2 ซามูเอล บทที่ 1 ้ ชีวต 1 ภายหลังทีซ ่ าอูลสิน ิ แล ้ว ดาวิดกลับจากการสังหารชาว ิ ลากได ้สองวัน อามาเลค และดาวิดพักอยูท ่ ศ ี่ ก 2 ครัน ้ ถึงวันทีส ่ าม มีชายคนหนึง่ ออกมาจากค่ายของซาอูล ้ ผ ้าฉีกขาดและมีดน เสือ ิ อยูบ ่ นศีรษะ เมือ ่ เขามาหาดาวิด เขาก็ ล ้มลงกับพืน ้ ดินและถวายความเคารพ 3 ดาวิดถามเขาว่า “เจ ้ามาจากไหน” เขาจึงตอบเขาว่า “ข ้าพเจ ้าหนีมาจากค่ายของอิสราเอล” 4 ดาวิดถามเขาว่า “เรือ ่ งเป็ นอย่างไรบ ้าง” เขาตอบว่า “พวก พลได ้หนีจากการสู ้รบแล ้ว และพวกพลจํานวนมากก็ล ้มตาย และซาอูลกับโยนาธานลูกชายของเขาก็ตายด ้วย” 5 ดาวิดจึงถามคนหนุ่มทีบ ่ อกเขาว่า “ท่านรู ้ได ้อย่างไรว่าซา อูลและโยนาธานบุตรของเขาตายแล ้ว?” 6 และชายหนุ่มทีบ ่ อกท่านก็พด ู ว่า เมือ ่ บังเอิญข ้าพเจ ้า บังเอิญไปถึงภูเขาฆิลโบอา ดูเถิด ซาอูลก็พงิ หอกของท่าน และดูเถิด รถศึกและทหารม ้าก็ตด ิ ตามท่านอย่างใกล ้ชิด 7 และเมือ ่ ท่านหันกลับมามองก็เห็นข ้าพเจ ้า จึงเรียกข ้าพเจ ้า และข ้าพเจ ้าตอบว่า ข ้าพเจ ้าอยูท ่ น ี่ ี่ 8 และท่านถามข ้าพเจ ้าว่า “ท่านเป็ นใคร” ข ้าพเจ ้าจึงตอบ ท่านว่า “ข ้าพเจ ้าเป็ นคนอามาเลก” 9 พระองค์ตรัสกับข ้าพเจ ้าอีกว่า จงยืนหยัดต่อสู ้ข ้าพเจ ้า และ ฆ่าข ้าพเจ ้าเสีย เพราะความทุกข์ทรมานได ้เกิดขึน ้ กับข ้าพเจ ้า แล ้ว เพราะชีวต ิ ของข ้าพเจ ้ายังสมบูรณ์อยูใ่ นข ้าพเจ ้า 10 ข ้าพเจ ้าจึงยืนขึน ้ ทับเขา และสังหารเขาเสีย เพราะ ข ้าพเจ ้าแน่ใจว่าเขาจะไม่สามารถดํารงชีวต ิ อยูไ่ ด ้หลังจากที่ เขาล ้มลงแล ้ว และข ้าพเจ ้าก็เอามงกุฎซึง่ อยูบ ่ นศีรษะของเขา และกําไลซึง่ อยูท ่ แ ี่ ขนของเขา และนํ ามาทีน ่ เี่ พือ ่ ถวายแด่ เจ ้านายของข ้าพเจ ้า ้ ผ ้าของตนออก พร ้อมกับทุกคนทีอ 11 แล ้วดาวิดก็ฉก ี เสือ ่ ยูก ่ บ ั เขาด ้วย 12 พวกเขาครํ่าครวญและร ้องไห ้และอดอาหารจนถึงเย็น เพือ ่ ซาอูล และเพือ ่ โยนาธานบุตรของเขา และเพือ ่ ประชาชน ของพระเจ ้า และเพือ ่ พงศ์พันธุอ ์ ส ิ ราเอล เพราะพวกเขาถูก ดาบล ้มตาย 13 ดาวิดจึงถามคนหนุ่มทีบ ่ อกเขาว่า “เจ ้ามาจากไหน” เขา ตอบว่า “ข ้าพเจ ้าเป็ นบุตรของคนต่างด ้าวซึง่ เป็ นชาวอามา เลก” 14 ดาวิดจึงถามเขาว่า “เหตุใดเจ ้าจึงไม่กลัวทีจ ่ ะยืน ่ มือ ออกไปทําลายผู ้ทีพ ่ ระเจ ้าทรงเจิมไว ้?” 15 ดาวิดจึงเรียกคนหนุ่มคนหนึง่ มาและกล่าวว่า จงเข ้าไป ใกล ้และโจมตีเขาเถิด และเขาก็ตเี ขาจนตาย 16 ดาวิดจึงกล่าวแก่เขาว่า โลหิตของเจ ้าจงตกอยูบ ่ นศีรษะ ของเจ ้า เพราะปากของเจ ้าเป็ นพยานกล่าวโทษตัวเจ ้าเองว่า ข ้าพเจ ้าได ้สังหารผู ้ทีพ ่ ระเจ ้าทรงเจิมไว ้ 17 และดาวิดก็ครํ่าครวญถึงซาอูลและโยนาธานบุตรของเขา ว่า 18 (ท่านยังสัง่ ให ้พวกเขาสอนการใช ้ธนูแก่บต ุ รหลานแห่งยู ดาห์ ดูเถิด มีเขียนอยูใ่ นหนังสือยาเชอร์) 19 ความงามของอิสราเอลถูกสังหารบนทีส ่ งู ของคุณ เหล่าผู ้ ยิง่ ใหญ่ล ้มลงได ้อย่างไร! 20 อย่าบอกเรือ ่ งนีใ้ นเมืองกัท และอย่าประกาศเรือ ่ งนีใ้ นถนน ต่างๆ ของเมืองอัสเคลอน เกรงว่าบุตรสาวชาวฟี ลส ิ เตียจะ เปรมปรีด ิ์ เกรงว่าบุตรสาวของคนทีไ่ ม่ได ้เข ้าสุหนัตจะดีใจ
21 ภูเขาฆิลโบอาเอ๋ย อย่าให ้มีนํ้าค ้างหรือฝนตกบนเจ ้าหรือ บนทุง่ เครือ ่ งบูชาเลย เพราะว่าโล่ของผู ้ยิง่ ใหญ่ถก ู ทิง้ ร ้าง อย่างน่ารังเกียจ โล่ของซาอูลก็เหมือนกับว่าเขาไม่ได ้ถูกเจิม ด ้วยนํ้ ามัน 22 จากโลหิตของผู ้ทีถ ่ ก ู ฆ่า จากไขมันของผู ้มีกําลัง ธนูของ โจนาธานก็ไม่หันกลับ และดาบของซาอูลก็ไม่กลับมาเปล่า 23 ซาอูลกับโยนาธานเป็ นทีร่ ักและน่ารักในชีวต ิ ของพวกเขา และเมือ ่ ความตายของพวกเขาพวกเขาก็ไม่แบ่งแยกกัน พวก เขาเร็วกว่านกอินทรี พวกเขาแข็งแกร่งกว่าสิงโต ้ ผ ้าสี 24 ธิดาแห่งอิสราเอล จงร ้องไห ้ถึงซาอูล ซึง่ ได ้สวมเสือ แดงเข ้มให ้กับพวกเจ ้า พร ้อมทัง้ เครือ ่ งประดับทองคําทีส ่ วม ้ ผ ้าของพวกเจ ้า บนเสือ 25 เหล่าทหารกล ้าทัง้ หลายล ้มตายในสนามรบ! โอ โยนา ธาน เจ ้าถูกสังหารในทีส ่ งู ของเจ ้า 26 ข ้าพเจ ้ามีความทุกข์ใจเพราะท่าน โยนาธาน พีช ่ ายของ ื่ ใจข ้าพเจ ้ามาก ความรักทีท ข ้าพเจ ้า ท่านเป็ นทีช ่ น ่ า่ นมีตอ ่ ข ้าพเจ ้าก็มหัศจรรย์ ยิง่ กว่าความรักของสตรีเสียอีก 27 ผู ้มีกําลังมากก็ล ้มลง และอาวุธสงครามก็พน ิ าศไป บทที่ 2 1 ภายหลังนัน ้ ดาวิดถามพระเจ ้าว่า “ข ้าพเจ ้าจะขึน ้ ไปใน เมืองใด ๆ ของยูดาห์หรือไม่” พระเจ ้าตรัสกับเขาว่า “จงขึน ้ ไป” ดาวิดถามว่า “ข ้าพเจ ้าจะขึน ้ ไปทีไ่ หน” พระเจ ้าตรัสว่า “ไปทีเ่ ฮโบรน” 2 ดาวิดจึงขึน ้ ไปทีน ่ ั่นพร ้อมด ้วยภรรยาสองคนของเขา คือ อาหิโนอัมชาวยิสเรเอล และอาบีเกลภรรยาของนาบาลชาว คาร์เมลี 3 ดาวิดนํ าพวกคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขาขึน ้ ไป โดยแต่ละคนพา ครอบครัวของตนไปด ้วย และพวกเขาก็อาศัยอยูใ่ นเมืองเฮโบ รน 4 ชาวเมืองยูดาห์มาเจิมดาวิดให ้เป็ นกษั ตริยป ์ กครอง พงศ์พันธุย ์ ด ู าห์ พวกเขาเล่าให ้ดาวิดฟั งว่า ชาวเมืองยาเบศ กิลอาดคือคนทีฝ ่ ั งศพซาอูล ่ สารไปหาชาวเมืองยาเบศกิลอาดแล ้ว 5 และดาวิดส่งผู ้สือ กล่าวแก่พวกเขาว่า “ขอพระเยโฮวาห์ทรงอวยพรท่าน ทัง้ หลายทีไ่ ด ้แสดงความเมตตาต่อเจ ้านายของท่านคือต่อซา อูล และได ้ฝั งศพพระองค์ไว ้” 6 และบัดนีพ ้ ระเยโฮวาห์ทรงสําแดงพระกรุณาและความจริง แก่ทา่ นทัง้ หลาย และเราจะตอบแทนพระกรุณานีแ ้ ก่ทา่ น เพราะท่านได ้กระทําสิง่ นี้ 7 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ จงให ้มือของพวกท่านเข ้มแข็งและกล ้า ้ พระชนม์แล ้ว และ หาญเถิด เพราะว่าซาอูลนายของท่านสิน พวกยูดาห์ก็ได ้เจิมฉั นให ้เป็ นกษั ตริยเ์ หนือพวกเขา” 8 แต่อบ ั เนอร์บต ุ รเนอร์แม่ทัพของซาอูลนํ าอิชโบเชธบุตรซา อูลไปยังมาหะนาอิม 9 และทรงตัง้ ท่านให ้เป็ นกษั ตริยเ์ หนือกิลอาด และเหนือชาว อาชูร ์ และเหนือเมืองยิสเรเอล และเหนือเอฟราอิม และ ้ เหนือเบนจามิน และเหนืออิสราเอลทัง้ สิน ี่ บ ิ ปี เมือ 10 อิชโบเชธลูกชายของซาอูลมีอายุสส ่ เขาเริม ่ ครองราชย์เหนืออิสราเอล และครองราชย์ได ้สองปี แต่ พงศ์พันธุย ์ ด ู าห์ตด ิ ตามดาวิดไป 11 และเวลาทีด ่ าวิดเป็ นกษั ตริยใ์ นเมืองเฮโบรนเหนือ พงศ์พันธุย ์ ด ู าห์เป็ นเวลาเจ็ดปี และหกเดือน 12 แล ้วอับเนอร์บต ุ รเนอร์และพวกข ้าราชบริพารของอิชโบ เชธบุตรซาอูลก็ออกเดินทางจากมาหะนาอิมไปยังกิเบโอน 13 แล ้วโยอาบบุตรชายของนางเศรุยาห์กบ ั พวกผู ้รับใช ้ของ ดาวิดก็ออกไปพบกันทีส ่ ระกิเบโอน และนั่งลงทีข ่ อบสระข ้าง หนึง่ และคนใช ้คนหนึง่ ก็นั่งลงทีข ่ อบสระอีกข ้างหนึง่
2 ซามูเอล
14 อับเนอร์จงึ พูดกับโยอาบว่า “ขอให ้พวกชายหนุ่มลุกขึน ้ มา เล่นต่อหน ้าเราเถิด” โยอาบจึงกล่าวว่า “ขอให ้พวกเขาลุกขึน ้ ” 15 แล ้วพวกเบนจามินซึง่ เป็ นฝ่ ายอิชโบเชธบุตรซาอูลก็ลก ุ ขึน ้ ไปตามจํานวนสิบสองคน พร ้อมกับคนใช ้ของดาวิดอีกสิบ สองคน 16 พวกเขาจึงจับศีรษะเพือ ่ นของตนคนละครัง้ และแทงดาบ ี ้างของเพือ เข ้าทีส ่ ข ่ นของตน และล ้มลงพร ้อมกัน ดังนัน ้ สถานทีน ่ ัน ้ จึงถูกเรียกว่าเฮลคาทฮัซซูรม ิ ซึง่ อยูใ่ นกิเบโอน 17 วันนัน ้ มีการสู ้รบทีด ่ เุ ดือดมาก และอับเนอร์กบ ั พวก อิสราเอลก็พา่ ยแพ ้ต่อหน ้าข ้าราชบริพารของดาวิด 18 และมีบต ุ รชายสามคนของนางเศรุยาห์อยูท ่ น ี่ ั่น คือ โย ั อาบ อาบีชย และอาสาเฮล และอาสาเฮลก็มเี ท ้าคล่องแคล่ว เหมือนละมั่งป่ า 19 และอาสาเฮลติดตามอับเนอร์ และเมือ ่ ไปตามนัน ้ เขา ไม่ได ้หันกลับไปทางขวาหรือทางซ ้ายจากการติดตามอับ เนอร์ 20 แล ้วอับเนอร์หันไปมองข ้างหลังเขาแล ้วพูดว่า เจ ้าเป็ น อาสาเฮลหรือ? เขาตอบว่า ข ้าพเจ ้าเป็ น 21 อับเนอร์จงึ พูดกับเขาว่า “จงหันไปทางขวาหรือทางซ ้าย แล ้วจับชายหนุ่มคนหนึง่ ไว ้ แล ้วเอาอาวุธของเขาไป” แต่ อาสาเฮลไม่หันเหจากการติดตามเขา 22 อับเนอร์พด ู กับอาสาเฮลอีกครัง้ ว่า “เจ ้าจงเลิกติดตามข ้า ไปเสียเถิด เหตุใดข ้าจึงจะฟาดเจ ้าให ้จมดิน แล ้วข ้าจะเงย หน ้าขึน ้ มองโยอาบพีช ่ ายของเจ ้าได ้อย่างไร” 23 แต่ทา่ นก็ไม่ยอมหันกลับ ดังนัน ้ อับเนอร์จงึ ใช ้ปลายหอก แทงเข ้าทีซ ่ โี่ ครงข ้างทีห ่ ้าของอาสาเฮล หอกจึงทะลุออกไป ด ้านหลังท่าน และท่านก็ล ้มลงทีน ่ ั่นและตายทีเ่ ดิม และทุก คนทีม ่ าจนถึงทีท ่ อ ี่ าสาเฮลล ้มลงและตายก็ยน ื นิง่ อยู่ ั ติดตามอับเนอร์ไปด ้วย และดวงอาทิตย์ 24 โยอาบกับอาบีชย ก็ตกเมือ ่ พวกเขามาถึงเนินเขาแห่งอัมมาห์ ซึง่ ตัง้ อยู่ ข ้างหน ้ากียาห์ ริมทางไปยังถิน ่ ทุรกันดารกิเบโอน 25 และพวกบุตรหลานของเบนยามินก็รวบรวมกันตามอับ เนอร์ และกลายเป็ นกองทหารเดียวกัน และยืนบนยอดเนิน เขา 26 แล ้วอับเนอร์ก็เรียกโยอาบแล ้วกล่าวว่า ดาบจะกลืนกิน ตลอดไปหรือ? ท่านไม่รู ้หรือว่าท ้ายทีส ่ ด ุ แล ้วมันจะขมขืน ่ เพียงใด? แล ้วอีกนานเท่าใดท่านจึงจะสัง่ ให ้ประชาชนหัน กลับจากการตามพีน ่ ้องของพวกเขา? 27 โยอาบกล่าวว่า "พระเจ ้าทรงพระชนม์อยูแ ่ น่ ถ ้าเจ ้าไม่พด ู เสียก่อน เมือ ่ ถึงรุง่ เช ้า ประชาชนทุกคนก็เลิกติดตามพีช ่ าย ของตน" 28 โยอาบจึงเป่ าแตร และประชาชนทัง้ หมดก็หยุดนิง่ ไม่ ติดตามอิสราเอลอีกต่อไป และไม่ส ู ้รบอีกต่อไป 29 แล ้วอับเนอร์กบ ั คนของเขาเดินตลอดคืนไปตามทีร่ าบ และข ้ามแม่นํ้าจอร์แดน และผ่านไปทั่วบิทโรน และมาถึงมา หะนาอิม 30 และโยอาบกลับจากการติดตามอับเนอร์ และเมือ ่ เขา รวบรวมประชากรทัง้ หมดเข ้าด ้วยกันแล ้ว ก็ขาดคนใช ้ของดา วิดไปสิบเก ้าคนและอาสาเฮล 31 แต่ข ้ารับใช ้ของดาวิดได ้สังหารคนเบนจามินและคนของ อับเนอร์จนมีผู ้เสียชีวต ิ สามร ้อยหกสิบคน 32 พวกเขาจึงนํ าอาสาเฮลไปฝั งไว ้ในอุโมงค์ฝังศพของบิดา ของเขา ซึง่ อยูท ่ เี่ บธเลเฮม โยอาบกับพวกของเขาออก เดินทางตลอดคืน และมาถึงเฮโบรนในตอนรุง่ สาง
บทที่ 3 1 ขณะนัน ้ มีการสู ้รบกันยาวนานระหว่างราชวงศ์ซาอูลกับ ราชวงศ์ดาวิด แต่ดาวิดกลับเข ้มแข็งขึน ้ เรือ ่ ยๆ และราชวงศ์ ซาอูลก็ออ ่ นแอลงเรือ ่ ยๆ ่ 2 ดาวิดมีโอรสหนึง่ เกิดทีเ่ ฮโบรน และบุตรหัวปี ของท่านชือ อัมโนน จากอาหิโนอัมชาวเมืองยิสเรเอล 3 และคนทีส ่ องคือ คิอาบ บุตรสาวของอาบีเกล ภรรยาของ นาบาลชาวคาร์เมลี และคนทีส ่ ามคือ อับซาโลม บุตรชาย ของมาอาคาห์ ธิดาของทัลไม กษั ตริยแ ์ ห่งเกชูร ์ ี่ อ 4 และคนทีส ่ ค ื อาโดนียาห์บต ุ รชายของฮักกิท และคนทีห ่ ้า คือ เชฟาทิยาห์บต ุ รชายของอาบิตล ั ่ อิทเรอาม บุตรของเอกลาภริยาของดาวิด 5 และคนทีห ่ กชือ คนเหล่านีเ้ กิดกับดาวิดทีเ่ ฮโบรน 6 ครัน ้ เมือ ่ เกิดสงครามขึน ้ ระหว่างราชวงศ์ซาอูลกับราชวงศ์ ดาวิด อับเนอร์ก็เสริมกําลังของตนเพือ ่ ราชวงศ์ซาอูล ่ ริสปาห์ เป็ นธิดาของอายาห์ 7 ซาอูลมีนางสนมคนหนึง่ ชือ และอิชโบเชธก็พด ู กับอับเนอร์วา่ “เหตุไฉนเจ ้าจึงเข ้าไปหา นางสนมของบิดาข ้าพเจ ้าเล่า” 8 แล ้วอับเนอร์ก็โกรธมากด ้วยคําพูดของอิชโบเชธและกล่าว ว่า "ข ้าพเจ ้าเป็ นหัวสุนัขหรือทีแ ่ สดงความเมตตาต่อยูดาห์ใน วันนีต ้ อ ่ ราชวงศ์ของซาอูลบิดาของท่าน ต่อพีน ่ ้องและต่อมิตร สหายของท่าน และยังไม่มอบท่านไว ้ในมือของดาวิด แล ้ว ท่านจึงกล่าวหาข ้าพเจ ้าในวันนีด ้ ้วยความผิดเกีย ่ วกับสตรีคน นี"้ 9 ขอพระเจ ้าทรงทํากับอับเนอร์อย่างนัน ้ และทรงทํากับเขา หนักยิง่ กว่า เว ้นแต่พระเจ ้าทรงสาบานไว ้กับดาวิดอย่างไร ฉั นก็จะทํากับเขาอย่างนัน ้ เช่นกัน 10 เพือ ่ จะย ้ายราชอาณาจักรจากพงศ์พันธุข ์ องซาอูล และ สถาปนาบัลลังก์ของดาวิดเหนืออิสราเอลและเหนือยูดาห์ ตัง้ แต่เมืองดานถึงเมืองเบียร์เชบา 11 และเขาไม่สามารถตอบอับเนอร์คําใดอีกต่อไป เพราะเขา เกรงอับเนอร์ 12 และอับเนอร์ก็สง่ ทูตไปหาดาวิดแทนเขาโดยกล่าวว่า “แผ่นดินนัน ้ เป็ นของใคร” และกล่าวอีกว่า “ท่านจงทําพันธ สัญญากับข ้าพเจ ้า และดูเถิด มือของข ้าพเจ ้าจะอยูเ่ คียงข ้าง ้ มาหาท่าน” ท่าน เพือ ่ นํ าอิสราเอลทัง้ สิน 13 และท่านกล่าวว่า "เราจะทําพันธสัญญากับท่าน แต่เรา ต ้องการท่านอย่างหนึง่ คือ เมือ ่ ท่านมาเห็นหน ้าเรา ท่าน จะต ้องไม่นํามีคล ั บุตรสาวของซาอูลมาด ้วย" ่ สารไปหาอิชโบเชธบุตรของซาอูลว่า จง 14 และดาวิดส่งผู ้สือ มอบมีคล ั ภรรยาของฉั น ซึง่ ฉั นหมัน ้ หมายด ้วยหนังหุ ้มปลาย องคชาตของชาวฟี ลส ิ เตียหนึง่ ร ้อยเส ้นให ้ฉั นเถิด 15 แล ้วอิชโบเชธก็สง่ คนไปนํ านางมาจากสามีของนาง คือ จากฟั ลทิเอลบุตรชายของลาอิช 16 สามีของนางก็เดินไปกับนางพร ้อมกับร ้องไห ้ไปทีบ ่ าฮูรม ิ แล ้วอับเนอร์ก็พด ู กับเขาว่า “กลับไปเถอะ” เขาก็กลับไป 17 และอับเนอร์ได ้สนทนากับพวกผู ้อาวุโสของอิสราเอลโดย กล่าวว่า "ในอดีตพวกเจ ้าเคยแสวงหาดาวิดให ้เป็ นกษั ตริย ์ เหนือพวกเจ ้า 18 บัดนีจ ้ งกระทําเถิด เพราะพระเยโฮวาห์ตรัสถึงดาวิดว่า เรา จะกอบกู ้ชนชาติอส ิ ราเอลของเราด ้วยมือของดาวิดผู ้รับใช ้ ้ ของ ของเราจากมือของพวกฟี ลส ิ เตีย และจากมือศัตรูทงั ้ สิน พวกเขา” 19 และอับเนอร์ก็พด ู ให ้พวกเบนจามินฟั งด ้วย และอับเนอร์ก็ ไปพูดให ้ดาวิดฟั งทีเ่ มืองเฮโบรนเกีย ่ วกับทุกสิง่ ทีค ่ น ่ อิสราเอลเห็นว่าดี และสิงทีค ่ นทัง้ ตระกูลเบนจามินเห็นว่าดี ิ คน 20 อับเนอร์จงึ ไปหาดาวิดทีเ่ ฮโบรน พร ้อมกับชายอีกยีส ่ บ ดาวิดจึงจัดงานเลีย ้ งฉลองให ้อับเนอร์กบ ั ชายทีอ ่ ยูก ่ บ ั ดาวิด
2 ซามูเอล
21 และอับเนอร์ก็พด ู กับดาวิดว่า “ข ้าพเจ ้าจะลุกขึน ้ ไปและจะ รวบรวมอิสราเอลทัง้ หมดมาหาท่านผู ้เป็ นเจ ้านายของ ข ้าพเจ ้า เพือ ่ พวกเขาจะได ้ทําพันธสัญญากับท่าน และท่านก็ จะได ้ครองราชย์เหนือทุกสิง่ ทีใ่ จท่านปรารถนา” ดาวิดจึงส่ง อับเนอร์ไป และเขาก็ไปอย่างสันติ 22 และดูเถิด ข ้าราชบริพารของดาวิดกับโยอาบกลับมาจาก การติดตามกองทหาร และนํ าของทีป ่ ล ้นมาได ้มากมาย แต่ อับเนอร์ไม่ได ้อยูก ่ บ ั ดาวิดทีเ่ ฮโบรน เพราะอับเนอร์ได ้ส่งเขา กลับไป และเขาก็ไปอย่างสันติ ้ ทีอ 23 เมือ ่ โยอาบกับกองทัพทัง้ สิน ่ ยูก ่ บ ั ท่านมา พวกเขาไป บอกโยอาบว่า "อับเนอร์บต ุ รเนอร์มาหาพระราชา และ พระองค์ก็ทรงส่งเขากลับไป และเขาก็ไปอย่างสันติ" 24 โยอาบจึงเข ้าไปเฝ้ าพระราชาและกล่าวว่า “พระองค์ทํา อะไรลงไป ดูเถิด อับเนอร์มาหาพระองค์ เหตุใดพระองค์จงึ ทรงไล่เขาไป และเขาก็จากไปเสียแล ้ว” 25 พระองค์ทรงทราบถึงอับเนอร์บต ุ รเนอร์วา่ เขามาเพือ ่ หลอกลวงพระองค์ และทรงทราบถึงการออกไปและการเข ้า มาของพระองค์ และทรงทราบทุกสิง่ ทีพ ่ ระองค์ทํา 26 เมือ ่ โยอาบออกมาจากบ ้านของดาวิดแล ้ว เขาก็สง่ ผู ้ ่ สารไปหาอับเนอร์ ซึง่ นํ าเขากลับมาจากบ่อนํ้ าชือ ่ สิราห์ สือ แต่ดาวิดไม่รู ้เรือ ่ ง 27 เมือ ่ อับเนอร์กลับมายังเฮโบรน โยอาบพาเขาไปทีป ่ ระตู เมืองเพือ ่ จะพูดคุยกับเขาอย่างเงียบๆ แล ้วฟั นเขาตรงใต ้ ่ ห ซีโ่ ครงซีท ี่ ้าจนเขาเสียชีวต ิ เพราะโลหิตของอาสาเฮล น ้องชายของเขา 28 และเมือ ่ ดาวิดได ้ยินเรือ ่ งนีแ ้ ล ้ว เขากล่าวว่า ข ้าพเจ ้าและ อาณาจักรของข ้าพเจ ้าไม่มค ี วามผิดต่อพระเยโฮวาห์ ตลอดไปเนือ ่ งด ้วยโลหิตของอับเนอร์ บุตรเนอร์ ่ 29 ขอให ้สิงนัน ้ ตกอยูบ ่ นศีรษะของโยอาบ และบนครอบครัว ้ และขอให ้คนทีม ของบิดาของเขาทัง้ สิน ่ ส ี งิ่ ไหลออก หรือคน ทีเ่ ป็ นโรคเรือ ้ น หรือคนทีพ ่ งิ ไม ้เท ้า หรือคนทีล ่ ้มทับดาบ หรือ คนทีข ่ าดแคลนขนมปั ง หายไปจากบ ้านของโยอาบ” ั พีช 30 โยอาบกับอาบีชย ่ ายของเขาจึงฆ่าอับเนอร์ เพราะอับ เนอร์ได ้ฆ่าอาสาเฮลพีช ่ ายของพวกเขาในสงครามทีก ่ เิ บโอน 31 ดาวิดจึงตรัสแก่โยอาบและคนทัง้ ปวงทีอ ่ ยูก ่ บ ั ท่านว่า จง ้ ผ ้าของท่าน และคาดเข็มขัดผ ้ากระสอบ และไว ้ทุกข์ ฉีกเสือ ให ้อับเนอร์เถิด แล ้วกษั ตริยด ์ าวิดเองก็เสด็จตามไปทีแ ่ ท่น ศพ 32 แล ้วพวกเขาก็ฝังศพอับเนอร์ไว ้ในเฮโบรน และกษั ตริยก ์ ็ ทรงส่งเสียงร ้องไห ้ทีห ่ ลุมศพของอับเนอร์ และประชาชนทัง้ ปวงก็ร ้องไห ้ 33 กษั ตริยค ์ รํ่าครวญถึงอับเนอร์และตรัสว่า อับเนอร์ตาย อย่างคนโง่หรือ? 34 มือของท่านไม่ได ้ถูกมัดไว ้ และเท ้าของท่านก็ไม่ได ้ถูก พันธนาการ ท่านล ้มลงเหมือนคนล ้มต่อหน ้าคนชัว่ และคน ทัง้ หลายก็ร ้องไห ้ครํ่าครวญถึงเขาอีกครัง้ ้ มาทําให ้ดาวิดเสวยเนือ 35 เมือ ่ ประชากรทัง้ สิน ้ ในขณะทีย ่ ังวัน อยู่ ดาวิดสาบานว่า “ขอพระเจ ้าทรงทําอย่างนัน ้ แก่ข ้าพเจ ้า และหนักยิง่ กว่าด ้วย ถ ้าข ้าพเจ ้าลิม ้ รสขนมปั งหรือสิง่ อืน ่ ๆ จนกว่าดวงอาทิตย์จะตก” 36 และประชากรทัง้ ปวงก็ทราบเรือ ่ งนัน ้ และก็พอใจ ไม่วา่ กษั ตริยจ ์ ะทรงกระทําสิง่ ใด ประชาชนทัง้ ปวงก็พอใจเช่นกัน ้ และคนอิสราเอลทัง้ สิน ้ 37 เพราะในวันนัน ้ ประชาชนทัง้ สิน เข ้าใจแล ้วว่า ไม่ใช่เรือ ่ งของกษั ตริยท ์ จ ี่ ะสังหารอับเนอร์บต ุ ร เนอร์ 38 และกษั ตริยต ์ รัสแก่พวกข ้าราชการของพระองค์วา่ พวก เจ ้าไม่รู ้หรือว่าในวันนีม ้ เี จ ้านายและคนใหญ่คนโตคนหนึง่ ล ้ม ตายในอิสราเอล?
