รูธ บทที่ 1 1 ครัน ้ ในสมัยทีผ ่ ู ้พิพากษาปกครองอยูน ่ ัน ้ เกิดความอดอยาก ขึน ้ ในแผ่นดินนัน ้ มีชายคนหนึง่ จากเมืองเบธเลเฮมในยูดาห์ ไปอาศัยอยูใ่ นดินแดนโมอาบ พร ้อมกับภรรยาและลูกชาย สองคน ่ เอลีเมเลค ภรรยาชือ ่ นาโอมี และลูกชายชือ ่ 2 ชายคนนัน ้ ชือ มาห์ลอนและคิลโิ อน ซึง่ เป็ นชาวเอฟราธัยจากเบธเลเฮมยู ดาห์ พวกเขามาถึงดินแดนโมอับและอาศัยอยูท ่ น ี่ ั่น 3 และเอลีเมเลคสามีของนาโอมีก็ตาย และนางกับลูกชาย สองคนของนางก็เหลืออยู่ 4 และพวกเขาก็เอาผู ้หญิงชาวโมอาบมาเป็ นภรรยา คนหนึง่ ่ ออร์ปาห์ อีกคนหนึง่ ชือ ่ รูธ และพวกเขาก็อาศัยอยูท ชือ ่ น ี่ ั่น ประมาณสิบปี 5 มัลลอนกับคิลโิ อนก็ตายทัง้ คู่ และสตรีคนนัน ้ ก็เหลืออยูจ ่ าก ลูกชายสองคนและสามีของนาง 6 แล ้วนางกับลูกสะใภ ้ของนางก็ลก ุ ขึน ้ เพือ ่ จะกลับจาก ประเทศโมอาบ เพราะนางได ้ยินในประเทศโมอาบว่าพระเย โฮวาห์ทรงมาเยีย ่ มเยียนประชาชนของพระองค์โดยประทาน ขนมปั งให ้แก่พวกเขา 7 เพราะเหตุนัน ้ นางจึงออกไปจากทีซ ่ งึ่ นางอยูน ่ ัน ้ พร ้อมด ้วย ลูกสะใภ ้ทัง้ สองของนาง และออกเดินตามทางกลับไปยัง แผ่นดินยูดาห์ 8 นาโอมีจงึ พูดกับลูกสะใภ ้ทัง้ สองของนางว่า “จงกลับไป บ ้านมารดาของนางแต่ละคนเถิด ขอให ้พระเจ ้าทรงมีเมตตา ต่อเจ ้าทัง้ หลาย เหมือนอย่างทีเ่ จ ้าได ้เมตตาต่อคนตาย และ ต่อข ้าพเจ ้าด ้วย” 9 ขอพระเจ ้าทรงประทานความสงบสุขแก่ทา่ นทัง้ หลายทุก คนในบ ้านสามีของนาง แล ้วนางก็จบ ู เขาทัง้ สอง และเขาก็สง่ เสียงร ้องไห ้ 10 พวกเขากล่าวแก่เธอว่า เราจะกลับไปกับท่านไปหาชน ชาติของท่านอย่างแน่นอน 11 นาโอมีจงึ กล่าวว่า กลับไปเถิด ลูกสาวของแม่ ทําไมพวก เจ ้าจะไปกับแม่ด ้วย ยังมีลก ู ชายในครรภ์ของแม่อก ี หรือทีจ ่ ะ เป็ นสามีของแม่ได ้ 12 “กลับไปเถิด ลูกสาวทัง้ หลาย เพราะแม่แก่เกินกว่าจะมี สามีแล ้ว หากแม่จะพูดว่า แม่มห ี วัง และหากแม่จะมีสามีใน คืนนี้ และจะให ้กําเนิดบุตรชายด ้วย 13 พวกท่านจะคอยดูแลพวกเขาจนพวกเขาเติบโตหรือ? พวกท่านจะคอยดูแลพวกเขาจนไม่มส ี ามีหรือ? ไม่ใช่เลย ลูก สาวของฉั น เพราะว่าฉั นเสียใจมากเพราะเห็นแก่พวกท่านที่ พระหัตถ์ของพระเจ ้าออกมาต่อต ้านฉั น 14 แล ้วพวกเขาก็สง่ เสียงร ้องไห ้ขึน ้ อีก และโอรปาห์ก็จบ ู แม่ สามีของนาง แต่รธ ู ยังคงเกาะติดนางอยู่ 15 และนางก็กล่าวว่า ดูเถิด พีส ่ ะใภ ้ของเจ ้ากลับไปหาชน ชาติของนางและกลับไปหาพระเจ ้าของนางแล ้ว จงกลับไป ติดตามพีส ่ ะใภ ้ของเจ ้าเถิด 16 รูธจึงกล่าวว่า “ขออย่าวิงวอนให ้ฉั นทิง้ คุณหรือเลิกติดตาม คุณเลย เพราะว่าคุณไปทีไ่ หน ฉั นก็จะไป และคุณพักทีไ่ หน ฉั นก็จะไปทีน ่ ั่น ประชาชนของคุณจะเป็ นประชาชนของฉั น และพระเจ ้าของคุณจะเป็ นพระเจ ้าของฉั น 17 เจ ้าตายทีใ่ ด ข ้าพเจ ้าก็จะตายทีน ่ ั่น และจะฝั งข ้าพเจ ้าไว ้ที่ นั่นด ้วย ขอพระเจ ้าทรงลงโทษข ้าพเจ ้าอย่างนัน ้ และทรง ลงโทษหนักยิง่ กว่า ถ ้าเพียงความตายมาแยกข ้าพเจ ้าจาก เจ ้า
18 เมือ ่ นางเห็นว่านางตัง้ ใจแน่วแน่ทจ ี่ ะไปกับนางด ้วย จึง ออกไปพูดกับนาง 19 ทัง้ สองคนจึงเดินทางไปจนกระทั่งมาถึงเมืองเบธเลเฮม เมือ ่ พวกเขามาถึงเมืองเบธเลเฮม คนทัง้ เมืองก็พากันแตกตืน ่ กันและถามกันว่า “นีค ่ อ ื นาโอมีหรือ?” 20 นางจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า อย่าเรียกฉั นว่านาโอมีเลย จง เรียกฉั นว่ามารา เพราะว่าองค์ผู ้ทรงมหิทธิฤทธิไ์ ด ้ทรงปฏิบต ั ิ ต่อฉั นอย่างเลวร ้ายยิง่ 21 เมือ ่ ฉั นออกไปเต็มที่ แต่พระเยโฮวาห์ทรงพาฉั นกลับมา ตัวเปล่า เหตุใดท่านจึงเรียกฉั นว่านาโอมี ในเมือ ่ พระเยโฮ วาห์ทรงเป็ นพยานกล่าวโทษฉั น และองค์ผู ้ทรงมหิทธิฤทธิ์ ทรงลงโทษฉั น? 22 ดังนัน ้ นาโอมีจงึ กลับไป พร ้อมกับรูธหญิงโมอาบ ลูกสะใภ ้ ของนาง ซึง่ กลับมาจากแผ่นดินโมอาบ และเขาทัง้ หลาย มาถึงเมืองเบธเลเฮมในตอนต ้นของการเก็บเกีย ่ วข ้าวบาร์เลย์ บทที่ 2 1 และนาโอมีมญ ี าติสามีคนหนึง่ เป็ นคนมั่งมี มีฐานะดี อยูใ่ น ่ ของเขาคือโบอาส ตระกูลเอลีเมเลค ชือ 2 รูธชาวโมอาบจึงพูดกับนาโอมีวา่ “ขอให ้ข ้าพเจ ้าไปทีท ่ งุ่ นา และเก็บรวงข ้าวจากผู ้ทีข ่ ้าพเจ ้าจะได ้พบเห็น” และนางก็พด ู กับนางว่า “ไปเถิด ลูกสาวของข ้าพเจ ้า” 3 นางจึงไปและกลับมาเก็บเกีย ่ วในทุง่ นาตามคนเก็บเกีย ่ ว และนางก็ได ้ไปเห็นทีด ่ น ิ ส่วนหนึง่ ของทุง่ นาซึง่ เป็ นของโบ อาส