1แตโยนาหไมพอใจอยางยงและเขาโกรธมาก
2และทานไดอธษฐานตอพระเจาและกลาววา“ขาแตพระเจา
ขาพระองคขอวงวอนพระองคเมอขาพระองคยงอยใน ประเทศของขาพระองคขาพระองคกพดอยางนไมใชหรอ?”
ดงนนขาพระองคจงหนไปเมองทารชชเพราะขาพระองครวา พระองคทรงเปนพระเจาผเปยมดวยพระคณและพระกรณา
ทรงไมโกรธงายและมพระกรณามากและทรงเสยพระทยตอ ความชวราย
3เพราะฉะนนบดนขาพระองควงวอนพระองคโปรดเอาชวต ของขาพระองคไปจากขาพระองคเถดเพราะวาการตายยง ดกวาการมชวตอย
4แลวพระเจาตรสวาเจาจะโกรธดหรอไม?
5โยนาหจงออกไปจากเมองและนงอยทดานตะวนออกของ เมองและทาเพงขนทนนและนงอยใตรมเงาของเมองนน จนกวาเขาจะมองเหนเหตการณทเกดขนกบเมอง
6พระเจาทรงสรางตนนาเตาใหงอกขนมาปกคลมโยนาห
เพอใหเปนรมเงาเหนอศรษะของเขาเพอชวยใหเขาพนจาก ความทกขโศกโยนาหจงดใจกบตนนาเตามาก
7เมอรงเชาวนรงขนพระเจาทรงเตรยมหนอนตวหนงมากด กนตนฟกทองจนเหยวเฉา
8ครนพระอาทตยขนพระเจาทรงเตรยมลมตะวนออกพดแรง และแสงอาทตยสองกระทบศรษะของโยนาหทาใหโยนาห ออนแรงและปรารถนาทจะตายเสยจงกลาววา“ขาพเจา
ตายเสยยงดกวามชวตอย”
9และพระเจาตรสแกโยนาหวา“เจาโกรธเพราะตนฟกทอง
”และเขากลาววา“ขาพเจาโกรธจนตายกดแลว”
10แลวพระเจาตรสวาเจามความสงสารตนฟกทองซงเจา มไดใสใจดแลหรอทาใหมนเจรญเตบโตซงงอกขนในคน เดยวแลวกตายไปในคนเดยว
11และเราจะไมละเวนเมองนนะเวหเมองใหญทมประชากร
มากกวาหกหมนคนซงแยกแยะไมออกวามอขวามอซายของ ตนคออะไรและยงมสตวเลยงอกมากดวยหรอ?