ดาเนียล บทที่ 1 1 ในปี ทส ี่ ามของรัชกาลเยโฮยาคิม กษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์ เนบู คัดเนสซาร์ กษั ตริยแ ์ ห่งบาบิลอน เสด็จมายังกรุงเยรูซาเล็ม และล ้อมเมืองไว ้ 2 และพระเยโฮวาห์ทรงมอบเยโฮยาคิม กษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์ไว ้ ในมือของท่าน พร ้อมด ้วยภาชนะบางส่วนของพระนิเวศของ พระเจ ้า ซึง่ ท่านได ้ขนมายังแผ่นดินชินาร์ยังพระนิเวศของ พระเจ ้าของท่าน และท่านก็นําภาชนะเหล่านัน ้ เข ้าไปในคลัง พระคลังของพระเจ ้าของท่าน 3 แล ้วกษั ตริยต ์ รัสกับอัชเปนัสหัวหน ้าขันทีของพระองค์วา่ ให ้พาบางคนจากบรรดาบุตรหลานของอิสราเอล และ บางส่วนของพงศ์พันธุข ์ องกษั ตริย ์ และบางส่วนของพวก เจ ้านายมา 4 บุตรทัง้ หลายทีไ่ ม่มต ี ําหนิเลย แต่มล ี ก ั ษณะทีง่ ามน่าดู มี ความสามารถในสติปัญญาทุกด ้าน มีความรู ้รอบด ้านและ เข ้าใจวิทยาศาสตร์ และมีความสามารถทีจ ่ ะยืนอยูใ่ น พระราชวังของกษั ตริย ์ และสามารถสอนการเรียนรู ้และภาษา ของชาวเคลเดียได ้ 5 และกษั ตริยท ์ รงกําหนดให ้พวกเขาได ้รับอาหารสําหรับ กษั ตริยแ ์ ละไวน์ทพ ี่ ระองค์ดม ื่ ทุกวัน โดยทรงเลีย ้ งดูพวกเขา เป็ นเวลาสามปี เพือ ่ ว่าเมือ ่ ครบกําหนดแล ้ว พวกเขาจะได ้ยืน อยูต ่ อ ่ หน ้ากษั ตริยไ์ ด ้ 6 ในบรรดาลูกหลานของยูดาห์ มีดาเนียล ฮานันยาห์ มิชา เอล และอาซาริยาห์ ่ ให ้ โดยท่านตัง้ ชือ ่ ให ้ดาเนียลว่า 7 ซึง่ หัวหน ้าขันทีได ้ตัง้ ชือ เบลเทชัสซาร์ ฮานันยาห์เรียกว่าชัดรัค มิชาเอลเรียกว่าเม ชาค และอาซาริยาห์เรียกว่าอาเบดเนโก 8 แต่ดาเนียลตัง้ ใจไว ้ในใจว่าจะไม่ทําให ้ตัวของตนเป็ นมลทิน ด ้วยส่วนอาหารของกษั ตริย ์ หรือด ้วยไวน์ทก ี่ ษั ตริยด ์ ม ื่ เพราะฉะนัน ้ เขาจึงขอร ้องหัวหน ้าขันทีวา่ จะไม่ทําให ้ตัวของ ตนเป็ นมลทิน 9 พระเจ ้าทรงให ้ดาเนียลได ้รับความโปรดปรานและความรัก จากหัวหน ้าขันที 10 และหัวหน ้าขันทีจงึ กล่าวแก่ดาเนียลว่า “ข ้าพเจ ้าเกรงว่า กษั ตริยผ ์ ู ้เป็ นเจ ้านายของข ้าพเจ ้า ซึง่ ทรงกําหนดอาหารและ เครือ ่ งดืม ่ ให ้เจ ้า เพราะเหตุใดพระองค์จงึ ทรงเห็นว่าใบหน ้า ของเจ ้าน่าเกลียดชังยิง่ กว่าเด็กๆ ซึง่ เป็ นพวกเดียวกับเจ ้าเล่า ่ งต่อกษั