ื เล่มแรกของนัก หนังสอ เลีย ้ งแกะแห่งเฮอร์มาส ื่ ว่า นิมต ซงึ่ มีชอ ิ ของเขา ั ทัศน์ท ี่ 1 วิสย 1 ผู ้ทีเ่ ลีย ้ งดูข ้าพเจ ้ามาได ้ขายหญิงสาวคนหนึง่ ในกรุงโรม เมือ ่ ข ้าพเจ ้าได ้พบเธออีกครัง้ ในอีกหลายปี ตอ ่ มา ข ้าพเจ ้าก็ ระลึกถึงเธอและเริม ่ รักเธอเหมือนน ้องสาว ต่อมาไม่นาน ข ้าพเจ ้าได ้เห็นเธออาบนํ้ าอยูใ่ นแม่นํ้าไทเบอร์ ข ้าพเจ ้าจึงยืน ่ มือไปช่วยเธอขึน ้ มาจากแม่นํ้า 2 และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าเห็นนาง ข ้าพเจ ้าก็คด ิ ในใจว่า ข ้าพเจ ้าคงมี ความสุขมากหากได ้ภรรยาเช่นนี้ ทัง้ ความงามและมารยาท ข ้าพเจ ้าคิดเช่นนัน ้ ในใจ และไม่ได ้คิดอะไรอีก แต่ไม่นาน หลังจากนัน ้ ขณะทีข ่ ้าพเจ ้ากําลังเดินและครุน ่ คิดถึงเรือ ่ ง เหล่านี้ ข ้าพเจ ้าก็เริม ่ ยกย่องสตรีผู ้เป็ นดัง่ สิง่ ทรงสร ้างของ พระเจ ้า คิดในใจว่า นางช่างสูงส่งและงดงามเหลือเกิน 3 และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าเดินไปได ้สักพัก ข ้าพเจ ้าก็หลับไป และ พระวิญญาณก็ทรงนํ าข ้าพเจ ้าไป และพาข ้าพเจ ้าผ่านไปยัง สถานทีแ ่ ห่งหนึง่ ทางด ้านขวามือ ซึง่ เป็ นทีท ่ ไี่ ม่มใี ครผ่านไป ได ้ เป็ นสถานทีท ่ า่ มกลางโขดหิน สูงชันมาก และนํ้ าก็ไม่ สามารถผ่านไปได ้ 4 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าผ่านทีน ่ ั่นมาแล ้ว ก็มาถึงทีร่ าบแห่งหนึง่ ทีน ่ ั่น ข ้าพเจ ้าจึงคุกเข่าลงอธิษฐานต่อพระเจ ้า และสารภาพบาป ของข ้าพเจ ้า 5 ขณะทีข ่ ้าพเจ ้ากําลังอธิษฐานอยูน ่ ัน ้ สวรรค์ก็เปิ ดออก และ ข ้าพเจ ้าได ้เห็นหญิงทีข ่ ้าพเจ ้าปรารถนา มาทักทายข ้าพเจ ้า จากสวรรค์ และกล่าวว่า “เฮอร์มาส สวัสดี!” ข ้าพเจ ้าจึงมองดู นางและตอบว่า “ท่านหญิง ท่านมาทําอะไรทีน ่ ?ี่ ” นางตอบว่า “ข ้าพเจ ้าถูกรับขึน ้ มาทีน ่ เี่ พือ ่ กล่าวหาท่านว่าทําบาปต่อหน ้า พระเจ ้า” 6 “ท่านหญิง” ข ้าพเจ ้ากล่าว “ท่านจะโน ้มน ้าวข ้าพเจ ้าได ้ หรือ?” นางกล่าวว่า “ไม่ แต่จงฟั งถ ้อยคําทีข ่ ้าพเจ ้ากําลังจะ พูดกับท่านเถิด พระเจ ้าผู ้ทรงสถิตอยูใ่ นสวรรค์ และทรงสร ้าง สรรพสิง่ ทัง้ ปวงจากความว่างเปล่า และทรงทวีคณ ู สรรพสิง่
ิ ธิข เหล่านัน ้ เพือ ่ คริสตจักรอันศักดิส ์ ท ์ องพระองค์ ทรงพิโรธ ต่อท่าน เพราะท่านได ้ทําบาปต่อข ้าพเจ ้า” 7 และข ้าพเจ ้าจึงตอบนางว่า “ท่านหญิง ถ ้าข ้าพเจ ้าได ้ทํา บาปต่อท่าน โปรดบอกข ้าพเจ ้าด ้วยว่าทีไ่ หน ทีใ่ ด หรือ ื่ สัตย์ตอ เมือ ่ ใด ทีข ่ ้าพเจ ้าเคยพูดจาไม่เหมาะสมหรือไม่ซอ ่ ท่าน” 8 ข ้ามิได ้นับถือท่านในฐานะสุภาพสตรีมาโดยตลอดหรือ? ข ้า มิได ้เคารพท่านในฐานะพีส ่ าวมาโดยตลอดหรือ? เหตุใดท่าน จึงคิดร ้ายต่อข ้าเช่นนี?้ 9 แล ้วนางก็ยม ิ้ ให ้ฉั นแล ้วพูดว่า “ความปรารถนาชัว่ ร ้ายได ้ เกิดขึน ้ ในใจเจ ้าแล ้ว เจ ้าไม่คด ิ หรือว่าการทีค ่ นชอบธรรมมี ่ ความปรารถนาชัวร ้ายเกิดขึน ้ ในใจนัน ้ เป็ นเรือ ่ งไม่ด?ี ” 10 การกระทําเช่นนัน ้ เป็ นบาป และเป็ นบาปใหญ่ยงิ่ นัก เพราะ คนชอบธรรมย่อมคิดในสิง่ ทีช ่ อบธรรม และตราบใดทีเ่ ขายัง คิดเช่นนัน ้ และดําเนินชีวต ิ อย่างเทีย ่ งธรรม องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ในสวรรค์ก็จะทรงโปรดปรานเขาในกิจการทัง้ ปวงของเขา 11 แต่สําหรับผู ้ทีค ่ ด ิ ชัว่ ร ้ายในใจ พวกเขาย่อมนํ าความตาย ่ นเอง โดยเฉพาะอย่างยิง่ ผู ้ทีร่ ักโลก และการถูกจองจํามาสูต ปั จจุบน ั และโอ ้อวดในทรัพย์สมบัตข ิ องตน และไม่คํานึงถึงสิง่ ดีทจ ี่ ะมาถึง จิตใจของพวกเขาย่อมเร่รอ ่ นไปมาและไม่รู ้ว่าจะ มุง่ ไปทางใด 12 นีเ่ ป็ นกรณีของคนสองจิตสองใจ ผู ้ทีไ่ ม่วางใจในพระเจ ้า และดูหมิน ่ ละเลยชีวต ิ ของตนเอง 13 แต่จงอธิษฐานต่อองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า แล ้วพระองค์จะทรง รักษาบาปของท่านและบาปของคนในครอบครัวของท่าน ทัง้ หมด และบาปของบรรดาผู ้บริสท ุ ธิข ์ องพระองค์ด ้วย 14 ทันทีทน ี่ างพูดจบ ท ้องฟ้ าก็ปิดลง และข ้าพเจ ้าก็จมอยูใ่ น ้ เชิง และคิดในใจว่า ถ ้า ความเศร ้าโศกและความกลัวอย่างสิน เรือ ่ งนีเ้ ป็ นความผิดของข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าจะรอดได ้อย่างไร? 15 แล ้วข ้าพเจ ้าจะวิงวอนขอพระเจ ้าสําหรับบาปมากมายและ ใหญ่หลวงของข ้าพเจ ้าได ้อย่างไร? ข ้าพเจ ้าจะใช ้ถ ้อยคําใด วิงวอนพระองค์ให ้ทรงเมตตาข ้าพเจ ้า? 16 ขณะทีข ่ ้าพเจ ้ากําลังครุน ่ คิดถึงเรือ ่ งเหล่านี้ และใคร่ครวญ อยูใ่ นใจ ก็มเี ก ้าอีท ้ ําจากขนแกะสีขาวบริสท ุ ธิร์ าวหิมะมาวาง ไว ้ตรงหน ้าข ้าพเจ ้า ้ ผ ้าสีสดใส ถือ 17 และมีหญิงชราคนหนึง่ แต่งกายด ้วยเสือ หนังสืออยูใ่ นมือ มานั่งอยูค ่ นเดียว และทักทายข ้าพเจ ้าว่า “เฮอร์มัส ขอสวัสดี!” ข ้าพเจ ้าซึง่ เต็มไปด ้วยความเศร ้าโศก และร ้องไห ้ จึงตอบว่า “ขอสวัสดีทา่ นหญิง!”
