียกบรรดาผูป้ กครอง ธรรมาจารย ์ และนักธรรมาจารย ์มารวมกัน แล้วเขา้ ไปในห้องสวดมนต ์ในพระวิหารพร ้อมกับพวกเขา 2 และสั่งปิ ดประตูทุกบานแล้วกล่าวแก่เขาว่า "เราไดย้ น ิ มาว่าท่านมีหนังสือเล่มใหญ่เล่มหนึ่งอยู่ในพระวิหารนี ้ ่ ้นมาต่อหน้าขา้ พเจ ้า ขา้ พเจ ้าปรารถนาใหท้ ่านนาสิงนั ่ าหนังสือใหญ่เล่มนีซึ ้ งเจ ่ ้าหน้าทีสี ่ คนในพระวิ ่ 3 เมือน หารหามไปดว้ ย ้ และประดับดว้ ยทองคาและอัญมณีต่างๆ ปี ลาตจึงพูดกับพวกเขาทังหมดว่ า ขา้ พเจ ้าขอสั่งท่านโดยพระเจ ้าของบรรพบุรุษของท่าน ้ เ้ ป็ น ผูท้ รงสร ้างและทรงบัญชาพระวิหารนีให ้ ่ สร ้างขึนเพือมิใหท้ ่านปกปิ ดความจริงจากเรา ่ เขี ่ ยนไว้ในหนังสือเล่มนีแล้ ้ ว ดังนันจงบอกข ้ 4 ท่านก็รู ้ทุกสิงที า้ พเจ ้าเถิด ้ ่ ่ านไดต้ รึงไว้ทกางเขนแล้ บัดนีหากท่ านพบสิงใดในพระคั มภีร ์ซึงท่ ี่ ว และพระองค ์ควรจะเสด็จมาในเวลาใดของโลก จงแสดงให ้ขา้ พเจ ้าเห็นเถิด ่ ่ 5 เมือสาบานกั บอันนาสและคายาฟาสแล้ว เขาจึงรับสั่งใหค้ นอืนๆ ่ ทีอยู่กบ ั พวกเขาออกไปจากห ้องนมัสการ 6 พวกเขาปิ ดประตูพระวิหารและหอ้ งนมัสการ และกล่าวแก่ปีลาตว่า "ท่านผูพ ้ พ ิ ากษา พระองค ์ทรงใหเ้ ราสาบานโดยการสร ้างพระวิหารนี ้ ่ ่ จริ ่ งและถูกตอ้ ง" เพือแจ ้งแก่ท่านถึงสิงที ่ 7 หลังจากทีเราตรึ งพระเยซูทกางเขนแล้ว ี่ โดยไม่รู ้ว่าพระองค ์ทรงเป็ นพระบุตรของพระเจ ้า
แต่คด ิ ว่าพระองค ์ทรงกระทาการอัศจรรย ์ด้วยเวทมนตร ์บางอย่าง เราก็ไดเ้ รียกประชุมใหญ่ในพระวิหารแห่งนี ้ ่ ่ 8 เมือเราปรึ กษากันถึงการอัศจรรย ์ทีพระเยซู ทรงกระทานั้น เราก็พบพยานหลายคนในประเทศของเราเอง ้ บอกว่าเขาเห็นพระองค ์ยังมีชวี ต ิ อยู่หลังจากการสินพระชนม ์ และได้ยน ิ พระองค ์กาลังสนทนากับเหล่าสาวกของพระองค ์ และเห็น ้ พระองค ์เสด็จขึนไปสู ่ทสู ี่ งแห่งฟ้ าสวรรค ์และเสด็จเขา้ ไปในนั้น ่ ้ 9 เราเห็นพยานสองคนซึงพระเยซู ทรงให ้ศพของเขาฟื ้นขึนมา ่ เล่าให้เราฟังถึงเหตุการณ์แปลกๆ มากมายทีพระเยซู ทรงกระทาในหมู่คนตาย ่ ซึงเรามี บน ั ทึกเป็ นลายลักษณ์อก ั ษรอยู่ในมือของเรา ้ อหน้าทีประชุ ่ 10 เป็ นธรรมเนียมของเราทุกปี ทจะเปิ ี่ ดหนังสือศักดิสิ์ ทธินี์ ต่ ม ่ ่น และคน้ หาคาแนะนาของพระเจ ้าทีนั ้ 11 และเราพบในหนังสือเล่มแรกจากทังหมดเจ็ ดสิบเล่ม ่ ่ ่ ่ นชายค ทีซึงอัครทูตสวรรค ์มีคาเอลกาลังตรัสกับบุตรชายคนทีสามของอาดั มซึงเป็ ่ นเรืองที ่ ว่่ าหลังจากหา้ พันหา้ ร ้อยปี นแรก ซึงเป็ ่ ดของพระเจ ้าไดเ้ สด็จมาบนแผ่นดินโลก พระคริสต ์พระบุตรทีรั่ กทีสุ 12 และเราพิจารณาต่อไปอีกว่าบางทีพระองค ์อาจเป็ นพระเจ ้าของอิสราเอลผูต้ รัสกับโ มเสสว่า พระองค ์ทรงสร ้างหีบพันธสัญญา ยาวสองศอกครึง่ กว้างหนึ่งศอกครึง่ และสูงหนึ่งศอกครึง่ ่ เพื ้ อสร ่ 13 ดว้ ยความยาวหา้ ศอกครึงนี ้างหีบแห่งพันธสัญญาเดิม เราจึงตระหนักและรู ้ว่าในอีกหา้ พันปี ครึง่ (หนึ่งพัน) ปี พระเยซูคริสต ์จะเสด็จมาในหีบหรือพลับพลาแห่งพระวรกาย ; 14 ดังนั้นพระคัมภีร ์ของเราจึงเป็ นพยานว่าพระองค ์ทรงเป็ นพระบุตรของพระเจ ้า เป็ นพระเจ ้าและเป็ นกษัตริย ์แห่งอิสราเอล 15 เพราะว่าภายหลังการทนทุกข ์ของพระองค ์แล้ว ่ พวกหัวหน้าปุโรหิตของเราก็ประหลาดใจกับหมายสาคัญซึงกระท าโดยวิธข ี องพระ องค ์ ่ น้ หาคนทุกชวอายุ ่ั เราจึงเปิ ดหนังสือนั้นเพือค จนถึงรุน ่ ของโยเซฟและมารีย ์มารดาข ้ ้ องพระเยซู โดยคิดว่าพระองค ์เป็ นเชือสายของพระเยซู เชือสายของดาวิ ด; ่ 16 และเราพบเรืองราวแห่ งการทรงสร ้าง และในเวลาใดพระองค ์ทรงสร ้างฟ้ าและแผ่นดิน และอาดัมมนุ ษย ์คนแรก ้ น้นเป็ และตังแต่ ั นตน้ มาจนถึงน้าท่วมก็มอี ายุสองพันสองร ้อยสิบสองปี ้ ้ ้ อบ 17 ตังแต่นาท่วมถึงอับราฮัม เก ้าร ้อยสิบสองคน และตังแต่ ั ราฮัมถึงโมเสส ่ ้ สีร ้อยสามสิบคน ตังแต่โมเสสจนถึงกษัตริย ์ดาวิด ห้าร ้อยสิบคน ้ ดาวิดจนถึงเชลยชาวบาบิโลน ห้าร ้อยปี 18 ตังแต่ และจากเชลยชาวบาบิโลนจนถึงการจุตเิ ป็ นมนุ ษย ์ของพระคริสต ์สีร่ ้อยปี ้ 19 รวมทังหมดเป็ นหา้ พันครึง่ (หนึ่งพัน) 20 ปรากฏว่าพระเยซูทเราตรึ ี่ งไว้น้นคื ั อพระเยซูคริสต ์พระบุตรของพระเจ ้า ่ เป็ นพระเจ ้าเทียงแทแ้ ละทรงฤทธานุ ภาพสูงสุด สาธุ