39 และในวันนีข ้ ้าพเจ ้ายังอ่อนแออยู่ ถึงแม ้ว่าจะได ้รับการเจิม ให ้เป็ นกษั ตริยแ ์ ล ้วก็ตาม และบุตรชายของนางเซรุยาห์ เหล่านีก ้ ็เข ้มงวดกับข ้าพเจ ้าเกินไป แต่พระเยโฮวาห์จะทรง ตอบแทนผู ้กระทําความชัว่ ตามความชัว่ ของเขา บทที่ 4 1 เมือ ่ บุตรชายของซาอูลได ้ยินว่าอับเนอร์ตายทีเ่ ฮโบรน มือ ของเขาอ่อนแรง และชาวอิสราเอลทัง้ ปวงก็วต ิ กกังวล 2 และบุตรชายของซาอูลมีชายสองคนซึง่ เป็ นหัวหน ้ากอง ่ บาอานาห์ และอีกคนหนึง่ ชือ ่ เรคาบ บุตร ทหาร คนหนึง่ ชือ ของริมโมน ชาวเบเอโรท จากบุตรหลานของเบนจามิน (เพราะเบเอโรทก็ถก ู นับตามเบนจามินด ้วย 3 และชาวเบเอโรทก็หนีไปทีเ่ มืองกิตตาอิม และอาศัยอยูท ่ ี่ นั่นจนกระทั่งทุกวันนี)้ 4 โยนาธานบุตรของซาอูลมีบต ุ รทีเ่ ดินขาเป๋ เมือ ่ ข่าวเรือ ่ งซา อูลกับโยนาธานจากเมืองยิสเรเอลมาถึง เขามีอายุได ้ห ้าขวบ พีเ่ ลีย ้ งจึงอุ ้มเขาขึน ้ แล ้วหนีไป เมือ ่ เธอรีบหนีไป โยนาธานก็ ่ ของเขาคือเมฟิ โบเชท ล ้มลงและเดินขาเป๋ ชือ ่ เรคาบ และบาอา 5 แล ้วบุตรชายของริมโมนชาวเบเอโรท ชือ นาห์ ก็ไปและมาถึงบ ้านของอิชโบเชธในยามแดดร ้อนจัด ซึง่ ขณะนัน ้ อิชโบเชธนอนอยูบ ่ นเตียงในเวลาเทีย ่ งวัน 6 แล ้วพวกเขาเข ้ามากลางบ ้านราวกับว่าจะไปเอาข ้าวสาลี ่ ห แต่พวกเขากลับฟั นเขาเข ้าทีซ ่ โี่ ครงซีท ี่ ้า แล ้วเรคาบกับบา อานาห์พช ี่ ายของเขาก็หนีรอดไปได ้ 7 เมือ ่ พวกเขาเข ้าไปในบ ้าน เขาก็นอนอยูบ ่ นทีน ่ อนในห ้อง บรรทมของพระองค์ พวกเขาจึงตีพระองค์ ฆ่าพระองค์ ตัด ศีรษะพระองค์ และนํ าศีรษะของพระองค์ไปทิง้ ร ้างตลอดคืน ผ่านทีร่ าบ 8 แล ้วพวกเขานํ าศีรษะของอิชโบเชธมาให ้ดาวิดทีเ่ มืองเฮโบ รน และกล่าวแก่พระราชาว่า “นีค ่ อ ื ศีรษะของอิชโบเชธบุตร ของซาอูล ศัตรูของพระองค์ ผู ้ซึง่ แสวงหาชีวต ิ ของพระองค์ และในวันนีพ ้ ระเยโฮวาห์ทรงแก ้แค ้นให ้แก่พระราชาเจ ้านาย ของข ้าพเจ ้าสําหรับซาอูลและพงศ์พันธุข ์ องเขาแล ้ว” 9 และดาวิดตอบเรคาบและบาอานาห์พช ี่ ายของเขา บุตรชาย ของริมโมนชาวเบเอโรท และกล่าวแก่พวกเขาว่า พระเจ ้า ทรงพระชนม์อยูแ ่ น่ฉันใด ผู ้ทรงไถ่จต ิ วิญญาณของฉั นจาก ้ ความทุกข์ยากทัง้ สิน 10 เมือ ่ มีผู ้มาบอกฉั นว่า "ดูเถิด ซาอูลตายแล ้ว เพราะคิดว่า จะนํ าข่าวดีมาบอก" ฉั นจึงจับเขาแล ้วสังหารเขาทีเ่ มืองศิ กลาก ซึง่ ชายผู ้นัน ้ คิดว่าฉั นจะให ้รางวัลแก่เขาสําหรับข่าวนี้ 11 ยิง่ กว่านัน ้ อีกเท่าใด เมือ ่ คนชัว่ ได ้ฆ่าคนชอบธรรมในบ ้าน ของเขาบนทีน ่ อนของเขา เราจะไม่เรียกร ้องโลหิตของเขา จากมือของคุณ และนํ าคุณออกไปจากแผ่นดินโลกหรือ? 12 ดาวิดจึงสัง่ พวกคนหนุ่มของท่านให ้สังหารพวกเขา แล ้ว ตัดมือและเท ้าของพวกเขาออก แล ้วแขวนไว ้เหนือสระในเฮ โบรน แต่พวกเขานํ าศีรษะของอิชโบเชธไปฝั งไว ้ในอุโมงค์ ฝั งศพของอับเนอร์ในเฮโบรน บทที่ 5 ้ ก็มาหาดาวิดทีเ่ มือง 1 จากนัน ้ บรรดาเผ่าแห่งอิสราเอลทัง้ สิน เฮโบรนและกล่าวว่า "ดูเถิด เราเป็ นกระดูกและเนือ ้ ของท่าน" 2 ในกาลก่อนเมือ ่ ซาอูลเป็ นกษั ตริยเ์ หนือพวกเรา ท่านเป็ น ผู ้นํ าอิสราเอลออกไปและเข ้ามา และพระเจ ้าตรัสกับท่านว่า เจ ้าจะเลีย ้ งดูประชาชนอิสราเอลของเรา และเจ ้าจะเป็ น หัวหน ้าเหนืออิสราเอล 3 พวกผู ้อาวุโสแห่งอิสราเอลทัง้ หมดจึงมาหาพระราชาที่ เมืองเฮโบรน และกษั ตริยด ์ าวิดก็ทําพันธสัญญากับพวกเขาที่
2 ซามูเอล
เฮโบรนต่อพระพักตร์พระเจ ้า และพวกเขาเจิมดาวิดให ้เป็ น กษั ตริยเ์ หนืออิสราเอล 4 ดาวิดมีพระชนมายุได ้สามสิบปี เมือ ่ เริม ่ ครองราชย์ และทรง ี่ บ ิ ปี ครองราชย์อยูส ่ ส 5 ในเฮโบรนพระองค์ทรงครองราชย์เหนือยูดาห์เจ็ดปี หก เดือน และในเยรูซาเล็มพระองค์ทรงครองราชย์สามสิบสามปี ้ เหนืออิสราเอลและยูดาห์ทงั ้ สิน 6 แล ้วกษั ตริยก ์ บ ั พวกของพระองค์ก็ไปยังกรุงเยรูซาเล็ม หา พวกเยบูส ิ ซึง่ เป็ นชาวเมืองซึง่ พูดกับดาวิดว่า “ถ ้าเจ ้าไม่ กําจัดคนตาบอดและคนง่อยออกไป เจ ้าก็จะเข ้าไปทีน ่ ไี่ ม่ได ้ เพราะคิดว่าดาวิดไม่สามารถเข ้าไปทีน ่ ไี่ ด ้” 7 ถึงกระนัน ้ ก็ด ี ดาวิดก็ยด ึ ทีม ่ ั่นแห่งศิโยนได ้ ซึง่ ก็คอ ื เมือง ของดาวิด 8 ดาวิดกล่าวในวันนัน ้ ว่า “ผู ้ใดขึน ้ ไปทีท ่ อ ่ ระบายนํ้ าและทํา ร ้ายชาวเยบูส คนง่อย และคนตาบอด ซึง่ เป็ นทีเ่ กลียดชัง ของดาวิด ผู ้นัน ้ จะต ้องเป็ นหัวหน ้าและกัปตัน ดังนัน ้ พวกเขา จึงกล่าวว่า คนตาบอดและคนง่อยจะเข ้าไปในบ ้านไม่ได ้” 9 ดาวิดจึงอาศัยอยูใ่ นป้ อมปราการนัน ้ และเรียกเมืองนัน ้ ว่า เมืองของดาวิด และดาวิดก็สร ้างกําแพงโดยรอบตัง้ แต่มล ิ โล ไปจนถึงด ้านใน 10 และดาวิดก็ดําเนินต่อไปและเจริญเติบโตขึน ้ และพระเย โฮวาห์พระเจ ้าจอมโยธาทรงอยูก ่ บ ั เขา 11 แล ้วฮิราม กษั ตริยแ ์ ห่งเมืองไทร์ ก็สง่ ทูตไปหาดาวิด พร ้อมทัง้ ช่างไม ้ ช่างก่อ และช่างก่ออิฐ แล ้วพวกเขาสร ้าง บ ้านให ้ดาวิด 12 และดาวิดเข ้าใจว่าพระเยโฮวาห์ทรงสถาปนาพระองค์เป็ น กษั ตริยเ์ หนืออิสราเอล และทรงยกย่องราชอาณาจักรของ พระองค์เพือ ่ เห็นแก่อส ิ ราเอลประชากรของพระองค์ 13 และดาวิดได ้นํ านางสนมและภรรยาเพิม ่ ขึน ้ จากเยรูซาเล็ม ภายหลังทีเ่ ขามาจากเฮโบรน และยังมีลก ู ชายและลูกสาวที่ เกิดกับดาวิดอีก ่ ของผู ้ทีเ่ กิดแก่เขาในเยรูซาเล็ม คือ 14 และต่อไปนีเ้ ป็ นชือ ชัมมูอา โชบับ นาธาน และซาโลมอน 15 อิบฮาร์ และเอลีชวั และเนเฟก และยาเฟี ย 16 และเอลีชามา และเอลียาดา และเอลีฟาเลท 17 เมือ ่ ชาวฟี ลส ิ เตียได ้ยินข่าวว่าดาวิดได ้เจิมเป็ นกษั ตริย ์ เหนืออิสราเอล ชาวฟี ลส ิ เตียทุกคนก็เข ้ามาแสวงหาดาวิด และดาวิดได ้ยินข่าวนัน ้ จึงลงไปยังทีก ่ ําบังเข ้มแข็ง 18 พวกฟี ลส ิ เตียก็มาขยายอาณาเขตในหุบเขาเรฟาอิม 19 ดาวิดจึงถามพระเจ ้าว่า “ข ้าพเจ ้าจะขึน ้ ไปหาพวกฟี ลส ิ เตีย หรือไม่ พระองค์จะทรงมอบพวกเขาไว ้ในมือของข ้าพเจ ้า หรือไม่” พระเจ ้าตรัสกับดาวิดว่า “จงขึน ้ ไปเถิด เพราะเราจะ มอบพวกฟี ลส ิ เตียไว ้ในมือเจ ้าอย่างแน่นอน” 20 ดาวิดเสด็จมายังบาอัลเปราซิม และทรงโจมตีพวกเขาที่ ั รูของข ้าพเจ ้า นั่น และกล่าวว่า พระเยโฮวาห์ทรงระเบิดใส่ศต ดังกระแสนํ้ าทีแ ่ ตกออก ดังนัน ้ พระองค์จงึ ทรงเรียกสถานที่ นัน ้ ว่า บาอัลเปราซิม 21 แล ้วพวกเขาทิง้ รูปเคารพของตนไว ้ทีน ่ ั่น และดาวิดกับคน ของเขาจึงเผารูปเคารพเหล่านัน ้ 22 และพวกฟี ลส ิ เตียก็ยกขึน ้ มาอีก และขยายอาณาเขตอยูใ่ น หุบเขาเรฟาอิม 23 เมือ ่ ดาวิดถามพระเจ ้า พระองค์ตรัสว่า “เจ ้าอย่าขึน ้ ไปเลย แต่จงไปเอาเข็มทิศจากด ้านหลังพวกเขา และไปโจมตีพวก เขาตรงข ้ามกับต ้นหม่อน” 24 เมือ ่ ท่านได ้ยินเสียงดังจากยอดต ้นหม่อน ท่านจงรีบลุกขึน ้ เพราะว่าพระเจ ้าจะเสด็จนํ าหน ้าท่านไปโจมตีกองทัพของ พวกฟี ลส ิ เตีย
25 และดาวิดก็กระทําตามทีพ ่ ระเยโฮวาห์ทรงบัญชาเขา และ โจมตีพวกฟี ลส ิ เตียตัง้ แต่เกบาจนกระทั่งท่านทัง้ หลายไปถึง เกเซอร์ บทที่ 6 1 ดาวิดรวบรวมคนอิสราเอลทีถ ่ ก ู เลือกทัง้ หมดมาอีกสามหมืน ่ คน 2 แล ้วดาวิดก็ลก ุ ขึน ้ ไปกับประชากรทัง้ หมดทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขาจาก บาอาเลแห่งยูดาห์ เพือ ่ นํ าหีบของพระเจ ้าขึน ้ มาจากทีน ่ ั่น ซึง่ พระนามของพระองค์เรียกตามพระนามของพระเจ ้าจอมโยธา ผู ้ประทับระหว่างเคารูบ 3 และเขาทัง้ หลายวางหีบของพระเจ ้าไว ้บนเกวียนใหม่ และ นํ าออกมาจากบ ้านของอาบีนาดับซึง่ อยูใ่ นกิเบอาห์ และอุซ ซาห์กบ ั อาหิโย บุตรชายของอาบีนาดับ ก็ลากเกวียนใหม่นัน ้ 4 และเขาทัง้ หลายนํ าหีบของพระเจ ้าออกมาจากบ ้านของอา บีนาดับทีก ่ เิ บอาห์ พร ้อมกับหีบนัน ้ และอาหิโยก็เดินไป ข ้างหน ้าหีบนัน ้ ้ ก็เล่นดนตรีตอ 5 และดาวิดกับบรรดาพงศ์พันธุอ ์ ส ิ ราเอลทัง้ สิน ่ พระพักตร์พระเยโฮวาห์ด ้วยเครือ ่ งดนตรีทก ุ ชนิดทีท ่ ําด ้วยไม ้ ่ าย ฉิง่ และฉาบ สน คือ พิณใหญ่ พิณสีส 6 เมือ ่ เขาทัง้ หลายมาถึงลานนวดข ้าวของนาคอน อุซซาห์ก็ ยืน ่ มือออกจับหีบของพระเจ ้าไว ้ เพราะวัวเขย่าหีบนัน ้ 7 พระเจ ้าทรงพิโรธอุซซาห์ และพระเจ ้าทรงลงโทษเขาทีน ่ ั่น ้ เพราะความผิดของเขา และเขาสินพระชนม์ทน ี่ ั่นใกล ้หีบของ พระเจ ้า 8 ดาวิดไม่พอใจ เพราะพระเยโฮวาห์ทรงทําการละเมิดต่ออุซ ่ สถานทีน ซาห์ จึงเรียกชือ ่ ัน ้ ว่าเปเรซุสซาห์จนทุกวันนี้ 9 ในวันนัน ้ ดาวิดก็กลัวพระเจ ้าและกล่าวว่า “หีบของพระเจ ้า จะมาถึงข ้าพเจ ้าได ้อย่างไร” 10 ดังนัน ้ ดาวิดจึงไม่ยอมนํ าหีบของพระเจ ้าไปยังเมืองดาวิด แต่ดาวิดนํ าหีบนัน ้ ไปไว ้ทีบ ่ ้านของโอเบดเอโดมชาวกัต 11 และหีบของพระเจ ้าก็อยูใ่ นบ ้านของโอเบดเอโดมชาวกัต เป็ นเวลาสามเดือน และพระเจ ้าทรงอวยพระพรแก่โอเบดเอ โดมและครัวเรือนของเขาทุกคน 12 มีคนไปบอกกษั ตริยด ์ าวิดว่า “พระเจ ้าทรงอวยพรแก่บ ้าน ของโอเบดเอโดมและสิง่ ของทัง้ หมดของเขาเพราะหีบของ พระเจ ้า” ดาวิดจึงไปนํ าหีบของพระเจ ้าจากบ ้านของโอเบดเอ โดมเข ้าไปในเมืองของดาวิดด ้วยความยินดี 13 เมือ ่ บรรดาผู ้หามหีบของพระเจ ้าเดินไปได ้หกก ้าว พระองค์ก็ทรงถวายวัวและลูกสัตว์อ ้วนพีเป็ นเครือ ่ งบูชา 14 และดาวิดก็เต ้นรําต่อพระพักตร์พระเจ ้าด ้วยกําลังเต็มที่ และดาวิดก็คาดเอวด ้วยเอโฟดผ ้าลินน ิ ้ จึงนํ าหีบของพระ 15 ดาวิดกับบรรดาพงศ์พันธุอ ์ ส ิ ราเอลทัง้ สิน เจ ้าขึน ้ มาด ้วยเสียงตะโกนและแตร 16 เมือ ่ หีบของพระเจ ้าเข ้ามาถึงนครดาวิด มีคาล ธิดาของซา อูลมองออกไปทางหน ้าต่าง เห็นกษั ตริยด ์ าวิดกระโดดโลด เต ้นต่อพระพักตร์พระเจ ้า และนางก็ดห ู มิน ่ พระองค์ในใจ 17 และเขาทัง้ หลายนํ าหีบของพระเจ ้าเข ้ามา และตัง้ ไว ้ใน ตําแหน่งของพระองค์ ในกลางพลับพลาทีด ่ าวิดได ้กางไว ้ และดาวิดได ้ถวายเครือ ่ งเผาบูชาและเครือ ่ งบูชาสันติภาพต่อ พระพักตร์พระเจ ้า 18 และเมือ ่ ดาวิดถวายเครือ ่ งเผาบูชาและเครือ ่ งบูชา สันติภาพเสร็จแล ้ว เขาก็ได ้อวยพรประชาชนในพระนามของ พระเจ ้าจอมโยธา ้ หนึง่ เนือ ้ หนึง่ และเหล ้าองุน 19 และท่านก็แจกขนมปั งชิน ้ ชิน ่ หนึง่ ขวดแก่คนอิสราเอลทัง้ หมด ทัง้ ผู ้หญิงและผู ้ชาย ประชาชนทุกคนจึงแยกย ้ายกันกลับบ ้านของตน
2 ซามูเอล
