กิจการของอัครสาวก บทที่ 1 1 ข ้าพเจ ้าได ้เขียนข ้อเขียนก่อนหน ้านีแ ้ ล ้ว โอ เธโอฟิ ลส ั เกีย ่ วกับทุกสิง่ ทีพ ่ ระเยซูเริม ่ ทําและสอน 2 จวบจนถึงวันทีพ ่ ระองค์ถก ู รับขึน ้ ไป หลังจากทีพ ่ ระองค์ได ้ ทรงสัง่ โดยพระวิญญาณบริสท ุ ธิแ ์ ก่บรรดาอัครสาวกที่ พระองค์ทรงเลือกไว ้ 3 พระองค์ได ้ทรงปรากฏพระองค์แก่เขาหลังจากทีพ ่ ระองค์ ทรงทนทุกข์ทรมาน โดยแสดงหลักฐานหลายประการทีไ่ ม่ อาจผิดพลาดได ้ พระองค์ทรงปรากฏพระองค์ตอ ่ พวกเขาเป็ น ่ บ ิ วัน และทรงกล่าวถึงเรือ เวลาสีส ่ งราวทีเ่ กีย ่ วกับอาณาจักร ของพระเจ ้า 4 และเมือ ่ ทรงรวมพลกับพวกเขาแล ้ว ทรงสัง่ พวกเขาว่าอย่า ออกไปจากกรุงเยรูซาเล็ม แต่ให ้คอยรับคําสัญญาของพระ บิดา ซึง่ พระองค์ตรัสว่า ท่านทัง้ หลายได ้ยินจากเรา 5 เพราะว่ายอห์นได ้ทําพิธบ ี พ ั ติศมาด ้วยนํ้ าจริง ๆ แต่อก ี ไม่ นานพวกท่านจะรับบัพติศมาด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ 6 เมือ ่ พวกเขามารวมกันแล ้ว พวกเขาจึงถามพระองค์วา่ “พระองค์จะทรงฟื้ นฟูราชอาณาจักรให ้อิสราเอลอีกครัง้ ใน เวลานีห ้ รือไม่?” 7 พระองค์ตรัสแก่เขาว่า " ไม่ใช่ธรุ ะของพวกท่านทีจ ่ ะรู ้เวลา และวาระทีพ ่ ระบิดาได ้ทรงกําหนดไว ้ด ้วยอํานาจของพระองค์ เอง" 8 แต่ทา่ นทัง้ หลายจะได ้รับพลังเมือ ่ พระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ เสด็จมาเหนือท่าน และท่านทัง้ หลายจะเป็ นพยานของเราทัง้ ในกรุงเยรูซาเล็ม ทั่วแคว ้นยูเดีย แคว ้นสะมาเรีย และจนสุด ปลายแผ่นดินโลก 9 เมือ ่ พระองค์ตรัสสิง่ เหล่านีแ ้ ล ้ว ในขณะทีพ ่ วกเขากําลังดู อยู่ พระองค์ก็ถก ู ยกขึน ้ ไป และมีเมฆมาปกคลุมพระองค์จน พ ้นสายตาของพวกเขา 10 ขณะทีพ ่ วกเขากําลังมองดูฟ้าอย่างมั่นคงขณะทีพ ่ ระองค์ เสด็จขึน ้ ไป ก็ปรากฏว่ามีชายสองคนมายืนอยูข ่ ้างพวกเขา ้ ผ ้าสีขาว สวมเสือ 11 ซึง่ ได ้กล่าวด ้วยว่า “ชาวกาลิลเี อ๋ย เหตุไฉนท่านจึงยืน มองดูฟ้าสวรรค์ พระเยซูองค์นซ ี้ งึ่ ถูกรับขึน ้ ไปจากพวกท่านสู่ สวรรค์นัน ้ จะเสด็จมาในลักษณะเดียวกับทีท ่ า่ นทัง้ หลายเห็น ่ วรรค์” พระองค์เสด็จขึน ้ สูส 12 แล ้วพวกเขากลับมายังกรุงเยรูซาเล็มจากภูเขาทีเ่ รียกว่า มะกอก ซึง่ อยูห ่ า่ งจากกรุงเยรูซาเล็มไปเป็ นระยะทางเดินได ้ ในวันสะบาโต ้ บนซึง่ มีเปโตร ยา 13 ครัน ้ เข ้าไปแล ้ว พวกเขาขึน ้ ไปห ้องชัน กอบ ยอห์น อันดรูว ์ ฟิ ลป ิ โธมัส บาร์โทโลมิว มัทธิว ยากอบ บุตรอัลเฟอัส ซีโมนเซโลเทส และยูดาสพีช ่ ายของยากอบ อาศัยอยู่ 14 พวกเขาทัง้ หมดก็รว่ มใจอธิษฐานและวิงวอนพร ้อมกับ ผู ้หญิงและมารียม ์ ารดาของพระเยซูและพีน ่ ้องของพระองค์ 15 ในเวลานัน ้ เปโตรยืนขึน ้ ท่ามกลางเหล่าสาวก และกล่าว ่ ทีร่ วมกันมีอยูป ิ ชือ ่ ) ว่า (จํานวนชือ ่ ระมาณร ้อยยีส ่ บ 16 พีน ่ ้องทัง้ หลาย พระคัมภีรข ์ ้อนีซ ้ งึ่ พระวิญญาณบริสท ุ ธิไ์ ด ้ ตรัสไว ้โดยปากของกษั ตริยด ์ าวิดเกีย ่ วกับยูดาส ซึง่ เป็ นผู ้นํ า ทางพวกทีจ ่ ับพระเยซูนัน ้ คงต ้องสําเร็จเป็ นจริงแล ้ว 17 เพราะท่านได ้ถูกนับเข ้ากับพวกเรา และได ้รับส่วนแบ่งใน การปรนนิบต ั น ิ ี้ ื้ ทีด 18 บัดนีค ้ นผู ้นีซ ้ อ ่ น ิ โดยรับผลตอบแทนจากความชัว่ ช ้า ของตน และเขาก็ล ้มลงหัวทิม ่ ลงกลางหลัง และไส ้ของเขาก็ ทะลักออกมาหมด
19 และเรือ ่ งนัน ้ ก็รู ้กันทั่วกันไปถึงบรรดาคนทัง้ ปวงทีอ ่ าศัยอยู่ ในกรุงเยรูซาเล็ม จนกระทั่งทุง่ นัน ้ ถูกเรียกตามภาษาที่ ถูกต ้องว่า อาเคลดามา ซึง่ แปลว่า ทุง่ โลหิต 20 เพราะมีเขียนไว ้ในหนังสือสดุดวี า่ “ขอให ้ทีอ ่ ยูข ่ องเขารก ร ้างว่างเปล่า และอย่าให ้ผู ้ใดอาศัยอยูท ่ น ี่ ั่นเลย และให ้ผู ้อืน ่ ยึดตําแหน่งบิชอปของเขาไป” 21 เหตุฉะนัน ้ ในบรรดาคนเหล่านีซ ้ งึ่ ได ้อยูร่ ว่ มกับเรา ตลอดเวลาทีพ ่ ระเยซูเจ ้าเสด็จเข ้าออกท่ามกลางเรา 22 เริม ่ ตัง้ แต่การบัพติศมาของยอห์น จนถึงวันทีพ ่ ระองค์ทรง ถูกรับขึน ้ ไปจากเรา จําเป็ นต ้องมีคนๆ หนึง่ ทีไ่ ด ้รับการ สถาปนาให ้เป็ นพยานร่วมกับเราถึงการฟื้ นคืนพระชนม์ของ พระองค์ ั บาส 23 พวกเขาจึงแต่งตัง้ สองคนคือ โยเซฟทีเ่ รียกว่าบาร์ซบ ซึง่ มีนามสกุลว่ายุสทัส และมัทธีอส ั 24พวกเขาจึงอธิษฐานว่า “ข ้าแต่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ผู ้ทรง ทราบใจของมนุษย์ทงั ้ ปวง ขอพระองค์ทรงโปรดแสดงให ้ เห็นว่าพระองค์ได ้ทรงเลือกใครในสองคนนี”้ 25 เพือ ่ ว่าเขาจะได ้มีสว่ นในการปฏิบต ั ศ ิ าสนกิจนี้ และการ เป็ นอัครสาวก ซึง่ ยูดาสได ้ละทิง้ ไปเพราะความผิดของตนเอง เพือ ่ จะได ้ไปยังสถานทีข ่ องตน 26 พวกเขาจึงจับฉลาก และฉลากนัน ้ ก็ตกแก่มัทธีอส ั และ เขาถูกนับรวมกับอัครสาวกสิบเอ็ดคน บทที่ 2 1 เมือ ่ วันเพ็นเทคอสต์มาถึงเต็มที่ พวกเขาทัง้ หมดก็อยูพ ่ ร ้อม เพรียงกันอยูใ่ นทีแ ่ ห่งเดียว 2 ทันใดนัน ้ ก็มเี สียงดังมาจากสวรรค์เหมือนเสียงลมแรงกล ้า และดังไปทั่วบ ้านทีพ ่ วกเขานั่งอยู่ 3 และมีเปลวไฟเป็ นลิน ้ ปรากฏแก่พวกเขาแต่ละคน และอยู่ เหนือพวกเขาแต่ละคน 4 และพวกเขาทัง้ หมดก็เปี่ ยมด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ และ เริม ่ พูดเป็ นภาษาอืน ่ ๆ ตามทีพ ่ ระวิญญาณทรงประทานให ้พูด 5 และมีพวกยิวผู ้เคร่งศาสนาจากทุกชาติใต ้สวรรค์มาอยูท ่ ี่ กรุงเยรูซาเล็ม 6 ครัน ้ เกิดเสียงดังขึน ้ ฝูงชนจึงมารวมตัวและสับสน เพราะทุก คนได ้ยินพวกเขาพูดภาษาของตนเอง 7 คนเหล่านัน ้ ก็ประหลาดใจและอัศจรรย์ใจพูดกันว่า "ดูเถิด คนเหล่านีท ้ พ ี่ ด ู ภาษากาลิลท ี ก ุ คนนัน ้ ไม่ใช่หรือ?" 8 และเราทุกคนจะได ้ยินภาษาของตนเองว่าเราเกิดมาจาก ภาษานัน ้ ได ้อย่างไร? 9 พวกพาร์เธียน มีเดียน เอลาม และผู ้ทีอ ่ าศัยอยูใ่ นเมโสโป เตเมีย ยูเดีย คัปปาโดเซีย ปอนทัส และเอเชีย 10 ฟรีเจียและปั มฟิ เลียในอียป ิ ต์ และในแคว ้นลิเบียรอบไซรีน และคนต่างด ้าวจากโรม ทัง้ ชาวยิวและผู ้เปลีย ่ นศาสนา 11 ชาวครีตและชาวอาหรับ เราได ้ยินพวกเขาพูดถึงการงาน มหัศจรรย์ของพระเจ ้าในภาษาของเรา 12 คนทัง้ หลายก็ประหลาดใจและสงสัยกัน พูดกันว่า “นี่ หมายความว่าอย่างไร?” 13 คนอืน ่ ๆ ล ้อเลียนว่า คนพวกนีเ้ มาเหล ้าองุน ่ ใหม่ 14 แต่เปโตรยืนขึน ้ พร ้อมกับอัครสาวกสิบเอ็ดคน แล ้วตะโกน เสียงดังกล่าวแก่พวกเขาว่า "ท่านชาวแคว ้นยูเดียและท่าน ทัง้ หลายทีอ ่ าศัยอยูใ่ นกรุงเยรูซาเล็ม จงทราบเรือ ่ งนีแ ้ ละฟั ง คําพูดของข ้าพเจ ้า 15 เพราะพวกเขามิได ้เมาสุราเหมือนอย่างทีท ่ า่ นคิด เพราะว่าเป็ นเวลาเพียงสามโมงเท่านัน ้ 16 แต่เหตุการณ์นก ี้ ็เป็ นไปตามคําทีผ ่ ู ้เผยพระวจนะโจเอลก ล่าวไว ้ 17 และในวันสุดท ้ายจะเกิดขึน ้ พระเจ ้าตรัสว่า เราจะเทพระ วิญญาณของเราลงบนมนุษย์ทก ุ คน บุตรชายและบุตรสาว
กิจการของอัครสาวก
ของท่านจะพยากรณ์ ชายหนุ่มของท่านจะเห็นภาพนิมต ิ และ ชายชราของท่านจะฝั นเห็น 18 และเราจะเทพระวิญญาณของเราลงบนคนใช ้และคนรับใช ้ ของเราในสมัยนัน ้ และพวกเขาจะพยากรณ์วา่ 19 และเราจะแสดงสิง่ มหัศจรรย์ในฟ้ าสวรรค์เบือ ้ งบน และ หมายสําคัญในแผ่นดินเบือ ้ งล่าง เป็ นโลหิตและไฟและไอ ควัน 20 ดวงอาทิตย์จะกลายเป็ นความมืด และดวงจันทร์จะ กลายเป็ นเลือด ก่อนทีว่ ันสําคัญและสําคัญยิง่ ของพระเจ ้าจะ มาถึง 21 และเหตุการณ์นัน ้ จะเกิดขึน ้ ว่า ผู ้ใดทีร่ ้องเรียกพระนาม ของพระเจ ้าก็จะรอด 22 พวกท่านทีเ่ ป็ นชนชาติอส ิ ราเอล จงฟั งคําเหล่านี้ พระเยซู แห่งนาซาเร็ธ ผู ้เป็ นมนุษย์ทพ ี่ ระเจ ้าทรงพอใจในพวกท่าน โดยการอัศจรรย์ การมหัศจรรย์และหมายสําคัญต่างๆ ซึง่ พระ เจ ้าทรงกระทําโดยพระองค์ทา่ มกลางพวกท่าน ดังทีพ ่ วก ท่านเองก็รู ้อยูแ ่ ล ้ว 23 พระองค์นัน ้ ทรงถูกมอบไว ้โดยแผนการอันแน่นอนและ ความรู ้ล่วงหน ้าของพระเจ ้า พวกท่านได ้จับพระองค์ไป และ ด ้วยมือทีช ่ วั่ ร ้ายได ้ตรึงพระองค์และสังหารเสีย 24 พระเจ ้าทรงชุบพระองค์ให ้คืนพระชนม์ โดยทรงขจัดความ เจ็บปวดแห่งความตายเสีย เพราะไม่สามารถจะทรงยึด พระองค์ไว ้ด ้วยความเจ็บปวดนัน ้ ได ้ 25 เพราะดาวิดพูดถึงพระองค์วา่ ข ้าพเจ ้าเห็นองค์พระผู ้เป็ น เจ ้าอยูเ่ บือ ้ งหน ้าข ้าพเจ ้าเสมอ เพราะพระองค์ประทับอยูท ่ าง ขวามือของข ้าพเจ ้า เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะไม่หวั่นไหว ่ ชมยินดี และลิน 26 ดังนัน ้ ใจของข ้าพเจ ้าจึงชืน ้ ของข ้าพเจ ้าก็ มีความยินดี อีกทัง้ เนือ ้ หนังของข ้าพเจ ้าจะได ้พักผ่อนใน ความหวัง 27 เพราะว่าพระองค์จะไม่ทรงละทิง้ จิตวิญญาณของข ้า พระองค์ไว ้ในนรก และพระองค์จะทรงไม่ยอมให ้ผู ้บริสท ุ ธิ์ ่ มสลาย ของพระองค์ต ้องเสือ 28 พระองค์ได ้ทรงแจ ้งให ้ข ้าพเจ ้าทราบถึงทางแห่งชีวต ิ และ จะทรงทําให ้ข ้าพเจ ้ามีความยินดีด ้วยพระพักตร์ของพระองค์ 29 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าขอกล่าวแก่ทา่ นทัง้ หลายอย่าง ้ ชีวต ตรงไปตรงมาถึงปฐมบรรพบุรษ ุ ดาวิดว่า เขาได ้สิน ิ และ ถูกฝั งไว ้แล ้ว และหลุมฝั งศพของเขายังอยูก ่ บ ั เราจนถึงทุก วันนี้ 30เพราะฉะนัน ้ เพราะท่านเป็ นผู ้เผยพระวจนะและทราบว่า พระเจ ้าทรงสาบานต่อท่านว่า เขาจะทรงตัง้ พระคริสต์ขน ึ้ จาก ผลแห่งเอวของท่านตามเนือ ้ หนัง เพือ ่ ให ้ประทับบนพระทีน ่ ั่ง ของท่าน 31 เมือ ่ เขาเห็นสิง่ นีล ้ ว่ งหน ้า จึงพูดถึงการคืนพระชนม์ของ พระคริสต์วา่ จิตวิญญาณของพระองค์ไม่ได ้ถูกทิง้ ไว ้ในนรก และเนือ ้ หนังของพระองค์ก็ไม่ได ้เน่าเปื่ อย 32 พระเจ ้าทรงให ้พระเยซูนค ี้ น ื พระชนม์ และเราทุกคนเป็ น พยานในเรือ ่ งนี้ 33เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ ทรงถูกเชิดชูขน ึ้ โดยพระหัตถ์ขวาของพระ เจ ้า และเมือ ่ ทรงรับพระสัญญาแห่งพระวิญญาณบริสท ุ ธิจ์ าก พระบิดาแล ้ว พระองค์ก็ทรงประทานสิง่ นีล ้ งมา ซึง่ ท่าน ทัง้ หลายเห็นและได ้ยินอยูข ่ ณะนี้ ่ วรรค์ แต่เขากล่าวว่า “องค์ 34 เพราะว่าดาวิดมิได ้เสด็จขึน ้ สูส พระผู ้เป็ นเจ ้าตรัสแก่พระเจ ้าของฉั นว่า จงประทับทางขวามือ ของฉั น 35 จนกว่าเราจะทําให ้ศัตรูของคุณเป็ นบัลลังก์รองพระบาท ของคุณ 36 เพราะฉะนัน ้ บรรดาพงศ์พันธุอ ์ ส ิ ราเอลทัง้ หลายจงทราบ แน่วา่ พระเจ ้าได ้ทรงตัง้ พระเยซูผู ้ซึง่ ท่านทัง้ หลายได ้ตรึงไว ้ บนกางเขน ให ้เป็ นทัง้ พระเจ ้าและพระคริสต์
37 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินดังนี้ ก็รู ้สึกขัดเคืองใจ จึงกล่าวแก่เป โตรและอัครสาวกอืน ่ ๆ ว่า พีน ่ ้องทัง้ หลาย เราจะต ้องทํา อย่างไร? 38 แล ้วเปโตรจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า จงกลับใจใหม่และรับ บัพติศมาทุกคนในพระนามของพระเยซูคริสต์ เพือ ่ การอภัย บาป และท่านทัง้ หลายจะได ้รับของประทานแห่งพระ วิญญาณบริสท ุ ธิ์ 39 เพราะว่าพระสัญญานัน ้ มีไว ้สําหรับท่านทัง้ หลายและแก่ บุตรหลานของท่านและแก่คนทัง้ ปวงทีอ ่ ยูไ่ กล คือทุกคนที่ พระเจ ้าของเราจะทรงเรียก 40 และท่านยังเป็ นพยานอีกหลายๆ คําและเตือนสติวา่ จง ช่วยตัวเองให ้พ ้นจากคนรุน ่ ทีช ่ วั่ ร ้ายนี้ 41 จากนัน ้ บรรดาผู ้ทีร่ ับคําของเขาด ้วยความยินดีก็รับบัพติศ มา และในวันนัน ้ เองก็มค ี นเข ้าร่วมกับพวกเขาเพิม ่ ขึน ้ อีก ประมาณสามพันคน 42 และเขาทัง้ หลายก็ดําเนินไปอย่างมั่นคงในคําสอนของ อัครสาวก และการร่วมสามัคคีธรรม และการหักขนมปั ง และ การอธิษฐาน 43 จิตวิญญาณทุกคนก็เกิดความกลัว และพวกอัครสาวกก็ กระทําการมหัศจรรย์และหมายสําคัญต่างๆ มากมาย ่ ทัง้ หมดก็อยูร่ วมกันและมีสงิ่ ของร่วมกัน 44 และบรรดาผู ้เชือ 45 และขายทรัพย์สมบัตแ ิ ละสิง่ ของของตน แล ้วแบ่งปั น ให ้กับทุกคนตามทีแ ่ ต่ละคนต ้องการ 46 และพวกเขาร่วมใจกันไปทีว่ ห ิ ารทุกวัน และหักขนมปั ง จากบ ้านหนึง่ ไปอีกบ ้านหนึง่ กินเนือ ้ ของพวกเขาด ้วยความ ยินดีและด ้วยใจบริสท ุ ธิ์ 47 สรรเสริญพระเจ ้าและเป็ นทีโ่ ปรดปรานของประชาชนทัง้ ปวง และพระเจ ้าทรงเพิม ่ ผู ้ทีค ่ วรจะได ้รับความรอดเข ้าใน คริสตจักรทุกวัน บทที่ 3 1 ในเวลานัน ้ เปโตรกับโยฮันก็ขน ึ้ ไปในพระวิหารด ้วยกันเมือ ่ ถึงเวลาอธิษฐาน ซึง่ เป็ นเวลาบ่ายสามโมง 2 และมีชายคนหนึง่ เป็ นง่อยตัง้ แต่ครรภ์มารดา ซึง่ เขา ทัง้ หลายนํ ามาวางไว ้ทีป ่ ระตูพระวิหารซึง่ เรียกว่าประตูงามทุก วัน เพือ ่ ขอทานจากคนทีเ่ ข ้าไปในพระวิหาร 3 ครัน ้ เห็นเปโตรกับยอห์นกําลังจะเข ้าพระวิหารก็ขอทาน 4 ฝ่ ายเปโตรและโยฮันจ ้องดูเขาและกล่าวว่า “ดูพวกเราสิ” 5 และท่านเอาใจใส่พวกเขาโดยหวังว่าจะได ้อะไรจากพวก เขาบ ้าง 6 แล ้วเปโตรกล่าวว่า เงินและทองข ้าพเจ ้าไม่ม ี แต่สงิ่ ที่ ข ้าพเจ ้ามีข ้าพเจ ้าจะให ้ท่าน ในนามของพระเยซูคริสต์แห่ง นาซาเร็ธ จงลุกขึน ้ และเดินเถิด 7 แล ้วท่านจับมือขวาของเขาพยุงขึน ้ ทันใดนัน ้ เท ้าและข ้อ เท ้าของเขาก็มก ี ําลัง 8 เขาจึงยืนกระโดดและเดินเข ้าไปในพระวิหารพร ้อมกับพวก เขา เดินและกระโดดไปพร ้อมกับสรรเสริญพระเจ ้า 9 และคนทัง้ หลายเห็นเขาเดินและสรรเสริญพระเจ ้า 10 และเขาทัง้ หลายรู ้ว่าเป็ นพระองค์นัน ้ เองทีน ่ ั่งขอทานอยู่ ณ ประตูงดงามของพระวิหาร และเขาทัง้ หลายก็เต็มไปด ้วย ความประหลาดใจและความตืน ่ ตะลึงในสิง่ ทีเ่ กิดขึน ้ กับ พระองค์ 11 เมือ ่ คนง่อยทีไ่ ด ้รับการรักษาให ้หายนัน ้ กําลังยึดเปโตร และโยฮันไว ้ ประชาชนทัง้ หมดก็วงิ่ ไปหาท่านทัง้ สองที่ เฉลียงซึง่ เรียกว่าเฉลียงของซาโลมอน ด ้วยความประหลาด ใจเป็ นอย่างยิง่ 12 เมือ ่ เปโตรเห็นดังนัน ้ จึงตอบแก่ฝงู ชนว่า "ท่านชาว อิสราเอล เหตุใดท่านจึงประหลาดใจในเรือ ่ งนี้ และเหตุใด
กิจการของอัครสาวก
ท่านจึงจ ้องมองเราด ้วยสายตาเขม่นว่า เราทําให ้คนนีเ้ ดินได ้ ด ้วยอํานาจหรือความบริสท ุ ธิข ์ องเราเอง" 13 พระเจ ้าของอับราฮัม และของอิสอัค และของยาโคบ คือ พระเจ ้าของบรรพบุรษ ุ ของเรา ได ้ทรงถวายพระเกียรติแด่พระ เยซูพระบุตรของพระองค์ ซึง่ ท่านทัง้ หลายได ้มอบไว ้ และได ้ ปฏิเสธพระองค์ตอ ่ หน ้าปี ลาต เมือ ่ เขาตัง้ ใจจะปล่อยพระองค์ ไป 14 แต่พวกท่านได ้ปฏิเสธพระองค์ผู ้บริสท ุ ธิแ ์ ละผู ้ชอบธรรม และปรารถนาให ้ทรงมอบฆาตกรให ้แก่พวกท่าน 15 และได ้ฆ่าเจ ้าผู ้เป็ นเจ ้าแห่งชีวต ิ ซึง่ พระเจ ้าได ้ทรงปลุกให ้ คืนพระชนม์จากบรรดาคนตาย เราเป็ นพยานในเรือ ่ งนี้ ่ 16 และพระนามของพระองค์โดยความเชือในพระนามของ พระองค์ ได ้กระทําให ้คนนีซ ้ งึ่ ท่านทัง้ หลายเห็นและรู ้จัก เข ้มแข็งขึน ้ แท ้จริง ความศรัทธาซึง่ มีโดยพระองค์ได ้กระทํา ให ้คนนีห ้ ายเป็ นปกติอย่างสมบูรณ์ตอ ่ หน ้าท่านทัง้ หลาย 17 บัดนี้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าทราบแล ้วว่า พวกท่าน กระทําการนัน ้ เพราะความไม่รู ้ เช่นเดียวกับบรรดาผู ้ปกครอง ของพวกท่านก็กระทําเช่นกัน 18 แต่เหตุการณ์เหล่านัน ้ ซึง่ พระเจ ้าทรงแสดงไว ้ก่อนโดย ปากของผู ้เผยพระวจนะของพระองค์ทก ุ คนว่า พระคริสต์ จะต ้องทนทุกข์ พระองค์ก็ทรงทําให ้สําเร็จเป็ นจริงแล ้ว 19 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านจงกลับใจและหันกลับมามองใหม่ ่ ชืน ่ ใจ เพือ ่ บาปของพวกท่านจะได ้รับการลบล ้าง เมือ ่ เวลาชืน จะมาจากพระพักตร์ของพระเจ ้า 20 และพระองค์จะทรงส่งพระเยซูคริสต์ ซึง่ ได ้ประกาศแก่ ท่านทัง้ หลายก่อนนีไ้ ป 21 พระองค์ซงึ่ สวรรค์จะต ้องรับไว ้จนกว่าจะถึงเวลาทีส ่ รรพสิง่ ่ ภาพเดิม ซึง่ พระเจ ้าได ้ตรัสไว ้โดยปากบรรดาผู ้ จะกลับคืนสูส เผยพระวจนะบริสท ุ ธิข ์ องพระองค์ทก ุ คน ตัง้ แต่เริม ่ โลกมา 22 เพราะโมเสสได ้กล่าวจริงแก่บรรพบุรษ ุ ว่า พระเจ ้าผู ้เป็ น พระเจ ้าของพวกท่านจะทรงตัง้ ผู ้เผยพระวจนะทีเ่ หมือนอย่าง เราขึน ้ มาให ้แก่พวกท่านจากพีน ่ ้องของพวกท่าน พวกท่าน จะต ้องฟั งผู ้นัน ้ ในสิง่ ทัง้ ปวงทีพ ่ ระองค์จะตรัสแก่พวกท่าน 23 และจะเกิดขึน ้ ว่าจิตวิญญาณทุกดวงทีไ่ ม่ฟังผู ้เผยพระ วจนะผู ้นัน ้ จะถูกทําลายจากท่ามกลางประชาชน 24 และบรรดาผู ้เผยพระวจนะตัง้ แต่ซามูเอลเป็ นต ้นมา และ บรรดาผู ้สืบต่อมา ทุกคนทีไ่ ด ้พูดไว ้ ก็เคยบอกล่วงหน ้าถึงวัน เวลาเหล่านีเ้ หมือนกัน 25 ท่านทัง้ หลายเป็ นลูกหลานของบรรดาผู ้เผยพระวจนะ และ ของพันธสัญญาทีพ ่ ระเจ ้าทรงกระทํากับบรรพบุรษ ุ ของเรา โดยตรัสแก่อบ ั ราฮัมว่า บรรดาเผ่าพันธุท ์ งั ้ หลายแห่งแผ่นดิน โลกจะได ้รับพระพรเพราะพงศ์พันธุข ์ องท่าน ่ วรรค์และทรง 26 พระเจ ้าทรงให ้พระบุตรเยซูคริสต์เสด็จขึน ้ สูส ใช ้พระองค์มาอวยพรท่านทัง้ หลาย โดยทรงหันทุกคนให ้พ ้น จากความชัว่ ของตน บทที่ 4 1 ขณะทีพ ่ วกเขากําลังพูดกับประชาชน พวกปุโรหิต หัวหน ้า ี ็เข ้ามาหาพวกเขา วิหาร และพวกสะดูสก 2 เพราะเสียใจทีไ่ ด ้สัง่ สอนประชาชนและประกาศเรือ ่ งการ เป็ นขึน ้ จากความตายโดยทางพระเยซู 3 แล ้วพวกเขาจึงจับพวกเขาขังไว ้จนถึงวันรุง่ ขึน ้ เพราะว่า ตอนนัน ้ เป็ นเวลาเย็นแล ้ว ่ และ 4 แต่บรรดาคนทีไ่ ด ้ยินพระวจนะนัน ้ ก็มจ ี ํานวนมากเชือ จํานวนผู ้คนนัน ้ มีประมาณห ้าพันคน 5 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ พวกผู ้ปกครอง พวกผู ้เฒ่า และพวกธรรมาจารย์ ของพวกเขา
6 แล ้วอันนัสมหาปุโรหิต กับคายาฟาส และยอห์น และอเล็ก ซานเดอร์ กับคนอืน ่ ๆ ทีเ่ ป็ นเครือญาติของมหาปุโรหิต ก็มา รวมกันทีก ่ รุงเยรูซาเล็ม 7 เมือ ่ พวกเขาให ้พวกอัครสาวกยืนท่ามกลางพวกเขาแล ้ว พวกเขาจึงถามว่า พวกเจ ้าทําการนีด ้ ้วยอํานาจใด หรือด ้วย นามใด? 8 จากนัน ้ เปโตรเปี่ ยมด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิจ์ งึ กล่าวแก่ พวกเขาว่า "ท่านผู ้ปกครองประชาชนและผู ้เฒ่าแห่ง อิสราเอล 9 ถ ้าวันนีเ้ ราถูกสอบสวนถึงความดีทไี่ ด ้ทํากับคนทีป ่ ่ วยเป็ น โรคนี้ ว่าเขาหายเป็ นปกติได ้อย่างไร 10 จงให ้พวกท่านทัง้ หลายและแก่ชนชาติอส ิ ราเอลทัง้ ปวง ทราบว่า คนนีจ ้ งึ ยืนอยูต ่ อ ่ หน ้าพวกท่านได ้อย่างสมบูรณ์โดย พระนามของพระเยซูคริสต์แห่งนาซาเร็ธ ซึง่ พวกท่านได ้ตรึง บนไม ้กางเขน และโดยพระเจ ้าได ้ทรงชุบให ้คืนพระชนม์จาก บรรดาคนตาย โดยพระองค์นัน ้ 11 นีแ ่ หละเป็ นศิลาทีพ ่ วกท่านผู ้เป็ นช่างก่อสร ้างทิง้ เสียแล ้ว จนบัดนีไ้ ด ้กลายเป็ นศิลามุมเอกไปแล ้ว 12 อีกทัง้ ไม่มค ี วามรอดในผู ้อืน ่ เลย เพราะว่าใต ้ฟ้ าไม่มพ ี ระ นามอืน ่ ทีป ่ ระทานให ้แก่มนุษย์เพือ ่ ให ้เรารอดได ้ 13 ครัน ้ พวกเขาเห็นความกล ้าหาญของเปโตรกับยอห์น และรู ้ ว่าท่านทัง้ สองเป็ นคนไม่มก ี ารศึกษาและโง่เขลา ก็ประหลาด ใจ และรู ้ว่าท่านทัง้ สองเคยอยูก ่ บ ั พระเยซู 14 และเมือ ่ เห็นคนซึง่ ได ้รับการรักษาให ้หายยืนอยูก ่ บ ั พวก เขา พวกเขาก็ไม่สามารถจะพูดคัดค ้านอะไรได ้ 15 แต่เมือ ่ พวกเขาสัง่ ให ้พวกเขาออกไปจากสภาแล ้ว พวก เขาจึงปรึกษากัน 16 แล ้วกล่าวว่า เราจะทําอย่างไรกับคนเหล่านีด ้ ี เพราะว่า พวกเขาได ้กระทําการอัศจรรย์อน ั เด่นชัดเป็ นทีป ่ ระจักษ์แก่คน ทัง้ ปวงทีอ ่ าศัยอยูใ่ นกรุงเยรูซาเล็มแล ้ว และเราปฏิเสธไม่ได ้ 17 แต่เพือ ่ ไม่ให ้เรือ ่ งนีแ ้ พร่งพรายไปในหมูป ่ ระชาชนมากขึน ้ ่ นัน เราจึงควรจะขูพ ่ วกเขาอย่างจริงจังว่าอย่าพูดชือ ้ กับใครอีก ต่อไป 18 แล ้วพวกเขาเรียกพวกเขามาและสัง่ ไม่ให ้พูดหรือสอนใน พระนามของพระเยซูเลย 19 เปโตรกับยอห์นตอบพวกเขาว่า "ในสายพระเนตรของพระ เจ ้า การทีจ ่ ะฟั งพวกท่านมากกว่าฟั งพระเจ ้าจะเป็ นการ ถูกต ้องหรือไม่ พวกท่านลองตัดสินดูส"ิ 20 เพราะเราก็พด ู สิง่ ทีเ่ ราได ้เห็นและได ้ยินมาไม่ได ้ 21 เมือ ่ พวกเขาขูพ ่ วกเขาต่อไป พวกเขาก็ปล่อยพวกเขาไป โดยไม่พบว่าจะลงโทษพวกเขาอย่างไรได ้ เพราะกลัว ประชาชน เพราะว่ามนุษย์ทงั ้ หลายต่างก็ถวายพระเกียรติแด่ พระเจ ้าสําหรับสิง่ ทีเ่ กิดขึน ้ ่ บ ิ ปี ซงึ่ ได ้รับการรักษาให ้หาย 22 เพราะชายผู ้นัน ้ มีอายุกว่าสีส โดยอัศจรรย์ 23เมือ ่ ปล่อยไปแล ้ว พวกเขาจึงไปหาพวกของตนและเล่า เรือ ่ งทัง้ หมดทีพ ่ วกหัวหน ้าปุโรหิตและผู ้เฒ่าพูดกับพวกเขา 24เมือ ่ พวกเขาได ้ยินดังนัน ้ พวกเขาก็พร ้อมใจกันเปล่งเสียง ทูลพระเจ ้าว่า “องค์พระผู ้เป็ นเจ ้า พระองค์ทรงเป็ นพระเจ ้าผู ้ ทรงสร ้างฟ้ าสวรรค์ แผ่นดินโลก ทะเล และสิง่ ทัง้ ปวงทีม ่ อ ี ยู่ ในทีเ่ หล่านัน ้ 25 พระองค์ตรัสไว ้ด ้วยปากของดาวิดผู ้รับใช ้ของพระองค์วา่ ' ทําไมคนต่างชาติจงึ โกรธแค ้น และประชากรคิดเรือ ่ งไร ้สาระ' 26 บรรดากษั ตริยแ ์ ห่งแผ่นดินโลกก็ลก ุ ขึน ้ และบรรดา ผู ้ปกครองก็รวมตัวกันต่อต ้านพระเจ ้าและพระคริสต์ของ พระองค์ 27 เพราะความจริงแล ้ว ทัง้ เฮโรดและปอนทิอส ั ปี ลาต พร ้อม กับพวกต่างชาติและชนชาติอส ิ ราเอล ก็ได ้รวมตัวกันต่อต ้าน
กิจการของอัครสาวก