หนั งสือเล่มแรกของคนเลีย ้ งแกะแห่งเฮอร์มาส - นิมต ิ
18 และนางกล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า “เฮอร์มัสเอ๋ย ทําไมท่านจึง เศร ้าโศกเล่า ท่านเคยเป็ นคนอดทน สุภาพ และร่าเริงอยู่ เสมอ?” ข ้าพเจ ้าตอบนางว่า “ท่านหญิง ข ้าพเจ ้าถูกหญิงผู ้ ประเสริฐท่านหนึง่ ตําหนิ โดยนางบอกว่าข ้าพเจ ้าได ้ทําบาป ต่อนาง” 19 นางตอบว่า “อย่าคิดเช่นนัน ้ เลยสําหรับผู ้รับใช ้ของพระเจ ้า แต่บางทีความปรารถนาของนางอาจเกิดขึน ้ ในใจของท่านก็ ได ้ เพราะแท ้จริงแล ้วความคิดเช่นนัน ้ ทําให ้ผู ้รับใช ้ของพระ เจ ้าต ้องรับบาป” 20 ความคิดทีน ่ ่ารังเกียจเช่นนัน ้ ไม่ควรมีอยูใ่ นผู ้รับใช ้ของพระ เจ ้า และผู ้ทีไ่ ด ้รับการรับรองจากพระวิญญาณก็ไม่ควร ปรารถนาสิง่ ชัว่ ร ้าย โดยเฉพาะอย่างยิง่ เฮอร์มาส ผู ้ซึง่ ระงับ ตนเองจากตัณหาชัว่ ร ้ายทัง้ ปวง และเปี่ ยมด ้วยความเรียบง่าย และความบริสท ุ ธิอ ์ ย่างยิง่ 21 ถึงกระนัน ้ พระเจ ้าก็ไม่ได ้ทรงพิโรธต่อเจ ้ามากเพราะตัวเจ ้า เอง แต่ทรงพิโรธต่อวงศ์ตระกูลของเจ ้าซึง่ ได ้กระทําความชัว่ ร ้ายต่อพระเจ ้าและต่อบิดามารดาของตน 22 และเพราะความรักใคร่เอ็นดูบต ุ รชายของเจ ้า เจ ้าจึงไม่ได ้ ตักเตือนครอบครัวของเจ ้า แต่กลับปล่อยให ้พวกเขาดําเนิน ชีวต ิ อย่างชัว่ ร ้าย ด ้วยเหตุนพ ี้ ระเจ ้าจึงพิโรธต่อเจ ้า แต่ พระองค์จะทรงรักษาความชัว่ ร ้ายทัง้ ปวงทีเ่ กิดขึน ้ ในบ ้านของ เจ ้า เพราะด ้วยบาปและความชัว่ ช ้าของพวกเขา เจ ้าจึงถูก ้ เชิง ทําลายล ้างด ้วยกิจการทางโลกอย่างสิน 23 แต่บด ั นีพ ้ ระเมตตาของพระเจ ้าได ้ทรงสงสารท่านและ ครอบครัวของท่าน และได ้ทรงปลอบโยนท่านอย่างมาก ขอ เพียงท่านอย่าหลงทาง แต่จงมีสติมั่นคง และจงดูแล ครอบครัวของท่านให ้มีความสุข 24 เหมือนคนงานทีน ่ ํ างานของตนออกมาแล ้วถวายแก่ผู ้ใดก็ ได ้ตามทีต ่ นพอใจ ฉะนัน ้ เจ ้าจงสอนสิง่ ทีถ ่ ก ู ต ้องทุกวันเพือ ่ ขจัดบาปใหญ่หลวงเสีย ฉะนัน ้ อย่าหยุดตักเตือนบุตรชายของ เจ ้าเลย เพราะพระเจ ้าทรงทราบว่าพวกเขาจะกลับใจด ้วย ่ ของพวกเขาจะถูกบันทึกไว ้ในหนังสือแห่งชีวต สุดใจ และชือ ิ 25 เมือ ่ นางพูดเช่นนัน ้ แล ้ว นางก็ถามข ้าพเจ ้าว่า “ท่านอยาก ฟั งข ้าพเจ ้าอ่านไหม” ข ้าพเจ ้าตอบนางว่า “ท่านหญิง ข ้าพเจ ้าจะฟั ง” 26 “จงฟั งเถิด” นางกล่าว และเปิ ดหนังสือออกอ่าน “ถ ้อยคํา เหล่านัน ้ ช่างงดงาม ยิง่ ใหญ่ และน่าอัศจรรย์ยงิ่ นัก จน ข ้าพเจ ้าไม่อาจจดจําได ้ เพราะเป็ นถ ้อยคําทีน ่ ่ากลัวยิง่ นัก จน ไม่มใี ครทนฟั งได ้” 27 ถึงกระนัน ้ ข ้าพเจ ้าก็จดจําคําพูดสุดท ้ายของนางไว ้ในใจ เพราะถึงแม ้จะมีเพียงไม่กค ี่ ํา แต่ก็มป ี ระโยชน์อย่างมาก สําหรับเรา 28 ดูเถิด พระเจ ้าผู ้ทรงฤทธานุภาพ ผู ้ทรงสร ้างโลกด ้วยฤทธิ์ เดชทีม ่ องไม่เห็น และด ้วยพระปั ญญาอันเลิศลํ้า และทรง สําแดงความงดงามแก่สรรพสิง่ ทีท ่ รงสร ้างด ้วยพระดํารัสอัน รุง่ โรจน์ และทรงตัง้ ฟ้ าสวรรค์ด ้วยพระวจนะแห่งฤทธิเ์ ดช และทรงวางแผ่นดินโลกไว ้บนนํ้ าด ้วยพระดํารัสแห่งฤทธิเ์ ดช นี้ และด ้วยฤทธิเ์ ดชนีเ้ อง พระองค์ทรงสถาปนาพระศาสนจักร ิ ธิข ศักดิส ์ ท ์ องพระองค์ ซึง่ พระองค์ทรงอวยพรแล ้ว 29 ดูเถิด พระองค์จะทรงเคลือ ่ นย ้ายฟ้ าสวรรค์ ภูเขา เนินเขา และทะเล และทุกสิง่ จะปรากฏชัดแก่ผู ้ทีพ ่ ระองค์ทรง เลือกสรร เพือ ่ พระองค์จะทรงประทานพระสัญญาทีท ่ รง สัญญาไว ้แก่พวกเขาด ้วยเกียรติและความยินดีอย่างยิง่ หาก พวกเขาปฏิบต ั ต ิ ามพระบัญญัตข ิ องพระเจ ้าซึง่ พวกเขาได ้รับ ่ อย่างยิง่ ด ้วยความเชือ 30 เมือ ่ นางอ่านจบแล ้ว นางก็ลก ุ ขึน ้ จากเก ้าอี้ และดูเถิด มี ่ นมาและแบกเก ้าอีไ้ ปทางทิศตะวันออก ชายหนุ่มสีค 31 และนางก็เรียกข ้าพเจ ้าเข ้าไปหา แล ้วแตะต ้องหน ้าอก ของข ้าพเจ ้า และตรัสถามข ้าพเจ ้าว่า “ท่านหญิง ข ้าพเจ ้า
พอใจสิง่ ทีข ่ ้าพเจ ้าอ่านเมือ ่ สักครูน ่ ห ี้ รือไม่” ข ้าพเจ ้าตอบว่า “ท่านหญิง สิง่ ทีข ่ ้าพเจ ้าอ่านเมือ ่ สักครูน ่ พ ี้ อใจ แต่สงิ่ ทีอ ่ า่ น มาก่อนหน ้านีห ้ นักหน่วงและยากลําบากเหลือเกิน” 32 นางกล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า สิง่ สุดท ้ายเหล่านีเ้ ป็ นของคนชอบ ธรรม แต่สงิ่ ก่อนหน ้านีเ้ ป็ นของพวกกบฏและคนต่างชาติ 33 ขณะทีน ่ างกําลังพูดคุยกับข ้าพเจ ้าอยูน ่ ัน ้ ชายสองคนก็ ปรากฏตัวขึน ้ และอุ ้มนางขึน ้ บ่า แล ้วไปยังทิศตะวันออกซึง่ มี บัลลังก์อยู่ 34 และนางก็จากไปอย่างร่าเริง และขณะทีน ่ างกําลังไป นาง ก็กล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า เฮอร์มัส จงมีกําลังใจเถิด ั ทัศน์ท ี่ 2 วิสย 1 ขณะทีข ่ ้าพเจ ้ากําลังเดินทางไปยังคูมา ในช่วงเวลา เดียวกับทีข ่ ้าพเจ ้าไปเมือ ่ ปี ทแ ี่ ล ้ว ข ้าพเจ ้าเริม ่ ระลึกถึงนิมต ิ ที่ เคยเห็น และวิญญาณก็พาข ้าพเจ ้าไปยังสถานทีเ่ ดิมที่ ข ้าพเจ ้าเคยอยูเ่ มือ ่ ปี ทแ ี่ ล ้วอีกครัง้ 2 เมือ ่ ข ้าพเจ ้ามาถึงทีน ่ ั่น ข ้าพเจ ้าก็คก ุ เข่าลงอธิษฐานต่อพระ เจ ้า และสรรเสริญพระนามของพระองค์ ทีท ่ รงเห็นว่าข ้าพเจ ้า สมควรได ้รับการสรรเสริญ และทรงสําแดงบาปในอดีตของ ข ้าพเจ ้าให ้ข ้าพเจ ้าทราบ 3 และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าลุกขึน ้ จากการอธิษฐาน ก็เห็นหญิงชราคน นัน ้ ซึง่ ข ้าพเจ ้าเคยเห็นเมือ ่ ปี ทแ ี่ ล ้ว กําลังเดินอ่านหนังสือเล่ม หนึง่ อยูต ่ รงข ้ามข ้าพเจ ้า 4 และนางกล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า “ท่านสามารถบอกเรือ ่ งเหล่านี้ แก่ผู ้ทีพ ่ ระเจ ้าทรงเลือกสรรได ้หรือ?” ข ้าพเจ ้าตอบนางว่า “ท่านหญิง ข ้าพเจ ้าไม่สามารถจดจําเรือ ่ งราวมากมายเช่นนี้ ได ้ แต่ขอท่านโปรดประทานหนังสือแก่ข ้าพเจ ้า และข ้าพเจ ้า จะเขียนลงไป” 5 “เอาไปเถอะ” นางกล่าว “แล ้วนํ ามันกลับมาคืนให ้ฉั นด ้วย” 6 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าได ้รับจดหมายนัน ้ แล ้ว ข ้าพเจ ้าก็ไปทีแ ่ ห่งหนึง่ ในทุง่ นาและคัดลอกตัวอักษรทุกตัว เพราะข ้าพเจ ้าไม่พบ พยางค์ใดๆ เลย 7 และทันทีทฉ ี่ ั นเขียนหนังสือเสร็จ หนังสือเล่มนัน ้ ก็ถก ู แย่ง ไปจากมือฉั นโดยฉั บพลัน แต่ฉันไม่รู ้ว่าใครเป็ นคนทํา 8 หลังจากสิบห ้าวัน เมือ ่ ข ้าพเจ ้าอดอาหารและอธิษฐาน วิงวอนต่อองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าด ้วยความจริงใจอย่างทีส ่ ด ุ ความรู ้เกีย ่ วกับพระคัมภีรน ์ ัน ้ ก็ปรากฏแก่ข ้าพเจ ้า พระคัมภีร ์ นัน ้ มีใจความดังนี:้ ้ สายของเจ ้าได ้ทําบาปต่อพระเจ ้า 9 โอ เฮอร์มาสเอ๋ย เชือ และทรยศต่อบิดามารดาของตนด ้วยความชัว่ ร ้ายอย่างใหญ่ หลวง และพวกเขาถูกเรียกว่าผู ้ทรยศต่อบิดามารดาของตน และยังคงกระทําการทรยศต่อไป 10 และบัดนีพ ้ วกเขาก็ได ้เพิม ่ ความลามกอนาจารเข ้าไปใน บาปอืน ่ ๆ ของพวกเขา และความมลทินแห่งความชัว่ ร ้ายของ พวกเขา ดังนัน ้ พวกเขาจึงได ้เติมเต็มขีดจํากัดแห่งความชัว่ ้าของพวกเขาแล ช ้ว แต่เจ ้าจงตักเตือนบุตรชายของเจ ้าด ้วย ถ ้อยคําเหล่านีท ้ งั ้ หมด และภรรยาของเจ ้าซึง่ จะเป็ นน ้องสาว ของเจ ้าด ้วย และจงให ้นางเรียนรู ้ทีจ ่ ะระงับลิน ้ ของนางทีพ ่ ด ู ใส่ร ้ายผู ้อืน ่ 11 และเมือ ่ นางได ้ยินเรือ ่ งเหล่านี้ นางก็จะระงับตนเอง และ จะได ้รับความเมตตา 12 และพวกเขาก็จะได ้รับคําสัง่ สอนด ้วย เมือ ่ เจ ้าได ้ตําหนิ พวกเขาด ้วยถ ้อยคําเหล่านี้ ซึง่ พระเจ ้าทรงบัญชาให ้เปิ ดเผย แก่เจ ้า 13 แล ้วบาปของพวกเขาซึง่ ได ้กระทํามาแล ้วนัน ้ ก็จะได ้รับการ อภัย และบาปของบรรดาผู ้บริสท ุ ธิท ์ งั ้ หลายทีไ่ ด ้ทําบาปมา จนถึงทุกวันนีด ้ ้วย หากพวกเขาสํานึกผิดด ้วยสุดใจ และขจัด ความสงสัยทัง้ ปวงออกจากใจของพวกเขา