ตริย ์ ถ ้าเช่นนัน ้ เจ ้าจะทําให ้ข ้าพเจ ้าเอาศีรษะไปเสีย หรือ” 11 แล ้วดาเนียลก็กล่าวแก่เมลซาร์ ซึง่ หัวหน ้าขันทีได ้แต่งตัง้ ให ้ดูแลดาเนียล ฮานันยาห์ มิชาเอล และอาซาริยาห์วา่ 12 ข ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่านให ้ข ้าพเจ ้าทดลองดูผู ้รับใช ้ของ ท่านสักสิบวัน แล ้วให ้เขาให ้พืชตระกูลถั่วแก่เรากิน และให ้ นํ้ าแก่เราดืม ่ 13 แล ้วขอให ้ท่านตรวจดูหน ้าตาของเราและหน ้าตาของเด็กๆ ทีก ่ น ิ อาหารส่วนอาหารของกษั ตริย ์ และเมือ ่ ท่านเห็นแล ้ว จง ปฏิบต ั ต ิ อ ่ ผู ้รับใช ้ของท่าน 14 ดังนัน ้ ท่านจึงยินยอมกับพวกเขาในเรือ ่ งนี้ และทดลอง พวกเขาเป็ นเวลาสิบวัน ้ สิบวันแล ้ว หน ้าตาของพวกเขาก็ปรากฏงดงามและ 15 เมือ ่ สิน มีเนือ ้ หนังอ ้วนท ้วนกว่าเด็กๆ ทุกคนทีก ่ น ิ อาหารส่วนพระราชา 16 เมลซาร์จงึ เอาส่วนอาหารของพวกเขาและไวน์ทพ ี่ วกเขา ควรจะดืม ่ ไป และให ้เมล็ดพืชแก่พวกเขา
่ นนีใ้ น 17 พระเจ ้าทรงประทานความรู ้และทักษะแก่เด็กทัง้ สีค การเรียนรู ้และปั ญญาทุกประการ และดาเนียลก็เข ้าใจในนิมต ิ และความฝั นทุกประการ ้ อายุซงึ่ กษั ตริยท 18 ครัน ้ ถึงวันสิน ์ รงบัญชาให ้นํ าพวกเขาเข ้า เฝ้ า หัวหน ้าขันทีจงึ นํ าพวกเขาเข ้าเฝ้ าเนบูคด ั เนสซาร์ 19 และกษั ตริยท ์ รงสนทนากับพวกเขา และในบรรดาพวกเขา ทัง้ หมดนัน ้ พบว่าไม่มใี ครเหมือนดาเนียล ฮานันยาห์ มิชา เอล และอาซาริยาห์ ดังนัน ้ พวกเขาจึงได ้ยืนอยูต ่ อ ่ หน ้า กษั ตริย ์ 20 และในทุกเรือ ่ งแห่งปั ญญาและความเข ้าใจทีก ่ ษั ตริยท ์ รง ถามพวกเขา พระองค์ก็ทรงเห็นว่าพวกเขาดีกว่าบรรดานัก เวทมนตร์และนักโหราศาสตร์ทอ ี่ ยูใ่ นอาณาจักรของพระองค์ ถึงสิบเท่า 21 และดาเนียลก็ดําเนินกิจการต่อจนปี แรกของรัชกาล กษั ตริยไ์ ซรัส บทที่ 2 1 ในปี ทส ี่ องแห่งรัชกาลของเนบูคด ั เนสซาร์ เนบูคด ั เนสซาร์ ทรงฝั นซึง่ ทําให ้จิตใจของพระองค์ว ้าวุน ่ และไม่หลับ 2 แล ้วกษั ตริยท ์ รงบัญชาให ้เรียกพวกโหร พวกโหร พวกหมอ ผี และพวกเคลเดียมาทูลกษั ตริยถ ์ งึ พระสุบน ิ พวกเขาจึงมา เข ้าเฝ้ ากษั ตริย ์ 3 กษั ตริยต ์ รัสแก่พวกเขาว่า “ข ้าพเจ ้าได ้ฝั น และจิตใจของ ข ้าพเจ ้าก็กระวนกระวายเพราะรู ้เรือ ่ งความฝั นนัน ้ ” 4 แล ้วพวกคาลเดียก็ทล ู กษั ตริยเ์ ป็ นภาษาซีเรียว่า “ข ้าแต่ กษั ตริย ์ ขอทรงพระเจริญเป็ นนิตย์ ขอทรงเล่าความฝั นให ้ เหล่าผู ้รับใช ้ของพระองค์ฟัง และเราจะแสดงคําทํานาย” 5 กษั ตริยต ์ รัสตอบพวกคาลเดียว่า เรือ ่ งนีพ ้ ้นไปจากเราแล ้ว ถ ้าพวกเจ ้าไม่บอกความฝั นพร ้อมทัง้ คําแก ้ฝั นให ้เรา พวกเจ ้า ้ ๆ และบ ้านเรือนของพวกเจ ้าจะต ้อง จะต ้องถูกหั่นเป็ นชิน กลายเป็ นกองขยะ 6 แต่ถ ้าท่านทัง้ หลายแสดงความฝั นและคําแก ้ฝั นให ้ข ้าพเจ ้า เห็น ท่านก็จะได ้รับของขวัญ รางวัล และเกียรติยศใหญ่หลวง จากข ้าพเจ ้า ฉะนัน ้ จงแสดงความฝั นและคําแก ้ฝั นให ้ ข ้าพเจ ้าเห็น 7 พวกเขาตอบอีกว่า “จงให ้กษั ตริยเ์ ล่าความฝั นให ้พวกผู ้รับ ใช ้ของพระองค์ฟัง แล ้วเราจะแสดงคําแก ้ความฝั นให ้” 8 กษั ตริยต ์ รัสตอบว่า เรารู ้แน่วา่ ท่านทัง้ หลายจะหาเวลาได ้ เพราะท่านเห็นว่าเรือ ่ งนัน ้ พ ้นไปจากเราแล ้ว 9 แต่ถ ้าท่านทัง้ หลายไม่ให ้เรารู ้ความฝั น ก็มค ี ําสัง่ เดียว สําหรับท่านทัง้ หลาย เพราะว่าท่านทัง้ หลายได ้เตรียมคําพูด เท็จและฉ ้อฉลไว ้เพือ ่ จะกล่าวแก่เรา จนกว่าเวลาจะ เปลีย ่ นแปลงไป ฉะนัน ้ จงบอกความฝั นแก่เรา และเราจะรู ้ว่า ท่านทัง้ หลายสามารถแสดงคําแก ้ความฝั นนัน ้ ให ้เราได ้ 10 พวกชาวเคลเดียก็ตอบต่อพระพักตร์กษั ตริยว์ า่ “ไม่มบ ี รุ ษ ุ ้ จงเรือ คนใดในโลกทีส ่ ามารถชีแ ่ งของกษั ตริยไ์ ด ้ เพราะฉะนัน ้ ก็ไม่มก ี ษั ตริย ์ ขุนนาง หรือผู ้ปกครองคนใดทีถ ่ ามเรือ ่ งเช่นนี้ กับนักเวทมนตร์ นักโหราศาสตร์ หรือชาวเคลเดีย” 11 และเป็ นสิง่ ทีห ่ ายากซึง่ กษั ตริยต ์ ้องการ และไม่มอ ี น ื่ ใดที่ สามารถแสดงสิง่ นัน ้ ต่อกษั ตริยไ์ ด ้ ยกเว ้นเทพเจ ้า ซึง่ ไม่ได ้ อาศัยอยูก ่ บ ั เนือ ้ หนัง 12 เพราะเหตุนก ี้ ษั ตริยจ ์ งึ ทรงกริว้ และทรงพระพิโรธยิง่ นัก จึง รับสัง่ ให ้ฆ่าพวกนักปราชญ์แห่งบาบิลอนทัง้ หมด 13 และมีพระราชกฤษฎีกาออกไปว่าพวกนักปราชญ์จะต ้อง ถูกสังหาร และพวกเขาก็พยายามจะสังหารดาเนียลและพวก พ ้องของเขา 14 แล ้วดาเนียลก็ตอบอาริโอคผู ้เป็ นหัวหน ้าองครักษ์ของ กษั ตริยซ ์ งึ่ ออกไปสังหารนักปราชญ์แห่งบาบิลอนด ้วย คําปรึกษาและปั ญญาว่า