20 แล ้วดาวิดก็กลับไปอวยพรแก่ครัวเรือนของตน และมีคาล ธิดาของซาอูลออกมาต ้อนรับดาวิดและกล่าวว่า “วันนี้ กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลช่างรุง่ โรจน์เสียจริง เพราะเขาเปิ ดเผย ร่างกายของตนต่อหน ้าสาวใช ้ของข ้ารับใช ้ของเขา เหมือนกับคนไร ้ค่าคนหนึง่ เปิ ดเผยร่างกายของตนอย่างไม่ ละอาย” 21 และดาวิดกล่าวแก่มค ี าลว่า "ข ้าพเจ ้าจะเล่นดนตรีตอ ่ หน ้า พระเจ ้าผู ้ทรงเลือกข ้าพเจ ้าไว ้ต่อหน ้าบิดาของเจ ้า และต่อ ้ ของเขา เพือ หน ้าครัวเรือนทัง้ สิน ่ จะแต่งตัง้ ข ้าพเจ ้าให ้เป็ น ประมุขเหนือประชากรของพระเจ ้า เหนืออิสราเอล เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจะเล่นดนตรีตอ ่ หน ้าพระเจ ้า" ้ายิ 22 ข ้าพเจ ้าจะยิง่ เป็ นคนตํา่ ช ง่ กว่านีอ ้ ก ี และจะเป็ นคนตํา่ ช ้าในสายตาของข ้าพเจ ้าเอง และต่อสาวใช ้ทีท ่ า่ นพูดถึง ข ้าพเจ ้าจะได ้รับเกียรติจากคนเหล่านี้ 23 เพราะฉะนัน ้ มีคาลธิดาของซาอูลจึงไม่มบ ี ต ุ รเลยจนวัน ตาย บทที่ 7 1 ครัน ้ กษั ตริยป ์ ระทับอยูใ่ นบ ้านของพระองค์ และพระเจ ้าทรง ้ ประทานความสงบสุขให ้พระองค์ทก ุ ด ้านจากศัตรูทงั ้ สิน 2 กษั ตริยต ์ รัสแก่ผู ้เผยพระวจนะนาธานว่า “ดูเถิด เราอยูใ่ น บ ้านทีท ่ ําด ้วยไม ้ซีดาร์ แต่หบ ี ของพระเจ ้าอยูใ่ นม่าน” 3 นาธานจึงทูลกษั ตริยว์ า่ “จงไปทําทุกสิง่ ทีอ ่ ยูใ่ นใจของเจ ้า เถิด เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงสถิตกับเจ ้า” 4 และคืนนัน ้ พระวจนะของพระเจ ้ามาถึงนาธานว่า 5 จงไปบอกดาวิดผู ้รับใช ้ของเราว่า พระเจ ้าตรัสดังนีว้ า่ เจ ้า จะสร ้างบ ้านให ้เราอยูห ่ รือ? 6 เพราะว่าเรามิได ้อาศัยอยูใ่ นบ ้านใด ๆ เลยตัง้ แต่ครัง้ ซึง่ เรา นํ าบรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอลออกจากอียป ิ ต์ จนถึงวันนี้ แต่ได ้เดินไปในเต็นท์และในพลับพลา 7 ในทุกสถานทีซ ่ งึ่ เราเดินไปกับบรรดาบุตรหลานแห่ง อิสราเอลนัน ้ เราได ้พูดสักคํากับเผ่าใดเผ่าหนึง่ ของอิสราเอล ทีเ่ ราบัญชาให ้เลีย ้ งดูประชาชนอิสราเอลของเราโดยกล่าวว่า 'เหตุไฉนพวกเจ ้าจึงไม่สร ้างบ ้านซีดาร์ให ้แก่เรา? 8 เพราะฉะนัน ้ บัดนีเ้ จ ้าจงกล่าวแก่ผู ้รับใช ้ของเรา ดาวิด ดังนี้ ว่า พระเจ ้าจอมโยธาตรัสดังนีว้ า่ เราได ้นํ าเจ ้ามาจากคอกแกะ จากการตามแกะมาเพือ ่ เป็ นประมุขของประชาชนของเรา เหนืออิสราเอล 9 และเราได ้อยูก ่ บ ั เจ ้าไม่วา่ เจ ้าไปแห่งใด และเราได ้กําจัด ศัตรูทงั ้ หมดของเจ ้าออกไปจากสายตาเจ ้า และเราได ้ทําให ้ ื่ เสียงใหญ่โต เหมือนอย่างชือ ่ เสียงของคนใหญ่คน เจ ้ามีชอ โตในแผ่นดินโลก 10 ยิง่ กว่านัน ้ เราจะกําหนดสถานทีไ่ ว ้สําหรับประชากรของ เราอิสราเอล และจะปลูกพวกเขาไว ้ เพือ ่ พวกเขาจะได ้อาศัย อยูใ่ นสถานทีข ่ องพวกเขาเอง และไม่ต ้องย ้ายออกไปอีก และบุตรหลานแห่งความชัว่ ร ้ายจะไม่รังแกพวกเขาอีกต่อไป เหมือนแต่กอ ่ น 11 และตัง้ แต่สมัยทีเ่ ราสัง่ ให ้ผู ้พิพากษาปกครองประชากร อิสราเอลของเรา และให ้เจ ้าได ้พักจากศัตรูทงั ้ หมดของเจ ้า และพระเจ ้ายังบอกเจ ้าว่าพระองค์จะสร ้างครอบครัวให ้เจ ้า 12 และเมือ ่ วันของเจ ้าครบแล ้ว และเจ ้าหลับนอนกับบรรพ บุรษ ุ ของเจ ้า เราจะให ้พงศ์พันธุข ์ องเจ ้าเกิดขึน ้ ภายหลังเจ ้า ซึง่ จะเกิดมาจากส่วนลึกของเจ ้า และเราจะสถาปนา ราชอาณาจักรของเขา 13 เขาจะสร ้างพระนิเวศน์เพือ ่ พระนามของเรา และเราจะ สถาปนาบัลลังก์ของราชอาณาจักรของเขาไว ้เป็ นนิตย์
14 เราจะเป็ นบิดาของเขา และเขาจะเป็ นบุตรของเรา ถ ้าเขา ทําผิด เราจะลงโทษเขาด ้วยไม ้เรียวของมนุษย์ และด ้วยแส ้ ของลูกหลานของมนุษย์ 15 แต่ความเมตตาของเราจะไม่พรากไปจากเขา เหมือน อย่างทีเ่ ราเอาไปจากซาอูล ซึง่ เราได ้ละทิง้ เขาไว ้ต่อหน ้าเจ ้า 16 และบ ้านเรือนของเจ ้าและอาณาจักรของเจ ้าจะสถาปนา อยูช ่ วั่ นิรันดร์ตอ ่ หน ้าเจ ้า และบัลลังก์ของเจ ้าจะสถาปนาอยู่ ชัว่ นิรันดร์ 17 นาธานก็พด ู กับดาวิดตามถ ้อยคําเหล่านีท ้ งั ้ หมด และตาม นิมต ิ นีท ้ งั ้ หมดด ้วย 18 กษั ตริยด ์ าวิดจึงเข ้าไปประทับนั่งต่อพระพักตร์พระเจ ้า และตรัสว่า “ข ้าพระองค์เป็ นใครเล่า พระเจ ้าข ้า ข ้าพระองค์ เป็ นใครเล่า ทีพ ่ ระองค์ได ้ทรงนํ าข ้าพระองค์มาจนถึงบัดนี”้ 19 และสิง่ นีย ้ ังเป็ นเพียงเรือ ่ งเล็กน ้อยในสายพระเนตรของ พระองค์ พระเจ ้าข ้า แต่พระองค์ยังตรัสถึงบ ้านของผู ้รับใช ้ ของพระองค์ในอนาคตอันยาวไกลด ้วย นีเ่ ป็ นวิธก ี ารของ มนุษย์หรือ พระเจ ้าข ้า? 20 และดาวิดจะกล่าวอะไรแก่พระองค์ได ้อีก? เพราะพระองค์ ผู ้เป็ นพระเจ ้า พระองค์ทรงรู ้จักผู ้รับใช ้ของพระองค์ 21 เพราะเห็นแก่พระวจนะของพระองค์ และตามพระทัยของ พระองค์เอง พระองค์ได ้ทรงกระทําการใหญ่โตทัง้ หมดนี้ เพือ ่ ให ้ผู ้รับใช ้ของพระองค์รู ้จักมัน 22 เพราะเหตุนี้ พระองค์จงึ ยิง่ ใหญ่ ข ้าแต่พระเยโฮวาห์พระ เจ ้า เพราะไม่มผ ี ู ้ใดเหมือนพระองค์ และไม่มพ ี ระเจ ้าอืน ่ ใด นอกเหนือพระองค์ ตามทีพ ่ วกข ้าพเจ ้าได ้ยินมาด ้วยหูของ ข ้าพเจ ้า 23 และมีประชาชาติใดในแผ่นดินโลกเหมือนประชากรของ พระองค์ คือเหมือนอิสราเอล ซึง่ พระเจ ้าเสด็จมาเพือ ่ ไถ่ให ้ ่ เป็ นประชากรของพระองค์ และเพือ ่ สร ้างชือเสียงให ้เขา และ กระทําสิง่ ใหญ่โตและน่ากลัวสําหรับแผ่นดินของคุณ ต่อหน ้า ประชากรของคุณ ซึง่ พระองค์ได ้ไถ่มาจากอียป ิ ต์ จาก ประชาชาติทงั ้ หลายและจากพระเจ ้าของพวกเขา 24 เพราะว่าพระองค์ได ้ทรงตัง้ ประชากรอิสราเอลของ พระองค์ไว ้เป็ นประชากรของพระองค์ตลอดไป และพระองค์ เองคือพระเยโฮวาห์ และพระองค์ได ้ทรงเป็ นพระเจ ้าของพวก เขา 25 และบัดนี้ ข ้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ ้า พระวจนะทีพ ่ ระองค์ ตรัสเกีย ่ วกับผู ้รับใช ้ของพระองค์ และเกีย ่ วกับบ ้านของเขา ขอทรงให ้คงอยูช ่ วั่ นิรันดร์ และทรงกระทําตามทีพ ่ ระองค์ตรัส 26 และขอให ้พระนามของพระองค์ได ้รับการเชิดชูตลอดไป โดยกล่าวว่า พระเยโฮวาห์จอมโยธาทรงเป็ นพระเจ ้าเหนือ อิสราเอล และขอให ้ราชวงศ์ของดาวิดผู ้รับใช ้ของพระองค์ ได ้รับการสถาปนาไว ้ต่อพระพักตร์พระองค์ 27 เพราะว่าพระองค์ผู ้เป็ นพระเยโฮวาห์จอมโยธา พระ เจ ้าของอิสราเอล ได ้ทรงเปิ ดเผยแก่ผู ้รับใช ้ของพระองค์วา่ เราจะสร ้างบ ้านให ้พระองค์ เพราะฉะนัน ้ ผู ้รับใช ้ของพระองค์ จึงได ้พบใจทีจ ่ ะอธิษฐานคําอธิษฐานนีต ้ อ ่ พระองค์ 28 และบัดนี้ พระองค์คอ ื พระเจ ้าผู ้เป็ นเจ ้า และพระวจนะของ พระองค์เป็ นความจริง และพระองค์ทรงสัญญาความดีนแ ี้ ก่ ผู ้รับใช ้ของพระองค์ 29 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ ขอพระองค์ทรงโปรดอํานวยพรแก่บ ้าน ้ของพระองค์ ของผู ้รับใช ให ้คงอยูต ่ อ ่ พระพักตร์พระองค์ ตลอดไป เพราะพระองค์คอ ื พระเยโฮวาห์พระเจ ้าตรัสไว ้แล ้ว และด ้วยพระพรของพระองค์ ขอให ้บ ้านของผู ้รับใช ้ของ พระองค์ได ้รับการอวยพรตลอดไป
2 ซามูเอล
บทที่ 8
บทที่ 9
1 ภายหลังเหตุการณ์นเี้ กิดขึน ้ ว่า ดาวิดโจมตีพวกฟี ลส ิ เตีย และปราบปรามพวกเขาได ้ และดาวิดเอาเมเทกามาห์ไปจาก มือพวกฟี ลส ิ เตียได ้ 2 และพระองค์ทรงโจมตีโมอับ และทรงวัดพวกเขาด ้วยเชือก ่ น โดยเหวีย ่ งพวกเขาลงสูพ ื้ ดิน พระองค์ทรงวัดด ้วยเชือกสอง เส ้นเพือ ่ ประหารชีวต ิ และด ้วยเชือกหนึง่ เส ้นเต็มเพือ ่ รักษา ชีวต ิ ไว ้ ดังนัน ้ ชาวโมอับจึงกลายเป็ นข ้ารับใช ้ของดาวิด และ นํ าของกํานัลมาถวาย 3 ดาวิดยังทรงสังหารฮาดาเดเซอร์บต ุ รชายของเรโฮบ กษั ตริยแ ์ ห่งโศบาห์ ขณะทีเ่ ขากําลังยกทัพไปยึดครอง ดินแดนของตนทีแ ่ ม่นํ้ายูเฟรตีส ์ 4 และดาวิดทรงยึดรถศึกหนึง่ พันคัน ทหารม ้าเจ็ดร ้อยคน และทหารราบสองหมืน ่ คน และดาวิดทรงตัดม ้ารถศึกทัง้ หมด ออก แต่สงวนไว ้สําหรับรถศึกหนึง่ ร ้อยคัน 5 เมือ ่ ชาวซีเรียแห่งเมืองดามัสกัสมาช่วยเหลือฮาดาเดเซอร์ กษั ตริยแ ์ ห่งเมืองโศบาห์ ดาวิดก็สงั หารชาวซีเรียไปสองหมืน ่ สองพันคน 6 ดาวิดจึงตัง้ กองทหารรักษาการณ์ในซีเรียแห่งเมือง ดามัสกัส และชาวซีเรียก็กลายมาเป็ นข ้ารับใช ้ของดาวิด และ นํ าของกํานัลมาให ้ และพระเจ ้าทรงคุ ้มครองดาวิดไม่วา่ เขา จะไปทีใ่ ด 7 และดาวิดนํ าโล่ทองคําทีอ ่ ยูบ ่ นตัวข ้าราชบริพารของฮาดา เดเซอร์ไปยังเยรูซาเล็ม 8 และกษั ตริยด ์ าวิดทรงนํ าทองเหลืองไปจากเมืองเบทาห์ และจากเมืองเบโรไธ ซึง่ เป็ นเมืองของฮาดาเดเซอร์เป็ น จํานวนมหาศาล 9 เมือ ่ โทอิ กษั ตริยแ ์ ห่งฮามัทได ้ยินว่าดาวิดได ้โจมตีกองทัพ ้ ของฮาดาเดเซอร์จนหมดสิน 10 จากนัน ้ โทอิจงึ ส่งโยรัมบุตรของตนไปหากษั ตริยด ์ าวิดเพือ ่ ทักทายและอวยพรแก่เขา เพราะดาวิดได ้ต่อสู ้กับฮาดาเดเ ซอร์และเอาชนะเขาได ้ เพราะฮาดาเดเซอร์เคยรบกับโทอิ โย รัมจึงนํ าภาชนะเงิน ภาชนะทอง และภาชนะทองเหลืองมา ด ้วย 11 ซึง่ กษั ตริยด ์ าวิดได ้อุทศ ิ ให ้แก่พระเยโฮวาห์ พร ้อมด ้วย เงินและทองทีพ ่ ระองค์ทรงอุทศ ิ จากบรรดาประชาชาติท ี่ พระองค์ทรงปราบปราม 12 แห่งซีเรีย และแห่งโมอาบ และแห่งบุตรหลานแห่งอัม โมน และแห่งพวกฟี ลส ิ เตีย และแห่งอามาเล็ค และจาก ทรัพย์สมบัตข ิ องฮาดาเดเซอร์ บุตรชายของเรโฮบ กษั ตริย ์ แห่งโศบาห์ ่ ของเขาเมือ 13 และดาวิดได ้ชือ ่ กลับมาจากการสังหารพวก ซีเรียในหุบเขาเกลือซึง่ มีอยูห ่ นึง่ หมืน ่ แปดพันคน 14 และทรงตัง้ กองทหารรักษาการณ์ในเอโดม ทรงตัง้ กอง ทหารรักษาการณ์ในเอโดมทัง้ หมด และคนเอโดมทัง้ หมดก็ กลายเป็ นข ้ารับใช ้ของดาวิด และพระเจ ้าทรงคุ ้มครองดาวิด ไม่วา่ เขาจะไปทีใ่ ด ้ และดาวิด 15 และดาวิดทรงครองราชย์เหนืออิสราเอลทัง้ สิน ทรงพิพากษาและให ้ความชอบธรรมแก่ประชากรของ ้ พระองค์ทงั ้ สิน 16 และโยอาบบุตรชายของนางเศรุยาห์เป็ นผู ้บัญชาการ กองทัพ และเยโฮชาฟั ทบุตรชายของอาหิลด ุ เป็ นเจ ้ากรม บันทึก 17 ศาโดกบุตรชายอาหิทบ ู และอาหิเมเลคบุตรชายอาบียา ธาร์เป็ นปุโรหิต และเสไรอาห์เป็ นอาลักษณ์ 18 เบนายาห์บต ุ รชายเยโฮยาดาเป็ นผู ้ปกครองทัง้ ชาวเคเรธี ้ ยอด และชาวเพเลธี และบุตรของดาวิดเป็ นผู ้ปกครองชัน
1 ดาวิดจึงกล่าวว่า ยังมีใครเหลืออยูใ่ นพงศ์พันธุข ์ องซาอูล บ ้างหรือไม่ ทีข ่ ้าพเจ ้าจะได ้แสดงความเมตตาต่อเขาเพือ ่ เห็น แก่โยนาธาน? ่ ซีบา เมือ 2 มีข ้ารับใช ้คนหนึง่ ในตระกูลซาอูลชือ ่ พวกเขาเรียก เขาไปหาดาวิด กษั ตริยต ์ รัสถามเขาว่า “เจ ้าคือซีบาหรือ” เขา ตอบว่า “ข ้ารับใช ้ของท่านคือซีบา” 3 และกษั ตริยต ์ รัสว่า “ยังมีคนในวงศ์วานของซาอูลอีกหรือที่ เราจะสําแดงความกรุณาของพระเจ ้าต่อเขา” ศิบาจึงกล่าวแก่ กษั ตริยว์ า่ “โยนาธานยังมีลก ู ชายคนหนึง่ ทีเ่ ดินขาเป๋ ” 4 และกษั ตริยต ์ รัสถามเขาว่า “เขาอยูท ่ ไี่ หน” และซีบาก็กล่าว แก่กษั ตริยว์ า่ “ดูเถิด เขาอยูใ่ นบ ้านของมาคีร ์ บุตรของอัมมี เอล ในโลเดบาร์” 5 แล ้วกษั ตริยด ์ าวิดทรงส่งคนไปนํ าเขามาจากบ ้านของมาคีร ์ บุตรของอัมมีเอลจากเมืองโลเดบาร์ 6 เมือ ่ เมฟิ โบเชธ บุตรของโยนาธาน บุตรของซาอูล มาหาดา วิด เขาก็ซบหน ้าลงกับพืน ้ และแสดงความเคารพ ดาวิดจึง กล่าวว่า "เมฟิ โบเชธ" ดาวิดตอบว่า "ดูเถิด ผู ้รับใช ้ของท่าน" 7 ดาวิดจึงกล่าวแก่เขาว่า “อย่ากลัวเลย เพราะว่าเราจะแสดง ความเมตตาต่อท่านเพือ ่ เห็นแก่โยนาธานบิดาของท่าน และ จะคืนทีด ่ น ิ ทัง้ หมดของซาอูลบิดาของท่านให ้แก่ทา่ น และ ท่านจะได ้กินอาหารทีโ่ ต๊ะของเราเสมอไป” 8 และท่านก็ก ้มลงและกล่าวว่า ผู ้รับใช ้ของท่านเป็ นใครเล่า ทีท ่ า่ นจะมองเห็นสุนัขตายอย่างข ้าพเจ ้า? 9 แล ้วกษั ตริยท ์ รงเรียกศิบาผู ้รับใช ้ของซาอูลมา แล ้วตรัสกับ ้ ทีเ่ ป็ นของซาอูลและ เขาว่า “ข ้าพเจ ้าได ้มอบสิง่ ของทัง้ สิน ของทุกคนในครอบครัวของเขาให ้แก่โอรสนายของท่านแล ้ว” 10 เพราะฉะนัน ้ เจ ้าและบุตรชายและคนรับใช ้ของเจ ้าจะต ้อง ทําไร่ไถนาให ้เขา และเจ ้าจะต ้องนํ าผลไม ้เข ้ามา เพือ ่ ลูกชาย ของนายเจ ้าจะได ้มีอาหารกิน แต่เมฟิ โบเชท ลูกชายของนาย เจ ้าจะต ้องกินอาหารทีโ่ ต๊ะของฉั นเสมอ ในเวลานัน ้ ซีบามี ิ คน บุตรชายสิบห ้าคนและคนรับใช ้ยีส ่ บ 11 ซีบาจึงกล่าวแก่พระราชาว่า “ข ้าพเจ ้าจะทําตามที่ พระราชาเจ ้านายของข ้าพเจ ้าสัง่ ผู ้รับใช ้ของพระองค์ทก ุ ประการ” ส่วนเมฟิ โบเชท พระราชาตรัสว่า “เขาจะ รับประทานอาหารทีโ่ ต๊ะของข ้าพเจ ้าเหมือนเป็ นบุตรชายคน หนึง่ ของพระราชา” ่ มีคา และทุกคนทีอ 12 เมฟิ โบเชธมีบต ุ รชายคนหนึง่ ชือ ่ าศัย อยูใ่ นบ ้านของซีบาก็เป็ นคนรับใช ้ของเมฟิ โบเชธ 13 ดังนัน ้ เมฟิ โบเชธจึงอาศัยอยูใ่ นเยรูซาเล็ม เพราะเขา รับประทานอาหารทีโ่ ต๊ะของกษั ตริยอ ์ ยูเ่ สมอ และเท ้าทัง้ สอง ข ้างของเขาก็เป็ นง่อย บทที่ 10 1 ภายหลังเหตุการณ์นี้ กษั ตริยแ ์ ห่งบรรดาบุตรหลานของอัม ิ้ พระชนม์ และฮานูนโอรสของพระองค์ได ้ครองราชย์ โมนก็สน แทนพระองค์ 2 ดาวิดจึงกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าจะแสดงความเมตตาต่อฮานูน บุตรของนาฮัช เหมือนทีบ ่ ด ิ าของเขาได ้แสดงความเมตตาต่อ ข ้าพเจ ้า” ดาวิดจึงส่งคนไปปลอบโยนฮานูนโดยส่งคนรับใช ้ ของเขาไปช่วยบิดาของเขา แล ้วคนรับใช ้ของดาวิดก็เข ้าไป ในแผ่นดินของบุตรหลานของอัมโมน 3 บรรดาหัวหน ้าของบรรดาบุตรหลานของอัมโมนกล่าวแก่ฮา นูนเจ ้านายของตนว่า “ท่านคิดว่าดาวิดให ้เกียรติบด ิ าของ ท่านหรือทีส ่ ง่ ผู ้ปลอบโยนมาหาท่าน? ดาวิดไม่สง่ ข ้าราช บริพารของเขาไปหาท่านเพือ ่ สอดแนมเมืองและทําลายเมือง เสียหน่อยหรือ?
