ผู ้พิพากษา บทที่ 1 ้ ชีวต 1 ครัน ้ เมือ ่ โยชูวาสิน ิ แล ้ว พวกอิสราเอลก็ทล ู ถามพระเย โฮวาห์วา่ “ใครจะขึน ้ ไปช่วยเราต่อสู ้พวกคานาอันก่อน เพือ ่ ้รบกั จะสู บพวกเขา?” 2 และพระเจ ้าตรัสว่า ยูดาห์จะขึน ้ ไป ดูเถิด เราได ้มอบ แผ่นดินนัน ้ ไว ้ในมือของเขาแล ้ว 3 ยูดาห์จงึ พูดกับสิเมโอนพีช ่ ายของตนว่า “จงไปกับเราใน ส่วนของฉั น เพือ ่ เราจะได ้ต่อสู ้กับพวกคานาอัน แล ้วฉั นจะไป กับคุณในส่วนของคุณเช่นกัน” สิเมโอนจึงไปกับเขา 4 และยูดาห์ก็ยกขึน ้ ไป และพระเยโฮวาห์ทรงมอบชาวคานา อันและชาวเปริสซิไว ้ในมือของพวกเขา และพวกเขาก็สงั หาร พวกเขาเสียหนึง่ หมืน ่ คนในเบเซก 5 และเขาทัง้ หลายพบอาโดนิเบเซกในเมืองเบเซก แล ้วเขา ทัง้ หลายก็ตอ ่ สู ้กับเขา และได ้สังหารชาวคานาอันและชาวเ ปริซซีไป 6 แต่อาโดนิเบเซกหนีไป และพวกเขาก็ไล่ตามเขาไป จับเขา ไว ้ แล ้วตัดนิว้ หัวแม่มอ ื และนิว้ หัวแม่เท ้าของเขาออก 7 และอาโดนิเบเซกกล่าวว่า มีกษั ตริยเ์ จ็ดสิบองค์ทถ ี่ ก ู ตัด นิว้ หัวแม่มอ ื และนิว้ หัวแม่เท ้าออกไป รวบรวมอาหารไว ้ใต ้โต๊ะ ของฉั น ฉั นได ้กระทําเช่นนี้ พระเจ ้าได ้ตอบแทนฉั นอย่างไร พวกเขาจึงนํ าเขาไปทีเ่ ยรูซาเล็ม และเขาก็ตายทีน ่ ั่น 8 ในเวลานัน ้ ชาวเมืองยูดาห์ได ้โจมตีเมืองเยรูซาเล็ม และยึด เมืองได ้ และฟั นเมืองนัน ้ ด ้วยคมดาบ และจุดไฟเผาเมือง 9 ภายหลังนัน ้ บุตรหลานแห่งยูดาห์ก็ลงไปสู ้รบกับพวกคานา อันซึง่ อาศัยอยูบ ่ นภูเขา และในทิศใต ้ และในหุบเขา 10 และยูดาห์ได ้ไปโจมตีพวกคานาอันทีอ ่ าศัยอยูใ่ นเฮโบรน ่ เฮโบรนเดิมคือ คีรย (ชือ ิ าธาร์บา) และพวกเขาก็สงั หารเชชัย อาหิมาน และทัลมัย ่ เมืองเด 11 และจากทีน ่ ั่นเขาไปโจมตีชาวเมืองเดบีร ์ และชือ บีรก ์ อ ่ นหน ้านีค ้ อ ื คีรย ิ าทเซเฟอร์ 12 คาเลบกล่าวว่า ผู ้ใดโจมตีครี ย ิ าทเซเฟอร์และยึดเมืองนัน ้ ได ้ เราจะยกอัคสาห์บต ุ รสาวของเราให ้เป็ นภรรยา 13 แล ้วโอทนีเอลบุตรชายของเคนัซ น ้องชายของคาเลบก็ ยึดเมืองนัน ้ ได ้ และยกอัคสาห์บต ุ รสาวของตนให ้เป็ นภรรยา 14 ครัน ้ นางมาถึงบิดา นางก็ชวนบิดาให ้ไปขอทีน ่ า แล ้วนางก็ ลงจากหลังลา คาเลบจึงถามนางว่า “ท่านต ้องการอะไร” 15 และนางก็กล่าวแก่เขาว่า “ขออวยพรแก่ข ้าพเจ ้าเถิด เพราะท่านได ้ประทานแผ่นดินทางใต ้แก่ข ้าพเจ ้า ขอประทาน นํ้ าพุแก่ข ้าพเจ ้าด ้วย” และคาเลบก็มอบนํ้ าพุบนและนํ้ าพุลา่ ง ให ้แก่นาง 16 และบรรดาบุตรหลานชาวเคไนต์ซงึ่ เป็ นพ่อตาของโมเสส ก็ออกเดินทางจากเมืองแห่งต ้นปาล์มพร ้อมกับบุตรหลาน แห่งยูดาห์ เข ้าไปในถิน ่ ทุรกันดารแห่งยูดาห์ ซึง่ ตัง้ อยูท ่ างใต ้ ของอาราด และพวกเขายกไปและอาศัยอยูท ่ า่ มกลาง ประชาชน 17 ยูดาห์ไปกับสิเมโอนพีช ่ ายของตน และฆ่าชาวคานาอันที่ ้ ชือ ่ เมือง อาศัยอยูใ่ นเมืองเศฟั ท และทําลายเมืองนัน ้ จนสิน นัน ้ จึงเรียกว่าโฮร์มาห์ 18 ยูดาห์ยังยึดเมืองกาซาพร ้อมทัง้ เขตแดนของเมืองนัน ้ อัสเคโลนพร ้อมทัง้ เขตแดนของเมืองนัน ้ และเอโครนพร ้อม ทัง้ เขตแดนของเมืองนัน ้ ด ้วย 19 และพระเยโฮวาห์ทรงอยูก ่ บ ั ยูดาห์ พระองค์ทรงขับไล่ผู ้ที่ อาศัยอยูบ ่ นภูเขาออกไป แต่ทรงขับไล่ผู ้ทีอ ่ าศัยอยูบ ่ นหุบ เขาออกไปไม่ได ้ เพราะพวกเขามีรถศึกทีท ่ ําด ้วยเหล็ก
20 แล ้วพวกเขามอบเมืองเฮโบรนให ้คาเลบดังทีโ่ มเสสกล่าว ไว ้ และคาเลบก็ขบ ั ไล่บต ุ รชายทัง้ สามของอานาคออกไป จากทีน ่ ั่น 21 และบรรดาบุตรหลานของเบนจามินก็ไม่ได ้ขับไล่พวกเย บุสทีอ ่ าศัยอยูใ่ นเยรูซาเล็มออกไป แต่พวกเยบุสก็ยังคง อาศัยอยูก ่ บ ั บรรดาบุตรหลานของเบนจามินในเยรูซาเล็ม จนถึงทุกวันนี้ 22 และพวกพงศ์พันธุโ์ ยเซฟก็ขน ึ้ ไปโจมตีเมืองเบธเอล และ พระเจ ้าทรงสถิตกับพวกเขา 23 และครอบครัวของโยเซฟจึงส่งคนไปสํารวจเมืองเบธเอล ่ เมืองนัน (แต่กอ ่ นชือ ้ คือเมืองลูส) 24และพวกสอดแนมเห็นคนหนึง่ กําลังออกไปจากเมือง จึง ้ างเข ้าเมืองให ้พวกเราหน่อย พูดกับเขาว่า “ขอท่านช่วยชีท และพวกเราจะได ้แสดงความเมตตาต่อท่าน” 25 และเมือ ่ ท่านแสดงทางเข ้าเมืองให ้พวกเขาเห็น พวกเขาก็ ฟั นเมืองนัน ้ ด ้วยคมดาบ แต่ก็ปล่อยชายคนนัน ้ และทุกคนใน ครอบครัวของเขาไป 26 และชายคนนัน ้ ก็เข ้าไปในแผ่นดินของชาวฮิตไทต์ และ ่ เมืองนัน ่ สร ้างเมืองขึน ้ และเรียกชือ ้ ว่าลูส ซึง่ ยังคงเป็ นชือ เมืองนัน ้ มาจนทุกวันนี้ 27 มนัสเสห์มไิ ด ้ขับไล่ชาวเมืองเบธเชอันและเมืองต่างๆ ของ เมืองนัน ้ หรือชาวเมืองทาอานัคและเมืองต่างๆ ของเมืองนัน ้ หรือชาวเมืองโดร์และเมืองต่างๆ ของเมืองนัน ้ หรือชาวเมือง อิบเลอัมและเมืองต่างๆ ของเมืองนัน ้ หรือชาวเมืองเมกิดโด และเมืองต่างๆ ของเมืองนัน ้ แต่ชาวคานาอันก็ยังจะอาศัยอยู่ ในแผ่นดินนัน ้ 28 เมือ ่ อิสราเอลเข ้มแข็งขึน ้ พวกเขาก็เอาคนคานาอันมาเป็ น เครือ ่ งบรรณาการ แต่ไม่ได ้ขับไล่พวกเขาออกไปจนหมด 29 แม ้เอฟราอิมก็ไม่ได ้ขับไล่พวกคานาอันทีอ ่ าศัยอยูใ่ นเกเ ซอร์ออกไป แต่พวกคานาอันอาศัยอยูใ่ นเกเซอร์ทา่ มกลาง พวกเขา 30 ทัง้ เศบูลน ุ ก็ไม่ได ้ขับไล่ชาวเมืองคิทรอนและชาวเมืองนา ฮาโลลออกไป แต่ชาวคานาอันยังคงอาศัยอยูท ่ า่ มกลางพวก เขา และกลายเป็ นบรรณาการ 31 อาเชอร์มไิ ด ้ขับไล่พวกทีอ ่ าศัยในเมืองอัคโค หรือพวกที่ อาศัยในเมืองไซดอน หรือเมืองอัคลาบ หรือเมืองอัคซิบ หรือ เมืองเฮลบาห์ หรือเมืองอาฟิ ก หรือเมืองเรโฮบออกไป 32 แต่พวกอาเชอร์ก็อาศัยอยูท ่ า่ มกลางพวกคานาอันซึง่ เป็ น ผู ้อยูอ ่ าศัยในแผ่นดินนัน ้ เพราะพวกเขาไม่ขบ ั ไล่พวกเขา ออกไป 33 นัฟทาลีมไิ ด ้ขับไล่ชาวเมืองเบธเชเมศและชาวเมืองเบธา นาทออกไป แต่เขาได ้อาศัยอยูท ่ า่ มกลางชาวคานาอันซึง่ เป็ นชาวเมืองในแผ่นดินนัน ้ อย่างไรก็ตาม ชาวเมืองเบธเช เมศและเบธานาทก็กลายเป็ นบรรณาการแก่พวกเขา 34 และพวกอาโมไรก็บงั คับให ้พวกลูกหลานของดานขึน ้ ไป บนภูเขา เพราะพวกเขาไม่ยอมให ้พวกลูกหลานเหล่านัน ้ ลง ไปทีห ่ บ ุ เขา 35 แต่ชาวอาโมไรยังคงอาศัยอยูบ ่ นภูเขาเฮเรส ในอัยจาลอน ั จนพวก และในชาอัลบิม แต่มอ ื ของตระกูลโจเซฟกลับมีชย เขาได ้กลายเป็ นคนส่งบรรณาการ 36 เขตแดนของชาวอาโมไรต์มต ี งั ้ แต่ทางขึน ้ ไปจนถึงอักราบ บิม จากหินขึน ้ ไป บทที่ 2 1 แล ้วทูตสวรรค์ของพระเจ ้าเสด็จไปจากกิลกัลถึงโบคิมและ กล่าวว่า เราได ้นํ าพวกเจ ้าออกจากอียป ิ ต์ และนํ าพวกเจ ้า มายังแผ่นดินซึง่ เราได ้สาบานไว ้กับบรรพบุรษ ุ ของพวกเจ ้า และเราได ้กล่าวว่า เราจะไม่ทําลายพันธสัญญาของเรากับ พวกเจ ้าเป็ นอันขาด
ผู ้พิพากษา
2 และท่านทัง้ หลายอย่าทําพันธสัญญากับชาวแผ่นดินนี้ ท่าน จะทําลายแท่นบูชาของพวกเขาเสีย แต่ทา่ นทัง้ หลายก็ไม่ ่ ฟั งเสียงของเรา ทําไมท่านจึงทําเช่นนี?้ เชือ 3 เพราะฉะนัน ้ เราจึงกล่าวว่า เราจะไม่ขบ ั ไล่พวกเขาออกไป จากหน ้าพวกเจ ้า แต่พวกเขาจะเป็ นดังหนามทีอ ่ ยูข ่ ้างกาย พวกเจ ้า และพระเจ ้าของพวกเขาจะเป็ นกับดักพวกเจ ้า 4 เมือ ่ ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าตรัสคําเหล่านีแ ้ ก่บรรดาบุตร หลานแห่งอิสราเอล ประชาชนก็สง่ เสียงร ้องไห ้ ่ สถานทีน 5 และเขาทัง้ หลายเรียกชือ ่ ัน ้ ว่าโบคิม และเขา ทัง้ หลายก็ถวายเครือ ่ งบูชาแด่พระเยโฮวาห์ทน ี่ ั่น 6 เมือ ่ โยชูวาปล่อยประชาชนไปแล ้ว บรรดาบุตรหลานแห่ง อิสราเอลต่างก็ไปยังมรดกของตนเพือ ่ ครอบครองแผ่นดินนัน ้ 7 และประชาชนก็ปรนนิบต ั พ ิ ระเจ ้าตลอดสมัยของโยชูวา และตลอดสมัยของผู ้เฒ่าทีอ ่ ายุยน ื ยาวกว่าโยชูวา ซึง่ ได ้เห็น ้ ทีพ งานใหญ่ทงั ้ สิน ่ ระเจ ้าทรงกระทําเพือ ่ อิสราเอล ิ้ ชีวต 8 และโยชูวาบุตรชายนูนผู ้รับใช ้ของพระเจ ้าก็สน ิ เมือ ่ มี อายุได ้ร ้อยสิบปี 9 และเขาทัง้ หลายก็ฝังเขาไว ้ในเขตมรดกของเขาทีเ่ มืองทิม นาธเฮเรส บนภูเขาเอฟราอิม ทางด ้านเหนือของเนินเขากา อัช 10 และคนรุน ่ นัน ้ ทัง้ หมดก็ถก ู รวบรวมไปหาบรรพบุรษ ุ ของตน และมีอก ี รุน ่ หนึง่ เกิดขึน ้ ตามมา ซึง่ ไม่รู ้จักพระเจ ้า หรือไม่รู ้จัก งานทีพ ่ ระองค์ทรงกระทําสําหรับอิสราเอล 11 และบุตรหลานของอิสราเอลได ้กระทําชัว่ ในสายพระเนตร ของพระเจ ้า และได ้ปรนนิบต ั พ ิ ระบาอัล 12 พวกเขาละทิง้ พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของบรรพบุรษ ุ ของ พวกเขา ซึง่ ทรงนํ าพวกเขาออกจากแผ่นดินอียป ิ ต์ และไป ติดตามพระเจ ้าอืน ่ ๆ ซึง่ เป็ นพระเจ ้าของชนชาติทอ ี่ ยูโ่ ดยรอบ พวกเขา และได ้กราบไหว ้พระเจ ้าเหล่านัน ้ และยั่วยุให ้พระ เจ ้าทรงพิโรธ 13 พวกเขาละทิง้ พระเจ ้า และไปปรนนิบต ั บ ิ าอัลและอัชทา โรท 14 และพระพิโรธของพระเยโฮวาห์ก็รน ุ แรงต่ออิสราเอล และ พระองค์ทรงมอบพวกเขาไว ้ในมือของผู ้ทําลายล ้างซึง่ ทําลายพวกเขา และพระองค์ทรงขายพวกเขาไว ้ในมือของ ศัตรูโดยรอบ เพือ ่ ว่าพวกเขาจะไม่สามารถยืนหยัดต่อหน ้า ศัตรูของพวกเขาได ้อีกต่อไป 15 ไม่วา่ พวกเขาจะออกไปทีไ่ หน พระหัตถ์ของพระเจ ้าทรง ต่อสู ้กับพวกเขาอย่างชัว่ ร ้าย ดังทีพ ่ ระเจ ้าตรัสไว ้ และดังที่ พระเจ ้าทรงสาบานไว ้กับพวกเขา และพวกเขาก็ทก ุ ข์ใจมาก 16 ถึงกระนัน ้ ก็ด ี พระเจ ้าทรงตัง้ ผู ้พิพากษาขึน ้ ซึง่ ช่วยพวก เขาให ้พ ้นจากมือของผู ้ทีป ่ ล ้นพวกเขา 17 แต่พวกเขาก็ยังไม่ยอมฟั งผู ้พิพากษาของตน แต่กลับ ประพฤติผด ิ ในกามต่อพระเจ ้าอืน ่ และกราบไหว ้พระเจ ้า เหล่านัน ้ พวกเขาหันออกจากทางทีบ ่ รรพบุรษ ุ ของตนดําเนิน ่ อย่างรวดเร็ว โดยเชือฟั งพระบัญญัตข ิ องพระเจ ้า แต่พวกเขา ไม่ได ้กระทําตาม 18 และเมือ ่ พระเจ ้าทรงตัง้ ผู ้พิพากษาให ้แก่พวกเขา พระเจ ้า ทรงสถิตกับผู ้พิพากษานัน ้ และทรงช่วยพวกเขาให ้พ ้นจาก มือศัตรูตลอดชัว่ กาลของผู ้พิพากษานัน ้ เพราะพระเจ ้าทรง เสียพระทัยเพราะการครํ่าครวญของพวกเขาเนือ ่ งมาจากผู ้ที่ ข่มเหงและรังแกพวกเขา ้ พระชนม์แล ้ว พวกเขากลับไปประพฤติ 19 เมือ ่ ผู ้พิพากษาสิน ่ มทรามยิง่ กว่าบิดาของตน โดยติดตามพระเจ ้าอืน เสือ ่ ๆ เพือ ่ ปรนนิบต ั แ ิ ละกราบไหว ้พระองค์ พวกเขาไม่หยุดการกระทํา ของตนเองหรือจากแนวทางทีด ่ อ ื้ รัน ้ ของตน 20 และพระเจ ้าทรงกริว้ อิสราเอลอย่างรุนแรง และพระองค์ ตรัสว่า เพราะว่าชนชาติเหล่านีไ้ ด ้ละเมิดพันธสัญญาของเรา
ซึง่ เราบัญชาไว ้กับบรรพบุรษ ุ ของพวกเขา และไม่ยอมฟั ง เสียงของเรา 21 ต่อไปนีเ้ ราจะไม่ขบ ั ไล่ใคร ๆ จากประชาชาติทโี่ ยชูวาละ ทิง้ ไว ้เมือ ่ เขาตายไปแล ้วออกไปเสียจากหน ้าพวกเขาเลย 22 เพือ ่ ว่าโดยทางพวกเขา ฉั นจะได ้ทดสอบอิสราเอลว่า พวกเขาจะรักษาวิถข ี องพระเจ ้าตามเหมือนอย่างทีบ ่ รรพบุรษ ุ ของพวกเขาได ้รักษาหรือไม่ 23 เพราะฉะนัน ้ พระเยโฮวาห์จงึ ทรงละทิง้ ประชาชาติเหล่านัน ้ ไป โดยไม่ทรงขับไล่พวกเขาออกไปอย่างเร่งรีบ และมิได ้ ทรงมอบพวกเขาไว ้ในมือของโยชูวา บทที่ 3 1 บัดนี้ นีค ่ อ ื บรรดาประชาชาติทพ ี่ ระเจ ้าทรงทิง้ ไว ้ เพือ ่ ทดสอบอิสราเอลโดยอาศัยชนชาติเหล่านัน ้ คือเท่าทีช ่ น อิสราเอลหลายคนไม่เคยรู ้ถึงสงครามทัง้ หลายในคานาอัน 2 เพียงเพือ ่ ให ้บรรดาชัว่ อายุคนของบุตรหลานอิสราเอลได ้ รู ้จัก สอนให ้พวกเขาทําสงคราม แม ้แต่คนทีไ่ ม่รู ้เรือ ่ งสงคราม มาก่อนก็ตาม ้ 3 คือ เจ ้านายทัง้ ห ้าแห่งพวกฟี ลส ิ เตีย และคนคานาอันทัง้ สิน และชาวไซดอน และชาวฮิวไวต์ทอ ี่ าศัยอยูบ ่ นภูเขาเลบานอน ตัง้ แต่ภเู ขาบาอัลเฮอร์มอนจนถึงทางเข ้าเมืองฮามัท 4 และพวกเขาจะต ้องทดสอบอิสราเอลโดยพวกเขา เพือ ่ ่ ฟั งพระบัญญัตข ทราบว่าพวกเขาจะเชือ ิ องพระเจ ้า ซึง่ พระองค์ทรงบัญชาแก่บรรพบุรษ ุ ของพวกเขาโดยมือของ โมเสสหรือไม่ 5 และบรรดาบุตรหลานของอิสราเอลก็อาศัยอยูท ่ า่ มกลาง ชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวเปริสไซต์ ชาว ฮิวไวต์ และชาวเยบูไซต์ 6 พวกเขาจึงรับบุตรสาวของตนมาเป็ นภรรยา และยกบุตรสาว ของตนให ้บุตรชายของตน และปรนนิบต ั พ ิ ระเจ ้าของตน 7 และบรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอลก็ได ้กระทําชัว่ ในสาย พระเนตรของพระเจ ้า และลืมพระเจ ้าผู ้เป็ นพระเจ ้าของตน ิ ธิ์ และไปปรนนิบต ั พ ิ ระบาอัลและบรรดาเสาศักดิส ์ ท 8 เพราะฉะนัน ้ พระพิโรธของพระเจ ้าจึงพลุง่ พล่านต่อ ั ริชาธาอิม อิสราเอล และทรงขายพวกเขาไว ้ในมือของคูชน กษั ตริยแ ์ ห่งเมโสโปเตเมีย และบรรดาบุตรหลานของ ั ริชาธาอิมเป็ นเวลาแปดปี อิสราเอลก็ปรนนิบต ั ค ิ ช ู น 9 เมือ ่ บรรดาบุตรหลานของอิสราเอลร ้องเรียกพระเจ ้า พระ เจ ้าทรงให ้มีผู ้ช่วยให ้บุตรหลานของอิสราเอล ผู ้ซึง่ ช่วยพวก เขาไว ้ได ้ คือ อทนีเอล บุตรชายของเคนัซ น ้องชายของคาเ ลบ 10 แล ้วพระวิญญาณของพระเจ ้าทรงสถิตกับท่าน และท่านก็ วินจ ิ ฉั ยคนอิสราเอล และออกไปทําสงคราม พระเจ ้าทรงมอบ ั ริชาธาอิม กษั ตริยแ คูชน ์ ห่งเมโสโปเตเมียไว ้ในมือของท่าน ั ริชาธาอิมได ้ และมือของท่านก็ชนะคูชน ี่ บ ิ ปี แล ้วโอธนีเอล บุตรชาย 11 และแผ่นดินนัน ้ ก็สงบสุขอยูส ่ ส ้ ิ ของเคนัซก็สนชีวต ิ 12 และบุตรหลานแห่งอิสราเอลก็ทําชัว่ ในสายพระเนตรของ พระเจ ้าอีก และพระเจ ้าทรงเสริมกําลังเอโกลน กษั ตริยแ ์ ห่ง โมอับให ้ต่อต ้านอิสราเอล เพราะพวกเขาได ้กระทําชัว่ ในสาย พระเนตรของพระเจ ้า 13 และโยเซฟรวบรวมพวกบุตรของอัมโมนและอามาเล็คมา สมทบกับท่าน แล ้วไปโจมตีพวกอิสราเอล และยึดเมืองแห่ง ต ้นปาล์มได ้ 14 ดังนัน ้ ชาวอิสราเอลจึงรับใช ้เอกลอนกษั ตริยแ ์ ห่งโมอาบ เป็ นเวลาสิบแปดปี 15 แต่เมือ ่ บรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอลร ้องเรียกพระเจ ้า พระเจ ้าทรงให ้มีผู ้ช่วยให ้รอดขึน ้ มา คือ เอฮูด บุตรชายของ
ผู ้พิพากษา