หนั งสือเล่มแรกของคนเลีย ้ งแกะแห่งเฮอร์มาส - นิมต ิ
14 เพราะพระเจ ้าทรงสาบานด ้วยพระสิรข ิ องพระองค์เกีย ่ วกับ ผู ้ทีพ ่ ระองค์ทรงเลือกสรรไว ้ โดยทรงกําหนดเวลาไว ้แล ้ว ณ บัดนีว้ า่ ถ ้าผู ้ใดทําบาปแม ้ในเวลานี้ เขาก็จะไม่ได ้รับความ รอด ้ สุด วันแห่ง 15 เพราะการกลับใจของคนชอบธรรมนัน ้ มีวันสิน การกลับใจนัน ้ สําเร็จสําหรับบรรดาผู ้บริสท ุ ธิท ์ งั ้ หลาย แต่ สําหรับคนต่างชาติ การกลับใจยังมีอยูจ ่ นถึงวันสุดท ้าย 16 ฉะนัน ้ เจ ้าจงกล่าวแก่บรรดาผู ้ปกครองคริสตจักรว่า จง ประพฤติตามความชอบธรรม เพือ ่ เขาจะได ้รับพระสัญญา อย่างครบถ ้วนพร ้อมด ้วยสง่าราศีมากมาย 17 ฉะนัน ้ จงยืนหยัดมั่นคงเถิด บรรดาผู ้ทีป ่ ระพฤติชอบธรรม และจงประพฤติตอ ่ ไป เพือ ่ ว่าการจากไปของท่านจะอยูก ่ บ ั เหล่าทูตสวรรค์ผู ้บริสท ุ ธิ์ 18 ผู ้ใดอดทนต่อการทดลองใหญ่หลวงทีจ ่ ะเกิดขึน ้ และผู ้ใด ไม่สละชีวต ิ ของตน ผู ้นัน ้ ก็เป็ นสุข 19 เพราะพระเจ ้าทรงสาบานโดยพระบุตรของพระองค์วา่ ผู ้ใดปฏิเสธพระบุตรของพระองค์และพระองค์ เพราะกลัวชีวต ิ ของพระองค์ ผู ้นัน ้ ก็จะปฏิเสธพระองค์ในโลกหน ้าด ้วย 20 แต่ผู ้ใดทีไ่ ม่ปฏิเสธพระองค์ พระองค์จะทรงเมตตากรุณา ต่อเขาอย่างมากมายเหลือล ้น 21 แต่ทา่ นเฮอร์มาสเอ๋ย! อย่าจดจําความชัว่ ร ้ายทีบ ่ ต ุ รชาย ของท่านได ้กระทํา และอย่าละเลยน ้องสาวของท่าน แต่จง ดูแลให ้เขาสํานึกผิดในบาปทีเ่ คยกระทํา 22 เพราะพวกเขาจะได ้รับการสัง่ สอนด ้วยคําสอนนี้ ถ ้าเจ ้าไม่ ระลึกถึงการกระทําชัว่ ร ้ายของพวกเขา ่ วามตาย แต่การ 23 เพราะการระลึกถึงความชัว่ ร ้ายนํ าไปสูค ่ วี ต ลืมความชัว่ ร ้ายนํ าไปสูช ิ นิรันดร์ 24 แต่ทา่ นฤๅษี เอ๋ย! ท่านต ้องประสบกับความทุกข์ยากทาง โลกมากมายเพราะความผิดบาปของบ ้านของท่าน เพราะ ท่านละเลยพวกเขา ราวกับว่าพวกเขาไม่ใช่ผู ้รับผิดชอบ และ ท่านก็มงุ่ มั่นอยูก ่ บ ั กิจการใหญ่ของท่านอย่างเต็มที่ 25 ถึงกระนัน ้ ก็ตาม เพราะเหตุนเี้ จ ้าจึงจะได ้รับความรอด คือ เจ ้าไม่ได ้หันเหไปจากพระเจ ้าผู ้ทรงพระชนม์อยู่ และความ เรียบง่ายและความสํารวมอันเป็ นเอกลักษณ์ของเจ ้าจะรักษา เจ ้าไว ้ได ้ ถ ้าเจ ้าดํารงอยูใ่ นสิง่ เหล่านัน ้ ต่อไป 26 ใช่แล ้ว พวกเขาจะช่วยคนทัง้ หลายทีก ่ ระทําเช่นนัน ้ และ ดําเนินชีวต ิ ด ้วยความบริสท ุ ธิแ ์ ละเรียบง่าย 27 ผู ้ทีเ่ ป็ นเช่นนัน ้ จะเอาชนะความชัว่ ร ้ายทัง้ ปวงได ้ และจะ ดํารงอยูจ ่ นถึงชีวต ิ นิรันดร์ 28 ผู ้ใดประพฤติชอบธรรม ผู ้นัน ้ ก็เป็ นสุข เพราะเขาจะไม่ถก ู ทําลายไปตลอดกาล 29 แต่เจ ้าจะกล่าวว่า “ดูเถิด การทดลองครัง้ ใหญ่กําลังจะ มาถึง ถ ้าเจ ้าเห็นว่าเหมาะสม ก็จงปฏิเสธเขาอีกครัง้ เถิด” 30 องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าทรงอยูใ่ กล ้ผู ้ทีห ่ ันมาหาพระองค์ ดังที่ ได ้เขียนไว ้ในหนังสือของเฮลดัมและโมดาล ผู ้ซึง่ ได ้ พยากรณ์แก่ชาวอิสราเอลในถิน ่ ทุรกันดาร 31 ยิง่ กว่านัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย ขณะทีข ่ ้าพเจ ้ากําลังหลับอยู่ นัน ้ ชายหนุ่มรูปงามคนหนึง่ ได ้มาบอกข ้าพเจ ้าว่า “ท่านคิด อย่างไรเกีย ่ วกับหญิงชราผู ้นัน ้ ซึง่ ท่านได ้รับหนังสือมาจาก นาง นางเป็ นใคร” ข ้าพเจ ้าจึงตอบว่า “นางเป็ นนางพยากรณ์” 32 “เจ ้าเข ้าใจผิดแล ้ว” เขากล่าว “ไม่ใช่นาง” ข ้าพเจ ้าจึงถาม ว่า “แล ้วนางคือใครเล่า ท่าน?” เขาตอบข ้าพเจ ้าว่า “คือ คริสตจักรของพระเจ ้า” 33 และข ้าพเจ ้าจึงทูลถามพระองค์วา่ “เหตุใดนางจึงดูแก่ชรา เล่า?” พระองค์ตรัสตอบว่า “เพราะนางเป็ นหญิงชรา ก็เพราะ นางเป็ นสิง่ ทรงสร ้างองค์แรก และโลกนีถ ้ ก ู สร ้างขึน ้ เพือ ่ นาง” 34 หลังจากนัน ้ ข ้าพเจ ้าได ้เห็นนิมต ิ ทีบ ่ ้านของข ้าพเจ ้าเอง และหญิงชราคนนัน ้ ซึง่ ข ้าพเจ ้าเคยเห็นมาก่อนได ้มาหา ข ้าพเจ ้าและถามข ้าพเจ ้าว่า ข ้าพเจ ้าได ้นํ าหนังสือของนางไป
มอบให ้แก่ผู ้ใหญ่ของคริสตจักรแล ้วหรือยัง? และข ้าพเจ ้า ตอบว่า ข ้าพเจ ้ายังไม่ได ้มอบให ้แก่ใครเลย 35 นางตอบว่า “เจ ้าทําได ้ดีแล ้ว เพราะเรายังมีถ ้อยคํา บางอย่างทีจ ่ ะบอกเจ ้าอีก แต่เมือ ่ เราพูดจบแล ้ว ผู ้ทีท ่ รง เลือกสรรจะเข ้าใจได ้อย่างชัดเจน” 36 และเจ ้าจงเขียนหนังสือสองเล่ม ส่งเล่มหนึง่ ให ้เคลเมนต์ และอีกเล่มหนึง่ ให ้กราปต์ เคลเมนต์จะส่งไปทีเ่ มืองต่าง ๆ เพราะได ้รับอนุญาตให ้ทําเช่นนัน ้ ได ้ ส่วนกราปต์จะส่งไป ตักเตือนพวกหญิงม่ายและเด็กกําพร ้า 37 แต่เจ ้าจงอ่านในเมืองนีก ้ บ ั พวกผู ้ใหญ่ของคริสตจักร ั ทัศน์ท ี่ 3 วิสย 1 นิมต ิ ทีข ่ ้าพเจ ้าได ้เห็นนัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย เป็ นดังนี้ 2 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าได ้อดอาหารและอธิษฐานต่อองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า อยูบ ่ อ ่ ยครัง้ เพือ ่ ขอให ้พระองค์ทรงสําแดงพระวจนะแก่ ข ้าพเจ ้า ซึง่ พระองค์ทรงสัญญาไว ้โดยผ่านทางหญิงชราว่า จะทรงสําแดงแก่ข ้าพเจ ้า ในคืนนัน ้ เอง นางก็มาปรากฏแก่ ข ้าพเจ ้าและกล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า: 3 เพราะเจ ้าทรมานตนเองเช่นนี้ และปรารถนาทีจ ่ ะรู ้ทุกสิง่ จง ออกมาทีท ่ งุ่ นาตามทีเ่ จ ้าปรารถนา และประมาณชัว่ โมงทีห ่ ก เราจะปรากฏแก่เจ ้า และแสดงให ้เจ ้าเห็นสิง่ ทีเ่ จ ้าต ้องเห็น 4 ข ้าพเจ ้าถามนางว่า “ท่านหญิง จะไปทีไ่ หนในทุง่ นาดีคะ” นางตอบว่า “ทีใ่ ดก็ได ้ตามทีท ่ า่ นประสงค์ เพียงแต่เลือกทีท ่ ี่ ดีและเป็ นส่วนตัว” และก่อนทีข ่ ้าพเจ ้าจะเริม ่ พูดและบอก สถานทีน ่ ัน ้ นางก็กล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า “ข ้าพเจ ้าจะไปทีใ่ ดก็ได ้ ตามทีท ่ า่ นประสงค์” 5 ฉะนัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าจึงอยูใ่ นทุง่ นา และได ้ สังเกตเวลาแล ้วจึงมาถึงสถานทีท ่ ข ี่ ้าพเจ ้าได ้นัดนางไว ้ให ้มา 6 และข ้าพเจ ้าเห็นม ้านั่งตัวหนึง่ วางอยู่ มีหมอนผ ้าลินน ิ รอง อยู่ และมีผ ้าลินน ิ เนือ ้ ดีปค ู ลุมอยูบ ่ นม ้านั่งนัน ้ 7 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าเห็นสิง่ ต่างๆ ถูกจัดเรียงไว ้เช่นนัน ้ และไม่มใี คร อยูใ่ นทีน ่ ัน ้ ข ้าพเจ ้าก็เริม ่ ประหลาดใจ ขนลุกซู่ และรู ้สึก หวาดกลัว เพราะข ้าพเจ ้าอยูค ่ นเดียว 8 แต่เมือ ่ ได ้สติกลับคืนมา และระลึกถึงพระเกียรติของกาด และได ้รับความกล ้าหาญ จึงคุกเข่าลงสารภาพบาปอีกครัง้ เหมือนแต่กอ ่ น 9 ขณะทีข ่ ้าพเจ ้ากําลังทําเช่นนัน ้ หญิงชราคนนัน ้ ก็มาทีน ่ ั่น พร ้อมกับชายหนุ่มหกคนซึง่ ข ้าพเจ ้าเคยเห็นมาก่อน และยืน อยูข ่ ้างหลังข ้าพเจ ้าขณะทีข ่ ้าพเจ ้ากําลังอธิษฐาน และได ้ยิน ข ้าพเจ ้าอธิษฐานและสารภาพบาปต่อองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า 10 แล ้วนางก็แตะต ้องตัวข ้าพเจ ้าและกล่าวว่า “บัดนีจ ้ งเลิก อธิษฐานเพือ ่ บาปของเจ ้าเสียเถิด จงอธิษฐานเพือ ่ ความชอบ ธรรมด ้วย เพือ ่ เจ ้าจะได ้ต ้อนรับนางเข ้ามาอยูใ่ นบ ้านของเจ ้า” 11 แล ้วนางก็อุ ้มข ้าพเจ ้าขึน ้ จากทีน ่ ั่น และจับมือข ้าพเจ ้าพา ไปยังทีน ่ ั่ง แล ้วกล่าวแก่คนหนุ่มเหล่านัน ้ ว่า จงไปสร ้างเถิด 12 เมือ ่ พวกเขากลับไปแล ้ว และเราอยูก ่ น ั ตามลําพัง นางก็ กล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า “นั่งตรงนีเ้ ถิด” ข ้าพเจ ้าจึงตอบว่า “ท่าน หญิง โปรดให ้ผู ้ทีม ่ อ ี ายุมากกว่านั่งก่อนเถิด” นางตอบว่า “นั่ง ลงตามทีข ่ ้าสัง่ เถิด” 13 และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าจะนั่งทางด ้านขวา นางก็ไม่ยอมให ้ ข ้าพเจ ้านั่ง แต่ทรงส่งสัญญาณให ้ข ้าพเจ ้านั่งทางด ้านซ ้าย 14 ขณะทีข ่ ้าพเจ ้ากําลังครุน ่ คิดและเศร ้าโศกอยูน ่ ัน ้ นางไม่ ยอมให ้ข ้าพเจ ้านั่งทางด ้านขวา นางจึงกล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า “เฮอร์มส ี ทําไมเจ ้าจึงเศร ้าโศกเล่า?” 15 ทีน ่ ั่งทางด ้านขวามือเป็ นของพวกเขาผู ้ทีไ่ ด ้บรรลุถงึ พระ เจ ้าแล ้ว และได ้ทนทุกข์เพือ ่ พระนามของพระองค์ แต่ยังมีอก ี มากทีเ่ จ ้าต ้องเผชิญก่อนทีเ่ จ ้าจะได ้นั่งร่วมกับพวกเขา
หนั งสือเล่มแรกของคนเลีย ้ งแกะแห่งเฮอร์มาส - นิมต ิ
16 แต่จงประพฤติตนด ้วยความจริงใจเช่นทีเ่ ป็ นอยู่ และเจ ้าจะ ได ้นั่งร่วมกับพวกเขาเช่นเดียวกับคนอืน ่ ๆ ทีท ่ ํางานของตน และจะได ้รับผลกรรมอย่างทีพ ่ วกเขาได ้รับ 17 ข ้าพเจ ้าจึงทูลนางว่า “ท่านหญิง ข ้าพเจ ้าอยากทราบว่า พวกเขาทนทุกข์ทรมานอะไรบ ้าง” นางจึงทูลว่า “ฟั งเถิด พวกเขาถูกสัตว์ป่าทําร ้าย ถูกเฆีย ่ นตี ถูกจําคุก และถูกตรึง กางเขนเพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์” 18 ด ้วยเหตุนี้ มือขวาแห่งความบริสท ุ ธิจ์ งึ เป็ นของพวกเขา และของคนอืน ่ ๆ ทุกคนทีย ่ อมทนทุกข์เพือ ่ พระนามของพระ เจ ้า ส่วนมือซ ้ายเป็ นของคนอืน ่ ๆ 19 ถึงกระนัน ้ ของประทานและคําสัญญาเป็ นของทัง้ สองฝ่ าย คือของฝ่ ายทีอ ่ ยูท ่ างขวาและฝ่ ายทีอ ่ ยูท ่ างซ ้าย เพียงแต่ผู ้ที่ นั่งอยูท ่ างขวาจะมีเกียรติเหนือกว่าคนอืน ่ ๆ 20 แต่เจ ้าปรารถนาจะนั่งทางขวามือร่วมกับพวกเขา และถึง กระนัน ้ เจ ้าก็มข ี ้อบกพร่องมากมาย แต่เจ ้าจะได ้รับการชําระ ให ้พ ้นจากข ้อบกพร่องของเจ ้า เช่นเดียวกับคนทัง้ หลายทีไ่ ม่ สงสัยก็จะได ้รับการชําระให ้พ ้นจากบาปทัง้ ปวงทีพ ่ วกเขาได ้ กระทํามาจนถึงทุกวันนี้ 21 และเมือ ่ นางพูดเช่นนัน ้ แล ้ว นางก็จะจากไป 22 ฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงก ้มลงแทบเท ้าของนาง และเริม ่ วิงวอน นางเพือ ่ เห็นแก่พระเจ ้า ขอให ้นางแสดงนิมต ิ ทีน ่ างได ้สัญญา ไว ้แก่ข ้าพเจ ้า 23 แล ้วนางก็จับมือข ้าพเจ ้าอีกครัง้ ยกข ้าพเจ ้าขึน ้ และให ้ ข ้าพเจ ้านั่งบนทีน ่ ั่งด ้านซ ้าย แล ้วชูไม ้เท ้าวิเศษอันหนึง่ ขึน ้ ตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า “เจ ้าเห็นสิง่ ยิง่ ใหญ่นั่นไหม?” ข ้าพเจ ้า ตอบว่า “ท่านหญิง ข ้าพเจ ้าไม่เห็นอะไรเลย” 24 นางตอบว่า “ท่านไม่เห็นหรือว่ามีหอคอยใหญ่ตงั ้ อยูต ่ รง ข ้ามท่าน สร ้างอยูบ ่ นนํ้ า ด ้วยหินสีเ่ หลีย ่ มมันวาว?” 25 เพราะหอคอยนัน ้ สร ้างขึน ้ บนพืน ้ ทีส ่ เี่ หลีย ่ มจัตรุ ัสโดยชาย หนุ่มหกคนทีม ่ ากับนาง 26 แต่ชายอีกหลายพันคนนํ าหินมา บางคนขุดขึน ้ มาจากที่ ลึก บางคนขนมาจากพืน ้ ดิน และมอบให ้แก่ชายหนุ่มทัง้ หก คน แล ้วพวกเขาก็นําหินเหล่านัน ้ ไปก่อสร ้าง 27 ส่วนหินเหล่านัน ้ ทีข ่ ด ุ ขึน ้ มาจากก ้นทะเล พวกเขาได ้ นํ าไปใช ้ในการก่อสร ้างทัง้ หมด เพราะหินเหล่านัน ้ ถูกขัดเงา และเหลีย ่ มมุมของหินแต่ละก ้อนก็เข ้ากันได ้อย่างลงตัว และ ต่อกันอย่างแนบเนียนจนมองไม่เห็นช่องว่างตรงรอยต่อ ทํา ให ้หอคอยทัง้ หลังดูเหมือนสร ้างจากหินก ้อนเดียว 28 ส่วนหินก ้อนอืน ่ ๆ ทีข ่ ด ุ ขึน ้ มาจากพืน ้ ดินนัน ้ บางส่วนพวก ้สร เขาก็ทงิ้ ไป บางส่วนพวกเขาก็นําไปใช ้างอาคาร 29 ส่วนหินทีถ ่ ก ู ปฏิเสธนัน ้ บางส่วนพวกเขาก็ตด ั ออกมาโยน ทิง้ ไว ้ไกลจากหอคอย แต่หน ิ อีกหลายก ้อนก็วางอยูร่ อบ หอคอย ซึง่ พวกเขาไม่ได ้นํ าไปใช ้ในการก่อสร ้าง 30 เพราะหินบางส่วนนัน ้ หยาบ บางส่วนมีรอยแตก บางส่วน เป็ นสีขาวและกลม ซึง่ ไม่เหมาะสมสําหรับการสร ้างหอคอย 31 แต่ข ้าพเจ ้าเห็นก ้อนหินอืน ่ ๆ ถูกโยนออกไปไกลจาก หอคอย และตกลงบนทางหลวง แต่ก็ไม่ได ้อยูต ่ ามทางนัน ้ ่ แ ต่อไป แต่กลิง้ ไปจากทางนัน ้ สูท ี่ ห ้งแล ้ง 32 คนอืน ่ ๆ ข ้าพเจ ้าเห็นตกลงไปในกองไฟและถูกเผาไหม ้ บางคนตกลงไปใกล ้นํ้ า แต่ก็กลิง้ ตัวลงไปในนํ้ าไม่ได ้ แม ้ว่า จะปรารถนาอย่างยิง่ ทีจ ่ ะตกลงไปในนํ้ าก็ตาม 33 เมือ ่ นางเล่าเรือ ่ งเหล่านีใ้ ห ้ข ้าพเจ ้าฟั งแล ้ว นางก็จะจากไป แต่ข ้าพเจ ้าจึงทูลนางว่า “ท่านหญิง การทีข ่ ้าพเจ ้าเห็นสิง่ เหล่านีโ้ ดยไม่เข ้าใจความหมายของมันจะมีประโยชน์อะไร แก่ข ้าพเจ ้าเล่า” 34 นางตอบข ้าพเจ ้าว่า “ท่านช่างฉลาดหลักแหลมยิง่ นัก ที่ ปรารถนาจะรู ้เรือ ่ งต่างๆ ทีเ่ กีย ่ วกับหอคอย” ข ้าพเจ ้าจึงตอบ ว่า “ใช่แล ้ว ท่านหญิง เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้บอกเรือ ่ งเหล่านัน ้ ่ ชมยินดี และเมือ แก่พน ี่ ้องทัง้ หลาย และพวกเขาจะได ้ชืน ่ ได ้
ยินเรือ ่ งเหล่านีแ ้ ล ้วจะได ้สรรเสริญพระเจ ้าด ้วยพระเกียรติอน ั ยิง่ ใหญ่” 35 แล ้วนางก็กล่าวว่า “คนจํานวนมากจะได ้ยินคําเทศนา เหล่านัน ้ และเมือ ่ พวกเขาได ้ยินแล ้ว บางคนจะยินดี บางคน จะร ้องไห ้ แต่ถงึ กระนัน ้ หากคนเหล่านัน ้ กลับใจ พวกเขาก็จะ ยินดีเช่นกัน” 36 ฉะนัน ้ จงฟั งสิง่ ทีข ่ ้าพเจ ้าจะกล่าวเกีย ่ วกับอุปมาเรือ ่ ง หอคอย และหลังจากนัน ้ อย่าได ้รบเร ้าข ้าพเจ ้าเรือ ่ งการ เปิ ดเผยอีกเลย 37 เพราะว่าการเปิ ดเผยเหล่านีม ้ จ ี ด ุ จบ เพราะได ้สําเร็จแล ้ว แต่เจ ้าอย่าละความปรารถนาทีจ ่ ะได ้รับการเปิ ดเผย เพราะเจ ้า มีความเร่งรีบอย่างยิง่ 38 ส่วนหอคอยทีเ่ จ ้าเห็นนัน ้ คือตัวเราเอง คือคริสตจักร ซึง่ ได ้ปรากฏแก่เจ ้าแล ้วทัง้ ในเวลานีแ ้ ละในอดีต ฉะนัน ้ จงถามสิง่ ใดก็ได ้เกีย ่ วกับหอคอยนัน ้ และเราจะเปิ ดเผยให ้เจ ้าทราบ ่ ชมยินดีกบ เพือ ่ เจ ้าจะได ้ชืน ั บรรดาผู ้บริสท ุ ธิ์ 39 ข ้าพเจ ้าจึงทูลนางว่า “ท่านหญิง เพราะท่านเคยคิดว่า ข ้าพเจ ้าสมควรทีจ ่ ะได ้รับรู ้ความจริงเหล่านีจ ้ ากท่าน โปรด บอกความจริงเหล่านีแ ้ ก่ข ้าพเจ ้าเถิด” 40 นางตอบข ้าพเจ ้าว่า สิง่ ใดก็ตามทีส ่ มควรจะเปิ ดเผยแก่ ท่าน ก็จะปรากฏแก่ทา่ น ขอเพียงแต่ใจของท่านอยูก ่ บ ั พระ เจ ้า และอย่าสงสัยในสิง่ ใดก็ตามทีท ่ า่ นจะได ้เห็น 41 ข ้าพเจ ้าถามนางว่า “ท่านหญิง ทําไมหอคอยจึงสร ้างอยู่ บนนํ้ า?” นางตอบว่า “ข ้าพเจ ้าเคยบอกท่านแล ้วว่า ท่าน ฉลาดมากทีส ่ อบถามเกีย ่ วกับสิง่ ก่อสร ้างนีอ ้ ย่างถีถ ่ ้วน ดังนัน ้ ท่านจะได ้พบความจริง” 42 จงฟั งเถิดว่าเหตุใดหอคอยจึงถูกสร ้างขึน ้ บนนํ้ า เพราะ ชีวต ิ ของท่านนัน ้ ได ้รับการช่วยให ้รอดโดยนํ้ า และจะได ้รับ การช่วยให ้รอดโดยนํ้ านัน ้ เอง หอคอยนัน ้ ตัง้ อยูบ ่ นพระวจนะ แห่งพระนามอันทรงฤทธิแ ์ ละน่ายกย่อง และได ้รับการคํ้าจุน โดยฤทธานุภาพและคุณธรรมทีม ่ องไม่เห็นของพระเจ ้า ่ ชมยิง่ นัก 43 และข ้าพเจ ้าจึงตอบนางว่า “สิง่ เหล่านีช ้ า่ งน่าชืน แต่ทา่ นหญิง ชายหนุ่มหกคนทีก ่ อ ่ สร ้างนัน ้ เป็ นใครกัน?” 44 นางกล่าวว่า พวกเขาคือทูตสวรรค์ของพระเจ ้า ซึง่ ได ้รับ การแต่งตัง้ ไว ้ก่อน และพระเจ ้าทรงมอบสรรพสิง่ ทีท ่ รงสร ้าง ้ ให ้แก่พวกเขา เพือ ไว ้ทัง้ สิน ่ สร ้างและก่อสร ้างขึน ้ และ ปกครองเหนือสิง่ เหล่านัน ้ เพราะว่าโดยทูตสวรรค์เหล่านี้ การ สร ้างหอคอยจะสําเร็จ 45 แล ้วคนเหล่านัน ้ ทีน ่ ํ าก ้อนหินมาให ้พวกเขามีใครอีกบ ้าง? 46 พวกเขาเหล่านัน ้ เป็ นทูตสวรรค์บริสท ุ ธิข ์ องพระเจ ้า แต่ทต ู สวรรค์อน ื่ นัน ้ ประเสริฐยิง่ กว่าพวกนัน ้ ฉะนัน ้ เมือ ่ การสร ้าง หอคอยเสร็จสมบูรณ์แล ้ว พวกเขาจะร่วมรับประทานอาหาร กันข ้างหอคอย และจะสรรเสริญพระเจ ้า เพราะหอคอยสร ้าง เสร็จแล ้ว 47 ฉั นถามเธอว่า ฉั นอยากทราบสภาพของหินเหล่านัน ้ และ ความหมายของมัน ว่ามันคืออะไร? 48 นางจึงตอบข ้าพเจ ้าว่า “ท่านดีกว่าคนอืน ่ ๆ หรืออย่างไร จึงได ้รับรู ้สิง่ นี?้ เพราะมีคนอืน ่ ๆ ทีอ ่ ยูก ่ อ ่ นหน ้าท่าน และดีกว่า ท่านด ้วย ซึง่ น่าจะได ้รับรู ้สิง่ เหล่านี”้ 49 ถึงกระนัน ้ เพือ ่ พระนามของพระเจ ้าจะได ้รับการยกย่อง เรือ ่ งนีจ ้ งึ ได ้ปรากฏแก่ทา่ นแล ้ว และจะปรากฏอีก เพือ ่ เห็นแก่ บรรดาผู ้ทีส ่ งสัยและคิดอยูใ่ นใจว่าเรือ ่ งเหล่านีเ้ ป็ นจริงหรือไม่ 50 จงบอกพวกเขาว่าสิง่ เหล่านีท ้ งั ้ หมดเป็ นความจริง และไม่ มีสงิ่ ใดในสิง่ เหล่านีท ้ ไี่ ม่เป็ นความจริง แต่ทก ุ สิง่ ล ้วนมั่นคง และได ้รับการสถาปนาอย่างแท ้จริง 51 จงฟั งเถิด เกีย ่ วกับศิลาทีอ ่ ยูใ่ นอาคารนัน ้ 52 ศิลาสีเ่ หลีย ่ มและสีขาวทีเ่ ข ้าคูก ่ น ั อย่างแม่นยํานัน ้ คือ บรรดาอัครสาวก บิชอป อาจารย์ และผู ้รับใช ้ ซึง่ โดยพระ เมตตาของพระเจ ้าได ้เข ้ามาปกครอง สัง่ สอน และรับใช ้ด ้วย
หนั งสือเล่มแรกของคนเลีย ้ งแกะแห่งเฮอร์มาส - นิมต ิ
ความบริสท ุ ธิแ ์ ละสุภาพแก่ผู ้ทีพ ่ ระเจ ้าทรงเลือกสรร ทัง้ ผู ้ที่ ล่วงลับไปแล ้วและผู ้ทีย ่ ังคงอยู่ และพวกเขาก็มค ี วามเห็น ั ติสข พ ้องต ้องกันเสมอ มีสน ุ ภายในใจ และรับฟั งซึง่ กันและ กัน 53 ด ้วยเหตุนี้ ข ้อต่อต่างๆ จึงประกบกันอย่างพอดีในการ สร ้างหอคอย 54 ผู ้ทีถ ่ ก ู ดึงขึน ้ มาจากก ้นทะเลและนํ ามาไว ้ในอาคาร และ รอยต่อของพวกเขาเข ้ากันได ้กับหินก ้อนอืน ่ ๆ ทีส ่ ร ้างไว ้แล ้ว คือผู ้ทีไ่ ด ้ล่วงหลับไปแล ้ว และได ้ทนทุกข์ทรมานเพือ ่ เห็นแก่ พระนามของพระเจ ้า 55 แล ้วหินอืน ่ ๆ ทีน ่ ํ ามาจากพืน ้ ดินนัน ้ คืออะไรเล่า ท่านหญิง? ข ้าพเจ ้าอยากรู ้ว่ามันคืออะไร 56 นางตอบว่า “คนเหล่านัน ้ ทีน ่ อนอยูบ ่ นพืน ้ ดินและไม่ได ้รับ การขัดเกลา คือคนทีพ ่ ระเจ ้าทรงโปรดปราน เพราะเขา ดําเนินตามพระบัญญัตข ิ องพระเจ ้า และประพฤติตามพระ บัญชาของพระองค์” ่ 57 ผู ้ทีถ ่ ก ู นํ าเข ้าไปอยูใ่ นหอคอยนัน ้ คือผู ้เยาว์วัยในความเชือ และผู ้มีศรัทธา และทูตสวรรค์ได ้ตักเตือนพวกเขาให ้ประพฤติ ดี เพราะความชัว่ ร ้ายจะไม่มอ ี ยูใ่ นพวกเขา 58 แต่คนเหล่านัน ้ ทีพ ่ วกเขาปฏิเสธและฝั งไว ้ข ้างหอคอยคือ ใครเล่า? 59 พวกเขาเหล่านัน ้ คือผู ้ทีท ่ ําบาปและเต็มใจทีจ ่ ะกลับใจ ด ้วยเหตุนพ ี้ วกเขาจึงไม่ถก ู ขับไล่ออกไปไกลจากหอคอย เพราะพวกเขาจะเป็ นประโยชน์ตอ ่ การก่อสร ้างหากพวกเขา กลับใจ 60 ฉะนัน ้ ผู ้ทีย ่ ังไม่กลับใจ หากเขากลับใจ เขาจะเข ้มแข็งใน ่ คือ ถ ้าเขากลับใจในตอนนี้ ขณะทีห ความเชือ ่ อคอยกําลัง สร ้างอยู่ เพราะถ ้าหอคอยสร ้างเสร็จแล ้ว ก็จะไม่มท ี ใี่ ห ้เขา เข ้าไปอยูไ่ ด ้ แต่เขาจะถูกขับไล่ออกไป เพราะมีเพียงผู ้เดียว ิ ธิน เท่านัน ้ ทีม ่ ส ี ท ์ ี้ คือผู ้ทีจ ่ ะได ้เข ้าไปอยูใ่ นหอคอยในตอนนี้ 61 แต่ทา่ นอยากทราบหรือไม่วา่ ผู ้ทีถ ่ ก ู ตัดออกมาและถูกโยน ทิง้ ไปไกลจากหอคอยนัน ้ เป็ นใคร? ข ้าพเจ ้ากล่าวว่า “ท่าน หญิง ข ้าพเจ ้าปรารถนาทีจ ่ ะทราบ” ่ แต่เพียงความ 62 พวกเขาเป็ นบุตรแห่งความชัว่ ร ้าย ผู ้ทีเ่ ชือ ่ เสแสร ้ง แต่ก็ไม่ละทิง้ ทางชัวของตน ด ้วยเหตุนพ ี้ วกเขาจึงจะ ไม่ได ้รับความรอด เพราะพวกเขาไม่มป ี ระโยชน์ในการสร ้าง โลกเพราะความบาปของพวกเขา 63 ฉะนัน ้ พวกเขาจึงถูกตัดออกและถูกขับไล่ออกไปไกล เพราะพระพิโรธของพระเจ ้า และเพราะพวกเขาได ้ยั่วยุให ้ พระองค์ทรงพิโรธต่อพวกเขา 64 ส่วนหินจํานวนมากอืน ่ ๆ ทีท ่ า่ นเห็นวางอยูร่ อบหอคอย แต่ ไม่ได ้นํ าไปประกอบเป็ นอาคารนัน ้ คือหินทีข ่ รุขระเหล่านัน ้ ซึง่ เป็ นผู ้ทีร่ ู ้จักความจริง แต่ไม่ได ้ดํารงอยูใ่ นความจริงนัน ้ และไม่ได ้เข ้าร่วมกับบรรดาผู ้บริสท ุ ธิ์ ดังนัน ้ จึงไม่เกิด ประโยชน์ 65 ผู ้ทีม ่ รี อยร ้าวในใจ คือผู ้ทีเ่ ก็บความแตกแยกไว ้ในใจต่อกัน และกัน และไม่ใช ้ชีวต ิ อย่างสงบสุข คือผู ้ทีป ่ ระพฤติตนดีเมือ ่ อยูร่ ว่ มกัน แต่เมือ ่ แยกจากกันแล ้ว ความชัว่ ร ้ายก็ยังคงอยูใ่ น ใจของเขา เหล่านีค ้ อ ื รอยร ้าวทีป ่ รากฏให ้เห็นในหินเหล่านัน ้ ่ แล ้ว แต่ยังเต็มไปด ้วย 66 ผู ้ทีพ ่ ก ิ ารและตัวเตีย ้ คือผู ้ทีเ่ ชือ ความชัว่ ร ้ายอยูม ่ าก ด ้วยเหตุนเี้ ขาจึงพิการและไม่สมบูรณ์ 67 แต่หน ิ สีขาวกลมเหล่านัน ้ คืออะไรเล่า ท่านหญิง และหิน ชนิดใดทีไ่ ม่เหมาะสมสําหรับการสร ้างหอคอย? 68 นางจึงตอบข ้าพเจ ้าว่า “เจ ้าจะยังคงโง่เขลาและไม่เข ้าใจ อยูอ ่ ก ี นานเท่าใด ถามทุกอย่างแต่ไม่เข ้าใจอะไรเลย?” 69 พวกเขาเหล่านัน ้ มีศรัทธาแท ้จริง แต่ก็ยังมีทรัพย์สมบัต ิ ของโลกนีอ ้ ยูด ่ ้วย เมือ ่ ใดทีเ่ กิดปั ญหาขึน ้ พวกเขาก็ปฏิเสธ พระเจ ้าเพราะเห็นแก่ทรัพย์สมบัตแ ิ ละการค ้าขายของตน