ิ ธิข พระเยซูพระกุมารศักดิส ์ ท ์ องพระองค์ ซึง่ พระองค์ได ้เจิม ไว ้ 28 เพือ ่ จะกระทําสิง่ ใดๆ ก็ตามทีพ ่ ระหัตถ์และพระดําริของ พระองค์ได ้ทรงกําหนดไว ้ก่อนให ้กระทํา 29 และบัดนี้ ขอทรงโปรดทอดพระเนตรการขูเ่ ข็ญของพวก เขา และโปรดประทานแก่ผู ้รับใช ้ของพระองค์ ให ้พวกเขา สามารถกล่าวพระวจนะของพระองค์อย่างกล ้าหาญ 30 โดยทรงยืน ่ พระหัตถ์ออกไปรักษาโรค และให ้เครือ ่ งหมาย และการอัศจรรย์เกิดขึน ้ ได ้ในนามของพระเยซู พระบุตรผู ้ ิ ธิข ศักดิส ์ ท ์ องพระองค์ 31 และเมือ ่ พวกเขาอธิษฐานแล ้ว สถานทีท ่ พ ี่ วกเขามา ่ ั ประชุมกันนัน ้ ก็สนสะเทือน และพวกเขาทัง้ หมดก็เปี่ ยมด ้วย พระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ และกล่าวพระวจนะของพระเจ ้าด ้วย ความกล ้าหาญ ่ ก็มใี จเดียวกันและจิตวิญญาณ 32 และคนหมูม ่ ากทีเ่ ชือ เดียวกัน ไม่มใี ครพูดว่าตนมีสงิ่ ของทีเ่ ป็ นของตน แต่ทก ุ คนมี สิง่ ของทีเ่ ป็ นของส่วนรวม 33 และทรงให ้พวกอัครสาวกเป็ นพยานด ้วยพลังยิง่ ใหญ่ถงึ การคืนพระชนม์ของพระเยซูเจ ้า และพระคุณใหญ่ก็ได ้อยูก ่ บ ั พวกเขาทุกคน 34 และในพวกนัน ้ ก็ไม่มใี ครขัดสน เพราะบรรดาผู ้มีทด ี่ น ิ หรือ บ ้านเรือนก็ขายและนํ าราคาของสิง่ ของทีข ่ ายไปนัน ้ มา 35 แล ้ววางไว ้ทีเ่ ท ้าของอัครสาวก และได ้แจกจ่ายให ้แต่ละ คนตามทีพ ่ วกเขาต ้องการ 36 และโยเสส ซึง่ ได ้รับฉายาว่า บารนาบัส (ซึง่ แปลว่า บุตร แห่งการปลอบโยน) เป็ นชาวเลวีจากดินแดนไซปรัส 37 มีทด ี่ น ิ ก็ขายและนํ าเงินมาวางไว ้ทีเ่ ท ้าของอัครสาวก บทที่ 5 ่ อะนาเนียกับสะฟี ราภรรยาของเขาขาย 1 แต่มช ี ายคนหนึง่ ชือ ทีด ่ น ิ ของตนไป 2 และได ้ยัง้ เงินค่าส่วนหนึง่ ไว ้ โดยทีภ ่ รรยาของเขาก็รู ้ด ้วย แล ้วนํ าเงินส่วนหนึง่ มาวางไว ้ทีเ่ ท ้าของอัครสาวก 3 แต่เปโตรจึงกล่าวว่า "อะนาเนีย ทําไมซาตานจึงครอบงําใจ ของคุณให ้โกหกต่อพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ และเก็บค่าทีด ่ น ิ ส่วนหนึง่ ไว ้?" 4 ขณะทีม ่ ันยังเหลืออยู่ มันก็ไม่ใช่ของท่านหรือ? และเมือ ่ ขายมันไปแล ้ว มันก็ไม่ใช่ของท่านเองหรือ? ทําไมท่านจึงคิด เรือ ่ งนีใ้ นใจ? ท่านไม่ได ้โกหกมนุษย์ แต่โกหกต่อพระเจ ้า ้ ใจ ความกลัว 5 เมือ ่ อะนาเนียได ้ยินคําเหล่านัน ้ ก็ล ้มลงและสิน อย่างยิง่ ใหญ่ก็เกิดขึน ้ แก่ทก ุ คนทีไ่ ด ้ยินเช่นนัน ้ 6 พวกคนหนุ่มจึงลุกขึน ้ พันศพเขาแล ้วนํ าศพออกไปฝั ง 7 เมือ ่ ล่วงไปประมาณสามชัว่ โมง ภรรยาของเขาไม่รู ้ว่าเกิด อะไรขึน ้ จึงเข ้ามา 8 เปโตรจึงตอบนางว่า “บอกฉั นหน่อยเถอะว่าเจ ้าขายทีด ่ น ิ ได ้ราคาเท่านีห ้ รือไม่” นางตอบว่า “ได ้ราคาเท่านี”้ 9 เปโตรจึงถามนางว่า “เหตุใดท่านจึงตกลงกันว่าจะทดลอง พระวิญญาณของพระเจ ้า ดูเถิด เท ้าของพวกทีฝ ่ ั งศพสามี ท่านก็อยูท ่ ป ี่ ระตู และจะพาท่านออกไป” ้ ใจลง 10 แล ้วนางก็ล ้มลงแทบพระบาทของเขาทันที และสิน ชายหนุ่มทัง้ หลายเข ้ามาพบว่านางตายแล ้ว จึงหามนาง ออกไปฝั งไว ้ข ้างสามีของนาง ้ และ 11 ความกลัวอย่างยิง่ ใหญ่ก็เกิดขึน ้ แก่คริสตจักรทัง้ สิน แก่ทก ุ คนทีไ่ ด ้ยินเรือ ่ งเหล่านัน ้ 12 และโดยมือของอัครสาวก ได ้มีการกระทําหมายสําคัญ และการอัศจรรย์หลายประการท่ามกลางประชาชน (และพวก เขาทัง้ หมดก็อยูพ ่ ร ้อมเพรียงกันทีร่ ะเบียงของซาโลมอน)
13 และส่วนทีเ่ หลือไม่มใี ครสามารถเข ้าร่วมกับพวกมันได ้ แต่ ผู ้คนกลับยกย่องพวกมัน ่ เพิม 14 และมีผู ้เชือ ่ มากขึน ้ ในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าทัง้ ชายและ หญิงเป็ นจํานวนมาก) 15 ถึงขนาดทีพ ่ วกเขานํ าคนป่ วยออกไปทีถ ่ นน แล ้ววางพวก เขาไว ้บนเตียงและโซฟา เพือ ่ อย่างน ้อยเงาของเปโตรซึง่ เดิน ผ่านไปจะได ้บังพวกเขาบางคน 16 ฝูงชนจํานวนมากจากเมืองต่างๆ ทีอ ่ ยูโ่ ดยรอบก็เข ้าไปใน กรุงเยรูซาเล็ม พาคนป่ วยและบรรดาคนทีม ่ ผ ี โี สโครกสิงมา ด ้วย และทุกคนก็หายจากโรค 17 ขณะนัน ้ มหาปุโรหิตและทุกคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขา (ซึง่ เป็ นพวก ี สะดูส) ก็ลก ุ ขึน ้ และเต็มไปด ้วยความขุน ่ เคือง 18 แล ้ววางมือบนตัวพวกอัครสาวก และขังไว ้ในคุกสาธารณะ 19 แต่ในเวลากลางคืน ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าเปิ ดประตูคก ุ และนํ าพวกเขาออกไป และกล่าวว่า 20 จงไปยืนในวิหารและประกาศถ ้อยคําแห่งชีวต ิ นีใ้ ห ้ ประชาชนฟั งทัง้ หมด 21 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินเช่นนัน ้ พวกเขาก็เข ้าไปในวิหารแต่ เช ้าตรูแ ่ ละสัง่ สอน แต่มหาปุโรหิตกับผู ้ทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขามาเรียก ประชุมสภาพร ้อมกับวุฒส ิ ภาทัง้ หมดของบุตรหลานอิสราเอล แล ้วส่งคนไปทีค ่ ก ุ เพือ ่ ให ้นํ าพวกเขาเข ้ามา 22 แต่เมือ ่ เจ ้าหน ้าทีไ่ ปพบและไม่พบพวกเขาอยูใ่ นคุก จึง กลับมาแจ ้งว่า 23 แล ้วตรัสว่า “แท ้จริงพวกเราพบว่าคุกนัน ้ ปิ ดอยูอ ่ ย่าง ปลอดภัย และคนเฝ้ าก็ยน ื อยูข ่ ้างนอกหน ้าประตู แต่เมือ ่ พวก เราเปิ ดออกก็ไม่พบใครอยูข ่ ้างใน” 24เมือ ่ มหาปุโรหิตและนายทหารรักษาพระวิหารและพวก หัวหน ้าปุโรหิตได ้ยินเรือ ่ งเหล่านี้ ก็สงสัยพวกเขาว่าเรือ ่ ง เหล่านีจ ้ ะเติบโตไปได ้อย่างไร 25 แล ้วมีคนหนึง่ มาบอกพวกเขาว่า "ดูเถิด คนเหล่านัน ้ ซึง่ ท่านทัง้ หลายขังไว ้ในคุกกําลังยืนสอนประชาชนอยูใ่ นพระ วิหาร" 26 แล ้วนายทหารไปและนํ าพวกทหารไปโดยไม่ใช ้ความ รุนแรง เพราะพวกเขากลัวประชาชน เกรงว่าจะถูกขว ้างด ้วย ก ้อนหิน 27 เมือ ่ พวกเขานํ าพวกเขามา พวกเขาก็วางไว ้ต่อหน ้าสภา และมหาปุโรหิตก็ถามพวกเขาว่า 28 โดยกล่าวว่า “พวกเรามิได ้สัง่ พวกเจ ้าไว ้อย่างเคร่งครัดว่า พวกเจ ้าไม่ควรสอนในพระนามนีห ้ รือ? และดูเถิด พวกเจ ้าได ้ แพร่คําสอนของเจ ้าไปทั่วกรุงเยรูซาเล็ม และตัง้ ใจจะนํ า ่ วกเรา” โลหิตของคนนีม ้ าสูพ ่ ฟั งพระเจ ้า 29 เปโตรกับอัครสาวกคนอืน ่ ๆ ตอบว่า เราควรเชือ มากกว่ามนุษย์ 30 พระเจ ้าแห่งบรรพบุรษ ุ ของเราได ้ทรงชุบพระเยซูขน ึ้ ใหม่ ่ ซึงพวกท่านฆ่าและแขวนไว ้บนต ้นไม ้ 31 พระเจ ้าทรงเชิดชูเขาด ้วยพระหัตถ์ขวาของพระองค์ให ้ ดํารงตําแหน่งเจ ้านายและพระผู ้ช่วยให ้รอด เพือ ่ จะประทาน การกลับใจแก่อส ิ ราเอล และการอภัยบาป 32 และเราทัง้ หลายเป็ นพยานของพระองค์ถงึ เรือ ่ งเหล่านี้ ่ ฟั ง และพระวิญญาณบริสท ุ ธิซ ์ งึ่ พระเจ ้าประทานให ้ผู ้ทีเ่ ชือ พระองค์ก็เป็ นพยานเช่นกัน 33 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินดังนัน ้ ก็รู ้สึกเจ็บใจ และปรึกษากันจะ ฆ่าพวกท่านทัง้ สองเสีย ่ กามาเลียล เป็ นฟาริส ี เขาเป็ นพวก 34 ในเวลานัน ้ มีคนหนึง่ ชือ ธรรมาจารย์ทโี่ ด่งดังในสายตาประชาชน ยืนขึน ้ ในสภา แล ้ว ่ สังให ้พาพวกอัครสาวกออกไปห่างๆ เล็กน ้อย 35 และตรัสแก่พวกเขาว่า พวกเจ ้าคนอิสราเอล จงระวัง ตัวเองว่าจะทําอะไรกับคนเหล่านี้
กิจการของอัครสาวก
36 เพราะก่อนหน ้านีม ้ ท ี ด ู าสลุกขึน ้ โอ ้อวดว่าเป็ นผู ้ยิง่ ใหญ่ มี ผู ้คนเข ้าร่วมกับเขาประมาณสีร่ ้อยคน ทูดาสก็ถก ู สังหาร และ ่ ฟั งเขาก็ถก ้ ไป ทุกคนทีเ่ ชือ ู กระจัดกระจายและสูญสิน 37 ต่อมาในสมัยทีค ่ นๆ นี้ ยูดาสแห่งแคว ้นกาลิลไี ด ้ลุกขึน ้ มา เก็บภาษี และได ้ลากผู ้คนจํานวนมากติดตามเขาไป เขาก็ ่ ฟั งเขาก็กระจัด พินาศไปด ้วย และแม ้แต่บรรดาคนทีเ่ ชือ กระจายไปหมด 38 และบัดนีข ้ ้าพเจ ้าบอกท่านทัง้ หลายว่า จงละเว ้นจากคน เหล่านีเ้ สีย และปล่อยพวกเขาไว ้ตามลําพัง เพราะว่าถ ้า คําแนะนํ าหรือการงานนีม ้ าจากมนุษย์ มันก็จะไร ้ผล 39 แต่ถ ้าเป็ นของพระเจ ้า พวกท่านก็ทําลายมันไม่ได ้ เกรงว่า พวกท่านจะกลายเป็ นฝ่ ายต่อสู ้กับพระเจ ้า 40พวกเขาจึงตกลงกับพระองค์ และเมือ ่ พวกเขาเรียกพวก อัครสาวกมาแล ้ว พวกเขาก็เริม ่ ตีพวกเขา แล ้วสัง่ ไม่ให ้พูดใน พระนามของพระเยซู แล ้วก็ปล่อยพวกเขาไป 41 แล ้วพวกเขาออกไปจากทีป ่ ระชุมด ้วยความยินดีทต ี่ น สมควรได ้รับความอับอายเพราะพระนามของพระองค์ 42 และพวกเขาสอนและประกาศเรือ ่ งพระเยซูคริสต์ทก ุ วันใน วิหารและทุกบ ้านไม่หยุด บทที่ 6 1 ในสมัยนัน ้ เมือ ่ จํานวนสาวกเพิม ่ ขึน ้ มาก พวกกรีกก็บน ่ ต่อว่า พวกฮีบรู เพราะละเลยพวกม่ายของพวกเขาในการปรนนิบต ั ิ ประจําวัน 2 ครัน ้ นัน ้ อัครสาวกทัง้ สิบสองคนจึงเรียกเหล่าสาวกทัง้ หมด มาหาแล ้วกล่าวว่า “การทีเ่ ราจะละทิง้ พระวจนะของพระเจ ้า แล ้วไปแจกอาหารนัน ้ ไม่สมควรเลย” ื่ เสียงดีเจ็ดคน 3 เพราะฉะนัน ้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย จงเลือกคนมีชอ ในพวกท่าน ซึง่ เต็มไปด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิแ ์ ละปั ญญา ซึง่ เราจะแต่งตัง้ ให ้ดูแลธุรกิจนี้ 4 แต่เราจะอุทศ ิ ตนในการอธิษฐานและการประกาศพระวจนะ อยูเ่ สมอ 5 คํากล่าวนัน ้ ก็เป็ นทีพ ่ อใจแก่ฝงู ชนทัง้ หมด พวกเขาจึง ่ และพระวิญญาณบริสท เลือกสเตฟานผู ้เปี่ ยมด ้วยความเชือ ุ ธิ์ และฟิ ลป ิ โปรโครัส นิคาโนร์ ทิโมน ปารเมนัส และนิโคลัสผู ้ เปลีย ่ นมานับถือศาสนาจากเมืองอันทิโอก 6 ซึง่ พวกเขานํ ามาให ้ยืนต่อหน ้าพวกอัครสาวก และเมือ ่ พวก เขาได ้อธิษฐานแล ้ว พวกเขาจึงวางมือบนพวกเขา 7 และพระวจนะของพระเจ ้าก็เจริญขึน ้ และจํานวนสาวกก็เพิม ่ ่ ฟั ง มากขึน ้ ในกรุงเยรูซาเล็ม และพวกปุโรหิตจํานวนมากก็เชือ ่ ความเชือ ่ และฤทธิอ 8 สเตเฟนเต็มไปด ้วยความเชือ ์ ํานาจ จึงทําการ อัศจรรย์และสิง่ มหัศจรรย์ใหญ่ๆ ท่ามกลางประชาชน 9 ครัง้ นัน ้ มีบางคนจากธรรมศาลาทีเ่ รียกว่าธรรมศาลาแห่ง พวกลิเบอร์ตน ิ และพวกชาวไซรีเนีย และพวกชาวอเล็กซาน เดรีย และบางคนจากซีลเิ ซียและเอเชีย ลุกขึน ้ มาโต ้เถียง กับสเทเฟน 10 และพวกเขาไม่สามารถต ้านทานสติปัญญาและจิต วิญญาณทีพ ่ ระองค์ตรัสได ้ 11 แล ้วพวกเขาจึงยุยงคนทัง้ หลายให ้กล่าวว่า “เราได ้ยินเขา พูดคําหมิน ่ ประมาทต่อโมเสสและต่อพระเจ ้า” 12 พวกเขายุยงประชาชนและพวกผู ้เฒ่าและพวกธรรมาจารย์ ให ้ลุกขึน ้ แล ้วเข ้ามาหาพระองค์ จับพระองค์แล ้วนํ าไปยัง สภา 13 และตัง้ พยานเท็จขึน ้ มากล่าวว่า "คนนีไ้ ม่หยุดทีจ ่ ะพูดคํา ั ดิส ิ ธิน หมิน ่ ประมาทต่อสถานทีศ ่ ก ์ ท ์ แ ี้ ละธรรมบัญญัต"ิ
14 เพราะเราได ้ยินเขาพูดว่า พระเยซูชาวนาซาเร็ธนีจ ้ ะ ทําลายสถานทีน ่ ี้ และจะเปลีย ่ นธรรมเนียมทีโ่ มเสสมอบให ้แก่ เรา 15 และคนทัง้ ปวงทีน ่ ั่งอยูใ่ นสภาก็จ ้องมองดูเขาอย่างมั่นคง เห็นหน ้าของเขาเหมือนกับหน ้าของทูตสวรรค์ บทที่ 7 1 แล ้วมหาปุโรหิตจึงกล่าวว่า “สิง่ เหล่านีเ้ ป็ นความจริงหรือ?” 2 และท่านกล่าวว่า พีน ่ ้องทัง้ หลายและบิดาทัง้ หลาย จงฟั ง เถิด พระเจ ้าแห่งสง่าราศีได ้ปรากฏแก่อบ ั ราฮัมบิดาของเรา เมือ ่ ท่านยังอยูใ่ นเมโสโปเตเมีย ก่อนทีท ่ า่ นจะอาศัยอยูใ่ น เมืองชาราน 3 และตรัสแก่ทา่ นว่า จงออกไปจากเมืองและจากญาติพน ี่ ้อง ของเจ ้า และมายังแผ่นดินทีเ่ ราจะชีใ้ ห ้เจ ้าเห็น 4 แล ้วท่านออกจากแผ่นดินคัลเดียไปอาศัยอยูท ่ ช ี่ าร์ราน และ ้ ชีพแล ้ว ท่านก็ย ้ายท่านจากทีน เมือ ่ บิดาของท่านสิน ่ ั่นมาอยู่ ในแผ่นดินนีท ้ พ ี่ วกท่านอาศัยอยูท ่ ก ุ วันนี้ 5 และพระองค์ไม่ทรงโปรดประทานมรดกใดๆ ในแผ่นดินนัน ้ ให ้แก่เขา แม ้แต่เพียงให ้ย่างเท ้าเข ้าไป แต่พระองค์ก็ทรง สัญญาว่าจะประทานแผ่นดินนัน ้ ให ้แก่เขา และแก่พงศ์พันธุ์ ของเขาภายหลังเขา เมือ ่ เขายังไม่มบ ี ต ุ ร 6 พระเจ ้าตรัสดังนีว้ า่ พงศ์พันธุข ์ องเขาจะอาศัยอยูใ่ นแผ่นดิน แปลกหน ้า และพวกเขาจะจับพวกเขาเป็ นทาส และปฏิบต ั ิ ่ ่ อย่างชัวร ้ายต่อพวกเขาเป็ นเวลาสีร ้อยปี 7 และเราจะพิพากษาประชาชาติซงึ่ พวกเขาจะตกเป็ นทาสอยู่ นัน ้ พระเจ ้าตรัสดังนี้ และภายหลังพวกเขาจะออกมาและรับ ใช ้เราในสถานทีน ่ ี้ 8 และพระเจ ้าได ้ทรงมอบพันธสัญญาการเข ้าสุหนัตแก่ทา่ น และอับราฮัมก็ได ้ให ้กําเนิดอิสอัค และให ้เข ้าสุหนัตในวันที่ แปด อิสอัคก็ได ้ให ้กําเนิดยาโคบ และยาโคบก็ได ้ให ้กําเนิด บรรพบุรษ ุ สิบสองคน 9 บรรพบุรษ ุ อิจฉาจึงขายโยเซฟไปยังอียป ิ ต์ แต่พระเจ ้าทรง อยูก ่ บ ั เขา ้ และทรง 10 และทรงช่วยเขาให ้พ ้นจากความทุกข์ยากทัง้ สิน ประทานความโปรดปรานและปั ญญาแก่เขาในสายพระเนตร ของฟาโรห์ กษั ตริยแ ์ ห่งอียป ิ ต์ และทรงตัง้ เขาให ้เป็ น ้ ของเขา ผู ้ปกครองอียป ิ ต์และบ ้านทัง้ สิน 11 บัดนีเ้ กิดการขาดแคลนอาหารทั่วแผ่นดินอียป ิ ต์และคานา อัน และมีความทุกข์ลําบากใหญ่หลวง บรรพบุรษ ุ ของพวก เราไม่มอ ี าหารกิน 12 เมือ ่ ยาโคบได ้ยินว่ามีข ้าวในอียป ิ ต์ จึงส่งบรรพบุรษ ุ ของ เราออกไปก่อน 13 และคราวทีส ่ องโยเซฟก็ได ้รู ้จักพีน ่ ้องของเขา และฟาโรห์ ก็ได ้รู ้จักญาติของโยเซฟด ้วย 14 โยเซฟจึงเรียกยาโคบบิดาของตนและญาติพน ี่ ้องของตน ทัง้ หมดเจ็ดสิบห ้าคนมาหา ้ ชีวต 15 ยาโคบจึงลงไปยังอียป ิ ต์แล ้วสิน ิ ทัง้ เขาและบรรพ บุรษ ุ ของเรา 16 แล ้วเขาก็นําศพไปฝั งไว ้ทีเ่ มืองเชเคมในอุโมงค์ฝังศพที่ ้ ด ้วยเงินจํานวนหนึง่ จากบุตรชายของฮาโมร์บด อับราฮัมซือ ิ า ของเชเคม 17 เมือ ่ ถึงเวลาแห่งพระสัญญาซึง่ พระเจ ้าทรงสาบานไว ้กับ อับราฮัม ประชากรก็เพิม ่ ขึน ้ และทวีมากขึน ้ ในอียป ิ ต์ 18 จนกระทั่งมีกษั ตริยอ ์ ก ี พระองค์หนึง่ ขึน ้ ครองราชย์ ซึง่ ไม่ รู ้จักโจเซฟ 19 คนนัน ้ ประพฤติอย่างมีเล่หเ์ หลีย ่ มกับญาติพน ี่ ้องของเรา และปฏิบต ั อ ิ ย่างชัว่ ร ้ายต่อบรรพบุรษ ุ ของเรา จนพวกเขาขับ ไล่ลก ู ๆ ของพวกเขาไปเพือ ่ ไม่ให ้พวกเขามีชวี ต ิ อยูไ่ ด ้
กิจการของอัครสาวก
20 ในเวลานัน ้ โมเสสเกิดมามีรป ู ร่างงดงามยิง่ นัก และได ้เลีย ้ ง ดูเขาในบ ้านของบิดาเป็ นเวลาสามเดือน 21 เมือ ่ เขาถูกขับไล่ออกไป ธิดาของฟาโรห์จงึ รับเขาไปเลีย ้ ง ดูเป็ นลูกชายของนาง 22 และโมเสสเป็ นผู ้มีความรู ้ในภูมป ิ ั ญญาของชาวอียป ิ ต์ทก ุ อย่าง และมีความกล ้าหาญทัง้ ในการพูดและการกระทํา ่ บ ิ ปี เต็ม เขาก็เกิดความคิดทีจ 23 เมือ ่ เขามีอายุได ้สีส ่ ะไปเยีย ่ ม พีน ่ ้องของตนซึง่ เป็ นชนชาติอส ิ ราเอล 24 เมือ ่ เห็นคนหนึง่ ถูกข่มเหง เขาก็ปกป้ องเขา และแก ้แค ้นผู ้ ทีถ ่ ก ู กดขี่ โดยฆ่าชาวอียป ิ ต์ 25 เพราะเขาคิดว่าพีน ่ ้องของเขาคงจะเข ้าใจว่า พระเจ ้าจะ ทรงช่วยพวกเขาด ้วยมือของเขา แต่พวกพีน ่ ้องไม่เข ้าใจ 26 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ เขาปรากฏกายแก่พวกเขาขณะทีพ ่ วกเขากําลัง ทะเลาะวิวาทกัน และต ้องการจะให ้พวกเขาโต ้เถียงกันอีก โดยกล่าวว่า "ท่านทัง้ หลายเป็ นพีน ่ ้องกัน ทําไมท่านจึง ละเมิดกันและกัน" 27 แต่ผู ้ทีท ่ ําผิดต่อเพือ ่ นบ ้านของเขาผลักเพือ ่ นบ ้านออกไป โดยกล่าวว่า ใครแต่งตัง้ คุณให ้เป็ นผู ้ปกครองและผู ้พิพากษา เหนือพวกเรา? 28 เจ ้าจะฆ่าฉั นเหมือนอย่างเจ ้าฆ่าชาวอียป ิ ต์เมือ ่ วานนีห ้ รือ? 29 เมือ ่ โมเสสได ้ยินคํานัน ้ แล ้วจึงหนีไปอยูเ่ มืองมีเดียน และ ให ้กําเนิดบุตรชายสองคนทีน ่ ั่น ่ ิ 30 ครัน ้ ล่วงไปได ้สีสบปี แล ้ว ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าปรากฏแก่ ท่านในเปลวเพลิงทีพ ่ ม ุ่ ไม ้ในถิน ่ ทุรกันดารแห่งภูเขาซีนา 31 เมือ ่ โมเสสเห็นสิง่ นัน ้ เขาก็ประหลาดใจเมือ ่ เห็นสิง่ นัน ้ และเมือ ่ เขาเข ้าไปใกล ้เพือ ่ ดูสงิ่ นัน ้ พระสุรเสียงของพระเจ ้าก็ มาถึงเขา 32 โมเสสกล่าวว่า “เราเป็ นพระเจ ้าของบรรพบุรษ ุ ของเจ ้า เป็ นพระเจ ้าของอับราฮัม เป็ นพระเจ ้าของอิสอัค และเป็ นพระ ่ และไม่กล ้ามองดู เจ ้าของยาโคบ” โมเสสจึงกลัวจนตัวสัน 33 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่เขาว่า จงถอดรองเท ้าออกจากเท ้า ของเจ ้าเสีย เพราะว่าสถานทีซ ่ งึ่ เจ ้ายืนนีเ้ ป็ นดินแดน ิ ธิ์ ศักดิส ์ ท 34 “ข ้าพเจ ้าได ้เห็นความทุกข์ยากของประชากรของข ้าพเจ ้า ทีอ ่ ยูใ่ นอียป ิ ต์แล ้ว และข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงครํ่าครวญของ พวกเขา และข ้าพเจ ้าก็ลงมาเพือ ่ ช่วยพวกเขาให ้รอดพ ้น และ บัดนี้ จงมาเถิด เราจะส่งเจ ้าไปยังอียป ิ ต์” 35 โมเสสผู ้นีซ ้ งึ่ พวกเขาปฏิเสธโดยกล่าวว่า ใครแต่งตัง้ เจ ้า ให ้เป็ นผู ้ปกครองและผู ้พิพากษา? พระเจ ้าทรงส่งโมเสสผู ้นี้ ไปเป็ นผู ้ปกครองและผู ้ช่วยให ้รอดโดยมือของทูตสวรรค์ท ี่ ปรากฏแก่เขาในพุม ่ ไม ้ 36 แล ้วท่านก็นําพวกเขาออกไป โดยแสดงการอัศจรรย์และ หมายสําคัญในแผ่นดินอียป ิ ต์ ในทะเลแดง และในถิน ่ ่ บ ิ ปี ทุรกันดารสีส 37 โมเสสผู ้นีแ ้ หละทีก ่ ล่าวแก่บรรดาบุตรหลานอิสราเอลว่า พระเจ ้าผู ้เป็ นพระเจ ้าของพวกเจ ้าจะทรงตัง้ ผู ้เผยพระวจนะที่ เหมือนอย่างเราให ้แก่พวกเจ ้าจากพีน ่ ้องของพวกเจ ้า พวก เจ ้าจงฟั งผู ้นัน ้ 38 นีแ ่ หละคือผู ้ทีเ่ คยอยูก ่ บ ั ทูตสวรรค์ซงึ่ พูดกับเขาในภูเขาซี นาในคริสตจักรในถิน ่ ทุรกันดาร และอยูก ่ บ ั บรรพบุรษ ุ ของเรา ่ ิ ซึงได ้รับพระโอวาทอันศักดิส ์ ทธิม ์ าประทานแก่เรา ่ ฟั งเขา แต่กลับผลักไสเขา 39 บรรพบุรษ ุ ของเราไม่ยอมเชือ ออกไปจากพวกเขา และในใจของพวกเขาก็หันกลับไปยัง อียป ิ ต์อก ี ครัง้ 40 แล ้วตรัสแก่อาโรนว่า จงสร ้างพระเจ ้าให ้แก่เราเพือ ่ นํ าหน ้า เรา เพราะว่าโมเสสคนนีท ้ น ี่ ํ าเราออกจากแผ่นดินอียป ิ ต์นัน ้ เราไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึน ้ กับเขา 41 ในสมัยนัน ้ พวกเขาได ้สร ้างรูปลูกโค และถวายเครือ ่ งบูชา ่ ชมยินดีในงานทีม แก่รป ู เคารพ และชืน ่ อ ื ของพวกเขาเองทํา
42 แล ้วพระเจ ้าก็ทรงหันกลับและปล่อยให ้พวกเขาไปบูชา กองทัพแห่งสวรรค์ เหมือนทีเ่ ขียนไว ้ในหนังสือของผู ้เผยพระ วจนะว่า "โอ พวกเจ ้าแห่งอิสราเอล เจ ้าได ้ถวายสัตว์และ ่ บ ิ ปี ในถิน เครือ ่ งบูชาแด่เราเป็ นเวลาสีส ่ ทุรกันดารหรือ?" 43 พวกเจ ้าทัง้ หลายได ้เอาพลับพลาของโมโลคและดาวของ พระเจ ้าเรมแฟนของเจ ้า รูปซึง่ เจ ้าทําขึน ้ เพือ ่ บูชามัน และเรา จะพาพวกเจ ้าออกไปให ้พ ้นบาบิลอน 44 บรรพบุรษ ุ ของเรามีพลับพลาแห่งพยานในถิน ่ ทุรกันดาร ตามทีเ่ ขากําหนดไว ้โดยตรัสกับโมเสสว่าเขาควรจะสร ้างขึน ้ ตามแบบทีเ่ ขาได ้เห็น 45 ซึง่ บรรพบุรษ ุ ของเราทีม ่ าภายหลังก็ได ้นํ ามาพร ้อมกับพระ เยซูไปครอบครองดินแดนของชาวต่างชาติ ซึง่ พระเจ ้าได ้ขับ ไล่ออกไปให ้พ ้นหน ้าบรรพบุรษ ุ ของเรา จนถึงสมัยของ กษั ตริยด ์ าวิด 46 ผู ้ซึง่ ได ้พบความโปรดปรานต่อพระพักตร์พระเจ ้า และ ปรารถนาทีจ ่ ะหาพลับพลาสําหรับพระเจ ้าของยาโคบ 47 แต่ซาโลมอนได ้สร ้างบ ้านให ้พระองค์ 48 แต่องค์ผู ้สูงสุดมิได ้ประทับอยูใ่ นวิหารทีส ่ ร ้างด ้วยมือ มนุษย์ ดังทีผ ่ ู ้เผยพระวจนะกล่าวไว ้ว่า 49 สวรรค์เป็ นบัลลังก์ของเรา และแผ่นดินโลกเป็ นแท่นวาง พระบาทของเรา เจ ้าจะสร ้างบ ้านอะไรให ้เรา? พระเจ ้าตรัส ดังนี?้ หรือสถานทีพ ่ ักผ่อนของเราอยูท ่ ไี่ หน? ่ 50 สิงเหล่านีม ้ อ ื ของเรามิได ้กระทําหรือ? 51 พวกท่านทีค ่ อแข็งและใจไม่แข็งและหูไม่แข็ง พวกท่าน ต่อต ้านพระวิญญาณบริสท ุ ธิอ ์ ยูเ่ สมอ บรรพบุรษ ุ ของพวกท่าน ทําเช่นไร พวกท่านก็ทําอย่างนัน ้ 52 บรรพบุรษ ุ ของท่านไม่เคยข่มเหงผู ้เผยพระวจนะคนใดเลย? และพวกเขายังฆ่าผู ้ทีป ่ ระกาศล่วงหน ้าถึงการเสด็จมาของผู ้ ชอบธรรมอีกด ้วย; และบัดนี้ ท่านทัง้ หลายเป็ นผู ้ทรยศและฆ่า ผู ้เผยพระวจนะเหล่านัน ้ 53 ซึง่ รับธรรมบัญญัตม ิ าจากทูตสวรรค์ แต่ไม่ได ้รักษาไว ้ 54 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินสิง่ เหล่านี้ ก็รู ้สึกเจ็บแปลบทีห ่ ัวใจ และ ขบเขีย ้ วเคีย ้ วฟั นใส่พระองค์ 55 แต่เมือ ่ เขาเปี่ ยมด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ เขาก็เงยหน ้า ขึน ้ ดูฟ้าสวรรค์อย่างมั่นคง เห็นพระสิรข ิ องพระเจ ้า และพระ เยซูทรงยืนอยูเ่ บือ ้ งขวาพระหัตถ์ของพระเจ ้า 56 และกล่าวว่า ดูเถิด ข ้าพเจ ้าเห็นฟ้ าสวรรค์เปิ ดออก และ บุตรมนุษย์ยน ื อยูท ่ างขวาพระหัตถ์ของพระเจ ้า 57 แล ้วพวกเขาก็ร ้องเสียงดัง และปิ ดหูของพวกเขา และวิง่ เข ้าหาเขาด ้วยความพร ้อมเพรียงกัน 58 แล ้วขับไล่เขาออกจากเมืองและเอาหินขว ้างเขา พยาน ้ ผ ้าของตนไว ้ทีเ่ ท ้าของชายหนุ่มคน บุคคลเหล่านัน ้ วางเสือ ่ ซาอูล หนึง่ ชือ 59 พวกเขาจึงเอาหินขว ้างสเตเฟน พร ้อมกับอธิษฐานต่อพระ เจ ้าว่า “พระเยซูเจ ้า ขอทรงรับวิญญาณของข ้าพระองค์เถิด” 60 แล ้วเขาก็คก ุ เข่าลงและร ้องเสียงดังว่า “ข ้าแต่พระเจ ้า โปรดอย่าทรงถือโทษพวกเขาเพราะบาปนี”้ เมือ ่ พูดจบเขาก็ หลับไป บทที่ 8 1 และเซาโลก็ยน ิ ยอมให ้เขาตาย และในเวลานัน ้ ก็เกิดการข่ม เหงคริสตจักรทีก ่ รุงเยรูซาเล็มอย่างรุนแรง และพวกเขา ทัง้ หมดก็กระจัดกระจายไปทั่วแคว ้นยูเดียและสะมาเรีย ยกเว ้นพวกอัครสาวก 2 และคนมีศรัทธาก็นําสตีเฟนไปฝั งศพของเขา และแสดง ความเศร ้าโศกเสียใจอย่างมากต่อเขา 3 ฝ่ ายซาอูลได ้ทําลายคริสตจักร โดยเข ้าไปในทุกบ ้าน จับ ผู ้ชายและผู ้หญิงไปขังคุก
กิจการของอัครสาวก