เกรา ชาวเบนจามิน ผู ้ถนัดมือซ ้าย และบรรดาบุตรหลานแห่ง อิสราเอลก็สง่ ของกํานัลไปให ้เอกลอน กษั ตริยแ ์ ห่งโมอับ ้ สองคมยาวหนึง่ ศอกให ้เขา และคาดมีด 16 แต่เอฮูดทํามีดสัน ้ นัน ้ ผ ้าทีต สัน ้ ไว ้ใต ้เสือ ่ ้นขาขวาของเขา 17 แล ้วท่านก็นําของกํานัลไปให ้เอฆลอน กษั ตริยแ ์ ห่งโม อาบ เอฆลอนเป็ นคนอ ้วนมาก 18 และเมือ ่ พระองค์ทรงถวายเงินถวายเสร็จแล ้ว พระองค์จงึ ทรงส่งบรรดาคนทีถ ่ วายเงินถวายกลับไป 19 แต่พระองค์กลับเสด็จกลับจากเหมืองหินใกล ้กิลกาลและ ตรัสว่า “ข ้าพเจ ้ามีภารกิจลับทีต ่ ้องมอบหมายแก่พระองค์ โอ กษั ตริย”์ กษั ตริยต ์ รัสว่า “จงเงียบ” และบรรดาผู ้ทีย ่ น ื อยูใ่ กล ้ พระองค์ก็ออกไปจากพระองค์ 20 แล ้วเอฮูดก็มาหาเขา และเขาก็นั่งอยูใ่ นห ้องรับแขกทีเ่ ขา อาศัยอยูค ่ นเดียว และเอฮูดก็พด ู ว่า “ข ้าพเจ ้ามีขา่ วจากพระ เจ ้าถึงท่าน” แล ้วเขาก็ลก ุ จากทีน ่ ั่ง 21 แล ้วเอฮูดก็ยน ื่ มือซ ้ายออกไป และหยิบมีดจากต ้นขาขวา ของเขา และแทงเข ้าไปในท ้องของเขา 22 และด ้ามดาบก็เข ้าไปตามใบมีด และไขมันก็ปิดใบมีดไว ้ ดังนัน ้ เขาจึงดึงมีดออกจากท ้องไม่ได ้ และสิง่ สกปรกก็ ออกมา 23 แล ้วเอฮูดก็ออกไปทางเฉลียง ปิ ดประตูห ้องรับแขกใส่ตวั เขาและล็อคไว ้ 24 เมือ ่ เขาออกไปแล ้ว บ่าวรับใช ้ของเขาก็มา เมือ ่ พวกเขา เห็นว่าประตูห ้องรับแขกล็อคอยู่ พวกเขาจึงพูดว่า "เขาเอาผ ้า คลุมเท ้าของเขาไว ้ในห ้องฤดูร ้อนแน่" 25 พวกเขาคอยอยูจ ่ นรู ้สึกละอาย และดูเถิด พระองค์ไม่ทรง เปิ ดประตูห ้องรับแขก ดังนัน ้ พวกเขาจึงเอากุญแจไขเข ้าไป และดูเถิด พระเจ ้าของพวกเขาล ้มตายอยูบ ่ นพืน ้ ดิน 26 ขณะทีเ่ อฮูดยังอยูท ่ น ี่ ั่นก็หลบหนีไป และได ้ผ่านพ ้น เหมืองหินไปถึงเสราธ 27 ครัน ้ พระองค์เสด็จมาแล ้ว พระองค์ทรงเป่ าแตรบนภูเขา เอฟราอิม และบรรดาบุตรหลานของอิสราเอลก็ลงมาพร ้อม กับพระองค์จากภูเขา และพระองค์ก็ทรงนํ าหน ้าพวกเขาไป 28 และท่านกล่าวแก่พวกเขาว่า จงตามเรามาเถิด เพราะพระ เยโฮวาห์ทรงมอบศัตรูของท่าน คือชาวโมอับไว ้ในมือของ ท่านแล ้ว พวกเขาจึงตามท่านไป และยึดจุดข ้ามแม่นํ้า จอร์แดนไปทางโมอับ โดยไม่ยอมให ้ใครข ้ามไป 29 ในครัง้ นัน ้ พวกเขาสังหารชาวโมอับไปประมาณหมืน ่ คน ทุกคนมีรป ู ร่างกํายําและกล ้าหาญมาก และไม่มผ ี ู ้ใดหนีรอด ไปได ้สักคนเดียว 30 ในวันนัน ้ โมอับก็ถก ู ปราบลงภายใต ้มือของอิสราเอล และ แผ่นดินนัน ้ ก็ได ้สงบสุขอยูแ ่ ปดสิบปี 31 และถัดเขาไปคือชัมการ์บต ุ รชายของอานาท ผู ้ทีส ่ งั หาร พวกฟี ลส ิ เตียหกร ้อยคนด ้วยประตักวัว และเขายังช่วย อิสราเอลด ้วย บทที่ 4 1 เมือ ่ เอฮูดตายแล ้ว พวกอิสราเอลก็ทําชัว่ ในสายพระเนตร ของพระเจ ้าอีก 2 และพระเยโฮวาห์ทรงขายพวกเขาไว ้ในมือของยาบิน กษั ตริยแ ์ ห่งคานาอัน ผู ้ทรงครองราชย์อยูท ่ เี่ มืองฮาโซร์ ซึง่ มี สิเสราเป็ นแม่ทัพ ซึง่ ประทับอยูท ่ ฮ ี่ าโรเชธแห่งบรรดา ประชาชาติตา่ งชาติ 3 และบรรดาบุตรหลานของอิสราเอลก็ร ้องทูลต่อพระเยโฮ วาห์ เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงมีรถศึกเหล็กเก ้าร ้อยคัน และ พระองค์ทรงกดขีข ่ ม ่ เหงบุตรหลานของอิสราเอลอย่างรุนแรง ิ อยูถ ่ งึ ยีส ่ บปี
4 และเดโบราห์ผู ้เผยพระวจนะ ภรรยาของลาปิ โดธ เป็ นผู ้ วินจ ิ ฉั ยอิสราเอลในเวลานัน ้ 5 และนางก็อาศัยอยูใ่ ต ้ต ้นอินทผลัมของเดโบราห์ระหว่างรา มาห์และเบธเอลบนภูเขาเอฟราอิม และบรรดาบุตรหลานแห่ง อิสราเอลก็เข ้ามาหานางเพือ ่ ขอการพิพากษา 6 แล ้วนางก็สง่ คนไปเรียกบารักบุตรชายของอาบีโนอัมมา จากเคเดสนัฟทาลีแล ้วกล่าวแก่เขาว่า พระเยโฮวาห์พระ เจ ้าของอิสราเอลมิได ้ทรงบัญชาไว ้หรือว่า จงมุง่ หน ้าไปยัง ภูเขาทาโบร์ แล ้วนํ าชายหนึง่ หมืน ่ คนจากบุตรหลานของนัฟ ทาลีและบุตรหลานของเศบูลน ุ ไปกับเจ ้า? 7 และเราจะชักชวนสิเสราแม่ทัพของกองทัพยาบิน พร ้อมกับ รถศึกและฝูงชนของเขา มาหาเจ ้าทีแ ่ ม่นํ้าคีโชน และเราจะ มอบเขาไว ้ในมือของเจ ้า 8 บารักจึงกล่าวแก่เธอว่า ถ ้าท่านจะไปกับฉั น ฉั นก็จะไป แต่ ถ ้าท่านไม่ไปกับฉั นก็จะไม่ไป 9 นางจึงกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าจะไปกับท่านแน่นอน แต่การ เดินทางทีท ่ า่ นไปนัน ้ จะไม่เป็ นผลดีตอ ่ ท่าน เพราะพระเยโฮ วาห์จะทรงขายสิเสราให ้ตกอยูใ่ นมือของสตรีคนหนึง่ ” แล ้วเด โบราห์ก็ลก ุ ขึน ้ และไปกับบารักทีเ่ มืองเคเดช 10 แล ้วบารักก็เรียกเศบูลน ุ กับนัฟทาลีไปทีเ่ คเดช แล ้วเขาก็ ขึน ้ ไปกับพวกผู ้ชายหนึง่ หมืน ่ คน และเดโบราห์ก็ขน ึ้ ไปกับเขา ด ้วย 11 บัดนีเ้ ฮเบอร์ชาวเคไนต์ ซึง่ เป็ นลูกหลานของโฮบับพ่อตา ของโมเสส ได ้แยกตัวออกจากชาวเคไนต์ และตัง้ เต็นท์ของ ตนอยูท ่ ท ี่ รี่ าบซาแอนิม ซึง่ อยูใ่ กล ้เคเดช 12 พวกเขาบอกสิเสราว่าบารักบุตรชายของอาบีโนอัมได ้ขึน ้ ไปบนภูเขาทาโบร์แล ้ว 13 และสิเสราได ้รวบรวมรถศึกทัง้ หมดของเขา คือรถศึก เหล็กเก ้าร ้อยคัน กับผู ้คนทัง้ หมดทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขา ตัง้ แต่ฮาโรเชธ ของพวกต่างชาติไปจนถึงแม่นํ้าคีโชน 14 และเดโบราห์กล่าวแก่บารัคว่า “จงลุกขึน ้ เพราะว่าวันนี้ เป็ นวันทีพ ่ ระเจ ้าทรงมอบสิเสราไว ้ในมือของท่าน พระเจ ้า ทรงเสด็จนํ าหน ้าท่านไปแล ้วมิใช่หรือ” บารัคจึงลงจากภูเขา ทาโบร์ พร ้อมกับทหารหนึง่ หมืน ่ นายติดตามเขาไป 15 และพระเยโฮวาห์ทรงทําให ้สิเสราและรถศึกทัง้ หมดของ เขา และกองทัพทัง้ หมดของเขาพ่ายแพ ้ด ้วยดาบต่อหน ้าบา รัก ดังนัน ้ สิเสราจึงลงจากรถศึกของเขาและวิง่ หนีไป 16 แต่บารักไล่ตามรถศึกและกองทัพไปจนถึงฮาโรเชธแห่ง คนต่างชาติ และกองทัพของสิเสราทัง้ หมดก็ล ้มตายลงด ้วย ั คน คมดาบ และไม่มค ี นเหลืออยูส ่ ก 17 แต่สเิ สราหนีไปทีเ่ ต็นท์ของยาเอลภรรยาของเฮเบอร์ชาว ั ติภาพระหว่างยาบินกษั ตริยแ เคไนต์ เพราะว่ามีสน ์ ห่งฮาโซร์ กับตระกูลของเฮเบอร์ชาวเคไนต์ 18 ยาเอลจึงออกไปต ้อนรับสิเสราและกล่าวแก่เขาว่า “ท่าน เจ ้าข ้า โปรดแวะเข ้ามาหาข ้าพเจ ้าเถิด อย่ากลัวเลย” เมือ ่ สิเส ้ ราเข ้าไปในเต็นท์ นางก็เอาเสือคลุมคลุมเขาไว ้ 19 และท่านได ้กล่าวแก่เธอว่า “ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน โปรดให ้ ข ้าพเจ ้าดืม ่ นํ้ าสักหน่อย เพราะข ้าพเจ ้ากระหายนํ้ า” และนางก็ เปิ ดขวดนมให ้เขาดืม ่ และปิ ดฝาขวดไว ้ 20 พระองค์ตรัสแก่เธออีกว่า จงยืนทีป ่ ระตูเต็นท์ และเมือ ่ มี ใครมาถามเจ ้าว่า มีใครอยูท ่ น ี่ บ ี่ ้าง เจ ้าจงตอบว่า ไม่ม ี 21 จากนัน ้ ภรรยาของยาเอลเฮเบอร์ก็หยิบตะปูของเต็นท์ ขึน ้ มา แล ้วถือค ้อนในมือของเธอ เดินเข ้าไปหาเขาอย่าง เงียบๆ แล ้วตอกตะปูเข ้าทีข ่ มับของเขา และตรึงมันไว ้กับ พืน ้ ดิน เพราะว่าเขากําลังหลับสนิทและเหนือ ่ ยล ้า ดังนัน ้ เขา จึงเสียชีวต ิ 22 ครัน ้ บารักไล่ตามสิเสรา ยาเอลก็ออกมาต ้อนรับเขาและ ้ ายทีท กล่าวแก่เขาว่า “จงมาเถิด ข ้าพเจ ้าจะชีช ่ า่ นกําลังตาม
ผู ้พิพากษา
หาให ้ท่านเห็น” เมือ ่ บารักเข ้าไปในเต็นท์ของนาง ก็เห็นสิเส รานอนตายอยู่ และมีตะปูตอกอยูท ่ ข ี่ มับ 23 วันนัน ้ พระเจ ้าทรงปราบยาบินกษั ตริยแ ์ ห่งคานาอันต่อหน ้า ชาวอิสราเอล 24 และมือของบรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอลก็เจริญและมี ชัยชนะเหนือยาบิน กษั ตริยแ ์ ห่งคานาอัน จนพวกเขาได ้ ้ ทําลายยาบิน กษั ตริยแ ์ ห่งคานาอันเสียสิน บทที่ 5 1 แล ้วเดโบราห์กบ ั บารัคบุตรชายของอาบีโนอัมก็ร ้องเพลงใน วันนัน ้ ว่า 2 จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์เพราะการแก ้แค ้นของอิสราเอล เมือ ่ ประชาชนได ้ถวายตัวด ้วยความเต็มใจ 3 จงฟั งเถิด บรรดากษั ตริย ์ จงฟั งเถิด บรรดาเจ ้านาย ข ้าพเจ ้า จะร ้องเพลงสรรเสริญแด่พระเยโฮวาห์ ข ้าพเจ ้าจะร ้องเพลง สรรเสริญแด่พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอล 4 ข ้าแต่พระเยโฮวาห์ เมือ ่ พระองค์เสด็จออกจากเสอีร ์ และ ั่ สะเทือน เมือ ่ พระองค์เสด็จออกจากทุง่ เอโดม แผ่นดินก็สน และฟ้ าก็โปรยปรายลงมา และเมฆก็โปรยปรายนํ้ าลงมา 5 ภูเขาทัง้ หลายก็ละลายไปจากพระพักตร์พระเยโฮวาห์ คือ ภูเขาซีนายก็ละลายไปจากพระพักตร์พระเยโฮวาห์พระ เจ ้าของอิสราเอล 6 ในสมัยของชัมการ์บต ุ รชายของอานาธ ในสมัยของยาเอล ทางหลวงก็วา่ งเปล่า และผู ้เดินทางก็เดินไปตามทางเล็กๆ 7 ชาวบ ้านในหมูบ ่ ้านก็หยุดอยูแ ่ ค่นัน ้ พวกเขาหยุดอยูใ่ น อิสราเอล จนกระทั่งฉั นเดโบราห์ได ้ลุกขึน ้ ฉั นได ้กลายเป็ น แม่ในอิสราเอล 8 พวกเขาเลือกพระเจ ้าใหม่ แล ้วสงครามก็เกิดขึน ้ ทีป ่ ระตู ่ มืน เมือง มีโล่หรือหอกให ้เห็นท่ามกลางพวกอิสราเอลสีห ่ คน หรือไม่? 9 ใจข ้าพเจ ้าคิดถึงบรรดาผู ้ปกครองของอิสราเอลทีเ่ ต็มใจรับ ใช ้ประชาชน จงสรรเสริญพระเจ ้า 10 จงพูดออกไป พวกเจ ้าทีข ่ ล ี่ าขาว พวกเจ ้าทีน ่ ั่งพิจารณา คดีและเดินอยูต ่ ามทาง 11 บรรดาผู ้ทีไ่ ด ้รับการช่วยให ้พ ้นจากเสียงธนูในทีต ่ ก ั นํ้ า พวกเขาจะแสดงให ้เห็นการกระทําอันชอบธรรมของพระเจ ้า ณ ทีน ่ ัน ้ คือการกระทําอันชอบธรรมต่อผู ้อยูอ ่ าศัยในหมูบ ่ ้าน ของพระองค์ในอิสราเอล แล ้วประชาชนของพระเจ ้าจะลงไป ทีป ่ ระตูเมือง 12 จงตืน ่ เถิด เดโบราห์ จงตืน ่ เถิด จงร ้องเพลง จงลุกขึน ้ บา รัค และนํ าพวกเชลยของเจ ้าไป บุตรชายของอาบีโนอัม 13 แล ้วพระองค์ได ้ทรงกระทําให ้ผู ้ทีเ่ หลืออยูม ่ อ ี ํานาจเหนือ ขุนนางท่ามกลางประชาชน และพระเจ ้าทรงกระทําให ้ ข ้าพเจ ้ามีอํานาจเหนือผู ้มีอํานาจ 14 มีรากของพวกเขาจากเอฟราอิมทีต ่ อ ่ ต ้านอามาเล็ค หลังจากเจ ้าคือเบนจามินท่ามกลางชนชาติของเจ ้า มีผู ้ว่า ราชการออกมาจากมาคีร ์ และผู ้ทีเ่ ขียนบันทึกก็ออกมาจาก เศบูลน ุ 15 พวกหัวหน ้าของอิสสาคาร์ก็อยูก ่ บ ั เดโบราห์ อิสสาคาร์ และบารักด ้วย พวกเขาส่งเขาไปในหุบเขา มีความคิด มากมายในใจเกีย ่ วกับกองทหารของเผ่ารูเบน 16 เหตุไฉนท่านจึงไปอยูท ่ า่ มกลางคอกแกะเพือ ่ ฟั งเสียงร ้อง ของฝูงแกะ? เพือ ่ แบ่งพวกรูเบน จึงมีการค ้นหาในใจกันมาก 17 กิลอาดอยูท ่ างฝั่ งแม่นํ้าจอร์แดน และทําไมดานจึงยังคง อยูใ่ นเรือ? อาเชอร์ยังคงอยูท ่ ช ี่ ายฝั่ งทะเลและอยูใ่ นทีห ่ ลบ ภัยของเขา ่ งชีวต 18 เศบูลน ุ และนัฟทาลีเป็ นชนชาติทเี่ สีย ิ ของตนจนตาย บนทีส ่ งู ในทุง่ นา
19 กษั ตริยเ์ หล่านัน ้ มาต่อสู ้ แล ้วกษั ตริยแ ์ ห่งคานาอันก็ตอ ่ สู ้ที่ เมืองทาอานัคริมฝั่ งนํ้ าเมกิดโด พวกเขาไม่ได ้เอาเงินกําไร แม ้แต่สตางค์เดียว 20 พวกมันต่อสู ้จากสวรรค์ ดวงดาวต่างๆ ในวิถข ี องพวกมัน ต่อสู ้กับสิเสรา 21 แม่นํ้าคีโชนพัดพาพวกเขาไป แม่นํ้าสายเก่าแก่ แม่นํ้าคี โชน โอ ้ จิตวิญญาณของฉั น เจ ้าเหยียบยํา่ ความแข็งแกร่งลง ไป 22 ในเวลานัน ้ กีบม ้าก็หักเพราะการกระทืบเท ้าของม ้าที่ แข็งแรง 23 ทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ตรัสว่า “จงสาปแช่งเมโรส เถิด จงสาปแช่งผู ้อยูอ ่ าศัยในเมืองนัน ้ อย่างรุนแรง เพราะว่า พวกเขามิได ้มาช่วยพระเยโฮวาห์ คือไม่ชว่ ยพระเยโฮวาห์ ต่อสู ้ผู ้ยิง่ ใหญ่” 24 เจเอลภริยาของเฮเบอร์ชาวเคไนต์จะได ้รับพรมากกว่า ผู ้หญิง และเธอจะได ้รับพรมากกว่าผู ้หญิงในเต็นท์ 25 เขาขอนํ้ า และเธอจึงให ้นํ้ านมแก่เขา และเธอนํ าเนยมาใส่ จานอันโอ่อา่ 26 นางเอามือแตะตะปู และมือขวาแตะค ้อนของช่าง และนาง ก็ใช ้ค ้อนตีสเิ สรา ศีรษะของสิเสราขาด เมือ ่ เธอแทงและตีเข ้า ทีข ่ มับของเขา 27 ทีพ ่ ระบาทของนางเขาก็หมอบลง เขาก็ล ้มลง เขาก็นอน ลง ทีพ ่ ระบาทของนางเขาก็หมอบลง เขาก็ล ้มลง ทีไ่ หนที่ เขาหมอบลง เขาก็ล ้มลงตายทีน ่ ั่น 28 มารดาของสิเสรามองออกไปทีห ่ น ้าต่างและตะโกนผ่าน ช่องหน ้าต่างว่า “เหตุใดรถศึกของเขาจึงมาช ้านัก ทําไมล ้อ รถศึกของเขาจึงล่าช ้านัก” 29 สตรีผู ้ชาญฉลาดของนางตอบนาง และนางก็ตอบตนเอง เช่นกัน 30 “พวกเขาไม่ได ้เร่งรีบหรือ? พวกเขามิได ้แบ่งทรัพย์สมบัต ิ ให ้กันหรือ? แต่ละคนได ้สตรีหนึง่ หรือสองคน; แก่สเิ สราได ้ ทรัพย์สมบัตห ิ ลากสี ทรัพย์สมบัตห ิ ลากสีของงานเย็บปั กถัก ร ้อย ทรัพย์สมบัตห ิ ลากสีของงานเย็บปั กถักร ้อยทัง้ สองด ้าน เหมาะกับการเอาไปไว ้ทีค ่ อของผู ้ทีย ่ ด ึ ทรัพย์หรือ? 31 ดังนัน ้ ขอให ้ศัตรูของพระองค์ทงั ้ หมดพินาศไปเถิด พระ เจ ้า แต่ขอให ้ผู ้ทีร่ ักพระองค์เป็ นเหมือนดวงอาทิตย์เมือ ่ พระองค์เสด็จออกไปด ้วยพระกําลังของพระองค์ และแผ่นดิน ี่ บ ิ ปี ก็สงบสุขอยูส ่ ส บทที่ 6 1 และบรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอลได ้กระทําชัว่ ในสายพระ เนตรของพระเจ ้า และพระเจ ้าทรงมอบพวกเขาไว ้ในมือของ มีเดียนเจ็ดปี 2 และมือของคนมีเดียนก็มอ ี ํานาจเหนืออิสราเอล และเพราะ คนมีเดียน บุตรหลานของอิสราเอลจึงได ้สร ้างถํ้าและป้ อม ปราการบนภูเขาให ้แก่พวกเขา 3 เมือ ่ อิสราเอลหว่านพืชแล ้ว พวกมีเดียนและพวกอามาเลค และพวกบุตรแห่งทิศตะวันออกก็ขน ึ้ มาโจมตีพวกเขา 4 พวกเขาจึงตัง้ ค่ายล ้อมคนเหล่านัน ้ และทําลายพืชผลใน แผ่นดินจนเจ ้าไปถึงเมืองกาซา และไม่เหลือสิง่ จําเป็ นใดๆ ไว ้ให ้คนอิสราเอล ไม่วา่ จะเป็ นแกะ วัว หรือลา 5 เพราะพวกเขาขึน ้ ไปพร ้อมทัง้ ฝูงสัตว์และเต็นท์ของพวก เขา และพวกเขามาเหมือนตั๊กแตนเป็ นจํานวนมาก ทัง้ พวก เขาและอูฐของพวกเขาก็มม ี ากมาย และพวกเขาก็เข ้าไปใน แผ่นดินเพือ ่ ทําลายมัน 6 และอิสราเอลได ้รับความยากจนยิง่ นักเพราะพวกมีเดียน และบุตรหลานของอิสราเอลก็ร ้องทูลต่อพระเจ ้า
ผู ้พิพากษา
7 และเมือ ่ พวกอิสราเอลร ้องทูลพระเจ ้าเพราะเรือ ่ งพวกมีเดี ยน 8 พระเยโฮวาห์ทรงใช ้ผู ้เผยพระวจนะไปหาบรรดาบุตรหลาน อิสราเอล ซึง่ กล่าวแก่พวกเขาว่า พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของ อิสราเอลตรัสดังนีว้ า่ เราได ้นํ าพวกเจ ้าออกจากอียป ิ ต์ และนํ า พวกเจ ้าออกจากเรือนทาส 9 และเราได ้ช่วยพวกเจ ้าให ้พ ้นจากมือของชาวอียป ิ ต์ และ จากมือของบรรดาผู ้กดขีพ ่ วกเจ ้า และได ้ขับไล่พวกเขา ออกไปจากหน ้าพวกเจ ้า และได ้มอบแผ่นดินของพวกเขา ให ้แก่พวกเจ ้า 10 และเราได ้กล่าวแก่ทา่ นทัง้ หลายว่า เราคือพระเยโฮวาห์ พระเจ ้าของท่าน อย่ากลัวพระเจ ้าของพวกอาโมไรซึง่ อยูใ่ น ่ แผ่นดินของพวกเขาทีท ่ า่ นอาศัยอยู่ แต่ทา่ นทัง้ หลายไม่เชือ ฟั งเสียงของเรา 11 แล ้วทูตสวรรค์ของพระเจ ้าก็มาประทับนั่งอยูใ่ ต ้ต ้นโอ๊กที่ เมืองโอฟราห์ ซึง่ เป็ นของโยอาชชาวอาบีเอเซอร์ และกิเด โอนบุตรชายของเขาก็กําลังนวดข ้าวสาลีอยูใ่ นเครือ ่ งบีบองุน ่ เพือ ่ ซ่อนไว ้จากชาวมีเดียน 12 ทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ปรากฏแก่เขาและกล่าวแก่เขา ว่า พระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยูก ่ บ ั เจ ้า เจ ้าผู ้กล ้าหาญ 13กิเดโอนจึงกล่าวแก่ทา่ นว่า “โอ ้ พระเจ ้าของข ้าพเจ ้า ถ ้า พระเจ ้าสถิตกับพวกเรา เหตุใดเหตุการณ์ทงั ้ หมดนีจ ้ งึ เกิดขึน ้ กับพวกเรา? และอัศจรรย์ทบ ี่ รรพบุรษ ุ ของเราเคยเล่าให ้พวก เราฟั งว่า ‘พระเจ ้ามิได ้ทรงนํ าพวกเราออกจากอียป ิ ต์หรือ? แต่บด ั นีพ ้ ระเจ ้าทรงละทิง้ พวกเรา และทรงมอบพวกเราไว ้ใน มือของชาวมีเดียน’ 14 และพระเจ ้าทรงมองดูเขาแล ้วตรัสว่า จงไปด ้วยกําลังของ เจ ้า และเจ ้าจะกอบกู ้อิสราเอลจากมือของชาวมีเดียนได ้ ไม่ใช่หรือทีเ่ ราใช ้เจ ้าไป? 15 และท่านกล่าวแก่เขาว่า “ข ้าแต่พระเจ ้าของข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าจะช่วยอิสราเอลได ้อย่างไร ดูเถิด ครอบครัวของ ข ้าพเจ ้ายากจนในหมูบ ่ ้านมนัสเสห์ และข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้ เล็กน ้อยทีส ่ ด ุ ในบ ้านของบิดาของข ้าพเจ ้า” 16 และพระเจ ้าตรัสแก่เขาว่า เราจะอยูก ่ บ ั เจ ้าแน่นอน และเจ ้า ้ ซาก จะสังหารพวกมีเดียนให ้สิน 17 และท่านได ้กล่าวแก่เขาว่า “ถ ้าบัดนีข ้ ้าพเจ ้าได ้พบพระ กรุณาในสายพระเนตรของท่าน โปรดแสดงหมายสําคัญให ้ ข ้าพเจ ้าเห็นว่าท่านกําลังสนทนากับข ้าพเจ ้า” 18 ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่านว่าอย่าจากไปจากทีน ่ เี่ ลย จนกว่า ข ้าพเจ ้าจะมาหาท่าน และนํ าเครือ ่ งบูชามาถวายท่าน” และ ท่านก็กล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าจะรอจนกว่าท่านจะกลับมา” ้ 19 แล ้วกิเดโอนก็เข ้าไปเตรียมลูกแพะตัวหนึง่ และเค ้กไร ้เชือ ขนาดแป้ งหนึง่ เอฟาห์ แล ้วเอาเนือ ้ ใส่ตะกร ้า ใส่ซป ุ ไว ้ในหม ้อ แล ้วนํ าออกมาให ้เขาใต ้ต ้นโอ๊ก แล ้วถวาย 20 ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าตรัสแก่เขาว่า จงเอาเนือ ้ และขนม ้ วางบนหินก ้อนนี้ แล ้วเทนํ้ าซุปออก และเขาก็ทํา ปั งไร ้เชือ ตาม 21 ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าทรงเอาปลายไม ้เท ้าทีอ ่ ยูใ่ นพระ ้ แล ้วไฟก็ลก หัตถ์แตะเนือ ้ และเค ้กไร ้เชือ ุ โชนขึน ้ จากศิลาและ ้ จนหมด ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าทรง เผาเนือ ้ และเค ้กไร ้เชือ ออกไปจากสายตาของพระองค์ 22 เมือ ่ กิเดโอนรู ้ว่าเขาเป็ นทูตสวรรค์ของพระเจ ้า กิเดโอนก็ กล่าวว่า “โอ ้ พระเจ ้าผู ้เป็ นพระเจ ้าเอ๋ย เพราะข ้าพเจ ้าได ้เห็น ทูตสวรรค์ของพระเจ ้าต่อหน ้าต่อตา” 23 และพระเจ ้าตรัสแก่เขาว่า “สันติสข ุ จงมีแก่เจ ้า อย่ากลัว เลย เจ ้าจะไม่ตาย” 24 แล ้วกิเดโอนก็สร ้างแท่นบูชาทีน ่ ั่นให ้แด่พระเยโฮวาห์ และ เรียกแท่นนัน ้ ว่า เยโฮวาห์ชาโลม จนกระทั่งทุกวันนีแ ้ ท่นบูชา นัน ้ ก็อยูท ่ โี่ อฟราห์ซงึ่ เป็ นเมืองของตระกูลอาบีเอเซอร์