70 ข ้าพเจ ้าจึงตอบนางว่า “ฉะนัน ้ เมือ ่ ไรพวกเขาจึงจะเป็ น ประโยชน์แก่พระเจ ้า?” นางตอบว่า “เมือ ่ ทรัพย์สมบัตท ิ พ ี่ วก ่ ชอบนัน เขาชืน ้ ถูกโค่นไปเสีย พวกเขาจึงจะเป็ นประโยชน์แก่ พระเจ ้าในการสร ้างของพระองค์” 71 เพราะหินกลมนัน ้ หากไม่ตด ั แต่งหรือเจียระไนส่วนใดส่วน หนึง่ ออกไป จะทําให ้เป็ นรูปสีเ่ หลีย ่ มได ้ฉั นใด คนรํ่ารวยใน โลกนี้ หากไม่ลดทอนทรัพย์สมบัตข ิ องตนลง ก็จะไม่เกิด ประโยชน์แก่พระเจ ้าได ้ฉั นนัน ้ 72 จงเรียนรู ้จากประสบการณ์ของเจ ้าเอง เมือ ่ ครัง้ ทีเ่ จ ้ามั่งคัง่ เจ ้าก็ไม่มป ี ระโยชน์ แต่บด ั นีเ้ จ ้ามีประโยชน์และเหมาะสมกับ ้ เปลืองหินก ้อน ชีวต ิ ทีเ่ จ ้าได ้เลือกเดิน เพราะเจ ้าเองก็เคยสิน หนึง่ เช่นกัน 73 ส่วนก ้อนหินอืน ่ ๆ ทีเ่ จ ้าเห็นถูกโยนทิง้ ไปไกลจากหอคอย และกระจัดกระจายไปตามทาง และกลิง้ ตกไปในทีร่ กร ้างนัน ้ ่ แล ้ว แต่เพราะความสงสัยจึงละทิง้ ทางทีแ คือพวกทีเ่ ชือ ่ ท ้จริง คิดว่าจะพบทางทีด ่ ก ี ว่า แต่พวกเขากลับเร่รอ ่ นและทุกข์ยาก เดินไปในทางทีเ่ ปลีย ่ วร ้าง 74 ส่วนก ้อนหินเหล่านัน ้ ทีต ่ กลงไปในไฟและถูกเผาไหม ้ไป คือคนเหล่านัน ้ ทีไ่ ด ้หันเหจากพระเจ ้าผู ้ทรงพระชนม์อยู่ ตลอดไปแล ้ว และไม่เคยกลับใจเลย เพราะความรักใคร่ท ี่ พวกเขามีตอ ่ ตัณหาและความชัว่ ร ้ายทีพ ่ วกเขากระทํา 75 แล ้วสิง่ อืน ่ ใดเล่าทีต ่ กลงไปในนํ้ า แต่ไม่ได ้กลิง้ ลงไปใน นํ้ า? 76 พวกเขาเหล่านัน ้ คือผู ้ทีไ่ ด ้ยินพระวจนะและเต็มใจจะรับ บัพติศมาในพระนามของพระเจ ้า แต่เมือ ่ พิจารณาถึงความ บริสท ุ ธิอ ์ น ั ยิง่ ใหญ่ซงึ่ ความจริงเรียกร ้องแล ้ว กลับถอนตัว ออกไปและดําเนินชีวต ิ ตามตัณหาชัว่ ร ้ายของตนอีก 77 ด ้วยเหตุนี้ เธอจึงอธิบายเรือ ่ งหอคอยจนจบ 78 แต่ข ้าพเจ ้ายังคงเร่งรีบ จึงถามนางว่า “หินทัง้ หมดทีถ ่ ก ู ทิง้ ไปเช่นนัน ้ ซึง่ ไม่เหมาะสมสําหรับการสร ้างหอคอย จะ ได ้รับการคืนดีได ้หรือไม่ และหินเหล่านัน ้ จะได ้มีทอ ี่ ยูใ่ น หอคอยนีห ้ รือไม่” 79 นางกล่าวว่า “พวกเขาอาจกลับใจได ้ แต่พวกเขาจะเข ้ามา ในหอคอยนีไ้ ม่ได ้ พวกเขาจะถูกลดฐานะลงไปอยูใ่ นทีท ่ ต ี่ ํา่ กว่ามาก หลังจากทีพ ่ วกเขาได ้รับความทุกข์ทรมานและ ชดใช ้กรรมตามกําหนดวันแห่งบาปของพวกเขาแล ้ว” 80 และด ้วยเหตุนพ ี้ วกเขาจึงจะได ้รับการปลดปล่อย เพราะ พวกเขาได ้รับพระวจนะแห่งความชอบธรรม และพวกเขาจะ พ ้นจากความทุกข์ยาก หากพวกเขามีความรู ้สึกทีแ ่ ท ้จริงใน ่ ใจถึงสิงทีต ่ นได ้กระทําผิด 81 แต่ถ ้าพวกเขาไม่มค ี วามรู ้สึกเช่นนีใ้ นใจ พวกเขาก็จะไม่ ได ้รับความรอดเพราะความดือ ้ รัน ้ ในใจของพวกเขา 82 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าถามนางเกีย ่ วกับเรือ ่ งทัง้ หลายเหล่านัน ้ เสร็จ แล ้ว นางก็ทล ู ข ้าพเจ ้าว่า “ท่านอยากเห็นสิง่ อืน ่ อีกไหม?” และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าปรารถนาจะเห็นสิง่ นัน ้ ใบหน ้าของข ้าพเจ ้าก็ เบิกบานยิง่ ขึน ้ 83 นางจึงหันกลับมามองข ้าพเจ ้าและยิม ้ เล็กน ้อยพลางกล่าว แก่ข ้าพเจ ้าว่า “เจ ้าเห็นหญิงเจ็ดคนรอบหอคอยหรือไม่” ข ้าพเจ ้าตอบว่า “ท่านหญิง ข ้าพเจ ้าเห็นพวกเธอแล ้ว” 84 นางตอบว่า “หอคอยนีไ้ ด ้รับการคํ้าจุนด ้วยสิง่ เหล่านี้ ตาม พระบัญชาของพระเจ ้า ฉะนัน ้ จงฟั งผลแห่งสิง่ เหล่านีเ้ ถิด” 85 คนแรกทีย ่ ด ึ มั่นด ้วยมือของเธอเรียกว่าศรัทธา โดยศรัทธา นัน ้ ผู ้ทีท ่ รงเลือกสรรจะได ้รับความรอด ส่วนคนถัดมาซึง่ คาด เข็มขัดและดูเป็ นชายชาตรีเรียกว่าการงดเว ้น เธอเป็ นธิดา ของศรัทธา 86 ฉะนัน ้ ผู ้ใดก็ตามทีต ่ ด ิ ตามนาง ผู ้นัน ้ จะมีความสุขตลอด ่ ว่า ชีวต ิ เพราะเขาจะละเว ้นจากการกระทําชัว่ ทัง้ ปวง และเชือ หากเขาระงับตนเองจากตัณหาทัง้ ปวง เขาจะเป็ นทายาท
หนั งสือเล่มแรกของคนเลีย ้ งแกะแห่งเฮอร์มาส - นิมต ิ
แห่งชีวต ิ นิรันดร์ แล ้วท่านหญิง ข ้าพเจ ้าจึงถามว่า อีกห ้า ประการนัน ้ คืออะไร? 87 นางตอบว่า “พวกนางเป็ นบุตรสาวของกันและกัน คนแรก ่ ความเรียบง่าย คนถัดมาชือ ่ ความบริสท ่ ชือ ุ ธิ์ คนทีส ่ ามชือ ่ ความมีระเบียบวินัย และ ความสุภาพเรียบร ้อย คนทีส ่ ามชือ ่ ความรัก เมือ คนสุดท ้ายชือ ่ เจ ้าได ้ปฏิบต ั ต ิ ามแบบอย่างของ มารดาของพวกนางแล ้ว เจ ้าก็จะสามารถทําทุกสิง่ ได ้” 88 “ท่านหญิง” ฉั นกล่าว “ฉั นอยากทราบว่าแต่ละคนมี คุณธรรมเฉพาะด ้านใดบ ้าง” 89 “ฟั งเถิด” นางตอบ “พวกเขามีคณ ุ ธรรมเท่าเทียมกัน และ คุณธรรมของพวกเขาก็ผก ู พันกัน และสืบเนือ ่ งมาจากชาติ กําเนิด” ่ จึงเกิดการละเว ้น จากการละเว ้นจึงเกิด 90 จากความเชือ ความเรียบง่าย จากความเรียบง่ายจึงเกิดความบริสท ุ ธิ์ จาก ความบริสท ุ ธิจ์ งึ เกิดความสุภาพเรียบร ้อย จากความสุภาพ เรียบร ้อยจึงเกิดวินัยและความรัก ดังนัน ้ การกระทําของคน ิ ธิ์ และถูกต ้อง เหล่านีจ ้ งึ บริสท ุ ธิ์ ศักดิส ์ ท 91 ฉะนัน ้ ผู ้ใดก็ตามทีร่ ับใช ้สิง่ เหล่านีแ ้ ละยึดมั่นในงานของ พวกเขา เขาจะได ้อาศัยอยูใ่ นหอคอยร่วมกับบรรดาผู ้บริสท ุ ธิ์ ของพระเจ ้า 92 แล ้วข ้าพเจ ้าจึงถามนางเกีย ่ วกับเวลาว่า ใกล ้ถึงจุดจบแล ้ว หรือยัง 93 แต่เธอร ้องเสียงดังว่า “โอ คนโง่เอ๋ย! เจ ้ายังไม่เห็น หอคอยนัน ้ อีกหรือ? เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ หอคอยนัน ้ สร ้างเสร็จ แล ้ว มันก็จะถึงจุดจบ และมันจะสําเร็จในไม่ช ้า” 94 แต่ทา่ นอย่าถามข ้าพเจ ้าอีกเลย สิง่ ทีไ่ ด ้กล่าวไปแล ้วนัน ้ ก็ เพียงพอสําหรับท่านและบรรดาผู ้บริสท ุ ธิท ์ งั ้ หลายแล ้ว ่ ขึน เพือ ่ ให ้จิตใจของท่านสดชืน ้ เพราะสิง่ เหล่านีไ้ ม่ได ้ถูก เปิ ดเผยแก่ทา่ นเพียงผู ้เดียว แต่เพือ ่ ท่านจะได ้ประกาศให ้ทุก คนได ้รู ้ด ้วย 95 เพราะฉะนัน ้ โอเฮอร์มส ี เอ๋ย หลังจากสามวันเจ ้าจะต ้อง เข ้าใจถ ้อยคําเหล่านีซ ้ งึ่ ข ้าพเจ ้าเริม ่ กล่าวแก่เจ ้า เพือ ่ เจ ้าจะ ได ้กล่าวถ ้อยคําเหล่านีแ ้ ก่บรรดาผู ้บริสท ุ ธิ์ เพือ ่ ว่าเมือ ่ พวกเขา ได ้ยินและปฏิบต ั ต ิ ามแล ้ว พวกเขาจะได ้รับการชําระล ้างจาก ความชัว่ ช ้าของพวกเขา และเจ ้าเองก็จะได ้รับการชําระล ้าง ไปพร ้อมกับพวกเขาด ้วย 96 จงฟั งข ้าพเจ ้าเถิด โอ บุตรทัง้ หลายของข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้า ได ้เลีย ้ งดูพวกเจ ้าด ้วยความเรียบง่าย ความบริสท ุ ธิ์ และความ สุภาพเรียบร ้อย เพือ ่ ความรักของพระเจ ้าซึง่ ได ้ประทานลงมา แก่พวกเจ ้าด ้วยความชอบธรรม เพือ ่ พวกเจ ้าจะได ้รับการชําระ ให ้บริสท ุ ธิแ ์ ละพ ้นจากบาปและความชัว่ ร ้ายทัง้ ปวง แต่พวก เจ ้าก็ยังไม่หยุดกระทําความชัว่ ั ติสข 97 ฉะนัน ้ จงฟั งคําของข ้าพเจ ้า และจงมีสน ุ ต่อกันและกัน ่ น ่ ชมแต่ จงไปมาหาสูก ั และจงต ้อนรับกันและกัน และอย่าชืน เพียงสิง่ ทรงสร ้างของพระเจ ้าแต่เพียงผู ้เดียว 98 จงให ้แก่ผู ้ทีข ่ ด ั สนด ้วยใจกว ้างขวาง เพราะบางคนกินมาก เกินไปก็เป็ นโรคภัยไข ้เจ็บและทําร ้ายร่างกาย ส่วนคนอืน ่ ๆ ที่ ไม่มอ ี าหาร ร่างกายก็เหีย ่ วแห ้งเพราะขาดสารอาหาร และ ร่างกายก็ทรุดโทรมลง 99 ฉะนัน ้ การไม่รู ้จักยับยัง้ ชัง่ ใจเช่นนีจ ้ งึ เป็ นอันตรายต่อท่าน ทัง้ หลายผู ้ทีม ่ อ ี ยูแ ่ ล ้ว แต่ไม่แบ่งปั นให ้แก่ผู ้ทีข ่ าดแคลน จง เตรียมตัวรับการพิพากษาทีจ ่ ะมาถึงท่านในไม่ช ้า ื่ เสียง จงออกไปค ้นหาคนหิวโหยขณะที่ 100 พวกเจ ้าผู ้มีชอ หอคอยยังสร ้างไม่เสร็จ เพราะเมือ ่ หอคอยสร ้างเสร็จแล ้ว พวกเจ ้าจะเต็มใจทําความดี แต่จะไม่พบทีอ ่ ยูใ่ นนัน ้ 101 ฉะนัน ้ จงระวังเถิด บรรดาผู ้ทีโ่ อ ้อวดในทรัพย์สมบัตข ิ อง ตน เกรงว่าผู ้ทีข ่ าดแคลนจะครํ่าครวญ และเสียงครํ่าครวญ ของพวกเขาจะขึน ้ ไปถึงพระเจ ้า แล ้วท่านทัง้ หลายจะถูกขับ ิ ของท่านทีอ ไล่ออกไปพร ้อมกับทรัพย์สน ่ ยูน ่ อกประตูหอคอย