4 เพราะฉะนัน ้ บรรดาผู ้ซึง่ กระจัดกระจายกันไปก็เดินทางไป ทั่วทุกแห่งเพือ ่ ประกาศพระวจนะ 5 แล ้วฟิ ลป ิ ก็ลงไปยังเมืองสะมาเรีย และประกาศเรือ ่ งพระ คริสต์แก่พวกเขา 6 และประชาชนก็พร ้อมใจกันฟั งสิง่ ทีฟ ่ ิ ลป ิ พูด โดยได ้ยินและ เห็นการอัศจรรย์ทเี่ ขากระทํา 7 เพราะผีโสโครกทัง้ หลายร ้องเสียงดังและออกมาจากคน จํานวนมากทีถ ่ ก ู ผีโสโครกเข ้าสิง และคนเป็ นอัมพาตและคน พิการก็หายเป็ นปกติหลายคน ่ ชมยินดีใหญ่หลวง 8 ในเมืองนัน ้ เกิดความชืน ่ ซีโมน ซึง่ เคยใช ้เวทมนตร์ในเมืองนัน 9 มีชายคนหนึง่ ชือ ้ แล ้ว หลอกคนในสะมาเรียโดยบอกว่าตนเป็ นผู ้ยิง่ ใหญ่ 10 คนทัง้ หลายทัง้ ผู ้ใหญ่และคนเล็กต่างก็สนใจฟั งคนนัน ้ โดยกล่าวว่า “ชายผู ้นีเ้ ป็ นฤทธานุภาพใหญ่ยงิ่ ของพระเจ ้า” 11 พวกเขานับถือเขา เพราะเขาทําให ้พวกเขาหลงใหลด ้วย เวทมนตร์มาเป็ นเวลานานแล ้ว ่ ในฟิ ลป 12 แต่เมือ ่ พวกท่านมีความเชือ ิ และประกาศเรือ ่ ง อาณาจักรของพระเจ ้าและพระนามของพระเยซูคริสต์แล ้ว พวกท่านก็รับบัพติศมาทัง้ ชายและหญิง ่ ด ้วย และเมือ 13 ส่วนซีโมนเองเชือ ่ รับบัพติศมาแล ้ว ก็อยูต ่ อ ่ กับฟิ ลป ิ และรู ้สึกประหลาดใจเมือ ่ เห็นการอัศจรรย์และ สัญญาณต่าง ๆ ทีไ่ ด ้กระทํา 14 เมือ ่ พวกอัครสาวกทีอ ่ ยูใ่ นกรุงเยรูซาเล็มได ้ยินว่าชาวสะ มาเรียได ้รับพระวจนะของพระเจ ้าแล ้ว พวกเขาก็สง่ เปโตร และยอห์นไปหาพวกเขา 15 ครัน ้ พวกเขาลงมาก็อธิษฐานขอพระวิญญาณบริสท ุ ธิใ์ ห ้ คนเหล่านัน ้ 16 (เพราะว่าขณะนัน ้ พระองค์ไม่ได ้ทรงประทับทับพวกเขา เลย มีแต่พวกเขาทีร่ ับบัพติศมาในพระนามของพระเยซูเจ ้า เท่านัน ้ ) 17 แล ้วพวกเขาจึงวางมือบนพวกเขา แล ้วพวกเขาได ้รับพระ วิญญาณบริสท ุ ธิ์ 18 เมือ ่ ซีโมนเห็นว่าการวางมือของอัครสาวกทําให ้ได ้รับพระ วิญญาณบริสท ุ ธิ์ จึงนํ าเงินมาถวายให ้พวกเขา 19 และตรัสว่า “ขอให ้ข ้าพเจ ้ามีอํานาจนีด ้ ้วย เพือ ่ ว่าผู ้ใดที่ ข ้าพเจ ้าวางมือให ้ ผู ้นัน ้ จะได ้รับพระวิญญาณบริสท ุ ธิ”์ 20 แต่เปโตรกล่าวแก่เขาว่า เงินของคุณให ้พินาศไปพร ้อมกับ ้ ของประทานของพระเจ ้า คุณด ้วย เพราะคุณคิดว่าสามารถซือ ด ้วยเงินได ้ 21 ท่านไม่มส ี ว่ นหรือส่วนแบ่งในเรือ ่ งนีเ้ ลย เพราะว่าใจของ ท่านไม่ชอบธรรมในสายพระเนตรของพระเจ ้า 22 เพราะฉะนัน ้ จงกลับใจจากความชัว่ นีข ้ องเจ ้า และ อธิษฐานขอพระเจ ้า หากความคิดในใจของเจ ้าจะได ้รับการ อภัย 23 เพราะข ้าพเจ ้าตระหนักว่าเจ ้าอยูใ่ นความขมขืน ่ และอยูใ่ น พันธนาการแห่งความอยุตธิ รรม 24 แล ้วซีโมนตอบว่า “ขอท่านทัง้ หลายโปรดอธิษฐานต่อ องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าเพือ ่ ข ้าพเจ ้าด ้วย อย่าให ้สิง่ ทีท ่ า่ นพูด เหล่านีเ้ กิดขึน ้ กับข ้าพเจ ้าเลย” 25 และเมือ ่ พวกเขาได ้เป็ นพยานและประกาศพระวจนะของ พระเจ ้าแล ้ว พวกเขาก็กลับไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และประกาศ พระกิตติคณ ุ ในหมูบ ่ ้านหลายแห่งของชาวสะมาเรีย 26ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าตรัสแก่ฟิลป ิ ว่า “จงลุกขึน ้ ไปยังทิศ ใต ้ตามทางทีล ่ งมาจากกรุงเยรูซาเล็มถึงเมืองกาซาซึง่ เป็ น ทางเปล่า” 27 แล ้วท่านก็ลก ุ ขึน ้ ไป เห็นชายชาวเอธิโอเปี ยคนหนึง่ เป็ น ขันทีผู ้มีอํานาจมากในสังกัดพระราชินแ ี คนดาซีแห่งชาว เอธิโอเปี ย ผู ้ดูแลทรัพย์สมบัตท ิ งั ้ หมดของพระนาง และมายัง กรุงเยรูซาเล็มเพือ ่ นมัสการ
28 ขณะทีพ ่ ระองค์เสด็จกลับไป นั่งอยูใ่ นรถรบและอ่านเอซา ยาห์ผู ้เผยพระวจนะ 29 จากนัน ้ พระวิญญาณตรัสแก่ฟิลป ิ ว่า จงเข ้าไปใกล ้และร่วม รถม ้าคันนี้ 30 ฟิ ลป ิ จึงวิง่ ไปหาเขา และได ้ยินเขาอ่านหนังสือเอซายาห์ ของผู ้เผยพระวจนะ จึงถามเขาว่า “ท่านเข ้าใจสิง่ ทีท ่ า่ นอ่าน ไหม?” ้ างได ้อย่างไร ถ ้า 31 และท่านตรัสว่า ข ้าพเจ ้าจะหาผู ้ใดมาชีท ้ างได ้” ท่านจึงขอให ้ฟิ ลป ไม่มผ ี ู ้ใดช่วยชีท ิ ขึน ้ ไปนั่งกับเขา 32 ข ้อพระคัมภีรท ์ พ ี่ ระองค์อา่ นนัน ้ มีดงั นี้ พระองค์ถก ู นํ าไป เหมือนแกะทีถ ่ ก ู นํ าไปฆ่า และเหมือนลูกแกะทีใ่ บ ้ต่อหน ้าผู ้ ตัดขนของมัน พระองค์ก็ไม่ทรงเปิ ดปากของมันเช่นกัน 33 ในความอัปยศของพระองค์ การพิพากษาของพระองค์ก็ ถูกยกออกไป และใครจะบอกเล่าถึงยุคสมัยของพระองค์ได ้ เพราะชีวต ิ ของพระองค์ถก ู ยกออกไปจากแผ่นดินโลกแล ้ว 34ขันทีจงึ ตอบฟิ ลป ิ และกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่านว่า ผู ้ เผยพระวจนะได ้พูดอย่างนีถ ้ งึ ใคร พูดถึงตนเองหรือพูดถึง ผู ้อืน ่ ” 35 แล ้วฟิ ลป ิ ก็เปิ ดปากของเขา และเริม ่ ต ้นจากพระคัมภีรต ์ อน เดียวกัน และประกาศเรือ ่ งพระเยซูแก่เขา 36 เมือ ่ พวกเขากําลังเดินทางไป พวกเขาก็มาถึงนํ้ าแห่งหนึง่ ขันทีจงึ พูดว่า ดูเถิด ทีน ่ ม ี่ น ี ํ้ า มีอะไรขัดขวางไม่ให ้ฉั นรับบัพ ติศมาได ้? ่ ด ้วยสุดใจ ท่านก็เชือ ่ ได ้” เขา 37ฟิ ลป ิ จึงตอบว่า “ถ ้าท่านเชือ ่ ว่าพระเยซูคริสต์เป็ นพระบุตรของพระ ตอบว่า “ข ้าพเจ ้าเชือ เจ ้า” 38 แล ้วท่านสัง่ ให ้รถหยุด แล ้วเขาทัง้ สองลงไปในนํ้ า ทัง้ ฟิ ลิปกับขันที แล ้วท่านก็ให ้บัพติศมาแก่เขา 39 เมือ ่ ท่านทัง้ สองขึน ้ จากนํ้ าแล ้ว พระวิญญาณของพระเจ ้า ทรงรับฟิ ลป ิ ไป และขันทีไม่เห็นเขาอีก จึงเดินทางต่อไปด ้วย ความยินดี 40 แต่ฟิลป ิ ถูกพบทีเ่ มืองอาโซทัส และเมือ ่ กําลังเดินทางไป เขาก็เทศนาสัง่ สอนในทุกเมือง จนกระทั่งมาถึงเมืองซีซาเรีย บทที่ 9 1 ขณะทีเ่ ซาโลยังขูจ ่ ะฆ่าสาวกของพระเจ ้าอยูน ่ ัน ้ เขาก็ไปหา มหาปุโรหิต 2 และขอให ้เขาเขียนจดหมายไปยังธรรมศาลาต่างๆ ของ เมืองดามัสกัส เพือ ่ ว่าถ ้าเขาพบใครก็ตามทีถ ่ อ ื ทางนี้ ไม่วา่ จะ เป็ นชายหรือหญิง เขาจะจับมัดพามาทีก ่ รุงเยรูซาเล็มได ้ 3 เมือ ่ พระองค์กําลังเสด็จมาใกล ้เมืองดามัสกัส ทันใดนัน ้ ก็ม ี แสงสว่างส่องลงมาจากสวรรค์ล ้อมรอบพระองค์ 4 และเขาได ้ล ้มลงกับพืน ้ ดิน และได ้ยินเสียงตรัสแก่เขาว่า " ซาอูล ซาอูล เจ ้าข่มเหงเราทําไม" 5 และท่านถามว่า “ท่านเป็ นใคร พระเจ ้า” และพระเจ ้าตรัสว่า “ เราคือเยซูทเี่ จ ้าข่มเหง เจ ้าจะเตะตะปูเข ้าทีเ่ จ ้าก็ยาก” ่ และประหลาดใจจึงกล่าวว่า “พระองค์เจ ้า 6 เขาตัวสัน พระองค์ต ้องการให ้ข ้าพเจ ้าทําอะไร” พระเจ ้าจึงตรัสกับเขา ว่า “ จงลุกขึน ้ เข ้าไปในเมือง และจะมีคนบอกเจ ้าว่าเจ ้าต ้อง ทําอะไร” 7 ส่วนคนทัง้ หลายทีเ่ ดินทางไปด ้วยกันก็ยน ื พูดไม่ออก ได ้ยิน เสียงแต่ไม่เห็นใคร 8 แล ้วซาอูลก็ลก ุ ขึน ้ จากพืน ้ ดิน และเมือ ่ ลืมตาขึน ้ ก็ไม่เห็นใคร แต่พวกเขาจูงมือเขาไปพาเข ้าไปในเมืองดามัสกัส 9 และพระองค์ก็ทรงมองไม่เห็นอะไรเลยเป็ นเวลาสามวัน และพระองค์ก็ไม่ได ้กินหรือดืม ่ อะไรด ้วยเลย
กิจการของอัครสาวก
่ อานาเนีย และพระเจ ้า 10 ในเมืองดามัสกัสมีสาวกคนหนึง่ ชือ ตรัสกับเขาในนิมต ิ ว่า " อานาเนีย" และเขากล่าวว่า "ดูเถิด ข ้าพเจ ้าอยูท ่ น ี่ ี่ พระเจ ้า" 11 และพระเจ ้าตรัสแก่เขาว่า จงลุกขึน ้ ไปทีถ ่ นนซึง่ เรียกว่า ่ เซาโลจากเมืองทาร์ซส ั ถนนตรง และถามหาชายคนหนึง่ ชือ ในบ ้านของยูดาส เพราะดูเถิด เขากําลังอธิษฐานว่า ่ อะนาเนียเข ้ามาวางมือบน 12 และได ้เห็นนิมต ิ ว่ามีคนหนึง่ ชือ เขาเพือ ่ ให ้เขามองเห็นได ้ 13 แล ้วอะนาเนียก็ตอบว่า “พระองค์เจ ้าข ้า ข ้าพเจ ้าได ้ยิน ิ ธิข หลายคนพูดถึงคนนีว้ า่ เขาทําชัว่ ต่อบรรดาผู ้ศักดิส ์ ท ์ อง พระองค์ทก ี่ รุงเยรูซาเล็มมากเพียงไร 14 และทีน ่ เี่ ขาได ้รับอํานาจจากพวกปุโรหิตใหญ่ให ้จับกุมทุก คนทีเ่ รียกหาพระนามของพระองค์ 15 แต่องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าตรัสแก่ทา่ นว่า จงไปเถิด เพราะว่าคน นัน ้ เป็ นเครือ ่ งมือทีเ่ ราเลือกไว ้ เพือ ่ ประกาศพระนามของเรา ต่อหน ้าบรรดาประชาชาติ และกษั ตริย ์ และบุตรหลานของ อิสราเอล 16 เพราะเราจะแสดงให ้เขาเห็นว่าเขาจะต ้องทนทุกข์ทรมาน มากมายเพียงไรเพราะพระนามของเรา 17 แล ้วอะนาเนียก็ไปและเข ้าไปในบ ้าน วางมือบนเขาแล ้ว กล่าวว่า “พีซ ่ าอูล องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าคือพระเยซูซงึ่ ปรากฏแก่ ท่านระหว่างทางทีท ่ า่ นมา ทรงใช ้ข ้าพเจ ้ามา เพือ ่ ท่านจะได ้ เห็นและเปี่ ยมด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ”์ 18 ทันใดนัน ้ ก็มเี กล็ดเหมือนเกล็ดปลาร่วงจากตาของเขา และเขาก็มองเห็นได ้ทันที และลุกขึน ้ รับบัพติศมา 19 เมือ ่ ท่านรับประทานอาหารแล ้ว ท่านก็มก ี ําลังขึน ้ ในเวลา นัน ้ เซาโลอยูก ่ บ ั พวกสาวกทีเ่ มืองดามัสกัสเป็ นเวลาหลายวัน 20 แล ้วท่านก็เทศนาสัง่ สอนตามธรรมศาลาต่างๆ ว่า พระองค์ ทรงเป็ นพระบุตรของพระเจ ้า 21 แต่คนทัง้ หลายทีไ่ ด ้ยินพระองค์ก็ประหลาดใจและพูดว่า “คนนีไ้ ม่ใช่หรือทีท ่ ําลายพวกทีร่ ้องออกพระนามนีใ้ นกรุง เยรูซาเล็ม แล ้วมาทีน ่ ด ี่ ้วยจุดประสงค์ทจ ี่ ะจับพวกเขาส่งไป ให ้พวกหัวหน ้าปุโรหิต?” 22 แต่ซาอูลยิง่ มีกําลังเพิม ่ มากขึน ้ และทําให ้พวกยิวทีอ ่ าศัย อยูใ่ นเมืองดามัสกัสสับสน โดยพิสจ ู น์วา่ พระองค์เป็ นพระ คริสต์จริงๆ 23 และเมือ ่ ผ่านเวลาไปหลายวันแล ้ว พวกยิวจึงปรึกษากันจะ ฆ่าพระองค์เสีย 24 แต่คนรู ้ว่าซาอูลวางแผนร ้ายอะไร และพวกเขาเฝ้ าอยูท ่ ี่ ประตูเมืองทัง้ กลางวันและกลางคืนเพือ ่ จะฆ่าเขา 25 จากนัน ้ สาวกของพระองค์ได ้นํ าพระองค์ไปในเวลา กลางคืน และหย่อนพระองค์ลงในตะกร ้าทีก ่ ําแพง 26 เมือ ่ เซาโลมาถึงกรุงเยรูซาเล็มแล ้ว เขาพยายามจะคบ ่ ว่าเขา หาสมาคมกับพวกสาวก แต่ทก ุ คนกลัวเขา และไม่เชือ เป็ นสาวกของเขา 27 แต่บารนาบัสได ้นํ าเขาไปหาพวกอัครสาวก แล ้วเล่าให ้ พวกเขาฟั งว่าท่านได ้เห็นพระเจ ้าทีก ่ ลางทาง และพระองค์ได ้ ตรัสกับพระองค์ และท่านได ้เทศนาอย่างกล ้าหาญในเมือง ดามัสกัสในพระนามของพระเยซู 28 และพระองค์อยูก ่ บ ั พวกเขาทัง้ หลายขณะเสด็จเข ้าและ เสด็จออกไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 29 และเขาพูดอย่างกล ้าหาญในพระนามของพระเยซูเจ ้า และโต ้เถียงกับพวกกรีก แต่พวกเขาเข ้ามาเพือ ่ จะฆ่าเขา 30 เมือ ่ พวกพีน ่ ้องทราบเรือ ่ งแล ้ว พวกเขาจึงพาเขาไปทีเ่ มือง ั ซีซาเรีย แล ้วส่งเขาไปทีเ่ มืองทาร์ซส 31 ครัง้ นัน ้ คริสตจักรทัง้ หลายได ้พักผ่อนทั่วแคว ้นยูเดีย แคว ้นกาลิล ี และแคว ้นสะมาเรีย และได ้รับการสร ้างขึน ้ ใหม่ และผู ้คนทีด ่ ําเนินชีวต ิ ในความเกรงกลัวพระเจ ้า และได ้รับ ความปลอบโยนจากพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ ก็เพิม ่ จํานวนขึน ้
32 และเมือ ่ เปโตรเดินทางไปทั่วทุกแห่งแล ้ว เขาก็ลงมาหา พวกธรรมิกชนทีอ ่ าศัยอยูใ่ นเมืองลิดดาด ้วย ่ ไอเนียส ซึง่ นอนป่ วยเป็ น 33 และทีน ่ ั่นเขาพบชายคนหนึง่ ชือ อัมพาตอยูเ่ ป็ นเวลาแปดปี 34 เปโตรจึงกล่าวแก่เขาว่า “ไอเนียส พระเยซูคริสต์ทรงทํา ให ้ท่านหายโรค จงลุกขึน ้ และปูทน ี่ อนเถิด” เขาก็ลก ุ ขึน ้ ทันที 35 และคนทัง้ ปวงทีอ ่ าศัยอยูใ่ นเมืองลิดดาและซาโรนเห็น เขา และหันมาหาพระเจ ้า ่ ทาบิธา ซึง่ แปลว่า โดรคัส 36 ในเวลานัน ้ มีสาวกคนหนึง่ ชือ อยูใ่ นเมืองยัฟฟา เธอเป็ นผู ้หญิงทีม ่ ค ี ณ ุ ธรรมและเป็ นคนทํา ทานมาก 37 ครัน ้ ถึงเวลานัน ้ นางก็ป่วยถึงแก่ความตาย เมือ ่ เขาล ้างตัว ้ บน แล ้ว เขาก็วางนางไว ้ในห ้องชัน 38 เนือ ่ งจากเมืองลิดดาอยูใ่ กล ้กับเมืองยัฟฟา และพวกสาวก ได ้ยินว่าเปโตรอยูท ่ น ี่ ั่น จึงส่งคนสองคนไปหาเขา โดย ขอร ้องให ้เขาอย่าชักช ้าทีจ ่ ะไปหาพวกเขา 39 แล ้วเปโตรก็ลก ุ ขึน ้ ไปกับเขา เมือ ่ เขามาถึง พวกเขาก็พา ้ เขาไปทีห ่ ้องชันบน และบรรดาหญิงม่ายก็ยน ื อยูใ่ กล ้เขา ้ และเสือ ้ ผ ้าทีด ร ้องไห ้ และแสดงเสือ ่ อร์คส ั ทําในขณะทีเ่ ธอ อยูก ่ บ ั พวกเขา 40 แต่เปโตรพาทุกคนออกไป แล ้วคุกเข่าลงอธิษฐาน และ หันมาหาศพแล ้วกล่าวว่า “ทาบิธา จงลุกขึน ้ ” ทาบิธาจึงลืม ตาขึน ้ เมือ ่ เห็นเปโตรจึงลุกขึน ้ นั่ง 41 แล ้วท่านก็ทรงยืน ่ พระหัตถ์ให ้แก่เธอ และทรงพยุงเธอขึน ้ แล ้วทรงเรียกบรรดาธรรมิกชนกับพวกม่ายมาแล ้ว จึงทรงนํ า เธอซึง่ ยังมีชวี ต ิ มาให ้ 42 และเรือ ่ งนีก ้ ็แพร่หลายไปทั่วเมืองยัฟฟา และมีคนเป็ นอัน ่ พระเจ ้า มากเชือ 43 พระองค์ประทับอยูท ่ เี่ มืองยัฟฟาหลายวันกับซีโมนช่าง ฟอกหนัง บทที่ 10 ่ คอร์เนเลียส เป็ นร ้อยนาย 1 ในเมืองซีซาเรีย มีชายคนหนึง่ ชือ ในกองร ้อยทีเ่ รียกว่ากองร ้อยอิตาลี 2 เป็ นคนเลือ ่ มใสในพระเจ ้าและยําเกรงพระเจ ้าพร ้อมทัง้ ครอบครัวของตน เป็ นผู ้ให ้ทานมากมายแก่ประชาชน และ อธิษฐานต่อพระเจ ้าอยูเ่ สมอ 3 เขาเห็นภาพนิมต ิ อย่างชัดเจนเวลาประมาณบ่ายสามโมง มี ทูตสวรรค์ของพระเจ ้ามาหาเขาและกล่าวแก่เขาว่า “โครเน เลียส” 4 เมือ ่ ท่านเห็นคนนัน ้ ก็ตกใจและถามว่า “มีอะไรหรือ พระเจ ้า ข ้า” ท่านจึงกล่าวแก่เขาว่า “คําอธิษฐานและทานของท่าน ได ้ขึน ้ มาเป็ นอนุสรณ์ตอ ่ พระเจ ้าแล ้ว” ่ ซีโมน 5 บัดนีจ ้ งส่งคนไปยังเมืองโยปปา และเรียกคนหนึง่ ชือ ซึง่ มีนามสกุลว่าเปโตรมา ่ ซีโมน ซึง่ บ ้านของท่านอยู่ 6 ท่านพักอยูก ่ บ ั ช่างฟอกหนังชือ ริมทะเล ท่านจะบอกท่านว่าท่านควรทําอย่างไร 7 เมือ ่ ทูตสวรรค์ทพ ี่ ด ู กับโครเนเลียสไปแล ้ว เขาจึงเรียกคนรับ ใช ้ในบ ้านสองคนของเขา พร ้อมกับทหารผู ้เคร่งศาสนาคน หนึง่ ซึง่ คอยรับใช ้เขาอยูเ่ สมอ 8 เมือ ่ ท่านได ้แจ ้งเหตุการณ์เหล่านัน ้ ทัง้ หมดให ้พวกเขาทราบ แล ้ว ท่านจึงส่งพวกเขาไปยังเมืองยัฟฟา 9 วันรุง่ ขึน ้ เมือ ่ พวกเขากําลังเดินทางไปและใกล ้ถึงเมืองแล ้ว เปโตรก็ขน ึ้ ไปบนหลังคาบ ้านเพือ ่ อธิษฐานในเวลาประมาณ บ่ายสามโมง 10 พระองค์ทรงหิวมากและอยากจะรับประทานอาหาร แต่ ่ วังค์ ขณะทีพ ่ วกเขากําลังเตรียมอาหาร พระองค์ก็ทรงเข ้าสูภ
กิจการของอัครสาวก
11 และเห็นสวรรค์เปิ ดออก และมีภาชนะชนิดหนึง่ ลงมาทอด ตัวลงมาหาพระองค์ มีลก ั ษณะเหมือนผ ้าผืนใหญ่ทผ ี่ ก ู ไว ้ทัง้ สี่ ่ น มุม แล ้วหย่อนลงสูพ ื้ ดิน ั ว์สเี่ ท ้าทุกชนิดของแผ่นดิน และสัตว์ป่า 12 ซึง่ มีสต สัตว์เลือ ้ ยคลาน และนกในอากาศ 13 และมีเสียงมาถึงท่านว่า “เปโตร จงลุกขึน ้ ฆ่าและกินเถิด” 14 แต่เปโตรกล่าวว่า ไม่ใช่เช่นนัน ้ เลย พระองค์เจ ้าข ้า เพราะว่าข ้าพเจ ้าไม่เคยกินสิง่ ใดๆ ทีเ่ ป็ นของสามัญหรือของ ทีไ่ ม่บริสท ุ ธิเ์ ลย 15 และมีเสียงตรัสแก่ทา่ นครัง้ ทีส ่ องว่า “สิง่ ใดทีพ ่ ระเจ ้าทรง ชําระแล ้ว อย่าเรียกสิง่ นัน ้ ว่าธรรมดา” ่ วรรค์ 16 สิง่ นีเ้ กิดขึน ้ ถึงสามครัง้ แล ้วภาชนะนัน ้ ก็ถก ู รับขึน ้ สูส อีกครัง้ 17 ขณะนัน ้ เปโตรยังสงสัยอยูใ่ นใจว่านิมต ิ ทีเ่ ขาเห็นนัน ้ หมายถึงอะไร ดูเถิด คนทีส ่ ง่ มาจากโครเนลิอส ั ได ้ไปสืบหา บ ้านของซีโมน และมายืนอยูห ่ น ้าประตู ื่ อีกว่าเปโตร พักอยูท 18 แล ้วเรียกถามว่า ซีโมนซึง่ มีชอ ่ น ี่ ั่น หรือไม่ 19 เมือ ่ เปโตรกําลังครุน ่ คิดถึงนิมต ิ นัน ้ พระวิญญาณก็ตรัสกับ เปโตรว่า “ดูเถิด คนสามคนกําลังตามหาเจ ้า” 20 จงลุกขึน ้ ลงไปและไปกับพวกเขาโดยไม่ต ้องสงสัยใดๆ เพราะว่าเราได ้ส่งพวกเขาไป 21 แล ้วเปโตรลงไปหาคนเหล่านัน ้ ทีโ่ ครเนลิอส ั ส่งมาหาเขา และกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าเป็ นคนทีท ่ า่ นกําลังหาอยูน ่ ี้ เหตุใด ท่านจึงมา?” 22 พวกเขาพูดว่า "โครเนลิอส ั ผู ้เป็ นนายร ้อย ซึง่ เป็ นคนชอบ ื่ เสียงดีทา่ มกลางชนชาติยวิ ธรรม เกรงกลัวพระเจ ้า และมีชอ ้ ทัง้ สิน ได ้รับคําเตือนจากพระเจ ้าโดยทูตสวรรค์ผู ้บริสท ุ ธิใ์ ห ้ ส่งคนไปบอกท่านทีบ ่ ้านของเขา และฟั งคําพูดของท่าน" 23 แล ้วท่านจึงเรียกพวกเขาเข ้ามาพัก และให ้พักอยูท ่ น ี่ ั่น วันรุง่ ขึน ้ เปโตรก็ไปกับพวกเขา และพีน ่ ้องบางคนจากเมือง ยัฟฟาก็ไปด ้วย 24 และในวันรุง่ ขึน ้ หลังจากทีพ ่ วกเขาเข ้าเมืองซีซาเรีย โค รเนเลียสก็คอยพวกเขาอยู่ และได ้เรียกญาติพน ี่ ้องและเพือ ่ น สนิทของเขามาพร ้อมกัน 25 เมือ ่ เปโตรกําลังจะเข ้าไป โครเนเลียสก็ออกมาต ้อนรับเขา และกราบลงทีพ ่ ระบาทของเขาและบูชาเขา 26 แต่เปโตรจับพระองค์ขน ึ้ แล ้วกล่าวว่า จงยืนขึน ้ เถิด ข ้าพเจ ้าก็เป็ นมนุษย์เหมือนกัน 27ขณะทีพ ่ ระองค์กําลังสนทนาอยู่ พระองค์ก็เสด็จเข ้าไปและ พบคนจํานวนมากกําลังรวมตัวกันอยู่ 28 และท่านกล่าวแก่พวกเขาว่า พวกเจ ้าทัง้ หลายรู ้ว่าการที่ คนยิวคบหาสมาคมหรือไปเยีย ่ มเยียนคนต่างชาติเป็ นสิง่ ผิด กฎหมาย แต่พระเจ ้าทรงสําแดงแก่ฉันแล ้วว่า ฉั นไม่ควรจะ เรียกใครว่าสามัญหรือไม่บริสท ุ ธิ์ 29 ดังนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงมาหาท่านโดยไม่ได ้โต ้แย ้งทันทีทถ ี่ ก ู เรียก ข ้าพเจ ้าจึงถามท่านว่าท่านส่งคนมาเรียกข ้าพเจ ้าด ้วย จุดประสงค์ใด? 30 และโครเนเลียสกล่าวว่า เมือ ่ สีว่ ันก่อนข ้าพเจ ้าถือศีลอด จนถึงเวลานี้ และเวลาบ่ายสามโมงข ้าพเจ ้าก็อธิษฐานอยูใ่ น บ ้านของข ้าพเจ ้า และดูเถิด มีชายคนหนึง่ ยืนอยูต ่ อ ่ หน ้า ้ ผ ้าสีสดใส ข ้าพเจ ้า สวมเสือ 31 และกล่าวว่า โครเนเลียส คําอธิษฐานของท่านได ้รับการ ฟั งแล ้ว และทานของท่านก็ได ้รับการระลึกถึงในสายพระ เนตรของพระเจ ้า 32 จงส่งคนไปยังเมืองยัฟฟา แล ้วเรียกซีโมนซึง่ มีนามสกุล ว่าเปโตรมา ซึง่ เขาพักอยูใ่ นบ ้านของซีโมนช่างฟอกหนังทีร่ ม ิ ทะเล เมือ ่ เขามาถึง เขาจะพูดกับท่าน
33 ข ้าพเจ ้าจึงส่งคนไปหาท่านทันที และท่านก็ทําได ้ดีมากที่ ได ้มา บัดนี้ เราทุกคนจึงมาอยูต ่ อ ่ หน ้าพระเจ ้า เพือ ่ จะฟั งทุก สิง่ ทีพ ่ ระเจ ้าทรงบัญชาท่านไว ้ 34 เปโตรจึงเปล่งวาจาพูดว่า แท ้จริงบัดนีข ้ ้าพเจ ้าเข ้าใจแจ่ม แจ ้งแล ้วว่า พระเจ ้ามิได ้ทรงลําเอียงแก่ผู ้ใด ๆ เลย 35 แต่ในทุกชาติ คนทีย ่ ําเกรงพระองค์ และประพฤติชอบ ธรรม ก็เป็ นทีโ่ ปรดปรานพระองค์ 36 พระวจนะทีพ ่ ระเจ ้าทรงส่งไปยังบรรดาบุตรหลานของ อิสราเอล โดยประกาศเรือ ่ งสันติภาพโดยทางพระเยซูคริสต์ ว่า (พระองค์ทรงเป็ นพระเจ ้าของทุกคน) 37 เราบอกคํานัน ้ แก่ทา่ นทัง้ หลายซึง่ ได ้ประกาศไปทั่วแคว ้น ยูเดียและเริม ่ ต ้นจากแคว ้นกาลิล ี หลังจากการบัพติศมาทีย ่ อ ห์นประกาศ 38 พระเจ ้าทรงเจิมพระเยซูแห่งนาซาเร็ธด ้วยพระวิญญาณ บริสท ุ ธิแ ์ ละด ้วยฤทธิเ์ ดช พระเยซูเสด็จไปกระทํา คุณประโยชน์และรักษาคนทัง้ หลายทีถ ่ ก ู มารข่มเหง เพราะว่า พระเจ ้าทรงสถิตกับพระองค์ 39 และเราเป็ นพยานถึงเหตุการณ์ทงั ้ ปวงซึง่ พระองค์ได ้ทรง กระทําทัง้ ในแผ่นดินของพวกยิวและในเยรูซาเล็ม ซึง่ พวก เขาได ้สังหารพระองค์และแขวนพระองค์ไว ้บนต ้นไม ้ 40 พระเจ ้าทรงให ้พระองค์คน ื พระชนม์ในวันทีส ่ าม และทรง แสดงให ้พระองค์เห็นอย่างเปิ ดเผย 41 ไม่ใช่เพือ ่ ประชาชนทัง้ หมด แต่เพือ ่ พยานทีพ ่ ระเจ ้าทรง เลือกไว ้ล่วงหน ้า คือเพือ ่ พวกเราทีไ่ ด ้กินและดืม ่ กับพระองค์ หลังจากพระองค์ทรงคืนพระชนม์จากบรรดาคนตาย 42 และพระองค์ตรัสสัง่ เราให ้ประกาศแก่ประชาชนและเป็ น พยานว่า พระเจ ้าทรงตัง้ พระองค์เองให ้เป็ นผู ้พิพากษาคน เป็ นและคนตาย 43 บรรดาผู ้เผยพระวจนะทัง้ หลายก็เป็ นพยานถึงพระองค์วา่ ่ ในพระองค์ก็จะได ้รับการอภัยบาปโดยพระนามของ ผู ้ใดเชือ พระองค์ 44 ขณะทีเ่ ปโตรยังพูดคําเหล่านี้ พระวิญญาณบริสท ุ ธิก ์ ็เสด็จ ลงมาเหนือทุกคนทีไ่ ด ้ยินคํานัน ้ ่ ก็ประหลาดใจ คือบรรดา 45 และบรรดาผู ้ทีเ่ ข ้าสุหนัตซึง่ เชือ คนทีม ่ ากับเปโตร เพราะว่าของประทานแห่งพระวิญญาณ บริสท ุ ธิก ์ ็เทลงบนคนต่างชาติด ้วย 46 เพราะพวกเขาได ้ยินคนเหล่านีพ ้ ด ู ภาษาแปลกๆ และยก ย่องพระเจ ้า แล ้วเปโตรจึงตอบว่า 47 ผู ้ใดจะห ้ามไม่ให ้คนเหล่านีท ้ ไี่ ด ้รับพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ เหมือนเรารับบัพติศมาด ้วยนํ้ าได ้เล่า? 48 และท่านสัง่ ให ้พวกเขารับบัพติศมาในพระนามของพระเจ ้า แล ้วพวกเขาจึงอธิษฐานขอให ้ท่านอยูต ่ อ ่ อีกสักวันหนึง่ บทที่ 11 1 และพวกอัครสาวกกับพีน ่ ้องทีอ ่ ยูใ่ นแคว ้นยูเดียได ้ยินว่าคน ต่างชาติก็รับพระวจนะของพระเจ ้าด ้วย 2 เมือ ่ เปโตรขึน ้ ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม ผู ้ทีเ่ ข ้าสุหนัตก็โต ้แย ้ง กับเขา 3 ตรัสว่า เจ ้าเข ้าไปหาคนทีไ่ ม่ได ้เข ้าสุหนัต และรับประทาน อาหารกับเขา 4 แต่เปโตรเล่าเรือ ่ งราวนัน ้ ซํ้าแล ้วซํ้าเล่าตัง้ แต่ต ้น และ อธิบายให ้พวกเขาฟั งตามลําดับว่า 5 ข ้าพเจ ้าอยูใ่ นเมืองยัฟฟาและกําลังอธิษฐานอยู่ และใน อาการสะกดจิต ข ้าพเจ ้าเห็นนิมต ิ มีภาชนะชนิดหนึง่ คล ้าย ่ ม ผ ้าใบผืนใหญ่หย่อนลงมาจากสวรรค์ โดยหย่อนลงทัง้ สีม ุ ภาชนะนัน ้ ก็มาถึงข ้าพเจ ้า
กิจการของอัครสาวก