ซึง่ เป็ นญาติของเอลีเมเลค 4 และดูเถิด โบอาสมาจากเบธเลเฮมและกล่าวแก่คนเก็บ เกีย ่ วว่า “ขอพระเจ ้าทรงสถิตอยูก ่ บ ั ท่าน” คนเก็บเกีย ่ วตอบว่า “ขอพระเจ ้าทรงอวยพรท่าน” 5 โบอาสจึงพูดกับคนรับใช ้ของเขาซึง่ ทําหน ้าทีด ่ แ ู ลคนเกีย ่ ว ข ้าวว่า “หญิงสาวคนนีเ้ ป็ นของใคร” 6 และคนใช ้ซึง่ รับหน ้าทีด ่ แ ู ลคนเกีย ่ วข ้าวตอบว่า “นางสาวโม อาบคนนัน ้ คือนางนาโอมีทก ี่ ลับมาจากดินแดนโมอาบ 7 และนางกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน ขอให ้ข ้าพเจ ้าเก็บ เกีย ่ วพืชผลตามคนเก็บเกีย ่ วในฟ่ อนข ้าวเถิด นางก็มาเก็บ ผลผลิตนัน ้ ตัง้ แต่เช ้าจนบัดนี้ และอยูแ ่ ต่ในบ ้านเล็กน ้อย 8 แล ้วโบอาสก็พด ู กับรูธว่า “ลูกสาวของแม่ เจ ้าไม่ได ้ยินหรือ” “อย่าไปเก็บเกีย ่ วในทุง่ อืน ่ และอย่าออกไปจากทีน ่ ี่ แต่จงอยู่ ทีน ่ ก ี่ บ ั สาวๆ ของแม่เถิด” 9 จงมองดูทงุ่ นาทีเ่ ขากําลังเก็บเกีย ่ ว และจงติดตามพวกเขา ไป ฉั นไม่ได ้สัง่ พวกคนหนุ่มว่าพวกเขาไม่ควรแตะต ้องคุณ หรือ? และเมือ ่ ท่านกระหายนํ้ า จงไปทีภ ่ าชนะและดืม ่ นํ้ าที่ พวกคนหนุ่มตักไว ้ 10 แล ้วนางก็กราบลงกับพืน ้ และก ้มศีรษะลงกับพืน ้ กล่าวแก่ ท่านว่า "เหตุใดข ้าพเจ ้าจึงได ้รับความกรุณาในสายพระเนตร ของท่าน ทีใ่ ห ้ท่านรู ้จักข ้าพเจ ้า ทัง้ ๆ ทีเ่ ป็ นคนแปลกหน ้า" 11 โบอาสตอบนางว่า “ข ้าพเจ ้าได ้บอกเรือ ่ งนีแ ้ ก่เธอ หมดแล ้ว ถึงทุกสิง่ ทีเ่ จ ้าได ้กระทําต่อแม่สามีของเจ ้า ตัง้ แต่ ้ ชีวต สามีของเจ ้าสิน ิ และเจ ้าได ้ละทิง้ พ่อแม่ของเจ ้า และ แผ่นดินบ ้านเกิดของเจ ้า ไปอาศัยอยูก ่ บ ั ชนชาติทเี่ จ ้าไม่เคย รู ้จักมาก่อน” 12 ขอพระเยโฮวาห์ทรงตอบแทนการงานของท่าน และขอ พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอลซึง่ ท่านไว ้วางใจอยู่ ภายใต ้ปี กของพระองค์ ทรงประทานรางวัลให ้ท่านครบถ ้วน 13 แล ้วนางก็กล่าวว่า ขอให ้ข ้าพเจ ้าได ้รับความกรุณาในสาย พระเนตรของท่านเถิด ท่านผู ้เป็ นนาย เพราะว่าท่านได ้ ปลอบโยนข ้าพเจ ้า และเพราะท่านได ้พูดจาดีกบ ั สาวใช ้ของ ท่าน ถึงแม ้ว่าข ้าพเจ ้าจะไม่เหมือนสาวใช ้ของท่านคนใดคน หนึง่ ก็ตาม