ทาน-เสอผาอาหารหรอเงนทมอบใหแกคนยากจน
จงระวงอยาใหทานของทานทาตอหนาคนอนเพอใหคนอนเหนมฉะนนทานจะไมมรางวลจากพระบดาของ ทานผทรงสถตอยในสวรรคฉะนนเมอทานใหทานอยาเปาแตรนาหนาเหมอนพวกคนหนาซอใจคดททาใน ธรรมศาลาและตามถนนหนทางเพอใหคนอนยกยองพวกเขาเราบอกทานทงหลายวาพวกเขาไดรบรางวล ของพวกเขาแลวแตเมอทานใหทานอยาใหมอซายรวามอขวาทาอะไรเพอทานของทานจะเปนไปในทลบและ พระบดาของทานผทรงเหนในทลบจะทรงประทานรางวลแกทานอยางเปดเผยมทธว6:1-4 พระเยซตรสตอบวา“มชายคนหนงเดนทางจากเยรซาเลมไปยงเยรโคแลวถกโจรปลนโจรเหลานนไดปลน เสอผาของเขาไปและทารายเขาแลวกจากไปทงเขาไวในสภาพใกลตายบงเอญมปโรหตคนหนงผานมาทาง นนเมอเหนชายคนนนกเดนผานไปอกดานหนงและเลวคนหนงกเชนกนเมอมาถงทนนกเหนชายคนนนแลว กเดนผานไปอกดานหนงแตชาวสะมาเรยคนหนงเดนทางมาถงทนนเมอเหนชายคนนนกสงสารจงเขาไป รกษาบาดแผลใหเขาเอาทงนามนและเหลาองนมาทาแลวใหเขาขนบนสตวพาหนะของตนพาไปทโรงแรม และดแลเขาวนรงขนเมอเขาจากไปเขากเอาเงนสองเพนนออกมาใหแกเจาของโรงแรมแลวบอกวา‘จงดแล เขาใหดและเมอเรากลบมาอกเราจะชดใชให’”ในบรรดาคนทงสามนเจาคดวาใครเปนเพอนบานของคนทถก ขโมยปลน?เขาตอบวาคนทแสดงความเมตตาตอเขาแลวพระเยซตรสกบเขาวาจงไปและทาเชนเดยวกน เถดลกา10:30-37
แตจงบรจาคทานจากสงของททานมอยและดเถดทกสงกสะอาดสาหรบทานแลวลกา11:41
จงขายสงของทมอยและใหทานจงเตรยมถงใสของทไมผกรอนไวสาหรบตนเองเปนสมบตในสวรรคทไม เสอมสลายไมมโจรมาขโมยและไมมแมลงทาลายเพราะทรพยสมบตของทานอยทไหนใจของทานกอยทนน ดวยลกา12:33-34
บดนเปโตรและยอหนขนไปทพระวหารดวยกนในเวลาอธษฐานคอเวลาเกาโมงเชามชายคนหนงเปนอมพาต มาตงแตเกดถกหามมาทประตพระวหารซงเรยกวาประตงามทกวนเพอขอทานจากผทเขาไปในพระวหาร
เมอชายคนนนเหนเปโตรและยอหนกาลงจะเขาไปในพระวหารเขาจงขอทานเปโตรและยอหนจงมองดเขา แลวพดวา“จงมองดเราเถด”ชายคนนนจงฟงพวกเขาดวยความหวงวาจะไดรบอะไรจากพวกเขาเปโตรจง พดวา“เราไมมเงนหรอทองแตสงทเรามเราจะใหแกทานในนามของพระเยซครสตแหงนาซาเรธจงลกขน เดนไปเถด”แลวเปโตรกจบมอขวาของชายคนนนและยกเขาขนทนใดนนเทาและขอเทาของเขากแขงแรงขน เขาจงลกขนยนและเดนไปกบพวกเขาเขาไปในพระวหารเดนและกระโดดโลดเตนและสรรเสรญพระเจา (กจการ3:1-8)
