เนหะมีย ์ บทที่ 1 1 ถ ้อยคําของเนหะมีย ์ บุตรชายฮาคาลิยาห์ เกิดขึน ้ ในเดือน ิ ขณะทีข คิสเลอู ปี ทย ี่ ส ี่ บ ่ ้าพเจ ้าอยูใ่ นพระราชวังสุสา 2 ฮานานี พีน ่ ้องคนหนึง่ ของข ้าพเจ ้า พร ้อมด ้วยคนยูดาห์บาง คนมา และข ้าพเจ ้าได ้ถามพวกเขาถึงเรือ ่ งพวกยิวทีห ่ นีรอด ่ มาได ้ ซึงเหลืออยูจ ่ ากการถูกจองจํา และเรือ ่ งเยรูซาเล็ม 3 เขาทัง้ หลายกล่าวแก่ข ้าพเจ ้าว่า ส่วนทีเ่ หลือจากการถูก จองจําอยูใ่ นจังหวัดนัน ้ อยูใ่ นความทุกข์ยากและความอับ อายอย่างยิง่ กําแพงเมืองเยรูซาเล็มก็พังลง และประตูเมืองก็ ถูกเผาด ้วยไฟ 4 และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าได ้ยินถ ้อยคําเหล่านี้ ข ้าพเจ ้าก็นั่งลง ร ้องไห ้ และครํ่าครวญอยูห ่ ลายวัน และอดอาหารและ อธิษฐานต่อพระเจ ้าแห่งสวรรค์ 5 และกล่าวว่า ข ้าพระองค์วงิ วอนพระองค์ โอ ้ พระยาห์เวห์ พระเจ ้าแห่งสวรรค์ พระเจ ้าผู ้ยิง่ ใหญ่และน่าเกรงขาม ผู ้ทรง รักษาพันธสัญญาและพระเมตตาต่อผู ้ทีร่ ักพระองค์และปฏิบต ั ิ ตามพระบัญญัตข ิ องพระองค์ 6 ขอพระองค์ทรงเงีย ่ พระกรรณฟั งเดีย ๋ วนี้ และทรงลืมพระ เนตร เพือ ่ พระองค์จะได ้ทรงสดับคําอธิษฐานของผู ้รับใช ้ของ พระองค์ ซึง่ ข ้าพระองค์ได ้อธิษฐานต่อพระองค์ในเวลานี้ ทัง้ กลางวันและกลางคืน เพือ ่ บรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอล ผู ้รับใช ้ของพระองค์ และขอทรงสารภาพบาปของบรรดาบุตร หลานแห่งอิสราเอล ซึง่ ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายได ้กระทําบาป ต่อพระองค์ ทัง้ ข ้าพระองค์และครอบครัวของบิดาของข ้า พระองค์ทงั ้ หลายได ้กระทําบาป 7 ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายประพฤติทจ ุ ริตมากต่อพระองค์ และ มิได ้รักษาพระบัญญัต ิ กฎเกณฑ์ และกฎหมาย ซึง่ พระองค์ ได ้ทรงบัญชาไว ้กับโมเสสผู ้รับใช ้ของพระองค์ 8 ข ้าพระองค์ขอวิงวอนท่านให ้ระลึกถึงคําทีท ่ า่ นสัง่ ไว ้กับ โมเสสผู ้รับใช ้ของท่านว่า ถ ้าท่านทัง้ หลายละเมิด เราจะ กระจายท่านไปในหมูป ่ ระชาชาติทงั ้ หลาย 9 แต่ถ ้าพวกเจ ้าหันมาหาเรา และรักษาบัญญัตข ิ องเรา และ กระทําตาม แม ้ว่าพวกเจ ้าจะถูกขับไล่ไปยังส่วนสุดของ สวรรค์ เราก็จะรวบรวมพวกเขามาจากทีน ่ ั่น และจะนํ าพวก ่ ึ เขามายังสถานทีซ ่ งเราได ้เลือกไว ้ เพือ ่ สถาปนาพระนามของ เราไว ้ทีน ่ ั่น 10 บัดนีค ้ นเหล่านีเ้ ป็ นข ้าราชการของพระองค์ และเป็ น ประชากรของพระองค์ ซึง่ พระองค์ได ้ทรงไถ่ไว ้ด ้วยฤทธานุ ภาพยิง่ ใหญ่ของพระองค์ และด ้วยพระหัตถ์อน ั แข็งแกร่งของ พระองค์ 11 ข ้าแต่พระยาห์เวห์ ข ้าพระองค์วงิ วอนพระองค์ ขอพระองค์ ทรงสดับฟั งคําอธิษฐานของผู ้รับใช ้ของพระองค์ และคํา อธิษฐานของบรรดาผู ้รับใช ้ของพระองค์ ผู ้ปรารถนาจะยํา เกรงพระนามของพระองค์ ขอทรงโปรดให ้ผู ้รับใช ้ของ พระองค์เจริญรุง่ เรืองในวันนี้ และขอทรงโปรดประทานความ เมตตาแก่เขาในสายพระเนตรของชายผู ้นี้ เพราะข ้าพระองค์ เป็ นผู ้ถวายถ ้วยเสวยของพระราชา บทที่ 2 ิ แห่งรัชกาลกษั ตริยอ ี 1 ในเดือนนิสาน ปี ทย ี่ ส ี่ บ ์ าร์ทาเซอร์ซส เหล ้าองุน ่ อยูเ่ บือ ้ งพระพักตร์พระองค์ ข ้าพเจ ้าจึงหยิบเหล ้า องุน ่ นัน ้ ถวายแด่กษั ตริย ์ บัดนีข ้ ้าพเจ ้ามิได ้เศร ้าโศกอยูต ่ อ ่ หน ้าพระองค์มาก่อน
2 เหตุฉะนัน ้ กษั ตริยจ ์ งึ ตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า “ทําไมสีหน ้าของ ท่านจึงเศร ้าหมอง ทัง้ ทีท ่ า่ นมิได ้เจ็บป่ วย นีเ่ ป็ นเพียงความ โศกเศร ้าในใจเท่านัน ้ ” แล ้วข ้าพเจ ้าก็กลัวยิง่ นัก 3 และตรัสแก่พระราชาว่า ขอให ้พระราชาทรงพระเจริญยิง่ ยืน นาน เหตุใดสีหน ้าของข ้าพเจ ้าจึงไม่เศร ้าหมอง เมือ ่ เมือง สถานทีฝ ่ ั งศพของบรรพบุรษ ุ ของข ้าพเจ ้าถูกทิง้ ร ้าง และ ประตูเมืองก็ถก ู ไฟเผาทําลาย? 4 แล ้วกษั ตริยต ์ รัสถามข ้าพเจ ้าว่า “เจ ้าจะขอสิง่ ใด” ข ้าพเจ ้า จึงอธิษฐานต่อพระเจ ้าแห่งสวรรค์ 5 และข ้าพเจ ้าได ้ทูลกษั ตริยว์ า่ ถ ้าเป็ นทีพ ่ อพระทัยกษั ตริย ์ และถ ้าผู ้รับใช ้ของพระองค์เป็ นทีโ่ ปรดปรานในสายพระเนตร ของพระองค์ ขอพระองค์ทรงส่งข ้าพเจ ้าไปยังยูดาห์ ไปยัง เมืองซึง่ เป็ นทีฝ ่ ั งศพของบรรพบุรษ ุ ของข ้าพเจ ้า เพือ ่ ข ้าพเจ ้า จะได ้สร ้างขึน ้ ใหม่ 6 และกษั ตริยต ์ รัสกับข ้าพเจ ้า (ซึง่ มีพระราชินป ี ระทับอยูข ่ ้างๆ พระองค์) ว่า “เจ ้าจะเดินทางนานเท่าใด และเจ ้าจะกลับ เมือ ่ ใด” กษั ตริยจ ์ งึ พอพระทัยทีจ ่ ะส่งข ้าพเจ ้าไป และข ้าพเจ ้า ก็กําหนดเวลาให ้พระองค์ 7 ข ้าพเจ ้าได ้ทูลกษั ตริยอ ์ ก ี ว่า ถ ้ากษั ตริยพ ์ อพระทัย ขอให ้ ทรงมอบจดหมายให ้ข ้าพเจ ้าไปถึงบรรดาผู ้ว่าราชการทีอ ่ ยู่ ฟากแม่นํ้า เพือ ่ พวกเขาจะได ้พาข ้าพเจ ้าข ้ามแม่นํ้าไปจนกว่า ข ้าพเจ ้าจะไปถึงยูดาห์ 8 และพระราชสาส์นถึงอาสาฟผู ้ดูแลป่ าของกษั ตริย ์ เพือ ่ เขา จะได ้มอบไม ้ให ้ข ้าพเจ ้าเพือ ่ ทําคานประตูพระราชวังซึง่ เกีย ่ วข ้องกับพระราชวัง และสําหรับกําแพงเมือง และสําหรับ บ ้านทีข ่ ้าพเจ ้าจะเข ้าไปพัก และพระราชาก็ทรงประทานให ้ ข ้าพเจ ้า ตามพระหัตถ์อน ั ทรงพระกรุณาของพระเจ ้าของ ข ้าพเจ ้าทีท ่ รงมีตอ ่ ข ้าพเจ ้า 9 แล ้วข ้าพเจ ้าก็ไปหาผู ้ว่าราชการฝั่ งแม่นํ้าข ้างโน ้น และมอบ พระราชสาส์นของกษั ตริยใ์ ห ้แก่พวกเขา บัดนี้ กษั ตริยท ์ รงส่ง นายพลและพลม ้าไปกับข ้าพเจ ้า 10 เมือ ่ สันบาลลัทชาวโฮโรนและโทเบียห์ผู ้รับใช ้ชาวอัมโมน ได ้ยินเรือ ่ งนี้ ก็เศร ้าโศกยิง่ นักทีม ่ ค ี นมาแสวงหาความสุข สบายให ้แก่บต ุ รหลานของอิสราเอล 11 ข ้าพเจ ้าจึงมายังกรุงเยรูซาเล็มและพักอยูท ่ น ี่ ั่นเป็ นเวลา สามวัน 12 และข ้าพเจ ้าก็ลก ุ ขึน ้ ในเวลากลางคืน พร ้อมกับคนไม่กค ี่ น ทีอ ่ ยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าก็ไม่ได ้บอกใครเลยว่าพระเจ ้าของ ข ้าพเจ ้าทรงดลใจข ้าพเจ ้าให ้ทําอะไรทีเ่ ยรูซาเล็ม และไม่ม ี สัตว์ตวั ใดอยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าเลย ยกเว ้นสัตว์ทข ี่ ้าพเจ ้าขีอ ่ ยู่ 13 และข ้าพเจ ้าออกไปในเวลากลางคืนทางประตูหบ ุ เขา ต่อ หน ้าบ่อมังกร และไปยังประตูกองมูลสัตว์ และตรวจดูกําแพง เมืองเยรูซาเล็มทีพ ่ ังลง และประตูเมืองทีถ ่ ก ู ไฟเผาทําลาย 14 แล ้วข ้าพเจ ้าก็เดินไปทีป ่ ระตูนํ้าพุ และไปยังสระของ กษั ตริย ์ แต่ไม่มท ี ส ี่ ําหรับสัตว์ทอ ี่ ยูใ่ ต ้ข ้าพเจ ้าจะผ่านไปได ้ 15 แล ้วข ้าพเจ ้าก็ขน ึ้ ไปในเวลากลางคืนทางลําธาร และ ตรวจดูกําแพง แล ้วหันกลับ และเข ้าไปทางประตูหบ ุ เขา และ กลับมาอีกครัง้ 16 และพวกผู ้ปกครองก็ไม่ทราบว่าข ้าพเจ ้าไปไหน หรือ ข ้าพเจ ้าทําอะไร และข ้าพเจ ้าก็ยังไม่ได ้แจ ้งให ้พวกยิว ปุโรหิต ขุนนาง ผู ้ปกครอง หรือคนอืน ่ ๆ ทีท ่ ํางานทําการนัน ้ ทราบด ้วย 17 แล ้วข ้าพเจ ้ากล่าวแก่พวกเขาว่า ท่านทัง้ หลายเห็นความ ทุกข์ยากทีเ่ ราเผชิญอยูแ ่ ล ้วว่า เยรูซาเล็มกําลังพังทลาย และประตูเมืองก็ถก ู ไฟเผา จงมาสร ้างกําแพงเยรูซาเล็มขึน ้ ใหม่ เพือ ่ เราจะไม่ต ้องเป็ นทีอ ่ บ ั อายอีกต่อไป 18 แล ้วข ้าพเจ ้าก็เล่าให ้พวกเขาฟั งถึงพระหัตถ์ของพระ เจ ้าของข ้าพเจ ้าทีท ่ รงดีตอ ่ ข ้าพเจ ้า และถึงพระดํารัสของ กษั ตริยท ์ พ ี่ ระองค์ตรัสกับข ้าพเจ ้าด ้วย พวกเขากล่าวว่า “ให ้