2 ซามูเอล
4 ฮานูนจึงจับข ้าราชบริพารของดาวิดโกนเคราออกครึง่ หนึง่ ้ ผ ้าของพวกเขาออกตรงกลางถึงสะโพก แล ้วก็ไล่ และตัดเสือ พวกเขาออกไป 5 เมือ ่ พวกเขานํ าเรือ ่ งดังกล่าวไปแจ ้งแก่ดาวิด เขาก็สง่ คนไป รับพวกเขา เพราะคนเหล่านัน ้ ละอายใจมาก และกษั ตริยต ์ รัส ว่า จงพักอยูท ่ เี่ มืองเจริโคจนกว่าเคราของพวกเจ ้าจะยาว แล ้วจึงค่อยกลับมา ่ มเสียชือ ่ เสียงต่อดาวิด 6 เมือ ่ พวกอัมโมนเห็นว่าพวกเขาเสือ พวกอัมโมนจึงส่งคนไปจ ้างพวกซีเรียแห่งเบธเรโหบ และ พวกซีเรียแห่งโศบา เป็ นทหารราบสองหมืน ่ นาย พวกกษั ตริย ์ มาอาคาห์หนึง่ พันนาย และพวกอิชโทบหนึง่ หมืน ่ สองพันนาย 7 เมือ ่ ดาวิดได ้ยินเรือ ่ งนัน ้ จึงส่งโยอาบและกองทัพทหารกล ้า ้ ไป ทัง้ สิน 8 และพวกบุตรแห่งอัมโมนก็ออกมา และจัดทัพเข ้าประจําที่ ตรงทางเข ้าประตูเมือง ส่วนพวกซีเรียจากโศบา และจากเ รโหบ และจากอิชโทบ และจากมาอาคาห์ อยูแ ่ ต่ในสนามรบ 9 เมือ ่ โยอาบเห็นว่าแนวรบอยูข ่ ้างหน ้าและข ้างหลังเขา จึง ้ ยอดทัง้ หมดมาจัดแถวเข ้าต่อสู ้กับพวก เลือกคนอิสราเอลชัน ซีเรีย 10 ส่วนประชาชนทีเ่ หลือนัน ้ พระองค์ก็ทรงมอบไว ้ในมือของ ั พีช อาบีชย ่ ายของพระองค์ เพือ ่ จะจัดทัพไว ้ต่อสู ้กับพวกอัม โมน 11 และท่านกล่าวว่า หากพวกซีเรียเข ้มแข็งเกินกว่าที่ ข ้าพเจ ้าจะรับมือได ้ ข ้าพเจ ้าก็จงช่วยข ้าพเจ ้า แต่ถ ้าพวกอัม โมนเข ้มแข็งเกินกว่าทีข ่ ้าพเจ ้าจะรับมือได ้ ข ้าพเจ ้าก็จะมา ช่วยข ้าพเจ ้า 12 จงมีความกล ้าหาญ และให ้เราทําหน ้าทีเ่ ป็ นทหารเพือ ่ ชน ชาติของเรา และเพือ ่ เมืองของพระเจ ้าของเรา และขอพระ เจ ้าทรงกระทําตามทีพ ่ ระองค์ทรงเห็นชอบ 13 โยอาบกับพวกทหารทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขาก็เข ้ามาใกล ้เพือ ่ สู ้รบกับ พวกซีเรีย แต่พวกเขากลับหนีจากเขาไป 14 เมือ ่ ชาวอัมโมนเห็นว่าพวกซีเรียหนีไป พวกเขาก็หนีไปต่อ ั และเข ้าไปในเมือง โยอาบจึงกลับจากชาวอัม หน ้าอาบีชย โมนมายังเยรูซาเล็ม 15 เมือ ่ ชาวซีเรียเห็นว่าตนพ่ายแพ ้ต่ออิสราเอล พวกเขาก็ รวมตัวกัน 16 แล ้วฮาดัดเอเซอร์ก็สง่ คนไปนํ าพวกซีเรียซึง่ อยูฟ ่ ากแม่นํ้า ออกไป และพวกเขาก็มาถึงเฮลาม และโชบัคแม่ทัพของฮา ดัดเอเซอร์ก็เดินนํ าหน ้าพวกเขาไป 17 เมือ ่ ดาวิดได ้รับข่าว เขาก็รวบรวมอิสราเอลทัง้ หมดเข ้า ด ้วยกัน แล ้วข ้ามแม่นํ้าจอร์แดนไปยังเฮลาม ชาวซีเรียก็จัด ทัพเข ้าต่อสู ้กับดาวิด 18 และคนซีเรียก็หนีจากอิสราเอล และดาวิดสังหารคนซีเรีย ่ มืน ซึง่ เป็ นรถศึกเจ็ดร ้อยคันและทหารม ้าสีห ่ คน และสังหาร โชบัคแม่ทัพของพวกเขาซึง่ เสียชีวต ิ ทีน ่ ั่น 19 เมือ ่ บรรดากษั ตริยท ์ เี่ คยเป็ นข ้ารับใช ้ของฮาดาเรเซอร์เห็น ว่าตนพ่ายแพ ้ต่ออิสราเอล พวกเขาก็ทําสันติภาพกับ อิสราเอลและรับใช ้พวกเขา ดังนัน ้ ชาวซีเรียจึงกลัวทีจ ่ ะ ช่วยเหลือชาวอัมโมนอีกต่อไป บทที่ 11 ้ ปี แล ้ว เมือ 1 เมือ ่ สิน ่ กษั ตริยท ์ งั ้ หลายยกกองทัพไปรบ ดาวิด จึงส่งโยอาบและข ้าราชบริพารของเขาไปกับเขา และคน อิสราเอลทัง้ หมดไปทําลายพวกอัมโมน และล ้อมเมืองรับ บาห์ไว ้ แต่ดาวิดยังประทับอยูท ่ เี่ ยรูซาเล็ม 2 ครัน ้ เวลาเย็นวันหนึง่ ดาวิดลุกขึน ้ จากทีน ่ อน เดินขึน ้ ไปบน หลังคาบ ้านของกษั ตริย ์ และจากหลังคานัน ้ เขาเห็นสตรีคน หนึง่ กําลังอาบนํ้ าอยู่ และสตรีคนนัน ้ ก็ดงู ดงามมาก
3 ดาวิดจึงส่งคนไปถามหญิงนัน ้ คนหนึง่ ก็ถามว่า “นางบัทเ ชบา ธิดาของเอลีอม ั ภรรยาของอุรย ี าห์ชาวฮิตไทต์ไม่ใช่ หรือ?” ่ สารไปรับนางมา และนางก็เข ้าไปหาเขา 4 และดาวิดส่งผู ้สือ และเขาได ้ร่วมหลับนอนกับนาง เพราะนางได ้ชําระตนจาก มลทินของนางแล ้ว และนางก็กลับบ ้านของนาง 5 และหญิงนัน ้ ก็ตงั ้ ครรภ์ จึงส่งคนไปบอกดาวิดว่า ข ้าพเจ ้ามี ครรภ์อยู่ 6 ดาวิดจึงส่งคนไปหาโยอาบว่า “ส่งอุรย ี าห์ชาวฮิตไทต์มาหา ฉั น” โยอาบจึงส่งอุรย ี าห์ไปหาดาวิด 7 เมือ ่ อุรย ี าห์มาหาเขา ดาวิดถามเขาว่าโยอาบเป็ นอย่างไร บ ้าง ประชาชนเป็ นอย่างไรบ ้าง และสงครามคืบหน ้าไป อย่างไร 8 ดาวิดจึงตรัสกับอุรย ี าห์วา่ “จงลงไปทีบ ่ ้านของเจ ้าแล ้วล ้าง เท ้าของเจ ้า” อุรย ี าห์จงึ ออกจากบ ้านของกษั ตริย ์ แล ้วนํ า อาหารจากกษั ตริยต ์ ามไป 9 แต่ยรู ย ี าห์ก็นอนอยูท ่ ป ี่ ระตูบ ้านของกษั ตริยพ ์ ร ้อมกับข ้าราช บริพารของเจ ้านายของเขาทัง้ หมด และไม่ลงไปทีบ ่ ้านของ เขา 10 เมือ ่ พวกเขาบอกดาวิดว่า “อุรย ี าห์ไม่ได ้ลงไปทีบ ่ ้านของ ตน” ดาวิดจึงกล่าวแก่อรุ ย ี าห์วา่ “เจ ้าไม่ได ้กลับจากการ เดินทางหรือ? ทําไมเจ ้าจึงไม่ลงไปทีบ ่ ้านของเจ ้า?” 11 อุรย ี าห์จงึ กล่าวแก่ดาวิดว่า “หีบพันธสัญญาและอิสราเอล และยูดาห์จงอยูใ่ นเต็นท์ ส่วนโยอาบนายของข ้าพเจ ้าและ บรรดาผู ้รับใช ้ของนายของข ้าพเจ ้าก็ตงั ้ ค่ายอยูก ่ ลางทุง่ ข ้าพเจ ้าควรจะเข ้าไปในบ ้านเพือ ่ กินและดืม ่ และร่วมหลับนอน กับภรรยาของข ้าพเจ ้าหรือไม่ ข ้าพเจ ้าจะไม่ทําสิง่ นีเ้ มือ ่ ท่าน ยังมีชวี ต ิ อยู่ และเมือ ่ ตัวท่านยังมีชวี ต ิ อยู”่ 12 ดาวิดจึงกล่าวแก่อรุ ย ี าห์วา่ “วันนีเ้ จ ้าจงอยูท ่ น ี่ ต ี่ อ ่ ไปเถิด พรุง่ นีเ้ ราจะให ้เจ ้าออกเดินทาง” ดังนัน ้ อุรย ี าห์จงึ อยูท ่ ี่ เยรูซาเล็มในวันนัน ้ และในวันพรุง่ นี้ 13 และเมือ ่ ดาวิดทรงเรียกเขาแล ้ว เขาก็กน ิ และดืม ่ ต่อพระ พักตร์พระองค์ และทรงทําให ้เขาเมา และในเวลาเย็นเขาก็ ออกไปนอนบนเตียงกับข ้ารับใช ้ของเจ ้านายของเขา แต่ ไม่ได ้ลงไปทีบ ่ ้านของเขา 14 ครัน ้ รุง่ เช ้า ดาวิดทรงเขียนจดหมายถึงโยอาบ และส่งไป โดยมือของอุรย ี าห์ 15 และท่านก็เขียนในจดหมายว่า จงตัง้ อุรย ี าห์ให ้อยูใ่ น ตําแหน่งแนวหน ้าของการสู ้รบทีร่ ้อนแรงทีส ่ ด ุ และจงถอยทัพ จากเขา เพือ ่ ว่าเขาจะได ้ถูกโจมตีและตาย 16 เมือ ่ โยอาบสังเกตดูเมือง จึงส่งอุรย ี าห์ไปยังทีท ่ เี่ ขาทราบ ว่ามีคนกล ้าอยูท ่ น ี่ ั่น 17 คนในเมืองก็ออกไปสู ้รบกับโยอาบ และคนรับใช ้ของดา วิดก็ตายไปบ ้าง และอุรย ี าห์ชาวฮิตไทต์ก็ตายไปด ้วย 18 แล ้วโยอาบจึงส่งคนไปบอกดาวิดถึงเรือ ่ งราวสงคราม ทัง้ หมด 19 และสัง่ ผู ้ส่งข่าวว่า เมือ ่ ท่านเล่าเรือ ่ งสงครามให ้กษั ตริยฟ ์ ัง เสร็จแล ้ว 20 และถ ้าพระพิโรธของกษั ตริยเ์ กิดขึน ้ จริงและพระองค์ตรัส กับท่านว่า เหตุใดท่านจึงเข ้ามาใกล ้เมืองเมือ ่ ท่านสู ้รบ? ท่าน ไม่รู ้หรือว่าพวกเขาจะยิงจากกําแพง? 21 ใครฆ่าอาบีเมเลคบุตรเยรุบเบเชธ? ไม่ใช่ผู ้หญิงคนหนึง่ เอาหินโม่จากกําแพงมาทับเขาจนเขาตายทีเ่ มืองเธเบศหรือ? ทําไมพวกท่านจึงเข ้าไปใกล ้กําแพง? แล ้วท่านจงพูดว่า อุร ี ยาห์ผู ้รับใช ้ของท่านชาวฮิตไทต์ก็ตายเช่นกัน 22 ผู ้ส่งข่าวจึงไปและมาแจ ้งให ้ดาวิดทราบถึงสิง่ ทัง้ หมดทีโ่ ย อาบส่งเขาไปทูล
2 ซามูเอล
23 ผู ้ส่งสารนัน ้ กล่าวแก่ดาวิดว่า "พวกทหารได ้รุกหน ้ามาหา พวกเรา และได ้ออกมาหาพวกเราในทุง่ และพวกเราก็โจมตี พวกเขาจนเกือบถึงประตูเมือง" 24 และคนยิงปื นก็ยงิ ข ้าราชบริพารของท่านจากกําแพง และ ข ้าราชบริพารของกษั ตริยบ ์ างคนก็ตาย และอุรย ี าห์ ชาวฮิต ไทต์ ข ้าราชบริพารของท่านก็ตายเช่นกัน ่ สารว่า เจ ้าจงกล่าวแก่โยอาบ 25 แล ้วดาวิดก็กล่าวแก่ผู ้สือ ดังนีว้ า่ อย่าให ้สิง่ นีท ้ ําให ้เจ ้าไม่พอใจเลย เพราะว่าดาบก็กน ิ คนด ้วยกันทัง้ นัน ้ จงเพิม ่ กําลังการรบกับเมืองนัน ้ ให ้มากขึน ้ และทําลายมันเสีย และจงให ้กําลังใจเขาด ้วย 26 เมือ ่ ภรรยาของอุรย ี าห์ได ้ยินว่าอุรย ี าห์สามีของเธอ เสียชีวต ิ แล ้ว เธอจึงครํ่าครวญถึงสามีของเธอ 27 เมือ ่ การไว ้ทุกข์ผา่ นพ ้นไปแล ้ว ดาวิดจึงส่งคนไปนํ านางมา ทีบ ่ ้านของเขา และนางก็ได ้เป็ นภรรยาของเขา และให ้กําเนิด บุตรชายแก่เขา แต่สงิ่ ทีด ่ าวิดทํานัน ้ ทําให ้พระเจ ้าไม่พอพระ ทัย บทที่ 12 1 และพระเจ ้าทรงใช ้ให ้นาธานไปหาดาวิด และเขามาหา พระองค์และกล่าวว่า “ในเมืองหนึง่ มีชายสองคน คนหนึง่ รวย อีกคนหนึง่ จน” 2 คนรวยนัน ้ มีฝงู แกะและโคมากเกินพอ 3 แต่คนยากจนนัน ้ ไม่มอ ี ะไรเลย เหลือแต่ลก ู แกะตัวเมียตัว ่ ้ เล็กๆ หนึง่ ตัวซึงเขาซือมาและเลีย ้ งดูไว ้ และมันก็เติบโต ขึน ้ มาพร ้อมกับเขาและลูกๆ ของเขา มันกินอาหารของเขา และดืม ่ จากถ ้วยของเขาเอง และนอนอยูใ่ นอกของเขา และ เป็ นเหมือนลูกสาวของเขา 4 และมีผู ้เดินทางมาหาคนรวย และเขาอดออมเอาแกะและ โคของตนไปเพือ ่ แต่งตัวให ้ผู ้เดินทางทีม ่ าหาเขา แต่กลับเอา ลูกแกะของชายยากจนไปแต่งตัวให ้ผู ้เดินทางทีม ่ าหาเขา 5 ดาวิดโกรธชายคนนัน ้ มาก จึงกล่าวกับนาธานว่า พระเจ ้า ทรงพระชนม์อยู่ ผู ้ใดทีท ่ ําเช่นนีจ ้ ะต ้องตายเป็ นแน่ 6 และพระองค์จะคืนลูกแกะสีเ่ ท่า เพราะพระองค์ได ้ทรง กระทําเช่นนี้ และเพราะพระองค์ไม่ทรงมีพระกรุณา 7 นาธานจึงกล่าวแก่ดาวิดว่า “เจ ้าคือชายผู ้นัน ้ เอง” พระเยโฮ วาห์พระเจ ้าของอิสราเอลตรัสดังนีว้ า่ “เราได ้เจิมเจ ้าให ้เป็ น กษั ตริยเ์ หนืออิสราเอล และเราได ้ช่วยเจ ้าให ้พ ้นจากมือของ ซาอูล” 8 และเราได ้มอบบ ้านของนายเจ ้าให ้แก่เจ ้า และภรรยาของ นายเจ ้าไว ้ในอกเจ ้า และได ้มอบบ ้านของอิสราเอลและของยู ดาห์ให ้แก่เจ ้า และหากนั่นยังน ้อยเกินไป เราจะมอบสิง่ ดังกล่าวให ้แก่เจ ้าอีกด ้วย 9 เหตุไฉนท่านจึงดูหมิน ่ พระบัญญัตข ิ องพระเจ ้า และทําชัว่ ในสายพระเนตรของพระองค์ ท่านได ้ฆ่าอุรย ี าห์ชาวฮิตไทต์ ด ้วยดาบ และได ้เอาภรรยาของเขามาเป็ นภรรยา และได ้ฆ่า เขาด ้วยดาบของบรรดาลูกหลานของอัมโมน 10 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ ดาบนัน ้ จะไม่คลาดไปจากเรือนของเจ ้า เลย เพราะว่าเจ ้าได ้ดูหมิน ่ เรา และได ้เอาภรรยาของอุรย ี าห์ ชาวฮิตไทต์มาเป็ นภรรยาของเจ ้า 11 ดังนีต ้ รัสว่า ดูเถิด เราจะให ้เกิดสิง่ ชัว่ ขึน ้ ต่อเจ ้าจาก ครัวเรือนของเจ ้าเอง และเราจะเอาบรรดาภรรยาของเจ ้าไป ต่อหน ้าเจ ้า และยกให ้แก่เพือ ่ นบ ้านของเจ ้า และเขาจะได ้ นอนร่วมกับภรรยาของเจ ้าต่อหน ้าต่อตาเจ ้าอย่างนี้ 12 เพราะว่าเจ ้ากระทําสิง่ นีใ้ นความลับ แต่เราจะทําสิง่ นีต ้ อ ่ ้ และต่อหน ้าดวงอาทิตย์ด ้วย หน ้าอิสราเอลทัง้ สิน 13 ดาวิดกล่าวแก่นาธานว่า “ข ้าพเจ ้าได ้ทําบาปต่อพระเจ ้า” นาธานจึงกล่าวแก่ดาวิดว่า “พระเจ ้าได ้ทรงยกบาปของท่าน ไปแล ้ว ท่านจะไม่ตาย”
14 อย่างไรก็ตาม เนือ ่ งจากการกระทํานีท ้ า่ นได ้ให ้โอกาส ั รูของพระเจ ้าในการดูหมิน ใหญ่แก่ศต ่ พระเจ ้า บุตรทีเ่ กิดมา ท่านจะต ้องตายเป็ นแน่ 15 นาธานจึงกลับบ ้านของตน และพระเจ ้าทรงลงโทษบุตรที่ ภรรยาของอูรย ี าห์คลอดให ้ดาวิด และบุตรนัน ้ ก็ป่วยหนัก 16 ดาวิดจึงวิงวอนพระเจ ้าเพือ ่ เด็กนัน ้ ดาวิดอดอาหารและ เข ้าไปนอนบนพืน ้ ตลอดคืน 17 และพวกผู ้เฒ่าในบ ้านของพระองค์ก็ลก ุ ขึน ้ แล ้วเข ้าไปหา พระองค์ เพือ ่ จะทรงยกพระองค์ขน ึ้ จากพืน ้ ดิน แต่พระองค์ไม่ ทรงยอม และมิได ้รับประทานอาหารกับพวกเขาด ้วย 18 ครัน ้ ถึงวันทีเ่ จ็ด เด็กนัน ้ ก็ตาย ข ้าราชการของดาวิดก็กลัว ทีจ ่ ะบอกดาวิดว่าเด็กนัน ้ ตายแล ้ว พวกเขาจึงพูดว่า “เมือ ่ เด็ก ยังมีชวี ต ิ อยู่ เราก็พด ู กับเขา แต่เขาไม่ยอมฟั งเรา แล ้วเขาจะ โกรธเราได ้อย่างไร ถ ้าเราบอกเขาว่าเด็กนัน ้ ตายแล ้ว” 19 เมือ ่ ดาวิดเห็นว่าคนรับใช ้ของตนกระซิบกระซาบกัน ดาวิด จึงเข ้าใจว่าเด็กนัน ้ ตายแล ้ว ดาวิดจึงถามคนรับใช ้ของตนว่า เด็กนัน ้ ตายแล ้วหรือ พวกเขาตอบว่า ตายแล ้ว 20 แล ้วดาวิดก็ลก ุ ขึน ้ จากพืน ้ ดิน ชําระตัวและเจิมพระองค์ ้ ผ ้าของตน แล ้วเข ้าไปในพระนิเวศน์ของพระ และเปลีย ่ นเสือ เจ ้า และนมัสการ แล ้วเขาก็เข ้าไปในบ ้านของตน และเมือ ่ เขา ต ้องการ พวกเขาก็เอาขนมปั งมาถวายพระองค์ และพระองค์ ก็เสวย 21 แล ้วคนใช ้ของท่านก็กล่าวแก่ทา่ นว่า "ท่านได ้กระทําสิง่ ใดเล่า ท่านได ้อดอาหารและร ้องไห ้เพือ ่ เด็กนัน ้ ขณะทีเ่ ด็กนัน ้ ยังมีชวี ต ิ อยู่ แต่เมือ ่ เด็กนัน ้ ตายแล ้ว ท่านกลับลุกขึน ้ และกิน อาหาร" 22 และท่านกล่าวว่า เมือ ่ เด็กนัน ้ ยังมีชวี ต ิ อยู่ ข ้าพเจ ้าก็อด อาหารและร ้องไห ้ เพราะข ้าพเจ ้ากล่าวว่า ใครจะรู ้ได ้ว่าพระ เจ ้าจะทรงกรุณาต่อข ้าพเจ ้าเพือ ่ ให ้เด็กนัน ้ มีชวี ต ิ อยูห ่ รือไม่ 23 แต่บด ั นีเ้ ขาตายแล ้ว เหตุใดเราจึงต ้องอดอาหาร เราจะนํ า เขากลับมาอีกได ้อย่างไร เราจะไปหาเขา แต่เขาจะไม่ กลับมาหาเรา 24 และดาวิดก็ปลอบโยนบัทเชบาภรรยาของตน แล ้วเข ้าไป หาเธอ และร่วมหลับนอนกับเธอ และเธอได ้คลอดบุตรชาย ่ บุตรนัน คนหนึง่ และเขาตัง้ ชือ ้ ว่าซาโลมอน และพระเยโฮวาห์ ทรงรักบุตรนัน ้ 25 และท่านส่งไปโดยมือของนาธานผู ้เผยพระวจนะ และ ่ เขาว่าเยดิเดียห์ เพราะเห็นแก่พระเยโฮวาห์ ท่านเรียกชือ 26 และโยอาบได ้สู ้รบกับเมืองรับบาห์แห่งพวกอัมโมน และ ยึดเมืองหลวงได ้ 27 โยอาบจึงส่งทูตไปหาดาวิดแล ้วกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าได ้สู ้รบ กับเมืองรับบาห์ และได ้ยึดเมืองแห่งนํ้ าได ้แล ้ว 28 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ จงรวบรวมพลทีเ่ หลืออยู่ แล ้วตัง้ ค่าย โจมตีเมืองนัน ้ และยึดเมืองนัน ้ ได ้ เกรงว่าข ้าพเจ ้าจะยึดเมือง ่ ข ้าพเจ ้า” นัน ้ ได ้ และเมืองนัน ้ จะต ้องเรียกขานตามชือ 29 และดาวิดรวบรวมประชากรทัง้ หมดเข ้าด ้วยกัน แล ้วยกไป ยังเมืองรับบาห์ และโจมตีเมืองนัน ้ และยึดเมืองนัน ้ ได ้ 30 และเขาถอดมงกุฎของกษั ตริยข ์ องพวกเขาออกจากศีรษะ ของเขา ซึง่ มีนํ้าหนักเป็ นทองคําหนึง่ ทาเลนต์พร ้อมกับอัญ มณีมค ี า่ และสวมมงกุฎนัน ้ บนศีรษะของดาวิด และเขานํ า ของทีป ่ ล ้นมาจากเมืองนัน ้ ออกมาเป็ นจํานวนมาก 31 และท่านก็นําประชากรทีอ ่ ยูใ่ นเมืองนัน ้ ออกมา และให ้ พวกเขาใช ้เลือ ่ ย คราดเหล็ก และขวานเหล็ก และให ้พวกเขา ผ่านเตาเผาอิฐ และท่านก็ทําเช่นนีก ้ บ ั เมืองต่างๆ ของบรรดา บุตรแห่งอัมโมน ดังนัน ้ ดาวิดและประชากรทัง้ หมดจึง กลับไปยังเยรูซาเล็ม