และบรรดาผเชอเหลานนมใจเดยวกนเปนหนงเดยวกนในจตวญญาณไมมใครในพวกเขากลาววาสงใดทตน ครอบครองเปนของตนเองแตพวกเขามทกสงรวมกนและอครทตไดเปนพยานถงการฟนคนพระชนมของ พระเยซครสตดวยฤทธอานาจยงใหญและพระคณอนยงใหญกอยกบพวกเขาทงหมดไมมใครในพวกเขา ขาดแคลนเพราะคนจานวนมากทมทดนหรอบานกขายมนและนาเงนทขายมาวางไวทเทาของอครทตและก มการแจกจายใหแกทกคนตามความตองการของเขาและโยเซฟซงอครทตตงชอวาบารนาบส(ซงแปลวา บตรแหงการปลอบโยน)เปนชาวเลวและมาจากประเทศไซปรสมทดนกขายมนและนาเงนมาวางไวทเทาของ อครทต(กจการ4:32-37)
ณเมองยอปปามสาวกคนหนงชอทาบธาซงแปลวาดอรคสหญงผนเตมไปดวยการทาความดและการให ทาน(กจการ9:36)
ในเมองซซาเรยมชายคนหนงชอโครเนลอสเปนนายรอยแหงกองทพอตาลเปนคนเครงศาสนาและเกรง กลวพระเจารวมทงคนในครอบครวของเขาดวยเขาใหทานแกคนมากมายและอธษฐานตอพระเจาอยเสมอ
ในเวลาประมาณเกาโมงเชาเขาเหนนมตอยางชดเจนวาทตสวรรคของพระเจามาหาเขาและกลาวแกเขาวา“โค รเนลอส”เมอเขาเหนทตสวรรคนนเขากกลวและถามวา“อะไรนะพระเจาขา?”ทตสวรรคจงตรสตอบวา“คา อธษฐานและการใหทานของเจาไดขนไปเปนทระลกตอพระเจาแลว”(กจการ10:1-4)
และโครเนลอสกลาววา“สวนกอนขาพเจาถอศลอดอาหารจนถงเวลานและในเวลาเกาโมงขาพเจาอธษฐาน ในบานของขาพเจาและดเถดชายคนหนงสวมเสอผาสสดใสมายนอยตอหนาขาพเจาและกลาววา‘โครเนลอ สคาอธษฐานของทานไดรบการฟงแลวและทานของทานกอยในความทรงจาของพระเจา’”(กจการ10:3031)
ขาพเจาไดแสดงใหทานทงหลายเหนทกสงแลววาเมอทานทางานหนกเชนนนทานควรชวยเหลอผทออนแอ และจงระลกถงคาตรสของพระเยซเจาทวา“การใหยอมเปนพรมากกวาการรบ”(กจการ20:35)
และขาพเจากฝกฝนตนเองในเรองนคอใหมจตสานกทปราศจากความผดตอพระเจาและตอมนษยอยเสมอ บดนหลงจากผานไปหลายปขาพเจาไดมาถวายทานและเครองบชาแกชนชาตของขาพเจา(กจการ24:1617)
จงใหผทเคยขโมยเลกขโมยเสยเถดแตจงทางานดวยมอของตนในสงทดเพอเขาจะไดมสงทจะนาไปใหแกผ ทขดสนเอเฟซส4:28 คมภรนอกสารบบ
ขาพเจาโทบตดาเนนชวตในทางแหงความจรงและความยตธรรมตลอดชวตของขาพเจาและขาพเจาไดทา ทานมากมายแกพนองและชนชาตของขาพเจาทเดนทางมากบขาพเจายงเมองนเนเวหในดนแดนของชาวอส
และในสมยทเอเนเมสสารเปนศตรขาพเจาไดใหทานแกพนองของขาพเจามากมายและไดใหขนมปงแกคนหว โหยและเสอผาแกคนไมมเสอผาสวมใสและถาขาพเจาเหนผใดในชาตของขาพเจาตายหรอถกทงไวรอบกา แพงเมองนเนเวหขาพเจากไดฝงศพเขาโทบต1:16-17
จงใหทานจากทรพยสนของเจาและเมอเจาใหทานอยาใหดวงตาของเจาอจฉารษยาและอยาหนหนาหนจาก