25 และเกิดขึน ้ ในคืนนัน ้ เอง พระเยโฮวาห์ตรัสแก่ทา่ นว่า จง นํ าโคหนุ่มของบิดาเจ ้า คือโคหนุ่มตัวทีส ่ องทีม ่ อ ี ายุเจ็ดปี มา ทําลายแท่นบูชาของพระบาอัลทีบ ่ ด ิ าเจ ้ามี และโค่นเสาทีอ ่ ยู่ ข ้างๆ แท่นบูชานัน ้ เสีย 26 จงสร ้างแท่นบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของคุณบนยอด ศิลานี้ ในตําแหน่งทีก ่ ําหนดไว ้ แล ้วนํ าวัวตัวทีส ่ องไปถวาย เครือ ่ งเผาบูชาด ้วยไม ้ในเสาทีเ่ จ ้าจะโค่นลง 27 แล ้วกิเดโอนก็นําคนรับใช ้ของตนสิบคนไป แล ้วทําตามที่ พระเยโฮวาห์ตรัสสัง่ เขา แต่เนือ ่ งจากเขากลัวครัวเรือนของ บิดาของตนและผู ้คนในเมือง เขาจึงทําไม่ได ้ในเวลากลางวัน จึงทําในเวลากลางคืน 28 เมือ ่ คนในเมืองตืน ่ แต่เช ้าตรู่ ดูเถิด แท่นบูชาของพระบา ิ ธิท อัลก็พังทลายลง และเสาศักดิส ์ ท ์ อ ี่ ยูใ่ กล ้แท่นบูชาก็ถก ู ตัด ลง และวัวตัวทีส ่ องก็ถก ู ถวายบนแท่นบูชาทีส ่ ร ้างขึน ้ 29 พวกเขาจึงถามกันว่า ใครทําสิง่ นี?้ และเมือ ่ พวกเขาถาม และสอบถาม พวกเขาก็ตอบว่า กิเดโอน บุตรชายของโยอาช เป็ นผู ้ทําสิง่ นี้ 30 ชาวเมืองจึงกล่าวแก่โยอาชว่า “จงนํ าลูกชายของคุณ ออกมาเพือ ่ ให ้เขาตาย เพราะว่าเขาได ้พังแท่นบูชาของพระ ิ ธิท บาอัลและเพราะเขาได ้โค่นต ้นไม ้ศักดิส ์ ท ์ อ ี่ ยูใ่ กล ้แท่นบูชา นัน ้ ” 31 โยอาชจึงกล่าวแก่บรรดาผู ้ทีย ่ น ื หยัดต่อต ้านเขาว่า “พวก เจ ้าจะต่อสู ้เพือ ่ บาอัลหรือ? พวกเจ ้าจะช่วยเขาหรือ? ผู ้ใดต่อสู ้ เพือ ่ เขา ให ้เขาถูกประหารชีวต ิ ขณะทีย ่ ังเช ้าอยู่ ถ ้าเขาเป็ น พระเจ ้า ให ้เขาต่อสู ้เพือ ่ ตนเอง เพราะว่ามีคนทําลายแท่น บูชาของเขาลง” 32 เพราะฉะนัน ้ ในวันนัน ้ เขาจึงเรียกบาอัลว่า เยรุบบาอัล โดย กล่าวว่า “ให ้บาอัลโต ้แย ้งกับเขา เพราะเขาได ้พังแท่นบูชา ของเขาลง” 33 ครัง้ นัน ้ ชาวมีเดียนและชาวอามาเลกและบุตรหลานทาง ทิศตะวันออกทัง้ หมดก็รวมกันแล ้วยกข ้ามไปตัง้ ค่ายอยูท ่ ห ี่ บ ุ เขาแห่งยิสเรเอล 34 แต่พระวิญญาณของพระเจ ้าทรงลงมาสถิตกับกิดโอน และเขาเป่ าแตร และอาบีเอเซอร์ก็ตด ิ ตามเขาไป ่ สารไปทั่วแคว ้นมนัสเสห์ ซึง่ รวบรวม 35 และท่านส่งผู ้สือ ่ สารไปหาอาเชอร์ และไปหา ติดตามท่านไปด ้วย ท่านส่งผู ้สือ เศบูลน ุ และไปหานัฟทาลี และพวกเขาก็มาต ้อนรับพวกเขา 36 และกิเดโอนได ้ทูลพระเจ ้าว่า "ถ ้าพระองค์จะทรงช่วย อิสราเอลด ้วยมือของข ้าพระองค์ ตามทีพ ่ ระองค์ได ้ตรัสไว ้ แล ้ว 37 ดูเถิด เราจะเอาขนแกะมาวางไว ้ทีพ ่ น ื้ ดิน และถ ้านํ้ าค ้าง อยูบ ่ นขนแกะเท่านัน ้ และพืน ้ ดินโดยรอบทัง้ หมดแห ้ง เราจึง จะรู ้ว่าพระองค์จะทรงช่วยอิสราเอลด ้วยมือของเรา ดังที่ พระองค์ตรัสไว ้ 38 และก็เป็ นเช่นนัน ้ เพราะรุง่ ขึน ้ ท่านลุกขึน ้ แต่เช ้า แล ้วมัด ขนแกะเข ้าด ้วยกัน และบีบนํ้ าค ้างออกจากขนแกะเป็ นชามที่ เต็มไปด ้วยนํ้ า 39 กิเดโอนจึงทูลพระเจ ้าว่า “อย่าทรงให ้พระพิโรธของ พระองค์รน ุ แรงต่อข ้าพระองค์เลย ข ้าพระองค์จะพูดแค่ครัง้ เดียวเท่านัน ้ ข ้าพระองค์ขอร ้องพระองค์ ขอให ้ข ้าพระองค์ พิสจ ู น์ด ้วยขนแกะเพียงครัง้ เดียว ขอให ้ขนแกะแห ้งเฉพาะที่ ขนแกะเท่านัน ้ และขอให ้มีนํ้าค ้างบนพืน ้ ดินทัง้ หมด” 40 คืนนัน ้ พระเจ ้าทรงกระทําดังนัน ้ เพราะมีแต่ขนแกะเท่านัน ้ ทีแ ่ ห ้ง และมีนํ้าค ้างอยูท ่ ั่วพืน ้ ดิน บทที่ 7 1 แล ้วเยรุบบาอัลซึง่ คือกิดโอน กับบรรดาประชากรทีอ ่ ยูก ่ บ ั ้า เขา ก็ตน ื่ แต่เช และไปตัง้ ค่ายอยูร่ ม ิ บ่อนํ้ าฮาโรด เพือ ่ ให ้
ผู ้พิพากษา
กองทัพของชาวมีเดียนอยูท ่ างทิศเหนือของพวกเขา บนเนิน เขาโมเรห์ในหุบเขา 2 และพระเจ ้าตรัสแก่กเิ ดโอนว่า "ประชาชนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เจ ้ามีมาก เกินกว่าทีเ่ ราจะมอบพวกมีเดียนไว ้ในมือของพวกเขาได ้ เพือ ่ ว่าอิสราเอลจะอวดดีตอ ่ เราโดยกล่าวว่า มือของเราเองได ้ ช่วยเราไว ้" 3 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ จงไปประกาศให ้ประชาชนได ้ยินว่า ผู ้ใด ทีก ่ ลัวและหวั่นไหว ให ้กลับไปและออกเดินทางจากภูเขากิล อาดแต่เช ้า ประชาชนก็กลับไปสองหมืน ่ สองพันคน แต่ เหลืออยูห ่ นึง่ หมืน ่ คน 4 และพระเจ ้าตรัสแก่กเิ ดโอนว่า ประชากรยังมีมากเกินไป จง นํ าพวกเขาลงไปทีน ่ ํ้ าแล ้วเราจะทดสอบพวกเขาทีน ่ ั่น ผู ้ใดที่ เราบอกเจ ้าว่า ‘คนนีจ ้ ะไปกับเจ ้า’ ผู ้นัน ้ จะต ้องไปกับเจ ้าด ้วย และผู ้ใดทีเ่ ราบอกเจ ้าว่า ‘คนนีจ ้ ะไม่ไปกับเจ ้า’ ผู ้นัน ้ จะต ้อง ไป 5 แล ้วท่านก็พาประชากรลงไปทีน ่ ํ้ า และพระเจ ้าตรัสกับกิเด โอนว่า “ทุกคนทีเ่ ลียนํ้ าด ้วยลิน ้ เหมือนสุนัข จงจัดให ้อยู่ ต่างหาก เช่นเดียวกับทุกคนทีค ่ ก ุ เข่าลงดืม ่ นํ้ า” 6 และจํานวนคนทีเ่ ลียนํ้ าโดยเอามือปิ ดปากมีสามร ้อยคน แต่ คนทีเ่ หลือทัง้ หมดก็คก ุ เข่าลงดืม ่ นํ้ า 7 และพระเจ ้าตรัสแก่กเิ ดโอนว่า “เราจะช่วยเจ ้าทัง้ หลายด ้วย จํานวนคนสามร ้อยคนทีเ่ ลียนํ้ านัน ้ และจะมอบพวกมีเดียนไว ้ ในมือของเจ ้า ส่วนคนทีเ่ หลือทัง้ หมดให ้กลับไปยังทีอ ่ ยูข ่ อง ตน” 8 ดังนัน ้ ประชาชนจึงถืออาหารและแตรของตนไปด ้วย และ เขาส่งคนอิสราเอลทีเ่ หลือทัง้ หมดไปยังเต็นท์ของตนคนละ คน และให ้สามร ้อยคนนัน ้ อยูต ่ อ ่ ไป และกองทัพของมีเดียนก็ อยูใ่ ต ้เขาในหุบเขา 9 และเกิดขึน ้ ในคืนนัน ้ เอง พระเยโฮวาห์ตรัสแก่ทา่ นว่า จงลุก ขึน ้ ลงไปยังกองทัพเถิด เพราะเราได ้มอบกองทัพนัน ้ ไว ้ในมือ เจ ้าแล ้ว 10 แต่ถ ้าท่านกลัวทีจ ่ ะลงไป จงพาพูราห์ผู ้รับใช ้ของท่านลง ไปทีก ่ องทัพ 11 และเจ ้าจะได ้ยินสิง่ ทีพ ่ วกเขาพูด และภายหลังมือของเจ ้า จะเข ้มแข็งขึน ้ เพือ ่ ลงไปทีก ่ องทัพ แล ้วเขาก็ลงไปกับพูราห์ คนรับใช ้ของเขาไปยังด ้านนอกของพวกทหารติดอาวุธทีอ ่ ยู่ ในกองทัพ 12 ส่วนชาวมีเดียนและชาวอามาเลกและบรรดาลูกหลานที่ อยูท ่ างทิศตะวันออกทัง้ หมดก็นอนอยูต ่ ามหุบเขาเหมือน ตั๊กแตนเนือ ่ งจากมีจํานวนมาก และอูฐของพวกเขาก็ม ี มากมายเหมือนเม็ดทรายทีช ่ ายทะเลเนือ ่ งจากมีจํานวนมาก 13 ครัน ้ กิเดโอนมา ก็มค ี นๆ หนึง่ เล่าความฝั นให ้เพือ ่ นฟั งว่า “ดูเถิด ข ้าพเจ ้าฝั นเห็นขนมปั งบาร์เลย์ก ้อนหนึง่ กลิง้ เข ้ามาใน กองทัพมีเดียน แล ้วก็มาถึงเต็นท์หลังหนึง่ เต็นท์ก็ล ้มลงและ พลิกควํา่ เต็นท์ทอ ี่ ยูต ่ ด ิ กันก็ล ้มลงด ้วย” 14 เพือ ่ นของเขาตอบว่า "นีไ่ ม่ใช่ดาบอืน ่ ใดเลย นอกจาก ดาบของกิเดโอน บุตรชายของโยอาช ผู ้เป็ นชาวอิสราเอล ้ ไว ้ในมือ เพราะว่าพระเจ ้าทรงมอบมีเดียนและกองทัพทัง้ สิน ของเขา" 15 เมือ ่ กิเดโอนได ้ยินความฝั นและคําแก ้ความฝั นนัน ้ แล ้ว เขา จึงนมัสการพระเจ ้า แล ้วกลับไปยังกองทัพของอิสราเอลและ กล่าวว่า จงลุกขึน ้ เพราะว่าพระเยโฮวาห์ได ้ทรงมอบกองทัพ ของมีเดียนไว ้ในมือของท่านแล ้ว 16 และท่านได ้แบ่งคนสามร ้อยคนนัน ้ ออกเป็ นสามกอง และ ท่านได ้วางแตรไว ้ในมือของแต่ละคน พร ้อมทัง้ เหยือกเปล่า และตะเกียงไว ้ภายในเหยือกด ้วย 17 และท่านตรัสแก่พวกเขาว่า จงดูเราแล ้วทําเหมือนกันเถิด และเมือ ่ เราไปถึงนอกค่ายแล ้ว เราก็กระทําตามทีเ่ ราทํา พวก ท่านก็กระทําตาม”
18 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าเป่ าแตร ทัง้ ตัวข ้าพเจ ้ากับทุกคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั ้ และร ้องว่า ดาบของ ข ้าพเจ ้า จงเป่ าแตรไปรอบ ๆ ค่ายทัง้ สิน พระเจ ้า และของกิดโอน 19 กิเดโอนกับพวกร ้อยคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั ท่านจึงมาถึงด ้านนอกค่าย เมือ ่ เริม ่ เวรยามกลาง และเพิง่ ตัง้ เวรยามเสร็จ พวกเขาก็เป่ า แตรและทุบเหยือกทีอ ่ ยูใ่ นมือจนแตก 20 และกองทหารทัง้ สามนัน ้ ก็เป่ าแตร และทุบเหยือกนํ้ า และ ถือตะเกียงด ้วยมือซ ้าย และเป่ าแตรด ้วยมือขวา และพวกเขา ก็ร ้องตะโกนว่า “ดาบของพระเจ ้าและของกิดโอน” 21 แล ้วพวกเขาก็ยน ื ตามตําแหน่งของตนรอบค่าย และ กองทัพทัง้ หมดก็วงิ่ ร ้องและหนีไป 22 และพวกสามร ้อยคนนัน ้ ก็เป่ าแตร และพระเยโฮวาห์ทรง ใช ้ดาบของแต่ละคนฟั นศัตรูด ้วยกันตลอดทัง้ กองทัพ กองทัพก็หนีไปยังเบธชิททาห์ในเซเรรัท และไปถึงเขตแดน อาเบลเมโฮลาห์ ไปจนถึงทับบาธ 23 และคนอิสราเอลก็รวมตัวกันจากนัฟทาลี และจากอาเชอร์ ้ และไล่ตด และจากมนัสเสห์ทงั ้ สิน ิ ตามพวกมีเดียนไป 24 กิเดโอนจึงส่งทูตไปทั่วภูเขาเอฟราอิมว่า จงลงไปโจมตี พวกมีเดียน และยึดเอาแหล่งนํ้ าไปจนถึงเบธบาราและแม่นํ้า จอร์แดนไว ้ข ้างหน ้าพวกเขา แล ้วคนเอฟราอิมทัง้ หมดก็ รวมตัวกันและยึดเอาแหล่งนํ้ าไปจนถึงเบธบาราและแม่นํ้า จอร์แดน 25 พวกเขาจับโอเรบและซีเอบซึง่ เป็ นเจ ้านายสองคนของ ชาวมีเดียน แล ้วฆ่าโอเรบเสียบนศิลา โอเรบและซีเอบก็ฆา่ ในเครือ ่ งบีบองุน ่ ของซีเอบ แล ้วไล่ตามมีเดียน และนํ าศีรษะ ของโอเรบกับซีเอบไปให ้กิเดโอนทีฝ ่ ั่ งแม่นํ้าจอร์แดนข ้าง โน ้น บทที่ 8 1 ชาวเอฟราอิมจึงกล่าวแก่เขาว่า “ทําไมท่านจึงรับใช ้พวก เราอย่างนี้ เมือ ่ ท่านไปรบกับพวกมีเดียน ท่านจึงไม่เรียกพวก เรามา” พวกเขาจึงตําหนิเขาอย่างรุนแรง 2 แล ้วท่านก็กล่าวแก่พวกเขาว่า “ข ้าพเจ ้าได ้ทําอะไรเมือ ่ เทียบกับพวกท่านแล ้ว การเก็บเกีย ่ วองุน ่ ของเอฟราอิมไม่ ดีกว่าการเก็บเกีย ่ วองุน ่ ของอาบีเอเซอร์หรือ” 3 พระเจ ้าทรงมอบโอเรบและซีเอบ หัวหน ้ามีเดียนไว ้ในมือ ของท่านทัง้ หลาย แล ้วข ้าพเจ ้าจะเปรียบเทียบท่านกับท่าน ได ้อย่างไร? เมือ ่ ท่านพูดอย่างนัน ้ ความโกรธของพวกเขาก็ สงบลง 4 แล ้วกิเดโอนมาถึงแม่นํ้าจอร์แดน แล ้วข ้ามไปทัง้ ตัวเขาและ พวกสามร ้อยคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขา ซึง่ ยังอ่อนล ้าแต่ยังไล่ตามพวก เขาไป 5 แล ้วท่านตรัสแก่พวกคนเมืองสุคโคธว่า “ข ้าพเจ ้าขอร ้อง ท่าน จงให ้ขนมปั งแก่คนทีต ่ ด ิ ตามข ้าพเจ ้าเถิด เพราะพวก เขาอ่อนล ้า ข ้าพเจ ้ากําลังติดตามเศบาห์และซัลมุนนา กษั ตริยแ ์ ห่งมีเดียนอยู”่ 6 เหล่าหัวหน ้าเมืองสุคโคธกล่าวว่า บัดนีม ้ อ ื ของเศบาห์และ ซัลมุนนาอยูใ่ นมือท่านแล ้วหรือ ทีพ ่ วกเราจะต ้องให ้ขนมปั ง แก่กองทัพของท่าน? 7 กิเดโอนจึงกล่าวว่า "ดังนัน ้ เมือ ่ พระเยโฮวาห์ทรงมอบเศ บาห์และซัลมุนนาไว ้ในมือข ้าพเจ ้าแล ้ว ข ้าพเจ ้าจะฉีกเนือ ้ พวกเจ ้าด ้วยหนามในถิน ่ ทุรกันดารและด ้วยพุม ่ ไม ้หนาม" 8 แล ้วท่านก็ขน ึ้ ไปจากทีน ่ ั่นไปยังเมืองเปนูเอล และพูดกับ พวกเขาด ้วยเหมือนกัน และชาวเมืองเปนูเอลก็ตอบท่าน เหมือนกับทีช ่ าวเมืองซุคโคธตอบท่าน 9 แล ้วท่านได ้ตรัสแก่ชาวเมืองเฟนูเอลอีกว่า เมือ ่ ข ้าพเจ ้า กลับมาด ้วยสันติภาพ ข ้าพเจ ้าจะทําลายหอคอยนีล ้ ง
ผู ้พิพากษา
10 ในเวลานัน ้ เศบาห์กบ ั ซัลมุนนาอยูท ่ ค ี่ าร์คอร์ กับกองทัพ ของพวกเขาด ้วย มีทหารอยูป ่ ระมาณหนึง่ หมืน ่ ห ้าพันคน ซึง่ เป็ นทหารทีเ่ หลืออยูท ่ งั ้ หมดจากกองทัพของชาวตะวันออก เพราะมีทหารทีถ ่ อ ื ดาบเสียชีวต ิ หนึง่ แสนสองหมืน ่ คน 11 แล ้วกิเดโอนก็ขน ึ้ ไปตามทางทีอ ่ าศัยอยูใ่ นเต็นท์ทางทิศ ตะวันออกของโนบาห์และโยกเบฮาห์ และโจมตีกองทัพ เพราะกองทัพนัน ้ ปลอดภัย 12 เมือ ่ เศบาห์กบ ั ศัลมุนนาหนีไป เขาไล่ตามพวกเขาไป และ จับกษั ตริยส ์ ององค์แห่งมีเดียน คือ เศบาห์และศัลมุนนา และ ทําให ้กองทัพทัง้ หมดแตกตืน ่ 13 และกิเดโอนบุตรชายของโยอาชกลับมาจากสนามรบก่อน ดวงอาทิตย์ขน ึ้ 14 จับชายหนุ่มคนหนึง่ จากชาวเมืองซุคโคธ แล ้วถามเขา และบอกเล่าเรือ ่ งพวกหัวหน ้าเมืองซุคโคธและผู ้อาวุโสของ เมืองนัน ้ ซึง่ มีเจ็ดสิบเจ็ดคนให ้เขาฟั ง 15 และท่านมาถึงพวกคนเมืองสุคโคธแล ้วกล่าวว่า ดูเถิด เซ บาห์และซัลมุนนา ซึง่ พวกเจ ้าทัง้ หลายได ้ตําหนิเราว่า บัดนี้ มือของเซบาห์และซัลมุนนาอยูใ่ นมือพวกเจ ้าแล ้วหรือ ทีเ่ รา จะต ้องจ่ายขนมปั งให ้พวกผู ้ชายของเจ ้าทีเ่ หน็ ดเหนือ ่ ย? 16 และท่านก็เอาพวกผู ้อาวุโสของเมือง และหนามแห่งถิน ่ ทุรกันดาร และพุม ่ ไม ้หนาม ไปสอนคนเมืองสุคโคธด ้วยสิง่ เหล่านี้ 17 และท่านก็ทําลายหอคอยแห่งเฟนูเอล และสังหารผู ้คนใน เมืองนัน ้ 18 แล ้วท่านจึงกล่าวแก่เศบาห์และซัลมุนนาว่า “คนเหล่านัน ้ ทีเ่ จ ้าสังหารทีท ่ าโบร์นัน ้ เป็ นคนประเภทใด” พวกเขาตอบว่า “เจ ้าเป็ นเช่นไร พวกเขาก็เป็ นอย่างนัน ้ แต่ละคนก็เหมือน ลูกหลานของกษั ตริย”์ 19 และท่านกล่าวว่า พวกเขาเป็ นพีน ่ ้องของฉั น คือเป็ น บุตรชายของมารดาฉั น พระเจ ้าทรงพระชนม์อยูแ ่ น่ฉันใด ถ ้า ท่านทัง้ หลายได ้ช่วยชีวต ิ พวกเขาไว ้ ฉั นก็จะไม่ฆา่ ท่านฉั นนัน ้ 20 และท่านกล่าวแก่เยเธอร์บต ุ รหัวปี ของท่านว่า “จงลุกขึน ้ ั ดาบออก เพราะ และฆ่าพวกมันเสีย” แต่เด็กหนุ่มคนนัน ้ ไม่ชก เขากลัวเพราะว่าเขายังเป็ นเด็กหนุ่มอยู่ 21 จากนัน ้ เศบาห์และซัลมุนนาจึงกล่าวว่า จงลุกขึน ้ และ โจมตีพวกเราเถิด เพราะมนุษย์เป็ นอย่างไร กําลังของเขาก็ อย่างนัน ้ กิเดโอนจึงลุกขึน ้ ฆ่าเศบาห์และซัลมุนนา และเอา เครือ ่ งประดับทีค ่ ออูฐของพวกเขาไป 22 จากนัน ้ คนอิสราเอลก็กล่าวแก่กเิ ดโอนว่า “ท่านจง ปกครองพวกเรา ทัง้ ท่านและบุตรของท่านและบุตรของบุตร ท่านด ้วย เพราะท่านได ้ช่วยพวกเราจากมือของพวกมีเดียน” 23 กิเดโอนจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า เราจะไม่ปกครองเหนือ พวกท่าน และบุตรของเราจะไม่ปกครองเหนือพวกท่าน เช่นกัน แต่พระเยโฮวาห์จะทรงปกครองเหนือพวกท่าน 24 กิเดโอนจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า “ข ้าพเจ ้าปรารถนาขอให ้ ท่านให ้ต่างหูทป ี่ ล ้นมาได ้แก่ข ้าพเจ ้าแต่ละคน เพราะว่าพวก เขาล ้วนมีตา่ งหูทองคํา เพราะพวกเขาเป็ นชาวอิชมาเอล” 25 พวกเขาตอบว่า เราจะให ้พวกเขาด ้วยความเต็มใจ และ ้ คลุมมาปู แล ้วแต่ละคนก็โยนต่างหูทป พวกเขาก็เอาเสือ ี่ ล ้น ้ คลุมนัน มาได ้ลงไปในเสือ ้ 26 นํ้ าหนักของต่างหูทองคําทีเ่ ขาขอคือทองคําหนึง่ พันเจ็ด ร ้อยเชเขล นอกจากนีย ้ ังมีเครือ ่ งประดับ ปลอกคอ และ ้ ผ ้าสีมว่ งของกษั ตริยแ เสือ ์ ห่งมีเดียน และยังมีโซ่ทค ี่ ออูฐของ พวกเขาอีกด ้วย 27 และกิเดโอนก็ทําเป็ นเอโฟดและวางไว ้ในเมืองของเขา ้ ก็ไปเล่นชู ้กับเอโฟดนัน คือทีโ่ อฟราห์ และคนอิสราเอลทัง้ สิน ้ ่ ่ ซึงสิงนีก ้ ลายเป็ นกับดักสําหรับกิเดโอนและครอบครัวของเขา