6 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าเพ่งดูสงิ่ นัน ้ ข ้าพเจ ้าก็พจ ิ ารณาดูและเห็นสัตว์ส ี่ เท ้าของแผ่นดิน และสัตว์ป่า สัตว์เลือ ้ ยคลาน และนกใน อากาศ 7 แล ้วข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า ‘เปโตร จงลุกขึน ้ ฆ่าและกินเถิด’ 8 แต่ข ้าพเจ ้าตอบว่า ไม่ใช่เช่นนัน ้ พระเจ ้า เพราะว่าไม่มส ี งิ่ ใดทีเ่ ป็ นของธรรมดาหรือสิง่ ทีไ่ ม่บริสท ุ ธิเ์ ข ้าไปในปาก ข ้าพเจ ้าเลย 9 แต่เสียงตอบข ้าพเจ ้าจากสวรรค์อก ี ครัง้ ว่า "สิง่ ใดทีพ ่ ระเจ ้า ทรงชําระแล ้ว อย่าเรียกสิง่ นัน ้ ว่าธรรมดา" ่ วรรค์ 10 และสิง่ นีเ้ กิดขึน ้ ถึงสามครัง้ แล ้วทุกสิง่ ก็ถก ู ดึงขึน ้ สูส อีกครัง้ 11 ทันใดนัน ้ มีชายสามคนมาทีบ ่ ้านทีข ่ ้าพเจ ้าอยู่ พวกเขาส่ง มาจากเมืองซีซาเรียมาหาข ้าพเจ ้า 12 และพระวิญญาณทรงสัง่ ให ้ข ้าพเจ ้าไปกับเขาโดยไม่สงสัย เลย พีน ่ ้องทัง้ หกคนนีก ้ ็ไปกับเขาด ้วย และเราเข ้าไปในบ ้าน ของชายผู ้นัน ้ 13 และท่านได ้แสดงให ้เราเห็นว่าท่านได ้เห็นทูตสวรรค์อยูใ่ น บ ้านของท่าน ซึง่ มายืนและกล่าวแก่ทา่ นว่า จงส่งคนไปยัง ื่ เล่นว่าเปโตรมา เมืองยัฟฟา และไปเรียกซีโมนซึง่ มีชอ 14 ใครจะกล่าวถ ้อยคําให ้ท่านและครัวเรือนของท่านทัง้ หมด รอดได ้ 15 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าเริม ่ พูด พระวิญญาณบริสท ุ ธิก ์ ็เสด็จลงมาบน พวกเขา เหมือนอย่างเสด็จลงมาบนพวกเราเมือ ่ ตอนต ้น 16 แล ้วข ้าพเจ ้าระลึกถึงพระวจนะของพระเจ ้าทีพ ่ ระองค์ตรัส ว่า ' ยอห์นให ้บัพติศมาด ้วยนํ้ า แต่ทา่ นทัง้ หลายจะรับบัพติศ มาด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ'์ 17 เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ พระเจ ้าทรงประทานของประทานอย่าง ่ ในพระเยซูคริสต์ เดียวกันกับทีท ่ รงประทานแก่เรา คือผู ้ทีเ่ ชือ ฉั นเป็ นใครเล่าทีส ่ ามารถขัดขวางพระเจ ้าได ้ 18 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินสิง่ เหล่านี้ พวกเขาก็นงิ่ อยู่ แล ้ว สรรเสริญพระเจ ้าโดยกล่าวว่า "ในกรณีนี้ พระเจ ้าได ้ทรง ประทานการกลับใจใหม่แก่คนต่างชาติจนได ้รับชีวต ิ แล ้ว" ่ 19 ฝ่ ายบรรดาผู ้ซึงกระจัดกระจายไปเพราะการข่มเหงที่ เกิดขึน ้ เกีย ่ วกับสเตเฟน ก็เดินทางไปไกลถึงเมืองฟี นเิ ซีย เกาะไซปรัส และเมืองอันทิโอก โดยไม่เทศนาพระวจนะแก่ ใครๆ แต่แก่พวกยิวเท่านัน ้ 20 มีบางคนเป็ นชาวเกาะไซปรัสและไซรีน ซึง่ เมือ ่ ไปถึงเมือง อันทิโอก ก็ได ้กล่าวเทศนาเรือ ่ งพระเยซูเจ ้าแก่ชาวกรีก 21 และพระหัตถ์ของพระเจ ้าอยูก ่ บ ั พวกเขา และคนเป็ นอัน ่ และหันมาหาพระเจ ้า มากก็เชือ 22 ข่าวเรือ ่ งเหล่านัน ้ จึงไปถึงคริสตจักรทีอ ่ ยูใ่ นกรุงเยรูซาเล็ม พวกเขาจึงส่งบารนาบัสไปตามทีไ่ กลไปยังเมืองอันทิโอก 23 เมือ ่ ท่านมาถึงและได ้เห็นพระคุณของพระเจ ้า ก็มค ี วาม ยินดี และเตือนสติคนทัง้ หลายให ้ยึดมั่นในพระเจ ้าด ้วยใจ มุง่ มั่น 24 เพราะเขาเป็ นคนดีและเต็มไปด ้วยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ ่ และคนเป็ นอันมากก็เข ้าสนิทกับพระเจ ้า และความเชือ ั เพือ 25 จากนัน ้ บารนาบัสได ้ออกเดินทางไปทีเ่ มืองทาร์ซส ่ ตามหาเซาโล 26เมือ ่ พบแล ้ว เขาจึงพาเขาไปทีเ่ มืองอันทิโอก และพวกเขา ได ้ประชุมกับคริสตจักรตลอดทัง้ ปี และสัง่ สอนผู ้คนมากมาย และสาวกได ้รับการเรียกว่าคริสเตียนเป็ นครัง้ แรกในเมือง อันทิโอก 27 ในเวลานัน ้ มีผู ้เผยพระวจนะจากกรุงเยรูซาเล็มมายังเมือง อันทิโอก ่ อากาบัสลุกขึน 28 แล ้วผู ้หนึง่ ในพวกเขาชือ ้ แสดงโดยพระ วิญญาณว่าจะเกิดการขาดแคลนอาหารอย่างใหญ่หลวงทั่ว ทัง้ โลก ซึง่ เกิดขึน ้ ในสมัยของจักรพรรดิคลอดิอส ั ซีซาร์
29 จากนัน ้ สาวกแต่ละคนก็ตกลงใจกันว่าจะส่งความ ช่วยเหลือไปให ้พีน ่ ้องทีอ ่ าศัยอยูใ่ นแคว ้นยูเดียตาม ความสามารถของตน 30 ซึง่ พวกเขากระทําและส่งไปยังพวกผู ้เฒ่าโดยมือของบาร นาบัสและซาอูล บทที่ 12 1 ในเวลานัน ้ เอง กษั ตริยเ์ ฮโรดทรงยืน ่ พระหัตถ์ออกไปเพือ ่ รบกวนคริสตจักรบางคน 2 และฆ่ายากอบพีช ่ ายของโยฮันด ้วยดาบ 3 และเมือ ่ ทรงเห็นว่าพวกยิวพอใจ พระองค์จงึ ทรงพาเปโตร ้ ) ไปด ้วย (ขณะนัน ้ ก็ถงึ สมัยขนมปั งไร ้เชือ 4 และเมือ ่ จับพระเยซูแล ้ว พระองค์ก็ให ้ขังไว ้ในคุก แล ้วมอบ ่ มูส ี่ วบคุมไว ้ โดยตัง้ พระทัยว่าจะนํ าพระองค์ ไว ้ให ้ทหารสีห ่ ค ออกมาให ้ประชาชนหลังเทศกาลอีสเตอร์ 5 เหตุฉะนัน ้ เปโตรจึงถูกคุมขังไว ้ในคุก แต่คริสตจักรได ้ อธิษฐานต่อพระเจ ้าเพือ ่ เขาโดยไม่หยุดหย่อน 6 และเมือ ่ เฮโรดต ้องการจะพาเปโตรออกมา คืนนัน ้ เอง เป โตรกําลังนอนหลับอยูร่ ะหว่างทหารสองคน มีโซ่สองเส ้นมัด อยู่ ส่วนคนเฝ้ าคุกก็เฝ้ าอยูห ่ น ้าประตู 7 ทันใดนัน ้ ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าก็ปรากฏแก่เปโตร และมี แสงสว่างส่องเข ้ามาในคุก ทูตสวรรค์นัน ้ ตีทข ี่ ้างตัวของเปโตร แล ้วทําให ้ลุกขึน ้ พร ้อมทัง้ กล่าวว่า จงลุกขึน ้ โดยเร็ว” โซ่ตรวน ของเปโตรก็หลุดออกจากมือของเขา 8 ทูตสวรรค์จงึ ตรัสกับเขาว่า จงคาดเข็มขัดและผูกรองเท ้า แตะของเขาไว ้ และเขาก็ทําตาม ทูตสวรรค์จงึ ตรัสกับเขาว่า ้ ของเจ ้าและติดตามเรา จงห่มเสือ 9 และเขาออกไปตามพระองค์ไป โดยไม่รู ้ว่าสิง่ ทีท ่ ต ู สวรรค์ กระทํานัน ้ เป็ นความจริง แต่คด ิ ว่าตนเห็นนิมต ิ 10 ครัน ้ ผ่านเขตทีห ่ นึง่ และเขตทีส ่ องแล ้ว พวกเขาก็มาถึง ประตูเหล็กทีจ ่ ะเข ้าเมือง ประตูนัน ้ เปิ ดให ้พวกเขาเอง พวก เขาจึงออกไปและเดินผ่านถนนสายหนึง่ แล ้วทันใดนัน ้ ทูต สวรรค์ก็ออกไปจากเขา ั ว่า 11 เมือ ่ เปโตรรู ้สึกตัวแล ้วจึงกล่าวว่า บัดนีข ้ ้าพเจ ้ารู ้แน่ชด องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าได ้ทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาช่วย ข ้าพเจ ้าให ้พ ้นจากมือของเฮโรด และจากการมุง่ หวังของชาว ยิวทัง้ ปวง 12 เมือ ่ ทรงพิจารณาเรือ ่ งราวแล ้ว พระองค์จงึ เสด็จไปทีบ ่ ้าน ของมารีย ์ มารดาของยอห์น ซึง่ มีนามสกุลว่ามาระโก ทีน ่ ั่นมี หลายคนมารวมกันอธิษฐานอยู่ ่ โรดาเข ้ามาฟั ง 13 เมือ ่ เปโตรเคาะประตูรัว้ มีสาวคนหนึง่ ชือ 14เมือ ่ จําเสียงของเปโตรได ้ เธอจึงไม่เปิ ดประตูด ้วยความ ยินดี แต่วงิ่ เข ้าไปและเล่าให ้เปโตรฟั งว่ายืนอยูห ่ น ้าประตู 15 พวกเขาจึงพูดกับเธอว่า “เจ ้าบ ้าไปแล ้ว” แต่เธอยืนยันว่า เป็ นอย่างนัน ้ จริงๆ พวกเขาจึงกล่าวว่า “เป็ นทูตสวรรค์ของ เขา” 16 แต่เปโตรยังคงเคาะประตูตอ ่ ไป เมือ ่ พวกเขาเปิ ดประตูและ เห็นเขา พวกเขาก็ประหลาดใจ 17 แต่ทา่ นโบกมือให ้พวกเขาเงียบๆ และเล่าให ้พวกเขาฟั ง ว่าพระเจ ้าทรงนํ าท่านออกจากคุกอย่างไร ท่านกล่าวว่า จง ไปบอกเรือ ่ งเหล่านีแ ้ ก่ยากอบและพวกพีน ่ ้องเถิด แล ้วท่านก็ จากไปและไปยังทีอ ่ น ื่ 18 ครัน ้ รุง่ เช ้า พวกทหารก็แตกตืน ่ ตกใจกันใหญ่วา่ เกิดอะไร ขึน ้ กับเปโตร 19 เมือ ่ เฮโรดตามหาพระองค์แต่ไม่พบ จึงสอบสวนผู ้ดูแล เมืองและสัง่ ให ้ประหารชีวต ิ พวกเขา พระองค์จงึ เสด็จลงจาก แคว ้นยูเดียไปยังเมืองซีซาเรียและพักอยูท ่ น ี่ ั่น
กิจการของอัครสาวก
20 และเฮโรดไม่พอใจพวกไทร์และไซดอนมาก แต่พวกเขา ทัง้ สองก็พร ้อมใจกันมาหาเขา และได ้ยอมให ้บลาสตัสข ้าราช บริพารของกษั ตริยเ์ ป็ นเพือ ่ น และปรารถนาทีจ ่ ะสงบศึก เพราะว่าประเทศของพวกเขาได ้รับการเลีย ้ งดูจากดินแดน ของกษั ตริย ์ 21 เมือ ่ ถึงวันนัด เฮโรดก็ทรงฉลองพระองค์อย่างกษั ตริย ์ ประทับบนบัลลังก์ และทรงปราศรัยต่อพวกเขา 22ประชาชนก็ตะโกนว่า “เป็ นเสียงของพระเจ ้า ไม่ใช่เสียง ของมนุษย์” 23 ทันใดนัน ้ ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าทรงประหารเขา เพราะ เขาไม่ถวายพระเกียรติแด่พระเจ ้า และเขาก็ถก ู หนอนกัดกิน ้ จนสินพระชนม์ 24 แต่พระคําของพระเจ ้าก็เจริญขึน ้ และแพร่หลายมากขึน ้ ้ แล ้ว 25 เมือ ่ บารนาบัสกับเซาโลปฏิบต ั ภ ิ ารกิจของตนเสร็จสิน ก็กลับจากกรุงเยรูซาเล็ม และพาโยฮันซึง่ มีนามสกุลว่ามาระ โกไปด ้วย บทที่ 13 1 ในเวลานัน ้ ในคริสตจักรทีอ ่ ยูเ่ มืองอันทิโอกมีผู ้เผยพระวจนะ และครูบางคน เช่น บารนาบัส ซีเมโอนผู ้ถูกเรียกว่านิเกอร์ ลูเ ซียสชาวไซรีน มาเนนผู ้เติบโตมาพร ้อมกับเฮโรดเจ ้าเมือง และเซาโล 2 ขณะทีพ ่ วกเขาทัง้ หลายกําลังปรนนิบต ั พ ิ ระเจ ้าและอด อาหาร พระวิญญาณบริสท ุ ธิต ์ รัสว่า จงแยกบารนาบัสกับเซา โลไว ้เพือ ่ งานทีเ่ ราได ้เรียกพวกเขาทํา 3 เมือ ่ พวกเขาได ้อดอาหารและอธิษฐาน และวางมือบนพวก เขาแล ้ว พวกเขาก็ไล่พวกเขาไป 4 ดังนัน ้ พวกเขาจึงได ้รับการส่งโดยพระวิญญาณบริสท ุ ธิ์ และ ออกเดินทางไปยังเมืองเซลูเซีย และจากทีน ่ ั่นพวกเขาได ้ ล่องเรือไปยังเกาะไซปรัส 5 เมือ ่ มาถึงเมืองซาลามิส พวกเขาก็เทศนาพระวจนะของพระ เจ ้าในธรรมศาลาของพวกยิว และมีโยฮันคอยรับใช ้พวกเขา ด ้วย 6 ครัน ้ พวกเขาเดินทางไปตามเกาะต่างๆ จนถึงเมืองปาโฟส แล ้ว พวกเขาก็พบหมอผีคนหนึง่ เป็ นผู ้เผยพระวจนะเท็จ เป็ น ่ บาร์เยซู ชาวยิว ชือ ่ เซอร์จอ 7 ซึง่ อยูก ่ บ ั ผู ้ว่าราชการเมืองชือ ิ ส ั เปาโล ซึง่ เป็ นคน ฉลาดหลักแหลม ผู ้เรียกบารนาบัสกับเซาโลมา และ ปรารถนาจะฟั งพระวจนะของพระเจ ้า ่ ของเขาแปลว่าอย่าง 8 แต่เอลีมาสผู ้ทําเวทมนตร์ (เพราะชือ นัน ้ ) ต่อต ้านพวกเขา โดยพยายามจะหันเหผู ้แทนคนนัน ้ ออก ่ จากความเชือ ่ หนึง่ ว่าเปาโล) ก็เปี่ ยมด ้วยพระ 9 จากนัน ้ ซาอูล (ซึง่ มีอก ี ชือ วิญญาณบริสท ุ ธิ์ จ ้องมองเปาโล 10 และกล่าวว่า โอ ผู ้เต็มไปด ้วยเล่หเ์ หลีย ่ มและความชัว่ ร ้าย ทุกอย่าง เจ ้าลูกของปี ศาจ เจ ้าศัตรูของความชอบธรรม ทัง้ หมด เจ ้าจะไม่หยุดบิดเบือนแนวทางทีถ ่ ก ู ต ้องของพระเจ ้า หรือ? 11 ดูเถิด บัดนีพ ้ ระหัตถ์ของพระเจ ้าอยูก ่ บ ั ท่านแล ้ว ท่านก็จะ ตาบอดมองไม่เห็นดวงอาทิตย์ชวั่ ระยะหนึง่ ทันใดนัน ้ ก็ม ี หมอกและความมืดปกคลุมท่าน ท่านจึงเดินไปหาคนทีจ ่ ะจูง มือท่านไป ่ 12 เมือ ่ ผู ้ช่วยนายอําเภอเห็นเหตุการณ์ทเี่ กิดขึน ้ ก็มค ี วามเชือ และประหลาดใจในคําสัง่ สอนของพระเจ ้า 13 ครัน ้ เปาโลกับพวกของเขาเดินทางจากเมืองปาโฟสไปยัง เมืองเปอร์กาในแคว ้นปั มฟิ เลีย ส่วนโยฮันจากพวกเขาไปแล ้ว ก็กลับไปกรุงเยรูซาเล็ม
14 ครัน ้ พวกเขาออกเดินทางจากเปอร์กาแล ้ว พวกเขาก็มาถึง เมืองอันทิโอกในแคว ้นปิ ซเิ ดีย และเข ้าไปในธรรมศาลาในวัน สะบาโต แล ้วนั่งลงทีน ่ ั่น 15 เมือ ่ อ่านธรรมบัญญัตก ิ บ ั คําของผู ้เผยพระวจนะแล ้ว พวก ผู ้นํ าของธรรมศาลาก็สง่ คนไปหาพวกท่านว่า พีน ่ ้องทัง้ หลาย หากท่านมีคําตักเตือนใดๆ สําหรับประชาชน ก็จงพูดมาเถิด 16 ครัน ้ แล ้วเปาโลก็ยน ื ขึน ้ โบกมือกล่าวว่า “ท่านผู ้เป็ น อิสราเอลและท่านทัง้ หลายทีย ่ ําเกรงพระเจ ้า จงฟั งเถิด” 17 พระเจ ้าของชนชาติอส ิ ราเอลนีท ้ รงเลือกบรรพบุรษ ุ ของเรา และทรงยกย่องประชากรเมือ ่ เขาอาศัยอยูเ่ ป็ นคนต่างด ้าวใน แผ่นดินอียป ิ ต์ และทรงนํ าพวกเขาออกจากแผ่นดินนัน ้ ด ้วย พระกรอันสูง 18 เมือ ่ พระองค์ได ้ทรงประพฤติตามกิรย ิ ามารยาทของพวก ่ บ ิ ปี แล ้ว เขาในถิน ่ ทุรกันดารมาประมาณสีส 19 และเมือ ่ พระองค์ทรงทําลายเจ็ดประชาชาติออกจาก แผ่นดินคานาอันแล ้ว พระองค์ก็แบ่งดินแดนของพวกเขาโดย จับฉลาก 20 แล ้วพระองค์ก็ทรงมอบผู ้พิพากษาแก่พวกเขาเป็ นเวลา ประมาณสีร่ ้อยห ้าสิบปี จนถึงซามูเอลผู ้เผยพระวจนะ 21 ภายหลังนัน ้ พวกเขาปรารถนาให ้มีกษั ตริย ์ พระเจ ้าจึงทรง ประทานซาอูลบุตรชายของซิส ซึง่ เป็ นคนในเผ่าเบนจามิน ่ บ ิ ปี ให ้แก่พวกเขาเป็ นเวลาสีส 22 และเมือ ่ พระองค์ทรงปลดเขาออกไปแล ้ว พระองค์ได ้ทรง ตัง้ ดาวิดขึน ้ เป็ นกษั ตริยข ์ องพวกเขา และพระองค์ทรงเป็ น พยานถึงดาวิดและตรัสว่า “เราได ้พบดาวิดบุตรเจสซีเป็ นคน ทีถ ่ ก ู ใจเราเอง ซึง่ จะเป็ นผู ้ทําให ้ความประสงค์ของเราทุก ประการสําเร็จ” 23 พระเจ ้าทรงตัง้ พระผู ้ช่วยให ้รอดแก่คนอิสราเอล คือ พระ เยซู ตามคําสัญญาของพระองค์ 24 เมือ ่ ยอห์นได ้เทศนาเรือ ่ งบัพติศมาแห่งการกลับใจใหม่แก่ บรรดาคนอิสราเอลเป็ นครัง้ แรกก่อนทีเ่ ขาจะมา 25 เมือ ่ ยอห์นกําลังปฏิบต ั ห ิ น ้าทีข ่ องตนอยู่ เขาก็กล่าวว่า “ท่านคิดว่าเราเป็ นใครเล่า เราไม่ใช่ผู ้นัน ้ แต่ดเู ถิด ผู ้หนึง่ จะ ่ มาภายหลังเรา ซึงเราไม่คค ู่ วรทีจ ่ ะแก ้รองเท ้าของพระองค์” 26 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ลูกหลานของอับราฮัม และคนใดในพวก ท่านทีย ่ ําเกรงพระเจ ้า พระวจนะแห่งความรอดนีก ้ ็ถก ู ส่งมาถึง ท่านแล ้ว 27 เพราะคนทัง้ หลายทีอ ่ าศัยอยูใ่ นกรุงเยรูซาเล็มและพวก ผู ้ปกครองของพวกเขา ไม่รู ้จักพระองค์ และไม่รู ้จักเสียงของ ผู ้เผยพระวจนะซึง่ อ่านกันทุกวันสะบาโต พวกเขาจึงทําให ้ เสียงเหล่านัน ้ สําเร็จโดยกล่าวโทษพระองค์ 28 ถึงแม ้ว่าพวกเขาไม่พบสาเหตุใดทีท ่ ําให ้พระองค์ต ้องตาย พวกเขาก็ยังขอให ้ปิ ลาตประหารชีวต ิ พระองค์เสีย 29 เมือ ่ พวกเขาได ้ทําสําเร็จตามทีเ่ ขียนไว ้เกีย ่ วกับพระองค์ แล ้ว พวกเขาจึงนํ าพระองค์ลงจากต ้นไม ้แล ้วนํ าไปฝั งไว ้ใน อุโมงค์ฝังศพ 30 แต่พระเจ ้าทรงให ้พระองค์คน ื พระชนม์จากความตาย 31 และพระองค์ได ้ทรงปรากฏแก่พวกคนทีร่ ว่ มเดินทางกับ พระองค์จากแคว ้นกาลิลไี ปยังกรุงเยรูซาเล็มเป็ นเวลานาน หลายวัน ซึง่ เป็ นพยานของพระองค์ตอ ่ ประชาชน 32 และเราขอแจ ้งข่าวดีแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า พระสัญญาทีท ่ รง ประทานแก่บรรพบุรษ ุ นัน ้ 33 พระเจ ้าได ้ทรงกระทําให ้สําเร็จตามนัน ้ แก่เราซึง่ เป็ น ลูกหลานของพวกเขา โดยทีพ ่ ระองค์ทรงให ้พระเยซูกลับคืน พระชนม์อก ี ครัง้ เหมือนทีเ่ ขียนไว ้ในสดุดบ ี ททีส ่ องว่า เจ ้า เป็ นบุตรของเรา วันนีเ้ ราได ้ให ้กําเนิดเจ ้าแล ้ว 34 และเกีย ่ วกับเรือ ่ งทีพ ่ ระองค์ทรงชุบให ้เขากลับคืนจาก ่ วามเน่าเปื่ อยอีกต่อไป ความตาย และจะไม่กลับไปสูค
กิจการของอัครสาวก
พระองค์จงึ ตรัสดังนีว้ า่ เราจะมอบความเมตตาอันแน่นอนของ ดาวิดให ้แก่คณ ุ 35 เพราะเหตุนพ ี้ ระองค์จงึ ตรัสไว ้ในสดุดอ ี น ื่ ว่า “เจ ้าจะไม่ ่ มสลาย” ปล่อยให ้ผู ้บริสท ุ ธิข ์ องเจ ้าเสือ 36 เพราะดาวิดได ้ปรนนิบต ั ค ิ นรุน ่ ของตนตามพระประสงค์ ของพระเจ ้าแล ้ว ก็หลับไปและถูกฝั งไว ้กับบรรพบุรษ ุ ของตน และเห็นความเน่าเปื่ อย 37 แต่พระองค์ซงึ่ พระเจ ้าทรงให ้คืนพระชนม์ขน ึ้ จากตายนัน ้ ่ มโทรมเลย ไม่ได ้ทรงประสบความเสือ 38 เพราะฉะนัน ้ พวกท่านทัง้ หลายจงทราบเถิด พีน ่ ้อง ทัง้ หลายว่า พระเจ ้าทรงประกาศการอภัยบาปแก่พวกท่าน โดยอาศัยพระองค์ผู ้นี้ ่ จึงได ้รับการพิพากษาให ้ 39 และโดยพระองค์นัน ้ ทุกคนทีเ่ ชือ ชอบธรรมจากทุกสิง่ ซึง่ พวกท่านไม่อาจได ้รับการพิพากษา ให ้ชอบธรรมโดยธรรมบัญญัตข ิ องโมเสสได ้ 40 จงระวังไว ้เถิด อย่าให ้เหตุการณ์อย่างทีก ่ ล่าวไว ้ในหนังสือ ของผู ้เผยพระวจนะเกิดขึน ้ แก่พวกท่าน 41 ดูเถิด พวกผู ้ดูหมิน ่ จงประหลาดใจและพินาศไป เพราะว่า เราทําการงานในสมัยของพวกเจ ้า เป็ นงานทีพ ่ วกเจ ้าจะไม่ ่ เลย ถึงแม ้ว่ามีคนมาบอกพวกเจ ้าก็ตาม เชือ 42 เมือ ่ พวกยิวออกไปจากธรรมศาลาแล ้ว ชาวต่างชาติก็ ขอร ้องให ้ประกาศคําเทศนาเหล่านีใ้ ห ้พวกเขาฟั งในวันสะบา โตหน ้า 43 ครัน ้ คริสตจักรแตกแยกแล ้ว พวกยิวและคนเปลีย ่ นมานับ ถือศาสนายิวจํานวนมากก็ตด ิ ตามเปาโลกับบารนาบัสไป ทัง้ สองจึงชักชวนให ้เปาโลกับบารนาบัสดํารงต่อไปในพระคุณ ของพระเจ ้า 44 เมือ ่ ถึงวันสะบาโตถัดไป คนเกือบทัง้ เมืองก็มารวมกันเพือ ่ ฟั งพระวจนะของพระเจ ้า 45 แต่เมือ ่ พวกยิวเห็นคนมากมายก็เกิดความอิจฉา และพูด ขัดแย ้งและดูหมิน ่ สิง่ ทีเ่ ปาโลพูด 46 เปาโลกับบารนาบัสจึงกล ้าพูดว่า “จําเป็ นทีเ่ ราต ้องพูดพระ วจนะของพระเจ ้าแก่พวกท่านก่อน แต่เมือ ่ พวกท่านปฏิเสธ และตัดสินว่าตนเองไม่สมควรได ้รับชีวต ิ นิรันดร์ ดูเถิด เรา กําลังหันไปหาคนต่างชาติ” 47 เพราะองค์พระผู ้เป็ นเจ ้าได ้ทรงสัง่ เราไว ้อย่างนีว้ า่ เราได ้ ตัง้ เจ ้าไว ้ให ้เป็ นความสว่างแก่บรรดาประชาชาติตา่ งชาติ เพือ ่ ให ้เจ ้าเป็ นความรอดไปจนสุดปลายแผ่นดินโลก 48 เมือ ่ บรรดาคนต่างชาติได ้ยินดังนี้ ก็มค ี วามยินดี และ สรรเสริญพระวจนะของพระเจ ้า และบรรดาผู ้ทีไ่ ด ้รับแต่งตัง้ ่ ให ้มีชวี ต ิ นิรันดร์ก็เชือ 49 และพระคําของพระเจ ้าก็ถก ู ประกาศไปทั่วทุกเขต 50 แต่พวกยิวก็ยย ุ งพวกสตรีทเี่ คร่งศาสนาและมีเกียรติและ บุรษ ุ ผู ้เป็ นใหญ่ในเมือง แล ้วข่มเหงเปาโลกับบารนาบัส และ ขับไล่พวกเขาออกไปจากเขตแดนของตน 51 แต่พวกเขาสะบัดฝุ่ นจากเท ้าออกต่อพวกเขา และมาถึง เมืองอิโคเนียม 52 และพวกสาวกก็เต็มไปด ้วยความยินดี และด ้วยพระ วิญญาณบริสท ุ ธิ์ บทที่ 14 1 ครัน ้ เมืองอิโคนีอม ั ทัง้ สองเข ้าไปในธรรมศาลาของพวกยิว และพูดจาสัง่ สอนจนทัง้ พวกยิวและพวกกรีกเป็ นจํานวนมาก ่ เชือ ่ ก็ยย 2 แต่พวกยิวทีไ่ ม่เชือ ุ งพวกต่างชาติให ้คิดร ้ายต่อพีน ่ ้อง ของตน 3 ดังนัน ้ พวกเขาจึงอยูเ่ ป็ นเวลานานโดยประกาศอย่างกล ้า หาญในองค์พระผู ้เป็ นเจ ้า ผู ้ทรงเป็ นพยานถึงพระวจนะแห่ง
พระคุณของพระองค์ และทรงประทานหมายสําคัญและการ อัศจรรย์ให ้กระทําได ้ด ้วยมือของพวกเขา 4 แต่ฝงู ชนในเมืองนัน ้ ก็แตกแยกกัน ส่วนหนึง่ อยูฝ ่ ่ ายพวกยิว และอีกส่วนหนึง่ อยูฝ ่ ่ ายอัครสาวก 5 และเมือ ่ เกิดการรุกรานทัง้ คนต่างชาติและพวกยิวกับ ผู ้ปกครองของพวกเขา เพือ ่ ใช ้ในทางดูหมิน ่ และขว ้างปาหิน ใส่พวกเขา 6 พวกเขารู ้เรือ ่ งนีจ ้ งึ หนีไปยังเมืองลิสตราและเมืองเดอร์เบ ซึง่ เป็ นเมืองในแคว ้นลิคาโอเนียและไปยังเขตโดยรอบ 7 และพวกเขาก็ประกาศข่าวประเสริฐทีน ่ ั่น 8 และมีชายคนหนึง่ นั่งอยูท ่ เี่ มืองลิสตรา เท ้าของเขาพิการ ตัง้ แต่อยูใ่ นครรภ์มารดา ไม่เคยเดินเลย 9 คนนัน ้ ได ้ยินเปาโลพูด และเขาเห็นเปาโลพูดอย่างมั่นคง และรู ้ว่าเปาโลมีศรัทธาทีจ ่ ะรักษาให ้หายได ้ 10 ตรัสด ้วยเสียงอันดังว่า จงยืนขึน ้ เถิด” เขาก็กระโดดและ เดินไป 11 เมือ ่ ประชาชนเห็นสิง่ ทีเ่ ปาโลกระทํา พวกเขาก็สง่ เสียงพูด เป็ นภาษาลิคาโอเนียว่า “บรรดาพระเจ ้าลงมาหาเราในสภาพ มนุษย์” 12 พวกเขาเรียกบารนาบัสว่าดาวพฤหัสบดี และเรียกเปาโล ว่าดาวพุธ เพราะเปาโลเป็ นคนพูดหน ้าทีส ่ ด ุ 13 จากนัน ้ ปุโรหิตแห่งดาวพฤหัสบดี ซึง่ อยูห ่ น ้าเมืองของ พวกเขา ได ้นํ าวัวและพวงมาลัยมาทีป ่ ระตูเมือง และ ปรารถนาจะทําการบูชายัญร่วมกับประชาชน 14 เมือ ่ อัครสาวก บารนาบัส และเปาโล ได ้ยินเรือ ่ งนัน ้ พวก ้ ผ ้าของตน แล ้ววิง่ เข ้าไปท่ามกลางประชาชน เขาก็ฉก ี เสือ ร ้องตะโกนว่า 15 และกล่าวว่า “ท่านทัง้ หลาย เหตุใดท่านจึงทําสิง่ เหล่านี้ เราเองก็เป็ นมนุษย์ทม ี่ ก ี เิ ลสตัณหาเหมือนกับท่าน และ ประกาศให ้ท่านทัง้ หลายหันจากความไร ้สาระเหล่านีม ้ าหา พระเจ ้าผู ้ทรงชีวต ิ ซึง่ ทรงสร ้างฟ้ าสวรรค์ แผ่นดินโลก ทะเล และสิง่ ทัง้ ปวงทีอ ่ ยูใ่ นนัน ้ 16 ผู ้ทรงเคยยอมให ้ประชาชาติตา่ งๆ ดําเนินตามทางของ ตนเองในครัง้ โบราณ 17 ถึงกระนัน ้ พระองค์ก็ไม่ทรงละเลยพยาน โดยทีพ ่ ระองค์ ทรงกระทําดี และทรงประทานฝนตกจากสวรรค์แก่เรา และ ประทานฤดูทม ี่ ผ ี ลดก ทําให ้จิตใจของเราเต็มเปี่ ยมด ้วย อาหารและความยินดี 18 และเมือ ่ ได ้ยินถ ้อยคําเหล่านี้ พวกเขาก็ห ้ามผู ้คนไว ้แทบ ไม่ได ้ว่าพวกเขายังไม่ได ้ถวายเครือ ่ งบูชาแก่คนเหล่านัน ้ 19 และมีพวกยิวบางคนจากเมืองอันติโอกและเมืองอิโคนีอม ั ไปทีน ่ ั่น พวกเขาชักชวนประชาชน และได ้ขว ้างหินใส่เปาโล แล ้วลากเขาออกไปจากเมือง โดยคิดว่าเปาโลตายแล ้ว 20 เมือ ่ เหล่าสาวกอยูร่ อบพระองค์แล ้ว พระองค์ก็ทรงลุกขึน ้ และเสด็จเข ้าไปในเมือง และวันรุง่ ขึน ้ พระองค์ก็เสด็จไปยัง เมืองเดอร์บก ี บ ั บารนาบัส 21เมือ ่ พวกเขาได ้ประกาศข่าวประเสริฐในเมืองนัน ้ และได ้สัง่ สอนคนจํานวนมากแล ้ว พวกเขาจึงกลับไปยังเมืองลิสตรา เมืองอิโคนีอม ั และเมืองอันทิโอกอีก 22 โดยเตือนสติจต ิ ใจของบรรดาสาวกให ้มั่นคงขึน ้ และ ่ เตือนสติพวกเขาให ้ดําเนินต่อไปในความเชือ และเราจะต ้อง ผ่านความยากลําบากมากมายจึงจะเข ้าในอาณาจักรของพระ เจ ้าได ้ 23 และเมือ ่ พวกเขาทัง้ หลายได ้แต่งตัง้ พวกเขาให ้เป็ นผู ้ อาวุโสในทุกคริสตจักร และได ้อธิษฐานด ้วยการอดอาหาร ่ แล ้ว พวกเขาก็ฝากพวกเขาไว ้กับพระเจ ้าซึง่ พวกเขาเชือ ิ 24 และเมือ ่ พระองค์ทงั ้ หลายเสด็จไปทั่วแคว ้นปิ สเดียแล ้ว พระองค์ก็เสด็จมาถึงแคว ้นปั มฟิ เลีย
กิจการของอัครสาวก
25 และเมือ ่ พวกเขาประกาศพระวจนะในเมืองเปอร์กาแล ้ว พวกเขาก็ได ้ลงไปทีเ่ มืองอัททาเลีย 26 แล ้วล่องเรือจากทีน ่ ั่นไปยังเมืองอันติโอก ซึง่ จากทีน ่ ั่น พวกเขาได ้รับการแนะนํ าเข ้าในพระคุณของพระเจ ้าเพือ ่ การ งานทีพ ่ วกเขากระทําสําเร็จ 27 เมือ ่ พวกเขามาถึง และได ้รวบรวมคริสตจักรเข ้าด ้วยกัน แล ้ว พวกเขาก็เล่าถึงทุกสิง่ ทีพ ่ ระเจ ้าทรงกระทํากับพวกเขา ่ แก่คนต่างชาติ และว่าพระองค์ทรงเปิ ดประตูแห่งความเชือ อย่างไร 28 และท่านทัง้ สองก็อยูท ่ น ี่ ั่นกับเหล่าสาวกเป็ นเวลานาน บทที่ 15 1 และมีบางคนลงมาจากแคว ้นยูเดียได ้สอนพีน ่ ้องทัง้ หลาย ว่า ถ ้าพวกท่านไม่เข ้าสุหนัตตามแบบอย่างของโมเสส พวก ท่านก็จะไม่ได ้รับความรอด 2 เมือ ่ เปาโลกับบารนาบัสมีความขัดแย ้งและโต ้เถียงกันมาก กับพวกเขา พวกเขาจึงตกลงกันว่าให ้เปาโลกับบารนาบัสกับ คนอืน ่ ๆ ขึน ้ ไปหาพวกอัครสาวกและผู ้อาวุโสไปยังกรุง เยรูซาเล็มเกีย ่ วกับปั ญหาเรือ ่ งนี้ 3 และเมือ ่ คริสตจักรได ้นํ าพวกเขาไป ท่านทัง้ สองก็ผา่ น เมืองฟี นซ ิ และเมืองสะมาเรีย ประกาศการกลับใจของบรรดา คนต่างชาติ และทําให ้พวกพีน ่ ้องทุกคนมีความปิ ตย ิ น ิ ดีเป็ น อย่างยิง่ 4 เมือ ่ พวกเขามาถึงกรุงเยรูซาเล็ม พวกเขาก็ได ้รับการ ต ้อนรับจากคริสตจักร และจากอัครสาวกและผู ้อาวุโส และ พวกเขาก็เล่าถึงทุกสิง่ ทุกอย่างทีพ ่ ระเจ ้าทรงกระทํากับพวก เขา ี างคนทีเ่ ชือ ่ ได ้ลุกขึน 5 แต่พวกฟาริสบ ้ พูดว่า จําเป็ นต ้องให ้ พวกตนเข ้าสุหนัต และสัง่ ให ้พวกตนถือธรรมบัญญัตข ิ อง โมเสส 6 พวกอัครสาวกและผู ้อาวุโสก็มาประชุมกันเพือ ่ พิจารณา เรือ ่ งนี้ 7 เมือ ่ การโต ้แย ้งกันมากแล ้ว เปโตรจึงลุกขึน ้ กล่าวแก่เขาว่า พีน ่ ้องทัง้ หลาย พวกท่านทราบดีวา่ เมือ ่ นานมาแล ้ว พระเจ ้า ทรงเลือกเราให ้พวกต่างชาติฟังพระวจนะแห่งข่าวประเสริฐ ่ โดยปากของเราและเชือ 8 และพระเจ ้าซึง่ ทรงทราบจิตใจ ทรงเป็ นพยานแก่พวกเขา โดยทรงประทานพระวิญญาณบริสท ุ ธิแ ์ ก่พวกเขา เหมือนที่ ทรงประทานแก่พวกเรา 9 และอย่าทรงแบ่งแยกระหว่างเราและพวกเขาเลย แต่ทรง ่ ชําระใจพวกเขาให ้บริสท ุ ธิโ์ ดยความเชือ 10 เพราะฉะนัน ้ เหตุใดท่านทัง้ หลายจึงทดลองพระเจ ้า โดย วางแอกบนคอของเหล่าสาวก ซึง่ บรรพบุรษ ุ ของเราหรือตัว เราเองก็ไม่สามารถแบกรับได ้? ่ ว่าโดยพระคุณของพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ น 11 แต่เราเชือ เจ ้า เราจึงได ้รับความรอดเหมือนอย่างพวกเขา 12 จากนัน ้ ฝูงชนทัง้ หมดก็เงียบลง และฟั งบารนาบัสกับเปา โลเล่าให ้ฟั งถึงการอัศจรรย์และการมหัศจรรย์ทพ ี่ ระเจ ้าได ้ ทรงกระทําท่ามกลางคนต่างชาติโดยผ่านพวกเขา 13 และเมือ ่ พวกเขาเงียบแล ้ว เจมส์ตอบว่า พีน ่ ้องทัง้ หลาย จงฟั งข ้าพเจ ้าเถิด 14 ซีเมโอนได ้กล่าวไว ้ว่าพระเจ ้าทรงเสด็จมาเยีย ่ ม ชาวต่างชาติครัง้ แรกเพือ ่ ทรงเลือกประชาชนกลุม ่ หนึง่ จาก พวกเขาให ้มาอยูใ่ นพระนามของพระองค์ 15 และถ ้อยคําของผู ้เผยพระวจนะก็สอดคล ้องกับเรือ ่ งนี้ ตามทีเ่ ขียนไว ้ว่า