คนยากจนและพระพกตรของอลลอฮจะไมหนหนจากเจาถาเจามเหลอเฟอจงใหทานตามกาลงทรพยถาเจา มนอยจงอยากลวทจะใหตามจานวนนอยนนเพราะเจาไดสะสมทรพยสมบตทดไวสาหรบวนทจาเปนเพราะ การใหทานนนชวยใหรอดพนจากความตายและไมใหตกอยในความมดมดเพราะการใหทานเปนของขวญทด สาหรบทกคนทใหในสายตาของพระผเปนเจาสงสดโทบต4:7-11
จงแบงปนอาหารแกผหวโหยและแบงปนเครองนงหมแกผเปลอยเปลาและจงใหทานตามกาลงทรพยทมอย และอยาใหตาของเจาอจฉาเมอใหทานโทบต4:16
การละหมาดนนดควบคกบการถอศลอดการใหทานและความชอบธรรมเลกนอยควบคกบความชอบธรรม ยอมดกวามากควบคกบความไมชอบธรรมการใหทานนนดกวาการสะสมทองคาเพราะการใหทานนนชวยให รอดพนจากความตายและชาระลางบาปทงปวงผทปฏบตการใหทานและความชอบธรรมจะเปยมดวยชวต (โทบต12:8-9)
ดงนนโทบตจงสรรเสรญพระเจาจนจบและเมอเขาอายหาสบแปดปกสญเสยการมองเหนซงกกลบคนมา หลงจากแปดปและเขากใหทานและเขากยาเกรงพระเจามากขนและสรรเสรญพระองคโทบต14:1-2
และฝงศพขาพเจาอยางเหมาะสมและฝงศพมารดาของทานไวกบขาพเจาดวยแตอยาอยทเมองนเนเวหอก ตอไปเลยจงจาไวเถดลกเอยวาอามนปฏบตตออาคอาคารสผพาเขาขนมาอยางไรเขาพาอาคอาคารสออก จากความสวางไปสความมดอยางไรและเขาตอบแทนอาคอาคารสอยางไรแตกระนนอาคอาคารสกรอดพน แตคนอนไดรบผลกรรมของเขาเพราะเขาลงไปสความมดมานาสเสสใหทานและรอดพนจากกบดกแหง ความตายทพวกเขาวางไวสาหรบเขาแตอามนตกลงไปในกบดกและพนาศฉะนนลกเอยจงพจารณาดวา การใหทานทาอะไรไดบางและความชอบธรรมชวยใหรอดไดอยางไรเมอเขาพดสงเหลานแลวเขากสนลม หายใจบนทนอนเมออายไดหนงรอยหาสบปและเขาถกฝงอยางมเกยรตโทบต14:10-11
นาสามารถดบไฟทลกโชนไดและทานชวยลางบาปได(ปญญาจารย3:30)
อยาทอแทเมอทานอธษฐานและอยาลมใหทานดวยเถด(ปญญาจารย7:10)
ไมมสงดใดจะเกดขนกบผทหมกมนอยกบความชวและกไมมสงดใดจะเกดขนกบผทไมใหทาน(ปญญาจารย 12:3)
ทานทมนษยบรจาคเปรยบเสมอนตราประทบและเขาจะเกบรกษาการกระทาดของมนษยไวเหมอนดวงตา และจะอบรมสงสอนใหบตรชายและบตรหญงของเขากลบใจ(ปญญาจารย17:22)
จงเกบทานไวในยงฉางของเจาและมนจะชวยเจาใหพนจากความทกขยากทงปวง(ปญญาจารย29:12)
