โยนาห์ บทที่ 1 1 บัดนีพ ้ ระคําของพระเยโฮวาห์มาถึงโยนาห์ บุตรชายของอา มิตไท โดยตรัสว่า 2 จงลุกขึน ้ ไปยังเมืองนีนะเวห์ เมืองใหญ่ และร ้องกล่าวโทษ เมืองนัน ้ เพราะว่าความชัว่ ของเขาทัง้ หลายได ้ขึน ้ มาต่อหน ้า เราแล ้ว ิ ให ้พ ้นจากพระ 3 แต่โยนาห์ได ้ลุกขึน ้ หนีไปยังเมืองทาร์ชช พักตร์ของพระเจ ้า และได ้ลงไปยังเมืองโยปปา และเขาพบ ิ จึงจ่ายค่าโดยสาร แล ้วลง เรือลําหนึง่ กําลังไปเมืองทาร์ชช ิ ให ้พ ้นจาก เรือเพือ ่ ไปกับพวกเขาทัง้ หลายไปยังเมืองทาร์ชช พระพักตร์ของพระเจ ้า 4 แต่พระเจ ้าทรงส่งลมใหญ่เข ้าไปในทะเล และเกิดพายุใหญ่ ในทะเลจนเรือแทบจะแตก 5 ลูกเรือก็กลัวและร ้องเรียกพระเจ ้าของตนทุกคน แล ้วโยน สินค ้าทีอ ่ ยูใ่ นเรือลงไปในทะเลเพือ ่ ให ้เรือเบาลง แต่โยนาห์ ลงไปทีด ่ ้านข ้างของเรือแล ้วนอนลงอย่างสนิท 6 นายเรือจึงมาหาเขาและกล่าวแก่เขาว่า “เจ ้าคนขีเ้ ซา เจ ้า คิดอะไรอยู่ จงลุกขึน ้ และทูลต่อพระเจ ้าของเจ ้า หากพระเจ ้า จะทรงนึกถึงเรา เพือ ่ เราจะได ้ไม่พน ิ าศ” 7 พวกเขาจึงพูดกันคนละคนว่า “มาจับฉลากกันเถอะ เพือ ่ เรา จะได ้รู ้ว่าใครเป็ นต ้นเหตุทท ี่ ําให ้เราเกิดความหายนะนี”้ พวก เขาจึงจับฉลาก และฉลากนัน ้ ก็ตกอยูท ่ โี่ ยนาห์ 8 แล ้วพวกเขากล่าวแก่ทา่ นว่า “ขอท่านบอกเราหน่อยว่าใคร เป็ นสาเหตุทภ ี่ ย ั นัน ้ เกิดขึน ้ แก่เรา ท่านมีอาชีพอะไร และมา จากไหน ประเทศของท่านอยูท ่ ไี่ หน และท่านเป็ นคนชาติ ไหน” 9 และท่านก็กล่าวแก่พวกเขาว่า ข ้าพเจ ้าเป็ นคนฮีบรู และ ข ้าพเจ ้ายําเกรงพระเยโฮวาห์ พระเจ ้าแห่งสวรรค์ ซึง่ ทรง สร ้างทะเลและแผ่นดินแห ้ง 10 ครัน ้ แล ้วคนเหล่านัน ้ ก็กลัวยิง่ นัก จึงถามเขาว่า “ทําไม ท่านจึงทําเช่นนี”้ เพราะคนเหล่านัน ้ รู ้ว่าเขาหนีจากพระพักตร์ พระเจ ้า เพราะพระองค์ได ้บอกพวกเขาไว ้ 11 พวกเขาจึงกล่าวแก่ทา่ นว่า เราจะทําอย่างไรให ้ท่านมี ความสงบแก่เรา เพราะทะเลได ้ปั่ นป่ วนและมีพายุ 12 แล ้วท่านตรัสแก่เขาทัง้ หลายว่า จงยกข ้าพเจ ้าขึน ้ โยนลง ในทะเลเถิด