16 หลังจากนีเ้ ราจะกลับมา และจะสร ้างพลับพลาของดาวิดที่ พังทลายลงขึน ้ ใหม่ และเราจะสร ้างซากปรักหักพังของพลับ พลานัน ้ ขึน ้ ใหม่ และเราจะตัง้ มันขึน ้ ใหม่ 17 เพือ ่ ว่าส่วนทีเ่ หลือของมนุษย์จะได ้แสวงหาพระเจ ้า และ บรรดาคนต่างชาติทงั ้ ปวงซึง่ เรียกขานพระนามของเรา พระ ้ ตรัสดังนี้ เจ ้าผู ้ทรงกระทําสิง่ เหล่านีท ้ งั ้ สิน ้ ตัง้ แต่เริม 18 พระเจ ้าทรงทราบพระราชกิจของพระองค์ทงั ้ สิน ่ โลก 19 เพราะฉะนัน ้ คําตัดสินของฉั นก็คอ ื อย่าให ้เรารบกวนคน ต่างชาติทห ี่ ันมาหาพระเจ ้า 20 แต่เราจงเขียนถึงพวกเขาว่า ให ้งดเว ้นจากการแปดเปื้ อน ของรูปเคารพ และการผิดประเวณี และการถูกรัดคอ และจาก การนองเลือด 21 เพราะแต่กอ ่ นโมเสสมีคนประกาศข่าวประเสริฐอยูใ่ นทุก เมือง และอ่านข่าวประเสริฐของเขาในธรรมศาลาทุกวันสะบา โต 22 แล ้วพวกอัครสาวกและผู ้อาวุโสกับคริสตจักรทัง้ หมดก็ พอใจจะส่งคนกลุม ่ หนึง่ ทีพ ่ วกเขาเลือกไว ้ไปยังเมืองอันทิ โอกพร ้อมกับเปาโลและบารนาบัส คือ ยูดาสทีม ่ น ี ามสกุลว่า ั บาส และซีลาส ซึง่ เป็ นคนสําคัญในพวกพีน บาร์ซบ ่ ้อง 23 และพวกเขาเขียนจดหมายถึงพวกเขาในลักษณะนี้ อัคร สาวกและผู ้อาวุโสและพีน ่ ้องฝากคําทักทายไปยังพีน ่ ้องที่ เป็ นชาวต่างชาติในอันติโอก ซีเรีย และซิลเิ ซีย 24 เพราะว่าเราได ้ยินมาว่า มีบางคนออกไปจากพวกเรา ทีท ่ ํา ให ้พวกท่านลําบากใจด ้วยวาจา หลอกลวงจิตใจของท่าน โดยกล่าวว่า พวกท่านต ้องเข ้าสุหนัตและประพฤติตามธรรม บัญญัต ิ ซึง่ เรามิได ้บัญญัตใิ ห ้เป็ นเช่นนัน ้ 25 เราจึงพร ้อมใจกันส่งคนทีไ่ ด ้รับเลือกไปหาท่านพร ้อมกับ บารนาบัสและเปาโลผู ้เป็ นทีร่ ักของเรา ่ งชีวต 26 บุรษ ุ ผู ้เสีย ิ เพือ ่ พระนามของพระเจ ้าของเราพระเยซู คริสต์ 27 เพราะฉะนัน ้ เราจึงส่งยูดาสกับสิลาสไป ซึง่ จะบอกเรือ ่ ง เหล่านัน ้ แก่ทา่ นทัง้ หลายด ้วยปากเปล่า 28 เพราะพระวิญญาณบริสท ุ ธิแ ์ ละข ้าพเจ ้าทัง้ หลายเห็นชอบ ทีจ ่ ะไม่วางภาระใด ๆ แก่ทา่ นเกินกว่าสิง่ ทีจ ่ ําเป็ นเหล่านี้ 29 จงงดเว ้นจากอาหารทีบ ่ ช ู าแก่รป ู เคารพ และจากเลือด และจากของทีถ ่ ก ู รัดคอ และจากการผิดประเวณี ถ ้าท่าน ่ ข ทัง้ หลายงดเว ้นจากสิง่ เหล่านี้ ท่านก็จะประพฤติด ี จงไปสูส ุ คติ 30 ครัน ้ พวกเขาออกเดินทางแล ้ว พวกเขาจึงมายังเมืองอันทิ โอก และเมือ ่ ได ้รวบรวมฝูงชนไว ้แล ้ว พวกเขาจึงมอบ จดหมายฉบับนัน ้ 31 เมือ ่ พวกเขาอ่านแล ้วพวกเขาก็มค ี วามยินดีเพราะการ ปลอบใจนัน ้ 32 ทัง้ ยูดาสกับสิลาสซึง่ เป็ นศาสดาพยากรณ์ด ้วย จึงได ้ เตือนสติพน ี่ ้องด ้วยวาจาต่างๆ มากมายและยืนยันพวกเขา 33 และเมือ ่ พวกท่านพักอยูท ่ น ี่ ั่นสักพักแล ้ว พวกท่านก็ปล่อย ไปโดยสันติจากพีน ่ ้องไปหาพวกอัครสาวก 34 แม ้กระนัน ้ ซีลาสก็พอใจทีจ ่ ะอยูท ่ น ี่ ั่นต่อไป 35 แต่เปาโลกับบารนาบัสยังอยูใ่ นเมืองอันทิโอกต่อไป โดย สัง่ สอนและประกาศพระวจนะของพระเจ ้าพร ้อมกับคนอืน ่ อีก หลายคนด ้วย 36 ครัน ้ ล่วงไปสองสามวัน เปาโลก็กล่าวแก่บารนาบัสว่า “เรา จงกลับไปเยีย ่ มพีน ่ ้องของเราในทุกเมืองทีเ่ ราได ้ประกาศพระ วจนะของพระเจ ้า และดูวา่ พวกเขาทําอย่างไร” 37 บารนาบัสตัง้ ใจจะพาโยฮันซึง่ มีนามสกุลว่ามาระโกไปด ้วย 38 แต่เปาโลไม่เห็นควรทีจ ่ ะพาเปาโลไปด ้วย เปาโลจึงละ พวกเขาออกจากแคว ้นปั มฟี เลีย และไม่ไปกับพวกเขาที่ ทํางาน
กิจการของอัครสาวก
39 การโต ้เถียงกันระหว่างพวกเขารุนแรงมาก จนทําให ้พวก เขาแยกย ้ายกันไป บารนาบัสจึงพามาระโกล่องเรือไปยังเกาะ ไซปรัส 40 เปาโลจึงเลือกซีลาสแล ้วออกเดินทาง โดยทีพ ่ วกพีน ่ ้อง ได ้แนะนํ าเขาให ้ไปอยูใ่ นพระคุณของพระเจ ้า 41 และท่านก็ไปทั่วแคว ้นซีเรียและซีลเิ ซียเพือ ่ ยืนยัน คริสตจักรต่างๆ บทที่ 16 1 แล ้วพระองค์เสด็จไปยังเมืองเดอร์เบและเมืองลิสตรา และ ่ ทิโมธี เป็ นบุตรของหญิงคน ดูเถิด มีสาวกคนหนึง่ อยูท ่ น ี่ ั่น ชือ ่ แต่บด หนึง่ ซึง่ เป็ นชาวยิวและเชือ ิ าเป็ นชาวกรีก ่ 2 ซึงพีน ่ ้องทีอ ่ ยูใ่ นเมืองลิสตราและเมืองอิโคนีอม ั ก็กล่าวถึง เรือ ่ งนีเ้ ป็ นอย่างดี 3 เปาโลปรารถนาทีจ ่ ะให ้เขาไปด ้วย และพาเขาไปเข ้าสุหนัต เพราะเห็นแก่พวกยิวทีอ ่ ยูใ่ นชุมชนนัน ้ เพราะพวกเขารู ้ดีวา่ บิดาของเขาเป็ นชาวกรีก 4 และเมือ ่ พวกท่านไปตามเมืองต่างๆ พวกเขาก็มอบคําสัง่ ที่ พวกอัครสาวกและผู ้อาวุโสในเยรูซาเล็มกําหนดให ้พวกเขา รักษา ่ และมี 5 และคริสตจักรเหล่านัน ้ ก็ได ้ตัง้ มั่นคงในความเชือ จํานวนเพิม ่ ขึน ้ ทุกวัน 6 ครัน ้ พวกเขาไปทั่วแคว ้นฟรีเจียและแคว ้นกาลาเทียแล ้ว พระวิญญาณบริสท ุ ธิท ์ รงห ้ามไม่ให ้พวกเขาประกาศพระวจนะ ในแคว ้นเอเชีย 7 เมือ ่ พวกเขามาถึงเมืองมิเซียแล ้ว พวกเขาพยายามจะไปที่ เมืองบิทเิ นีย แต่พระวิญญาณไม่ทรงยอมให ้พวกเขาไป 8 เมือ ่ พวกเขากําลังผ่านเมืองมิเซียก็ลงไปทีเ่ มืองโตรอัส 9 ในเวลากลางคืน เปาโลก็ได ้เห็นนิมต ิ เห็นชายชาวมาซิโด เนียคนหนึง่ ยืนอยูแ ่ ละขอร ้องเขาว่า “จงมาในมาซิโดเนียและ ช่วยพวกเราด ้วย” 10 และหลังจากทีท ่ า่ นได ้เห็นนิมต ิ นัน ้ แล ้ว เราจึงพยายามจะ ่ แน่วา่ พระเจ ้าทรงเรียกเรา ไปแคว ้นมาซิโดเนียทันที ด ้วยเชือ ให ้ไปประกาศข่าวประเสริฐแก่พวกเขา 11 เพราะฉะนัน ้ เราจึงออกเดินทางจากเมืองโตรอัส แล ้วมุง่ ตรงไปยังเมืองซาโมธราเซีย และวันรุง่ ขึน ้ เราก็ไปถึงเมืองนี อาโปลิส 12 และจากทีน ่ ั่นไปยังเมืองฟิ ลป ิ ปอย ซึง่ เป็ นเมืองเอกในส่วน มาซิโดเนีย และเป็ นเมืองอาณานิคม และเราพักอยูใ่ นเมือง นัน ้ หลายวัน 13 ในวันสะบาโตพวกเราออกไปจากเมืองโดยทางฝั่ งแม่นํ้า ซึง่ ผู ้คนมักอธิษฐานกัน แล ้วพวกเราก็นั่งลงพูดคุยกับสตรีท ี่ กําลังอยูท ่ น ี่ ั่น ่ ลิเดียเป็ นคนขายผ ้าสีมว่ งจากเมืองเ 14 และมีหญิงคนหนึง่ ชือ ทียทิรา ซึง่ เป็ นคนนับถือพระเจ ้า เธอได ้ฟั งพวกเรา และพระ เจ ้าทรงเปิ ดใจของเธอให ้ใส่ใจกับสิง่ ทีเ่ ปาโลได ้กล่าวไว ้ 15 เมือ ่ เธอและครอบครัวของเธอรับบัพติศมาแล ้ว เธอได ้ ่ สัตย์ตอ ขอร ้องเราว่า “ถ ้าท่านเห็นว่าข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้ซือ ่ พระเจ ้า แล ้ว ก็เชิญเข ้ามาในบ ้านของข ้าพเจ ้าและอยูท ่ น ี่ ั่นเถิด” และ เธอได ้บังคับเรา 16 ครัน ้ พวกเราไปสวดมนต์ มีสาวคนหนึง่ ซึง่ มีวญ ิ ญาณ ทํานายดวงเข ้าสิงอยู่ เธอก็ทํานายให ้เจ ้านายของเธอได ้กําไร มาก โดยเธอทํานายว่า 17 คนดังกล่าวนัน ้ ได ้ติดตามเปาโลกับพวกเราไปและร ้องว่า คนเหล่านีเ้ ป็ นผู ้รับใช ้ของพระเจ ้าผู ้สูงสุด ซึง่ แสดงหนทาง แห่งความรอดแก่พวกเรา 18 และนางก็ทําเช่นนีอ ้ ยูห ่ ลายวัน แต่เปาโลเสียใจ จึงหันไป พูดกับวิญญาณนัน ้ ว่า “ข ้าพเจ ้าสัง่ เจ ้าในนามของพระเยซู
คริสต์ ให ้ออกมาจากนาง” และวิญญาณนัน ้ ก็ออกมาในเวลา นัน ้ 19 เมือ ่ พวกนายของนางเห็นว่าความหวังทีจ ่ ะได ้กําไรของตน หมดไปแล ้ว จึงจับเปาโลกับซีลาสลากเข ้าไปในตลาดไปหา พวกผู ้มีอํานาจ 20 แล ้วนํ าพวกเขาไปหาเจ ้าหน ้าทีป ่ กครองกล่าวว่า คน เหล่านีเ้ ป็ นชาวยิว ก่อความเดือดร ้อนวุน ่ วายแก่เมืองของเรา มาก 21 และจงสัง่ สอนธรรมเนียมซึง่ เราชาวโรมไม่ควรรับหรือ ปฏิบต ั ิ 22 และฝูงชนก็ลก ุ ขึน ้ พร ้อมกันต่อต ้านพวกเขา และบรรดาผู ้ ้ พิพากษาก็ฉก ี เสือผ ้าของพวกเขาออก และสัง่ ให ้เฆีย ่ นตีพวก เขา 23 เมือ ่ พวกเขาเฆีย ่ นพวกเขาหลายครัง้ แล ้ว พวกเขาก็โยน พวกเขาเข ้าไปในคุก และสัง่ ผู ้คุมให ้คุมพวกเขาไว ้ให ้ ปลอดภัย 24 ผู ้ซึง่ รับคํากําชับเช่นนัน ้ แล ้ว ก็ได ้จับพวกเขาไปขังไว ้ใน ้ คุกชันใน แล ้วตรึงเท ้าของพวกเขาไว ้ในโซ่ตรวน 25 เมือ ่ ถึงเวลาเทีย ่ งคืน เปาโลกับสิลาสก็อธิษฐานและร ้อง เพลงสรรเสริญพระเจ ้า และผู ้ถูกจําขังก็ได ้ยินพวกเขา 26ทันใดนัน ้ ก็เกิดแผ่นดินไหวครัง้ ใหญ่ จนรากฐานของคุก ่ สะเทือน และประตูคก สัน ุ ทัง้ หมดก็เปิ ดออกทันที และโซ่ ตรวนของทุกคนก็หลุดออก 27 เมือ ่ ผู ้ดูแลเรือนจําตืน ่ จากการหลับ และเห็นประตูเรือนจํา ั ดาบออกมา และหมายจะฆ่าตัวตาย โดยคิด เปิ ดอยู่ เขาก็ชก ว่านักโทษหนีไปแล ้ว 28 แต่เปาโลร ้องเสียงดังกล่าวว่า “อย่าทําร ้ายตนเองเลย เพราะเราทุกคนอยูท ่ น ี่ ”ี่ ่ และล ้มลงต่อ 29 แล ้วเขาจึงเรียกไฟ แล ้ววิง่ เข ้าไป ตัวสัน หน ้าเปาโลกับซีลาส 30 แล ้วพาพวกเขาออกไปแล ้วกล่าวว่า ท่านทัง้ หลายจะต ้อง ทําอย่างไรจึงจะรอดได ้? ่ ในพระเยซูคริสต์ แล ้วเจ ้าและ 31 พวกเขาจึงกล่าวว่า จงเชือ ครอบครัวของเจ ้าจะรอดด ้วย 32 แล ้วพวกเขานํ าพระวจนะของพระเจ ้ามาบอกเขาและแก่ ทุกคนทีอ ่ ยูใ่ นบ ้านของเขา 33 ในชัว่ โมงเดียวกันนัน ้ เอง นายได ้พาพวกเขาไปล ้าง บาดแผลของพวกเขา และเขาก็รับบัพติศมาทัง้ เขาและทุก คนของเขาทันที 34 และเมือ ่ ท่านได ้นํ าพวกท่านเข ้าไปในบ ้านของท่านแล ้ว ่ ชมยินดี เพราะ ท่านจัดอาหารให ้ท่านทัง้ หลายและมีความชืน ่ พระเจ ้าพร ้อมกับทุกคนในบ ้านของท่าน ท่านได ้เชือ 35 เมือ ่ รุง่ เช ้า พวกผู ้พิพากษาจึงส่งพวกยศสารวัตรไปสัง่ ว่า “จงปล่อยคนเหล่านัน ้ ไป” 36 เจ ้าหน ้าทีค ่ ม ุ ขังจึงบอกแก่เปาโลว่า “เจ ้าหน ้าทีไ่ ด ้ส่งคน มาเพือ ่ ปล่อยพวกท่านไป บัดนีจ ้ งไปเสียเถิด” 37 แต่เปาโลกล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกเขาเฆีย ่ นตีเราอย่าง เปิ ดเผยโดยไม่ได ้รับการพิพากษาลงโทษ เนือ ่ งจากเราเป็ น ชาวโรมัน และได ้ขังเราไว ้ในคุก แล ้วบัดนีพ ้ วกเขาจะไล่เรา ออกไปอย่างลับๆ จริงหรือ? แต่ให ้พวกเขามาเองและพาเรา ออกไปเถอะ" ้ ผู ้ใหญ่ก็บอกคําเหล่านีแ 38 และพวกข ้าราชการชัน ้ ก่พวกผู ้ พิพากษา เมือ ่ พวกเขาได ้ยินว่าพวกนัน ้ เป็ นคนโรมัน พวกเขา ก็เริม ่ กลัว 39 พวกเขามาวิงวอนท่านทัง้ สองแล ้วพาออกไป และขอให ้ ท่านออกไปจากเมือง 40 แล ้วพวกเขาออกจากคุกไปในบ ้านของลีเดีย เมือ ่ พวกเขา เห็นพีน ่ ้องเหล่านัน ้ แล ้ว พวกเขาก็ปลอบใจพวกเขาแล ้วออก เดินทาง
กิจการของอัครสาวก
บทที่ 17 1 ครัน ้ ผ่านเมืองอัมฟิ โปลิสและเมืองอพอลโลเนียแล ้ว พวก เขาก็มาถึงเมืองเทสซาโลนิกา ซึง่ มีธรรมศาลาของพวกยิวอยู่ 2 และเปาโลก็เข ้าไปหาพวกเขาตามกิรย ิ ามารยาทของเขา และโต ้แย ้งกับพวกเขาโดยใช ้พระคัมภีรเ์ ป็ นเวลาสามวันสะ บาโต 3 เปิ ดและอ ้างว่าพระคริสต์จําเป็ นต ้องทรงทนทุกข์และทรง คืนพระชนม์จากความตาย และพระเยซูผู ้ทีฉ ่ ั นประกาศแก่ ท่านนีค ้ อ ื พระคริสต์ ่ และคบหาสมาคมกับเปาโล 4 และบางคนในพวกเขาก็เชือ และซีลาส และมีชาวกรีกทีเ่ คร่งศาสนาเป็ นจํานวนมาก และ สตรีผู ้เป็ นใหญ่จํานวนไม่น ้อย ่ ก็อจิ ฉา จับคนลามกบางคนทีม 5 ส่วนพวกยิวทีไ่ ม่เชือ ่ ี พฤติกรรมตํา่ ช ้ามารวมกัน แล ้วก่อจลาจลทั่วเมือง แล ้วบุกไป ทีบ ่ ้านของยาโสน และพยายามจะพาพวกเขาออกไปหา ประชาชน 6 เมือ ่ ไม่พบแล ้ว พวกเขาจึงลากยาโสนกับพวกพีน ่ ้องบางคน ไปหาพวกผู ้ครองเมืองร ้องว่า “พวกทีท ่ ําให ้โลกกลับหัวกลับ หางก็มาทีน ่ ด ี่ ้วย” 7 ซึง่ ยาโสนได ้ต ้อนรับไว ้ และพวกเหล่านีล ้ ้วนขัดต่อคําสัง่ ของซีซาร์ โดยกล่าวว่ามีกษั ตริยอ ์ ก ี องค์หนึง่ คือเยซู 8 เมือ ่ ได ้ยินสิง่ เหล่านีพ ้ วกเขาจึงก่อความเดือดร ้อนแก่ผู ้คน และผู ้ปกครองเมือง 9 เมือ ่ พวกเขารับประกันตัวยาโสนและคนอืน ่ ๆ แล ้ว พวกเขา ก็ปล่อยพวกเขาไป 10 ครัน ้ กลางดึก พวกพีน ่ ้องจึงส่งเปาโลกับซีลาสไปทีเ่ มือง เบโรอาทันที เมือ ่ เขาไปถึงทีน ่ ั่น เขาก็เข ้าไปในธรรมศาลา ของพวกยิว 11 คนเหล่านีม ้ จ ี ต ิ ใจสูงส่งกว่าผู ้คนในเมืองเธสซาโลนิกา เพราะพวกเขารับพระวจนะด ้วยความเต็มใจ และค ้นดูพระ คัมภีรท ์ ก ุ วัน เพือ ่ ดูวา่ ข ้อความเหล่านัน ้ จะจริงดังทีก ่ ล่าว หรือไม่ ่ 12 เพราะฉะนัน ้ คนเป็ นอันมากในหมูพ ่ วกเขาจึงได ้เชือ รวมทัง้ สตรีผู ้มีเกียรติชาวกรีกด ้วย และผู ้ชายก็มไี ม่น ้อย 13 แต่เมือ ่ พวกยิวในเมืองเธสซาโลนิการู ้ว่าเปาโลประกาศ พระวจนะของพระเจ ้าในเมืองเบโรอา พวกเขาก็ไปทีน ่ ั่นด ้วย และปลุกปั่ นผู ้คน 14 แล ้วพวกพีน ่ ้องก็สง่ เปาโลไปทันทีราวกับว่าจะลงเรือไป ี าสกับทิโมธียังอยูท แต่ซล ่ น ี่ ั่น 15 และคนเหล่านัน ้ ทีน ่ ํ าเปาโลไปส่งเขาไปยังกรุงเอเธนส์ และได ้รับคําสัง่ ให ้บอกซีลาสกับทิโมธีให ้รีบไปหาเขาแล ้ว พวกเขาก็ออกเดินทาง 16 เมือ ่ เปาโลกําลังคอยท่านทัง้ สองอยูใ่ นกรุงเอเธนส์ จิตใจ ของเขาก็ปั่นป่ วนเมือ ่ เห็นว่าเมืองนัน ้ เต็มไปด ้วยการบูชารูป เคารพ 17 เพราะฉะนัน ้ พระองค์จงึ ทรงโต ้เถียงกับพวกยิวและกับผู ้นับ ถือศาสนาในธรรมศาลา และกับผู ้ทีม ่ าพบพระองค์ทต ี่ ลาดทุก วัน 18 ต่อมามีนักปรัชญาบางคนในพวกเอพิควิ เรียนและพวกสโต อิกมาพบเขา และบางคนก็พด ู ว่า “เจ ้าคนเพ ้อเจ ้อคนนีจ ้ ะพูด อะไร” บางคนก็พด ู ว่า “ดูเหมือนเขาจะเป็ นคนนํ าเทพเจ ้าต่าง ถิน ่ มาเผยแพร่ เพราะเขาเทศนาเรือ ่ งพระเยซูและการฟื้ นคืน พระชนม์แก่พวกเขา” 19 พวกเขาจึงนํ าพระองค์ไปยังอาเรโอปากัสแล ้วพูดว่า “เรา ขอทราบได ้ไหมว่าหลักคําสอนใหม่ทท ี่ า่ นพูดถึงนัน ้ คืออะไร” ่ ข 20 เพราะท่านนํ าเรือ ่ งแปลกๆ บางอย่างมาสูห ู องเรา เราจึง อยากทราบว่าสิง่ เหล่านีห ้ มายถึงอะไร
21 (เพราะชาวเอเธนส์และคนแปลกหน ้าทีอ ่ ยูท ่ น ี่ ั่นไม่ได ้ใช ้ เวลาไปกับการบอกเล่าหรือฟั งเรือ ่ งใหม่ๆ เลย) 22 ขณะนัน ้ เปาโลยืนอยูก ่ ลางเนินเขามาร์สแล ้วกล่าวว่า “ท่านชาวเอเธนส์ ข ้าพเจ ้าเห็นว่าท่านทัง้ หลายเป็ นคนงมงาย เกินไปในทุกเรือ ่ ง 23 เพราะเมือ ่ ข ้าพเจ ้าผ่านไปและเห็นความศรัทธาของท่าน ข ้าพเจ ้าพบแท่นบูชามีจารึกว่า “แด่พระเจ ้าทีไ่ ม่รู ้จัก” ข ้าพเจ ้าจึงประกาศให ้ท่านทราบว่าท่านบูชาพระองค์แต่ไม่ รู ้จักพระองค์ 24 พระเจ ้าผู ้ทรงสร ้างโลกและสรรพสิง่ ในโลก ทรงเป็ นพระ เจ ้าแห่งสวรรค์และโลก มิได ้ประทับในวิหารทีส ่ ร ้างด ้วยมือ มนุษย์ 25 และพระองค์มไิ ด ้ทรงนมัสการด ้วยมือมนุษย์เสมือนว่าทรง ต ้องการสิง่ หนึง่ สิง่ ใด เพราะว่าพระองค์ประทานชีวต ิ ลม หายใจ และสิง่ ทัง้ ปวงแก่คนทัง้ ปวง 26 และทรงสร ้างมนุษย์ทก ุ ชาติจากเลือดเดียวกันให ้อยูท ่ ั่ว พืน ้ แผ่นดิน และทรงกําหนดเวลาไว ้ล่วงหน ้าและเขตแดนที่ อยูอ ่ าศัยของพวกเขา 27 เพือ ่ พวกเขาจะได ้แสวงหาพระเจ ้า หากพวกเขาจะคลําหา พระองค์ได ้และพบพระองค์ ถึงแม ้ว่าพระองค์จะไม่ทรงอยู่ ห่างไกลจากเราทุกคนก็ตาม 28 เพราะว่าเรามีชวี ต ิ เคลือ ่ นไหว และดํารงอยูโ่ ดยพระองค์ ดังทีก ่ วีบางคนในพวกท่านได ้กล่าวไว ้ว่า "พวกเราเป็ น ลูกหลานของพระองค์" ้ สายของพระเจ ้า เราไม่ควร 29 เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ เราเป็ นเชือ คิดว่าพระเจ ้าทรงเป็ นเหมือนทอง เงิน หรือหิน ทีแ ่ กะสลัก ด ้วยศิลปะและความคิดของมนุษย์ 30 และในช่วงเวลาแห่งความไม่รู ้นี้ พระเจ ้าทรงมองข ้ามไป แต่บด ั นี้ พระองค์ทรงบัญชาให ้มนุษย์ทก ุ คนทุกแห่งกลับใจ ใหม่ 31 เพราะพระองค์ได ้ทรงกําหนดวันหนึง่ ไว ้ ซึง่ พระองค์จะ ทรงพิพากษาโลกตามความชอบธรรม โดยบุคคลนัน ้ ซึง่ พระองค์ได ้ทรงกําหนดไว ้ และพระองค์ได ้ทรงให ้ความมั่นใจ แก่คนทัง้ ปวงในเรือ ่ งนัน ้ โดยทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงชุบบุคคลนัน ้ ขึน ้ จากบรรดาคนตาย 32 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินเรือ ่ งการคืนชีพของคนตาย บางคนก็ เยาะเย ้ย และคนอืน ่ ๆ ก็กล่าวว่า เราจะฟั งท่านพูดเรือ ่ งนีอ ้ ก ี 33 ดังนัน ้ เปาโลจึงออกไปจากพวกเขา ่ ใน 34 อย่างไรก็ตาม มีบางคนติดตามพระองค์และเชือ จํานวนนัน ้ มี ไดโอนีเซียสแห่งอาเรโอปากอส และผู ้หญิงคน ่ ดามาริส และมีคนอืน หนึง่ ชือ ่ ๆ อีกอยูก ่ บ ั พวกเขา บทที่ 18 1 หลังจากเหตุการณ์เหล่านีแ ้ ล ้ว เปาโลก็ออกจากกรุง เอเธนส์ไปยังเมืองโครินธ์ ่ อาควิลา เกิดทีแ 2 และได ้พบชาวยิวคนหนึง่ ชือ ่ คว ้นปอนทัส ่ พริสซิลลา (เพราะคลอดิ และเพิง่ มาจากอิตาลีกบ ั ภรรยาชือ อัสสัง่ ชาวยิวทุกคนให ้ออกไปจากกรุงโรม) จึงไปหาพวกเขา 3 และเพราะว่าเขาเป็ นผู ้มีอาชีพเดียวกัน เขาจึงอาศัยอยูก ่ บ ั พวกเขาและทํางาน เพราะว่าในอาชีพของพวกเขา พวกเขา จึงเป็ นช่างทําเต็นท์ 4 และท่านก็ได ้ถกเถียงในธรรมศาลาทุกวันสะบาโต และได ้ ชักชวนทัง้ พวกยิวและพวกกรีก 5 เมือ ่ ซีลาสกับทิโมธีกลับมาจากมาซิโดเนียแล ้ว เปาโลก็ เกิดกําลังใจและเป็ นพยานแก่พวกยิวว่าพระเยซูเป็ นพระ คริสต์ 6 เมือ ่ พวกเขาขัดขวางตนเองและพูดดูหมิน ่ พระเจ ้า พระองค์ ้ ผ ้าของพระองค์และตรัสแก่พวกเขาว่า เลือดของ ก็สะบัดเสือ
กิจการของอัครสาวก
พวกท่านจงตกบนศีรษะของท่านเองเถิด ฉั นสะอาดแล ้ว ตัง้ แต่นต ี้ อ ่ ไปฉั นจะไปหาคนต่างชาติ” 7 แล ้วท่านก็ออกจากทีน ่ ั่น แล ้วเข ้าไปในบ ้านของชายคน ่ ยุสทัส ซึง่ เป็ นคนเคารพบูชาพระเจ ้า และบ ้านของ หนึง่ ชือ เขาติดกับธรรมศาลา 8 และคริสปั สซึง่ เป็ นหัวหน ้าธรรมศาลาพร ้อมทัง้ ครอบครัว ่ ในพระเจ ้า และชาวโครินธ์จํานวนมากทีไ่ ด ้ฟั ง ของเขาเชือ ่ และรับบัพติศมา แล ้วก็เชือ 9 แล ้วพระเจ ้าตรัสกับเปาโลทางนิมต ิ ในเวลากลางคืนว่า อย่า กลัวเลย จงพูดต่อไป อย่าเงียบ 10 เพราะว่าเราอยูก ่ บ ั เจ ้า และจะไม่มใี ครพยายามทําอันตราย เจ ้าได ้ เพราะว่าเรามีประชากรมากในเมืองนี้ 11 และท่านก็อยูท ่ น ี่ ั่นเป็ นเวลาหนึง่ ปี กบ ั หกเดือน โดยสัง่ สอน พระวจนะของพระเจ ้าแก่พวกเขา 12 เมือ ่ กัลลิโอเป็ นผู ้แทนของอาคายา พวกยิวก็รวมใจกันก่อ กบฏต่อต ้านเปาโล และนํ าตัวเขาไปทีบ ่ ล ั ลังก์พพ ิ ากษา ั ชวนคนทัง้ หลายให ้บูชาพระเจ ้าโดยขัด 13 กล่าวว่า คนนีช ้ ก ต่อธรรมบัญญัต ิ 14 เมือ ่ เปาโลกําลังจะเปิ ดปากพูด กัลลิโอก็พด ู กับพวกยิวว่า “ถ ้าเป็ นเรือ ่ งผิดหรือลามกทีช ่ วั่ ร ้าย พวกยิว ข ้าพเจ ้าก็ควรจะ อดทนกับพวกท่าน ่ และธรรมบัญญัตข 15 แต่ถ ้าเป็ นเรือ ่ งของคําพูดและชือ ิ อง ท่าน พวกท่านก็จงพิจารณาดูเถิด เพราะเราจะไม่เป็ นผู ้ตัดสิน เรือ ่ งเหล่านัน ้ 16 แล ้วท่านก็ขบ ั ไล่พวกเขาออกจากบัลลังก์พพ ิ ากษา 17 ชาวกรีกทัง้ หมดจึงจับโซสเธเนส หัวหน ้าธรรมศาลา ไปตี เขาทีบ ่ ล ั ลังก์พพ ิ ากษา แต่กล ั ลิโอไม่สนใจเรือ ่ งเหล่านีเ้ ลย 18 แล ้วเปาโลก็พักอยูท ่ น ี่ ั่นอีกสักพักหนึง่ แล ้วอําลาพีน ่ ้อง แล ้วล่องเรือจากทีน ่ ั่นไปยังแคว ้นซีเรีย โดยมีปริสกิลลาและ อาควิลาไปด ้วย โดยเขาได ้โกนศีรษะทีเ่ มืองเคนเครีย เพราะ เขาได ้ปฏิญาณไว ้ 19 แล ้วท่านมายังเมืองเอเฟซัสแล ้วละทิง้ พวกเขาไว ้ทีน ่ ั่น ส่วนท่านเองเข ้าไปในธรรมศาลาและโต ้เถียงกับพวกยิว 20 เมือ ่ พวกเขาขอให ้พระองค์อยูก ่ บ ั พวกเขาต่อไปอีก พระองค์ก็ไม่ยน ิ ยอม 21 แต่ทา่ นก็กล่าวอําลาพวกเขาโดยกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้า จะต ้องรักษาเทศกาลทีจ ่ ะจัดขึน ้ ในกรุงเยรูซาเล็มนีใ้ ห ้ได ้ แต่ ข ้าพเจ ้าจะกลับไปหาท่านอีกหากพระเจ ้าจะทรงประสงค์” แล ้วท่านก็ออกเดินทางจากเมืองเอเฟซัส 22 เมือ ่ ท่านมาถึงเมืองซีซาเรียแล ้ว ท่านขึน ้ ไปทักทาย คริสตจักร แล ้วลงไปยังเมืองอันทิโอก 23 และเมือ ่ ทรงอยูท ่ น ี่ ั่นสักพักหนึง่ แล ้ว พระองค์ก็เสด็จ ออกไป และเสด็จไปทั่วแคว ้นกาลาเทียและฟรีเจียตามลําดับ เพือ ่ ทรงเสริมกําลังเหล่าสาวกทัง้ หมด ่ อพอลโลส เกิดทีเ่ มืองอเล็กซาน 24 และมีชาวยิวคนหนึง่ ชือ เดรีย เป็ นคนพูดจาไพเราะและมีความรู ้มากในพระคัมภีร ์ เขา เดินทางมายังเมืองเอเฟซัส 25 บุคคลนีไ้ ด ้รับการสัง่ สอนตามทางของพระเจ ้า และ เนือ ่ งจากมีจต ิ ใจแรงกล ้า จึงพูดและสอนเรือ ่ งของพระเจ ้า อย่างขยันขันแข็ง โดยรู ้จักแต่พธิ บ ี พ ั ติศมาของยอห์นเท่านัน ้ 26แล ้วท่านก็เริม ่ พูดในธรรมศาลาอย่างกล ้าหาญ เมือ ่ อาควิล ลากับปริสกิลลาได ้ยินดังนัน ้ พวกเขาจึงพาท่านมาหาพวก เขา แล ้วอธิบายทางของพระเจ ้าให ้เขาฟั งอย่างแจ่มแจ ้ง ยิง่ ขึน ้ 27 เมือ ่ ท่านพร ้อมทีจ ่ ะไปยังแคว ้นอาคายา พีน ่ ้องก็เขียน จดหมายเตือนบรรดาศิษย์ให ้ต ้อนรับท่านไว ้ ครัน ้ ท่านมาถึง ่ ่ พวกเขาก็ชวยเหลือบรรดาศิษย์ทเี่ ชือโดยพระคุณมาก