ผใดรกทองคาผนนจะไมไดรบการพสจนวาชอบธรรมและผใดตดตามความเสอมทรามผนนกจะไดรบผล กรรมอยางเพยงพอทองคาไดเปนสาเหตแหงความพนาศของคนจานวนมากและความหายนะกมาถงพวก เขาแลวมนเปนสงกดขวางสาหรบผทบชาทองคาและคนโงทกคนจะตกเปนเหยอของมนเศรษฐผบรสทธท ไมแสวงหาทองคานนเปนผไดรบพรเขาคอใคร?และเราจะเรยกเขาวาผไดรบพรเพราะเขาไดทาสงมหศจรรย มากมายทามกลางประชาชนของเขาใครเลาทไดรบการทดสอบแลวและพบวาบรสทธ?ฉะนนจงใหเขา สรรเสรญตนเองใครเลาทอาจทาผดแตไมไดทาผด?หรอทาชวแตไมไดทาชว?ทรพยสนของเขาจะไดรบการ ยนยนและชมชนจะประกาศทานของเขา(ปญญาจารย31:5-11)
ผใดตอบแทนความดผนนกเหมอนถวายแปงอยางดและผใดใหทานผนนกเหมอนถวายคาสรรเสรญ (ปญญาจารย35:2)
พนองและความชวยเหลอมไวเพอยามทกขยากแตการใหทานจะชวยใหพนทกขไดมากกวาทงสองอยาง (ปญญาจารย40:24)
หนงสอทสญหายไปของพระคมภร
พระแมมารยผทรงไดรบพรและทรงสงาราศตลอดกาลทรงสบเชอสายมาจากราชวงศดาวดประสตในเมอง นาซาเรธและไดรบการศกษาในเยรซาเลมณพระวหารของพระเจาบดาของพระองคชอโยอาคมและมารดา ชออนนาครอบครวของบดามาจากแควนกาลลและเมองนาซาเรธครอบครวของมารดามาจากเมองเบธเล เฮมชวตของพวกทานนนบรสทธและชอบธรรมในสายพระเนตรของพระเจาเครงครดในศาสนาและไรทตใน สายพระเนตรของมนษยเพราะพวกทานไดแบงทรพยสนทงหมดออกเปนสามสวนสวนหนงถวายแดพระ วหารและเจาหนาทของพระวหารอกสวนหนงแจกจายใหแกคนแปลกหนาและคนยากจนและสวนทสามเกบ ไวสาหรบตนเองและครอบครว(พระวรสารเรองการประสตของพระแมมารย1:1-4)
อยากลวเลยโยอาคมและอยากงวลใจเมอเหนเราเพราะเราเปนทตสวรรคของพระเจาทพระองคทรงสงมา หาทานเพอแจงใหทานทราบวาคาอธษฐานของทานไดรบการฟงและทานของทานไดขนไปอยตอหนาพระเจา แลวพระวรสารเรองการประสตของมารย2:3 หลงจากนนทตสวรรคกปรากฏแกอนนาภรรยาของเขาแลวกลาววา“อยากลวเลยและอยาคดวาสงทคณเหน เปนวญญาณเพราะเราคอทตสวรรคองคนนทไดถวายคาอธษฐานและทานของคณตอพระเจาแลวและบดน เราถกสงมาหาคณเพอแจงใหคณทราบวาคณจะมบตรสาวคนหนงซงมชอวามารยและจะไดรบพรยงกวา หญงทงปวง”(พระวรสารเรองการประสตของมารย3:1-2)
หนงสอเลมทสามของคนเลยงแกะแหงเฮอรมาส2:1-13(อปมาอปไมย)
1ขณะทขาพเจากาลงเดนเขาไปในทงนาและพจารณาตนเอลมและตนองนและครนคดถงผลของมนอยนน ทตสวรรคองคหนงไดปรากฏแกขาพเจาและกลาวแกขาพเจาวา“เจาครนคดถงอะไรอยนานเชนน?” 2และขาพเจาจงทลทานวา“ทานครบขาพเจานกถงเถาองนและตนเอลมนเพราะผลของมนสวยงาม”ทาน จงทลขาพเจาวา“ตนไมสองตนนตงไวเปนแบบอยางแกบรรดาผรบใชของพระเจา” 3และขาพเจาจงทลเขาวา“ทานครบขาพเจาอยากทราบวาแบบอยางของตนไมเหลานททานกลาวถงนนเปน อยางไร”เขาตอบวา“ฟงสเจาเหนเถาองนและตนเอลมนไหม”ขาพเจาจงทลวา“ทานครบขาพเจาเหนแลว” 4พระองคตรสวาเถาองนนยอมออกผลแตตนเอลมเปนตนไมทไมมผลถงกระนนเถาองนนหากไมไดเกาะ อยบนตนเอลมและไดรบการคาจนจากตนเอลมกจะไมออกผลมากนกแตถามนเลอยอยบนพนดนกจะออก ผลไมดเพราะมนไมไดเกาะอยบนตนเอลมแตเมอไดรบการคาจนจากตนเอลมมนกจะออกผลทงแกตวมน เองและแกตนเอลมดวย