ทะเลก็จะสงบลงแก่พวกท่าน เพราะข ้าพเจ ้ารู ้อยู่ ว่าพายุใหญ่ครัง้ นีเ้ กิดขึน ้ แก่พวกท่านเพราะข ้าพเจ ้าเอง 13 ถึงกระนัน ้ ก็ด ี คนเหล่านัน ้ ก็พายอย่างเต็มทีเ่ พือ ่ จะนํ าเรือ กลับเข ้าฝั่ ง แต่ก็ทําไม่ได ้ เพราะทะเลปั่ นป่ วนและมีพายุพัด แรงต่อต ้านพวกเขา 14เพราะฉะนัน ้ พวกเขาจึงร ้องทูลต่อพระเยโฮวาห์และกล่าว ว่า ข ้าแต่พระเยโฮวาห์ ข ้าพระองค์ขอวิงวอนพระองค์ ขออย่า ให ้ข ้าพระองค์พน ิ าศเพราะชีวต ิ ของชายผู ้นีเ้ ลย และขออย่า ทรงลงโทษข ้าพระองค์ด ้วยโลหิตทีบ ่ ริสท ุ ธิ์ เพราะว่าข ้า พระองค์ได ้กระทําตามทีพ ่ ระองค์พอพระทัยแล ้ว ข ้าแต่พระเย โฮวาห์ 15 พวกเขาจึงจับโยนาห์โยนลงในทะเล แล ้วทะเลก็สงบลง จากความปั่ นป่ วน 16 คนเหล่านัน ้ ก็เกรงกลัวพระเจ ้ายิง่ นัก และได ้ถวายเครือ ่ ง บูชาแด่พระเจ ้าและปฏิญาณตน 17 พระเจ ้าทรงเตรียมปลาใหญ่ตวั หนึง่ ไว ้เพือ ่ กลืนโยนาห์ โย นาห์ก็อยูใ่ นท ้องปลานัน ้ สามวันสามคืน
บทที่ 2 1 แล ้วโยนาห์ก็อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของเขาจาก ท ้องปลานัน ้ 2 และกล่าวว่า ข ้าพระองค์ร ้องทูลต่อพระเยโฮวาห์เนือ ่ งใน ความทุกข์ยากของข ้าพระองค์ และพระองค์ทรงฟั งข ้า พระองค์ ข ้าพระองค์ร ้องทูลจากท ้องแห่งนรก และพระองค์ก็ ทรงฟั งเสียงข ้าพระองค์ 3 เพราะพระองค์ทรงเหวีย ่ งข ้าพระองค์ลงไปในทีล ่ ก ึ ในกลาง ท ้องทะเล และนํ้ าท่วมขังข ้าพระองค์ไว ้ คลืน ่ และระลอกคลืน ่ ของพระองค์ทว่ มข ้าพระองค์ไปหมด 4 แล ้วข ้าพระองค์ก็กล่าวว่า ข ้าพระองค์ถก ู ขับไล่ออกไปจาก สายพระเนตรของพระองค์แล ้ว แต่ข ้าพระองค์จะมองดูพระ วิหารอันบริสท ุ ธิข ์ องพระองค์อก ี ครัง้ 5 นํ้ าล ้อมรอบฉั น แม ้กระทั่งถึงจิตวิญญาณ ความลึกปิ ดกัน ้ ฉั น ไว ้รอบ ๆ วัชพืชพันรอบศีรษะฉั น 6 ข ้าพระองค์ลงไปยังเชิงภูเขาทัง้ หลาย แผ่นดินและคาน ประตูล ้อมรอบข ้าพระองค์ไว ้ตลอดไป แต่พระองค์ยังทรงทํา ่ มโทรม โอ ้พระยา ให ้ชีวต ิ ของข ้าพระองค์พ ้นจากความเสือ ห์เวห์พระเจ ้าของข ้าพระองค์ 7 เมือ ่ จิตใจของข ้าพระองค์ออ ่ นล ้าภายในข ้าพระองค์ ข ้า พระองค์ระลึกถึงพระเยโฮวาห์ และคําอธิษฐานของข ้า พระองค์ก็มาถึงพระองค์ ในพระวิหารอันบริสท ุ ธิข ์ องพระองค์ 8 ผู ้ทีม ่ องเห็นความเท็จนัน ้ ก็ละทิง้ ความเมตตาของตนเอง 9 แต่ข ้าพเจ ้าจะถวายเครือ ่ งบูชาแด่พระองค์ด ้วยเสียง ขอบพระคุณ ข ้าพเจ ้าจะทําตามทีป ่ ฏิญาณไว ้ ความรอดเป็ น ของพระเจ ้า 10 และพระเจ ้าตรัสแก่ปลานัน ้ มันก็สํารอกโยนาห์ออกมาบน แผ่นดินแห ้ง บทที่ 3 1 แล ้วพระคําของพระเยโฮวาห์มาถึงโยนาห์ครัง้ ทีส ่ องว่า 2 จงลุกขึน ้ ไปยังเมืองนีนะเวห์นครใหญ่ และเทศนาสัง่ สอน เมืองนัน ้ ตามคําเทศนาทีเ่ ราสัง่ เจ ้า 3 โยนาห์จงึ ลุกขึน ้ ไปยังเมืองนีนะเวห์ตามพระดํารัสของพระ เจ ้า นีนะเวห์เป็ นเมืองใหญ่โตมาก ต ้องใช ้เวลาเดินทางสาม วัน 4 และโยนาห์เริม ่ เข ้าไปในเมืองได ้ระยะทางเดินหนึง่ วัน และ ่ บ ิ วัน นีนะเวห์จะถูกทําลาย เขาร ้องตะโกนว่า อีกสีส ่ พระเจ ้า และประกาศให ้ถือศีลอด 5 ชาวเมืองนิเนเวห์จงึ เชือ และสวมผ ้ากระสอบ ตัง้ แต่คนใหญ่คนโตจนถึงคนเล็ก 6 เพราะข่าวนีไ้ ปถึงกษั ตริยแ ์ ห่งเมืองนีนะเวห์ พระองค์จงึ ทรง ลุกขึน ้ จากบัลลังก์ ทรงถอดฉลองพระองค์ออก แล ้วทรงห่ม ผ ้ากระสอบ และประทับบนขีเ้ ถ ้า 7 และพระองค์ก็ทรงให ้มีการประกาศและประกาศไปทั่ว เมืองนีนะเวห์โดยพระราชกฤษฎีกาของกษั ตริยแ ์ ละขุนนาง ของพระองค์วา่ “มนุษย์หรือสัตว์ ฝูงโคหรือฝูงแกะอย่าลิม ้ รส สิง่ ใดๆ อย่าให ้พวกมันกินอาหารหรือดืม ่ นํ้ า 8 แต่ขอให ้ทัง้ มนุษย์และสัตว์หม ่ ผ ้ากระสอบ และร ้องทูลต่อ พระเจ ้าด ้วยใจเข ้มแข็ง ปล่อยให ้ทุกคนละทิง้ แนวทางชัว่ ของ ตน และจากความรุนแรงทีอ ่ ยูใ่ นมือของตน 9 ใครจะรู ้ได ้ว่าพระเจ ้าจะทรงกลับพระทัยและหันหนีจากพระ พิโรธอันรุนแรงของพระองค์เพือ ่ ทีเ่ ราจะไม่พน ิ าศ? 10 และพระเจ ้าทอดพระเนตรการกระทําของพวกเขาแล ้ว พวกเขาก็ละทิง้ แนวทางชัว่ ของตน และพระเจ ้าก็กลับใจจาก ความชัว่ ทีพ ่ ระองค์ตรัสว่าจะกระทํากับพวกเขา และพระองค์ก็ ไม่ได ้กระทําตาม