่ อย่างเข ้มแข็งและ 28 เพราะท่านได ้โน ้มน ้าวพวกยิวให ้เชือ เปิ ดเผยต่อหน ้าสาธารณชน โดยแสดงให ้พวกยิวเห็นโดยพระ คัมภีรว์ า่ พระเยซูคอ ื พระคริสต์ บทที่ 19 1 ครัน ้ อโปลโลสอยูใ่ นเมืองโครินธ์แล ้ว เปาโลได ้เดินทางไป ถึงเขตตอนบนแล ้ว และพบสาวกบางคน ่ แล ้ว ท่าน 2 พระองค์ตรัสถามพวกเขาว่า “ตัง้ แต่ทา่ นเชือ ทัง้ หลายได ้รับพระวิญญาณบริสท ุ ธิแ ์ ล ้วหรือยัง?” พวกเขาจึง กล่าวแก่พระองค์วา่ “พวกเราไม่เคยได ้ยินว่ามีพระวิญญาณ บริสท ุ ธิด ์ ้วยซํ้า” 3 แล ้วพระองค์ตรัสถามพวกเขาว่า “แล ้วพวกท่านรับบัพติศ มาเพือ ่ อะไร” พวกเขาจึงตอบว่า “รับบัพติศมาเพือ ่ ยอห์น” 4 แล ้วเปาโลกล่าวว่า ยอห์นได ้ทําพิธบ ี พ ั ติศมาแห่งการกลับ ่ ในพระองค์ทจ ใจจริง โดยบอกประชาชนว่าพวกเขาควรเชือ ี่ ะ มาภายหลังเขา คือในพระเยซูคริสต์ 5 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินดังนี้ พวกเขาก็รับบัพติศมาในพระนาม ของพระเยซูเจ ้า 6 เมือ ่ เปาโลวางมือบนพวกเขาแล ้ว พระวิญญาณบริสท ุ ธิก ์ ็ เสด็จลงมาเหนือพวกเขา และพวกเขาก็พด ู ภาษาแปลกๆ และทํานายด ้วย 7 และผู ้ชายทัง้ หมดนัน ้ มีประมาณสิบสองคน 8 ท่านเข ้าไปในธรรมศาลาและเทศนาอย่างกล ้าหาญเป็ น เวลาสามเดือน โดยโต ้แย ้งและชักชวนกันในเรือ ่ งอาณาจักร ของพระเจ ้า ่ แต่พด 9 แต่เมือ ่ คนหลายคนใจแข็งขึน ้ และไม่เชือ ู ร ้ายเรือ ่ ง ทางนัน ้ ต่อหน ้าฝูงชน พระองค์ก็ทรงออกไปจากพวกเขา และ แยกสาวกออกไป โดยโต ้เถียงกันทุกวันในโรงเรียนของทีรัน นัสผู ้หนึง่ 10 และเหตุการณ์นด ี้ ําเนินต่อไปเป็ นเวลาสองปี จนคนทัง้ ปวง ทีอ ่ ยูใ่ นเอเชียทัง้ ชาวยิวและชาวกรีกได ้ยินพระวจนะของพระ เยซูเจ ้า 11 และพระเจ ้าทรงกระทําการอัศจรรย์พเิ ศษด ้วยมือของเปา โล: 12 จนผ ้าเช็ดหน ้าและผ ้ากันเปื้ อนจากร่างกายของเขาถูก นํ ามาวางให ้คนเจ็บป่ วย โรคภัยก็หายไป และวิญญาณร ้ายก็ ออกไปจากคนเหล่านัน ้ 13 คราวนัน ้ พวกยิวบางคนซึง่ เป็ นพวกทีข ่ บ ั ไล่ผไี ด ้พยายาม ใช ้พระนามพระเยซูเจ ้าเหนือพวกทีม ่ วี ญ ิ ญาณชัว่ ร ้าย โดย กล่าวว่า "เราขอสาบานต่อท่านโดยอ ้างพระเยซูทเี่ ปาโล ประกาศอยู"่ 14 และมีบต ุ รชายเจ็ดคนของเสวาซึง่ เป็ นชาวยิวและเป็ น หัวหน ้าปุโรหิตซึง่ กระทําการดังกล่าว 15วิญญาณชัว่ จึงตอบว่า พระเยซูฉันรู ้จัก และเปาโลฉั นก็รู ้จัก แต่พวกคุณเป็ นใคร? 16 แล ้วคนทีม ่ วี ญ ิ ญาณชัว่ สิงอยูใ่ นตัวก็กระโจนเข ้าใส่คน เหล่านัน ้ และเอาชนะพวกเขา และเอาชนะพวกเขาได ้ จน พวกเขาต ้องหนีออกจากบ ้านนัน ้ ในสภาพเปลือยกายและ ได ้รับบาดเจ็บ 17 และเรือ ่ งนีก ้ ็แพร่หลายไปจนทั่วทุกแห่งทัง้ พวกยิวและ พวกกรีกทีอ ่ าศัยอยูใ่ นเมืองเอเฟซัส และพวกเขาทุกคนต่างก็ มีความกลัว และพระนามของพระเจ ้าเยซูก็ได ้รับการยกย่อง ่ มาสารภาพและแสดงให ้เห็นการ 18 และมีหลายคนทีเ่ ชือ กระทําของตน 19 และคนจํานวนมากทีใ่ ช ้ศิลปะแปลกๆ นํ าตําราของตนมา รวมกันและเผาเสียต่อหน ้าคนทัง้ ปวง และพวกเขาคํานวณ ราคาตําราเหล่านัน ้ และพบว่าเป็ นเงินห ้าหมืน ่ เหรียญ
กิจการของอัครสาวก
20 พระวจนะของพระเจ ้าจึงเจริญขึน ้ อย่างมากและประสบชัย ชนะ ิ้ สุดลงแล ้ว เปาโลตัง้ ใจไว ้ใน 21ภายหลังเหตุการณ์เหล่านีส ้ น จิตวิญญาณว่า เมือ ่ ผ่านแคว ้นมาซิโดเนียและแคว ้นอาคายา แล ้ว เขาจะไปยังกรุงเยรูซาเล็ม โดยกล่าวว่า “เมือ ่ ข ้าพเจ ้า ไปทีน ่ ั่นแล ้ว ข ้าพเจ ้าจะต ้องไปเยีย ่ มชมกรุงโรมด ้วย” 22 ท่านจึงส่งผู ้ช่วยท่านสองคน คือ ทิโมธีกบ ั เอรัสทัส ไปยัง แคว ้นมาซิโดเนีย แต่ทา่ นเองยังพักอยูใ่ นแคว ้นเอเชียชัว่ ระยะ หนึง่ 23 ในเวลานัน ้ ก็เกิดความปั่ นป่ วนไม่น ้อยเกีย ่ วกับทางนัน ้ ่ เดเมทริอส 24 เพราะมีคนคนหนึง่ ชือ ั เป็ นช่างเงินซึง่ ทําแท่น บูชาเงินสําหรับไดอาน่า ทําให ้ช่างฝี มือเหล่านัน ้ มีรายได ้ไม่ น ้อย 25 พระองค์จงึ ทรงเรียกคนงานทีท ่ ําอาชีพเดียวกันมาประชุม แล ้วตรัสว่า ท่านทัง้ หลายทราบดีวา่ เรารํ่ารวยเพราะอาชีพนี้ 26 ยิง่ กว่านัน ้ ท่านทัง้ หลายก็เห็นและได ้ยินว่า ไม่ใช่แต่ใน เมืองเอเฟซัสเท่านัน ้ แต่เกือบตลอดทั่วเอเชีย เปาโลคนนีไ้ ด ้ โน ้มน ้าวใจผู ้คนจํานวนมากให ้ละทิง้ ไป โดยกล่าวว่าสิง่ เหล่านัน ้ ไม่ใช่พระเจ ้า ซึง่ สร ้างขึน ้ ด ้วยมือมนุษย์ 27 เพราะฉะนัน ้ ไม่เพียงแต่การงานของเราจะตกอยูใ่ น อันตรายทีจ ่ ะต ้องสูญเปล่า แต่ยังทําให ้พระวิหารของเทพีได อาน่าผู ้ยิง่ ใหญ่จะต ้องถูกดูหมิน ่ และทําลายความยิง่ ใหญ่ ตระการตาของพระนาง ซึง่ คนเอเชียทัง้ หลายแห่งโลกต่าง บูชาพระองค์ 28 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินถ ้อยคําเหล่านี้ ก็โกรธจัด และร ้อง ตะโกนว่า “พระแม่ไดอาน่าของชาวเอเฟซัสนัน ้ ยิง่ ใหญ่” ั สนอลหม่านไปหมด และเมือ 29 และคนทัง้ เมืองก็สบ ่ จับกาย อัสกับอาริสทารคัสชาวมาซิโดเนียซึง่ เป็ นเพือ ่ นร่วมทางของ เปาโลได ้ ก็รบ ี รุดเข ้าไปในโรงละครทันที 30 เมือ ่ เปาโลอยากเข ้าไปหาประชาชน เหล่าสาวกก็ไม่ยอม ให ้ท่านเข ้าไป 31 หัวหน ้าบางคนในเอเชียซึง่ เป็ นเพือ ่ นของพระองค์ก็สง่ คน ไปหาพระองค์ โดยขอร ้องพระองค์ไม่ให ้เข ้าไปในโรงละคร 32 บางคนก็ร ้องอย่างนี้ บางคนก็ร ้องอย่างนัน ้ เพราะว่าที่ ประชุมเกิดความสับสน และคนส่วนใหญ่ไม่รู ้ว่าพวกเขามา รวมกันทําไม 33 พวกเขาจึงลากอเล็กซานเดอร์ออกจากฝูงชน พวกยิวก็ ผลักเขาออกไป อเล็กซานเดอร์โบกมือและต ้องการจะแก ้ ต่างให ้ประชาชน 34 เมือ ่ พวกเขารู ้ว่าเขาเป็ นชาวยิว ทุกคนก็ร ้องเป็ นเสียง เดียวกันประมาณสองชัว่ โมงว่า “พระไดอาน่าแห่งชาวเอ เฟซัสทรงยิง่ ใหญ่” 35 เมือ ่ เจ ้าหน ้าทีเ่ มืองสงบสติอารมณ์ของประชาชนแล ้ว เขา กล่าวว่า “ชาวเมืองเอเฟซัสเอ๋ย มีใครบ ้างทีไ่ ม่รู ้ว่าชาวเมือง เอเฟซัสเป็ นผู ้บูชาเทพีไดอาน่าผู ้ยิง่ ใหญ่ และบูชารูปเคารพ ทีต ่ กลงมาจากดาวพฤหัสบดี?” 36 เมือ ่ เห็นว่าเรือ ่ งเหล่านีไ้ ม่อาจพูดต่อต ้านได ้ พวกท่านก็ ควรจะนิง่ เงียบและไม่ทําอะไรโดยหุนหันพลันแล่น 37 เพราะท่านทัง้ หลายได ้นํ าคนเหล่านีม ้ า ซึง่ มิใช่เป็ นโจร ปล ้นคริสตจักร หรือเป็ นผู ้ดูหมิน ่ เทวีของท่าน 38 เหตุฉะนัน ้ ถ ้าเดเมทริอส ั กับพวกช่างฝี มือทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขามี เรือ ่ งกับใคร กฎหมายก็เปิ ดเผยและมีตวั แทนอยู่ ให ้พวกเขา ฟ้ องกันเองเถอะ 39 แต่ถ ้าพวกท่านซักถามเรือ ่ งอืน ่ ใด ก็ต ้องตัดสินกันในที่ ประชุมอันชอบธรรม 40 เพราะเราอยูใ่ นอันตรายทีจ ่ ะถูกซักถามเกีย ่ วกับความ วุน ่ วายในวันนี้ เพราะไม่มส ี าเหตุใดทีเ่ ราจะต ้องให ้คําอธิบาย เกีย ่ วกับความวุน ่ วายครัง้ นี้ 41 เมือ ่ ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว พระองค์ทรงให ้เลิกประชุม
บทที่ 20 1 เมือ ่ ความวุน ่ วายยุตล ิ งแล ้ว เปาโลจึงเรียกเหล่าสาวกมาหา พระองค์ แล ้วกอดพวกเขาไว ้ แล ้วออกเดินทางไปยังแคว ้น มาซิโดเนีย 2 และเมือ ่ ท่านได ้ไปเยีย ่ มเยียนเขตเหล่านัน ้ แล ้ว และได ้ให ้ คําเตือนสติแก่พวกเขาเป็ นอย่างมาก ท่านจึงได ้มายัง ประเทศกรีก 3 และอยูท ่ น ี่ ั่นเป็ นเวลาสามเดือน เมือ ่ พวกยิวดักโจมตี พระองค์ ขณะทีพ ่ ระองค์กําลังจะลงเรือไปยังซีเรีย พระองค์ก็ ตัง้ พระทัยจะเสด็จกลับผ่านมาซิโดเนีย 4 พระองค์เสด็จเข ้าไปในแคว ้นเอเชียโสปาเตอร์แห่งเบโรอา ด ้วย และของชาวเธสะโลนิกา อาริสตาร์คส ั และเสคุนดัส; และกายอัสแห่งเดอร์บ ี และทิโมธี; และของเอเชียทีคก ิ ส ั และ โตรฟิ มัส 5 พวกเหล่านีไ้ ด ้ไปรออยูข ่ ้างหน ้าเพือ ่ เราทีเ่ มืองโตรอัส 6 แล ้วพวกเราก็ลอ ่ งเรือออกจากฟิ ลป ิ ปอยหลังจากวัน ้ และมาถึงพวกเขาทีเ่ มืองโตรอัสใน เทศกาลขนมปั งไร ้เชือ เวลาห ้าวัน และอยูท ่ น ี่ ั่นเจ็ดวัน 7 ครัน ้ ถึงวันแรกของสัปดาห์ เมือ ่ พวกสาวกมาประชุมกันเพือ ่ หักขนมปั ง เปาโลก็เทศนาสัง่ สอนพวกเขา และเตรียมจะออก เดินทางในวันรุง่ ขึน ้ และพูดต่อไปจนเทีย ่ งคืน 8 และมีตะเกียงหลายดวงในห ้องบนทีเ่ ขาทัง้ หลายประชุมกัน อยู่ ่ ยุทค 9 และมีชายหนุ่มคนหนึง่ ชือ ิ ส ั นั่งอยูท ่ ห ี่ น ้าต่าง นอนหลับ สนิท เมือ ่ เปาโลกําลังเทศนาอยูน ่ าน เขาก็หลับไป และพลัด ้ สาม และถูกอุ ้มขึน ตกจากชัน ้ ไปในอากาศจนตาย 10 เปาโลลงไปกราบพระองค์และกอดพระองค์ไว ้แล ้วกล่าว ว่า “อย่าลําบากเลย ชีวต ิ ของเขาอยูใ่ นตัวเขา” 11 ครัน ้ ท่านขึน ้ มาหักขนมปั งและรับประทานอาหารและ สนทนาต่อไปอีกช ้านานจนสว่าง ท่านก็จากไป 12 แล ้วพวกเขานํ าชายหนุ่มนัน ้ มาโดยมีชวี ต ิ และก็มค ี วาม สบายใจไม่น ้อย 13 และพวกเราก็ลงเรือไปก่อนและแล่นไปยังเมืองอัสโซส โดยตัง้ ใจว่าจะรับเปาโลไว ้ทีน ่ ั่น เพราะเปาโลตัง้ ใจไว ้เช่นนัน ้ โดยตัง้ ใจว่าจะออกเดินทางต่อไป 14 เมือ ่ เขามาพบพวกเราทีเ่ มืองอัสโซส พวกเราก็รับเขาเข ้า ไปและมายังเมืองมิทล ิ เี น 15 แล ้วพวกเราก็ลอ ่ งเรือจากทีน ่ ั่น และวันรุง่ ขึน ้ เราก็มาถึงฝั่ ง ตรงข ้ามเกาะคิออส และวันรุง่ ขึน ้ เราก็มาถึงเกาะซามอส และ พักอยูท ่ เี่ มืองโตรกิลเลียม และวันรุง่ ขึน ้ เราก็มาถึงเมืองมิ เลทัส 16 เพราะว่าเปาโลตัง้ ใจไว ้ว่าจะแล่นเรือผ่านเมืองเอเฟซัส เพราะไม่อยากจะใช ้เวลาอยูใ่ นเอเชีย แต่เขาเร่งรีบให ้ถึงกรุง เยรูซาเล็มในวันเพ็นเทคอสต์หากเป็ นไปได ้ 17 และจากเมืองมิเลทัส เขาส่งคนไปยังเมืองเอเฟซัส และ เรียกบรรดาผู ้อาวุโสของคริสตจักรมา 18 เมือ ่ พวกเขามาหาพระองค์ พระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า พวกเจ ้าทัง้ หลายก็รู ้ตัง้ แต่วันแรกทีข ่ ้าพเจ ้าเข ้ามาในเอเชียว่า ข ้าพเจ ้าได ้ประพฤติตอ ่ พวกท่านอย่างไรมาตลอด 19 โดยรับใช ้พระเจ ้าด ้วยความถ่อมใจอย่างยิง่ และด ้วยนํ้ าตา และความยากลําบากมากมาย ซึง่ เกิดขึน ้ กับข ้าพเจ ้า เนือ ่ งจากพวกยิวคอยดักจับ 20 และฉั นไม่เคยปิ ดบังสิง่ ใดทีเ่ ป็ นประโยชน์ตอ ่ ท่านเลย แต่ ได ้แสดงให ้ท่านเห็นและได ้สอนท่านต่อหน ้าสาธารณชนและ ตามบ ้านเรือน 21 โดยเป็ นพยานต่อทัง้ พวกยิวและพวกกรีกถึงการกลับใจ ่ ต่อพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ น ใหม่ตอ ่ พระเจ ้า และความเชือ เจ ้าของเรา
กิจการของอัครสาวก
22 ดูเถิด บัดนีข ้ ้าพเจ ้าจะต ้องไปยังกรุงเยรูซาเล็มโดยถูกผูก ไว ้โดยวิญญาณ โดยไม่รู ้ว่าอะไรจะเกิดขึน ้ กับข ้าพเจ ้าทีน ่ ั่น 23 เว ้นแต่พระวิญญาณบริสท ุ ธิท ์ รงเป็ นพยานในทุกเมืองว่า พันธนาการและความทุกข์ยากยังคงอยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้า 24 แต่สงิ่ เหล่านีม ้ ไิ ด ้ทําให ้ข ้าพเจ ้าหวั่นไหวเลย และข ้าพเจ ้า ไม่ถอ ื ว่าชีวต ิ ของข ้าพเจ ้าเป็ นสิง่ ทีร่ ักสําหรับข ้าพเจ ้าเอง เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้บรรลุเป้ าหมายของตนด ้วยความยินดี และการ ปรนนิบต ั ท ิ ข ี่ ้าพเจ ้าได ้รับจากองค์พระเยซูเจ ้า คือเป็ นพยาน ถึงข่าวประเสริฐแห่งพระคุณของพระเจ ้า 25 และบัดนีข ้ ้าพเจ ้าทราบแล ้วว่า พวกท่านทุกคนทีข ่ ้าพเจ ้า ได ้ไปประกาศข่าวอาณาจักรของพระเจ ้าในหมูพ ่ วกท่าน จะ ไม่เห็นหน ้าข ้าพเจ ้าอีกต่อไป 26 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าขอเอาท่านเป็ นพยานในวันนีว้ า่ ข ้าพเจ ้าบริสท ุ ธิจ์ ากโลหิตของมนุษย์ทก ุ คน 27 เพราะข ้าพเจ ้ามิได ้เลีย ่ งทีจ ่ ะบอกให ้ท่านทัง้ หลายทราบ ้ ของพระเจ ้า ถึงพระดําริทงั ้ สิน 28 เพราะฉะนัน ้ ท่านทัง้ หลายจงระวังตัวและดูแลฝูงแกะทัง้ ปวงทีพ ่ ระวิญญาณบริสท ุ ธิไ์ ด ้ทรงตัง้ ท่านให ้เป็ นผู ้ดูแล เพือ ่ เลีย ้ งดูคริสตจักรของพระเจ ้า ทีพ ่ ระองค์ทรงไถ่ไว ้ด ้วยพระ โลหิตของพระองค์เอง 29 เพราะข ้าพเจ ้าทราบอยูว่ า่ เมือ ่ ข ้าพเจ ้าไปแล ้ว จะมีสน ุ ัข ป่ าตัวร ้ายเข ้ามาในหมูพ ่ วกท่าน และไม่ละเว ้นฝูงแกะเลย 30 ในหมูพ ่ วกท่านเองก็จะมีคนลุกขึน ้ มาพูดจาบิดเบือนเพือ ่ ชักชวนสาวกให ้ติดตามพวกเขา 31 เพราะฉะนัน ้ จงเฝ้ าระวังและจําไว ้ว่าตลอดระยะเวลาสามปี ข ้าพเจ ้าไม่หยุดทีจ ่ ะเตือนสติทก ุ คนด ้วยนํ้ าตาทัง้ กลางวันและ กลางคืน 32 บัดนี้ พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าฝากท่านไว ้กับพระเจ ้าและ กับพระวจนะแห่งพระคุณของพระองค์ ซึง่ สามารถสร ้างท่าน ขึน ้ ได ้ และประทานมรดกให ้ท่านทัง้ หลายร่วมกับบรรดาผู ้ที่ ได ้รับการชําระให ้บริสท ุ ธิ์ ้ ผ ้าของผู ้ใด 33 ข ้าพเจ ้ามิได ้โลภเงินหรือทองหรือเสือ 34 พวกท่านเองก็รู ้อยูแ ่ ล ้วว่ามือเหล่านีไ้ ด ้ช่วยเหลือข ้าพเจ ้า ในเรือ ่ งทีจ ่ ําเป็ นและแก่ผู ้ทีอ ่ ยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าด ้วย 35 ฉั นได ้แสดงให ้ท่านทัง้ หลายเห็นแล ้วว่า การทีท ่ า่ นทํางาน หนักเช่นนีค ้ วรช่วยเหลือผู ้ทีอ ่ อ ่ นแอ และควรระลึกถึงพระ วจนะของพระเยซูเจ ้าทีพ ่ ระองค์ตรัสว่า การให ้มีความสุขยิง่ กว่าการรับ 36 เมือ ่ ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว พระองค์ก็ทรงคุกเข่าลงอธิษฐานกับ พวกเขาเหล่านัน ้ ทุกคน 37 พวกเขาทัง้ หมดก็ร ้องไห ้อย่างหนัก และก ้มลงทีค ่ อของ เปาโล และจูบเขา 38 พวกเขาโศกเศร ้าเสียใจเป็ นอย่างยิง่ เพราะถ ้อยคําที่ พระองค์ตรัสว่า พวกเขาจะไม่เห็นหน ้าพระองค์อก ี ต่อไป พวก เขาจึงพาพระองค์ไปทีเ่ รือ บทที่ 21 1 ครัน ้ เราออกจากทีน ่ ั่นแล ้วและออกเดินทางต่อไป เราก็มงุ่ ตรงไปยังเกาะโคส และในวันรุง่ ขึน ้ ก็มาถึงเกาะโรดส์ และ จากทีน ่ ั่นก็มาถึงเมืองปาทารา 2 เมือ ่ พบเรือลําหนึง่ กําลังจะไปฟิ นเิ ซีย เราจึงลงเรือแล ้วออก เดินทาง 3 เมือ ่ เราพบเกาะไซปรัสแล ้ว เราจึงออกจากเกาะนัน ้ ทางซ ้าย แล ้วแล่นเรือไปซีเรีย แล ้วขึน ้ ฝั่ งทีเ่ มืองไทร์ เพราะว่าเรือ จะต ้องขนถ่ายสิง่ ของลงทีน ่ ั่น 4 และเมือ ่ พวกเราพบสาวกเหล่านัน ้ เราจึงอยูท ่ น ี่ ั่นเจ็ดวัน สาวกเหล่านัน ้ ได ้กล่าวกับเปาโลโดยพระวิญญาณว่าเขาไม่ ควรขึน ้ ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม
5 ครัน ้ ครบกําหนดวันเหล่านัน ้ แล ้ว เราจึงออกเดินทาง พวก เขาพาเราพร ้อมด ้วยภรรยาและบุตรทัง้ หลาย จนกระทั่งเรา ออกจากเมือง แล ้วเราก็คก ุ เข่าลงทีฝ ่ ั่ ง และอธิษฐาน 6 เมือ ่ เราลากันแล ้ว เราก็ลงเรือแล ้วพวกเขาก็กลับบ ้าน 7 เมือ ่ เราเดินทางจบจากเมืองไทร์แล ้ว เราจึงมายังเมืองปโต เลไมส์ และทักทายพีน ่ ้อง และพักอยูก ่ บ ั พวกเขาวันหนึง่ 8 วันรุง่ ขึน ้ พวกเราซึง่ เป็ นพวกของเปาโลก็ออกเดินทาง และ มาถึงเมืองซีซาเรีย แล ้วเข ้าไปในบ ้านของฟิ ลป ิ ผู ้ประกาศข่าว ประเสริฐ ซึง่ เป็ นคนหนึง่ ในพวกเจ็ดคนนัน ้ และพักอยูก ่ บ ั เขา ี่ น ซึง่ ทํานายได ้ 9 และชายผู ้นัน ้ ก็มล ี ก ู สาวพรหมจารีสค 10 ครัน ้ พวกเราพักอยูท ่ น ี่ ั่นหลายวันแล ้ว มีผู ้เผยพระวจนะคน ่ หนึง่ ชืออากาบัสลงมาจากแคว ้นยูเดีย 11 ครัน ้ มาถึงเราแล ้ว เขาเอาผ ้าคาดเอวของเปาโลมัดมือและ เท ้าของเขาเอง แล ้วกล่าวว่า พระวิญญาณบริสท ุ ธิต ์ รัสดังนีว้ า่ พวกยิวในกรุงเยรูซาเล็มจะมัดคนทีเ่ ป็ นเจ ้าของผ ้าคาดเอวนี้ อย่างนี้ และจะมอบเขาไว ้ในมือของบรรดาคนต่างชาติ” 12 เมือ ่ เราได ้ยินเช่นนัน ้ เรากับคนทีน ่ ั่นก็ขอร ้องท่านอย่าขึน ้ ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม 13 แล ้วเปาโลจึงตอบว่า “เหตุใดท่านจึงร ้องไห ้และทําให ้ใจ ข ้าพเจ ้าสลาย ข ้าพเจ ้าก็เต็มใจไม่เพียงแต่จะต ้องถูกผูกมัด เท่านัน ้ แต่ยังพร ้อมทีจ ่ ะตายทีก ่ รุงเยรูซาเล็มเพือ ่ พระนาม ของพระเยซูเจ ้าด ้วย” ่ เราก็หยุดโดยกล่าวว่า ขอให ้พระ 14 เมือ ่ ท่านไม่ยอมเชือ ประสงค์ของพระเจ ้าสําเร็จ 15 และภายหลังวันเหล่านัน ้ เราได ้ขนรถม ้าของเราขึน ้ ไปยัง กรุงเยรูซาเล็ม 16 มีสาวกบางคนจากเมืองซีซาเรียไปกับเราด ้วย และนํ าคน ่ มนาสันจากเกาะไซปรัสมาด ้วย เป็ นสาวกเก่าแก่ทเี่ รา หนึง่ ชือ จะให ้พักอยูก ่ บ ั เขา 17 เมือ ่ เรามาถึงกรุงเยรูซาเล็มแล ้ว พีน ่ ้องก็ต ้อนรับเราด ้วย ความยินดี 18 ครัน ้ วันรุง่ ขึน ้ เปาโลกับพวกเราก็เข ้าไปหาเจมส์ และพวก ผู ้เฒ่าก็อยูท ่ น ี่ ั่นด ้วย 19 และเมือ ่ ท่านทักทายพวกเขาแล ้ว ท่านก็ได ้บอกเล่า โดยเฉพาะถึงสิง่ ต่างๆ ทีพ ่ ระเจ ้าได ้ทรงกระทําท่ามกลาง ชาวต่างชาติโดยการรับใช ้ของท่าน 20 เมือ ่ พวกเขาได ้ยินดังนัน ้ พวกเขาก็สรรเสริญพระเจ ้าและ ่ เป็ น กล่าวแก่ทา่ นว่า “พีช ่ าย ท่านเห็นไหมว่ามีชาวยิวทีเ่ ชือ จํานวนนับพันคน และทุกคนล ้วนแต่มใี จศรัทธาในธรรม บัญญัต”ิ 21 และพวกเขาได ้รับแจ ้งถึงท่านว่า ท่านสัง่ สอนชาวยิวทัง้ ปวงทีอ ่ ยูท ่ า่ มกลางคนต่างชาติให ้ละทิง้ โมเสส โดยบอกว่า พวกเขาไม่ควรให ้บุตรหลานของตนเข ้าสุหนัต และไม่ควร ดําเนินตามธรรมเนียม 22 เพราะฉะนัน ้ เหตุใดจึงเป็ นเช่นนัน ้ ฝูงชนจึงต ้องมารวมกัน เพราะเขาจะได ้ยินว่าท่านมาแล ้ว 23 เพราะฉะนัน ้ จงทําอย่างนีต ้ ามทีเ่ ราบอกท่าน คือ เรามีคน ่ นทีไ่ ด ้ปฏิญาณไว ้แล ้ว สีค 24 จงพาพวกเขาไปชําระตัวพร ้อมกับพวกเขา และรับผิดชอบ ร่วมกับพวกเขา เพือ ่ พวกเขาจะได ้โกนหัว และให ้ทุกคนรู ้ว่า เรือ ่ งทีพ ่ วกเขาได ้ยินมาเกีย ่ วกับคุณนัน ้ ไม่จริง แต่คณ ุ เองก็ ดําเนินชีวต ิ อย่างมีระเบียบและรักษาธรรมบัญญัตด ิ ้วย ่ นัน 25 ในส่วนของชาวต่างชาติทเี่ ชือ ้ เราได ้เขียนและสรุปว่า พวกเขาไม่ปฏิบต ั ต ิ ามสิง่ ดังกล่าวเลย ยกเว ้นแต่วา่ พวกเขางด เว ้นจากสิง่ ของทีบ ่ ช ู ารูปเคารพ และงดเว ้นจากเลือด งดเว ้น จากการถูกรัดคอ และงดเว ้นจากการผิดประเวณี 26 แล ้วเปาโลก็พาคนเหล่านัน ้ ไป และวันรุง่ ขึน ้ เขาได ้ชําระ ตัวพร ้อมกับพวกเขาแล ้ว จึงเข ้าไปในพระวิหาร เพือ ่ แสดงว่า
กิจการของอัครสาวก
วันชําระตัวนัน ้ ได ้สําเร็จ จนกว่าจะมีการถวายเครือ ่ งบูชาเพือ ่ พวกเขาแต่ละคน ้ เจ็ดวันแล ้ว พวกยิวทีอ 27 เมือ ่ ใกล ้จะสิน ่ ยูใ่ นเอเชียเมือ ่ เห็น พระองค์ในพระวิหารก็ยย ุ งให ้คนทัง้ หลายลุกขึน ้ แล ้ววางมือ บนพระองค์ 28 และร ้องออกไปว่า พวกอิสราเอล จงช่วยกันเถิด ชายคนนี้ คือคนทีส ่ อนมนุษย์ทั่วทุกแห่งให ้ต่อต ้านประชากรและธรรม บัญญัตแ ิ ละสถานทีน ่ ี้ และยังพาพวกกรีกเข ้ามาในวิหารอีก ั ดิส ิ ธิน ด ้วย และทําให ้สถานทีศ ่ ก ์ ท ์ เี้ ป็ นมลทิน 29 (เพราะพวกเขาเคยเห็นโตรฟิ มัสชาวเอเฟซัสอยูก ่ บ ั เปาโล ในเมือง และคิดว่าเปาโลได ้พาเขาเข ้าไปในพระวิหาร) 30 คนทัง้ เมืองก็แตกตืน ่ และผู ้คนก็วงิ่ รวมกันจับเปาโลออก จากพระวิหาร แล ้วประตูก็ปิดทันที 31 เมือ ่ พวกเขากําลังจะฆ่าเขา ก็มข ี า่ วไปถึงนายทหารสูงสุด ของกองทหารว่าคนทัง้ เมืองเยรูซาเล็มกําลังวุน ่ วาย 32 ผู ้ซึง่ นํ าทหารกับนายร ้อยวิง่ ลงไปหาทัง้ สองคนทันที เมือ ่ พวกเขาเห็นนายร ้อยและทหารแล ้ว จึงหยุดตีเปาโล 33 นายทหารคนสนิทจึงเข ้ามาจับเขาแล ้วสัง่ ให ้ล่ามโซ่สอง เส ้นไว ้ และถามว่าเขาเป็ นใครและทําอะไร 34 บางคนก็ร ้องอย่างนี้ บางคนก็ร ้องอย่างนัน ้ ท่ามกลางฝูง ชน และเมือ ่ ไม่รู ้ว่าการจลาจลจะเกิดแน่นอนเมือ ่ ใด เขาจึงสัง่ ให ้นํ าตัวคนนัน ้ เข ้าไปในปราสาท 35 เมือ ่ เขามาถึงบันได ก็ถก ู ทหารพาตัวไปเนือ ่ งจากความ รุนแรงของประชาชน 36 เพราะฝูงชนจํานวนมากตามมาและร ้องว่า “เอาเขาไปเสีย” 37 เมือ ่ จะพาเปาโลเข ้าไปในปราสาท เขาก็พด ู กับนายทหาร ผู ้บังคับบัญชาว่า “ข ้าพเจ ้าขอพูดกับท่านได ้ไหม” ใครพูดว่า “ท่านพูดภาษากรีกได ้ไหม” 38 ท่านไม่ใช่ชาวอียป ิ ต์นัน ้ หรือ ซึง่ ก่อนนีเ้ คยก่อความวุน ่ วาย ่ ันคนเข ้าไปในถิน และนํ าคนฆ่าคนสีพ ่ ทุรกันดาร? 39 แต่เปาโลกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าเป็ นคนยิวซึง่ มาจากเมืองทา ั เมืองหนึง่ ในซีลเิ ซีย เป็ นพลเมืองของเมืองทีไ่ ม่เลวนัก ร์ซส และข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน ขอให ้ข ้าพเจ ้าพูดกับประชาชน 40 เมือ ่ อนุญาตแล ้ว เปาโลจึงยืนบนบันไดและโบกมือเรียก ผู ้คน เมือ ่ ทุกคนเงียบกันหมดแล ้ว เปาโลจึงพูดกับพวกเขา เป็ นภาษาฮีบรูวา่ บทที่ 22 1 พีน ่ ้องทัง้ หลาย ท่านผู ้เป็ นบิดา จงฟั งคําแก ้ตัวของข ้าพเจ ้า ทีข ่ ้าพเจ ้าจะแก ้ให ้ท่านตอนนีเ้ ถิด 2 (และเมือ ่ พวกเขาได ้ยินเขาพูดเป็ นภาษาฮีบรูกบ ั พวกเขา พวกเขาก็ยงิ่ เงียบลง และเขากล่าวว่า) ั ในแคว ้น 3 ข ้าพเจ ้าเป็ นชายชาติยวิ โดยกําเนิดในเมืองทาร์ซส ซีลเิ ซีย แต่เติบโตในเมืองนีภ ้ ายใต ้การดูแลของกามาเลียล และได ้รับการสอนตามหลักธรรมบัญญัตท ิ ส ี่ มบูรณ์แบบของ บรรพบุรษ ุ และมีใจร ้อนรนต่อพระเจ ้า เหมือนกับพวกท่านทุก คนอยูใ่ นทุกวันนี้ 4 ข ้าพเจ ้าได ้ข่มเหงคนเหล่านัน ้ จนตาย โดยมัดและส่งมอบ ให ้คุกทัง้ ชายและหญิง 5 ขณะทีม ่ หาปุโรหิตและพวกผู ้เฒ่าทัง้ หมดก็เป็ นพยานแก่ ข ้าพเจ ้า และข ้าพเจ ้าก็ได ้รับจดหมายจากท่านเหล่านัน ้ ไปยัง พีน ่ ้อง และข ้าพเจ ้าก็ไปทีเ่ มืองดามัสกัส เพือ ่ จับตัวผู ้ทีอ ่ ยูท ่ ี่ นั่นมัดไว ้ทีเ่ ยรูซาเล็มเพือ ่ ทําการลงโทษ 6 ครัน ้ ข ้าพเจ ้าเดินทางไปใกล ้จะถึงเมืองดามัสกัสในเวลา ประมาณเทีย ่ ง ทันใดนัน ้ ก็มแ ี สงสว่างใหญ่ฉายลงมาจาก สวรรค์ล ้อมรอบข ้าพเจ ้าอยู่ 7 ข ้าพเจ ้าก็ล ้มลงกับพืน ้ และได ้ยินเสียงตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า " ซาอูล ซาอูล เจ ้าข่มเหงข ้าพเจ ้าทําไม?"