102 ดูเถิด บัดนีข ้ ้าพเจ ้าขอเตือนท่านทัง้ หลายทีไ่ ด ้รับแต่งตัง้ ให ้ดูแลคริสตจักร และรักตําแหน่งสูงสุด อย่าทําตัวเหมือน พวกทีก ่ ระทําการชัว่ ร ้าย 103 และพวกเขาพกยาพิษใส่กล่องไปมา แต่พวกท่านเก็บยา ้ โรคไว ้ในใจ และไม่ยอมชําระล ้าง และไม่ยอมมี พิษและเชือ ใจบริสท ุ ธิ์ เพือ ่ จะได ้รับความเมตตาจากพระมหากษั ตริย ์ 104 จงระวังเถิด ลูกๆ ของข ้าพเจ ้าเอ๋ย อย่าให ้การทะเลาะ วิวาทของพวกเจ ้าทําให ้พวกเจ ้าต ้องเสียชีวต ิ ไป พวกเจ ้าจะ สัง่ สอนผู ้ทีพ ่ ระเจ ้าทรงเลือกสรรได ้อย่างไร ในเมือ ่ พวกเจ ้า เองก็ยังต ้องถูกตักเตือน ฉะนัน ้ จงตักเตือนกันและกัน และจง อยูก ่ น ั อย่างสงบสุข เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้ยืนอยูต ่ อ ่ หน ้าบิดาของ พวกเจ ้า และจะให ้การต่อพระเจ ้าเกีย ่ วกับพวกเจ ้า 105 เมือ ่ นางพูดคุยกับข ้าพเจ ้าจบแล ้ว ชายหนุ่มหกคนทีส ่ ร ้าง ่ นก็ขน หอคอยก็มาและพานางไปยังหอคอย ส่วนชายอีกสีค ึ้ ไปนั่งบนเก ้าอีท ้ น ี่ างนั่งอยู่ แล ้วพวกเขาก็ไปยังหอคอย เช่นกัน ข ้าพเจ ้าไม่เห็นหน ้าพวกเขา เพราะพวกเขาหันหลัง ให ้ข ้าพเจ ้า 106 ขณะทีน ่ างกําลังจะจากไป ข ้าพเจ ้าจึงถามนางว่าขอให ้ นางบอกข ้าพเจ ้าถึงเรือ ่ งทีเ่ กีย ่ วข ้องกับสามร่างทีน ่ างปรากฏ แก่ข ้าพเจ ้า 107 แต่นางตอบข ้าพเจ ้าว่า “เรือ ่ งเหล่านีท ้ า่ นต ้องไปถามคน อืน ่ เพือ ่ จะได ้ทราบ” 108 บัดนี้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย ในนิมต ิ แรกเมือ ่ ปี ทแ ี่ ล ้ว นาง ปรากฏแก่ชรามากแล ้ว และนั่งอยูบ ่ นเก ้าอี้ 109 ในนิมต ิ อีกครัง้ หนึง่ นางมีใบหน ้าอ่อนเยาว์ แต่เนือ ้ หนัง และเส ้นผมกลับแก่ชรา แต่นางก็พด ู คุยกับข ้าพเจ ้าขณะยืน อยู่ และร่าเริงกว่าครัง้ แรก 110 ในนิมต ิ ทีส ่ าม เธอมีลก ั ษณะทีด ่ อ ู อ ่ นเยาว์และงดงามใน ทุกด ้าน มีเพียงผมของคนชราเท่านัน ้ ทีท ่ ําให ้เธอดูรา่ เริงและ นั่งอยูบ ่ นเก ้าอี้ 111 ดังนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงรู ้สึกเศร ้าโศกอย่างมากเกีย ่ วกับเรือ ่ ง เหล่านี้ จนกว่าข ้าพเจ ้าจะเข ้าใจนิมต ิ นัน ้ ได ้ 112 ฉะนัน ้ ในเวลากลางคืน ข ้าพเจ ้าจึงเห็นหญิงชราคนนัน ้ กล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า การอธิษฐานทุกอย่างย่อมต ้องมีการถ่อม ตน จงอดอาหารเถิด แล ้วเจ ้าจะได ้เรียนรู ้จากองค์พระผู ้เป็ น เจ ้าถึงสิง่ ทีเ่ จ ้าทูลขอ ข ้าพเจ ้าจึงอดอาหารวันหนึง่ 113 ในคืนนัน ้ เอง ชายหนุ่มคนหนึง่ ปรากฏตัวต่อหน ้าข ้าพเจ ้า และกล่าวว่า “เหตุใดท่านจึงปรารถนาการเปิ ดเผยในคํา อธิษฐานของท่านบ่อยครัง้ เช่นนีเ้ ล่า จงระวังว่าการขอสิง่ ต่างๆ มากมายนัน ้ จะไม่เป็ นอันตรายต่อร่างกาย จงให ้การ เปิ ดเผยเหล่านีเ้ พียงพอแก่ทา่ นเถิด” 114 เจ ้าจะเห็นการเปิ ดเผยทีย ่ งิ่ ใหญ่กว่าทีเ่ จ ้าได ้รับมาแล ้วได ้ อีกหรือ? 115 ข ้าพเจ ้าจึงตอบท่านว่า “ท่านครับ ข ้าพเจ ้าขอเพียงสิง่ เดียวเท่านัน ้ เนือ ่ งด ้วยเรือ ่ งหญิงชราสามคนทีป ่ รากฏแก่ ข ้าพเจ ้า ขอให ้การเปิ ดเผยนัน ้ สมบูรณ์” 116 พระองค์ตรัสตอบข ้าพเจ ้าว่า “เจ ้าไม่ได ้ขาดความเข ้าใจ แต่ความสงสัยทําให ้เจ ้าเป็ นเช่นนัน ้ เพราะใจของเจ ้าไม่ได ้ อยูก ่ บ ั พระเจ ้า” 117 ข ้าพเจ ้าจึงตอบว่า “แต่เราจะเรียนรู ้สิง่ เหล่านีจ ้ ากท่าน อย่างละเอียดถีถ ่ ้วนยิง่ ขึน ้ ” 118 จงฟั งเถิด เขากล่าว เกีย ่ วกับตัวเลขทีท ่ า่ นสอบถามมา 119 และในนิมต ิ แรกนัน ้ นางปรากฏแก่เจ ้าในรูปของหญิงชรา ่ มโทรมและอ่อน นั่งอยูบ ่ นเก ้าอี้ เพราะจิตใจเก่าของเจ ้าเสือ แรงลงเนือ ่ งจากความเจ็บป่ วยและความลังเลใจในใจของเจ ้า 120 เพราะว่าคนชราทัง้ หลายย่อมไม่มห ี วังทีจ ่ ะฟื้ นฟูตนเอง ้ หวัง ฉะนัน และไม่คาดหวังสิง่ ใดนอกจากความสิน ้ พวกท่านก็ อ่อนแอลงเพราะกิจการทางโลก จึงปล่อยตัวให ้เกียจคร ้าน และไม่หันความห่วงใยจากตนเองไปหาพระเจ ้า
หนั งสือเล่มแรกของคนเลีย ้ งแกะแห่งเฮอร์มาส - นิมต ิ
ั ปชัญญะของพวกท่านจึงสับสน และท่านก็แก่ชราลงใน สติสม ความเศร ้าโศก 121 แต่ทา่ นครับ ผมอยากทราบว่าทําไมเธอจึงนั่งบนเก ้าอี?้ 122 พระองค์ตรัสตอบว่า เพราะว่าทุกคนทีอ ่ อ ่ นแอ ก็ยอ ่ มนั่ง บนเก ้าอีเ้ พราะความอ่อนแอของตน เพือ ่ พยุงความอ่อนแอ ของตนไว ้ ดูเถิด นีค ่ อ ื ภาพในนิมต ิ แรก 123 ในนิมต ิ ทีส ่ องนัน ้ เจ ้าเห็นนางยืนอยู่ มีใบหน ้าอ่อนเยาว์ และร่าเริงกว่าแต่กอ ่ น แต่เนือ ้ หนังและผมของนางกลับแก่ ชรา พระองค์ตรัสว่า จงฟั งคําอุปมานีด ้ ้วย ้ หวังในตนเองเพราะความ 124 เมือ ่ ผู ้ใดแก่ชราลง เขาย่อมสิน อ่อนแอและความยากจน และคาดหวังได ้เพียงวันสุดท ้าย ของชีวต ิ เท่านัน ้ 125 แต่ทันใดนัน ้ ก็มม ี รดกตกทอดมาถึงเขา และเมือ ่ เขาได ้ ยินเรือ ่ งนัน ้ เขาก็ลก ุ ขึน ้ และด ้วยความเบิกบานใจ เขาก็ม ี กําลังใหม่ และบัดนีเ้ ขาไม่นั่งลงอีกต่อไป แต่ยน ื ขึน ้ และพ ้น จากความเศร ้าโศกในอดีต และไม่นั่งลงอีก แต่กระทําการ อย่างกล ้าหาญ 126 ดังนัน ้ เมือ ่ ท่านทัง้ หลายได ้ฟั งพระวิวรณ์ซงึ่ พระเจ ้าทรง เปิ ดเผยแก่ทา่ น เพราะพระเจ ้าทรงสงสารท่าน และทรงฟื้ นฟู จิตวิญญาณของท่าน ท่านจึงละทิง้ ความอ่อนแอ และได ้รับ ่ และพระเจ ้าทรง กําลัง และท่านก็เข ้มแข็งขึน ้ ในความเชือ เห็นกําลังของท่านจึงทรงยินดี 127 ด ้วยเหตุนพ ี้ ระองค์จงึ ทรงแสดงการสร ้างหอคอยให ้พวก ท่านเห็น และจะทรงแสดงสิง่ อืน ่ ๆ ให ้พวกท่านเห็นอีก ถ ้า ั ติสข พวกท่านปรารถนาจะมีสน ุ ในใจซึง่ กันและกัน 128 แต่ในนิมต ิ ทีส ่ ามนัน ้ ท่านได ้เห็นนางดูออ ่ นเยาว์ยงิ่ ขึน ้ สวยงาม ร่าเริง และมีใบหน ้าสงบ 129 เพราะว่าเมือ ่ มีขา่ วดีมาถึงผู ้ทีก ่ ําลังเศร ้าโศก เขาก็จะลืม ความเศร ้าโศกไปในทันที และไม่สนใจสิง่ อืน ่ ใดนอกจากข่าว ดีทเี่ ขาได ้ยิน และเขาก็ได ้รับการปลอบโยน และจิตใจของ เขาก็ได ้รับการฟื้ นฟูด ้วยความยินดีทเี่ ขาได ้รับ เช่นนัน ้ แหละ ท่านทัง้ หลายก็ได ้รับการฟื้ นฟูจต ิ ใจโดยการเห็นสิง่ ดี ๆ เหล่านี้ 130 และการทีท ่ า่ นเห็นนางนั่งอยูบ ่ นม ้านั่งนัน ้ ย่อมหมายถึง ่ ี ตําแหน่งทีม ่ ั่นคง เพราะม ้านั่งมีสขาและตัง้ อยูอ ่ ย่างมั่นคง และแม ้แต่โลกเองก็ได ้รับการคํ้าจุนด ้วยธาตุทงั ้ สี่ 131 ฉะนัน ้ ผู ้ทีก ่ ลับใจอย่างแท ้จริงจะเป็ นหนุ่มสาว และผู ้ที่ หันเหจากบาปของตนด ้วยใจจริงจะมั่นคง 132 และบัดนีท ้ า่ นทัง้ หลายได ้รับพระวิวรณ์ครบถ ้วนแล ้ว อย่า ขอให ้มีการเปิ ดเผยสิง่ ใดเพิม ่ เติมแก่ทา่ นอีกเลย ่ 133 แต่ถ ้าสิงใดจะถูกเปิ ดเผย ก็จะปรากฏแก่ทา่ นทัง้ หลาย ั ทัศน์ท ี่ 4 วิสย ิ วันหลังจากนิมต 1 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ยีส ่ บ ิ ครัง้ ก่อน ข ้าพเจ ้าเห็น นิมต ิ อีกครัง้ หนึง่ เป็ นภาพแทนของความทุกข์ยากทีจ ่ ะเกิดขึน ้ ข ้าพเจ ้ากําลังเดินอยูใ่ นทุง่ นา 2 จากถนนสาธารณะไปยังสถานทีท ่ ข ี่ ้าพเจ ้าไปนัน ้ ประมาณ สิบเฟอร์ลอง เป็ นถนนทีไ่ ม่คอ ่ ยมีคนสัญจรมากนัก 3 และขณะทีข ่ ้าพเจ ้ากําลังเดินอยูต ่ ามลําพัง ข ้าพเจ ้าได ้ วิงวอนต่อองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าให ้ทรงยืนยันพระวจนะทีพ ่ ระองค์ ิ ธิ์ ได ้ทรงสําแดงแก่ข ้าพเจ ้าโดยทางพระศาสนจักรอันศักดิส ์ ท ของพระองค์ 4 และพระองค์จะทรงประทานการกลับใจแก่บรรดาผู ้รับใช ้ ของพระองค์ทไี่ ด ้กระทําผิด เพือ ่ พระนามอันยิง่ ใหญ่และทรง เกียรติของพระองค์จะได ้รับการยกย่อง และเพราะพระองค์ ทรงเห็นว่าข ้าพเจ ้าสมควรทีจ ่ ะได ้เห็นอัศจรรย์ของพระองค์ และเพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้ถวายเกียรติแด่พระองค์และ ขอบพระคุณพระองค์