5จงดเถดวาตนเอลมใหผลไมนอยกวาแตกลบใหผลมากกวาตนองนเสยอกขาพเจาถามวาทานครบทาไม ตนเอลมจงใหผลมากกวาตนองนเลาทานตอบวาเพราะตนองนทไดรบการคาจนจากตนเอลมจงใหผลมาก และมผลดในขณะทหากมนเลอยอยบนพนดนมนกจะออกผลนอยและผลกไมดดวย
6ดงนนคาอปมานจงถกยกมาเพอใหบรรดาผรบใชของพระเจาไดฟงและมนแสดงถงคนรารวยและคนยาก จนขาพเจาจงตอบวา“ทานครบโปรดอธบายใหขาพเจาเขาใจดวย”ทานจงกลาววา“ฟงนะคนรารวยมทรพย สมบตแตตอพระเจาแลวเขายากจนเพราะเขาหมกมนอยกบทรพยสมบตของตนและอธษฐานตอพระเจา นอยมากและคาอธษฐานทเขาอธษฐานกเปนเพยงคาอธษฐานทเกยจครานและไรพลง” 7ฉะนนเมอคนรารวยยนมอออกไปใหคนยากจนในสงทตนปรารถนาคนยากจนกจะอธษฐานตอพระเจาเพอ
คนรารวยและพระเจาจะประทานสงดทงหลายใหแกคนรารวยเพราะคนยากจนนนรารวยในการอธษฐานและ คาขอของเขากมฤทธเดชมากในสายพระเนตรของพระเจา
8แลวคนรารวยกปรนนบตคนยากจนทกสงทกอยางเพราะเขารวาพระเจาทรงสดบฟงคาอธษฐานของเขา และเขากเตมใจและโดยไมลงเลทจะใหสงทคนยากจนตองการและดแลไมใหคนยากจนขาดสงใดเลย 9และคนยากจนกขอบพระคณพระเจาเพอคนรารวยเพราะทงสองคนตางกทางานจากพระเจา 10ดงนนในสายตาของมนษยพวกเขาจงไมคดวาตนเอลมจะใหผลและพวกเขาไมรหรอไมเขาใจวาเมอปลก ตนเอลมรวมกบตนองนแลวตนองนกจะออกผลทวคณเปนสองเทาทงสาหรบตวมนเองและสาหรบตนเอ
11เชนนนแหละคนยากจนทอธษฐานตอพระเจาเพอคนรารวยพระองคกทรงฟงคาอธษฐานของเขาและ ทรพยสมบตของเขากจะเพมพนขนเพราะเขานาทรพยสนของตนไปชวยเหลอคนยากจนฉะนนทงสองจงได รบสวนในความดของกนและกน
12ฉะนนผใดกตามทกระทาตามสงเหลานเขาจะไมถกพระเจาทอดทงแตชอของเขาจะถกบนทกไวใน หนงสอแหงชวต
13ผใดรารวยและเหนวาตนเองมงคงขนผนนกเปนสขเพราะผใดทตระหนกถงเรองนกจะสามารถชวย เหลอผอนไดบาง
หนงสอแหงเอเดนทถกลม
พนธสญญาของเศบลน2:1-21
1และบดนลกเอยเราบอกพวกทานวาจงรกษาบญญตของพระเจาและจงเมตตาตอเพอนบานและจง สงสารคนทงปวงไมใชเฉพาะมนษยเทานนแตรวมถงสตวทงหลายดวย 2เพราะเหตทงหมดนพระเจาจงทรงอวยพรขาพเจาและเมอพนองของขาพเจาทกคนปวยไขขาพเจากไม เจบปวยเพราะพระเจาทรงทราบพระประสงคของแตละคน