8 ข ้าพเจ ้าจึงตอบว่า “ท่านเป็ นใคร พระเจ ้าข ้า” พระองค์จงึ ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า “ ข ้าพเจ ้าคือเยซูชาวนาซาเร็ธซึง่ ท่านข่ม เหง” 9 ส่วนคนเหล่านัน ้ ทีอ ่ ยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าเห็นแสงสว่างและกลัว แต่ ไม่ได ้ยินเสียงผู ้ทีพ ่ ด ู กับข ้าพเจ ้า 10 ข ้าพเจ ้าจึงถามว่า “ข ้าพเจ ้าจะต ้องทําอย่างไร พระเจ ้าข ้า” พระเจ ้าตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า “ จงลุกขึน ้ และไปยังเมืองดามัสกัส และทีน ่ ั่นจะมีคนบอกเจ ้าถึงทุกสิง่ ทีถ ่ ก ู กําหนดให ้เจ ้าทํา” 11 ครัน ้ ข ้าพเจ ้าไม่เห็นอะไรเพราะเห็นแสงสว่างนัน ้ จึงมีคน มาจูงมือข ้าพเจ ้าเข ้าไปในเมืองดามัสกัส 12 และมีอะนาเนียคนหนึง่ เป็ นผู ้เคร่งศาสนาตามธรรมบัญญัต ิ ื่ เสียงดีในหมูช และมีชอ ่ าวยิวทุกคนทีอ ่ าศัยอยูท ่ น ี่ ั่น 13 ข ้าพเจ ้ามาหาท่านและยืนขึน ้ กล่าวกับข ้าพเจ ้าว่า “พีซ ่ า อูล จงมองเห็นเถิด” และในตอนนัน ้ ข ้าพเจ ้าก็มองดูเขา 14 และท่านกล่าวว่า พระเจ ้าแห่งบรรพบุรษ ุ ของเราได ้ทรง เลือกท่านไว ้ เพือ ่ ท่านจะรู ้จักพระประสงค์ของพระองค์ และ เพือ ่ ให ้ท่านเห็นว่าพระองค์ผู ้ชอบธรรมนัน ้ เป็ นใคร และ เพือ ่ ให ้ท่านได ้ยินพระสุรเสียงจากพระโอษฐ์ของพระองค์ 15 เพราะเจ ้าจะเป็ นพยานของพระองค์ให ้คนทัง้ ปวงทราบถึง สิง่ ทีเ่ จ ้าได ้เห็นและได ้ยิน 16 และบัดนี้ เหตุใดท่านจึงยังรออยู่ จงลุกขึน ้ รับบัพติศมา และชําระบาปของท่านเสีย โดยเรียกขานพระนามของพระ เจ ้า 17 ครัน ้ ข ้าพเจ ้ามายังกรุงเยรูซาเล็มอีก ขณะทีก ่ ําลังอธิษฐาน อยูใ่ นพระวิหาร ข ้าพเจ ้าก็อยูใ่ นภวังค์ 18 และได ้เห็นพระองค์ตรัสกับฉั นว่า จงรีบออกไปจากกรุง เยรูซาเล็มโดยเร็ว เพราะว่าคนเหล่านัน ้ จะไม่รับคําเป็ นพยาน ของเจ ้าเกีย ่ วกับเรา 19 ข ้าพเจ ้าจึงกล่าวว่า “พระองค์เจ ้าข ้า คนเหล่านัน ้ รู ้ว่า ่ ในพระองค์ไว ้ในธรรม ข ้าพเจ ้าได ้ขังและเฆีย ่ นตีบรรดาผู ้ทีเ่ ชือ ศาลาทุกแห่ง ี เพือ 20 และเมือ ่ โลหิตของสเตเฟนผู ้พลีชพ ่ ท่านถูกหลัง่ ฉั นก็ ้ ผ ้าของคน ยืนอยูใ่ กล ้ ๆ และยินยอมให ้เขาตาย และดูแลเสือ ทีฆ ่ า่ เขา 21 แล ้วพระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า จงไปเถิด เราจะส่งเจ ้าไป ยังคนต่างชาติไกลๆ 22 พวกเขาจึงฟั งคํานัน ้ แล ้วตะโกนว่า “จงเอาคนอย่างนีไ้ ป จากแผ่นดินเถิด เพราะว่าไม่สมควรทีเ่ ขาจะอยูต ่ อ ่ ไป” ้ ผ ้าของตนออก และ 23 เมือ ่ พวกเขาร ้องตะโกน และถอดเสือ โปรยฝุ่ นขึน ้ ไปในอากาศ 24 นายทหารสัง่ ให ้นํ าเขาเข ้าไปในปราสาท และสัง่ ให ้ สอบสวนเขาโดยการเฆีย ่ นตี เพือ ่ เขาจะได ้รู ้ว่าเหตุใดพวกเขา จึงร ้องตะโกนต่อต ้านเขาเช่นนัน ้ 25 และเมือ ่ พวกเขามัดเขาด ้วยเชือก เปาโลก็พด ู กับนายร ้อย ทีย ่ น ื อยูต ่ รงนัน ้ ว่า "เป็ นการถูกต ้องตามกฎหมายหรือไม่ทเี่ จ ้า จะเฆีย ่ นคนทีเ่ ป็ นชาวโรมันและยังไม่ถก ู ตัดสินลงโทษ" 26เมือ ่ นายร ้อยได ้ยินดังนัน ้ จึงไปแจ ้งนายร ้อยว่า “จงระวังสิง่ ทีท ่ า่ นทํา เพราะว่าผู ้นีเ้ ป็ นชาวโรมัน” 27 นายทหารจึงมาบอกเขาว่า “บอกข ้าพเจ ้าหน่อย ท่านเป็ น ชาวโรมันหรือเปล่า” เขาตอบว่า “ใช่” 28 นายทหารจึงตอบว่า “ข ้าพเจ ้าได ้รับอิสรภาพนีด ้ ้วยเงิน จํานวนมาก” และเปาโลจึงกล่าวว่า “แต่ข ้าพเจ ้าเกิดมาเป็ น อิสระ” 29 แล ้วพวกผู ้ทีจ ่ ะสอบสวนเขาออกไปทันที และนายทหาร ผู ้บังคับบัญชาก็กลัวเช่นกัน เมือ ่ ทราบว่านายทหารคนนัน ้ เป็ น ชาวโรมัน และเพราะว่าเขาได ้มัดเขาไว ้ 30 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ เขาอยากทราบความจริงว่าเหตุใดพวกยิวจึง กล่าวโทษเขา เขาจึงปลดพันธนาการของเขาออก แล ้วสัง่ ให ้
กิจการของอัครสาวก
พวกหัวหน ้าปุโรหิตกับสภาทัง้ หมดมาปรากฏตัว แล ้วนํ าเปา โลลงมาให ้ยืนต่อหน ้าพวกเขา บทที่ 23 1 ครัน ้ เปาโลเพ่งดูสภาก็เห็นว่า พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าได ้ ประพฤติตนอยูใ่ นมโนธรรมอันบริสท ุ ธิต ์ อ ่ พระพักตร์พระเจ ้ามา จนถึงทุกวันนี้ 2 และอะนาเนียมหาปุโรหิตก็สงั่ ผู ้ทีย ่ น ื อยูใ่ กล ้เขาให ้ตบปาก เขา 3 แล ้วเปาโลจึงกล่าวแก่เขาว่า "พระเจ ้าจะทรงตบเจ ้า ผู ้เป็ น กําแพงทีฉ ่ าบด ้วยปูนขาว เพราะเจ ้ามานั่งพิพากษาข ้าตาม ธรรมบัญญัต ิ และยังสัง่ ให ้ตบข ้าซึง่ ขัดต่อธรรมบัญญัตห ิ รือ?" 4 และบรรดาคนทีย ่ น ื อยูน ่ ัน ้ ก็พด ู ว่า เจ ้าดูหมิน ่ มหาปุโรหิตของ พระเจ ้าหรือ? 5 แล ้วเปาโลจึงกล่าวว่า พีน ่ ้องทัง้ หลาย ฉั นไม่ทราบว่าเขา เป็ นมหาปุโรหิต เพราะมีคําเขียนไว ้ว่า อย่าพูดจาหมิน ่ ประมาทผู ้ปกครองชนชาติของคุณ 6 แต่เมือ ่ เปาโลรู ้ว่าพวกหนึง่ เป็ นพวกสะดูส ี และอีกพวกหนึง่ เป็ นพวกฟาริส ี จึงร ้องตะโกนในสภาว่า "พีน ่ ้องทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้าเป็ นฟาริส ี เป็ นบุตรของฟาริส ี ข ้าพเจ ้าถูกตัง้ คําถาม ถึงความหวังและการกลับคืนชีพของคนตาย" 7 เมือ ่ ท่านกล่าวอย่างนัน ้ แล ้ว ก็เกิดการโต ้เถียงกันระหว่าง ี บ พวกฟาริสก ั พวกสะดูส ี และฝูงชนก็แตกแยกกัน ี ล่าวว่าการฟื้ นคืนจากตายไม่ม ี ทัง้ ทูต 8 เพราะพวกสะดูสก ี ล่าวว่าทัง้ สองมี สวรรค์และวิญญาณไม่ม ี แต่พวกฟาริสก ี ็ลก 9 จึงเกิดร ้องเสียงดังขึน ้ และพวกธรรมาจารย์ฝ่ายฟาริสก ุ ขึน ้ โต ้แย ้งว่า พวกเราไม่พบความชัว่ ใดๆ ในตัวคนนีเ้ ลย แต่ ถ ้ามีวญ ิ ญาณหรือทูตสวรรค์พด ู กับเขา เราอย่าต่อสู ้กับพระ เจ ้าเลย 10 เมือ ่ เกิดการขัดแย ้งกันอย่างรุนแรง นายทหาร ้ เล็กชิน ้ น ้อย จึง ผู ้บังคับบัญชาเกรงว่าเปาโลจะถูกฉีกเป็ นชิน สัง่ ทหารให ้ลงไปนํ าเปาโลออกไปจากพวกนัน ้ โดยใช ้กําลัง และนํ าเข ้าไปในปราสาท 11 ครัน ้ คืนต่อมา พระเจ ้าทรงยืนอยูก ่ บ ั เปาโลและตรัสว่า จงมี ใจร่าเริงเถิด เพราะว่าเจ ้าได ้เป็ นพยานถึงเราในกรุงเยรูซาเล็ม อย่างไร เจ ้าจะต ้องเป็ นพยานในกรุงโรมอย่างนัน ้ ด ้วย 12 เมือ ่ รุง่ เช ้า พวกยิวบางคนก็มารวมตัวกันและสาบานว่าจะ ไม่กน ิ หรือดืม ่ อะไรจนกว่าจะฆ่าเปาโลได ้ ่ บ ิ คนทีร่ ว่ มกันวางแผนร ้ายเช่นนัน 13 และมีกว่าสีส ้ 14พวกเขามาหาพวกปุโรหิตใหญ่และพวกผู ้เฒ่าแล ้วกล่าวว่า พวกเราได ้ผูกมัดตนเองไว ้ด ้วยคําสาปอันใหญ่หลวงว่า เราจะ ไม่กน ิ อะไรเลยจนกว่าจะฆ่าเปาโลได ้ 15 บัดนี้ พวกท่านกับสภาจงแจ ้งให ้หัวหน ้านายร ้อยทราบว่า ให ้พาเขาลงมาหาพวกท่านพรุง่ นี้ เหมือนกับว่าพวกท่าน อยากจะซักถามเรือ ่ งเขาอย่างละเอียดถีถ ่ ้วนยิง่ ขึน ้ และพวก เราหรือเขามาใกล ้ก็พร ้อมทีจ ่ ะฆ่าเขา 16 เมือ ่ บุตรชายของน ้องสาวเปาโลได ้ยินเรือ ่ งทีพ ่ วกเขาคอย ดักจับอยู่ เขาก็เข ้าไปในปราสาทและแจ ้งให ้เปาโลทราบ 17 จากนัน ้ เปาโลเรียกนายร ้อยคนหนึง่ มาหาพระองค์แล ้ว กล่าวว่า จงพาชายหนุ่มคนนีไ้ ปหาผู ้บังคับบัญชาทหาร เพราะเขามีเรือ ่ งหนึง่ ทีต ่ ้องบอกเขา 18 จึงนํ าคนนัน ้ ไปหาผู ้บังคับการตํารวจ แล ้วกล่าวว่า “เปาโล ผู ้ถูกจําเลยเรียกข ้าพเจ ้าไปหาเขา และขอร ้องให ้พาชายหนุ่ม คนนีม ้ าหาท่าน ซึง่ มีเรือ ่ งจะพูดกับท่าน” 19 นายร ้อยตํารวจจึงจูงมือเขาไปกับเขาโดยลําพังแล ้วถาม เขาว่า “ท่านมีอะไรจะบอกฉั น?”
20 แล ้วท่านกล่าวว่า พวกยิวตกลงกันจะขอร ้องท่านให ้พาเปา โลลงไปยังสภาพรุง่ นี้ เหมือนกับว่าพวกเขาจะซักถามเขา อย่างละเอียดมากขึน ้ อีกหน่อย ่ คอยเขา 21 แต่ทา่ นอย่ายอมตามพวกเขาเลย เพราะมีพวกซุม ่ บ ิ คน ซึง่ ได ้สาบานตนไว ้ว่าจะไม่กน อยูม ่ ากกว่าสีส ิ หรือดืม ่ อะไรจนกว่าจะฆ่าเขาได ้ และบัดนีพ ้ วกเขาก็พร ้อมแล ้ว คอย คําสัญญาจากท่าน” 22 นายทหารจึงให ้ชายหนุ่มออกไป และกําชับเขาว่า “อย่า บอกใครว่าเจ ้าได ้แจ ้งเรือ ่ งเหล่านีแ ้ ก่ข ้าพเจ ้า” 23 แล ้วท่านจึงเรียกนายร ้อยสองคนมาสัง่ ว่า จงเตรียมทหาร สองร ้อยนาย พร ้อมกับทหารม ้าเจ็ดสิบนาย และทหารหอก สองร ้อยนาย ให ้พร ้อมในเวลาสามทุม ่ ของคืนวันนัน ้ 24 และจงเตรียมสัตว์ไว ้ให ้พวกเขา เพือ ่ ให ้พวกเขาขีเ่ ปาโล แล ้วนํ าเขาไปหาเฟลิกซ์ผู ้ว่าราชการอย่างปลอดภัย 25 แล ้วท่านก็ทรงเขียนจดหมายดังต่อไปนี้ 26 คลอดิอส ั ลีเซียส ส่งคําทักทายถึงผู ้ว่าราชการทีเ่ ก่งกาจ ทีส ่ ด ุ เฟลิกซ์ 27 บุคคลนีถ ้ ก ู พวกยิวจับไป และควรจะต ้องถูกฆ่าเสียจาก พวกเขา แต่ข ้าพเจ ้าก็มาพร ้อมกับกองทัพ และช่วยเขาไว ้ได ้ เพราะข ้าพเจ ้าเข ้าใจว่าเขาเป็ นชาวโรมัน 28 และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าอยากทราบสาเหตุทพ ี่ วกเขาฟ้ องเขา ข ้าพเจ ้าจึงพาเขามายังสภาของพวกเขา 29 ฉั นถือว่าเขาถูกฟ้ องในข ้อกล่าวหาต่างๆ เกีย ่ วกับกฎหมาย ของพวกเขา แต่ไม่มข ี ้อกล่าวหาใดๆ ทีค ่ วรจะต ้องได ้รับโทษ ถึงตายหรือต ้องถูกจําขัง 30 เมือ ่ มีคนบอกฉั นว่าพวกยิวคอยจ ้องจับผิดชายคนนัน ้ ฉั นก็ ส่งคนมาหาคุณทันที และสัง่ ให ้พวกทีก ่ ล่าวหาเขาไปบอก เรือ ่ งทีพ ่ วกเขากล่าวหาเขาต่อหน ้าคุณ ลาก่อน 31 จากนัน ้ พวกทหารจึงนํ าเปาโลไปทีเ่ มืองแอนทิปาตริสตาม คําสัง่ ของพวกเขาในเวลากลางคืน 32 รุง่ ขึน ้ พวกเขาก็ให ้ทหารม ้าไปกับเขา และกลับไปยัง ปราสาท 33 ครัน ้ มาถึงเมืองซีซาเรียแล ้ว และได ้มอบจดหมายให ้แก่ ผู ้ว่าราชการแล ้ว จึงได ้นํ าเปาโลมาพบเขาด ้วย 34เมือ ่ ผู ้ว่าราชการได ้อ่านจดหมายนัน ้ แล ้ว จึงถามว่าท่านมา จากแคว ้นไหน และเมือ ่ ทราบว่าท่านมาจากแคว ้นซิลเิ ซีย 35 พระองค์ตรัสว่า “ข ้าพเจ ้าจะฟั งท่าน เมือ ่ พวกโจทก์ของ ท่านมาด ้วย” และพระองค์ตรัสสัง่ ให ้คุมขังเขาไว ้ในห ้อง พิพากษาของเฮโรด บทที่ 24 1 เมือ ่ ล่วงไปได ้ห ้าวัน อะนาเนียสมหาปุโรหิตก็ลงไปกับพวก ่ เทอร์ทล ผู ้อาวุโสและกับปราศรัยคนหนึง่ ชือ ู ลัส ซึง่ ไปแจ ้ง ความต่อผู ้ว่าราชการเกีย ่ วกับเปาโล 2 และเมือ ่ เขาถูกเรียกตัวไป เทอร์ทล ู ลัสก็เริม ่ กล่าวโทษเขา โดยกล่าวว่า เมือ ่ เห็นว่าพวกเราได ้รับความสงบสุขมากโดย อาศัยคุณ และเห็นว่างานอันสมควรก็เกิดขึน ้ กับประชาชาติ ของเราโดยการดูแลของคุณ 3. เราขอรับไว ้เสมอและในทุกสถานที่ ข ้าพเจ ้าขอขอบพระ คุณท่านเฟลิกซ์ผู ้สูงศักดิท ์ ส ี่ ด ุ 4 แม ้กระนัน ้ ก็ตาม เพือ ่ ว่าข ้าพเจ ้าจะได ้ไม่ทําให ้ท่านเบือ ่ หน่ายอีกต่อไป ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่านว่าข ้าพเจ ้าจะฟั งเราสัก สองสามคําถึงความเมตตาของท่าน 5 เพราะเราพบว่าชายผู ้นีเ้ ป็ นคนชัว่ ร ้ายและเป็ นผู ้ก่อความ วุน ่ วายในหมูช ่ าวยิวทัง้ หลายทั่วโลก และเป็ นหัวหน ้าของ พวกนาซารีน 6 ซึง่ ได ้ไปหาเพือ ่ ทําให ้พระวิหารเป็ นมลทิน เราจับเขาไป และจะได ้พิพากษาเขาตามธรรมบัญญัตข ิ องเรา
กิจการของอัครสาวก
7 แต่นายทหารใหญ่ลเี ซียสเข ้ามาหาเรา และนํ าเขาออกไป จากมือเราด ้วยความรุนแรง 8 โดยสัง่ ให ้พวกทีก ่ ล่าวหาเขามาหาท่าน และท่านเองก็จะได ้ สอบสวนพวกเขาด ้วยว่าเรือ ่ งทัง้ หมดนีท ้ เี่ รากล่าวโทษเขานัน ้ เป็ นอย่างไร 9 พวกยิวก็เห็นด ้วย โดยกล่าวว่าสิง่ เหล่านีเ้ ป็ นความจริง 10 เมือ ่ ผู ้ว่าราชการได ้เรียกเปาโลให ้พูดแล ้ว เปาโลจึงตอบว่า “เนือ ่ งจากข ้าพเจ ้าทราบว่าท่านเป็ นผู ้พิพากษาของ ประชาชาตินม ี้ านานหลายปี แล ้ว ข ้าพเจ ้าจึงจะตอบด ้วยความ เต็มใจยิง่ ขึน ้ 11 เพือ ่ ให ้ท่านเข ้าใจได ้ว่า ตัง้ แต่ข ้าพเจ ้าขึน ้ ไปกรุง เยรูซาเล็มเพือ ่ นมัสการนัน ้ ยังอีกเพียงสิบสองวันเท่านัน ้ 12 และพวกเขาไม่พบข ้าพเจ ้าในวิหารกําลังโต ้เถียงกับใคร หรือยุยงประชาชนให ้วุน ่ วาย ไม่วา่ ในธรรมศาลาหรือในเมือง 13 และพวกเขาก็พส ิ จ ู น์เรือ ่ งทีพ ่ วกเขาฟ้ องข ้าพเจ ้าขณะนี้ ไม่ได ้ 14 แต่ข ้าพเจ ้าสารภาพต่อท่านว่า ข ้าพเจ ้านับถือพระเจ ้าแห่ง บรรพบุรษ ุ ของข ้าพเจ ้าตามทางทีเ่ รียกว่าลัทธินอกรีต เพราะ ่ ทุกสิง่ ทีเ่ ขียนไว ้ในธรรมบัญญัตแ ข ้าพเจ ้าเชือ ิ ละในหนังสือ ของผู ้เผยพระวจนะ 15 และมีความหวังในพระเจ ้าซึง่ พวกเขาเองก็หวังเช่นกันว่า การกลับคืนชีพจากความตาย ทัง้ คนชอบธรรมและคนอธรรม จะเกิดขึน ้ 16 และในเรือ ่ งนี้ ข ้าพเจ ้าฝึ กฝนตนเองให ้มีจต ิ สํานึกทีบ ่ ริสท ุ ธิ์ เสมอ ปราศจากความผิดต่อพระเจ ้าและต่อมนุษย์ 17 ครัน ้ ล่วงไปหลายปี แล ้ว ข ้าพเจ ้ามานํ าทานและเครือ ่ งบูชา มาให ้ประชาชาติของข ้าพเจ ้า 18 ครัน ้ นัน ้ พวกยิวบางคนจากเอเชียก็พบข ้าพเจ ้าอยูใ่ นพระ วิหาร ได ้รับการชําระให ้บริสท ุ ธิ์ ไม่มค ี นมากมายและไม่ วุน ่ วาย 19 ใครจะอยูท ่ น ี่ ต ี่ อ ่ ท่านก่อนและคัดค ้านฉั น 20 หรือถ ้าพวกเขาพบการกระทําชัว่ ใด ๆ ในตัวฉั น ขณะทีฉ ่ ัน ยืนอยูต ่ อ ่ หน ้าสภา 21 เว ้นแต่เสียงนีเ้ ท่านัน ้ ทีข ่ ้าพเจ ้าร ้องขึน ้ เมือ ่ ยืนอยูท ่ า่ มกลาง พวกเขาว่า ข ้าพเจ ้าถูกพวกท่านซักถามถึงเรือ ่ งการคืนชีพ ของคนตายในวันนี้ 22เมือ ่ เฟลิกซ์ได ้ยินเรือ ่ งเหล่านีแ ้ ละมีความรู ้ดีขน ึ้ เกีย ่ วกับ เรือ ่ งนัน ้ แล ้ว เขาเลือ ่ นไปก่อนแล ้วกล่าวว่า เมือ ่ ลีเซียสผู ้เป็ น ้ แม่ทัพนายกองลงมา ฉั นจะทราบเรือ ่ งราวของคุณให ้หมดสิน ่ 23 และท่านได ้สังนายร ้อยให ้ดูแลเปาโลไว ้ และให ้ปล่อยเขา เป็ นอิสระ และห ้ามไม่ให ้ผู ้รู ้จักเปาโลคนใดปฏิบต ั ศ ิ าสนกิจ หรือมาหาท่าน ิ ลา 24เมือ ่ ล่วงไปได ้หลายวันแล ้ว เมือ ่ เฟลิกซ์มากับดรูซล ภรรยาของเขาซึง่ เป็ นชาวยิว เขาจึงให ้คนไปเรียกเปาโลมา ่ ในพระคริสต์ และฟั งเรือ ่ งความเชือ 25 ขณะทีเ่ ขากําลังถกเถียงถึงความชอบธรรม ความ ่ และ พอประมาณ และการตัดสินทีจ ่ ะมาถึง เฟลิกซ์ก็ตวั สัน ตอบว่า "คราวนีเ้ จ ้าจงไปเถิด เมือ ่ มีเวลาเหมาะสม เราจะเรียก เจ ้า" 26 เขาหวังด ้วยว่าเปาโลจะได ้รับเงินเพือ ่ จะปล่อยเปาโลไป จึงส่งคนไปตามเปาโลมาบ่อยขึน ้ และสนทนากับเขา ิ ส 27 แต่หลังจากผ่านไปสองปี ปอร์ซอ ั เฟสตัสก็เข ้ามาใน ห ้องของเฟลิกซ์ และเฟลิกซ์ต ้องการแสดงความพอใจต่อ ชาวยิว จึงปล่อยให ้เปาโลถูกมัดไว ้ บทที่ 25 1 เมือ ่ เฟสทัสมาถึงจังหวัดนัน ้ แล ้ว หลังจากสามวัน เขาก็ เดินทางจากเมืองซีซาเรียไปยังกรุงเยรูซาเล็ม
2 จากนัน ้ มหาปุโรหิตและพวกหัวหน ้าชาวยิวก็แจ ้งความต่อ เปาโลและวิงวอนเขา 3 และขอความเมตตาต่อเขาโดยส่งคนไปตามพระเยซูไปยัง ่ อยูก กรุงเยรูซาเล็ม โดยคอยซุม ่ ลางทางเพือ ่ จะฆ่าพระองค์ 4 แต่เฟสทัสตอบว่า ให ้คุมเปาโลไว ้ทีเ่ มืองซีซาเรีย แล ้วเขา จะจากไปทีน ่ ั่นในไม่ช ้า 5 เพราะฉะนัน ้ พระองค์จงึ ตรัสว่า “ผู ้ใดในพวกท่านสามารถ เชิญลงไปกับข ้าพเจ ้าและกล่าวโทษบุคคลนี้ ถ ้าเขามี พฤติกรรมชัว่ ร ้ายประการใด” 6 และเมือ ่ ท่านพักอยูก ่ บ ั พวกเขาเกินสิบวันแล ้ว ท่านก็ลงไป ยังเมืองซีซาเรีย วันรุง่ ขึน ้ ท่านนั่งบนบัลลังก์พพ ิ ากษาและสัง่ ให ้นํ าเปาโลเข ้ามา 7 ครัน ้ ท่านมาถึงแล ้ว พวกยิวทีล ่ งมาจากกรุงเยรูซาเล็มก็ยน ื ล ้อมรอบและกล่าวโทษเปาโลเป็ นอันมาก แต่ก็พส ิ จ ู น์ไม่ได ้ 8 ขณะทีเ่ ขากําลังแก ้ต่างให ้แก่ตนเองว่า "ฉั นไม่ได ้ทําอะไร ผิดต่อธรรมบัญญัตข ิ องพวกยิว ต่อพระวิหาร หรือต่อซีซาร์ เลย ฉั นไม่ได ้ทําอะไรผิดเลย" 9 แต่เฟสทัสต ้องการจะทําให ้พวกยิวพอใจจึงตอบเปาโลว่า “เจ ้าจะขึน ้ ไปกรุงเยรูซาเล็มและให ้ข ้าพเจ ้าพิพากษาเรือ ่ ง เหล่านีท ้ น ี่ ั่นหรือ?” 10 จากนัน ้ เปาโลกล่าวว่า ข ้าพเจ ้ายืนอยู่ ณ บัลลังก์พพ ิ ากษา ของซีซาร์ ซึง่ ข ้าพเจ ้าควรจะถูกพิพากษาทีน ่ ั่น ข ้าพเจ ้าไม่ได ้ ทําผิดต่อพวกยิวแต่อย่างใด ดังทีท ่ า่ นทราบดี 11 เพราะว่าถ ้าข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้กระทําผิด หรือได ้กระทําการอัน ควรแก่ความตาย ข ้าพเจ ้าก็ไม่ยอมตาย แต่ถ ้าไม่มเี รือ ่ ง เหล่านีซ ้ งึ่ คนเหล่านัน ้ กล่าวโทษข ้าพเจ ้า ก็ไม่มผ ี ู ้ใดจะมอบ ข ้าพเจ ้าให ้พวกเขาได ้ ข ้าพเจ ้าขออุทธรณ์ตอ ่ ซีซาร์ 12 เมือ ่ เฟสทัสหารือกับสภาแล ้ว เขาก็ตอบว่า “ท่านได ้ อุทธรณ์ถงึ ซีซาร์แล ้วหรือ?” ท่านจะไปฟ้ องซีซาร์หรือ? 13 เมือ ่ ล่วงไปได ้หลายวัน กษั ตริยอ ์ ากริปปาและเบอร์นส ิ ก็ เสด็จมายังเมืองซีซาเรียเพือ ่ ทักทายเฟสทัส 14 ครัน ้ พวกเขาอยูท ่ น ี่ ั่นหลายวันแล ้ว เฟสทัสก็เล่าเรือ ่ งของ เปาโลให ้กษั ตริยฟ ์ ั งว่า "มีชายคนหนึง่ ถูกเฟลิกซ์จองจําไว ้ 15 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าอยูก ่ รุงเยรูซาเล็ม พวกหัวหน ้าปุโรหิตและผู ้ เฒ่าของชาวยิวมาแจ ้งความเกีย ่ วกับเขา ข ้าพเจ ้าหวังว่าจะมี การพิพากษาลงโทษเขา 16 ข ้าพเจ ้าตอบว่า ไม่ใช่ลก ั ษณะทีช ่ าวโรมันมีทจ ี่ ะส่งตัว ผู ้ต ้องหาไปตาย ก่อนทีผ ่ ู ้ต ้องหาจะได ้เผชิญหน ้ากับผู ้ต ้องหา ิ ธิชแ ี้ จงเกีย และมีสท ่ วกับความผิดทีถ ่ ก ู กล่าวหาต่อเขา 17 ครัน ้ เมือ ่ พวกเขามาถึงทีน ่ แ ี่ ล ้ว ข ้าพเจ ้าก็นั่งบนบัลลังก์ ั ช ้าในวันรุง่ ขึน พิพากษาโดยไม่ชก ้ และสัง่ ให ้นํ าชายคนนัน ้ ออกมา 18 เมือ ่ พวกโจทก์ลก ุ ขึน ้ มา พวกเขาก็ไม่ได ้กล่าวหาสิง่ ใด ๆ ตามทีฉ ่ ั นคิดเลย 19 แต่พวกเขาก็มข ี ้อสงสัยบางประการต่อพระองค์ด ้วยเรือ ่ ง ่ โชคลางของตนเอง และเรือ ความเชือ ่ งพระเยซูผู ้หนึง่ ซึง่ ้ พระชนม์แล ้ว แต่เปาโลยืนยันว่าพระองค์ยังมีชวี ต สิน ิ อยู่ 20 และเพราะข ้าพเจ ้าสงสัยในคําถามลักษณะนัน ้ จึงถามเขา ว่าเขาจะยอมไปยังกรุงเยรูซาเล็มเพือ ่ ให ้มีการพิจารณาคดีท ี่ นั่นหรือไม่ 21 แต่เมือ ่ เปาโลได ้อุทธรณ์ขอให ้สงวนตัวไว ้เพือ ่ นํ าไปให ้ออ กัสตัสพิจารณา ฉั นจึงสัง่ ให ้คุมตัวเขาไว ้จนกว่าจะส่งเขาไป หาซีซาร์ได ้ 22 แล ้วอากริปปาก็พด ู กับเฟสทัสว่า “ข ้าพเจ ้าเองก็อยากจะ ฟั งชายคนนัน ้ เหมือนกัน” เฟสทัสกล่าวว่า “พรุง่ นีเ้ จ ้าจะได ้ฟั ง เขา” 23 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ เมือ ่ อากริปปาและเบอร์นส ิ มาถึง พร ้อมกับ ้ ผู ้ใหญ่ และผู ้นํ าของเมือง เปาโลก็ถก ผู ้บังคับบัญชาชัน ู นํ าตัว ออกมาด ้วยท่าทางโอ่อา่ โอ่อา่ ตามคําสัง่ ของเฟสทัส
กิจการของอัครสาวก