28 ดังนีพ ้ วกมีเดียนจึงถูกปราบปรามต่อหน ้าบุตรหลานของ อิสราเอล จนพวกเขาไม่สามารถเงยหน ้าขึน ้ ได ้อีก และ ี่ บ ิ ปี ในสมัยของกิดโอน แผ่นดินก็สงบสุขอยูส ่ ส 29 แล ้วเยรูบาอัลบุตรชายของโยอาชก็ไปอาศัยอยูท ่ บ ี่ ้านของ ตน 30 กิเดโอนมีบต ุ รชายเจ็ดสิบคนทีเ่ กิดจากร่างกายของเขา เพราะว่าเขามีภรรยาหลายคน 31 และภรรยาน ้อยของเขาซึง่ อยูท ่ เี่ มืองเชเค็มก็ได ้คลอด ่ เขาว่าอาบีเมเลค บุตรชายให ้เขาด ้วย ซึง่ เขาตัง้ ชือ ิ้ ชีวต 32 แล ้วกิเดโอนบุตรชายของโยอาชก็สน ิ เมือ ่ ชรามาก และถูกฝั งไว ้ในสุสานของโยอาชบิดาของเขา ในเมืองโอฟ ราห์ซงึ่ เป็ นเมืองของตระกูลอาบีเอเซอร์ ้ ชีวต 33 ครัน ้ กิเดโอนสิน ิ แล ้ว บรรดาบุตรหลานของอิสราเอลก็ หันกลับไปเล่นชู ้กับพระบาอัลอีกครัง้ และยึดถือพระบาอัลเบ รีทเป็ นพระเจ ้าของตน 34 และบุตรหลานของอิสราเอลไม่ระลึกถึงพระเยโฮวาห์พระ เจ ้าของตน ผู ้ทรงช่วยพวกเขาให ้พ ้นจากมือศัตรูทก ุ ด ้าน 35 พวกเขาไม่ได ้แสดงความเมตตาต่อครอบครัวของเยรุบบา ้ ทีเ่ ขาได ้แสดงต่อ อัล คือ กิเดโอน ตามความดีทงั ้ สิน อิสราเอล บทที่ 9 1 แล ้วอาบีเมเลคบุตรเยรุบบาอัลก็ไปหาพวกพีน ่ ้องของ มารดาของตนทีเ่ มืองเชเค็ม และสนทนากับพวกเขาและกับ ทุกคนในครอบครัวของบิดามารดาของตนว่า 2 ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่านทัง้ หลาย จงพูดให ้คนในเมืองเชเค็ม ทุกคนฟั งว่า จะดีกว่าสําหรับท่านอย่างไร หากให ้บุตรชาย ของเยรูบาอัลทัง้ หมดซึง่ มีเจ็ดสิบคนครองเหนือท่าน หรือให ้ คนหนึง่ ปกครองเหนือท่าน จําไว ้ด ้วยว่าเราเป็ นกระดูกและ เนือ ้ ของท่าน 3 พีน ่ ้องของมารดาของเขาก็พด ู ถึงเขาให ้คนในเมืองเชเค็ม ทุกคนฟั ง และจิตใจของพวกเขาก็เอนเอียงทีจ ่ ะติดตามอาบี เมเลค เพราะพวกเขาพูดว่า เขาเป็ นพีช ่ ายของเรา 4 แล ้วพวกเขานํ าเงินเจ็ดสิบแผ่นจากบ ้านของบาอัลเบรีทมา มอบให ้อาบีเมเลค ซึง่ อาบีเมเลคจ ้างคนไร ้สาระและคนขีโ้ กง ให ้ติดตามเขาไป 5 แล ้วท่านก็ไปทีบ ่ ้านของบิดาของท่านทีเ่ มืองโอฟราห์ และ ฆ่าพีน ่ ้องของท่าน คือบุตรชายของเยรุบบาอัล ซึง่ มีเจ็ดสิบ คน บนศิลาก ้อนเดียว อย่างไรก็ตาม โยธามบุตรชายคน สุดท ้องของเยรุบบาอัลยังเหลืออยู่ เพราะเขาได ้ซ่อนตัวอยู่ 6 แล ้วคนทัง้ หมดแห่งเมืองเชเค็มและคนทัง้ ตระกูลมิลโลก็ รวมกัน แล ้วไปตัง้ อาบีเมเลคเป็ นกษั ตริยท ์ บ ี่ ริเวณทีร่ าบเสาที่ อยูใ่ นเมืองเชเค็ม 7 เมือ ่ พวกเขาบอกเรือ ่ งนีแ ้ ก่โยธาม เขาก็ไปยืนบนยอดเขาเก ิ แล ้วตะโกนร ้องเสียงดังว่า "ชาวเมืองเชเค็ม จงฟั ง ริซม ข ้าพเจ ้า เพือ ่ พระเจ ้าจะทรงฟั งพวกท่าน" 8 วันหนึง่ ต ้นไม ้ต่างๆ ก็ออกไปเจิมราชาไว ้เหนือพวกเขา และพูดกับต ้นมะกอกว่า “ขอท่านจงครองเหนือพวกเรา” 9 แต่ต ้นมะกอกตอบพวกเขาว่า "ข ้าพเจ ้าควรละทิง้ นํ้ ามันของ ข ้าพเจ ้า ซึง่ ข ้าพเจ ้าใช ้ถวายเกียรติแด่พระเจ ้าและมนุษย์ และไปเลือ ่ นตําแหน่งให ้สูงกว่าต ้นไม ้ทัง้ หลายหรือ?" 10 ต ้นไม ้ทัง้ หลายจึงพูดกับต ้นมะเดือ ่ ว่า จงมาครอบครอง เหนือพวกเราเถิด 11 แต่ต ้นมะเดือ ่ ตอบเขาว่า "ข ้าพเจ ้าควรละทิง้ รสหวานและ ผลดีของข ้าพเจ ้า และไปเลือ ่ นยศเหนือต ้นไม ้ทัง้ หลายหรือ?" 12 แล ้วต ้นไม ้ทัง้ หลายก็พด ู กับเถาองุน ่ ว่า จงมาครอบครอง เหนือพวกเราเถิด
ผู ้พิพากษา
13 เถาองุน ่ จึงตอบเขาทัง้ หลายว่า “ข ้าพเจ ้าควรละทิง้ เหล ้า องุน ่ ของข ้าพเจ ้า ซึง่ สรรเสริญพระเจ ้าและมนุษย์ และไป เลือ ่ นยศให ้สูงกว่าต ้นไม ้ทัง้ หลายหรือ?” 14 ต ้นไม ้ทุกต ้นจึงพูดกับต ้นไม ้มีหนามว่า จงมาครอบครอง เหนือพวกเราเถิด 15 ต ้นหนามจึงพูดกับต ้นไม ้ว่า ถ ้าพวกท่านเลือกฉั นให ้เป็ น กษั ตริยเ์ หนือพวกท่านจริง ก็จงมาวางใจในเงาของฉั น ถ ้าไม่ ก็ขอให ้ไฟออกมาจากต ้นหนามและเผาผลาญต ้นซีดาร์แห่ง เลบานอนเสีย 16บัดนีถ ้ ้าท่านทัง้ หลายได ้ทําจริงและจริงใจ คือตัง้ อาบีเม เลคเป็ นกษั ตริย ์ และถ ้าท่านได ้ทําดีตอ ่ เยรุบบาอัลและ ครัวเรือนของเขา และได ้ทําต่อเขาตามทีม ่ อ ื เขาสมควรทํา 17 เพราะบิดาของฉั นต่อสู ้เพือ ่ คุณและฝ่ าฟั นชีวต ิ มาไกล และ ช่วยคุณให ้พ ้นจากมือของพวกมีเดียน 18 และวันนีพ ้ วกท่านลุกขึน ้ ต่อสู ้บ ้านของบิดาข ้าพเจ ้า และได ้ สังหารลูกชายของเขาเจ็ดสิบคนบนศิลาก ้อนเดียว และได ้ตัง้ อาบีเมเลค ลูกชายของสาวใช ้ของเขา ให ้เป็ นกษั ตริยเ์ หนือ ชาวเมืองเชเค็ม เพราะเขาเป็ นพีช ่ ายของพวกท่าน) 19 ถ ้าท่านทัง้ หลายได ้ปฏิบต ั ต ิ อ ่ เยรูบาอัลและครอบครัวของ ่ ชมยินดีในอาบีเม เขาอย่างจริงใจและจริงใจในวันนี้ ก็จงชืน ่ ชมยินดีในท่านทัง้ หลายด ้วย เลค และให ้เขาชืน 20 แต่ถ ้าไม่เป็ นเช่นนัน ้ ขอให ้ไฟออกมาจากอาบีเมเลค และ เผาผลาญพวกผู ้ชายแห่งเมืองเชเค็มและบ ้านแห่งมิลโล และ ขอให ้ไฟออกมาจากพวกผู ้ชายแห่งเมืองเชเค็มและบ ้านแห่ง มิลโล และเผาผลาญอาบีเมเลค 21 โยธามจึงวิง่ หนีไปยังเบเออร์และอาศัยอยูท ่ น ี่ ั่น เพราะกลัว อาบีเมเลคพีช ่ ายของตน 22 เมือ ่ อาบีเมเลคครองราชย์เหนืออิสราเอลได ้สามปี 23 แล ้วพระเจ ้าทรงส่งวิญญาณชัว่ ร ้ายมาระหว่างอาบีเมเลค กับชาวเมืองเชเค็ม และชาวเมืองเชเค็มก็ประพฤติทรยศต่อ อาบีเมเลค 24 เพือ ่ ความโหดร ้ายทีก ่ ระทําต่อบุตรชายเจ็ดสิบคนของเยรู บาอัลจะเกิดขึน ้ และโลหิตของพวกเขาจะถูกโยนให ้แก่อาบี เมเลคพีช ่ ายของพวกเขาซึง่ ได ้สังหารพวกเขา และแก่ ชาวเมืองเชเค็มซึง่ ได ้ช่วยเขาในการสังหารพีน ่ ้องของเขา ่ คอยเขาอยูบ 25 ชาวเมืองเชเค็มจึงวางคนซุม ่ นยอดภูเขา และ ขโมยของทุกคนทีผ ่ า่ นมาทางนัน ้ และมีคนไปบอกอาบีเม เลค 26 แล ้วกาอัลบุตรชายเอเบดก็พาพีน ่ ้องของเขาไปยังเมืองเช เค็ม และชาวเมืองเชเค็มก็ไว ้วางใจเขา 27 พวกเขาออกไปในทุง่ นา เก็บองุน ่ ของตน ยํา่ องุน ่ จัดงาน รืน ่ เริง แล ้วเข ้าไปในวิหารของพระเจ ้าของตน กินและดืม ่ และสาปแช่งอาบีเมเลค 28 กาอัลบุตรเอเบดจึงกล่าวว่า “อาบีเมเลคเป็ นใคร และเช เค็มเป็ นใคร ทีเ่ ราต ้องรับใช ้เขา เขาไม่ใช่บต ุ รของเยรุบบาอัล หรือ? และเซบูลข ้าราชบริพารของเขาหรือ? จงรับใช ้ชาวฮา โมร์บด ิ าของเชเค็ม เพราะเหตุใดเราจึงต ้องรับใช ้เขา?” 29 และถ ้าพระเจ ้าต ้องการให ้ประชากรเหล่านีอ ้ ยูภ ่ ายใต ้การ ควบคุมของฉั น ฉั นจะขับไล่อาบีเมเลคออกไป และเขากล่าว กับอาบีเมเลคว่า จงเพิม ่ กองทัพของคุณ และออกไป 30 เมือ ่ เซบุลผู ้ปกครองเมืองได ้ยินถ ้อยคําของกาอัลบุตรชาย เอเบด เขาก็โกรธมาก ่ สารไปหาอาบีเมเลคเป็ นการลับโดย 31 แล ้วท่านก็สง่ ผู ้สือ กล่าวว่า “กาอัลบุตรเอเบดและพีน ่ ้องของเขาได ้มาทีเ่ มืองเช เค็ม และดูเถิด พวกเขาสร ้างป้ อมปราการให ้เมืองนีต ้ อ ่ ต ้าน ท่าน” 32 บัดนีเ้ จ ้ากับพวกทีอ ่ ยูก ่ บ ั เจ ้า จงลุกขึน ้ ในเวลากลางคืน ่ อยูใ่ นทุง่ นา และซุม
33 และจงกระทําต่อเขาทัง้ หลายในตอนเช ้าทันทีทด ี่ วง อาทิตย์ขน ึ้ และจงลุกขึน ้ แต่เช ้าและมุง่ หน ้าไปยังเมืองนัน ้ และดูเถิด เมือ ่ เขากับกองทัพทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขาก็ออกมาโจมตีทา่ น ท่านก็สามารถกระทําต่อพวกเขาได ้ตามทีท ่ า่ นเห็นสมควร 34 แล ้วอาบีเมเลคกับบรรดาคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขาทัง้ หมดก็ลก ุ ขึน ้ ่ โจมตีเมืองเชเค็มเป็ นสีก ่ อง ในเวลากลางคืน ไปซุม 35 แล ้วกาอัลบุตรชายเอเบดก็ออกไปยืนทีท ่ างเข ้าประตูเมือง และอาบีเมเลคพร ้อมกับกองทัพทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขาก็ลก ุ ขึน ้ จากทีซ ่ ม ุ่ อยู่ 36 เมือ ่ กาอัลเห็นคนเหล่านัน ้ เขาจึงพูดกับเซบูลว่า “ดูเถิด มี ผู ้คนกําลังลงมาจากยอดเขา” เซบูลจึงพูดกับเขาว่า “เจ ้าเห็น เงาของภูเขาเหมือนคน” 37 กาอัลพูดอีกครัง้ ว่า ดูเถิด มีพวกคนเคลือ ่ นมาจากกลาง แผ่นดิน และมีอก ี พวกหนึง่ เคลือ ่ นมาทางทีร่ าบเมโอเนนิม 38 แล ้วเซบูลจึงกล่าวแก่เขาว่า “บัดนีป ้ ากของท่านอยูท ่ ไี่ หน เมือ ่ ท่านพูดว่า ‘อาบีเมเลคเป็ นใครเล่าทีเ่ ราต ้องรับใช ้เขา’ คนเหล่านีไ้ ม่ใช่หรือทีท ่ า่ นดูหมิน ่ ? ข ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่านว่า จงออกไปต่อสู ้กับพวกเขาเถิด” 39 แล ้วกาอัลก็ยกออกไปต่อหน ้าพวกชาวเมืองเชเค็ม และสู ้ รบกับอาบีเมเลค 40 แล ้วอาบีเมเลคก็ไล่ตามเขาไป และเขาก็หนีไปจากเขา และคนเป็ นอันมากก็ล ้มลงและได ้รับบาดเจ็บ แม ้กระทั่ง ก่อนทีเ่ ขาจะเข ้าประตูเมือง 41 แล ้วอาบีเมเลคก็อาศัยอยูท ่ อ ี่ ารูมาห์ และเซบุลก็ขบ ั ไล่กา อัลกับพีน ่ ้องของเขาออกไปไม่ให ้ไปอยูท ่ เี่ ชเค็ม 42 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ ประชาชนก็ออกไปทีท ่ งุ่ นา และไปบอกอาบีเม เลค ่ อยู่ 43 แล ้วท่านก็เอาประชาชนแบ่งออกเป็ นสามกอง แล ้วซุม ทีท ่ งุ่ นา แล ้วมองดูก็เห็นประชาชนออกจากเมืองไปแล ้ว ท่าน จึงลุกขึน ้ ต่อสู ้พวกเขาและโจมตีพวกเขา 44 แล ้วอาบีเมเลคกับพวกทีอ ่ ยูก ่ บ ั ท่านก็วงิ่ ไปยืนทีท ่ างเข ้า ประตูเมือง ส่วนพวกอีกสองกองก็วงิ่ เข ้าโจมตีประชาชนทีอ ่ ยู่ ในทุง่ นาและสังหารพวกเขา 45 และอาบีเมเลคก็โจมตีเมืองนัน ้ ตลอดวัน และยึดเมืองนัน ้ ได ้ และสังหารผู ้คนทีอ ่ ยูใ่ นเมืองนัน ้ และโจมตีเมืองนัน ้ เสีย และหว่านเกลือลงในเมือง 46 เมือ ่ คนทัง้ หลายทีอ ่ ยูใ่ นหอคอยแห่งเชเค็มได ้ยินดังนัน ้ พวกเขาก็เข ้าไปในป้ อมปราการของบ ้านของพระเจ ้าเบรีท 47 มีคนไปบอกอาบีเมเลคว่าพวกผู ้ชายทุกคนทีอ ่ ยูใ่ นหอคอย แห่งเชเค็มมารวมกันอยู่ 48 แล ้วอาบีเมเลคก็พาเขาขึน ้ ไปบนภูเขาซัลโมน ทัง้ ตัวเขา กับบรรดาคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขาด ้วย และอาบีเมเลคก็เอาขวานในมือ ของเขา ตัดกิง่ ไม ้จากต ้นไม ้ แล ้วเอาไปใส่บา่ ของตน แล ้ว กล่าวแก่คนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขาว่า “ท่านทัง้ หลายเห็นข ้าพเจ ้าทํา อะไร ก็จงรีบทําอย่างข ้าพเจ ้าทําเถิด” 49 และประชากรทัง้ หมดก็ตด ั กิง่ ไม ้ของแต่ละคนเหมือนกัน แล ้วติดตามอาบีเมเลคไปฆ่าพวกเขาทีป ่ ้ อมปราการ และจุด ไฟเผาป้ อมปราการนัน ้ ดังนัน ้ ผู ้คนทีอ ่ ยูใ่ นหอคอยแห่งเชเค็ม ทัง้ หมดก็ตายไปด ้วย มีชายและหญิงประมาณหนึง่ พันคน 50 แล ้วอาบีเมเลคก็ไปยังเมืองเธเบซ ตัง้ ค่ายโจมตีเมือง เธเบซและยึดเมืองนัน ้ ได ้ 51 แต่มห ี อคอยอันแข็งแกร่งอยูใ่ นเมือง ฝูงชนชายหญิงและ คนในเมืองทัง้ หมดก็วงิ่ หนีไปทีน ่ ั่น แล ้วปิ ดประตูไม่ให ้เข ้า และพาพวกเขาขึน ้ ไปทีย ่ อดหอคอย 52 แล ้วอาบีเมเลคมาถึงหอคอยและโจมตีโดยบุกไปทีป ่ ระตู หอคอยเพือ ่ จะเผาหอคอยนัน ้ ด ้วยไฟ 53 และมีหญิงคนหนึง่ เอาหินโม่ขว ้างศีรษะของอาบีเมเลค เพือ ่ จะทุบกะโหลกศีรษะของเขาให ้แตก
ผู ้พิพากษา
54 แล ้วเขาก็รบ ี เรียกคนหนุ่มทีถ ่ อ ื อาวุธของตน และพูดว่า “จงชักดาบของเจ ้าออกมาและฆ่าเราเสีย เพือ ่ ว่าคนอืน ่ จะได ้ ไม่พด ู ถึงเราว่า ‘ผู ้หญิงคนหนึง่ ฆ่าเขา’ ” และคนหนุ่มคนนัน ้ ก็ แทงเขาจนเขาตาย ้ ชีวต 55 เมือ ่ คนอิสราเอลเห็นว่าอาบีเมเลคสิน ิ แล ้ว พวกเขาก็ แยกย ้ายกันกลับบ ้านของตน 56 พระเจ ้าทรงตอบแทนความชัว่ ทีอ ่ าบีเมเลคได ้ทําต่อบิดา ของตนด ้วยการฆ่าพีน ่ ้องเจ็ดสิบคนของตน ้ ของชาวเมืองเช 57 พระเจ ้าทรงตอบแทนความชัว่ ร ้ายทัง้ สิน เค็มลงบนศีรษะของพวกเขา และคําสาปแช่งของโยธาม บุตรชายของเยรูบบาอัลก็ตกอยูบ ่ นพวกเขาเช่นกัน
ข ้าพระองค์ตามทีพ ่ ระองค์ทรงเห็นชอบ ขอพระองค์เพียง โปรดช่วยพวกข ้าพระองค์ด ้วยเถิดในวันนี้ 16 พวกเขาจึงละทิง้ พระเจ ้าต่างด ้าวออกไปจากพวกเขา และ รับใช ้พระเจ ้า และจิตวิญญาณของพระองค์ก็เศร ้าโศกด ้วย ความทุกข์ยากของอิสราเอล 17 ในเวลานัน ้ บุตรหลานของอัมโมนก็รวมตัวกันและตัง้ ค่าย อยูใ่ นกิลอาด ส่วนบุตรหลานของอิสราเอลก็รวมตัวกันและตัง้ ค่ายอยูใ่ นมิซเปห์ 18 ประชาชนและบรรดาผู ้นํ าแห่งกิลอาดก็พด ู กันว่า “ใครเล่า จะเริม ่ ต ้นต่อสู ้กับพวกอัมโมน เขาจะได ้เป็ นประมุขเหนือชาว กิลอาดทุกคน”
บทที่ 10
บทที่ 11
1 ภายหลังอาบีเมเลคก็ลก ุ ขึน ้ ปกป้ องอิสราเอล โทลา บุตรชายของปูอาห์ บุตรชายของโดโด ชาวเมืองอิสสาคาร์ และเขาอาศัยอยูท ่ เี่ มืองชามีรบ ์ นภูเขาเอฟราอิม ิ สามปี แล ้วท่านก็สน ิ้ ชีวต 2 และท่านวินจ ิ ฉั ยอิสราเอลอยูย ่ ส ี่ บ ิ และถูกฝั งไว ้ทีเ่ มืองชามีร ์ 3 และภายหลังเขาก็มย ี าอีร ์ ชาวกิลอาด ขึน ้ มาวินจ ิ ฉั ย ิ สองปี อิสราเอลอยูย ่ ส ี่ บ 4 และเขามีลก ู ชายสามสิบคนซึง่ ขีล ่ ก ู ลาสามสิบตัว และมี เมืองสามสิบเมืองซึง่ เรียกว่าเมืองฮาโวธยาอีรจ ์ นถึงทุกวันนี้ ซึง่ อยูใ่ นแผ่นดินกิลอาด ิ้ ชีวต 5 และยาอีรก ์ ็สน ิ และถูกฝั งไว ้ทีเ่ มืองคาโมน 6 และบรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอลก็กระทําชัว่ ในสายพระ เนตรของพระเจ ้าอีก โดยไปปรนนิบต ั พ ิ ระบาอัล และพระอัช ทาโรท และบรรดาพระเจ ้าของซีเรีย และบรรดาพระเจ ้าของ ไซดอน และบรรดาพระเจ ้าของโมอาบ และบรรดาพระ เจ ้าของบรรดาบุตรหลานแห่งอัมโมน และบรรดาพระเจ ้าของ ชาวฟี ลส ิ เตีย พวกเขาละทิง้ พระเจ ้า และไม่ปรนนิบต ั พ ิ ระองค์ เลย 7 พระเจ ้าทรงกริว้ อิสราเอลมาก และทรงขายพวกเขาไปไว ้ใน มือของพวกฟี ลส ิ เตีย และในมือของพวกบุตรอัมโมน 8 และในปี นัน ้ พวกเขาข่มเหงและกดขีบ ่ ต ุ รหลานแห่ง อิสราเอลเป็ นเวลาสิบแปดปี แก่บต ุ รหลานแห่งอิสราเอล ทัง้ หมดทีอ ่ ยูฝ ่ ั่ งแม่นํ้าจอร์แดนข ้างโน ้นในแผ่นดินอาโมไรต์ ซึง่ อยูใ่ นกิลอาด 9 ยิง่ กว่านัน ้ พวกบุตรแห่งอัมโมนยังได ้ข ้ามแม่นํ้าจอร์แดนไป ต่อสู ้กับพวกยูดาห์ และต่อสู ้กับพวกเบนจามิน และต่อสู ้กับ พวกเอฟราอิม ดังนัน ้ อิสราเอลจึงเดือดร ้อนอย่างยิง่ 10 และบรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอลก็ร ้องทูลต่อพระเยโฮ วาห์วา่ ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายได ้ทําบาปต่อพระองค์ เพราะว่า ข ้าพระองค์ได ้ละทิง้ พระเจ ้าของเรา และยังได ้ปรนนิบต ั พ ิ ระ บาอัลอีกด ้วย 11 และพระเยโฮวาห์ตรัสแก่บรรดาบุตรหลานอิสราเอลว่า เรา ไม่ได ้ช่วยพวกเจ ้าให ้พ ้นจากชาวอียป ิ ต์ จากชาวอาโมไร จาก บรรดาบุตรหลานของอัมโมน และจากชาวฟี ลส ิ เตียหรือ? 12 พวกไซดอนและพวกอามาเลกและพวกมาโอนก็ขม ่ เหง พวกท่าน และพวกท่านก็ร ้องขอความช่วยเหลือจากเรา เราก็ ช่วยพวกท่านให ้พ ้นจากมือของพวกเขา 13 แต่เจ ้าทัง้ หลายยังละทิง้ เรา และรับใช ้พระเจ ้าอืน ่ ดังนัน ้ ่ เราจะไม่ชวยเจ ้าอีกต่อไป 14 จงไปร ้องเรียกพระเจ ้าทีเ่ จ ้าทัง้ หลายได ้เลือกไว ้ และ ขอให ้พระเจ ้าเหล่านัน ้ ช่วยเจ ้าให ้พ ้นเมือ ่ เจ ้าประสบความทุกข์ ยาก 15 และบรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอลก็ทล ู พระเยโฮวาห์วา่ ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายได ้ทําบาป ขอพระองค์โปรดทําแก่พวก
1 เยฟธาห์ชาวกิลอาดเป็ นคนกล ้าหาญมาก และเป็ นบุตรของ หญิงโสเภณี และกิลอาดให ้กําเนิดเยฟธาห์ 2 และภรรยาของกิลอาดก็คลอดบุตรชายให ้แก่เขา และ บุตรชายของภรรยาเขาเติบโตขึน ้ และพวกเขาก็ขบ ั ไล่เย ฟธาห์ออกไป และพูดกับเขาว่า เจ ้าจะไม่ได ้มรดกในบ ้านของ บิดาของเรา เพราะเจ ้าเป็ นบุตรของหญิงแปลกหน ้า 3 แล ้วเยฟธาห์หนีจากพีน ่ ้องของตนไปอาศัยอยูใ่ นแผ่นดิน โทบ และมีพวกคนไร ้ประโยชน์จํานวนหนึง่ มาหาเยฟธาห์ และไปกับเขาด ้วย 4 ครัน ้ ถึงเวลาหนึง่ ชาวอัมโมนก็ทําสงครามกับอิสราเอล 5 ครัน ้ พวกอัมโมนทําสงครามกับอิสราเอล พวกผู ้อาวุโสของ กิลอาดก็ไปรับเยฟธาห์มาจากแผ่นดินโทบ 6 พวกเขากล่าวแก่เยฟธาห์วา่ “จงมาเป็ นหัวหน ้าของเรา เพือ ่ เราจะได ้ต่อสู ้กับพวกอัมโมน” 7 เยฟธาห์จงึ กล่าวแก่พวกผู ้เฒ่าแห่งกิลอาดว่า “พวกท่าน มิได ้เกลียดข ้าพเจ ้าเลย และขับไล่ข ้าพเจ ้าออกจากบ ้านของ บิดาของข ้าพเจ ้าไม่ใช่หรือ? และเหตุใดพวกท่านจึงมาหา ข ้าพเจ ้าในเวลานี้ เมือ ่ พวกท่านอยูใ่ นความทุกข์ยาก?” 8 พวกผู ้อาวุโสแห่งกิลอาดจึงกล่าวแก่เยฟธาห์วา่ “บัดนีเ้ รา จึงกลับมาหาท่านอีกครัง้ เพือ ่ ท่านจะไปกับพวกเรา และต่อสู ้ กับพวกอัมโมน และเป็ นหัวหน ้าของเราปกครองชาวกิลอาด ทุกคน” 9 และเยฟธาห์ก็พด ู กับพวกผู ้อาวุโสแห่งกิลอาดว่า “ถ ้าพวก ท่านพาข ้าพเจ ้ากลับบ ้านไปสู ้รบกับพวกอัมโมน และพระเจ ้า ทรงช่วยพวกเขาให ้พ ้นหน ้าข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าจะเป็ นหัวหน ้า พวกท่านหรือ?” 10 และพวกผู ้เฒ่าแห่งกิลอาดกล่าวแก่เยฟธาห์วา่ “ขอพระ เจ ้าทรงเป็ นพยานระหว่างพวกเรา หากพวกเราไม่ทําตามคํา ของท่าน” 11 แล ้วเยฟธาห์ไปกับพวกผู ้อาวุโสแห่งกิลอาด และ ประชาชนก็แต่งตัง้ ให ้เขาเป็ นหัวหน ้าและกัปตันพวกเขา และ เยฟธาห์ก็กล่าวถ ้อยคําทัง้ หมดของเขาต่อพระพักตร์พระเจ ้า ทีม ่ ซ ิ เปห์ 12 และเยฟธาห์ก็สง่ ทูตไปหาพระราชาแห่งบรรดาบุตรหลาน แห่งอัมโมนกล่าวว่า “ท่านมีเรือ ่ งอะไรกับข ้าพเจ ้า จึงยก กองทัพมาต่อสู ้ข ้าพเจ ้าในแผ่นดินของข ้าพเจ ้าเล่า?” 13 และกษั ตริยแ ์ ห่งบรรดาบุตรหลานแห่งอัมโมนตอบผู ้ ่ สือสารของเยฟธาห์วา่ เพราะว่าเมือ ่ อิสราเอลยกกองทัพ ออกมาจากอียป ิ ต์ พวกเขาได ้ยึดแผ่นดินของเราไป ตัง้ แต่ แม่นํ้าอาร์นอนจนถึงเมืองยับบอก และจนถึงแม่นํ้าจอร์แดน ดังนัน ้ บัดนี้ จงฟื้ นฟูแผ่นดินเหล่านัน ้ กลับคืนมาโดยสันติเถิด 14 และเยฟธาห์สง่ ทูตกลับไปหาพระราชาแห่งบรรดาบุตร หลานของอัมโมนอีก 15 และตรัสแก่เขาว่า เยฟธาห์กล่าวดังนีว้ า่ อิสราเอลไม่ได ้ ยึดแผ่นดินโมอับ หรือแผ่นดินของบุตรหลานอัมโมนไป
ผู ้พิพากษา
16 เมือ ่ อิสราเอลออกจากอียป ิ ต์ และเดินผ่านถิน ่ ทุรกันดารไป จนถึงทะเลแดง และมาถึงคาเดช 17 จากนัน ้ อิสราเอลจึงส่งทูตไปหาพระราชาแห่งเอโดมว่า “ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน ขอให ้ข ้าพเจ ้าผ่านแผ่นดินของท่านไป เถิด แต่พระราชาแห่งเอโดมไม่ทรงยอม” พวกเขาก็สง่ ทูตไป หาพระราชาแห่งโมอาบเช่นกัน แต่พระองค์ไม่ทรงยอม และ อิสราเอลก็อาศัยอยูใ่ นคาเดช 18 แล ้วพวกเขาเดินไปในถิน ่ ทุรกันดาร และอ ้อมแผ่นดินเอ โดม และแผ่นดินโมอาบ และมาทางด ้านตะวันออกของ แผ่นดินโมอาบ และตัง้ ค่ายอยูท ่ างฟากของแม่นํ้าอาร์นอน แต่ไม่เข ้าไปในเขตแดนของโมอาบ เพราะว่าแม่นํ้าอาร์นอน เป็ นเขตแดนของโมอาบ 19 และอิสราเอลก็สง่ ทูตไปหาสิโฮน กษั ตริยแ ์ ห่งชาวอาโม ไร ผู ้เป็ นกษั ตริยแ ์ ห่งเฮชโบน และอิสราเอลก็พด ู กับเขาว่า “ขอท่านโปรดให ้เราผ่านแผ่นดินของท่านไปยังทีอ ่ ยูข ่ อง ข ้าพเจ ้า” 20 แต่สโิ ฮนไม่ไว ้ใจให ้อิสราเอลผ่านเขตแดนของตน แต่ส ิ โฮนรวบรวมประชากรของตนทัง้ หมด แล ้วตัง้ ค่ายอยูท ่ ย ี่ า ฮาซ และสู ้รบกับอิสราเอล 21 และพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอลทรงมอบซีโฮน และประชากรทัง้ หมดของเขาไว ้ในมือของอิสราเอล และพวก เขาก็โจมตีพวกเขา ดังนัน ้ อิสราเอลจึงยึดครองแผ่นดิน ทัง้ หมดของพวกอาโมไร ซึง่ เป็ นผู ้อยูอ ่ าศัยในเขตนัน ้ ้ ของชาวอา 22 และเขาทัง้ หลายได ้ครอบครองเขตแดนทัง้ สิน โมไร ตัง้ แต่แม่นํ้าอาร์นอนจนถึงแม่นํ้ายับบอก และจากถิน ่ ทุรกันดารจนถึงแม่นํ้าจอร์แดน 23 ดังนัน ้ บัดนีพ ้ ระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอลจึงทรงขับ ไล่พวกอาโมไรต์ออกไปจากหน ้าประชาชนอิสราเอลของ พระองค์ แล ้วท่านทัง้ หลายควรยึดครองมันไว ้หรือ? 24 ท่านจะครอบครองสิง่ ทีพ ่ ระเคโมชพระเจ ้าของท่าน ประทานให ้ท่านครอบครองหรือไม่? ดังนัน ้ ผู ้ใดทีพ ่ ระเจ ้าของ เราทรงขับไล่ออกไปจากหน ้าเรา เราก็จะครอบครองผู ้นัน ้ 25 และบัดนี้ ท่านมีอะไรดีกว่าบาลาค บุตรของสิปปอร์ กษั ตริยแ ์ ห่งโมอาบหรือไม่ เขาเคยต่อสู ้กับอิสราเอลหรือต่อสู ้ กับพวกเขาหรือไม่ 26 เมือ ่ อิสราเอลอาศัยอยูใ่ นเฮชโบนและเมืองต่างๆ ของเธอ และในอาโรเออร์และเมืองต่างๆ ของเธอ และในเมืองต่างๆ ทีอ ่ ยูต ่ ามแนวชายฝั่ งทะเลอาร์นอนเป็ นเวลาสามร ้อยปี ทําไม ท่านจึงไม่ฟื้นฟูสงิ่ เหล่านีข ้ น ึ้ มาภายในเวลานัน ้ ? 27 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงไม่ได ้ทําบาปต่อท่าน แต่ทา่ นกลับ ทําผิดต่อข ้าพเจ ้าโดยทําสงครามต่อข ้าพเจ ้า ขอพระเจ ้าผู ้ ทรงเป็ นผู ้พิพากษาทรงเป็ นผู ้พิพากษาในวันนีร้ ะหว่างบรรดา บุตรหลานของอิสราเอลและบรรดาบุตรหลานของอัมโมน ่ ฟั ง 28 แต่กษั ตริยแ ์ ห่งบรรดาบุตรหลานของอัมโมนไม่เชือ ถ ้อยคําทีเ่ ยฟธาห์สง่ ไป 29 แล ้วพระวิญญาณของพระเจ ้าทรงเสด็จลงมาเหนือเย ฟธาห์ และเขาข ้ามกิลอาดและมนัสเสห์ และข ้ามมิซเปห์แห่ง กิลอาด และจากมิซเปห์แห่งกิลอาด เขาข ้ามไปยังพวกบุตร ของอัมโมน 30 และเยฟธาห์ก็ปฏิญาณต่อพระเยโฮวาห์และกล่าวว่า ถ ้า พระองค์จะทรงมอบชาวอัมโมนไว ้ในมือของข ้าพระองค์อย่าง แน่นอน 31 แล ้วทุกสิง่ ใดก็ตามทีอ ่ อกมาจากประตูบ ้านของฉั นเพือ ่ ต ้อนรับฉั น เมือ ่ ฉั นกลับมาจากพวกอัมโมนโดยสันติ สิง่ นัน ้ จะต ้องเป็ นของพระเจ ้าอย่างแน่นอน และฉั นจะถวายสิง่ เหล่านัน ้ เป็ นเครือ ่ งเผาบูชา 32 เยฟธาห์จงึ ยกกองทัพไปหาพวกอัมโมนเพือ ่ สู ้รบกับพวก เขา และพระเจ ้าทรงมอบพวกเขาไว ้ในมือของเขา
33 และพระองค์ได ้ทรงสังหารพวกเขาตัง้ แต่เมืองอาโรเออร์ ิ เมือง และไปจนถึงทีร่ าบ จนกระทั่งไปถึงเมืองมินนิธถึงยีส ่ บ ของไร่องุน ่ ด ้วยการสังหารหมูค ่ รัง้ ใหญ่ ดังนี้ บุตรหลานของ อัมโมนจึงถูกปราบปรามต่อหน ้าบุตรหลานของอิสราเอล 34 และเยฟธาห์มายังบ ้านของตนทีม ่ ซ ิ ปา และดูเถิด ธิดา ของท่านออกมาต ้อนรับท่านด ้วยรํามะนาและการเต ้นรํา และ นางเป็ นบุตรคนเดียวของท่าน นอกจากนางแล ้ว ท่านไม่มล ี ก ู ชายหรือลูกสาวเลย ้ ผ ้าของตนแล ้วพูดว่า “โอ ้ 35 ครัน ้ เห็นนางแล ้ว เขาก็ฉก ี เสือ ลูกสาวของพ่อ เจ ้าทําให ้พ่อต ้องตกตํา่ ลงมาก และเจ ้าก็เป็ น คนทําให ้พ่อลําบากใจ พ่อได ้เปิ ดปากพูดต่อพระเจ ้าแล ้ว และ จะหันหลังกลับไม่ได ้” 36 และนางก็กล่าวแก่ทา่ นว่า “พ่อของข ้าพเจ ้า ถ ้าท่านได ้ เปิ ดปากของท่านต่อพระเยโฮวาห์แล ้ว ก็ขอท่านทํากับ ข ้าพเจ ้าตามสิง่ ทีอ ่ อกจากปากของท่าน เพราะว่าพระเยโฮ วาห์ได ้ทรงแก ้แค ้นศัตรูของท่าน คือพวกอัมโมนให ้แก่ทา่ น แล ้ว” 37 นางจึงกล่าวแก่บด ิ าของนางว่า ขอให ้สิง่ นีเ้ กิดขึน ้ แก่ ข ้าพเจ ้าเถิด ปล่อยข ้าพเจ ้าไว ้สองเดือน เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้ ขึน ้ และลงบนภูเขา และครํ่าครวญถึงความเป็ นพรหมจารีของ ข ้าพเจ ้า ทัง้ ข ้าพเจ ้าและเพือ ่ นๆ ของข ้าพเจ ้า 38 และท่านก็กล่าวว่า จงไปเถิด ท่านจึงส่งเธอไปสองเดือน แล ้วเธอจึงไปกับเพือ ่ น ๆ ของเธอ และครํ่าครวญถึงความเป็ น พรหมจารีของเธอบนภูเขา ้ สองเดือน นางก็กลับไปหาบิดาของนาง บิดาของ 39 เมือ ่ สิน นางก็ทําตามคําปฏิญาณทีบ ่ ด ิ าได ้ปฏิญาณไว ้กับนาง และ นางก็ไม่รู ้จักชายใดเลย เป็ นธรรมเนียมปฏิบต ั ใิ นอิสราเอล 40 ธิดาแห่งอิสราเอลจะไปครํ่าครวญถึงธิดาของเยฟธาห์ชาว กิลอาดเป็ นประจําทุกปี สวี่ ันในหนึง่ ปี บทที่ 12 1 ชาวเอฟราอิมก็รวมตัวกันไปทางเหนือแล ้วกล่าวแก่เยฟธาห์ ว่า “เหตุใดท่านจึงยกทัพไปต่อสู ้กับพวกอัมโมน แต่ไม่เรียก พวกเราไปด ้วย เราจะเผาบ ้านของท่านด ้วยไฟ” 2 และเยฟธาห์กล่าวแก่พวกเขาว่า ข ้าพเจ ้ากับประชาชนของ ข ้าพเจ ้ามีเรือ ่ งขัดแย ้งใหญ่หลวงกับพวกอัมโมน และเมือ ่ ข ้าพเจ ้าเรียกพวกท่าน พวกท่านก็ไม่ได ้ช่วยข ้าพเจ ้าให ้พ ้น จากมือของพวกเขา 3 เมือ ่ ข ้าพเจ ้าเห็นว่าท่านทัง้ หลายมิได ้ช่วยข ้าพเจ ้าไว ้ ข ้าพเจ ้าจึงฝากชีวต ิ ไว ้ในมือของข ้าพเจ ้า และยกกองทัพไป ้กั ต่อสู บพวกอัมโมน และพระเยโฮวาห์ทรงมอบพวกเขาไว ้ใน มือของข ้าพเจ ้า แล ้วเหตุไฉนท่านจึงขึน ้ มาต่อสู ้กับข ้าพเจ ้าใน วันนีเ้ ล่า? 4 แล ้วเยฟธาห์ก็รวบรวมบรรดาคนในกิลอาดเข ้าด ้วยกัน และ สู ้รบกับเอฟราอิม และคนในกิลอาดก็โจมตีเอฟราอิม โดย กล่าวว่า “พวกเจ ้าชาวกิลอาดเป็ นผู ้หลบหนีจากเอฟราอิม ท่ามกลางพวกเอฟราอิม และท่ามกลางพวกมนัสเสห์” 5 ชาวกิลอาดก็ข ้ามแม่นํ้าจอร์แดนไปก่อนชาวเอฟราอิม และ เมือ ่ ชาวเอฟราอิมทีห ่ นีรอดมาได ้กล่าวว่า “ขอให ้ข ้าพเจ ้าข ้าม ไป” ชาวกิลอาดจึงกล่าวกับเขาว่า “ท่านเป็ นชาวเอฟราอิม หรือ” ถ ้าเขาตอบว่า “ไม่ใช่” เขาก็ตอบว่า “ไม่ใช่” 6 พวกเขาจึงกล่าวแก่เขาว่า “จงพูดว่าชิโบเลทเถิด” เขาจึง พูดว่าชิโบเลท เพราะเขาออกเสียงคํานีไ้ ม่ถก ู ต ้อง จากนัน ้ พวกเขาจึงจับเขาไปและสังหารเขาทีท ่ างนํ้ าของแม่นํ้า ่ มืน จอร์แดน และในเวลานัน ้ ชาวเอฟราอิมก็ล ้มตายไปสีห ่ สองพันคน 7 และเยฟธาห์ได ้วินจ ิ ฉั ยอิสราเอลอยูห ่ กปี จากนัน ้ เยฟธาห์ ิ้ ชีวต ชาวกิลอาดก็สน ิ และถูกฝั งไว ้ในเมืองหนึง่ ในกิลอาด
ผู ้พิพากษา
8 และภายหลังเขา อิบซานแห่งเบธเลเฮมเป็ นผู ้พิพากษา อิสราเอล 9 และท่านมีบต ุ รชายสามสิบคนและบุตรสาวสามสิบคน ซึง่ ท่านส่งไปต่างประเทศ แล ้วท่านก็รับบุตรสาวสามสิบคนจาก ต่างประเทศมาเป็ นบุตรของท่าน และท่านก็วน ิ จ ิ ฉั ยอิสราเอล อยูเ่ จ็ดปี ิ้ ชีวต 10 แล ้วอิบซานก็สน ิ และถูกฝั งไว ้ทีเ่ บธเลเฮม 11 และภายหลังเขา เอโลน ชาวเศบูลน ุ เป็ นผู ้วินจ ิ ฉั ย อิสราเอล และเขาวินจ ิ ฉั ยอิสราเอลเป็ นเวลาสิบปี ิ้ ชีวต 12 แล ้วเอโลนชาวเศบูลน ุ ก็สน ิ และถูกฝั งไว ้ทีเ่ มืองอัยยา โลนในดินแดนของเศบูลน ุ 13 และภายหลังเขาคืออับดอนบุตรชายของฮิลเลล ชาวปิ ราโ ธน เป็ นผู ้วินจ ิ ฉั ยอิสราเอล ่ บ ิ คนและหลานชายสามสิบคน ซึง่ ขี่ 14 และท่านมีบต ุ รชายสีส ลูกลาเจ็ดสิบตัว และท่านได ้วินจ ิ ฉั ยอิสราเอลอยูแ ่ ปดปี 15 แล ้วอับดอนบุตรชายของฮิลเลลชาวปิ ราโธนก็เสียชีวต ิ และถูกฝั งไว ้ทีป ่ ิ ราโธนในแผ่นดินเอฟราอิม บนภูเขาของชาว อามาเลค บทที่ 13 1 และบุตรหลานของอิสราเอลก็ทําชัว่ ในสายพระเนตรของ พระเจ ้าอีก และพระเจ ้าทรงมอบพวกเขาไว ้ในมือของพวกฟี ล ิ ่ บ ิ ปี สเตียสีส ่ มโน 2 มีชายคนหนึง่ จากเมืองโซราห์ เป็ นตระกูลคนดาน ชือ อาห์ ภรรยาของเขาเป็ นหมันไม่มบ ี ต ุ ร 3 แล ้วทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ปรากฏแก่หญิงนัน ้ และ กล่าวแก่เธอว่า ดูเถิด เจ ้าเป็ นหมันและไม่มบ ี ต ุ ร แต่เจ ้าจะ ตัง้ ครรภ์และคลอดบุตรชาย 4 เพราะฉะนัน ้ บัดนีจ ้ งระวังไว ้ อย่าดืม ่ เหล ้าองุน ่ หรือเครือ ่ งดืม ่ ทีม ่ แ ี อลกอฮอล์ และอย่ากินสิง่ ใดๆ ทีไ่ ม่สะอาด 5 เพราะว่าดูเถิด เจ ้าจะตัง้ ครรภ์และคลอดบุตรชาย และมีด โกนจะไม่ถก ู ศีรษะของเขา เพราะว่าเด็กนัน ้ จะเป็ นนาสิไรต์ตอ ่ พระเจ ้าตัง้ แต่อยูใ่ นครรภ์ และเขาจะเริม ่ ช่วยอิสราเอลให ้พ ้น จากมือของพวกฟี ลส ิ เตีย 6 แล ้วหญิงนัน ้ จึงไปบอกสามีของนางว่า “มีบรุ ษ ุ ผู ้หนึง่ ของ พระเจ ้ามาหาข ้าพเจ ้า และรูปร่างหน ้าตาของเขาเหมือน รูปร่างหน ้าตาทูตสวรรค์ของพระเจ ้า ซึง่ น่ากลัวมาก แต่ ข ้าพเจ ้าไม่ได ้ถามเขาว่าเขามาจากไหน และเขาไม่ได ้บอก ่ ของเขาแก่ข ้าพเจ ้าด ้วย ชือ 7 แต่พระองค์ตรัสแก่ข ้าพเจ ้าว่า ดูเถิด เจ ้าจะตัง้ ครรภ์และ คลอดบุตรชาย และบัดนี้ อย่าดืม ่ เหล ้าองุน ่ หรือเครือ ่ งดืม ่ ทีม ่ ี แอลกอฮอล์ และอย่ากินสิง่ ทีไ่ ม่บริสท ุ ธิใ์ ดๆ เพราะว่าเด็กนัน ้ จะเป็ นนาสิไรต์ตอ ่ พระเจ ้าตัง้ แต่ในครรภ์จนวันตาย 8 แล ้วมโนอาห์ก็วงิ วอนพระเยโฮวาห์วา่ “ข ้าแต่พระเจ ้าของ ข ้าพเจ ้า ขอให ้บุรษ ุ ของพระเจ ้าทีพ ่ ระองค์สง่ มานัน ้ กลับมา หาพวกข ้าพเจ ้าอีก และสัง่ สอนพวกข ้าพเจ ้าว่าจะต ้องทํา อย่างไรกับเด็กทีเ่ กิดมา” 9 พระเจ ้าทรงฟั งเสียงของมโนอาห์ และทูตสวรรค์ของพระ เจ ้ามาหาหญิงนัน ้ อีกครัง้ เมือ ่ นางนั่งอยูใ่ นทุง่ นา แต่มโนอาห์ สามีของนางไม่ได ้อยูก ่ บ ั นาง 10 และหญิงนัน ้ ก็รบ ี วิง่ ไปแสดงให ้สามีของนางเห็นและกล่าว แก่เขาว่า "ดูเถิด บุรษ ุ ผู ้ซึง่ มาหาข ้าพเจ ้าเมือ ่ วันก่อนได ้ ปรากฏแก่ข ้าพเจ ้า" 11 มโนอาห์จงึ ลุกขึน ้ ตามภรรยาของตนไป และมาหาชายคน นัน ้ และกล่าวแก่เขาว่า “ท่านคือชายทีพ ่ ด ู กับผู ้หญิงคนนัน ้ หรือ?” ชายคนนัน ้ ตอบว่า “ฉั นเอง” 12 มโนอาห์จงึ กล่าวว่า “บัดนีจ ้ งฟั งคําของท่านเถิด เราจะสัง่ สอนเด็กนัน ้ อย่างไร และเราจะทํากับเขาอย่างไร”