3ฉะนนลกๆเอยจงมความเมตตากรณาในใจของพวกทานเถดเพราะวามนษยปฏบตตอเพอนบานอยางไร พระเจากจะทรงปฏบตตอเขาอยางนน
เราไดแสดงใหทานเหนทกสงแลววาเมอทานทางานหนกเชนนนทานควรชวยเหลอผทออนแอ
4เพราะบรรดาบตรชายของพนองของขาพเจาตางเจบปวยและลมตายไปเพราะโยเซฟเนองจากพวกเขาขาด ความเมตตาในใจแตบตรชายของขาพเจากลบไมเจบปวยอยางทพวกทานทราบแลว
5และเมอขาพเจาอยในแผนดนคานาอนรมชายทะเลขาพเจาจบปลาไดมากมายเพอยาโคบบดาของขาพเจา และเมอหลายคนสาลกตายในทะเลขาพเจากปลอดภยด
6ขาพเจาเปนคนแรกทตอเรอเพอแลนในทะเลเพราะพระเจาทรงประทานความเขาใจและสตปญญาใหแก ขาพเจาในเรองนน
7และขาพเจาไดลดหางเสอลงดานหลงเรอและกางใบเรอบนทอนไมตงตรงอกทอนหนงตรงกลาง
8และขาพเจาไดลองเรอไปตามชายฝงจบปลามาเลยงครอบครวของบดาจนกระทงถงอยปต
9และดวยความเมตตาฉนจงแบงปนสงทจบไดใหแกคนแปลกหนาทกคน 10และถาหากผใดเปนคนแปลกหนาเปนคนปวยหรอเปนคนชราขาพเจากจะตมปลาและปรงใหสกดแลว นาไปแบงใหแกคนทงปวงตามความตองการของแตละคนดวยความเสยใจและสงสารเขา
11เพราะฉะนนพระเจาจงทรงประทานปลามากมายใหแกขาพเจาเมอขาพเจาจบปลาเพราะผใดแบงปนใหแก เพอนบานผนนจะไดรบจากพระเจาเปนทวคณ
12เปนเวลาหาปทขาพเจาจบปลาและแจกจายใหแกทกคนทขาพเจาพบเหนและปลานนกเพยงพอสาหรบคน ทงบานของบดาขาพเจา
13ในฤดรอนขาพเจาจบปลาและในฤดหนาวขาพเจาเลยงแกะกบพนองของขาพเจา
14บดนขาพเจาจะบอกทานทงหลายถงสงทขาพเจาไดทาไป
15ในฤดหนาวขาพเจาเหนชายคนหนงตกอยในความลาบากเพราะไมมเสอผาสวมใสจงเกดความสงสารเขา และแอบขโมยเสอผาจากบานของบดามาใหแกเขาผนน
16ฉะนนลกๆของขาพเจาเอยจากสงทพระเจาประทานใหแกพวกทานจงแสดงความเมตตากรณาตอคน ทงปวงโดยไมลงเลและจงใหแกคนทงปวงดวยใจทเบกบาน
17และถาทานไมมกาลงทจะใหแกผทขดสนกจงสงสารเขาดวยความเหนใจอยางสดซง
18ขาพเจารวามอของขาพเจาหาของมาใหแกเขาผขดสนไมไดและขาพเจาเดนไปกบเขารองไหอยเจดเฟอร ลองและในใจของขาพเจากโหยหาเขาดวยความสงสาร
19ฉะนนลกๆของขาพเจาเอยจงมเมตตาตอทกคนดวยเถดเพอพระเจาจะทรงมเมตตาและสงสารพวก ทานดวย
20เพราะในวนสดทายพระเจาจะทรงสงความสงสารมายงแผนดนโลกและทใดทพระองคทรงพบความ เมตตาพระองคกจะสถตอยในผนน
21เพราะวามนษยมเมตตาตอเพอนบานมากเพยงใดพระเจากทรงมเมตตาตอเขามากเทานน
เราไดแสดงใหทานเหนทกสงแลววาเมอทานทางานหนกเชนนนทานควรชวยเหลอผทออนแอ