2 ซามูเอล
บทที่ 13 1 ภายหลังเหตุการณ์นี้ อับซาโลมบุตรของดาวิดมีน ้องสาวที่ ่ ทามาร์ และอัมโนนบุตรของดาวิดก็รัก สวยงามคนหนึง่ ชือ เธอ 2 อัมโนนรู ้สึกเสียใจมากจนล ้มป่ วยเพราะเรือ ่ งธามาร์น ้องสาว ของตน เพราะเธอเป็ นสาวพรหมจารี อัมโนนจึงคิดว่าเขาไม่ สามารถทําอะไรเธอได ้ ่ โยนาดับ บุตรชายของชิเม 3 แต่อม ั โนนมีเพือ ่ นคนหนึง่ ชือ อาห์ น ้องชายของดาวิด และโยนาดับเป็ นคนเจ ้าเล่หม ์ าก 4 และอัมโนนก็ถามเขาว่า “เหตุใดเจ ้าซึง่ เป็ นลูกชายของ กษั ตริยจ ์ งึ นอนซมซานอยูท ่ ก ุ วัน เจ ้าจะไม่บอกฉั นหรือ” อัม โนนจึงตอบเขาว่า “ฉั นรักทามาร์ น ้องสาวของอับซาโลม พีช ่ ายของฉั น” 5 โยนาดับจึงกล่าวแก่เขาว่า จงนอนบนเตียงและทําให ้ตัวเอง ป่ วยเถิด และเมือ ่ บิดาของคุณมาเยีย ่ มคุณ จงพูดกับเขาว่า ขอร ้องท่าน ขอให ้ธามาร์น ้องสาวของฉั นมาและให ้เนือ ้ แก่ฉัน และจัดเนือ ้ ให ้ต่อหน ้าฉั น เพือ ่ ฉั นจะได ้เห็นและกินจากมือ ของเธอ 6 อัมโนนจึงนอนลงและประชดประชันตนเอง เมือ ่ กษั ตริย ์ เสด็จมาเยีย ่ มเขา อัมโนนก็ทล ู กษั ตริยว์ า่ “ขอพระองค์โปรด ้ ให ้ข ้าพเจ ้า ให ้ทามาร์น ้องสาวข ้าพเจ ้ามาทําขนมสักสองชิน กินจากมือของเธอ” 7 จากนัน ้ ดาวิดส่งคนไปหาทามาร์ทบ ี่ ้านโดยกล่าวว่า “จงไป ทีบ ่ ้านของอัมโนนพีช ่ ายของคุณแล ้วทําอาหารให ้เขากิน” 8 ทามาร์จงึ ไปทีบ ่ ้านของอัมโนนพีช ่ ายของเธอ และเข ้านอน แล ้วเธอก็เอาแป้ งมานวดและทําเค ้กต่อหน ้าเขา และอบเค ้ก นัน ้ 9 และนางก็เอากระทะเทอาหารออกต่อหน ้าเขา แต่เขาก็ไม่ ยอมกิน อัมโนนจึงกล่าวว่า จงเอาผู ้ชายทุกคนออกไปจากฉั น และพวกเขาทุกคนก็ออกไปจากเขา 10 อัมโนนจึงพูดกับทามาร์วา่ “จงนํ าเนือ ้ เข ้าไปในห ้องเถิด เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้กินจากมือของท่าน” ทามาร์จงึ นํ าเค ้กทีเ่ ธอ ทํานัน ้ เข ้าไปในห ้องไปให ้อัมโนนพีช ่ ายของเธอ 11 และเมือ ่ นางนํ ามาให ้พระองค์รับประทานอาหารแล ้ว พระองค์ก็ทรงจับนางไว ้แล ้วตรัสว่า “น ้องสาวของข ้าพเจ ้า จง มานอนกับข ้าพเจ ้าเถิด” 12 นางจึงตอบเขาว่า "อย่าบังคับฉั นเลย พีช ่ ายของฉั น อย่า ทําเรือ ่ งแบบนีใ้ นอิสราเอลเลย อย่าทําเรือ ่ งโง่เขลาอย่างนี้ เลย" 13 ส่วนข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าจะเอาความอับอายไปไว ้ทีไ่ หน ส่วน ท่านก็เหมือนคนโง่เขลาคนหนึง่ ในอิสราเอล บัดนีข ้ ้าพเจ ้า ขอร ้องท่าน โปรดพูดกับกษั ตริยเ์ ถิด เพราะเขาจะไม่ห ้าม ข ้าพเจ ้าจากท่าน 14 ถึงกระนัน ้ ก็ด ี เขาก็ไม่ฟังเสียงของนาง แต่เพราะว่านางมี กําลังมากกว่า จึงบังคับนางและร่วมหลับนอนกับนาง 15 อัมโนนเกลียดชังนางมาก จนความเกลียดชังทีเ่ ขามีตอ ่ นางมีมากกว่าความรักทีเ่ ขารักนาง อัมโนนจึงพูดกับนางว่า “จงลุกขึน ้ ไป” 16 และนางก็กล่าวแก่เขาว่า “ไม่มเี หตุผลเลย ความชัว่ ทีท ่ า่ น ่ ขับไล่ข ้าพเจ ้าไปนัน ้ ยิง่ ใหญ่กว่าความชัวทีท ่ า่ นกระทําต่อ ข ้าพเจ ้าเสียอีก” แต่เขาก็ไม่ยอมฟั งนาง 17 แล ้วท่านจึงเรียกคนรับใช ้ทีก ่ ําลังปรนนิบต ั ท ิ า่ นอยูม ่ ากล่าว ว่า จงไล่ผู ้หญิงคนนีอ ้ อกไปจากเรา และปิ ดประตูล็อค เสียก่อน ้ ผ ้าหลากสี เพราะธิดาพรหมจารีของ 18 และนางสวมเสือ ้ ผ ้าเช่นนี้ บ่าวรับใช ้พานางออกมา และปิ ด กษั ตริยก ์ ็สวมเสือ ประตูล็อกประตูตามหลังนางไป
้ ที่ 19 และทามาร์เอาขีเ้ ถ ้าโรยบนศีรษะของนาง และฉีกเสือ ั ออกไป และวางมือบนศีรษะของนาง สวมอยูซ ่ งึ่ หลากสีสน และร ้องไห ้ต่อไป 20 อับซาโลมน ้องชายของนางกล่าวกับนางว่า “อัมโนน พีช ่ ายของเจ ้าอยูก ่ บ ั เจ ้าหรือไม่” แต่พส ี่ าวของข ้าพเจ ้า อย่าได ้สนใจเรือ ่ งนีเ้ ลย อัมโนนเป็ นพีช ่ ายของเจ ้า อย่าสนใจ เรือ ่ งนีเ้ ลย” ดังนัน ้ ทามาร์จงึ อยูโ่ ดดเดีย ่ วในบ ้านของอับซา โลมพีช ่ ายของนาง 21 เมือ ่ กษั ตริยด ์ าวิดได ้ยินเรือ ่ งเหล่านัน ้ ก็ทรงกริว้ ยิง่ นัก 22 และอับซาโลมไม่พด ู กับอัมโนนน ้องชายของตนไม่วา่ ดี หรือร ้าย เพราะอับซาโลมเกลียดชังอัมโนน เพราะอัมโนน บังคับธามาร์น ้องสาวของตน 23 ครัน ้ ล่วงไปสองปี เต็มแล ้ว อับซาโลมก็มช ี า่ งตัดขนแกะที่ เมืองบาอัลฮาซอร์ ซึง่ อยูต ่ ด ิ กับเอฟราอิม และอับซาโลมก็ เชิญโอรสของกษั ตริยท ์ ก ุ คน 24 และอับซาโลมมาเฝ้ าพระราชาและกล่าวว่า ดูเถิด ข ้าพเจ ้าผู ้รับใช ้ของพระองค์มช ี า่ งตัดขนแกะ ขอให ้พระราชา ้ของพระองค์ และบรรดาผู ้รับใช ไปพร ้อมกับผู ้รับใช ้ของ พระองค์เถิด 25 กษั ตริยต ์ รัสกับอับซาโลมว่า “อย่าเลย ลูกเอ๋ย อย่าให ้ พวกเราไปกันหมดเสียเลย มิฉะนัน ้ เราจะต ้องถูกลงโทษ” อับ ซาโลมรบเร ้า แต่อบ ั ซาโลมไม่ยอมไป แต่กลับอวยพรแก่อบ ั ซาโลม 26 อับซาโลมจึงกล่าวว่า “ถ ้าไม่เป็ นเช่นนัน ้ ข ้าพเจ ้าขอร ้อง ท่าน ขอให ้อัมโนนพีช ่ ายของข ้าพเจ ้าไปกับพวกเราด ้วยเถิด” กษั ตริยต ์ รัสถามเขาว่า “เหตุใดเขาจึงต ้องไปกับท่านด ้วย เล่า?” 27 แต่อบ ั ซาโลมขอร ้องเขาให ้ปล่อยอัมโนนกับโอรสของ กษั ตริยท ์ งั ้ หมดไปกับเขา 28 บัดนี้ อับซาโลมสัง่ คนใช ้ของท่านว่า “จงสังเกตดูวา่ ใจ ของอัมโนนรืน ่ เริงด ้วยเหล ้าองุน ่ เมือ ่ ใด และเมือ ่ เราบอกท่าน ว่า จงตีอม ั โนน จงฆ่าเขาเสีย อย่ากลัวเลย เราสัง่ ท่านแล ้ว มิใช่หรือ จงกล ้าหาญและกล ้าหาญ” 29 และข ้าราชบริพารของอับซาโลมก็กระทํากับอัมโนนตามที่ อับซาโลมสัง่ ไว ้ จากนัน ้ บุตรชายของกษั ตริยท ์ ก ุ คนก็ลก ุ ขึน ้ แต่ละคนก็พาอัมโนนขึน ้ หลังลาของตนแล ้วหนีไป 30 ขณะทีพ ่ วกเขากําลังเดินทาง ก็มข ี า่ วไปถึงดาวิดว่า อับซา ั โลมได ้สังหารโอรสของกษั ตริยท ์ งั ้ หมด และไม่เหลืออยูส ่ ก คนเดียว 31 แล ้วกษั ตริยท ์ รงลุกขึน ้ ฉีกฉลองพระองค์ของพระองค์แล ้ว ทรงนอนลงบนพืน ้ ส่วนข ้าราชบริพารของพระองค์ทงั ้ หมดก็ ้ ผ ้าทีฉ ยืนอยูด ่ ้วยเสือ ่ ก ี ขาด 32 โยนาดับ บุตรชายของชิเมอาห์ พีช ่ ายของดาวิดตอบว่า “ขอท่านชายของข ้าพเจ ้าอย่าได ้คิดว่าพวกเขาได ้สังหารคน หนุ่มซึง่ เป็ นบุตรชายของกษั ตริยท ์ งั ้ หมด เพราะอัมโนน เท่านัน ้ ทีต ่ าย เพราะว่าเรือ ่ งนีถ ้ ก ู กําหนดขึน ้ โดยคําสัง่ ของอับ ซาโลมตัง้ แต่วันทีเ่ ขาบังคับธามาร์น ้องสาวของเขา” 33 เพราะฉะนัน ้ บัดนีข ้ อพระองค์อย่าทรงกังวลว่าโอรสของ กษั ตริยท ์ ก ุ คนตายหมดแล ้ว เพราะมีแต่อม ั โนนเท่านัน ้ ทีต ่ าย 34 แต่อบ ั ซาโลมหนีไป ชายหนุ่มทีเ่ ฝ้ ายามเงยหน ้าขึน ้ มองดู และดูเถิด มีผู ้คนมากมายกําลังเข ้ามาตามทางเนินเขาทีอ ่ ยู่ ข ้างหลังเขา 35 โยนาดับจึงกล่าวแก่พระราชาว่า ดูเถิด ราชโอรสของ พระราชากําลังมาแล ้ว ตามทีผ ่ ู ้รับใช ้ของพระองค์บอกก็เป็ น อย่างนัน ้ 36 ครัน ้ เมือ ่ เขาพูดจบแล ้ว ดูเถิด บุตรชายของกษั ตริยเ์ ข ้ามา ร ้องไห ้เสียงดัง กษั ตริยก ์ บ ั ข ้าราชการของพระองค์ทก ุ คนก็ ร ้องไห ้โศกเศร ้ามาก
2 ซามูเอล
37 แต่อบ ั ซาโลมหนีไปหาทัลไม บุตรของอัมมิฮด ู กษั ตริย ์ แห่งเกชูร ์ และดาวิดก็ครํ่าครวญถึงบุตรของตนทุกวัน 38 อับซาโลมจึงหนีไปทีเ่ กชูรแ ์ ละอยูท ่ น ี่ ั่นเป็ นเวลาสามปี 39 จิตวิญญาณของกษั ตริยด ์ าวิดก็ปรารถนาทีจ ่ ะไปหาอับซา โลม เพราะพระองค์ทรงสบายใจเกีย ่ วกับอัมโนน เพราะเห็น ว่าอัมโนนตายแล ้ว บทที่ 14 1 ขณะนัน ้ โยอาบบุตรชายของนางเศรุยาห์สงั เกตเห็นว่าพระ ทัยของกษั ตริยอ ์ ยูท ่ อ ี่ บ ั ซาโลม 2 แล ้วโยอาบก็สง่ คนไปยังเมืองเทโคอาห์ แล ้วพาหญิงที่ ฉลาดคนหนึง่ ไปจากทีน ่ ั่น แล ้วกล่าวแก่เธอว่า "ท่านจงแสร ้ง ้ ผ ้าไว ้ทุกข์ และอย่าชโลมนํ้ ามัน ทําเป็ นไว ้ทุกข์ และสวมเสือ แต่จงเป็ นเหมือนผู ้หญิงทีไ่ ว ้ทุกข์ให ้คนตายมาเป็ นเวลานาน" 3 จงไปหาพระราชาแล ้วพูดกับพระองค์อย่างนี้ โยอาบจึง บอกนางตามนัน ้ 4 เมือ ่ สตรีชาวเทโคอาห์พด ู กับกษั ตริย ์ เธอได ้กราบลงกับพืน ้ แล ้วกราบทูลว่า “ขอทรงช่วยด ้วยเถิด ข ้าแต่กษั ตริย”์ 5 กษั ตริยต ์ รัสถามนางว่า “ท่านเป็ นอะไรไป” นางตอบว่า “ข ้าพเจ ้าเป็ นหญิงม่ายจริง และสามีของข ้าพเจ ้าก็ตายไป แล ้ว” 6 และสาวใช ้ของท่านมีลก ู ชายสองคน และเขาทัง้ สองก็ ทะเลาะกันในทุง่ นา และไม่มใี ครแยกพวกเขาออกจากกันได ้ ยกเว ้นคนหนึง่ ทีต ่ อ ี ก ี คนหนึง่ และฆ่าเขาตาย 7 และดูเถิด ทัง้ ครอบครัวก็ลก ุ ขึน ้ ต่อต ้านสาวใช ้ของท่าน และพวกเขาพูดว่า จงส่งคนทีท ่ ําร ้ายพีช ่ ายของตนมา เพือ ่ เรา จะฆ่าเขา เพือ ่ ชีวต ิ ของพีช ่ ายทีเ่ ขาได ้ฆ่าไป และเราจะ ทําลายทายาทของพวกเขาด ้วย ดังนัน ้ พวกเขาจึงจะดับถ่าน ่ หรือสิง่ ที่ ไฟของข ้าพเจ ้าทีเ่ หลืออยู่ และจะไม่เหลือชือ เหลืออยูใ่ ห ้สามีของข ้าพเจ ้าบนแผ่นดินโลกเลย 8 แล ้วกษั ตริยต ์ รัสแก่หญิงนัน ้ ว่า จงไปบ ้านของเจ ้า และเรา จะสัง่ การเรือ ่ งเจ ้า 9 และหญิงชาวเทโคอาห์ก็ทล ู พระราชาว่า "ข ้าแต่พระราชา ขอความอยุตธิ รรมจงตกอยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าและกับบ ้านของบิดา ของข ้าพเจ ้า และขอให ้พระราชากับราชบัลลังก์ของพระองค์ ไม่มโี ทษ" 10 และกษั ตริยต ์ รัสว่า ผู ้ใดพูดกับเจ ้า จงนํ าเขามาหาเรา และ เขาจะไม่แตะต ้องเจ ้าอีกต่อไป 11 แล ้วนางก็กล่าวว่า “ขอท่านโปรดให ้กษั ตริยร์ ะลึกถึงพระ เยโฮวาห์พระเจ ้าของท่าน เพือ ่ ท่านจะไม่ยอมให ้ผู ้แก ้แค ้นฆ่า คนอีกต่อไป มิฉะนัน ้ พวกเขาจะฆ่าลูกชายของข ้าพเจ ้า” และ นางก็กล่าวว่า “พระเจ ้าทรงพระชนม์อยูแ ่ น่ ผมของลูกชาย ่ น ท่านจะไม่รว่ งลงสูพ ื้ ดินแม ้เส ้นเดียว” 12 แล ้วหญิงนัน ้ ก็กล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่านสาวใช ้ของ ท่าน โปรดพูดสักคําหนึง่ แก่ทา่ นกษั ตริยเ์ จ ้านายของข ้าพเจ ้า เถิด” และพระองค์ก็ตรัสว่า “พูดมาเถิด” 13 หญิงนัน ้ จึงกล่าวว่า “เหตุใดเจ ้าจึงคิดทําอย่างนัน ้ ต่อ ประชากรของพระเจ ้า” เพราะกษั ตริยต ์ รัสว่าเรือ ่ งนีเ้ ป็ น ความผิด คือกษั ตริยไ์ ม่ทรงนํ าผู ้ถูกเนรเทศกลับบ ้าน 14 เพราะว่าเราทัง้ หลายจําเป็ นต ้องตาย และเป็ นเหมือนนํ้ าที่ หกบนแผ่นดิน ซึง่ เก็บรวมกลับคืนมาไม่ได ้ และพระเจ ้าไม่ ทรงโปรดปรานผู ้ใดเลย แต่พระองค์ก็ทรงคิดหาวิธเี พือ ่ มิให ้ผู ้ ทีถ ่ ก ู เนรเทศออกไปจากพระองค์ 15 บัดนี้ ข ้าพเจ ้ามาแจ ้งเรือ ่ งนีแ ้ ก่พระราชาเจ ้านายของ ข ้าพเจ ้า ก็เพราะประชาชนทําให ้ข ้าพเจ ้ากลัว และสาวใช ้ของ พระองค์จงึ ว่า ข ้าพเจ ้าจะพูดกับพระราชาในขณะนี้ บางที พระราชาจะทําตามทีส ่ าวใช ้ของพระองค์ขอก็ได ้
16 เพราะว่ากษั ตริยจ ์ ะทรงสดับฟั งและทรงช่วยสาวใช ้ของ พระองค์ให ้พ ้นจากมือของคนทีพ ่ ยายามทําลายฉั นกับลูกชาย ของฉั นเสียจากมรดกของพระเจ ้า 17 แล ้วสาวใช ้ของท่านกล่าวว่า คําพูดของกษั ตริยเ์ จ ้านาย ของข ้าพเจ ้าจะสบายใจขึน ้ ในตอนนี้ เพราะว่ากษั ตริยเ์ จ ้านาย ของข ้าพเจ ้าเป็ นเหมือนทูตสวรรค์ของพระเจ ้าในการแยกแยะ ดีและชัว่ เพราะฉะนัน ้ พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของท่านจึงจะ ทรงอยูก ่ บ ั ท่าน 18 จากนัน ้ กษั ตริยท ์ รงตอบและตรัสแก่สตรีนัน ้ ว่า “อย่าซ่อน สิง่ ทีข ่ ้าพเจ ้าจะถามท่านจากข ้าพเจ ้าเลย” สตรีนัน ้ จึงกล่าวว่า “ขอให ้กษั ตริยเ์ จ ้านายของข ้าพเจ ้าพูดเถิด” 19 กษั ตริยต ์ รัสว่า “มือของโยอาบไม่อยูก ่ บ ั เจ ้าในเรือ ่ งนีห ้ รือ” หญิงนัน ้ ตอบว่า “ข ้าแต่พระเจ ้าข ้า พระองค์ยังมีชวี ต ิ อยู่ ไม่ม ี ใครหันเหไปทางขวาหรือทางซ ้ายได ้หากพระเจ ้าข ้าทรงตรัส เช่นนี้ เพราะโยอาบผู ้รับใช ้ของพระองค์ได ้ตรัสกับข ้าพเจ ้า และเขาได ้ใส่คําเหล่านีไ้ ว ้ในปากของสาวใช ้ของพระองค์” 20 โยอาบผู ้รับใช ้ของพระองค์กระทําสิง่ นีเ้ พือ ่ จะเข ้าใจ ถ ้อยคําเช่นนี้ และนายของข ้าพเจ ้ามีสติปัญญาเท่ากับ สติปัญญาของทูตสวรรค์ของพระเจ ้า ในทีท ่ จ ี่ ะทรงทราบทุก สิง่ ทุกอย่างทีอ ่ ยูบ ่ นพืน ้ โลก 21 กษั ตริยต ์ รัสแก่โยอาบว่า “ดูเถิด ข ้าพเจ ้าได ้ทําสิง่ นีแ ้ ล ้ว จงไปนํ าอับซาโลมชายหนุ่มคนนัน ้ กลับมา” 22 โยอาบก็ล ้มลงกับพืน ้ ก ้มศีรษะลงขอบคุณกษั ตริย ์ และโย อาบกล่าวว่า วันนีข ้ ้าพเจ ้าผู ้รับใช ้ของพระองค์ทราบแล ้วว่า ข ้าพเจ ้าได ้รับความกรุณาในสายพระเนตรของพระองค์ ท่าน ผู ้เป็ นเจ ้านายของข ้าพเจ ้า เพราะว่ากษั ตริยไ์ ด ้ทรงสนอง ความต ้องการของผู ้รับใช ้ของพระองค์แล ้ว 23 โยอาบจึงลุกขึน ้ ไปยังเกชูร ์ และพาอับซาโลมไปยัง เยรูซาเล็ม 24 กษั ตริยต ์ รัสว่า “ให ้เขากลับไปบ ้านของเขาเถิด อย่าให ้ เขาเห็นหน ้าของเราเลย” ดังนัน ้ อับซาโลมจึงกลับไปบ ้านของ เขา และไม่ได ้เห็นหน ้ากษั ตริยเ์ ลย ้ ไม่มใี ครควรได ้รับคําสรรเสริญ 25 แต่ในอิสราเอลทัง้ สิน เท่ากับอับซาโลมในเรือ ่ งความงามของเขา ตัง้ แต่ฝ่าเท ้า จนถึงกระหม่อมไม่มต ี ําหนิเลย 26 และเมือ ่ ท่านตรวจดูศรี ษะของท่าน (เพราะท่านจะตรวจดู ้ ปี เพราะผมของท่านหนักมาก ท่านจึงตรวจดู) ท่านชัง่ ทุกสิน นํ้ าหนักผมของท่านได ้สองร ้อยเชเขลตามนํ้ าหนักของ กษั ตริย ์ ่ 27 และอับซาโลมมีบต ุ รชายสามคน และบุตรสาวหนึง่ คน ชือ ทามาร์ ซึง่ เป็ นหญิงทีม ่ รี ป ู โฉมงดงาม 28 ดังนัน ้ อับซาโลมจึงอาศัยอยูใ่ นกรุงเยรูซาเล็มเต็มสองปี โดยไม่เข ้าเฝ้ ากษั ตริยเ์ ลย 29 เพราะฉะนัน ้ อับซาโลมจึงให ้คนไปตามโยอาบมา เพือ ่ จะ ส่งเขาเข ้าเฝ้ ากษั ตริย ์ แต่โยอาบก็ไม่มาหาพระองค์ และเมือ ่ เขาส่งคนไปครัง้ ทีส ่ อง โยอาบก็ไม่มาอีก 30 ดังนัน ้ เขาจึงกล่าวแก่ข ้ารับใช ้ของเขาว่า ดูเถิด ทุง่ ของโย อาบอยูใ่ กล ้ทุง่ ของฉั น และเขามีข ้าวบาร์เลย์อยูท ่ น ี่ ั่น จงไป จุดไฟเผาทุง่ นัน ้ เถิด และข ้ารับใช ้ของอับซาโลมก็จด ุ ไฟเผา ทุง่ นัน ้ 31 โยอาบจึงลุกขึน ้ ไปหาอับซาโลมทีบ ่ ้านของเขาแล ้วกล่าว แก่เขาว่า “เหตุใดข ้าพเจ ้าทัง้ หลายจึงจุดไฟเผาทุง่ ของ ข ้าพเจ ้า?” 32 อับซาโลมตอบโยอาบว่า “ข ้าพเจ ้าส่งข่าวไปหาท่านว่า จงมาทีน ่ เี่ ถิด ข ้าพเจ ้าจะส่งท่านไปหาพระราชาเพือ ่ ถามว่า ข ้าพเจ ้ามาจากเกชูรท ์ ําไม” ข ้าพเจ ้ายังดีทอ ี่ ยูท ่ น ี่ ั่นต่อไป ขอให ้ข ้าพเจ ้าเข ้าเฝ้ าพระราชา และถ ้าข ้าพเจ ้ามีความผิด ประการใด ขอให ้พระองค์ฆา่ ข ้าพเจ ้าเสีย”