13 ทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ตรัสแก่มาโนอาห์วา่ “จงระวัง สิง่ ทัง้ ปวงทีเ่ ราพูดกับหญิงนัน ้ เสีย” 14 อย่าให ้นางกินสิง่ ใด ๆ ทีไ่ ด ้มาจากเถาองุน ่ อย่าให ้นางดืม ่ เหล ้าองุน ่ หรือเครือ ่ งดืม ่ ทีม ่ แ ี อลกอฮอล์ อย่ากินสิง่ ใดทีไ่ ม่ สะอาด สิง่ ใดทีเ่ ราสัง่ นางไว ้ นางจะต ้องปฏิบต ั ต ิ าม 15 มโนอาห์จงึ กล่าวแก่ทต ู สวรรค์ของพระเยโฮวาห์วา่ “เรา ขอร ้องท่าน ขอให ้เรากักท่านไว ้จนกว่าเราจะเตรียมลูกแพะ ตัวหนึง่ ให ้ท่านเสร็จ” 16 ทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ตรัสแก่มาโนอาห์วา่ “แม ้เจ ้า จะกักขังเราไว ้ เราก็จะไม่กน ิ อาหารของเจ ้า และถ ้าเจ ้าจะ ถวายเครือ ่ งเผาบูชา เจ ้าจะต ้องถวายแด่พระเยโฮวาห์” เพราะ มาโนอาห์ไม่รู ้ว่าตนเป็ นทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ ่ เจ ้าคือ 17 มโนอาห์จงึ ถามทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์วา่ “ชือ อะไร เพือ ่ ว่าเมือ ่ คําทีเ่ จ ้าพูดเป็ นจริง เราจะได ้ให ้เกียรติเจ ้าได ้” 18 ทูตสวรรค์ของพระเยโฮวาห์ตรัสแก่เขาว่า “เหตุไฉนเจ ้าจึง ่ เราอย่างนี้ ในเมือ ่ เราเป็ นความลับ” ถามชือ ่ ชือ 19 มโนอาห์จงึ เอาลูกแพะกับเครือ ่ งบูชาอาหารถวายบนศิลา แด่พระเยโฮวาห์ แล ้วทูตสวรรค์ก็กระทําการอัศจรรย์ มโน อาห์กบ ั ภรรยาของเขาก็ดอ ู ยู่ ่ วรรค์ ทูตสวรรค์ของ 20 เมือ ่ เปลวไฟจากแท่นบูชาลอยขึน ้ สูส พระเจ ้าก็เสด็จขึน ้ ไปในเปลวไฟของแท่นบูชา มโนอาห์กบ ั ภรรยาเห็นเปลวไฟนัน ้ แล ้วก็ล ้มลงกับพืน ้ 21 แต่ทต ู สวรรค์ของพระเจ ้าไม่ปรากฏแก่มาโนอาห์และ ภรรยาของเขาอีกเลย แล ้วมาโนอาห์ก็รู ้ว่าเขาเป็ นทูตสวรรค์ ของพระเจ ้า 22 มโนอาห์จงึ กล่าวแก่ภรรยาของตนว่า เราจะต ้องตายแน่ เพราะเราได ้เห็นพระเจ ้า 23 แต่ภริยาของท่านกล่าวแก่ทา่ นว่า ถ ้าพระเจ ้าทรงพอพระ ทัยทีจ ่ ะฆ่าพวกเราเสีย พระองค์ก็คงจะไม่ทรงรับเครือ ่ งเผา บูชาและเครือ ่ งบูชาอาหารจากมือของพวกเรา และพระองค์ก็ คงไม่ทรงแสดงสิง่ เหล่านีใ้ ห ้พวกเราเห็นทัง้ หมด และ พระองค์ก็คงไม่ทรงบอกเราเรือ ่ งเช่นนีเ้ หมือนอย่างเวลานี้ ่ ว่าแซมสัน และ 24 และหญิงนัน ้ ก็คลอดบุตรชาย และตัง้ ชือ เด็กนัน ้ ก็เติบโตขึน ้ และพระเจ ้าทรงอวยพรแก่เขา 25 และพระวิญญาณของพระเจ ้าทรงเริม ่ เคลือ ่ นไหวพระองค์ ในค่ายแห่งดานระหว่างโศราห์กบ ั เอชทาโอลบางครัง้ บทที่ 14 1 แล ้วแซมสันก็ลงไปทีเ่ มืองทิมนัต และพบผู ้หญิงคนหนึง่ ใน เมืองทิมนัต เป็ นบุตรสาวของชาวฟี ลส ิ เตีย 2 แล ้วเขามาบอกบิดามารดาของเขาและกล่าวว่า ข ้าพเจ ้า เห็นผู ้หญิงคนหนึง่ ในเมืองทิมนัตซึง่ เป็ นธิดาของชาวฟี ลส ิ เ ตีย ดังนัน ้ บัดนี้ จงหาเธอมาเป็ นภรรยาข ้าพเจ ้าเถิด 3 บิดาและมารดาของเขาจึงพูดกับเขาว่า “ไม่เคยมีผู ้หญิงคน ใดในบรรดาบุตรสาวของพีน ่ ้องของคุณหรือในบรรดาชนชาติ ของฉั นเลยหรือทีเ่ จ ้าจะไปหาภรรยาจากพวกฟี ลส ิ เตียที่ ไม่ได ้เข ้าสุหนัต” แซมสันจึงพูดกับบิดาของเขาว่า “จงไปเอา เธอมาให ้ฉั น เพราะเธอทําให ้ฉั นพอใจมาก” 4 แต่บด ิ ามารดาของเขาไม่รู ้ว่าเรือ ่ งนีเ้ ป็ นมาจากพระเยโฮ วาห์ จึงได ้หาโอกาสต่อกรกับพวกฟี ลส ิ เตีย เพราะว่าคราวนัน ้ พวกฟี ลส ิ เตียมีอํานาจเหนืออิสราเอล 5 แล ้วแซมสันกับพ่อแม่ของเขาลงไปทีท ่ ม ิ นัต และมาถึงไร่ องุน ่ ของทิมนัต และดูเถิด มีสงิ โตหนุ่มคํารามเข ้าใส่เขา 6 และพระวิญญาณของพระเจ ้าทรงสถิตกับแซมมวลอย่าง เข ้มแข็ง และแซมมวลฉีกเขาออกเหมือนกับฉีกลูกแพะ และ เขาก็ไม่มอ ี ะไรอยูใ่ นมือ แต่เขาไม่ได ้เล่าให ้บิดาหรือมารดา ของเขาฟั งถึงสิง่ ทีเ่ ขาได ้ทํา
ผู ้พิพากษา
7 แล ้วเขาลงไปสนทนากับหญิงนัน ้ และนางก็ทําให ้แซมสัน พอใจมาก 8 และครัน ้ แล ้วเขากลับไปเพือ ่ รับนางไป แล ้วเขาแวะไปดู ซากสิงโต และดูเถิด มีฝงู ผึง้ และนํ้ าผึง้ อยูใ่ นซากสิงโตนัน ้ 9 แล ้วท่านรับนํ้ าผึง้ นัน ้ ไว ้ในมือแล ้วเสวยไป ครัน ้ ท่านมาหา บิดามารดาของท่าน ท่านก็แบ่งให ้ และพวกท่านก็เสวยไป แต่ทา่ นไม่บอกพวกท่านว่าท่านเอานํ้ าผึง้ ออกจากซากสิงโต 10 บิดาของเขาจึงลงไปหาหญิงคนนัน ้ และแซมสันก็จัดงาน ฉลองทีน ่ ั่น เพราะพวกชายหนุ่มก็ทําตามนัน ้ 11 เมือ ่ พวกเขาเห็นพระองค์ พวกเขาจึงพาเพือ ่ นอีกสามสิบ คนมาอยูก ่ บ ั พระองค์ 12 แซมสันจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า “ข ้าพเจ ้าจะตัง้ ปริศนาให ้ พวกท่าน ถ ้าพวกท่านสามารถแก ้ปริศนาให ้ข ้าพเจ ้าได ้ภายใน เจ็ดวันของงานฉลองและหาคําตอบได ้ ข ้าพเจ ้าจะให ้ผ ้าปู ้ ผ ้าสามสิบชุดแก่พวกท่าน” เตียงสามสิบผืนและเสือ 13 แต่ถ ้าท่านไม่สามารถบอกข ้าพเจ ้าได ้ ท่านก็ต ้องให ้ผ ้า ้ สามสิบชุดแก่ข ้าพเจ ้า และพวกเขากล่าว สามสิบผืนและเสือ แก่ทา่ นว่า จงไขปริศนาของท่านให ้เราฟั ง 14 และพระองค์ตรัสแก่พวกเขาว่า อาหารก็ออกมาจากผู ้กิน และความหวานก็ออกมาจากผู ้แข็งแรง และพวกเขาไม่ สามารถแก ้ปริศนาได ้ภายในสามวัน 15 ครัน ้ ถึงวันทีเ่ จ็ด พวกเขาก็พด ู กับภรรยาของแซมสันว่า จง ้ จงปริศนาแก่เรา มิฉะนัน ล่อลวงสามีของเจ ้าให ้ชีแ ้ เราจะได ้ ไม่เผาเจ ้ากับบ ้านของบิดาเจ ้าเสีย เจ ้าเรียกเราให ้เอาสิง่ ทีเ่ รา มีไปหรือ ไม่ใช่หรือ?” 16 ภรรยาของแซมสันร ้องไห ้ต่อหน ้าเขาและกล่าวว่า “เจ ้า เกลียดฉั นและไม่รักฉั นเลย เจ ้าตัง้ ปริศนาให ้ลูกหลานของชน ชาติของฉั น แต่เจ ้าไม่บอกฉั น” และแซมสันกล่าวกับนางว่า “ฉั นยังไม่ได ้บอกพ่อหรือแม่ของฉั นเลย แล ้วฉั นจะบอกเธอ ได ้อย่างไร?” 17 และนางก็ร ้องไห ้ต่อหน ้าท่านตลอดเจ็ดวันขณะทีง่ านเลีย ้ ง นัน ้ ยังดําเนินต่อไป และในวันทีเ่ จ็ด ท่านก็บอกปริศนาแก่นาง เพราะนางโกรธท่าน และนางก็บอกปริศนาแก่บต ุ รหลานแห่ง ชนชาติของนาง 18 และในวันทีเ่ จ็ดก่อนพระอาทิตย์ตก ชาวเมืองก็ถามเขาว่า “อะไรจะหวานกว่านํ้ าผึง้ ? และอะไรจะแข็งแกร่งกว่าสิงโต?” และเขากล่าวแก่พวกเขาว่า “ถ ้าพวกเจ ้าไม่ไถด ้วยลูกโคของ ฉั น พวกเจ ้าก็จะไม่สามารถไขปริศนาของฉั นได ้” 19 พระวิญญาณของพระเจ ้าก็เสด็จลงมาเหนือเขา เขาจึงลง ไปทีเ่ มืองอัชเคลอน สังหารคนเหล่านัน ้ ไปสามสิบคน และยึด ้ ผ ้าเปลีย ทรัพย์ของพวกเขาไป แล ้วให ้เสือ ่ นให ้ผู ้ทีแ ่ ก ้ปริศนา ได ้ ความโกรธของเขาจึงปะทุขน ึ้ และเขาจึงไปยังบ ้านของ บิดาของเขา 20 ส่วนภรรยาของแซมสันนัน ้ ก็ถก ู ยกให ้กับเพือ ่ นซึง่ เขาได ้ใช ้ เป็ นเพือ ่ นของเขา บทที่ 15 1 ต่อมาภายหลังในฤดูเกีย ่ วข ้าวสาลี แซมสันได ้พาลูกแพะมา เยีย ่ มภรรยาของเขา และเขาพูดว่า “ฉั นจะเข ้าไปหาภรรยา ของฉั นในห ้อง” แต่พอ ่ ของเธอก็ไม่ยอมให ้เขาเข ้าไป 2 และบิดาของนางก็กล่าวว่า ข ้าพเจ ้าคิดจริงๆ ว่าท่านเกลียด นางอย่างยิง่ ดังนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงยกนางให ้เพือ ่ นของท่าน น ้องสาวของนางไม่สวยกว่านางหรือ? ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน ให ้เอานางไปแทนนางเถิด 3 แซมสันก็พด ู เกีย ่ วกับพวกเขาว่า “บัดนีข ้ ้าพเจ ้าจะไร ้ตําหนิ มากกว่าพวกฟี ลส ิ เตีย แม ้ว่าข ้าพเจ ้าจะทําให ้พวกเขาไม่ พอใจก็ตาม”
4 แซมสันจึงไปจับสุนัขจิง้ จอกสามร ้อยตัว แล ้วเอาคบไฟมา หันหางหนึง่ ไปข ้างหลัง แล ้วเอาคบไฟไว ้ตรงกลางระหว่าง หางสองอัน 5 เมือ ่ ท่านจุดไฟเผาถ่านแล ้ว ท่านก็ปล่อยให ้มันเข ้าไปในไร่ นาของพวกฟี ลส ิ เตีย และเผาฟ่ อนข ้าวทัง้ ต ้นและข ้าวโพดที่ ยังอยู่ รวมทัง้ สวนองุน ่ และต ้นมะกอกไป 6 ชาวฟี ลส ิ เตียจึงกล่าวว่า “ใครทําเช่นนี”้ พวกเขาตอบว่า “แซมสัน ลูกเขยของทิมไนต์ เพราะเขาได ้เอาภรรยาของตน ไปให ้เพือ ่ นของตน” ชาวฟี ลส ิ เตียจึงเข ้ามาเผาเธอและพ่อ ของเธอด ้วยไฟ 7 แซมสันจึงกล่าวแก่พวกเขาว่า แม ้ว่าพวกเจ ้าได ้ทําเช่นนี้ แล ้ว ข ้าพเจ ้าก็จะแก ้แค ้นพวกเจ ้า และหลังจากนัน ้ ข ้าพเจ ้าก็ จะเลิกทําอีก 8 และท่านได ้สังหารพวกเขาจนสะโพกและต ้นขาอย่าง รุนแรง แล ้วท่านก็ลงไปอาศัยอยูบ ่ นยอดศิลาเอตาม 9 ชาวฟี ลส ิ เตียจึงยกกองทัพไปตัง้ ค่ายในยูดาห์ และขยาย อาณาเขตไปทีเ่ ลฮี 10 ชาวเมืองยูดาห์จงึ กล่าวว่า “ทําไมท่านจึงมาต่อสู ้พวกเรา” พวกเขาตอบว่า “พวกเรามาเพือ ่ มัดแซมสัน เพือ ่ ทํากับเขา เหมือนอย่างทีเ่ ขาทํากับเรา” 11 จากนัน ้ พวกยูดาห์สามพันคนก็ขน ึ้ ไปบนยอดหินเอตาม แล ้วกล่าวแก่แซมสันว่า “ท่านไม่รู ้หรือว่าพวกฟี ลส ิ เตียเป็ น ผู ้ปกครองพวกเรา? ท่านทําอะไรกับพวกเรา?” แซมสันจึง กล่าวแก่พวกเขาว่า “พวกเขาทํากับฉั นอย่างไร ฉั นก็ทํากับ เขาอย่างนัน ้ ” 12 พวกเขากล่าวแก่ทา่ นว่า “เราลงมาผูกมัดท่านเพือ ่ จะมอบ ท่านไว ้ในมือของชาวฟี ลส ิ เตีย” แซมสันจึงกล่าวแก่พวกเขา ว่า “จงสาบานต่อข ้าพเจ ้าว่า พวกท่านจะไม่ทําร ้ายข ้าพเจ ้า เอง” 13 พวกเขาพูดกับเขาว่า “ไม่หรอก เราจะมัดท่านไว ้แน่น และมอบท่านไว ้ในมือของพวกเขา แต่เราจะไม่ฆา่ ท่านอย่าง แน่นอน” พวกเขาจึงมัดเขาด ้วยเชือกใหม่สองเส ้น แล ้วนํ า เขาขึน ้ มาจากศิลา 14 และเมือ ่ ท่านมาถึงเลฮี พวกฟี ลส ิ เตียก็ตะโกนต่อต ้านท่าน และพระวิญญาณของพระเจ ้าทรงสถิตอยูก ่ บ ั ท่านอย่าง เข ้มแข็ง เชือกทีพ ่ ันแขนของท่านก็กลายเป็ นเหมือนผ ้าลินน ิ ทีถ ่ ก ู เผาด ้วยไฟ และกําไลของท่านก็หลุดออกจากมือของ ท่าน 15 และท่านพบขากรรไกรลาใหม่ จึงยืน ่ มือออกไปจับ ขากรรไกรนัน ้ แล ้วฆ่าคนไปหนึง่ พันคน 16 แซมสันกล่าวว่า ด ้วยขากรรไกรของลา กองเป็ นกอง ด ้วย ขากรรไกรของลา ข ้าพเจ ้าได ้ฆ่าคนไปหนึง่ พันคน 17 ครัน ้ ท่านพูดจบแล ้ว ท่านจึงทิง้ กระดูกขากรรไกรออกจาก มือ และเรียกสถานทีน ่ ัน ้ ว่ารามาทเลฮี 18 เขากระหายนํ้ ามาก จึงร ้องเรียกพระเยโฮวาห์วา่ “พระองค์ ได ้ทรงมอบการปลดปล่อยอันยิง่ ใหญ่นไี้ ว ้ในมือผู ้รับใช ้ของ พระองค์ แล ้วบัดนีข ้ ้าพเจ ้าจะต ้องตายเพราะกระหายนํ้ า และ ตกอยูใ่ นมือของผู ้ทีไ่ ม่ได ้รับการเข ้าสุหนัตหรือ” 19 แต่พระเจ ้าทรงผ่าโพรงในขากรรไกร แล ้วนํ้ าก็ไหลออกมา จากทีน ่ ัน ้ และเมือ ่ พระองค์ทรงดืม ่ แล ้ว จิตวิญญาณของ พระองค์ก็กลับคืนมา และทรงฟื้ นคืนชีพ ด ้วยเหตุนพ ี้ ระองค์ ่ ทีน ี าจนทุกวันนี้ จึงทรงเรียกชือ ่ ัน ้ ว่า เอนฮักโคร์ ซึง่ อยูใ่ นลีฮม 20 และท่านได ้วินจ ิ ฉั ยอิสราเอลในสมัยของชาวฟี ลส ิ เตียอยู่ ิ ปี ยีส ่ บ บทที่ 16 1 แล ้วแซมสันก็ไปทีเ่ มืองกาซา และพบหญิงโสเภณีคนหนึง่ อยูท ่ น ี่ ั่น จึงเข ้าไปหาเธอ
ผู ้พิพากษา
2 มีคนไปบอกชาวเมืองกาซาว่า “แซมสันมาทีน ่ แ ี่ ล ้ว” พวก ่ อยูท เขาจึงล ้อมเขาไว ้และคอยดักซุม ่ ป ี่ ระตูเมืองตลอดคืน และเงียบอยูต ่ ลอดคืน โดยพูดว่า “ตอนเช ้าเมือ ่ ถึงเวลา กลางวัน เราจะฆ่าเขา” ่ นอนอยูจ 3 แซมซัน ่ นถึงเทีย ่ งคืน แล ้วลุกขึน ้ ในเวลาเทีย ่ งคืน เอาประตูเมืองและเสาสองต ้นไปด ้วย แล ้วไปพร ้อมกับคาน ประตูและทุกสิง่ แล ้วแบกมันขึน ้ บ่าไปจนถึงยอดเนินเขาซึง่ อยูข ่ ้างหน ้าเมืองเฮโบรน ่ เดลิลาห์ 4 ต่อมาเขาได ้รักผู ้หญิงคนหนึง่ ในหุบเขาโซเรก ชือ 5 และพวกนายแห่งพวกฟี ลส ิ เตียก็เข ้ามาหาเธอและพูดกับ เธอว่า จงล่อลวงเขาดูวา่ กําลังมหาศาลของเขาอยูท ่ ไี่ หน และเราจะเอาชนะเขาได ้อย่างไร เพือ ่ เราจะผูกมัดเขาให ้ ลงโทษเขา แล ้วเราจะให ้เงินแก่เธอคนละหนึง่ พันหนึง่ ร ้อย เหรียญ 6 แล ้วเดลิลาห์ก็พด ู กับแซมสันว่า “บอกฉั นหน่อยซิวา่ กําลัง มหาศาลของคุณอยูท ่ ไี่ หน และคุณจะใช ้พลังนัน ้ เพือ ่ ลงโทษ คุณได ้อย่างไร” 7 แซมสันจึงกล่าวแก่เธอว่า ถ ้าพวกเขาผูกฉั นด ้วยเชือกเขียว ทีไ่ ม่เคยแห ้งเจ็ดเส ้น ฉั นจะอ่อนแอและกลายเป็ นชายทั่วไป 8 จากนัน ้ พวกเจ ้านายแห่งชาวฟี ลส ิ เตียก็เอาเชือกเขียวทีย ่ ัง ไม่แห ้งเจ็ดเส ้นมาให ้นาง และนางก็ผก ู เชือกนัน ้ ให ้ชายคนนัน ้ ่ อยูแ 9 ขณะนัน ้ มีคนซุม ่ ละพักอยูก ่ บ ั นางในห ้อง นางจึงกล่าว แก่เขาว่า “ชาวฟี ลส ิ เตียจงมาหาท่าน แซมสัน” เขาจึงหัก เชือกเหมือนเส ้นป่ านขาดเมือ ่ ถูกไฟเผา ดังนัน ้ จึงไม่มใี ครรู ้ ว่าเขามีกําลังมากเพียงใด 10 แล ้วเดลิลาห์ก็พด ู กับแซมสันว่า “ดูเถิด เจ ้าได ้ล ้อเลียนฉั น และโกหกฉั น บัดนี้ จงบอกฉั นที ว่าเจ ้าจะเอาอะไรมัดเจ ้าไว ้” 11 และท่านตรัสแก่เธอว่า ถ ้าเขาเอาเชือกใหม่ทย ี่ ังไม่เคยใช ้ มัดฉั นไว ้ ฉั นจะอ่อนแอและเหมือนคนใหม่ 12 เดลิลาห์จงึ เอาเชือกใหม่มาผูกมัดเขาไว ้แล ้วพูดกับเขาว่า ่ อยูใ่ นห ้อง “พวกฟี ลส ิ เตียจงมาหาเจ ้า แซมสัน” และมีคนซุม นัน ้ เขาจึงดึงเชือกออกจากแขนของเขาเหมือนเส ้นด ้าย 13 และเดไลลาห์ก็พด ู กับแซมสันว่า “จนกระทั่งบัดนีเ้ จ ้าก็ยัง ล ้อเลียนฉั นและโกหกฉั นอยู่ บอกฉั นมาว่าจะมัดเธอไว ้ทีไ่ หน” และแซมสันก็พด ู กับเธอว่า “ถ ้าเจ ้าเอาผมทัง้ เจ็ดช่อของฉั น มาทอกับด ้าย” 14 และนางก็ตรึงหมุดนัน ้ ไว ้ และกล่าวแก่ทา่ นว่า “ชาวฟี ลส ิ เ ตียจงมาหาท่าน แซมสัน” แล ้วท่านก็ตน ื่ จากหลับ และเดิน ออกไปพร ้อมกับหมุดของคานและด ้าย 15 นางจึงกล่าวแก่เขาว่า “เจ ้าจะพูดได ้อย่างไรว่า ‘ฉั นรักเจ ้า’ ในเมือ ่ ใจของเจ ้าไม่ได ้อยูก ่ บ ั ฉั นเลย เจ ้าเยาะเย ้ยฉั นถึงสาม ครัง้ แล ้ว และไม่ได ้บอกฉั นว่ากําลังอันยิง่ ใหญ่ของเจ ้าอยูท ่ ี่ ไหน” 16 ครัน ้ นางก็ทรงซักไซ ้ไล่เลียงเขาเป็ นประจําทุกวัน และ ทรงเร่งเร ้าเขาจนจิตใจเขาหนักอึง้ แทบตาย 17 ท่านจึงบอกความจริงในใจของตนแก่เธอทัง้ หมดและ กล่าวแก่เธอว่า มีดโกนยังไม่เคยแตะศีรษะของฉั นเลย เพราะว่าฉั นเป็ นคนนาสิไรต์แด่พระเจ ้าตัง้ แต่อยูใ่ นครรภ์ มารดา ถ ้าโกนผมฉั น ฉั นก็จะไม่มเี รีย ่ วแรงอีกต่อไป และฉั น จะอ่อนแอเหมือนชายอืน ่ 18 เมือ ่ เดลิลาห์เห็นว่าเขาได ้บอกความในใจของเขาแก่เธอ หมดแล ้ว เธอจึงส่งคนไปเรียกพวกเจ ้านายชาวฟี ลส ิ เตียมา บอกว่า “จงขึน ้ มาอีกครัง้ หนึง่ เพราะเขาบอกความในใจของ เขาแก่ฉันหมดแล ้ว” จากนัน ้ เจ ้านายชาวฟี ลส ิ เตียก็เข ้ามาหา เธอและนํ าเงินมาด ้วย 19 และนางก็ให ้เขานอนลงบนตักของนาง และนางก็เรียก ชายคนหนึง่ และนางก็ให ้เขาโกนผมทัง้ เจ็ดปอยบนศีรษะ ของเขา และนางก็เริม ่ ทรมานเขา และกําลังของเขาก็เริม ่ หมดไป