5 และดูเถิด มีเสียงคล ้ายเสียงหนึง่ ตอบข ้าพเจ ้าว่า “อย่า สงสัยเลย เฮอร์มาส” ฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงเริม ่ คิดและพูดกับ ตัวเองว่า “ทําไมข ้าพเจ ้าจึงควรสงสัย ในเมือ ่ พระเจ ้าทรง ยืนยันข ้าพเจ ้าเช่นนี้ และข ้าพเจ ้าได ้เห็นสิง่ รุง่ โรจน์เช่นนีแ ้ ล ้ว” 6 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าเดินไปได ้ไม่ไกลนัก ก็เห็นฝุ่ นฟุ้ ง ขึน ้ ฟ้ า ข ้าพเจ ้าจึงเริม ่ คิดในใจว่า มีฝงู วัวมาหรืออย่างไร จึง ทําให ้เกิดฝุ่ นเช่นนี?้ 7 มันอยูห ่ า่ งจากข ้าพเจ ้าไปประมาณหนึง่ เฟอร์ลอง และดูเถิด ข ้าพเจ ้าเห็นฝุ่ นฟุ้ งกระจายมากขึน ้ เรือ ่ ยๆ จนเริม ่ สงสัยว่ามี บางอย่างผิดปกติเกิดขึน ้ ่ งแสงเพียงเล็กน ้อย และดูเถิด ข ้าพเจ ้า 8 และดวงอาทิตย์สอ เห็นสัตว์ร ้ายตัวใหญ่ตวั หนึง่ คล ้ายปลาวาฬ และมีต๊ ก ั แตนไฟ ออกมาจากปากของมัน สัตว์ร ้ายนัน ้ สูงประมาณหนึง่ ร ้อยฟุต และมีหัวเหมือนภาชนะดินเผาขนาดใหญ่ 9 ข ้าพเจ ้าเริม ่ ร ้องไห ้และอธิษฐานต่อพระเจ ้าขอให ้พระองค์ ทรงช่วยข ้าพเจ ้าให ้พ ้นจากความทุกข์นัน ้ แล ้วข ้าพเจ ้าก็ระลึก ถึงถ ้อยคําทีไ่ ด ้ยินมาว่า “อย่าสงสัยเลย เฮอร์มาส” ่ ในพระเจ ้า และระลึก 10 ฉะนัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย ด ้วยความเชือ ถึงผู ้ทีไ่ ด ้สอนสิง่ ดี ๆ แก่ข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าจึงมอบร่างกายของ ั ว์ร ้ายนัน ตนเองให ้แก่สต ้ 11 แล ้วสัตว์ร ้ายนัน ้ ก็พงุ่ เข ้ามาอย่างรวดเร็ว ราวกับว่ามันจะ สามารถกลืนกินเมืองทัง้ เมืองได ้ในคราวเดียว 12 ข ้าพเจ ้าเข ้าไปใกล ้สัตว์ร ้ายนัน ้ และมันแผ่ตวั ทัง้ หมดลง บนพืน ้ ดิน ไม่ยน ื่ อะไรออกมานอกจากลิน ้ และไม่ขยับเขยือ ้ น เลยจนกระทั่งข ้าพเจ ้าเดินผ่านมันไป ี ยูบ ่ ี คือสีดํา สีแดงและสีเลือด สี 13 สัตว์ร ้ายนัน ้ มีสอ ่ นหัวสีส ทอง และสีขาว 14 หลังจากทีข ่ ้าพเจ ้าเดินผ่านไป และเดินไปข ้างหน ้า ประมาณสามสิบฟุต ก็ได ้เห็นหญิงพรหมจารีคนหนึง่ มาพบ ข ้าพเจ ้า เธอแต่งกายงดงามราวกับเพิง่ ออกมาจากห ้องหอ สวมชุดขาวทัง้ ตัว มีรองเท ้าขาว มีผ ้าคลุมหน ้า และมีผมเงา งาม 15 บัดนีข ้ ้าพเจ ้ารู ้จากนิมต ิ ก่อนหน ้านีแ ้ ล ้วว่านั่นคือโบสถ์ และ ด ้วยเหตุนข ี้ ้าพเจ ้าจึงยิง่ ร่าเริงขึน ้ นางทักทายข ้าพเจ ้าว่า “ขอ ทรงพระเจริญ โอท่านมนุษย์!” ข ้าพเจ ้าตอบรับคําทักทายว่า “ขอทรงพระเจริญ ท่านหญิง!” 16 นางจึงทูลถามข ้าพเจ ้าว่า “ท่านไม่พบอะไรเลยหรือ โอ ท่าน?” ข ้าพเจ ้าตอบว่า “ท่านหญิง ข ้าพเจ ้าพบสัตว์ร ้ายตัว หนึง่ ทีด ่ เู หมือนจะสามารถกลืนกินคนทัง้ ชาติได ้ แต่ด ้วย อํานาจของพระเจ ้าและพระเมตตาอันประเสริฐของพระองค์ ข ้าพเจ ้าจึงรอดพ ้นมาได ้” 17 “เจ ้ารอดพ ้นไปได ้อย่างดีแล ้ว” นางกล่าว “เพราะเจ ้าได ้ มอบความกังวลทัง้ หมดไว ้กับพระเจ ้า และเปิ ดใจทูลต่อ ่ ว่าเจ ้าจะปลอดภัยได ้ก็ตอ พระองค์ โดยเชือ ่ เมือ ่ พึง่ พระนาม อันยิง่ ใหญ่และทรงเกียรติของพระองค์เท่านัน ้ ” 18 ด ้วยเหตุนพ ี้ ระเจ ้าจึงทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มา ่ เฮกริน และทรงปิ ดปากมันไว ้ เพือ ปกครองสัตว์ร ้ายนัน ้ ชือ ่ ไม่ให ้มันกัดกินเจ ้า เจ ้าได ้รอดพ ้นจากการทดลองใหญ่หลวง ่ ของเจ ้า และเพราะเจ ้าไม่สงสัยในสัตว์ร ้ายทีน ด ้วยความเชือ ่ ่า กลัวเช่นนัน ้ 19 ฉะนัน ้ จงไปบอกแก่ผู ้ทีพ ่ ระเจ ้าทรงเลือกสรรถึงสิง่ ยิง่ ใหญ่ ทีพ ่ ระองค์ทรงกระทําเพือ ่ เจ ้า และเจ ้าจงกล่าวแก่พวกเขาว่า สัตว์ร ้ายนีเ้ ป็ นสัญลักษณ์ของการทดลองทีจ ่ ะมาถึง 20 ฉะนัน ้ ถ ้าท่านทัง้ หลายได ้เตรียมตัวให ้พร ้อมแล ้ว ท่านก็ จะรอดพ ้นจากภัยพิบต ั ไิ ด ้ ถ ้าใจของท่านบริสท ุ ธิแ ์ ละ ้พระเจ ปราศจากมลทิน และถ ้าท่านทัง้ หลายรับใช ้าตลอด ชีวต ิ ทีเ่ หลืออยูโ่ ดยไม่บน ่ บ่น 21 จงมอบความกังวลใจทัง้ หมดของท่านไว ้กับพระเจ ้า และ ่ ในพระเจ ้าเถิด ผู ้ทีส พระองค์จะทรงจัดการให ้ จงเชือ ่ งสัย
หนั งสือเล่มแรกของคนเลีย ้ งแกะแห่งเฮอร์มาส - นิมต ิ
ทัง้ หลาย เพราะพระองค์ทรงทําได ้ทุกสิง่ พระองค์ทรง สามารถหันเหพระพิโรธจากท่าน และทรงส่งความช่วยเหลือ และความปลอดภัยมาให ้ท่านได ้ 22 วิบต ั แ ิ ก่ผู ้ทีส ่ งสัย แก่ผู ้ทีไ่ ด ้ยินถ ้อยคําเหล่านีแ ้ ล ้วดูหมิน ่ เหยียดหยาม จะเป็ นการดีกว่าสําหรับพวกเขาหากพวกเขาไม่ เกิดมาเลย ่ อ 23 แล ้วข ้าพเจ ้าจึงถามนางเกีย ่ วกับสีทงั ้ สีท ี่ ยูบ ่ นหัวของสัตว์ ร ้ายนัน ้ นางตอบข ้าพเจ ้าว่า “เจ ้าช่างอยากรู ้อยากเห็นเสียจริง ทีถ ่ ามถึงเรือ ่ งพวกนี”้ ข ้าพเจ ้าจึงกล่าวแก่นางว่า “ท่านหญิง โปรดแสดงให ้ข ้าพเจ ้าเห็นเถิดว่าสีเหล่านัน ้ คืออะไร” 24 “จงฟั งเถิด” นางกล่าว “สีดําทีเ่ จ ้าเห็นนัน ้ หมายถึงโลกที่ เจ ้าอาศัยอยู่ สีทล ี่ ก ุ เป็ นไฟและเปื้ อนเลือดนัน ้ หมายความว่า ยุคนีจ ้ ะต ้องถูกทําลายด ้วยไฟและเลือด” 25 ส่วนทีเ่ ป็ นดัง่ ทองคํานัน ้ คือพวกท่าน ผู ้ทีร่ อดพ ้นจากมันไป ได ้ เพราะว่าทองคํานัน ้ ถูกทดสอบด ้วยไฟและเกิดประโยชน์ ฉั นใด พวกท่านทีอ ่ าศัยอยูท ่ า่ มกลางมนุษย์ในโลกนีก ้ ็ถก ู ทดสอบในทํานองเดียวกันฉั นนัน ้ 26 ฉะนัน ้ ผู ้ทีอ ่ ดทนจนถึงทีส ่ ด ุ และได ้รับการพิสจ ู น์จากพวก เขา ก็จะได ้รับการชําระให ้บริสท ุ ธิ์ และเช่นเดียวกับทองคําที่ ได ้รับการชําระให ้บริสท ุ ธิแ ์ ละปราศจากสิง่ เจือปนโดยการ ทดลองนี้ พวกท่านก็จะละทิง้ ความเศร ้าโศกและความทุกข์ ยากทัง้ ปวง และจะได ้รับการชําระให ้บริสท ุ ธิเ์ พือ ่ การสร ้าง หอคอย ี าวหมายถึงยุคสมัยของโลกทีจ 27 แต่สข ่ ะมาถึง ซึง่ ผู ้ทีพ ่ ระ เจ ้าทรงเลือกสรรจะอาศัยอยู่ เพราะผู ้ทีพ ่ ระเจ ้าทรงเลือกสรร นัน ้ จะเป็ นผู ้บริสท ุ ธิแ ์ ละปราศจากมลทินจนถึงชีวต ิ นิรันดร์ 28 ฉะนัน ้ อย่าหยุดพูดเรือ ่ งเหล่านีใ้ ห ้บรรดาผู ้บริสท ุ ธิฟ ์ ั งเลย นี่ คือภาพตัวอย่างของความทุกข์ยากใหญ่หลวงทีจ ่ ะมาถึง ซึง่ ถ ้าท่านปรารถนา ความทุกข์ยากนัน ้ ก็จะไม่สง่ ผลอะไรแก่ทา่ น เลย ฉะนัน ้ จงระลึกถึงสิง่ ทีเ่ ราได ้กล่าวแก่ทา่ นไว ้ 29 เมือ ่ นางพูดจบแล ้วก็จากไป แต่ฉันไม่เห็นว่านางไปทีไ่ หน ทันใดนัน ้ ฉั นก็ได ้ยินเสียงดัง และฉั นก็หันกลับไปเพราะกลัว คิดว่าสัตว์ร ้ายกําลังตรงมาหาฉั น