2 ซามูเอล
33 โยอาบจึงเข ้าไปหาพระราชาและบอกเรือ ่ งให ้ทราบ เมือ ่ เขาเรียกอับซาโลมแล ้ว เขาก็เข ้าไปหาพระราชาแล ้วก ้มหน ้า ลงถึงพืน ้ ต่อพระพักตร์พระราชา และพระราชาก็จบ ู อับซาโลม บทที่ 15 1 ภายหลังเหตุการณ์นี้ อับซาโลมได ้เตรียมรถศึกและม ้า และ คนห ้าสิบคนไว ้ข ้างหน ้าเขา 2 อับซาโลมตืน ่ แต่เช ้าและยืนริมทางประตูเมือง และเมือ ่ ผู ้ใด มีเรือ ่ งโต ้เถียงกันเข ้ามาหาพระราชาเพือ ่ ขอการตัดสิน อับซา โลมก็เรียกผู ้นัน ้ มาและถามว่า “เจ ้ามาจากเมืองไหน” พระองค์ตรัสว่า “ข ้ารับใช ้ของท่านเป็ นคนเผ่าหนึง่ ใน อิสราเอล” 3 และอับซาโลมกล่าวแก่เขาว่า ดูเถิด เรือ ่ งราวของคุณดีและ ถูกต ้อง แต่กษั ตริยไ์ ม่มผ ี ู ้ใดมอบหมายให ้มาฟั งคุณ 4 อับซาโลมกล่าวอีกว่า “โอ ้ หากข ้าพเจ ้าได ้เป็ นผู ้พิพากษา ในแผ่นดินนีก ้ ็ด ี เพือ ่ มนุษย์คนใดทีโ่ ต ้แย ้งหรือโต ้แย ้งเรือ ่ ง ใดๆ จะได ้มาหาข ้าพเจ ้า และข ้าพเจ ้าจะตัดสินเขาให ้ ยุตธิ รรม!” 5 ครัน ้ เมือ ่ ผู ้ใดเข ้ามาใกล ้เพือ ่ จะถวายความเคารพ เขาก็เอา มือจับตัวเขาและจูบเขา 6 และอับซาโลมก็กระทําอย่างนีแ ้ ก่คนอิสราเอลทุกคนทีเ่ ข ้า เฝ้ ากษั ตริยเ์ พือ ่ ขอการพิพากษา ดังนัน ้ อับซาโลมจึงขโมยใจ ของคนอิสราเอลไป ่ บ ิ ปี แล ้ว อับซาโลมก็ทล 7 ครัน ้ ล่วงไปสีส ู กษั ตริยว์ า่ "ขอ พระองค์ทรงโปรดให ้ข ้าพระองค์ไปทําตามคําปฏิญาณทีข ่ ้า พระองค์ได ้ปฏิญาณไว ้กับพระเยโฮวาห์ทเี่ มืองเฮโบรนเถิด" 8 เพราะผู ้รับใช ้ของท่านได ้ปฏิญาณไว ้เมือ ่ ข ้าพเจ ้าพักอยูท ่ เี่ ก ชูรใ์ นซีเรียว่า “ถ ้าพระเจ ้าทรงนํ าข ้าพเจ ้ามายังเยรูซาเล็มอีก ข ้าพเจ ้าก็จะปรนนิบต ั พ ิ ระเยโฮวาห์” 9 กษั ตริยต ์ รัสแก่เขาว่า “จงไปเป็ นสุข” เขาจึงลุกขึน ้ ไปยัง เมืองเฮโบรน 10 แต่อบ ั ซาโลมส่งสายลับไปทั่วทุกเผ่าของอิสราเอลโดย กล่าวว่า "เมือ ่ ท่านทัง้ หลายได ้ยินเสียงแตร จงกล่าวว่า อับ ซาโลมครองราชย์อยูท ่ เี่ ฮโบรน" 11 และมีชายสองร ้อยคนจากเยรูซาเล็มไปกับอับซาโลม ซึง่ เป็ นคนทีไ่ ด ้รับเชิญ พวกเขาไปอย่างไม่เปิ ดเผย และพวกเขา ้ ไม่รู ้เรือ ่ งอะไรทัง้ สิน 12 และอับซาโลมส่งคนไปตามอาหิโทเฟลชาวฆิลอห์นที่ ปรึกษาของดาวิดมาจากเมืองของเขา คือจากฆิลอห์ ขณะที่ เขากําลังถวายเครือ ่ งบูชา การสมคบคิดก็รน ุ แรงขึน ้ เพราะ ประชาชนเพิม ่ มากขึน ้ เรือ ่ ยๆ ร่วมกับอับซาโลม 13 และมีทต ู มาหาดาวิดโดยกล่าวว่า จิตใจของชาวอิสราเอล ติดตามอับซาโลมไปแล ้ว 14 ดาวิดจึงกล่าวแก่บรรดาผู ้รับใช ้ของท่านทีอ ่ ยูก ่ บ ั ท่านใน เยรูซาเล็มว่า “จงลุกขึน ้ และให ้เราหนีไป เพราะเราจะหนีจาก อับซาโลมไม่ได ้อีกแล ้ว จงรีบหนีไป มิฉะนัน ้ เขาจะตามเรามา ทันและนํ าความชัว่ ร ้ายมาสูเ่ รา และทําลายเมืองนัน ้ เสียด ้วย คมดาบ” 15 ข ้าราชการของกษั ตริยจ ์ งึ ทูลกษั ตริยว์ า่ “ดูเถิด ข ้าราชการ ของท่านพร ้อมทีจ ่ ะกระทําสิง่ ใดๆ ตามทีก ่ ษั ตริยเ์ จ ้านายของ ข ้าพเจ ้าทรงมอบหมาย” 16 กษั ตริยเ์ สด็จออกไปพร ้อมกับคนในครัวเรือนของพระองค์ ทัง้ หมด และกษั ตริยท ์ รงทิง้ นางสนมสิบคนไว ้เพือ ่ ดูแลบ ้าน 17 แล ้วกษั ตริยก ์ ็เสด็จออกไปพร ้อมกับประชากรทัง้ หมดตาม พระองค์ไป และประทับอยูใ่ นสถานทีแ ่ ห่งหนึง่ ซึง่ อยูห ่ า่ งไกล ออกไป 18 และบรรดาข ้าราชการของพระองค์ทงั ้ หมดก็เดินผ่านไป ข ้างๆ พระองค์ และบรรดาชาวเคเรธี ชาวเพเลธี และชาวกัท
ทัง้ หมด รวมเป็ นหกร ้อยคนทีต ่ ด ิ ตามพระองค์มาจากเมืองกัท ก็เดินผ่านไปต่อหน ้ากษั ตริย ์ 19 แล ้วกษั ตริยต ์ รัสแก่อท ิ ไทชาวกัทว่า “เหตุใดท่านจึงไปกับ พวกเราด ้วย จงกลับไปยังทีอ ่ ยูข ่ องท่านและอยูก ่ บ ั กษั ตริย ์ เถิด เพราะท่านเป็ นคนต่างด ้าวและเป็ นผู ้ถูกเนรเทศ” 20 แม ้ว่าเจ ้าเพิง่ มาเมือ ่ วานนี้ แต่วันนีเ้ ราควรจะให ้เจ ้าไปและ ไปกับพวกเราหรือไม่? เมือ ่ เราไปทีไ่ หนก็ได ้ ขอให ้เจ ้า กลับไปและนํ าพีน ่ ้องของเจ ้ากลับมา ขอความเมตตาและ ความจริงจงมีแก่เจ ้า 21 และอิททัยตอบกษั ตริยแ ์ ละกล่าวว่า พระเยโฮวาห์ยังทรง พระชนม์อยู่ และกษั ตริยเ์ จ ้านายของข ้าพเจ ้ายังทรงพระชนม์ อยูฉ ่ ั นใด กษั ตริยเ์ จ ้านายของข ้าพเจ ้าจะประทับอยูท ่ ไี่ หนก็ ตาม ไม่วา่ จะตายหรือเป็ นอยู่ ผู ้รับใช ้ของพระองค์ก็จะอยูท ่ ี่ นั่นด ้วย 22 ดาวิดจึงตรัสแก่อท ิ ไทว่า “จงไปเถิด” แล ้วอิทไทชาวกัทก็ ข ้ามไปพร ้อมกับพวกทหารของเขาและเด็กๆ ทุกคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขา ้ ก็ 23 และคนทัง้ ประเทศก็ร ้องไห ้เสียงดัง และประชากรทัง้ สิน ข ้ามไป แม ้แต่กษั ตริยเ์ องก็เสด็จข ้ามลําธารขิดรอน และ ้ ก็ข ้ามไปทางถิน ประชากรทัง้ สิน ่ ทุรกันดาร 24 และดูเถิด ซาโดกกับพวกเลวีทงั ้ หมดก็อยูก ่ บ ั เขาด ้วย กําลังหามหีบพันธสัญญาของพระเจ ้า และพวกเขาก็วางหีบ ของพระเจ ้าลง แล ้วอาบียาธาร์ก็ขน ึ้ ไปจนกว่าประชากร ทัง้ หมดจะออกจากเมืองไป 25 และกษั ตริยต ์ รัสแก่ซาโดกว่า จงนํ าหีบของพระเจ ้ากลับ เข ้าไปในเมืองเถิด ถ ้าข ้าพเจ ้าเป็ นทีโ่ ปรดปรานในสายพระ เนตรของพระเจ ้า พระองค์จะทรงนํ าข ้าพเจ ้ากลับมาและชีใ้ ห ้ ข ้าพเจ ้าเห็นหีบนัน ้ กับทีอ ่ ยูข ่ องพระองค์ด ้วย 26 แต่ถ ้าเขาพูดอย่างนัน ้ ว่า "ฉั นไม่พอใจคุณเลย" ก็ดเู ถิด ฉั นอยูท ่ น ี่ ี่ ขอให ้เขาทํากับฉั นตามทีเ่ ขาเห็นชอบเถอะ 27 กษั ตริยต ์ รัสแก่ซาโดกปุโรหิตว่า “เจ ้าไม่ใช่ผู ้มองเห็นหรือ จงกลับเข ้าไปในเมืองโดยสันติ พร ้อมทัง้ ลูกชายสองคนของ เจ ้า คือ อาหิมาอัสลูกชายของเจ ้า และโยนาธานลูกชายของ อาบียาธาร์” 28 ดูเถิด ข ้าพเจ ้าจะคอยอยูใ่ นทีร่ าบในถิน ่ ทุรกันดาร จนกว่า จะมีขา่ วจากท่านให ้ยืนยันกับข ้าพเจ ้า 29 ซาโดกกับอาบียาธาร์จงึ นํ าหีบของพระเจ ้ากลับไปยัง เยรูซาเล็ม และพักอยูท ่ น ี่ ั่น 30 และดาวิดขึน ้ ไปตามทางขึน ้ ภูเขาโอลีเวต และร ้องไห ้ ตลอดทางขึน ้ ไป โดยเอาผ ้าคลุมศีรษะคลุมตัวไว ้ และเดิน เท ้าเปล่า และบรรดาคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั ท่านก็เอาผ ้าคลุมศีรษะคลุม ตัวไว ้ แล ้วเดินขึน ้ ไป โดยร ้องไห ้ตลอดทางขึน ้ ไป 31 มีคนมาบอกดาวิดว่า อาหิโทเฟลอยูใ่ นพวกสมคบคิดกับ อับซาโลม ดาวิดจึงกล่าวว่า ข ้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอพระองค์ ทรงเปลีย ่ นแผนการของอาหิโทเฟลให ้เป็ นความโง่เขลา 32 เมือ ่ ดาวิดมาถึงยอดเขาซึง่ ท่านกําลังนมัสการพระเจ ้า ั ชาวอาร์ไคต์เข ้ามาต ้อนรับท่าน โดยมีเสือ ้ ผ ้า ปรากฏว่า หุชย ฉีกขาดและมีดน ิ อยูบ ่ นศีรษะ 33 ดาวิดจึงตรัสแก่เขาว่า “ถ ้าเจ ้าร่วมทางไปกับเรา เจ ้าก็จะ เป็ นภาระแก่เรา” 34 แต่ถ ้าท่านกลับไปยังเมืองและกล่าวแก่อบ ั ซาโลมว่า ข ้าพเจ ้าจะเป็ นผู ้รับใช ้ของท่าน ข ้าแต่พระราชา ข ้าพเจ ้าเป็ น ผู ้รับใช ้ของบิดาของท่านมาจนบัดนีฉ ้ ั นใด ข ้าพเจ ้าก็จะเป็ น ผู ้รับใช ้ของท่านด ้วยฉั นนัน ้ เมือ ่ นัน ้ ท่านขอให ้แผนการของ อาหิโทเฟลล ้มเหลวเสียเถิด 35 และท่านไม่ได ้อยูก ่ บ ั ซาโดกและอาบียาธาร์ปโุ รหิตด ้วย ่ หรือ? เพราะฉะนัน ้ สิงใดทีท ่ า่ นได ้ยินจากบ ้านของกษั ตริย ์ ท่านจะต ้องบอกเรือ ่ งนัน ้ แก่ซาโดกและอาบียาธาร์ปโุ รหิต
2 ซามูเอล
36 ดูเถิด พวกเขามีลก ู ชายสองคนของตนอยูก ่ บ ั พวกเขา คือ อาหิมาอัส ลูกชายของซาโดก และลูกชายของโยนาธาน อา บียาธาร์ และโดยทางพวกเขา พวกท่านจะส่งทุกสิง่ ทีพ ่ วก ท่านได ้ยินมาหาข ้าพเจ ้า ั เพือ 37 หุชย ่ นของดาวิดก็เข ้ามาในเมือง และอับซาโลมก็เข ้า ไปในเยรูซาเล็ม บทที่ 16 1 เมือ ่ ดาวิดผ่านไปบนยอดเนินเขาเล็กน ้อยแล ้ว ดูเถิด ซีบา คนรับใช ้ของเมฟิ โบเชธมาพบเขา โดยมีลาสองตัวอานอยูบ ่ น หลัง และมีขนมปั งสองร ้อยก ้อน องุน ่ แห ้งหนึง่ ร ้อยกํา ผลไม ้ ฤดูร ้อนหนึง่ ร ้อยผล และขวดไวน์หนึง่ ขวด 2 และกษั ตริยต ์ รัสถามศิบาว่า “เจ ้าหมายความว่าอย่างไรกับ สิง่ เหล่านี”้ ศิบาจึงกล่าวว่า “ลาเหล่านีไ้ ว ้สําหรับครัวเรือน ของกษั ตริยข ์ ี่ และขนมปั งและผลไม ้ฤดูร ้อนไว ้สําหรับพวก ชายหนุ่มกิน และไวน์ไว ้สําหรับให ้ผู ้ทีอ ่ อ ่ นล ้าในถิน ่ ทุรกันดาร ดืม ่ ” 3 กษั ตริยต ์ รัสถามว่า “แล ้วลูกชายของนายเจ ้าอยูท ่ ไี่ หน” ศิบาจึงกล่าวแก่กษั ตริยว์ า่ “ดูเถิด เขาพักอยูท ่ เี่ ยรูซาเล็ม เพราะกษั ตริยต ์ รัสว่า วันนีพ ้ วกอิสราเอลจะฟื้ นฟู ราชอาณาจักรของบิดาของเราให ้แก่เรา” ิ ทัง้ หมดของ 4 แล ้วกษั ตริยต ์ รัสกับศิบาว่า “ดูเถิด ทรัพย์สน เจ ้าเป็ นของเมฟิ โบเชธ” ศิบาจึงกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าขอวิงวอน ท่านอย่างนอบน ้อมว่า ขอให ้ข ้าพเจ ้าได ้รับความเมตตาใน สายพระเนตรของท่านเถิด ท่านผู ้เป็ นเจ ้านายของข ้าพเจ ้า” 5 เมือ ่ กษั ตริยด ์ าวิดเสด็จมายังเมืองบาฮูรม ิ ดูเถิด มีชายคน ่ ชิเมอี บุตรเกรา ออกมาทีน หนึง่ ในตระกูลของซาอูล ชือ ่ ั่น เขาเดินออกไปและสาปแช่งไม่หยุดขณะเดินมา 6 และท่านก็ขว ้างก ้อนหินใส่ดาวิด และใส่บรรดาข ้าราชการ ้ และบรรดาคนมีกําลัง ของกษั ตริยด ์ าวิด และประชาชนทัง้ สิน ทัง้ ปวงก็อยูท ่ างขวามือและทางซ ้ายมือของพระองค์ 7 และชิเมอีก็กล่าวดังนีเ้ มือ ่ เขาสาปแช่งว่า "จงออกไป จง ออกไป เจ ้าคนเลือดเย็น และเจ ้าคนชัว่ " ้ ของ 8 พระเยโฮวาห์ทรงตอบแทนความผิดบาปทัง้ สิน ่ พงศ์พันธุซ ์ าอูล ซึงเจ ้าได ้ครองราชย์แทน และพระเยโฮวาห์ ทรงมอบราชอาณาจักรไว ้ในมือของอับซาโลมบุตรของเจ ้า และดูเถิด เจ ้าถูกจับในความผิดบาปของเจ ้า เพราะเจ ้าเป็ น คนมีเลือดไหล ั บุตรของนางเศรุยาห์จงึ กล่าวแก่พระราชาว่า 9 แล ้วอาบีชย “เหตุใดสุนัขตายตัวนีจ ้ งึ สาปแช่งพระราชาเจ ้านายของ ข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน ขอให ้ข ้าพเจ ้าไปตัดหัวมันออก เถิด” 10 และกษั ตริยต ์ รัสว่า “เรามีธรุ ะอะไรกับพวกเจ ้า บุตรของ นางเซรุยาห์ จงสาปแช่งเขาเถิด เพราะพระเยโฮวาห์ตรัสแก่ เขาว่า จงสาปแช่งดาวิด” แล ้วใครจะพูดว่า “เหตุใดเจ ้าจึงทํา เช่นนัน ้ ” ั และข ้าราชการทัง้ สิน ้ ของท่านว่า “ดู 11 ดาวิดกล่าวแก่อาบีชย เถิด ลูกของเราทีเ่ กิดมาจากภายในของเรา กําลังแสวงหา ชีวต ิ ของเรา ยิง่ กว่านัน ้ อีกเล่า คนเบนยามินผู ้นีจ ้ ะทําเช่นนีไ้ ด ้ อย่างไร ปล่อยให ้เขาอยูเ่ ฉยๆ และแช่งด่าไปเถิด เพราะพระ เจ ้าทรงสัง่ เขาแล ้ว” 12 บางทีพระเจ ้าจะทรงเห็นความทุกข์ยากของข ้าพเจ ้า และ ทรงตอบแทนความดีทพ ี่ ระองค์สาปแช่งให ้แก่ข ้าพเจ ้าในวันนี้ 13 เมือ ่ ดาวิดกับพวกของเขาเดินไปตามทาง ชิเมอีก็เดินไป บนเนินเขาตรงข ้ามกับเขา และด่าไปด ้วยขณะทีเ่ ขาเดินไป และขว ้างก ้อนหินและโรยฝุ่ นใส่เขา 14 กษั ตริยก ์ บ ั บรรดาประชากรทีอ ่ ยูก ่ บ ั พระองค์ก็เหนือ ่ ยอ่อน และมาพักผ่อนทีน ่ ั่น
้ คือคนอิสราเอลมายัง 15 แล ้วอับซาโลมกับประชาชนทัง้ สิน เยรูซาเล็ม และมีอาหิโทเฟลมากับเขาด ้วย ั ชาวอาร์คท 16 เมือ ่ หุชย ี เพือ ่ นของดาวิด มาหาอับซาโลม หุ ชัยก็พด ู กับอับซาโลมว่า “ขอพระเจ ้าทรงคุ ้มครองกษั ตริย ์ ขอ พระเจ ้าทรงคุ ้มครองกษั ตริย”์ ั ว่า นีเ่ ป็ นความกรุณาของท่านที่ 17 อับซาโลมจึงกล่าวแก่หช ุ ย มีตอ ่ เพือ ่ นของท่านหรือ? ทําไมท่านจึงไม่ไปกับเพือ ่ นของ ท่าน? ั กล่าวแก่อบ 18 หุชย ั ซาโลมว่า “ไม่ใช่เลย แต่พระเยโฮวาห์ ้ เลือกใคร ข ้าพเจ ้า และชนชาติเหล่านีแ ้ ละคนอิสราเอลทัง้ สิน ก็ยน ิ ดีจะเป็ นคนนัน ้ และข ้าพเจ ้าจะสถิตอยูก ่ บ ั เขา” 19 และอีกประการหนึง่ ข ้าพเจ ้าจะต ้องปรนนิบต ั ใิ คร ข ้าพเจ ้า จะต ้องปรนนิบต ั ต ิ อ ่ หน ้าบุตรของท่านไม่ใช่หรือ ข ้าพเจ ้าได ้ ปรนนิบต ั ต ิ อ ่ หน ้าบิดาของท่านอย่างไร ข ้าพเจ ้าจะต ้อง ปรนนิบต ั ต ิ อ ่ หน ้าท่านอย่างนัน ้ 20 แล ้วอับซาโลมจึงกล่าวแก่อาหิโทเฟลว่า “จงปรึกษากัน เถิดว่าเราจะทําอย่างไร” 21 และอาหิโทเฟลกล่าวแก่อบ ั ซาโลมว่า จงไปหาบรรดานาง สนมของบิดาของท่าน ซึง่ บิดาของท่านทิง้ ไว ้ให ้ดูแลบ ้านเถิด ้ จะได ้ยินว่าท่านเป็ นทีเ่ กลียดชังของ และคนอิสราเอลทัง้ สิน บิดาของท่าน แล ้วมือของทุกคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั ท่านก็จะเข ้มแข็งขึน ้ 22 พวกเขาจึงกางเต็นท์ให ้แก่อบ ั ซาโลมไว ้บนหลังคาบ ้าน แล ้วอับซาโลมก็เข ้าไปหานางสนมของบิดาของเขาต่อหน ้า ้ คนอิสราเอลทัง้ สิน 23 ส่วนคําแนะนํ าของอาหิโทเฟลซึง่ เขาได ้ให ้คําแนะนํ าใน สมัยนัน ้ ก็เหมือนกับว่าคนได ้สอบถามจากพระดํารัสของพระ เจ ้า คําแนะนํ าของอาหิโทเฟลกับดาวิดและอับซาโลมก็เป็ น อย่างนัน ้ ทัง้ หมด บทที่ 17 1 อาหิโทเฟลกล่าวแก่อบ ั ซาโลมอีกว่า “ข ้าพเจ ้าขอเลือก ชายหนึง่ หมืน ่ สองพันคน และจะติดตามดาวิดในคืนนี”้ 2 และเราจะเข ้ามาหาเขาขณะทีเ่ ขาเหนือ ่ ยอ่อนและมืออ่อน แรง และจะทําให ้เขากลัว และประชาชนทัง้ หมดทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขา จะหนีไป และเราจะโจมตีแต่กษั ตริยเ์ ท่านัน ้ 3 และเราจะนํ าประชากรทัง้ หมดกลับมาหาท่าน คนซึง่ ท่าน แสวงหาก็เหมือนกับว่าทุกคนได ้กลับมาแล ้ว ประชากร ทัง้ หมดก็จะอยูใ่ นสันติสข ุ ” 4 คํากล่าวนีท ้ ําให ้อับซาโลมและพวกผู ้อาวุโสของอิสราเอล ทุกคนพอใจมาก ั ชาวอาร์คท 5 แล ้วอับซาโลมกล่าวว่า “จงเรียกฮูชย ี มาด ้วย แล ้วเราจะฟั งสิง่ ทีเ่ ขาพูดเช่นกัน” ั มาหาอับซาโลม อับซาโลมก็พด 6 เมือ ่ หุชย ู กับเขาว่า “อาหิ โทเฟลพูดอย่างนี้ เราจะทําตามทีเ่ ขาพูดหรือไม่ ถ ้าไม่ก็พด ู มา” ั จึงกล่าวแก่อบ 7 หุชย ั ซาโลมว่า คําแนะนํ าทีอ ่ าหิโทเฟลให ้ไว ้ ไม่ดใี นเวลานี้ ั ได ้กล่าว เจ ้าก็รู ้อยูว่ า่ บิดาของเจ ้าและพวก 8 เพราะว่าหุชย ของเขาเป็ นคนเข ้มแข็ง และพวกเขาก็หงุดหงิดใจเหมือนกับ หมีทถ ี่ ก ู ลูกขโมยไปในทุง่ นา ส่วนบิดาของเจ ้าเป็ นนักรบ จึง ไม่ยอมพักอยูก ่ บ ั พวกประชาชน 9 ดูเถิด ตอนนีเ้ ขาซ่อนอยูใ่ นหลุมแห่งหนึง่ หรือทีอ ่ น ื่ แห่งหนึง่ และเมือ ่ บางคนในพวกเขาถูกโค่นล ้มลงครัง้ แรก ใครก็ตามที่ ได ้ยินเรือ ่ งนัน ้ จะกล่าวว่า มีการสังหารหมูใ่ นหมูป ่ ระชาชนที่ ติดตามอับซาโลม 10 และผู ้ใดทีก ่ ล ้าหาญซึง่ มีใจดัง่ ใจสิงโตก็จะละลายไปอย่าง ้ ้ รู ้ดีวา่ บิดาของท่านเป็ นคน สินเชิง เพราะว่าคนอิสราเอลทัง้ สิน