20 นางจึงกล่าวว่า “ชาวฟี ลส ิ เตียจงมาหาเจ ้า แซมสัน” แซม สันจึงตืน ่ ขึน ้ จากหลับและกล่าวว่า “ฉั นจะออกไปเหมือนครัง้ ก่อนๆ และจะสลัดตัวออกไป” แต่แซมสันไม่ทราบว่าพระเจ ้า ทรงละจากเขาไปแล ้ว 21 แต่ชาวฟี ลส ิ เตียจับเขา แล ้วควักตาของเขาออก แล ้วนํ า เขาไปทีเ่ มืองกาซา แล ้วล่ามโซ่เขาไว ้ด ้วยโซ่ทองเหลือง และเขาก็ไปโม่ข ้าวอยูใ่ นคุก 22 แต่หลังจากโกนผมแล ้ว ผมของพระองค์ก็เริม ่ งอกขึน ้ มา อีก 23 แล ้วพวกเจ ้านายแห่งพวกฟี ลส ิ เตียก็รวบรวมพวกเขาเข ้า ด ้วยกันเพือ ่ ถวายเครือ ่ งบูชาอันยิง่ ใหญ่แก่ดาโกนพระเจ ้าของ ่ ชมยินดี เพราะพวกเขากล่าว พวกเขา และเพือ ่ แสดงความชืน ่ ศัตรูของเราไว ้ในมือของ ว่า พระเจ ้าของเราได ้มอบแซมซัน เราแล ้ว” 24 เมือ ่ ประชาชนเห็นเขา พวกเขาก็สรรเสริญพระเจ ้าของตน เพราะพวกเขากล่าวว่า พระเจ ้าของเราได ้ทรงมอบศัตรูและผู ้ ทําลายล ้างประเทศของเรา ซึง่ ได ้สังหารพวกเราไปเป็ นอัน มากไว ้ในมือของเรา 25 เมือ ่ จิตใจของพวกเขารืน ่ เริง พวกเขาก็พด ู ว่า “จงเรียก แซมสันมา เพือ ่ เขาจะทําให ้เราสนุกสนาน” พวกเขาจึงเรียก แซมสันออกมาจากคุก เขาทําให ้พวกเขาสนุกสนาน แล ้ว พวกเขาก็ให ้เขายืนอยูร่ ะหว่างเสา 26 แซมสันจึงพูดกับเด็กทีจ ่ งู มือเขาไว ้ว่า “ขอให ้ข ้าพเจ ้า สัมผัสเสาบ ้านซึง่ ตัง้ อยูบ ่ นเสานัน ้ และข ้าพเจ ้าจะได ้พิงเสา เหล่านัน ้ ” 27 ในเวลานัน ้ มีชายและหญิงอยูเ่ ต็มบ ้าน และเจ ้านายชาวฟี ล ิ สเตียทุกคนก็อยูท ่ น ี่ ั่น และมีชายและหญิงประมาณสามพัน คนอยูบ ่ นหลังคาบ ้าน คอยดูอยูข ่ ณะทีแ ่ ซมสันหัวเราะเยาะ 28 แซมสันร ้องทูลพระเยโฮวาห์วา่ ข ้าแต่พระเยโฮวาห์พระ เจ ้า ขอทรงระลึกถึงข ้าพระองค์เถิด และขอทรงเสริมกําลังข ้า พระองค์เถิด แต่ครัง้ นีค ้ รัง้ เดียวเท่านัน ้ ข ้าแต่พระเจ ้า เพือ ่ ข ้า พระองค์จะได ้แก ้แค ้นพวกฟี ลส ิ เตียทันทีเพือ ่ ดวงตาทัง้ สอง ข ้างของข ้าพระองค์” 29 และแซมสันก็จับเสาหลักกลางสองต ้นซึง่ บ ้านตัง้ อยูบ ่ นนัน ้ ซึง่ ยกขึน ้ โดยใช ้มือขวาต ้นหนึง่ และมือซ ้ายอีกต ้นหนึง่ 30 แซมสันกล่าวว่า ขอให ้ข ้าพเจ ้าตายร่วมกับพวกฟี ลส ิ เตีย เถิด และเขาก็ก ้มศีรษะลงด ้วยกําลังทัง้ หมดของเขา และบ ้าน ก็ล ้มทับพวกขุนนางและคนทัง้ หมดทีอ ่ ยูใ่ นนัน ้ ดังนัน ้ ผู ้เสียชีวต ิ ทีเ่ ขาสังหารเมือ ่ เขาตายก็มม ี ากกว่าผู ้ทีเ่ ขาสังหาร เมือ ่ ยังมีชวี ต ิ อยู่ 31 จากนัน ้ พีน ่ ้องของเขาและคนทัง้ ครอบครัวของบิดาของ เขาจึงลงมาจับเขาขึน ้ มาและนํ าเขาไปฝั งระหว่างโศราห์กบ ั เอชทาโอลในทีฝ ่ ั งศพของมาโนอาห์บด ิ าของเขา และเขา ิ ปี วินจ ิ ฉั ยอิสราเอลอยูย ่ ส ี่ บ บทที่ 17 ่ มีคาห์ 1 มีชายคนหนึง่ จากภูเขาเอฟราอิม ชือ 2 และเขากล่าวแก่มารดาของเขาว่า เงินหนึง่ พันหนึง่ ร ้อยเช เขลทีถ ่ ก ู ยึดไปจากเจ ้า ซึง่ เจ ้าได ้สาปแช่งและพูดให ้แม่ฟัง ด ้วย ดูเถิด เงินนัน ้ อยูก ่ บ ั แม่ แม่เอาไปแล ้ว” มารดาของเขา จึงกล่าวว่า “ขอพระเจ ้าทรงอวยพรเจ ้า ลูกชายของพ่อ” 3 และเมือ ่ เขาได ้คืนเงินหนึง่ พันหนึง่ ร ้อยเชเขลให ้แก่มารดา ของเขาแล ้ว มารดาของเขากล่าวว่า แม่ได ้อุทศ ิ เงินทัง้ หมด จากมือของฉั นให ้ลูกชายของฉั นแด่พระเยโฮวาห์ เพือ ่ สร ้าง รูปเคารพทีแ ่ กะสลักและรูปเคารพทีห ่ ล่อขึน ้ บัดนี้ ฉั นจะคืน มันให ้แก่คณ ุ ”
ผู ้พิพากษา
4 แล ้วเขาก็คน ื เงินให ้แม่ของเขา มารดาของเขาจึงนํ าเงินสอง ร ้อยเชเขลมอบให ้กับช่างปั น ้ ทีท ่ ําเป็ นรูปเคารพสลักและรูป เคารพหล่อ และรูปเคารพเหล่านัน ้ ก็อยูใ่ นบ ้านของมีคาห์ 5 และมีคาห์ผู ้มีวห ิ ารของพระเจ ้า เขาก็ทํารูปเอโฟดและรูป เคารพ และแต่งตัง้ ลูกชายคนหนึง่ ของเขาให ้เป็ นปุโรหิตของ เขา 6 ในสมัยนัน ้ ยังไม่มก ี ษั ตริยใ์ นอิสราเอล แต่ทก ุ คนต่างก็ กระทําตามสิง่ ทีถ ่ ก ู ต ้องในสายตาของตนเอง 7 และมีชายหนุ่มคนหนึง่ จากเบธเลเฮมในยูดาห์ เป็ นชาวเลวี และเขาอาศัยอยูท ่ น ี่ ั่น 8 และชายผู ้นัน ้ ก็ออกเดินทางออกจากเมืองเบธเลเฮมในยู ดาห์ไปหาทีพ ่ ักอาศัยทีเ่ ขาจะพบสถานทีไ่ ด ้ และเมือ ่ เขา เดินทางไป เขาก็มาถึงบ ้านของมีคาห์บนภูเขาเอฟราอิม 9 และมีคาห์ถามเขาว่า “เจ ้ามาจากไหน” เขาตอบเขาว่า “ข ้าพเจ ้าเป็ นชาวเลวีจากเมืองเบธเลเฮมในยูดาห์ และ ข ้าพเจ ้าจะไปอาศัยอยูท ่ ใี่ ดทีข ่ ้าพเจ ้าจะพบสถานทีไ่ ด ้” 10 และมีคาห์กล่าวแก่เขาว่า “จงอยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าเถิด จงเป็ น บิดาและปุโรหิตของข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าจะให ้เงินแก่ทา่ นสิบเช ้ ผ ้าหนึง่ ชุดและเสบียงอาหารของท่าน” เขลต่อปี และเสือ ดังนัน ้ เลวีจงึ เข ้าไป 11 และคนเลวีก็พอใจทีจ ่ ะอาศัยอยูก ่ บ ั ชายคนนัน ้ และชาย หนุ่มคนนัน ้ ก็เป็ นเสมือนบุตรชายคนหนึง่ ของเขา 12 และมีคาห์ก็ทรงสถาปนาเลวีคนนัน ้ และชายหนุ่มคนนัน ้ ก็ เป็ นปุโรหิตของเขา และอยูใ่ นบ ้านของมีคาห์ 13 แล ้วมีคาห์กล่าวว่า บัดนีข ้ ้าพเจ ้ารู ้แล ้วว่าพระเยโฮวาห์จะ ทรงดีตอ ่ ข ้าพเจ ้า เพราะว่าข ้าพเจ ้ามีเลวีคนหนึง่ เป็ นปุโรหิต ของข ้าพเจ ้า บทที่ 18 1 ในสมัยนัน ้ ยังไม่มก ี ษั ตริยใ์ นอิสราเอล และในสมัยนัน ้ เผ่า ดานก็แสวงหาทีด ่ น ิ มรดกเพือ ่ อยูอ ่ าศัยแก่พวกเขา เพราะ จนถึงวันนัน ้ มรดกของพวกเขาในบรรดาเผ่าของอิสราเอลก็ ยังไม่ตกอยูก ่ บ ั พวกเขาเลย 2 และบุตรหลานของดานจึงส่งชายห ้าคนจากเขตแดนของ ตนซึง่ เป็ นชายทีก ่ ล ้าหาญ คือจากเมืองโศราห์และจากเอช ทาโอล ไปสอดแนมและสํารวจแผ่นดิน และพวกเขากล่าวแก่ พวกเขาว่า จงไปสํารวจแผ่นดิน เมือ ่ พวกเขามาถึงภูเขาเอฟ ราอิม พวกเขาก็พักอยูท ่ น ี่ ั่น 3 เมือ ่ พวกเขามาถึงบ ้านของมีคาห์ พวกเขาก็จําเสียงของเลวี หนุ่มคนนัน ้ ได ้ จึงแวะเข ้าไปถามเขาว่า “ใครพาเจ ้ามาทีน ่ ี่ และเจ ้าทําอะไรในทีน ่ ี้ และเจ ้ามีอะไรทีน ่ ”ี่ 4 และท่านกล่าวแก่พวกเขาว่า มีคาห์ปฏิบต ั ต ิ อ ่ ฉั นอย่างนีๆ้ และจ ้างฉั น และฉั นก็เป็ นปุโรหิตของเขา 5 พวกเขากล่าวแก่เขาว่า ข ้าพเจ ้าวิงวอนท่านให ้ขอคําแนะนํ า จากพระเจ ้า เพือ ่ เราจะทราบว่าทางทีเ่ ราดําเนินไปนัน ้ จะเจริญ หรือไม่ 6 และปุโรหิตก็กล่าวแก่พวกเขาว่า จงไปเป็ นสุขเถิด เพราะ ทางทีเ่ จ ้าจะไปนัน ้ อยูต ่ อ ่ หน ้าพระเยโฮวาห์ 7 แล ้วคนทัง้ ห ้าคนก็ออกเดินทาง และมายังเมืองลาอิช และ เห็นผู ้คนทีอ ่ ยูท ่ น ี่ ั่น อาศัยอยูอ ่ ย่างไม่ใส่ใจ ตามแบบอย่าง ของชาวไซดอน คือสงบและปลอดภัย และไม่มผ ี ู ้พิพากษา ในแผ่นดินนัน ้ ทีส ่ ามารถทําให ้พวกเขาอายในเรือ ่ งใดๆ ได ้ และพวกเขาอยูห ่ า่ งไกลจากชาวไซดอน และไม่มธ ี รุ ะอะไร กับใครเลย 8 แล ้วพวกเขามาหาพีน ่ ้องของพวกเขาทีเ่ มืองโซราห์และ เอสทาโอล และพีน ่ ้องของพวกเขาก็ถามพวกเขาว่า "พวก เจ ้าพูดอะไร?"
9 พวกเขากล่าวว่า จงลุกขึน ้ เพือ ่ เราจะไปต่อสู ้พวกเขา เพราะ เราได ้เห็นแผ่นดินนัน ้ แล ้ว และดูเถิด แผ่นดินนัน ้ ดีมาก และ พวกท่านยังนิง่ อยูอ ่ ก ี หรือ อย่าได ้ชักช ้าทีจ ่ ะไปและเข ้าไปยึด ครองแผ่นดินนัน ้ เลย 10 เมือ ่ พวกเจ ้าไป พวกเจ ้าจะมาถึงชนชาติหนึง่ ทีป ่ ลอดภัย ่ ผ่นดินอันกว ้างใหญ่ เพราะว่าพระเจ ้าทรงมอบ และไปสูแ แผ่นดินนัน ้ ไว ้ในมือพวกเจ ้าแล ้ว เป็ นสถานทีท ่ ไี่ ม่มอ ี ะไรขาด แคลนในแผ่นดินเลย 11 และมีชายจากครอบครัวของชาวดานจํานวนหกร ้อยคน ออกไปจากเมืองโซราห์และเมืองเอชทาโอล ซึง่ มีอาวุธทํา สงคราม 12 พวกเขายกไปตัง้ ค่ายทีค ่ รี ย ิ าทเยอาริมในยูดาห์ เพราะฉะนัน ้ พวกเขาจึงเรียกสถานทีน ่ ัน ้ ว่า มหาเนห์ดานจนถึง ทุกวันนี้ ดูเถิด สถานทีน ่ ัน ้ อยูด ่ ้านหลังคีรย ิ าทเยอาริม 13 แล ้วพวกเขาเดินจากทีน ่ ั่นไปถึงภูเขาเอฟราอิม และมาถึง บ ้านของมีคาห์ 14 แล ้วคนทัง้ ห ้าทีไ่ ปสอดแนมเมืองลาอิชก็ตอบพีน ่ ้องของ ตนว่า “พวกเจ ้ารู ้หรือไม่วา่ ในบ ้านเหล่านีม ้ เี อโฟด เทราฟิ ม รูปเคารพสลัก และรูปเคารพหล่อ จงพิจารณาว่าพวกเจ ้า จะต ้องทําอะไร” 15 แล ้วพวกเขาแวะไปยังบ ้านของเลวีหนุ่มนัน ้ คือบ ้านของมี คาห์ และทักทายเขา 16 และคนหกร ้อยคนพร ้อมด ้วยอาวุธสงครามของตน ซึง่ เป็ น คนเผ่าดาน ก็ยน ื อยูท ่ ท ี่ างเข ้าประตูเมือง 17 และคนทัง้ ห ้าคนทีไ่ ปสอดแนมแผ่นดินก็ขน ึ้ ไปและเข ้าไป ทีน ่ ั่น และนํ ารูปเคารพแกะสลัก และรูปเอโฟด และรูปเคารพ เทราฟิ ม และรูปเคารพหล่อไป และปุโรหิตก็ยน ื อยูท ่ ท ี่ างเข ้า ประตูเมืองพร ้อมกับคนหกร ้อยคนทีไ่ ด ้รับการแต่งตัง้ ให ้ถือ อาวุธสงคราม 18 คนเหล่านีเ้ ข ้าไปในบ ้านของมีคาห์ แล ้วนํ ารูปแกะสลัก เอ โฟด เทราฟิ ม และรูปหล่อมา แล ้วปุโรหิตจึงถามพวกเขาว่า “พวกเจ ้าทําอะไร” 19 พวกเขากล่าวแก่ทา่ นว่า “จงเงียบไว ้ เอามือปิ ดปาก แล ้ว ไปกับเราเถิด และเป็ นบิดาและปุโรหิตของเรา จะดีกว่าไหม ถ ้าท่านจะเป็ นปุโรหิตให ้กับครอบครัวของคนคนเดียว หรือจะ เป็ นปุโรหิตให ้กับเผ่าและครอบครัวหนึง่ ในอิสราเอล?” 20 และใจของปุโรหิตก็ดใี จ และเขานํ าเอโฟดและเทราฟิ ม และรูปแกะสลักไปท่ามกลางประชาชน 21พวกเขาจึงหันกลับและออกไป แล ้วให ้เด็กๆ และวัวและรถ ม ้าเดินไปข ้างหน ้าพวกเขา 22 ครัน ้ ไปถึงไกลจากบ ้านของมีคาห์แล ้ว พวกคนทีอ ่ ยูใ่ น บ ้านใกล ้บ ้านของมีคาห์ก็รวมตัวเข ้าด ้วยกัน แล ้วไปทันพวก บุตรหลานของดาน 23 พวกเขาจึงร ้องเรียกบุตรหลานของดาน แล ้วหันหน ้าไปหา มีคาห์และกล่าวกับมีคาห์วา่ “ท่านเป็ นอะไรไป ท่านจึงมากับ พวกคนมากมายเช่นนี”้ 24 และท่านกล่าวว่า เจ ้าทัง้ หลายเอาบรรดาพระเจ ้าของเรา ซึง่ เราสร ้างขึน ้ ไป และเอาบรรดาปุโรหิตไปด ้วย และเจ ้า ทัง้ หลายก็ออกไปแล ้ว เรายังมีเหลืออะไรอีกเล่า? และนี่ หมายความว่าอะไรเจ ้าจึงพูดกับเราว่า "เจ ้าเป็ นอะไรไป" 25 บุตรหลานของดานจึงกล่าวแก่ทา่ นว่า อย่าให ้เสียงของ ท่านได ้ยินท่ามกลางพวกเราเลย มิฉะนัน ้ พวกขีโ้ มโหจะเข ้า มาหาท่าน และท่านจะต ้องเสียชีวต ิ รวมทัง้ ชีวต ิ ของคนใน ครัวเรือนของท่านด ้วย 26 และบุตรหลานของดานก็ไป เมือ ่ มีคาห์เห็นว่าพวกเขา เข ้มแข็งเกินกว่าเขา เขาก็หันหลังกลับไปบ ้านของตน 27 และเขาทัง้ หลายนํ าสิง่ ของซึง่ มีคาห์ทําขึน ้ และนํ าปุโรหิต ซึง่ เขามีไปด ้วย และมายังเมืองลาอิช พบกับประชาชนทีอ ่ ยู่
ผู ้พิพากษา
อย่างสงบและปลอดภัย แล ้วพวกเขาก็ฟันคนเหล่านัน ้ ด ้วยคม ดาบ และเผาเมืองนัน ้ เสียด ้วยไฟ 28 และไม่มผ ี ู ้ช่วยเหลือ เพราะเมืองนัน ้ อยูไ่ กลจากเมืองไซ ดอน และพวกเขาไม่มธ ี รุ ะกับใครเลย เมืองนัน ้ อยูใ่ นหุบเขาที่ อยูใ่ กล ้เมืองเบธเรโฮบ พวกเขาจึงสร ้างเมืองขึน ้ และอาศัยอยู่ ทีน ่ ั่น ่ เมืองนัน ่ ดานบิดาของพวก 29 พวกเขาตัง้ ชือ ้ ว่าดาน ตามชือ ่ เมืองนัน เขาทีเ่ กิดในอิสราเอล แต่เดิมชือ ้ คือลาอิช 30 และบรรดาบุตรหลานของดานก็ได ้ตัง้ รูปเคารพสลักขึน ้ และโยนาธาน บุตรชายของเกอร์โชม บุตรชายของมนัสเสห์ เขากับบุตรชายของเขาเป็ นปุโรหิตของเผ่าดานจนถึงวันแห่ง การกวาดต ้อนแผ่นดิน 31 และเขาทัง้ หลายก็ได ้ตัง้ รูปเคารพแกะสลักซึง่ มีคาห์ทําไว ้ ตลอดเวลาทีพ ่ ระนิเวศน์ของพระเจ ้าอยูใ่ นเมืองชิโลห์ บทที่ 19 1 ในสมัยนัน ้ เมือ ่ ยังไม่มก ี ษั ตริยใ์ นอิสราเอล มีชาวเลวีคน หนึง่ อาศัยอยูท ่ ไี่ หล่เขาเอฟราอิม และได ้นํ านางสนมคนหนึง่ จากเบธเลเฮมในยูดาห์มาหาตน 2 และภรรยาน ้อยของเขาก็เล่นชู ้ต่อเขา และออกไปจากเขา ไปยังบ ้านของบิดาของนางทีเ่ มืองเบธเลเฮมในยูดาห์ และ อยูท ่ น ี่ ั่นสีเ่ ดือนเต็ม 3 และสามีของนางก็ลก ุ ขึน ้ ตามนางไป เพือ ่ จะสนทนากับนาง อย่างเป็ นมิตร และนํ านางกลับมา โดยพาคนรับใช ้ของเขา และลาสองตัวไปด ้วย แล ้วนางก็พาเขาเข ้าไปในบ ้านของ บิดาของนาง เมือ ่ บิดาของนางเห็นเขา เขาก็ดใี จทีไ่ ด ้พบเขา 4 และพ่อตาของเขาคือพ่อของนางสาวก็ให ้พักกับเขาไว ้ และเขาก็พักอยูก ่ บ ั เขาสามวัน ดังนัน ้ พวกเขาก็กน ิ และดืม ่ และ พักอยูท ่ น ี่ ั่น 5 ครัน ้ ถึงเช ้าวันทีส ่ ี่ เขาก็ลก ุ ขึน ้ เพือ ่ จะออกเดินทาง พ่อของ นางสาวก็พด ู กับลูกเขยว่า จงปลอบใจเจ ้าด ้วยขนมปั งสัก หน่อย แล ้วค่อยออกเดินทาง 6 แล ้วเขาก็ลงนั่งและกินและดืม ่ ด ้วยกัน เพราะพ่อของ นางสาวได ้พูดกับชายคนนัน ้ ว่า "ขอท่านจงพอใจและอยูต ่ อ ่ อีกสักคืนหนึง่ และให ้ใจของท่านเบิกบานเถิด" 7 เมือ ่ ชายคนนัน ้ ลุกขึน ้ จะออกเดินทาง พ่อตาของเขาก็เร่งเร ้า เขา ดังนัน ้ เขาจึงพักอยูท ่ น ี่ ั่นอีกครัง้ 8 และเขาตืน ่ แต่เช ้าตรูใ่ นวันทีห ่ ้าเพือ ่ ออกเดินทาง และพ่อ ของนางสาวก็พด ู ว่า ขอให ้ท่านสบายใจเถิด และพวกเขาอยู่ ต่อจนถึงบ่าย และรับประทานอาหารกันทัง้ คู่ 9 เมือ ่ ชายคนนัน ้ ลุกขึน ้ เพือ ่ จะออกเดินทาง เขากับภรรยาน ้อย และคนรับใช ้ของเขา คือพ่อตาของเขา คือพ่อของนางสาวก็ พูดกับเขาว่า "ดูเถิด บัดนีเ้ วลาก็ใกล ้คํา่ แล ้ว โปรดอยูต ่ อ ่ อีก ้ สุดลงแล ้ว โปรดค ้างทีน สักคืนเถิด เวลาก็ใกล ้จะสิน ่ เี่ พือ ่ ทีใ่ จ จะได ้เบิกบาน และพรุง่ นีใ้ ห ้เจ ้าออกเดินทางแต่เช ้าเพือ ่ จะได ้ กลับบ ้าน" 10 แต่ชายผู ้นัน ้ ไม่ยน ิ ยอมทีจ ่ ะค ้างคืนอีก จึงลุกขึน ้ ออก เดินทาง ไปถึงตรงข ้ามเมืองเยบูส ซึง่ คือกรุงเยรูซาเล็ม และ มีลาสองตัวทีอ ่ านอยูก ่ บ ั เขา และภรรยาน ้อยของเขาก็อยูก ่ บ ั เขาด ้วย 11 เมือ ่ เขาทัง้ หลายมาถึงเมืองเยบูส ก็ลว่ งไปมากแล ้ว ผู ้รับ ้จึ ใช งได ้พูดกับนายของเขาว่า “เชิญท่านมาเถิด เราจะแวะ เข ้าไปในเมืองนีข ้ องชาวเยบูส และพักอยูใ่ นนัน ้ ” 12 นายของเขากล่าวแก่เขาว่า เราจะไม่แวะเข ้าไปในเมือง ของคนต่างด ้าวทีไ่ ม่ใช่ชนชาติอส ิ ราเอล เราจะข ้ามไปยังกิเบ อาห์”
13 แล ้วท่านกล่าวแก่คนรับใช ้ของท่านว่า “มาเถิด ให ้เราแวะ พักทีส ่ ถานทีแ ่ ห่งหนึง่ ในจํานวนนี้ เพือ ่ ค ้างคืน คือทีก ่ เิ บอาห์ หรือทีร่ ามาห์” 14 แล ้วพวกเขาก็เดินต่อไป และเมือ ่ ถึงกิเบอาห์ ซึง่ เป็ นของ เบนจามิน ดวงอาทิตย์ก็ตกเหนือพวกเขา 15 แล ้วพวกเขาแวะเข ้าไปพักในเมืองกิเบอาห์ และเมือ ่ ท่าน เข ้าไปแล ้ว ท่านก็นั่งอยูใ่ นถนนสายหนึง่ ในเมือง เพราะไม่ม ี ผู ้ใดพาพวกเขาเข ้าไปในบ ้านของท่านเพือ ่ พัก 16 และดูเถิด มีชายชราคนหนึง่ กลับมาจากทีท ่ ํางานในทุง่ นา ซึง่ อยูท ่ างเทือกเขาเอฟราอิม เวลาเย็น และเขาไปอาศัยอยู่ ในกิเบอาห์ แต่คนในทีน ่ ัน ้ เป็ นชาวเบนจามิน 17 ครัน ้ เงยหน ้าขึน ้ ดูก็เห็นผู ้เดินทางคนหนึง่ อยูท ่ ถ ี่ นนในเมือง ชายชราจึงถามว่า “เจ ้าจะไปไหน และมาจากไหน” 18 และท่านกล่าวแก่เขาว่า “เราทัง้ หลายกําลังเสด็จจาก เบธเลเฮมในยูดาห์ ไปทางไหล่เขาเอฟราอิม ข ้าพเจ ้ามาจาก ทีน ่ ั่น ข ้าพเจ ้าจึงไปยังเบธเลเฮมในยูดาห์ แต่บด ั นีข ้ ้าพเจ ้า กําลังจะไปยังพระนิเวศน์ของพระเจ ้า และไม่มใี ครรับข ้าพเจ ้า ไปทีบ ่ ้านนัน ้ ” 19 ยังมีฟางและอาหารสําหรับลาของพวกเราอยู่ และมีขนม ปั งและไวน์สําหรับข ้าพเจ ้า และสําหรับสาวใช ้ของท่าน และ สําหรับชายหนุ่มทีอ ่ ยูก ่ บ ั พวกคนรับใช ้ของท่าน ไม่มอ ี ะไรขาด เลย 20 ชายชราจึงกล่าวว่า สันติสข ุ จงมีแก่ทา่ น แต่ความ ปรารถนาใดๆ ของท่านตกอยูท ่ ข ี่ ้าพเจ ้าเอง เพียงแต่ทา่ นอย่า พักค ้างแรมบนถนน” 21 แล ้วท่านก็พาชายคนนัน ้ เข ้าไปในบ ้านของตน แล ้วเอา อาหารให ้ลาเหล่านัน ้ ล ้างเท ้า แล ้วกินและดืม ่ 22 ขณะทีพ ่ วกเขากําลังรืน ่ เริงกันอยู่ ดูเถิด ชาวเมืองซึง่ เป็ น พวกเบเลียลบางคนก็มาล ้อมบ ้านไว ้ ทุบประตู แล ้วพูดกับ เจ ้าของบ ้านซึง่ เป็ นชายชราว่า “จงพาชายทีเ่ ข ้ามาในบ ้าน ของท่านออกมา เพือ ่ เราจะได ้รู ้จักเขา” 23 และเจ ้าของบ ้านไปหาพวกเขาแล ้วกล่าวแก่พวกเขาว่า "พี่ น ้องทัง้ หลาย อย่าทําชัว่ อย่างนีเ้ ลย ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน ทัง้ หลาย เมือ ่ ชายผู ้นีเ้ ข ้ามาในบ ้านของข ้าพเจ ้าแล ้ว อย่าทํา สิง่ โง่เขลาอย่างนีเ้ ลย" 24 ดูเถิด นีค ่ อ ื ธิดาสาวพรหมจารีของฉั น พร ้อมกับภรรยาน ้อย ของเขา ฉั นจะนํ าพวกเขาออกมาเดีย ๋ วนี้ แล ้วเจ ้าทัง้ หลายจะ ถ่อมตัวพวกเขา และกระทํากับพวกเขาตามทีท ่ า่ นเห็นชอบ แต่อย่าทําสิง่ ชัว่ ร ้ายต่อชายผู ้นีเ้ ลย 25 แต่พวกผู ้ชายก็ไม่ยอมฟั งเขา ดังนัน ้ ชายคนนัน ้ จึงนํ า ภรรยาน ้อยของตนและพาเธอออกมาให ้พวกเขา และพวก เขาก็รู ้จักเธอ และข่มเหงเธอตลอดคืนจนกระทั่งเช ้า และเมือ ่ รุง่ เช ้า พวกเขาก็ปล่อยเธอไป 26 ครัน ้ รุง่ สาง หญิงคนนัน ้ ก็มาล ้มลงทีป ่ ระตูบ ้านของชายที่ นายของเธออยู่ จนสว่าง 27 และนายของนางลุกขึน ้ ในตอนเช ้า เปิ ดประตูบ ้าน และ ออกไปเพือ ่ จะเดินทางของตน และดูเถิด หญิงสนมของนาง ล ้มลงอยูท ่ ป ี่ ระตูบ ้าน และมือของนางวางอยูบ ่ นธรณีประตู 28 และท่านได ้กล่าวแก่เธอว่า “จงลุกขึน ้ ไปเถิด” แต่ไม่มใี คร ตอบ ชายผู ้นัน ้ จึงอุ ้มเธอขึน ้ บนลา และชายผู ้นัน ้ ก็ลก ุ ขึน ้ และ พาเขาไปยังทีข ่ องตน 29 ครัน ้ เข ้าไปในบ ้านของตนแล ้ว เขาก็เอามีดจับภรรยาน ้อย ของตน แล ้วแบ่งนางกับกระดูกออกเป็ นสิบสองส่วน แล ้ว ส่งไปยังทุกเขตแดนของอิสราเอล 30 และก็เป็ นอย่างนัน ้ ทุกคนทีไ่ ด ้เห็นก็พด ู ว่า "ไม่มก ี ารกระ ทําเช่นนัน ้ เกิดขึน ้ หรือได ้เห็นมาตัง้ แต่สมัยทีช ่ าวอิสราเอล ออกจากแผ่นดินอียป ิ ต์จนกระทั่งวันนี้ จงพิจารณา ขอ คําแนะนํ า และพูดความคิดของตนออกมา"