24เฟสทัสจึงกล่าวว่า "ข ้าแต่กษั ตริยอ ์ ากริปปา และบรรดาคน ทีอ ่ ยูท ่ น ี่ ก ี่ บ ั พวกเรา ท่านทัง้ หลายเห็นชายผู ้นีท ้ พ ี่ วกยิว ทัง้ หมดได ้โต ้ตอบข ้าพเจ ้า ทัง้ ทีเ่ ยรูซาเล็มและทีน ่ ด ี่ ้วย โดย ร ้องว่าเขาไม่ควรมีชวี ต ิ อยูต ่ อ ่ ไปอีก" 25 แต่เมือ ่ ฉั นพบว่าเขาไม่ได ้ทําสิง่ ใดทีส ่ มควรต ้องตาย และ เขาเองก็ได ้อุทธรณ์ตอ ่ ออกัสตัส ฉั นจึงตัดสินใจจะส่งเขาไป 26 ข ้าพเจ ้าไม่มเี รือ ่ งใดแน่นอนทีจ ่ ะเขียนถึงท่านผู ้เป็ นนาย ข ้าพเจ ้าจึงได ้นํ าเขามาเฝ้ าท่านโดยเฉพาะต่อหน ้าท่าน โอ กษั ตริยอ ์ ากริปปา เพือ ่ ว่าเมือ ่ ได ้ตรวจสอบแล ้วจะได ้มีเรือ ่ งที่ จะเขียนถึงท่านบ ้าง 27 เพราะข ้าพเจ ้าเห็นว่าการส่งนักโทษไปนัน ้ ไม่สมควร และ มิได ้กล่าวถึงความผิดทีถ ่ ก ู กล่าวหาต่อเขาด ้วย บทที่ 26 ิ ธิทจ 1 แล ้วอากริปปาจึงกล่าวแก่เปาโลว่า “เจ ้ามีสท ี่ ะพูดแทน ตนเองได ้” แล ้วเปาโลก็ยน ื่ มือออกไปและตอบคําถามของ ตนเองว่า 2 ข ้าพเจ ้าคิดว่าข ้าพเจ ้าเป็ นสุข กษั ตริยอ ์ ากริปปา เพราะว่า ข ้าพเจ ้าจะต ้องตอบคําถามของข ้าพเจ ้าต่อพระพักตร์พระองค์ ในวันนี้ เกีย ่ วกับเรือ ่ งทัง้ หมดทีข ่ ้าพเจ ้าถูกกล่าวหาจากชาว ยิว ่ วชาญในธรรมเนียม 3 เพราะข ้าพเจ ้าทราบดีวา่ ท่านเป็ นผู ้เชีย ปฏิบต ั แ ิ ละปั ญหาต่างๆ ของพวกยิว ดังนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงวิงวอน ท่านให ้อดทนฟั งข ้าพเจ ้า 4 การดําเนินชีวต ิ ของข ้าพเจ ้าตัง้ แต่เยาว์วัย คือครัง้ แรกทีอ ่ ยู่ ท่ามกลางประชาชาติของข ้าพเจ ้าทีก ่ รุงเยรูซาเล็มนัน ้ เป็ นที่ ทราบกันดีแก่พวกยิวทัง้ หลาย 5 ซึง่ รู ้จักข ้าพเจ ้าตัง้ แต่ต ้น หากเขาจะยืนยัน ว่าข ้าพเจ ้าเป็ น ี ามนิกายทีเ่ คร่งครัดทีส พวกฟาริสต ่ ด ุ ในศาสนาของเรา 6 และบัดนีข ้ ้าพเจ ้ายืนขึน ้ และถูกพิพากษาเพราะความหวัง ของคําสัญญาทีพ ่ ระเจ ้าทรงประทานแก่บรรพบุรษ ุ ของพวก เรา 7 เผ่าทัง้ สิบสองของพวกเราซึง่ รับใช ้พระเจ ้าทันทีทงั ้ กลางวัน และกลางคืน หวังว่าจะได ้รับคําสัญญานัน ้ เพราะความหวังนี้ กษั ตริยอ ์ ากริปปา ข ้าพเจ ้าจึงถูกพวกยิวกล่าวหา 8 เหตุไฉนท่านจึงคิดว่าการทีพ ่ ระเจ ้าทรงทําให ้คนตายฟื้ นขึน ้ ่ ? เป็ นเรือ ่ งเหลือเชือ 9 ฉั นเคยคิดในใจของฉั นเองว่าฉั นควรทําหลายสิง่ หลาย อย่างทีข ่ ด ั ต่อพระนามของพระเยซูแห่งนาซาเร็ธ 10 ซึง่ ฉั นได ้กระทําในกรุงเยรูซาเล็ม และฉั นได ้ขังพวกวิสท ุ ธิ ชนจํานวนมากไว ้ในคุก โดยรับอํานาจจากพวกปุโรหิตใหญ่ และเมือ ่ พวกเขาถูกประหารชีวต ิ ฉั นก็แสดงท่าทีตอ ่ ต ้านพวก เขา 11 และฉั นก็ลงโทษพวกเขาบ่อยๆ ในทุกธรรมศาลา และ บังคับให ้พวกเขาพูดหมิน ่ ประมาท และเนือ ่ งจากฉั นโกรธ พวกเขาอย่างมาก ฉั นก็ขม ่ เหงพวกเขาไปจนถึงเมืองต่างถิน ่ 12 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าไปยังเมืองดามัสกัสด ้วยอํานาจและคําสัง่ จาก หัวหน ้าปุโรหิต 13 เมือ ่ เวลาเทีย ่ งวัน ข ้าแต่พระราชา ข ้าพเจ ้าเห็นแสงสว่าง จากสวรรค์สาดส่องลงมาเหนือความสว่างไสวของดวง อาทิตย์ ส่องอยูโ่ ดยรอบข ้าพเจ ้าและผู ้ทีร่ ว่ มเดินทางไปกับ ข ้าพเจ ้า 14 ครัน ้ พวกเราล ้มลงกับพืน ้ แล ้ว ข ้าพเจ ้าได ้ยินเสียงตรัสกับ ข ้าพเจ ้าเป็ นภาษาฮีบรูวา่ “ ซาอูล ซาอูล ทําไมเจ ้าจึงข่มเหง ข ้าพเจ ้า การทีเ่ จ ้าจะเตะตะปูก็ยากนัก” 15 ข ้าพเจ ้าจึงถามว่า “ท่านเป็ นใคร พระเจ ้า” เขาจึงตอบว่า “ ข ้าพเจ ้าคือเยซูผู ้ทีท ่ า่ นข่มเหง”
16 แต่จงลุกขึน ้ ยืนเถิด เพราะว่าเราปรากฏแก่เจ ้าก็เพือ ่ จะตัง้ เจ ้าให ้เป็ นผู ้รับใช ้และเป็ นพยานทัง้ สองถึงสิง่ ต่างๆ ทีเ่ จ ้าได ้ เห็น และถึงสิง่ ต่างๆ ทีเ่ ราจะปรากฏแก่เจ ้า 17 และทรงช่วยเจ ้าให ้พ ้นจากชนชาติและจากบรรดา ประชาชาติซงึ่ บัดนีเ้ ราจะส่งเจ ้าไปหาพวกเขา 18 เพือ ่ เปิ ดตาพวกเขา และหันพวกเขาจากความมืดมาสู่ ความสว่าง และจากอํานาจของซาตานมาหาพระเจ ้า เพือ ่ พวกเขาจะได ้รับการอภัยบาป และได ้รับมรดกท่ามกลางคน ่ ทีอ เหล่านัน ้ ทีไ่ ด ้รับการชําระให ้บริสท ุ ธิโ์ ดยความเชือ ่ ยูใ่ นฉั น 19 ดังนัน ้ ข ้าแต่กษั ตริยอ ์ ากริปปา ข ้าพระองค์มไิ ด ้ขัดขืนต่อ นิมต ิ จากสวรรค์ 20 แต่พระองค์ได ้ทรงสําแดงแก่พวกทีอ ่ ยูใ่ นเมืองดามัสกัส และทีก ่ รุงเยรูซาเล็มและทั่วทุกเขตแดนของแคว ้นยูเดียและ ต่อจากนัน ้ ก็แก่คนต่างชาติวา่ พวกเขาควรกลับใจและหันมา หาพระเจ ้า และกระทําการทีส ่ มควรกับการกลับใจใหม่ 21 เพราะเหตุนพ ี้ วกยิวจึงจับข ้าพระองค์ในพระวิหาร และ พยายามจะฆ่าข ้าพระองค์ 22 เมือ ่ ฉั นได ้รับการช่วยเหลือจากพระเจ ้าแล ้ว ฉั นก็ยังคงอยู่ จนถึงทุกวันนี้ โดยเป็ นพยานให ้ทัง้ ผู ้ใหญ่และผู ้น ้อยเห็น โดย ไม่พด ู อะไรอืน ่ ใดนอกจากสิง่ ทีบ ่ รรดาผู ้เผยพระวจนะและ โมเสสกล่าวไว ้ว่าจะเกิดขึน ้ 23 ว่าพระคริสต์จะต ้องทนทุกข์ทรมาน และว่าพระองค์จะเป็ น คนแรกทีจ ่ ะคืนพระชนม์จากความตาย และจะแสดงความ สว่างแก่คนทัง้ หลายและแก่คนต่างชาติ 24 ขณะทีเ่ ขากําลังพูดเรือ ่ งนี้ เฟสทัสก็พด ู ด ้วยเสียงอันดังว่า “เปาโล เจ ้าเสียสติไปแล ้ว ความรู ้มากทําให ้เจ ้าคลัง่ ” 25 แต่ทา่ นกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าไม่ได ้บ ้า ท่านเฟสทัสผู ้สูงศักดิ์ ั ปชัญญะเท่านัน แต่ข ้าพเจ ้าจะพูดแต่คําจริงและคําทีม ่ ส ี ติสม ้ 26 เพราะว่ากษั ตริยท ์ รงทราบเรือ ่ งเหล่านี้ และข ้าพเจ ้าก็พด ู ต่อหน ้าพระองค์อย่างเปิ ดเผย ข ้าพเจ ้าแน่ใจว่าเรือ ่ งเหล่านีไ้ ม่ ั เรือ ่ นเร ้นจากพระองค์ เพราะสิง่ นีไ้ ม่ได ้ มีสก ่ งเดียวทีซ ่ อ กระทํากันในทีล ่ บ ั ่ บรรดาผู ้เผยพระวจนะหรือไม่ 27 กษั ตริยอ ์ ากริปปา ท่านเชือ ่ ข ้าพเจ ้าทราบว่าท่านเชือ 28 แล ้วอากริปปาจึงตรัสแก่เปาโลว่า “เจ ้าเกือบจะชักชวน ข ้าพเจ ้าให ้เป็ นคริสเตียนได ้แล ้ว” 29 และเปาโลกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าปรารถนาให ้ไม่เพียงแต่ทา่ น เท่านัน ้ แต่ทก ุ คนทีฟ ่ ั งข ้าพเจ ้าในวันนีเ้ ป็ นเหมือนข ้าพเจ ้า เกือบทุกประการ ยกเว ้นเครือ ่ งพันธนาการเหล่านี้ 30 เมือ ่ พระองค์ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว กษั ตริยก ์ ็ทรงลุกขึน ้ พร ้อมทัง้ ผู ้ว่าราชการ และเบอร์นส ิ และคนทีน ่ ั่งอยูก ่ บ ั พวกเขา 31 เมือ ่ พวกเขาไปแล ้ว พวกเขาพูดคุยกันเองว่า “คนนีไ้ ม่ได ้ ทําอะไรทีส ่ มควรแก่ความตายหรือต ้องถูกจองจํา” 32 แล ้วอากริปปาจึงตรัสแก่เฟสทัสว่า “ถ ้าคนนีไ้ ม่ยน ื่ อุทธรณ์ ต่อซีซาร์ เขาก็อาจจะได ้รับอิสรภาพก็ได ้” บทที่ 27 1 เมือ ่ เราตกลงกันว่าพวกเราจะต ้องแล่นเรือไปยังประเทศ อิตาลี พวกเขาจึงมอบเปาโลกับนักโทษคนอืน ่ ๆ บางคนไว ้ ่ ยูเลียส ซึง่ เป็ นนายร ้อยในกองทหารของออ กับผู ้หนึง่ ชือ กัสตัส 2 เราจึงลงเรือลําหนึง่ มาจากเมืองอัดรามิททิอม ุ โดยตัง้ ใจจะ แล่นไปตามฝั่ งเอเชีย มีอริสทารคัส ชาวมาซิโดเนียจากเมือง เทสซาโลนิกาอยูก ่ บ ั เราด ้วย 3 วันรุง่ ขึน ้ เราก็มาถึงเมืองซีดอน ยูเลียสได ้อ ้อนวอนเปาโล อย่างสุภาพ และอนุญาตให ้เขาไปหาเพือ ่ นๆ เพือ ่ พักผ่อน 4 เมือ ่ เราออกจากทีน ่ ั่นแล ้ว เราก็แล่นไปทางด ้านใต ้เกาะ ไซปรัส เพราะลมพัดสวนทาง
กิจการของอัครสาวก
5 ครัน ้ เราล่องเรือไปเหนือทะเลซีลเิ ซียและทะเลปั มฟิ เลีย แล ้ว จึงมาถึงเมืองไมราซึง่ เป็ นเมืองในแคว ้นลีเซีย 6 ณ ทีน ่ ัน ้ นายร ้อยพบเรือลําหนึง่ จากเมืองอเล็กซานเดรีย กําลังแล่นไปประเทศอิตาลี จึงให ้เราอยูใ่ นเรือลํานัน ้ 7 เมือ ่ เราล่องเรือไปช ้า ๆ หลายวันแล ้ว และเกือบจะมาถึงที่ เมืองกนีดส ั โดยทีล ่ มไม่พัดแรงพอ เราจึงล่องเรือไปทางด ้าน ใต ้ของเกาะครีต ตรงข ้ามกับเมืองซัลโมเน 8 และเมือ ่ ผ่านไปได ้สักพักก็มาถึงทีแ ่ ห่งหนึง่ ซึง่ เรียกว่า ท่าเรืออันงดงาม ใกล ้ ๆ กับเมืองลาเซีย 9 ครัน ้ เวลาล่วงไปมากแล ้ว และการเดินเรือก็เป็ นอันตราย เพราะเวลาอดอาหารผ่านไปแล ้ว เปาโลจึงตักเตือนพวกเขา ว่า 10 และได ้กล่าวแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า "ท่านทัง้ หลาย ข ้าพเจ ้า เห็นว่าการเดินทางครัง้ นีจ ้ ะมีอน ั ตรายและได ้รับความเสียหาย มาก ไม่เพียงแต่กบ ั สินค ้าและเรือเท่านัน ้ แต่รวมถึงชีวต ิ ของ เราด ้วย" ่ กัปตันและเจ ้าของเรือมากกว่าสิง่ 11 ถึงกระนัน ้ นายร ้อยก็เชือ ทีเ่ ปาโลพูดไว ้ 12 และเนือ ่ งจากท่าเรือนัน ้ ไม่เหมาะแก่การจอดในช่วงฤดู หนาว ผู ้คนส่วนใหญ่จงึ แนะนํ าให ้ออกเดินทางจากทีน ่ ั่นด ้วย หากพวกเขาจะสามารถไปถึงเมืองเฟนิซได ้ และไปจอด ในช่วงฤดูหนาวทีน ่ ั่น ซึง่ เป็ นท่าเรือในเกาะครีต และตัง้ อยู่ ทางตะวันตกเฉียงใต ้และตะวันตกเฉียงเหนือ 13 เมือ ่ ลมใต ้พัดเบาๆ คิดว่าตนบรรลุเป้ าหมายแล ้ว จึงออก เดินเรือไปใกล ้เกาะครีต 14 แต่ไม่นานก็มล ี มพายุรน ุ แรงทีเ่ รียกว่า ยูโรไคลดอน พัด เข ้ามา 15 เมือ ่ เรือถูกพายุพัด และไม่อาจต ้านลมได ้ เราจึงปล่อยให ้ เรือแล่นออกไป ่ คลอดา เราต ้องทํางาน 16 และเมือ ่ วิง่ ไปใต ้เกาะแห่งหนึง่ ชือ มากเพือ ่ จะแล่นเรือมา 17 เมือ ่ พวกเขายกขึน ้ แล ้ว พวกเขาก็ใช ้เชือกช่วยรองรับเรือ และกลัวว่าจะตกลงไปในทรายดูด พวกเขาจึงถอดใบเรือและ แล่นไป 18 ครัน ้ พวกเราถูกพายุพัดกระหนํ่าอย่างหนัก วันรุง่ ขึน ้ พวก เขาก็ผอ ่ นเรือให ้เบาลง 19 และในวันทีส ่ ามเราก็ทงิ้ อุปกรณ์เรือออกไปด ้วยมือเราเอง 20 เมือ ่ ดวงอาทิตย์และดวงดาวไม่ปรากฏให ้เห็นติดต่อกัน หลายวัน และพายุใหญ่กําลังโหมกระหนํ่าพวกเรา ความหวัง ทัง้ หมดทีว่ า่ เราจะรอดก็หมดไป 21 แต่หลังจากอดกลัน ้ อยูเ่ ป็ นเวลานานแล ้ว เปาโลก็ยน ื ขึน ้ ท่ามกลางพวกเขาและกล่าวว่า ท่านทัง้ หลาย ท่านควรได ้ฟั ง ข ้าพเจ ้า และไม่ควรหลบหนีออกจากเกาะครีต แต่กลับได ้รับ อันตรายและสูญเสียเช่นนี้ ่ บาน เพราะว่าจะ 22 และบัดนีฉ ้ ั นขอเตือนพวกท่านให ้มีใจชืน ไม่มก ี ารสูญเสียชีวต ิ ผู ้ใดในพวกท่าน เว ้นแต่เรือเท่านัน ้ 23 เพราะเมือ ่ คืนนี้ ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าผู ้ซึง่ ข ้าพเจ ้าเป็ น และเป็ นผู ้รับใช ้ ได ้ยืนอยูข ่ ้างข ้าพเจ ้า 24กล่าวว่า “อย่ากลัวเลย เปาโล เจ ้าจะต ้องถูกนํ าตัวไปเฝ้ าซี ซาร์ และดูเถิด พระเจ ้าได ้ทรงมอบทุกคนทีล ่ อ ่ งเรือไปกับเจ ้า ให ้กับเจ ้า” 25 เหตุฉะนัน ้ ท่านผู ้มีเกียรติทงั ้ หลาย จงมีใจกล ้าเถิด เพราะ ่ พระเจ ้าว่าเหตุการณ์จะเป็ นไปตามทีท ข ้าพเจ ้าเชือ ่ รงบอก ข ้าพเจ ้าไว ้ 26 แต่เราจะต ้องถูกทิง้ ไว ้บนเกาะแห่งหนึง่ ิ สีแ ่ ล ้ว ขณะทีเ่ รากําลังถูกพัดไปมาในอาเดรีย 27 เมือ ่ คืนทีส ่ บ ประมาณเทีย ่ งคืน พวกกะลาสีเรือเห็นว่าใกล ้จะถึงแผ่นดิน แล ้ว
ิ วา เมือ 28 และเมือ ่ เป่ าแตรไปก็พบว่าลึกถึงยีส ่ บ ่ พวกเขาไป ไกลกว่านีอ ้ ก ี หน่อย พวกเขาเป่ าแตรอีกและพบว่าลึกสิบห ้าวา 29 พวกเขากลัวว่าเราอาจจะตกลงไปบนโขดหิน จึงทอดสมอ ่ น ท ้ายเรือสีอ ั และอธิษฐานขอให ้วันนัน ้ มาถึง 30 ขณะทีพ ่ วกกะลาสีกําลังจะหนีออกจากเรือ โดยปล่อยเรือ ลงในทะเล พวกเขาก็ทําหน ้าบูดบึง้ ราวกับว่าจะทอดสมอออก จากหัวเรือ 31 เปาโลจึงกล่าวแก่นายร ้อยและพวกทหารว่า "ถ ้าพวกท่าน ไม่อยูใ่ นเรือ พวกท่านก็จะรอดไม่ได ้" 32 พวกทหารจึงตัดเชือกทีผ ่ ก ู เรือให ้ตกลงไป 33 เมือ ่ รุง่ เช ้าเปาโลก็ขอร ้องคนเหล่านัน ้ ให ้กินอาหาร โดย ิ ่ กล่าวว่า “วันนีเ้ ป็ นวันทีส ่ บสีทท ี่ า่ นทัง้ หลายอยูแ ่ ละอดอาหาร โดยไม่รับประทานอาหารใดๆ เลย” 34 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงขอร ้องท่านให ้กินอาหารบ ้าง เพราะนีเ่ พือ ่ สุขภาพของท่าน เส ้นผมแม ้เส ้นเดียวจะไม่รว่ ง จากศีรษะของพวกท่านเลย 35 เมือ ่ ตรัสดังนีแ ้ ล ้ว พระองค์จงึ ทรงหยิบขนมปั งและถวาย การขอบพระคุณพระเจ ้าต่อหน ้าพวกเขาทุกคน แล ้วทรงหัก ขนมปั งแล ้วทรงเริม ่ เสวย 36 แล ้วทุกคนก็มใี จร่าเริง และรับประทานอาหารด ้วย 37 และพวกเราอยูใ่ นเรือทัง้ หมดสองร ้อยหกสิบหกคน 38 เมือ ่ พวกเขากินอิม ่ แล ้ว พวกเขาก็ผอ ่ นเรือให ้เบาลง และ โยนข ้าวสาลีลงในทะเล 39 เมือ ่ รุง่ เช ้าพวกเขาก็ยังไม่รู ้จักแผ่นดินนัน ้ แต่ได ้พบลําธาร สายหนึง่ มีฝั่ง จึงคิดจะยัดเรือเข ้าไปในลําธารนัน ้ ถ ้าเป็ นไปได ้ 40 และเมือ ่ พวกเขาได ้ยกสมอเรือขึน ้ แล ้ว พวกเขาก็ทอดสมอ ลงไปในทะเล คลายเชือกผูกหางเสือ และชักใบหลักขึน ้ รับ ลม แล ้วแล่นเข ้าฝั่ ง 41 และเรือก็ตกลงไปในบริเวณทีท ่ ะเลสองฝั่ งมาบรรจบกัน เรือก็เกยตืน ้ ส่วนลําหน ้าก็ตด ิ แน่นไม่เคลือ ่ นตัวได ้ แต่ลําท ้าย ก็แตกเพราะแรงของคลืน ่ 42 พวกทหารจึงปรึกษากันว่า จะฆ่าพวกนักโทษเสีย เพือ ่ ว่า ไม่มใี ครจะว่ายนํ้ าหนีไปได ้ 43 แต่ร ้อยนายต ้องการช่วยเปาโลจึงขัดขวางพวกเขาไม่ให ้ ทําตามทีต ่ งั ้ ใจไว ้ และสัง่ ให ้ผู ้ทีว่ า่ ยนํ้ าเป็ นให ้กระโดดลง ทะเลก่อนแล ้วจึงขึน ้ ฝั่ ง ้ ส่วน 44 ส่วนทีเ่ หลือก็อยูบ ่ นกระดาน และบางส่วนก็อยูบ ่ นชิน ทีแ ่ ตกหักของเรือ และแล ้วพวกเขาก็หนีขน ึ้ ฝั่ งได ้อย่าง ปลอดภัย บทที่ 28 ่ เมลิตา 1 เมือ ่ หนีออกไปแล ้วพวกเขาจึงรู ้ว่าเกาะนัน ้ ชือ 2 และพวกคนป่ าเถือ ่ นก็แสดงความกรุณาต่อเราไม่ใช่น ้อย เลย โดยก่อไฟต ้อนรับเราทุกคนเพราะฝนทีต ่ กในขณะนีแ ้ ละ ความหนาวเย็น 3 เมือ ่ เปาโลรวบรวมกิง่ ไม ้มามัดหนึง่ แล ้ววางลงในไฟ ก็มงี ู พิษตัวหนึง่ ออกมาจากความร ้อน แล ้วเกาะทีม ่ อ ื ของเปาโล 4 เมือ ่ พวกคนป่ าเถือ ่ นเห็นสัตว์ร ้ายติดอยูบ ่ นมือของชายคน นัน ้ พวกเขาก็พด ู กันว่า “ชายคนนีเ้ ป็ นฆาตกรแน่นอน ถึงแม ้ว่าเขาจะหนีรอดจากทะเลมาได ้ แต่การแก ้แค ้นก็ไม่ ยอมให ้เขาตาย” 5 และเขาสลัดสัตว์ร ้ายนัน ้ ลงไปในกองไฟ แต่ไม่เป็ นอันตราย ใดๆ 6 อย่างไรก็ตาม พวกเขาเห็นว่าพระองค์บวมขึน ้ หรือล ้มลง ตายทันที แต่เมือ ่ ได ้ดูอยูพ ่ ักหนึง่ และไม่เห็นมีอน ั ตรายใด ๆ เกิดขึน ้ กับพระองค์ พวกเขาก็เปลีย ่ นใจและกล่าวว่าพระองค์ เป็ นพระเจ ้า
กิจการของอัครสาวก
7 ในบริเวณเดียวกันนัน ้ มีทรัพย์สมบัตข ิ องหัวหน ้าเกาะคน ่ ปูบลิอส หนึง่ ชือ ั ซึง่ ต ้อนรับเราและพักกับเราอย่างมีนํ้าใจเป็ น เวลาสามวัน 8 ครัน ้ บิดาของปูบลิอส ั ก็ล ้มป่ วยเป็ นไข ้และเป็ นแผลเลือด เปาโลจึงเข ้าไปอธิษฐานภาวนาและวางมือบนเขาแล ้วก็ รักษาเขาให ้หาย 9 เมือ ่ ทําอย่างนีแ ้ ล ้ว คนอืน ่ ๆ ทีม ่ โี รคภัยไข ้เจ็บบนเกาะก็มา หาและหายจากโรคด ้วย 10 พวกเขาได ้ให ้เกียรติเราด ้วยเกียรติยศมากมาย และเมือ ่ เราจากไป พวกเขาก็ตก ั เตือนเราด ้วยสิง่ ของทีจ ่ ําเป็ น 11 และเมือ ่ ล่วงไปสามเดือน เราก็ออกเดินทางโดยเรือลํา หนึง่ แห่งเมืองอเล็กซานเดรีย ซึง่ จอดพักอยูบ ่ นเกาะในช่วง ั ลักษณ์ของแคสเตอร์และพอลลักซ์ ฤดูหนาว ซึง่ มีสญ 12 และเราจอดเรือทีเ่ มืองซีราคิวส์และพักอยูท ่ น ี่ ั่นสามวัน 13 และจากทีน ่ ั่นเราก็ไปเอาเข็มทิศมาและมาถึงเรจีอม ุ วัน หนึง่ ลมใต ้ก็พัดมา และวันรุง่ ขึน ้ เราก็มาถึงปูเตโอลี 14 ซึง่ พวกเราพบพีน ่ ้องและถูกขอให ้พักอยูก ่ บ ั พวกเขาเจ็ดวัน แล ้วพวกเราก็เดินทางไปยังกรุงโรม 15 และเมือ ่ พวกพีน ่ ้องทีน ่ ั่นได ้ยินข่าวถึงพวกเรา พวกเขาก็ ออกมาต ้อนรับเราทีอ ่ ป ั ปี โอรัวและตามร ้านเหล ้าสามแห่ง เมือ ่ เปาโลเห็นพวกเรา ก็ขอบคุณพระเจ ้าและมีกําลังใจขึน ้ 16 เมือ ่ เรามาถึงกรุงโรม นายร ้อยก็มอบนักโทษให ้แก่ผู ้ บัญชาการทหารรักษาพระองค์ แต่เปาโลได ้รับอนุญาตให ้อยู่ คนเดียวกับทหารคนหนึง่ ซึง่ คอยดูแลเขา 17 ครัน ้ ล่วงไปสามวันแล ้ว เปาโลจึงเรียกพวกหัวหน ้าชาวยิว มาประชุมกัน และเมือ ่ พวกเขามาประชุมกันแล ้ว เขาจึงกล่าว กับพวกเขาว่า "พีน ่ ้องทัง้ หลาย ถึงแม ้ว่าข ้าพเจ ้าไม่ได ้ทําผิด อะไรต่อประชาชนหรือต่อธรรมเนียมของบรรพบุรษ ุ ของ ข ้าพเจ ้าเลย ข ้าพเจ ้าก็ยังถูกมอบเป็ นเชลยจากกรุงเยรูซาเล็ม ไปอยูใ่ นมือของพวกโรมัน" 18 ซึง่ เมือ ่ ได ้สอบสวนข ้าพเจ ้าแล ้ว ก็ทรงยอมปล่อยข ้าพเจ ้า ไป เพราะว่าไม่มเี หตุอน ั ใดให ้ต ้องตายในตัวข ้าพเจ ้าเลย 19 แต่เมือ ่ พวกยิวพูดต่อต ้าน ฉั นจึงถูกบังคับให ้ยืน ่ อุทธรณ์ตอ ่ ซีซาร์ ไม่ใช่วา่ ฉั นควรจะกล่าวโทษประชาชาติของฉั นด ้วย เรือ ่ งนี้ 20เพราะเหตุนเี้ องทีข ่ ้าพเจ ้าเรียกท่านมาเพือ ่ จะพบท่านและ พูดคุยกับท่าน เพราะว่าข ้าพเจ ้าถูกพันธนาการด ้วยโซ่ตรวนนี้ ก็เพือ ่ ความหวังของอิสราเอล 21 พวกเขาจึงกล่าวแก่ทา่ นว่า “พวกเราไม่ได ้รับจดหมายจาก แคว ้นยูเดียเกีย ่ วกับท่าน และไม่มพ ี น ี่ ้องคนใดทีม ่ าแสดงหรือ พูดร ้ายถึงท่านเลย” 22 แต่เราอยากฟั งความคิดเห็นของท่าน เพราะเรารู ้ว่ามี คําพูดทีก ่ ล่าวร ้ายลัทธินท ี้ ก ุ แห่ง 23 และเมือ ่ พวกเขาได ้นัดวันกับพระองค์แล ้ว ก็มห ี ลายคนมา หาพระองค์ทท ี่ พ ี่ ักของพระองค์ พระองค์จงึ อธิบายและเป็ น พยานถึงอาณาจักรของพระเจ ้าแก่เขา โดยชักชวนพวกเขา ่ ในพระเยซู ทัง้ จากธรรมบัญญัตข ให ้เชือ ิ องโมเสส และจาก บรรดาผู ้เผยพระวจนะ ตัง้ แต่เช ้าจนเย็น ่ สิง่ ทีเ่ ขาพูด และบางคนก็ไม่เชือ ่ 24บางคนก็เชือ 25 และเมือ ่ พวกเขาไม่ตกลงกันจึงออกไป หลังจากทีเ่ ปาโล พูดคําเดียวว่า "พระวิญญาณบริสท ุ ธิต ์ รัสกับบรรพบุรษ ุ ของ เราโดยผ่านเอซายาห์ผู ้เผยพระวจนะว่า ถูกต ้องแล ้ว" 26 ตรัสว่า จงไปหาชนชาติเหล่านีแ ้ ละกล่าวว่า พวกเจ ้าได ้ยิน ก็จะได ้ยิน แต่จะไม่เข ้าใจ พวกเจ ้าเห็นก็จะเห็น แต่จะไม่ เข ้าใจ 27 เพราะว่าใจของชนชาติเหล่านีก ้ ลายเป็ นหยาบ และหูของ พวกเขาก็ตงึ และตาของพวกเขาก็ปิด เกรงว่าพวกเขาจะเห็น ด ้วยตาของพวกเขา และได ้ยินด ้วยหูของพวกเขา และเข ้าใจ
ด ้วยจิตใจของพวกเขา และจะกลับใจใหม่ และเราจะได ้รักษา พวกเขา” 28 เพราะฉะนัน ้ จงให ้พวกท่านทราบเถิดว่า ความรอดของ พระเจ ้าได ้ถูกส่งไปยังคนต่างชาติแล ้ว และพวกเขาจะได ้ยิน เรือ ่ งนี้ 29 เมือ ่ พระองค์ตรัสคําเหล่านีแ ้ ล ้ว พวกยิวก็จากไป และ ถกเถียงกันอย่างดุเดือด 30 และเปาโลได ้อาศัยอยูใ่ นบ ้านทีเ่ ช่าของตนเป็ นเวลาสองปี เต็ม และได ้ต ้อนรับทุกคนทีเ่ ข ้ามาหาเขา 31 โดยประกาศข่าวอาณาจักรของพระเจ ้า และสัง่ สอน เรือ ่ งราวเกีย ่ วกับพระเยซูคริสต์องค์พระผู ้เป็ นเจ ้าอย่างมั่นใจ และไม่มใี ครห ้ามพระองค์ได ้