2 ซามูเอล
กล ้าหาญ และบรรดาคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั ท่านก็เป็ นคนกล ้าหาญ เช่นกัน 11 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าขอแนะนํ าว่าจงรวบรวมอิสราเอล ้ มาหาเจ ้า ตัง้ แต่เมืองดานถึงเบียร์เชบา ให ้มากเท่า ทัง้ สิน จํานวนทรายทีท ่ ะเล และให ้เจ ้าไปทําศึกสงครามด ้วยตนเอง 12 แล ้วเราจะมาหาเขา ณ ทีแ ่ ห่งหนึง่ ซึง่ เขาอยู่ และเราจะ โจมตีเขาเหมือนนํ้ าค ้างทีต ่ กลงบนพืน ้ ดิน และสําหรับเขาและ สําหรับทุกคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขาจะไม่มเี หลือแม ้แต่คนเดียว 13 ยิง่ กว่านัน ้ ถ ้าเขาถูกยึดครองเมือง คนอิสราเอลทัง้ หมด จะต ้องเอาเชือกมาผูกทีเ่ มืองนัน ้ และเราจะลากเมืองนัน ้ ลง ไปในแม่นํ้า จนกระทั่งไม่พบก ้อนหินเล็กๆ สักก ้อนหนึง่ อยูท ่ ี่ นั่น 14 อับซาโลมและคนอิสราเอลทุกคนกล่าวว่า “คําแนะนํ า ั ชาวอาร์คท ของหุชย ี ดีกว่าคําแนะนํ าของอาหิโทเฟล” เพราะ พระเจ ้าทรงตัง้ พระทัยทีจ ่ ะทําลายคําแนะนํ าอันดีของอาหิโท ่ บ เฟล เพือ ่ ว่าพระเจ ้าจะได ้ทรงนํ าความชัว่ ร ้ายมาสูอ ั ซาโลม ั ก็กล่าวแก่ซาโดกและอาบียาธาร์ปโุ รหิตว่า อาหิ 15 แล ้วหุชย โทเฟลให ้คําปรึกษาแก่อบ ั ซาโลมและผู ้อาวุโสของอิสราเอล ดังนี้ และข ้าพเจ ้าก็ให ้คําปรึกษาดังนีเ้ ช่นกัน 16 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ จงส่งคนไปบอกดาวิดโดยเร็วว่า อย่าพัก ค ้างคืนทีท ่ งุ่ ราบในถิน ่ ทุรกันดาร แต่จงรีบยกผ่านไป มิฉะนัน ้ กษั ตริยแ ์ ละประชาชนทัง้ หมดทีอ ่ ยูก ่ บ ั พระองค์ก็จะถูกกลืนไป” 17 ขณะนัน ้ โยนาธานกับอาหิมาอัสพักอยูท ่ เี่ อนโรเกล เพราะ พวกเขาไม่อาจเข ้าไปในเมืองได ้ หญิงคนหนึง่ จึงไปบอกพวก เขา และพวกเขาไปแจ ้งแก่กษั ตริยด ์ าวิด 18 ถึงอย่างไรก็มเี ด็กหนุ่มคนหนึง่ เห็นพวกเขาจึงไปแจ ้งแก่ อับซาโลม แต่ทงั ้ สองก็รบ ี ไปและมาถึงบ ้านของชายคนหนึง่ ทีบ ่ าฮูรม ิ ซึง่ มีบอ ่ นํ้ าอยูใ่ นลานบ ้านของเขา และพวกเขาก็ลง ไปทีน ่ ั่น 19 และสตรีนัน ้ ก็เอาผ ้าคลุมปากบ่อนํ้ า และโรยเมล็ดข ้าวโพด ลงไปบนนัน ้ และไม่มใี ครรู ้เรือ ่ งราวนี้ 20 เมือ ่ ข ้ารับใช ้ของอับซาโลมมาทีบ ่ ้านของหญิงผู ้นัน ้ พวก เขาถามว่า “อาหิมาอัซกับโยนาธานอยูท ่ ไี่ หน” หญิงผู ้นัน ้ จึง บอกพวกเขาว่า “พวกเขาจงข ้ามลําธารนํ้ าไป” เมือ ่ พวกเขา ค ้นหาและไม่พบ พวกเขาจึงกลับไปยังเยรูซาเล็ม 21 ครัน ้ พวกเขาไปแล ้ว พวกเขาก็ขน ึ้ จากบ่อไปแจ ้งแก่ กษั ตริยด ์ าวิด และกล่าวแก่ดาวิดว่า จงลุกขึน ้ และเดินข ้ามนํ้ า ไปโดยเร็ว เพราะอาหิโทเฟลได ้ให ้คําปรึกษาแก่ทา่ นดังนี”้ 22 แล ้วดาวิดกับบรรดาคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั ท่านก็ลก ุ ขึน ้ ข ้ามแม่นํ้า จอร์แดน เมือ ่ รุง่ สางก็ไม่มใี ครขาดคนใดเลยทีไ่ ม่เคยข ้าม แม่นํ้าจอร์แดนไป 23 เมือ ่ อาหิโทเฟลเห็นว่าแผนการของตนไม่เป็ นไปตามทีค ่ ด ิ เขาก็ผก ู อานม ้าแล ้วลุกขึน ้ พาอาหิโทเฟลกลับบ ้านของตนไป ยังเมืองของตน และจัดการเรือ ่ งครัวเรือนของตนให ้เรียบร ้อย จากนัน ้ ก็ผก ู คอตาย และฝั งไว ้ในอุโมงค์ฝังศพของบิดาของ ตน 24 ดาวิดมาถึงเมืองมะหะนาอิม และอับซาโลมก็ข ้ามแม่นํ้า จอร์แดนไปพร ้อมกับคนอิสราเอลทุกคน 25 และอับซาโลมได ้ตัง้ อามาสาให ้เป็ นผู ้บัญชาการกองทัพ ่ อิธรา ชาว แทนโยอาบ ซึง่ อามาสาเป็ นบุตรชายคนหนึง่ ชือ อิสราเอล ผู ้ได ้เข ้าไปหาอาบีเกล ธิดาของนาฮัช ผู ้เป็ น น ้องสาวของนางเศรุยาห์ มารดาของโยอาบ 26 ดังนัน ้ ทัง้ อิสราเอลกับอับซาโลมจึงตัง้ ค่ายอยูใ่ นแผ่นดิน กิลอาด 27 เมือ ่ ดาวิดเสด็จมาถึงมะหะนาอิม โชบี บุตรชายของนาฮัช จากเมืองรับบาห์แห่งบรรดาบุตรหลานของอัมโมน และมาคีร ์ ิ ไล ชาว บุตรชายของอัมมีเอลจากเมืองโลเดบาร์ และบาร์ซล กิลอาดจากเมืองโรเกลิม
28 นํ าเตียง อ่าง ภาชนะดินเผา ข ้าวสาลี ข ้าวบาร์เลย์ แป้ ง ข ้าวโพดคัว่ ถั่ว ถั่วเลนไทล์ และพืชตระกูลถั่วคัว่ มาด ้วย 29 และนํ้ าผึง้ เนย และแกะ และชีสจากโคของดาวิด และ สําหรับผู ้คนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขากิน เพราะพวกเขากล่าวว่า ประชาชน หิว เหนือ ่ ย และกระหายในถิน ่ ทุรกันดาร บทที่ 18 1 และดาวิดก็นับจํานวนประชากรทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขา และตัง้ นายทหารจํานวนพันคนและนายร ้อยให ้ควบคุมพวกเขา 2 และดาวิดได ้ส่งประชาชนออกไปหนึง่ ในสามส่วนภายใต ้ การนํ าของโยอาบ และหนึง่ ในสามส่วนภายใต ้การนํ าของอา ั บุตรชายของเซรุยาห์ พีช บีชย ่ ายของโยอาบ และหนึง่ ใน สามส่วนภายใต ้การนํ าของอิททัย ชาวกัท แล ้วกษั ตริยต ์ รัส กับประชาชนว่า เราจะไปกับพวกท่านด ้วย 3 แต่คนเหล่านัน ้ ตอบว่า “ท่านจะไม่ออกไปเลย เพราะถ ้า พวกเราหนีไป พวกเขาจะไม่ดแ ู ลพวกเราเลย และถ ้าพวกเรา ครึง่ หนึง่ ตาย พวกเขาจะไม่ดแ ู ลพวกเราเลย แต่บด ั นีท ้ า่ นมี ค่าเท่ากับพวกเราหนึง่ หมืน ่ คน เพราะฉะนัน ้ บัดนีจ ้ งึ เป็ นการ ดีกว่าทีท ่ า่ นจะช่วยเหลือพวกเราออกจากเมืองนี”้ 4 และกษั ตริยต ์ รัสแก่พวกเขาว่า “ท่านเห็นว่าสิง่ ใดดีทส ี่ ด ุ เรา จะทํา” และกษั ตริยท ์ รงยืนอยูท ่ ป ี่ ระตูเมือง และประชาชน ทัง้ หมดก็ออกมาเป็ นร ้อยเป็ นพัน ั และอิททัยว่า “จงทําดี 5 กษั ตริยท ์ รงบัญชาโยอาบ อาบีชย ต่อชายหนุ่มคนนัน ้ ด ้วยใจเมตตาต่ออับซาโลม” และ ประชาชนทัง้ หมดได ้ยินเมือ ่ กษั ตริยท ์ รงสัง่ หัวหน ้าทุกคน เกีย ่ วกับอับซาโลม 6 ประชากรจึงออกไปในทุง่ สู ้รบกับอิสราเอล และการสู ้รบนัน ้ เกิดขึน ้ ในป่ าเอฟราอิม 7 ซึง่ ชาวอิสราเอลถูกสังหารต่อหน ้าข ้ารับใช ้ของดาวิด และ ในวันนัน ้ มีการสังหารหมูผ ่ ู ้คนถึงสองหมืน ่ คน 8 เพราะว่าการสู ้รบนัน ้ กระจายไปทั่วทุกพืน ้ ที่ และในวันนัน ้ ป่ าไม ้ก็กลืนกินผู ้คนมากกว่าทีด ่ าบจะกลืนกินเสียอีก 9 แล ้วอับซาโลมก็ไปพบข ้าราชบริพารของดาวิด อับซาโลมก็ ขีล ่ า และลาก็ลอดใต ้กิง่ ก ้านหนาทึบของต ้นโอ๊กใหญ่ หัวของ มันก็เกาะติดต ้นโอ๊ก และเขาก็ลอยขึน ้ ไประหว่างฟ้ ากับดิน แล ้วลาทีอ ่ ยูใ่ ต ้เขาก็หายไป 10 และมีชายคนหนึง่ เห็นดังนัน ้ จึงไปแจ ้งโยอาบว่า "ดูเถิด ข ้าพเจ ้าเห็นอับซาโลมถูกแขวนคออยูบ ่ นต ้นโอ๊ก" 11 โยอาบก็พด ู กับคนทีบ ่ อกเขาว่า “ดูเถิด เจ ้าเห็นเขาแล ้ว ทําไมเจ ้าจึงไม่ฟันเขาให ้จมดินเสียทีน ่ ั่นเล่า” ข ้าพเจ ้าก็จะให ้ เงินสิบเชเขลกับผ ้าคาดเอวผืนหนึง่ แก่เจ ้า 12 และชายผู ้นัน ้ ก็กล่าวแก่โยอาบว่า “ถึงแม ้ว่าข ้าพเจ ้าจะ ได ้รับเงินหนึง่ พันเชเขลในมือ ข ้าพเจ ้าก็จะไม่ยน ื่ มือออกไป ทําร ้ายลูกชายของกษั ตริย ์ เพราะว่าในหูของพวกเรา กษั ตริย ์ ั และอิททัยว่า จงระวังอย่าให ้ใคร ได ้กําชับท่านและอาบีชย แตะต ้องอับซาโลมชายหนุ่มคนนัน ้ ” 13 มิฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าก็คงจะต ้องประพฤติเท็จต่อชีวต ิ ของ ่ นเร ้นจากกษั ตริยไ์ ด ้ และท่าน ตนเอง เพราะไม่มเี รือ ่ งใดทีซ ่ อ เองก็คงจะตัง้ ตนเป็ นศัตรูกบ ั ข ้าพเจ ้า 14 โยอาบกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าไม่อาจอยูก ่ บ ั ท่านอย่างนีไ้ ด ้” แล ้วเขาก็หยิบลูกศรสามอันไว ้ในมือ แทงทะลุหัวใจของอับ ซาโลม ขณะทีเ่ ขายังมีชวี ต ิ อยูท ่ า่ มกลางต ้นโอ๊ก 15 แล ้วพวกชายหนุ่มสิบคนซึง่ ถือชุดเกราะของโยอาบก็เข ้า มาล ้อมและฟั นอับซาโลมจนเสียชีวต ิ 16 แล ้วโยอาบก็เป่ าแตร และประชาชนก็กลับจากการติดตาม อิสราเอล เพราะโยอาบยับยัง้ ประชาชนไว ้
2 ซามูเอล
17 แล ้วพวกเขานํ าตัวอับซาโลมโยนลงไปในหลุมใหญ่ในป่ า แล ้วเอาหินกองทับเขาไว ้เป็ นกองใหญ่ และคนอิสราเอลทุก คนก็หนีไปยังเต็นท์ของตน 18 ขณะเมือ ่ อับซาโลมยังมีชวี ต ิ อยู่ เขาได ้สร ้างเสาหลักไว ้ที่ หุบเขาของกษั ตริย ์ โดยกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าไม่มล ี ก ู ชายทีจ ่ ะ ่ ระลึกถึงนามของข ้าพเจ ้า” เขาจึงเรียกเสาหลักนัน ้ ตามชือ ของตนเอง และจนถึงทุกวันนี้ เสานัน ้ ก็ยังคงเรียกกันว่า สถานทีข ่ องอับซาโลม 19 แล ้วอาหิมาอัสบุตรชายซาโดกกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าจะวิง่ ไป บอกข่าวแก่กษั ตริยว์ า่ พระเยโฮวาห์ทรงแก ้แค ้นศัตรูของ พระองค์แล ้ว” 20 โยอาบจึงบอกเขาว่า "วันนีเ้ จ ้าอย่านํ าข่าวไปบอกใครเลย แต่จงนํ าข่าวไปบอกคนอืน ่ ในวันอืน ่ แต่วันนีเ้ จ ้าอย่านํ าข่าวไป ิ้ พระชนม์แล ้ว" บอกใครเลย เพราะว่าโอรสของกษั ตริยส ์ น 21 โยอาบจึงกล่าวแก่คช ู วี า่ “จงไปบอกกษั ตริยถ ์ งึ สิง่ ทีเ่ จ ้าได ้ ี งึ คํานับโยอาบแล ้ววิง่ ไป เห็น” คูชจ 22 แล ้วอาหิมาอัซบุตรซาโดกก็พด ู กับโยอาบอีกครัง้ ว่า “แต่ ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน ขอให ้ข ้าพเจ ้าวิง่ ตามคูชไี ปด ้วย” โยอาบ จึงกล่าวว่า “เหตุใดลูกจึงวิง่ ไป ในเมือ ่ ไม่มข ี า่ วคราวอะไร จะแจ ้งให ้ทราบ” 23 แต่กระนัน ้ ก็ด ี เขากล่าว “ปล่อยให ้ฉั นวิง่ ไป” และเขากล่าว แก่เขาว่า “วิง่ ไป” แล ้วอาหิมาอัสก็วงิ่ ไปตามทางทีร่ าบ และ แซงคูชไี ป 24 และดาวิดนั่งอยูร่ ะหว่างประตูทงั ้ สอง และคนยามก็ขน ึ้ ไป บนหลังคาเหนือประตูจนไปถึงกําแพง แล ้วเงยหน ้าขึน ้ มองดู ก็เห็นคนคนหนึง่ วิง่ มาคนเดียว 25 คนเฝ้ ายามจึงร ้องไปบอกกษั ตริย ์ และกษั ตริยต ์ รัสว่า ถ ้า เขามาคนเดียว ก็คงมีขา่ วอยูใ่ นปากของเขา เขาจึงรีบเข ้ามา ใกล ้ 26 และคนเฝ้ ายามเห็นชายคนหนึง่ วิง่ ไป จึงร ้องเรียกผู ้เฝ้ า ประตู และกล่าวว่า ดูเถิด มีชายคนหนึง่ วิง่ มาคนเดียว และ กษั ตริยต ์ รัสว่า เขานํ าข่าวมาด ้วย 27 และคนเฝ้ ายามก็กล่าวว่า ข ้าพเจ ้าคิดว่าการวิง่ ของผู ้ทีว่ งิ่ นํ าหน ้านัน ้ เหมือนกับการวิง่ ของอาหิมาอัซบุตรซาโดก และ กษั ตริยก ์ ็ตรัสว่า เขาเป็ นคนดี และมาด ้วยข่าวดี 28 และอาหิมาอัสก็ร ้องเรียกและพูดกับกษั ตริยว์ า่ “ทุกอย่าง เรียบร ้อยดี” แล ้วเขาก็กราบลงกับพืน ้ ต่อหน ้ากษั ตริยแ ์ ละ กล่าวว่า “ขอถวายพระพรแด่พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของท่าน ผู ้ ซึง่ ได ้มอบคนเหล่านัน ้ ทีย ่ กมือต่อต ้านกษั ตริยเ์ จ ้านายของ ข ้าพเจ ้า” 29 กษั ตริยต ์ รัสถามว่า “อับซาโลมชายหนุ่มปลอดภัยหรือไม่” อาหิมาอัสตอบว่า “เมือ ่ โยอาบส่งข ้ารับใช ้ของกษั ตริยไ์ ป พร ้อมกับข ้ารับใช ้ของท่าน ข ้าพเจ ้าเห็นความโกลาหลวุน ่ วาย มาก แต่ข ้าพเจ ้าไม่ทราบว่าคืออะไร” 30 และกษั ตริยต ์ รัสกับเขาว่า จงหลีกไปยืนตรงนี”้ เขาจึง หลีกไปยืนนิง่ อยู่ ิ ็มาถึง และคูชก ิ ็กล่าวว่า ข่าวนีข 31 และดูเถิด คูชก ้ ้าแต่ กษั ตริยเ์ จ ้านายของข ้าพเจ ้า เพราะว่าในวันนีพ ้ ระเยโฮวาห์ ทรงแก ้แค ้นคนทัง้ หลายทีล ่ ก ุ ขึน ้ ต่อสู ้พระองค์แล ้ว ี 32 และกษั ตริยต ์ รัสแก่คช ู วา่ “อับซาโลมชายหนุ่มคนนัน ้ ี อบว่า “ศัตรูของกษั ตริยเ์ จ ้านายของ ปลอดภัยหรือไม่” คูชต ข ้าพเจ ้า และทุกคนทีล ่ ก ุ ขึน ้ ต่อต ้านท่านเพือ ่ ทําร ้ายท่าน ก็จง เป็ นเหมือนชายหนุ่มคนนัน ้ ” 33 กษั ตริยท ์ รงสะเทือนพระทัยยิง่ นักและเสด็จขึน ้ ไปทีห ่ ้อง เหนือประตูเมืองและกันแสง ขณะทีเ่ สด็จไป พระองค์ตรัสว่า “โอ อับซาโลม บุตรของเรา บุตรของเรา อับซาโลม บุตร ของเรา ถ ้าเราตายแทนเจ ้าก็อยากจะให ้ตายแทนเจ ้า โอ อับ ซาโลม บุตรของเรา บุตรของเรา”