ผู ้พิพากษา
บทที่ 20 1 จากนัน ้ บรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอลทัง้ หมดก็ออกไป และชุมนุมชนก็รวมกันเป็ นหนึง่ เดียวตัง้ แต่เมืองดานถึงเมือง เบียร์เชบา พร ้อมกับแผ่นดินกิลอาด ไปหาพระเจ ้าทีเ่ มืองมิ ซเปห์ ้ คือบรรดาเผ่าของอิสราเอลก็มา 2 และหัวหน ้าประชากรทัง้ สิน ปรากฏตัวในทีป ่ ระชุมของประชากรของพระเจ ้า มีทหารราบสี่ แสนคนทีถ ่ อ ื ดาบ 3 (คราวนัน ้ บรรดาบุตรหลานของเบนจามินได ้ยินว่าบุตรหลาน ของอิสราเอลได ้ขึน ้ ไปยังเมืองมิซเปห์) บุตรหลานของ อิสราเอลจึงกล่าวว่า “บอกเราหน่อยว่าความชัว่ ร ้ายนีเ้ กิดขึน ้ ได ้อย่างไร?” 4 และคนเลวีซงึ่ เป็ นสามีของหญิงทีถ ่ ก ู ฆ่าตอบว่า “ข ้าพเจ ้า ไปทีก ่ เิ บอาห์ซงึ่ เป็ นของเบนจามิน เพือ ่ จะพักอาศัยอยูก ่ บ ั ภรรยาน ้อยของข ้าพเจ ้า” 5 ชาวเมืองกิเบอาห์ลก ุ ขึน ้ ต่อต ้านข ้าพเจ ้า และล ้อมบ ้านไว ้ โดยรอบในเวลากลางคืน คิดจะฆ่าข ้าพเจ ้าเสีย และพวกเขา บังคับภรรยาน ้อยของข ้าพเจ ้าให ้ตายเสีย ้ ๆ 6 ข ้าพเจ ้าจึงเอาภรรยาน ้อยของข ้าพเจ ้าไปหั่นนางเป็ นชิน แล ้วส่งนางไปทั่วแผ่นดินมรดกของอิสราเอล เพราะว่าพวก เขาได ้กระทําความลามกและความโง่เขลาในอิสราเอล ้ จงให ้ 7 ดูเถิด ท่านทัง้ หลายเป็ นบุตรของอิสราเอลทัง้ สิน คําแนะนํ าและคําปรึกษาทีน ่ ี่ ้ ก็ลก 8 และประชากรทัง้ สิน ุ ขึน ้ พร ้อมกันพูดว่า พวกเราจะไม่ ไปทีเ่ ต็นท์ของเขา และพวกเราจะไม่กลับเข ้าไปในบ ้านของ เขาเช่นกัน 9 แต่บด ั นีส ้ งิ่ ทีเ่ ราจะต ้องทํากับกิเบอาห์ก็คอ ื เราจะจับฉลาก ไปโจมตีเมืองนัน ้ 10 และเราจะเลือกคนสิบคนจากร ้อยคนจากทุกเผ่าของ อิสราเอล ร ้อยคนจากพันคน พันคนจากหมืน ่ คน เพือ ่ นํ า อาหารมาให ้ประชาชน เพือ ่ พวกเขาจะได ้ทําเมือ ่ พวกเขา ้ ทีพ มายังกิเบอาห์แห่งเบนจามิน ตามความโง่เขลาทัง้ สิน ่ วก เขาได ้กระทําในอิสราเอล 11 ดังนัน ้ คนอิสราเอลทัง้ หมดก็รวมตัวกันเข ้าโจมตีเมืองนัน ้ เป็ นนํ้ าหนึง่ ใจเดียวกัน 12 และพวกเผ่าของอิสราเอลก็สง่ คนไปทั่วเผ่าของเบนจามิน ไปถามว่า "ความชัว่ ทีเ่ กิดขึน ้ ท่ามกลางพวกท่านนีค ้ อ ื อะไร? 13 บัดนี้ จงส่งพวกคนเบเลียลซึง่ อยูใ่ นกิเบอาห์มาให ้เราฆ่า เสีย และกําจัดความชัว่ ร ้ายออกไปจากอิสราเอล แต่พวกเบน จามินไม่ยอมฟั งเสียงพีน ่ ้องของตน คือพวกอิสราเอล 14 แต่พวกบุตรหลานของเบนจามินก็รวมตัวกันจากเมือง ต่างๆ ไปจนถึงกิเบอาห์ เพือ ่ ยกไปทําสงครามกับพวกบุตร หลานของอิสราเอล 15 ในเวลานัน ้ บุตรหลานของเบนจามินถูกนับออกจากเมือง สองหมืน ่ หกพันคนซึง่ ใช ้ดาบ นอกเหนือจากชาวเมืองกิเบ อาห์ ซึง่ ถูกนับไว ้เจ็ดร ้อยคนซึง่ เป็ นคนเก่งกล ้า 16 ในบรรดาประชากรทัง้ หมดนี้ มีเจ็ดร ้อยคนทีถ ่ ก ู คัดเลือกมา เป็ นคนถนัดมือซ ้าย ทุกคนสามารถขว ้างก ้อนหินใส่ได ้เพียง เส ้นผม โดยไม่พลาด ี่ สนคนทีถ 17 ชนอิสราเอลนอกจากพวกเบนจามินแล ้ว มีสแ ่ อ ื ดาบ ทุกคนเหล่านีเ้ ป็ นทหาร 18 บุตรหลานอิสราเอลก็ลก ุ ขึน ้ ไปยังพระนิเวศของพระเจ ้า และขอคําแนะนํ าจากพระเจ ้า และกล่าวว่า “ใครในพวกเราที่ จะขึน ้ ไปรบกับบุตรหลานเบนยามินก่อน” พระเจ ้าตรัสว่า “ยู ดาห์จะต ้องขึน ้ ไปก่อน” ้า 19 ครัน ้ รุง่ เช บรรดาบุตรหลานอิสราเอลก็ลก ุ ขึน ้ ตัง้ ค่ายล ้อม เมืองกิเบอาห์
20 และคนอิสราเอลก็ยกกองทัพไปต่อสู ้กับคนเบนจามิน และ คนอิสราเอลก็จัดทัพเข ้าต่อสู ้กับพวกเขาทีก ่ เิ บอาห์ 21 และพวกบุตรหลานแห่งเบนยามินก็ออกจากกิเบอาห์ และ ้ ในวันนัน สังหารพวกอิสราเอลจนสิน ้ เหลือสองหมืน ่ สองพัน คน 22 และคนอิสราเอลก็หนุนใจตนเอง และจัดทัพใหม่อก ี ครัง้ ณ สถานทีท ่ พ ี่ วกเขาจัดทัพในวันแรก 23 (และบรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอลก็ขน ึ้ ไปร ้องไห ้ต่อพระ พักตร์พระเจ ้าจนถึงเย็น และทูลถามพระเจ ้าว่า ข ้าพระองค์จะ ขึน ้ ไปทําศึกกับบรรดาบุตรหลานแห่งเบนจามินพีน ่ ้องของข ้า พระองค์อก ี หรือไม่? พระเจ ้าตรัสว่า จงไปทําศึกกับเขาเถิด) 24 และพวกอิสราเอลก็เข ้ามาใกล ้พวกเบนจามินในวันทีส ่ อง 25 และเบนจามินก็ยกกองทัพไปจากกิเบอาห์ในวันทีส ่ อง และสังหารชาวอิสราเอลลงไปถึงพืน ้ ดินอีกประมาณหนึง่ หมืน ่ แปดพันคน ทุกคนล ้วนใช ้ดาบ 26 แล ้วบรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอลและประชากรทัง้ หมด ก็ขน ึ้ ไปทีพ ่ ระนิเวศน์ของพระเจ ้า ร ้องไห ้ และนั่งอยูต ่ อ ่ พระ พักตร์พระเจ ้าทีน ่ ั่น และอดอาหารจนถึงเย็นในวันนัน ้ และได ้ ถวายเครือ ่ งเผาบูชาและเครือ ่ งบูชาสันติภาพต่อพระพักตร์ พระเจ ้า 27 และบรรดาบุตรหลานของอิสราเอลก็ถามพระเจ ้า (เพราะ หีบแห่งพันธสัญญาของพระเจ ้าอยูใ่ นนัน ้ ในสมัยนัน ้ 28 และฟี เนฮัสบุตรของเอเลอาซาร์บต ุ รของอาโรนยืนอยูต ่ อ ่ หน ้าแท่นนัน ้ ในสมัยนัน ้ โดยกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าจะต ้องออกไป สู ้รบกับพวกเบนยามินพีน ่ ้องของข ้าพเจ ้าอีกหรือ หรือข ้าพเจ ้า จะต ้องหยุด” และพระเจ ้าตรัสว่า “จงขึน ้ ไปเถิด เพราะพรุง่ นี้ เราจะมอบพวกเขาไว ้ในมือของเจ ้า” ่ คอยไว ้รอบเมืองกิเบอาห์ 29 และอิสราเอลก็วางคนซุม 30 และบรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอลก็ยกกองทัพไปต่อสู ้ กับบรรดาบุตรหลานแห่งเบนจามินในวันทีส ่ าม และจัดทัพ เข ้าโจมตีเมืองกิเบอาห์เหมือนครัง้ ก่อนๆ 31 และพวกเบนจามินก็ยกกองทัพไปโจมตีประชาชน และถูก ล่าถอยไปจากเมือง และเริม ่ โจมตีประชาชนและฆ่าคน อิสราเอลราวๆ สามสิบคนตามถนนหนทางทีส ่ ายหนึง่ จะไปที่ พระนิเวศน์ของพระเจ ้า และอีกสายหนึง่ ไปกิเบอาห์ในทุง่ นา 32 บุตรหลานของเบนจามินกล่าวว่า “พวกเขาพ่ายแพ ้ต่อ หน ้าเราเหมือนครัง้ ก่อน” แต่บต ุ รหลานของอิสราเอลกล่าวว่า “ให ้เราหนีและนํ าพวกเขาออกจากเมืองไปตามถนน” 33 และคนอิสราเอลทัง้ หมดก็ลก ุ ออกจากทีข ่ องตนไปจัดแถว ่ ทีบ ่ าอัลทามาร์ และพวกอิสราเอลทีค ่ อยซุมอยูก ่ ็ออกมาจาก ทีข ่ องตน คือจากทุง่ หญ ้าแห่งกิเบอาห์ ้ หนึง่ หมืน 34 และมีชายฉกรรจ์จากอิสราเอลทัง้ สิน ่ คนยกมา โจมตีเมืองกิเบอาห์ และการสู ้รบก็ดเุ ดือด แต่พวกเขาไม่รู ้ว่า สิง่ ชัว่ ร ้ายกําลังใกล ้เข ้ามา 35 และพระเยโฮวาห์ทรงสังหารเบนจามินต่อหน ้าคน อิสราเอล และในวันนัน ้ บุตรหลานอิสราเอลได ้ทําลายคนเบน จามินเสียสองหมืน ่ ห ้าพันหนึง่ ร ้อยคน ทุกคนล ้วนเป็ นผู ้ถือ ดาบ 36 ดังนัน ้ บุตรหลานของเบนจามินจึงเห็นว่าตนพ่ายแพ ้ เพราะคนอิสราเอลถอยหนีให ้กับกลุม ่ เบนจามิน เพราะพวก ่ ่ ึ เขาไว ้ใจคนทีซ ่ ม ุ อยูซ ่ งพวกเขาได ้ให ้ไว ้ข ้างกิเบอาห์ 37 และพวกทีซ ่ ม ุ่ อยูก ่ ็รบ ี รุดไปทีก ่ เิ บอาห์ และพวกทีซ ่ ม ุ่ อยูก ่ ็ เข ้ามาและฟั นเมืองทัง้ หมดด ้วยคมดาบ 38 บัดนี้ มีการกําหนดสัญญาณไว ้ระหว่างคนอิสราเอลกับผู ้ที่ ่ อยูว่ า่ พวกเขาจะต ้องก่อไฟและควันขึน ซุม ้ จากเมือง 39 เมือ ่ คนอิสราเอลถอยทัพในสงคราม เบนจามินก็เริม ่ ฆ่าคน อิสราเอลเสียประมาณสามสิบคน พวกเขาพูดว่า "พวกเขา พ่ายแพ ้ต่อหน ้าเราแน่ เหมือนอย่างในสงครามครัง้ แรก"
ผู ้พิพากษา
40 เมือ ่ เปลวไฟเริม ่ พวยพุง่ ขึน ้ จากเมืองพร ้อมกับเสาควัน พวกเบนจามินหันไปดู และดูเถิด เปลวไฟของเมืองก็พงุ่ ขึน ้ สู่ สวรรค์ 41 เมือ ่ คนอิสราเอลหันกลับมา คนเบนจามินก็ประหลาดใจ เพราะพวกเขาเห็นว่าสิง่ ชัว่ ร ้ายกําลังเกิดขึน ้ กับพวกเขา 42 เพราะฉะนัน ้ พวกเขาจึงหันหลังให ้กับคนอิสราเอลไปทาง ถิน ่ ทุรกันดาร แต่การสู ้รบได ้เกิดขึน ้ กับพวกเขา และพวกที่ ออกมาจากเมืองต่างๆ พวกเขาก็ทําลายล ้างท่ามกลางพวก เขา 43 ดังนัน ้ พวกเขาจึงล ้อมพวกเบนจามินไว ้โดยรอบ และไล่ ตามพวกเขา และเหยียบยํา่ พวกเขาลงไปอย่างง่ายดาย ตรงหน ้าเมืองกิเบอาห์ทางดวงอาทิตย์ขน ึ้ 44 และพวกเบนจามินล ้มตายไปหนึง่ หมืน ่ แปดพันคน ทุกคน ล ้วนเป็ นชายชาตรี 45 พวกเขาหันกลับและหนีเข ้าไปในถิน ่ ทุรกันดารจนถึงศิลา ริมมอน และได ้กวาดต ้อนผู ้คนไปบนถนนสายต่าง ๆ ห ้าพัน คน และติดตามพวกเขาอย่างหนักจนถึงกิโดม และสังหาร พวกเขาไปสองพันคน 46 ผู ้ทีล ่ ้มตายในวันนัน ้ จากเผ่าเบนจามินมีจํานวนสองหมืน ่ ห ้า พันคนซึง่ ใช ้ดาบ ทุกคนล ้วนเป็ นชายชาตรี 47 แต่คนหกร ้อยคนหันกลับหนีเข ้าไปในถิน ่ ทุรกันดารถึงศิลา ริมโมน และพักอยูใ่ นศิลาริมโมนสีเ่ ดือน 48 คนอิสราเอลหันกลับไปหาพวกเบนจามินอีกครัง้ แล ้วฟั น พวกเขาด ้วยคมดาบ ทัง้ คนในเมืองทุกเมือง รวมทัง้ สัตว์ร ้าย และคนทัง้ ปวงทีเ่ ข ้ามาใกล ้ และเผาเมืองทุกเมืองทีพ ่ วกเขา ไปพบด ้วยไฟด ้วย บทที่ 21 1 บัดนีค ้ นอิสราเอลได ้สาบานกันทีม ่ ซ ิ เปห์วา่ “พวกเราจะไม่ม ี ใครยกบุตรสาวของเขาให ้เป็ นภรรยาของเบนจามิน” 2 ประชาชนก็มายังพระนิเวศน์ของพระเจ ้า และอยูท ่ น ี่ ั่น จนกระทั่งถึงพระพักตร์พระเจ ้า แล ้วก็ร ้องไห ้โวยวายอย่าง หนัก 3 และกล่าวว่า “ข ้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอล เหตุใดเหตุการณ์ตา่ งๆ จึงเกิดขึน ้ ในอิสราเอล เมือ ่ วันนีย ้ ังมี เผ่าหนึง่ ทีข ่ าดหายไปในอิสราเอล” 4 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ ประชาชนก็ตน ื่ แต่เช ้า แล ้วสร ้างแท่นบูชาทีน ่ ั่น และถวายเครือ ่ งเผาบูชาและเครือ ่ งบูชาสันติภาพ 5 และบรรดาบุตรหลานของอิสราเอลก็กล่าวว่า “ในบรรดา เผ่าของอิสราเอลมีใครบ ้างทีม ่ ไิ ด ้ไปร่วมกับชุมนุมชนเข ้าเฝ้ า พระเจ ้า เพราะพวกเขาได ้ให ้คําสาบานอย่างยิง่ ใหญ่เกีย ่ วกับ คนทีม ่ ไิ ด ้ไปเข ้าเฝ้ าพระเจ ้าทีม ่ ซ ิ เปห์ โดยกล่าวว่า เขาจะต ้อง ถูกประหารชีวต ิ อย่างแน่นอน” 6 และบรรดาบุตรหลานของอิสราเอลก็กลับใจในเรือ ่ งเบนจา มินพีน ่ ้องของตน และกล่าวว่า วันนีม ้ เี ผ่าหนึง่ ถูกตัดขาดจาก อิสราเอล 7 เราจะทําอย่างไรเพือ ่ หาภรรยาให ้แก่คนทีเ่ หลืออยู่ ในเมือ ่ เราได ้สาบานในพระนามพระเยโฮวาห์แล ้วว่า เราจะไม่ยก บุตรสาวของเราให ้เป็ นภรรยาแก่พวกเขา? 8 พวกเขากล่าวว่า “มีเผ่าใดของอิสราเอลบ ้างทีไ่ ม่ได ้ขึน ้ ไป หาพระเยโฮวาห์ทม ี่ ซ ิ เปห์” และดูเถิด ไม่มใี ครมาจากยาเบศ กิลอาดมาทีค ่ า่ ยเพือ ่ ชุมนุมชน” 9 เพราะว่าประชากรถูกนับแล ้ว และดูเถิด ไม่มช ี าวเมืองยา เบศกิลอาดอยูเ่ ลย 10 และชุมนุมก็สง่ ชายผู ้กล ้าหาญทีส ่ ด ุ จํานวนหนึง่ หมืน ่ สอง พันคนไป และสัง่ พวกเขาว่า จงไปฟั นชาวเมืองยาเบศกิล อาดด ้วยคมดาบ พร ้อมทัง้ ผู ้หญิงและเด็กๆ
11 และนีค ่ อ ื สิง่ ทีพ ่ วกเจ ้าทัง้ หลายควรทํา คือ พวกเจ ้าจะ ้ ทําลายผู ้ชายทุกคนและผู ้หญิงทุกคนทีน ่ อนกับผู ้ชายให ้สิน ซาก 12 และพวกเขาพบหญิงพรหมจารีสรี่ ้อยคนในหมูช ่ าวเมืองยา เบศกิลอาด ซึง่ ไม่เคยร่วมหลับนอนกับชายใด ๆ เลย พวก เขาจึงนํ าพวกเธอไปทีค ่ า่ ยพักในเมืองชิโลห์ ซึง่ อยูใ่ น แผ่นดินคานาอัน ้ จึงส่งบางคนไปพูดกับพวกบุตรหลานเบน 13 และชุมนุมทัง้ สิน จามินซึง่ อยูใ่ นศิลาริมมอน และเรียกพวกเขาอย่างสันติ 14 และเบนจามินก็มาอีกครัง้ ในเวลานัน ้ และพวกเขาก็ให ้ ภรรยาทีพ ่ วกเขาเก็บเอาไว ้จากสตรีแห่งเมืองยาเบศกิลอาด แก่พวกเขา แต่พวกเขาก็ไม่พอให ้พวกเธอได ้กิน 15 และประชากรก็กลับใจแทนเบนจามิน เพราะว่าพระเจ ้า ทรงกระทําการแตกหักในหมูเ่ ผ่าของอิสราเอล 16 จากนัน ้ พวกผู ้อาวุโสของชุมชนจึงกล่าวว่า เราจะทํา อย่างไรเพือ ่ หาภรรยาให ้คนเหล่านัน ้ ทีเ่ หลืออยู่ ในเมือ ่ ผู ้หญิง ของเบนจามินถูกทําลายไปหมดแล ้ว? 17 พวกเขากล่าวว่า จะต ้องมีมรดกให ้แก่คนเบนจามินทีร่ อด พ ้น เพือ ่ เผ่าหนึง่ จะไม่ได ้ถูกทําลายจากอิสราเอล 18 แต่เราไม่ควรจะให ้บุตรสาวของเราเป็ นภรรยาแก่พวกเขา เพราะว่าบรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอลได ้สาบานไว ้ว่า 'ผู ้ใด ให ้ภรรยาแก่เบนจามิน ผู ้นัน ้ จงถูกสาปแช่ง' 19 แล ้วพวกเขากล่าวว่า ดูเถิด มีงานฉลองแด่พระเยโฮวาห์ท ี่ เมืองชิโลห์ทก ุ ปี ณ สถานทีแ ่ ห่งหนึง่ ทางเหนือของเบธเอล ทางด ้านตะวันออกของทางหลวงทีข ่ น ึ้ ไปจากเบธเอลถึงเมือง เชเค็ม และทางทิศใต ้ของเลโบนาห์ 20 เพราะฉะนัน ้ พวกเขาจึงสัง่ บุตรหลานเบนจามินว่า จงไป ่ อยูใ่ นไร่องุน ซุม ่ 21 ดูเถิด ถ ้าธิดาเมืองชิโลห์ออกมาเต ้นรํา ก็จงออกจากไร่ องุน ่ แล ้วแต่ละคนจงจับธิดาเมืองชิโลห์มาเป็ นภรรยา แล ้วไป ยังแผ่นดินเบนจามิน 22 และเมือ ่ บิดาหรือพีน ่ ้องของพวกเขามาหาเราเพือ ่ ร ้องเรียน เราจะบอกพวกเขาว่า จงโปรดโปรดปรานพวกเขาเพือ ่ เรา เพราะเราไม่สงวนภรรยาไว ้ให ้แต่ละคนในสงคราม เพราะครัง้ นีพ ้ วกท่านไม่ได ้ให ้ภรรยาแก่พวกเขา พวกท่านจึงถือว่ามี ความผิด 23 บุตรหลานแห่งเบนจามินก็กระทําตาม และได ้ภรรยาตาม จํานวนของตนจากคนทีเ่ ต ้นรําซึง่ พวกเขาจับมาได ้ แล ้วพวก เขาก็กลับไปอยูใ่ นมรดกของตน และซ่อมแซมเมืองต่างๆ และอาศัยอยูใ่ นนัน ้ 24 และในเวลานัน ้ บุตรหลานของอิสราเอลก็ออกเดินทาง จากทีน ่ ั่น แต่ละคนไปยังเผ่าของตนและครอบครัวของตน และพวกเขาก็ออกจากทีน ่ ั่นแต่ละคนไปยังมรดกของตน 25 ในสมัยนัน ้ ยังไม่มก ี ษั ตริยใ์ นอิสราเอล แต่ทก ุ คนต่างก็ทํา สิง่ ทีถ ่ ก ู ต ้องในสายตาของตนเอง