บทที่ 19 1 มีคนไปบอกโยอาบว่า “ดูเถิด กษั ตริยร์ ้องไห ้และครํ่าครวญ ถึงอับซาโลม” 2 และชัยชนะในวันนัน ้ ก็กลายเป็ นความโศกเศร ้าของ ประชาชนทัง้ ปวง เพราะในวันนัน ้ ประชาชนได ้ยินเรือ ่ งที่ กษั ตริยเ์ สียพระทัยเรือ ่ งโอรสของพระองค์ 3 และผู ้คนก็ลก ั ลอบเข ้าในเมืองในวันนัน ้ เหมือนกับทีผ ่ ู ้คน รู ้สึกละอายและแอบหนีไปเมือ ่ ต ้องสู ้รบ 4 แต่กษั ตริยท ์ รงเอาผ ้าปิ ดหน ้าของตน และกษั ตริยท ์ รงร ้อง เสียงดังว่า "โอ อับซาโลมบุตรของเรา โอ อับซาโลม บุตร ของเรา บุตรของเรา!" 5 แล ้วโยอาบก็เข ้าไปในบ ้านเข ้าเฝ้ ากษั ตริยแ ์ ล ้วกล่าวว่า " วันนีท ้ า่ นได ้ทําให ้ข ้าราชบริพารของท่านทุกคน ซึง่ ได ้ ช่วยชีวต ิ ท่านไว ้ในวันนี้ ต ้องอับอายขายหน ้า ทัง้ ชีวต ิ ของลูก ชายและลูกสาวของท่าน และชีวต ิ ของภรรยาของท่าน และ ชีวต ิ ของนางสนมของท่าน 6 เพราะว่าท่านรักศัตรูของท่าน และเกลียดมิตรสหายของ ท่าน เพราะท่านประกาศในวันนีว้ า่ ท่านไม่นับถือเจ ้านายหรือ ข ้าราชบริพาร เพราะในวันนีข ้ ้าพเจ ้าเข ้าใจว่า หากอับซาโลม ยังมีชวี ต ิ อยู่ และพวกเราทัง้ หมดต ้องตายในวันนี้ ก็คงทําให ้ ท่านพอใจ 7 บัดนีจ ้ งลุกขึน ้ ไปพูดปลอบใจผู ้รับใช ้ของท่าน ข ้าพเจ ้า สาบานในพระนามพระเยโฮวาห์วา่ ถ ้าท่านไม่ไป จะไม่มใี คร อยูก ่ บ ั ท่านคืนนี้ และสิง่ นัน ้ จะเลวร ้ายแก่ทา่ นยิง่ กว่าเหตุร ้าย ้ ทีเ่ กิดขึน ทัง้ สิน ้ กับท่านตัง้ แต่เยาว์วัยจนบัดนี้ 8 จากนัน ้ กษั ตริยท ์ รงลุกขึน ้ ประทับอยูท ่ ป ี่ ระตูเมือง และ ประชาชนทัง้ ปวงก็แจ ้งแก่ประชาชนว่า ดูเถิด กษั ตริยป ์ ระทับ อยูท ่ ป ี่ ระตูเมืองแล ้ว ประชาชนทัง้ ปวงก็เข ้ามาเฝ้ ากษั ตริย ์ เพราะว่าคนอิสราเอลต่างก็หนีไปยังเต็นท์ของตน ้ ก็เกิดการโต ้เถียงกันในหมูเ่ ผ่าต่างๆ ของ 9 ประชากรทัง้ สิน อิสราเอลว่า “กษั ตริยไ์ ด ้ช่วยเราให ้พ ้นจากมือศัตรูของเรา และช่วยเราให ้พ ้นจากมือของพวกฟี ลส ิ เตีย และบัดนี้ พระองค์ได ้หนีออกจากแผ่นดินไปหาอับซาโลม” 10 และอับซาโลมซึง่ เราเจิมไว ้เหนือเรานัน ้ ตายไปแล ้วใน สนามรบ ดังนัน ้ เหตุใดท่านจึงไม่พด ู สักคําเพือ ่ นํ ากษั ตริย ์ กลับคืนมา? 11 กษั ตริยด ์ าวิดทรงส่งคนไปหาพวกปุโรหิตซาโดกและอาบี ยาธาร์วา่ “จงพูดกับพวกผู ้เฒ่าของยูดาห์วา่ เหตุใดพวกเจ ้า จึงเป็ นคนสุดท ้ายทีจ ่ ะพากษั ตริยก ์ ลับวังของพระองค์” เพราะ คนอิสราเอลทุกคนได ้พูดจากันถึงกษั ตริยถ ์ งึ วังของพระองค์ แล ้ว 12 ท่านทัง้ หลายเป็ นพีน ่ ้องของเรา เป็ นกระดูกและเนือ ้ ของ เรา แล ้วเหตุใดท่านจึงเป็ นคนสุดท ้ายทีจ ่ ะนํ ากษั ตริยก ์ ลับคืน มา? 13 และท่านจงกล่าวแก่อามาสาว่า ท่านมิได ้เป็ นกระดูกและ เนือ ้ หนังของข ้าพเจ ้าหรือ? ขอพระเจ ้าทรงลงโทษข ้าพเจ ้าให ้ หนักขึน ้ ด ้วย ถ ้าท่านไม่เป็ นผู ้นํ ากองทัพต่อหน ้าข ้าพเจ ้าเสมอ แทนโยอาบ 14 และพระองค์ทรงทําให ้ใจของคนยูดาห์ทก ุ คนอ่อนลง เหมือนกับใจของคนคนเดียว ดังนัน ้ พวกเขาจึงส่งข่าวนีไ้ ปยัง กษั ตริยว์ า่ "ท่านจงกลับไปพร ้อมกับบรรดาผู ้รับใช ้ของท่าน" 15 กษั ตริยจ ์ งึ เสด็จกลับมายังแม่นํ้าจอร์แดน ส่วนยูดาห์ก็ไปที่ กิลกาลเพือ ่ เข ้าเฝ้ ากษั ตริยแ ์ ละนํ ากษั ตริยข ์ ้ามแม่นํ้าจอร์แดน ไป 16 และชิเมอี บุตรชายของเกรา ชาวเบนจามิน จากบาฮูรม ิ รีบลงมาพร ้อมกับพวกคนแห่งยูดาห์เพือ ่ ไปรับเสด็จกษั ตริย ์ ดาวิด
2 ซามูเอล
17 และมีพวกคนเบนจามินอยูก ่ บ ั เขาหนึง่ พันคน พร ้อมกับศิ บาข ้ารับใช ้แห่งบ ้านของซาอูล พร ้อมกับบุตรชายสิบห ้าคน ิ คนอยูก ของเขา และข ้ารับใช ้อีกยีส ่ บ ่ บ ั เขา และพวกเขาก็ข ้าม แม่นํ้าจอร์แดนไปต่อหน ้ากษั ตริย ์ 18 และเรือข ้ามฟากไปเพือ ่ รับคนในครัวเรือนของกษั ตริย ์ และทําตามทีพ ่ ระองค์เห็นว่าดี ชิเมอี บุตรเกรา กราบลงต่อ พระพักตร์กษั ตริย ์ ขณะทีพ ่ ระองค์กําลังข ้ามแม่นํ้าจอร์แดน 19 และท่านได ้กล่าวแก่พระราชาว่า “ขอท่านอย่าได ้ถือโทษ ข ้าพเจ ้าเลย และขอท่านอย่าได ้จดจําความผิดซึง่ ผู ้รับใช ้ของ ท่านได ้กระทําในวันทีพ ่ ระราชาท่านเสด็จออกจากกรุง เยรูซาเล็ม เพือ ่ พระราชาจะได ้ทรงจดจําไว ้ในพระทัย” 20 เพราะว่าผู ้รับใช ้ของท่านทราบแล ้วว่าข ้าพเจ ้าได ้ทําบาป เพราะฉะนัน ้ ดูเถิด ข ้าพเจ ้ามาเป็ นคนแรกในวันนีใ้ นบรรดาคน ในตระกูลโยเซฟทัง้ หมดทีล ่ งไปรับเสด็จกษั ตริยเ์ จ ้านายของ ข ้าพเจ ้า ั บุตรชายของนางเศรุยาห์ตอบว่า ชิเมอีจะต ้อง 21 แต่อาบีชย ถูกประหารชีวต ิ เพราะเรือ ่ งนีห ้ รือ เพราะเขาได ้แช่งด่าผู ้ทีพ ่ ระ เจ ้าทรงเจิมไว ้? 22 ดาวิดจึงกล่าวว่า “บุตรของนางเศรุยาห์ เจ ้าทัง้ หลายมี เรือ ่ งอะไรกับข ้าพเจ ้าเล่า จึงได ้มาเป็ นศัตรูกบ ั ข ้าพเจ ้าในวันนี้ ควรจะให ้ใครในอิสราเอลถูกประหารชีวต ิ ในวันนีห ้ รือไม่ เพราะข ้าพเจ ้าไม่ทราบว่าวันนีข ้ ้าพเจ ้าได ้เป็ นกษั ตริยเ์ หนือ อิสราเอลแล ้วหรือ” 23 เพราะฉะนัน ้ กษั ตริยจ ์ งึ ตรัสแก่ชเิ มอีวา่ เจ ้าจะไม่ตาย” และ กษั ตริยก ์ ็สาบานต่อเขา 24 และเมฟิ โบเชทบุตรของซาอูลก็ลงมาหาพระราชา โดย ้ ผ ้าตัง้ แต่วันที่ ไม่ได ้แต่งพระบาทหรือตัดเคราหรือซักเสือ พระราชาเสด็จจากไปจนกระทั่งวันทีพ ่ ระองค์เสด็จกลับมา โดยสันติภาพ 25 ครัน ้ ท่านมายังกรุงเยรูซาเล็มเพือ ่ ต ้อนรับพระราชา พระราชาตรัสถามท่านว่า “เมฟิ โบเชธ เจ ้าจึงไม่ไปกับเราเล่า” 26 และเขาตอบว่า "ข ้าแต่เจ ้านายของข ้าพเจ ้า ข ้าแต่ พระราชา ข ้าพเจ ้าผู ้รับใช ้ของข ้าพเจ ้าหลอกลวงข ้าพเจ ้า ้ เพราะข ้าพเจ ้าผู ้รับใช ้ของพระองค์กล่าวว่า ข ้าพเจ ้าจะซือ อานลาตัวหนึง่ ให ้ข ้าพเจ ้าขีไ่ ปเฝ้ าพระราชา เพราะว่าข ้าพเจ ้า ผู ้รับใช ้ของพระองค์เป็ นง่อย" 27 และเขาได ้พูดใส่ร ้ายผู ้รับใช ้ของพระองค์แก่พระราชา เจ ้านายของข ้าพเจ ้า แต่พระราชาเจ ้านายของข ้าพเจ ้าเป็ น เหมือนทูตสวรรค์ของพระเจ ้า ดังนัน ้ จงทําสิง่ ทีท ่ า่ นเห็นว่าดี เถิด 28 เพราะว่าคนในครอบครัวของบิดาข ้าพเจ ้าล ้วนแต่เป็ นแค่ คนตายต่อหน ้าพระราชาเจ ้านายของข ้าพเจ ้า แต่พระองค์ยัง ทรงแต่งตัง้ ผู ้รับใช ้ของพระองค์ให ้ไปร่วมโต๊ะกับผู ้ที่ ิ ธ์ รับประทานอาหารทีโ่ ต๊ะของพระองค์ ข ้าพเจ ้าจึงไม่มส ี ท อะไรทีจ ่ ะร ้องทูลพระราชาอีก? 29 กษั ตริยต ์ รัสถามเขาว่า “ทําไมเจ ้าจึงพูดเรือ ่ งของเจ ้า ต่อไปอีกเล่า? ข ้าพเจ ้าได ้กล่าวว่า เจ ้าและศิบาจงแบ่ง ดินแดนกัน” 30 แล ้วเมฟิ โบเชทก็ทล ู กษั ตริยว์ า่ "ขอให ้เขาเอาทัง้ หมดเถิด เพราะว่ากษั ตริยน ์ ายของข ้าพเจ ้าได ้เสด็จกลับมายัง พระราชวังของพระองค์ด ้วยสันติภาพแล ้ว" 31 แล ้วบารซิลไลชาวกิลอาดก็ลงมาจากโรเกลิม และข ้าม แม่นํ้าจอร์แดนไปกับกษั ตริยเ์ พือ ่ นํ าพระองค์ข ้ามแม่นํ้า จอร์แดนไป 32 ขณะนัน ้ บารซิลไลเป็ นคนชรามาก คือมีอายุแปดสิบปี และเขาได ้นํ าเสบียงอาหารไปให ้กษั ตริยข ์ ณะทีพ ่ ระองค์ ประทับอยูท ่ ม ี่ าหะนาอิม เพราะเขาเป็ นคนใหญ่คนโตมาก
ิ ไลว่า “จงข ้ามมาด ้วยกันกับ 33 แล ้วกษั ตริยต ์ รัสแก่บาร์ซล ข ้าพเจ ้า และข ้าพเจ ้าจะเลีย ้ งดูเจ ้าด ้วยกันกับข ้าพเจ ้าใน เยรูซาเล็ม” 34 แล ้วบารซิลไลก็ทล ู แก่พระราชาว่า ข ้าพระองค์จะต ้องมี ชีวต ิ อยูต ่ อ ่ ไปอีกนานเท่าใด จึงจะได ้ขึน ้ ไปกับพระราชายัง เยรูซาเล็ม? 35 ข ้าพเจ ้ามีอายุได ้แปดสิบปี แล ้ว และข ้าพเจ ้าสามารถ แยกแยะระหว่างดีและชัว่ ได ้หรือไม่ ข ้าพเจ ้าผู ้รับใช ้ของ พระองค์จะลิม ้ รสสิง่ ทีข ่ ้าพเจ ้ากินหรือสิง่ ทีข ่ ้าพเจ ้าดืม ่ ได ้ หรือไม่ ข ้าพเจ ้าจะได ้ยินเสียงร ้องเพลงของชายและหญิงอีก ได ้อย่างไร เหตุใดผู ้รับใช ้ของพระองค์จงึ ยังเป็ นภาระแก่ พระราชาผู ้เป็ นเจ ้านายของข ้าพเจ ้าอีก? 36 ข ้ารับใช ้ของพระองค์จะไปกับกษั ตริยข ์ ้ามแม่นํ้าจอร์แดน สักหน่อย และทําไมกษั ตริยจ ์ งึ ตอบแทนฉั นด ้วยรางวัลเช่นนี?้ 37 ขอให ้ข ้าพเจ ้าผู ้เป็ นข ้ารับใช ้ของท่านกลับไปเถิด เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้ตายในเมืองของข ้าพเจ ้า และถูกฝั งไว ้ในหลุม ศพของบิดามารดาของข ้าพเจ ้า แต่ดเู ถิด คิมฮัม ผู ้เป็ นข ้ารับ ใช ้ของท่าน ขอให ้เขาไปกับกษั ตริยเ์ จ ้านายของข ้าพเจ ้า และ กระทํากับเขาตามทีท ่ า่ นเห็นชอบ 38 และกษั ตริยท ์ รงตอบว่า คิมฮัมจงข ้ามไปกับเรา และเราจะ ทําแก่เขาตามทีท ่ า่ นเห็นชอบ และสิง่ ใดก็ตามทีท ่ า่ นต ้องการ จากเรา เราจะทําเพือ ่ ท่าน 39 ประชากรทัง้ หมดก็ข ้ามแม่นํ้าจอร์แดนไป เมือ ่ กษั ตริย ์ เสด็จข ้ามไปแล ้ว กษั ตริยก ์ ็จบ ู บารซิลไลและอวยพรเขา จากนัน ้ เขาก็กลับไปยังทีอ ่ ยูข ่ องตน 40 จากนัน ้ กษั ตริยเ์ สด็จไปทีก ่ ล ิ กัล และคิมฮัมก็เสด็จไปกับ เขาด ้วย และชาวเมืองยูดาห์ทงั ้ หมดก็ตด ิ ตามกษั ตริยไ์ ป และ ชาวเมืองอิสราเอลครึง่ หนึง่ ก็ตด ิ ตามไปด ้วย 41 และดูเถิด คนอิสราเอลทัง้ หมดก็มาหาพระราชา และ กล่าวแก่พระราชาว่า ทําไมพีน ่ ้องของพวกเรา คือ คนแห่งยู ดาห์ จึงลักพาตัวพระองค์ไป และพาพระราชาและครัวเรือน ของพระองค์ และคนของดาวิดทัง้ หมดข ้ามแม่นํ้าจอร์แดนไป กับพระองค์ด ้วย? 42 บรรดาคนแห่งยูดาห์ก็ตอบคนแห่งอิสราเอลว่า "เพราะ กษั ตริยเ์ ป็ นญาติใกล ้ชิดกับพวกเรา เหตุใดท่านจึงโกรธเคือง เรือ ่ งนี้ เราได ้กินแต่เงินของกษั ตริยห ์ รือ กษั ตริยไ์ ด ้ให ้ ของขวัญอะไรแก่เราบ ้าง" 43 ชาวอิสราเอลจึงตอบชาวยูดาห์วา่ “พวกเรามีสว่ นใน ิ ส่วน และพวกเราก็มส ิ ธิในดาวิดมากกว่าพวก กษั ตริยส ์ บ ี ท ท่านด ้วย ทําไมพวกท่านจึงดูหมิน ่ พวกเรา ไม่ฟังคําแนะนํ า ของพวกเราก่อนในการนํ ากษั ตริยข ์ องเรากลับคืนมา” คําพูด ของชาวยูดาห์รน ุ แรงกว่าคําพูดของชาวอิสราเอล บทที่ 20 ่ เชบา บุตรบิครี ชาวเบน 1 บังเอิญมีชายคนหนึง่ เป็ นคนชัว่ ชือ จามิน เขาเป่ าแตรขึน ้ กล่าวว่า เราไม่มส ี ว่ นในดาวิด และเราก็ ไม่มม ี รดกในบุตรเจสซี อิสราเอล จงกลับไปเต็นท์ของตน เถิด 2 ดังนัน ้ คนอิสราเอลทุกคนจึงยกออกไปจากดาวิด และ ติดตามเชบาบุตรชายของบิครี แต่คนแห่งยูดาห์ยังคงติดตาม กษั ตริยข ์ องตนตัง้ แต่แม่นํ้าจอร์แดนไปจนถึงเยรูซาเล็ม 3 และดาวิดเสด็จกลับมายังบ ้านของพระองค์ทก ี่ รุงเยรูซาเล็ม กษั ตริยท ์ รงนํ านางสนมทัง้ สิบคนทีพ ่ ระองค์ละไว ้เพือ ่ ดูแล บ ้านไปขังไว ้ในคุก และเลีย ้ งดูพวกเธอ แต่ไม่ได ้เข ้าไปหา พวกเธอ ดังนัน ้ พวกเธอจึงถูกขังไว ้จนวันตาย โดยใช ้ชีวต ิ เป็ น ม่าย 4 แล ้วกษั ตริยต ์ รัสกับอามาสาว่า จงรวบรวมคนแห่งยูดาห์ให ้ ข ้าพเจ ้าภายในสามวัน แล ้วท่านจงอยูท ่ น ี่ ี่
2 ซามูเอล
5 ดังนัน ้ อามาสาจึงไปรวมพลคนแห่งยูดาห์ แต่เขาอยูต ่ อ ่ เกิน เวลาทีเ่ ขาได ้กําหนดไว ้ ั ว่า บัดนีเ้ ชบาบุตรบิครีจะทําอันตราย 6 ดาวิดกล่าวแก่อาบีชย แก่พวกเรามากกว่าอับซาโลม จงนํ าข ้ารับใช ้ของนายท่านไป ตามเขา มิฉะนัน ้ เขาจะยึดเมืองทีม ่ รี ัว้ ล ้อมไว ้ได ้และหนีรอดไป จากพวกเราได ้” 7 พวกทหารของโยอาบ พวกเคเรธี พวกเพเลธี และคนกล ้า ทัง้ หมดก็ยกออกไปติดตามเขา และยกออกไปจาก เยรูซาเล็มเพือ ่ ไล่ตามเชบาบุตรชายของบิครี 8 เมือ ่ พวกเขามาถึงก ้อนหินใหญ่ทก ี่ เิ บโอน อามาสาเดิน ้ ทีโ่ ยอาบสวมอยูก นํ าหน ้าพวกเขาไป และเสือ ่ ็ถก ู คาดเอวไว ้ และมีเข็มขัดทีม ่ ด ี าบติดอยูท ่ เี่ อวของเขาในฝั ก เมือ ่ โยอาบ เดินออกไป ดาบก็หลุดออกมา 9 โยอาบจึงพูดกับอามาสาว่า “พีช ่ ายของข ้าพเจ ้าสบายดี หรือไม่” และโยอาบก็เอามือขวาจับเคราของอามาสาเพือ ่ จะ จูบเขา 10 แต่อามาสาไม่สนใจดาบทีอ ่ ยูใ่ นมือของโยอาบ จึงฟั นเขา ่ ี ้ของเขาร่ เข ้าทีซ ่ โครงข ้างทีห ่ ้า ไส วงลงพืน ้ ไม่ฟันเขาซํ้าอีก ั พีช และเขาก็ตาย โยอาบกับอาบีชย ่ ายของเขาจึงไล่ตามเ ชบา ลูกชายของบิครี 11 และคนของโยอาบคนหนึง่ มายืนใกล ้เขาแล ้วพูดว่า "ผู ้ใด เห็นดีเห็นงามกับโยอาบและผู ้ใดอยูฝ ่ ่ ายดาวิด ก็ให ้ผู ้นัน ้ ตาม โยอาบไป" 12 และอามาสาก็นอนจมอยูใ่ นเลือดกลางถนนหลวง เมือ ่ ชาย คนนัน ้ เห็นว่าคนทัง้ หมดหยุดนิง่ เขาก็พาอามาสาออกจาก ถนนหลวงไปทีท ่ งุ่ นา แล ้วเอาผ ้ามาห่มให ้ เมือ ่ เขาเห็นว่าทุก คนทีผ ่ า่ นไปมาหยุดนิง่ 13 เมือ ่ เขาเคลือ ่ นออกจากทางหลวงแล ้ว ประชาชนทัง้ หมดก็ ติดตามโยอาบ เพือ ่ ไล่ตามเชบาบุตรชายของบิครี 14 และท่านก็เดินผ่านเผ่าต่างๆ ของอิสราเอลไปจนถึงอาเบล และเบธมาอาคาห์ และชาวเบไรทัง้ หมด และพวกเขาก็มา รวมกันและติดตามท่านไปด ้วย 15 พวกเขามาล ้อมเขาไว ้ทีอ ่ าเบลแห่งเบธมาอาคาห์ และ พวกเขาสร ้างคันดินขึน ้ เพือ ่ ปิ ดล ้อมเมือง และคันดินนัน ้ ก็ ตัง้ อยูใ่ นคูนํ้า และคนทัง้ หมดทีอ ่ ยูก ่ บ ั โยอาบก็พังกําแพงเพือ ่ จะพังมันลง 16 ครัง้ นัน ้ หญิงทีฉ ่ ลาดคนหนึง่ ร ้องออกมาจากเมืองว่า “ฟั ง ซิ ฟั งซิ พูดซิ ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน ให ้มาใกล ้ๆ ตรงนี้ เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้พูดกับท่าน” 17 เมือ ่ ชายคนนัน ้ เข ้ามาใกล ้เธอ หญิงคนนัน ้ ก็ถามว่า “เจ ้า เป็ นโยอาบหรือ” เขาตอบว่า “ข ้าพเจ ้าเป็ นโยอาบ” แล ้วนางก็ พูดกับเขาว่า “ฟั งคําพูดของสาวใช ้ของท่านเถิด” เขาตอบว่า “ข ้าพเจ ้าได ้ยิน” 18 แล ้วนางก็พด ู ว่า “พวกเขาเคยพูดกันในสมัยก่อนว่า พวก เขาจะต ้องขอคําปรึกษาจากอาเบลเป็ นแน่” และเรือ ่ งนีก ้ ็จบ ลงเพียงเท่านี้ ั ติและซือ ่ สัตย์ในอิสราเอล แต่เจ ้า 19 ข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้มีสน แสวงหาทีจ ่ ะทําลายเมืองและแม่ของอิสราเอล ทําไมเจ ้าจึง กลืนกินมรดกของพระเจ ้าเสีย? 20 โยอาบตอบว่า “ขอให ้เรือ ่ งนัน ้ อยูห ่ า่ งไกลจากข ้าพเจ ้าเถิด ไม่วา่ ข ้าพเจ ้าจะกลืนหรือทําลายเสียก็ตาม” 21 เรือ ่ งนีไ้ ม่เป็ นเช่นนัน ้ แต่มช ี ายคนหนึง่ จากภูเขาเอฟราอิม ่ เชบา บุตรบิครี ยืน ชือ ่ มือของเขาขึน ้ ต่อต ้านกษั ตริย ์ คือ ต่อต ้านดาวิด จงมอบเขาเพียงคนเดียว แล ้วฉั นจะออกไปจาก เมือง” หญิงนัน ้ จึงพูดกับโยอาบว่า “ดูเถิด ศีรษะของเขาจะ ถูกโยนข ้ามกําแพงมาหาคุณ” 22 แล ้วหญิงนัน ้ ก็ไปหาคนทัง้ ปวงด ้วยสติปัญญาของเธอ แล ้วพวกเขาก็ตด ั ศีรษะของเชบา ลูกชายของบิครี แล ้วโยน มันออกไปให ้โยอาบ แล ้วเขาก็เป่ าแตร แล ้วพวกเขาก็แยก
ย ้ายจากเมืองไปยังเต็นท์ของตน แล ้วโยอาบก็กลับไปยัง เยรูซาเล็มเพือ ่ เฝ้ าพระราชา 23 โยอาบเป็ นผู ้บังคับบัญชากองทัพอิสราเอลทัง้ หมด และ เบนายาห์บต ุ รเยโฮยาดาเป็ นผู ้บังคับบัญชาชาวเคเรธีและชาว เพเลธี 24 และอาโดรัมเป็ นผู ้ควบคุมดูแลการส่งบรรณาการ และเย โฮชาฟั ทบุตรชายของอาหิลด ุ เป็ นผู ้บันทึก 25 และเชวาเป็ นเสมียน และซาโดกและอาบียาธาร์เป็ น ปุโรหิต 26 และอิราชาวยาอิรก ์ ็เป็ นประมุขของดาวิดด ้วย บทที่ 21 1 ในสมัยของดาวิด เกิดความอดอยากเป็ นเวลาสามปี ปี แล ้ว ปี เล่า ดาวิดจึงทูลถามพระเจ ้า พระเจ ้าทรงตอบว่า เป็ นความ อดอยากของซาอูลและของตระกูลอันชัว่ ร ้ายของเขา เพราะ เขาสังหารชาวกิเบโอน 2 แล ้วกษั ตริยท ์ รงเรียกชาวกิเบโอนมาและตรัสแก่พวกเขาว่า (ชาวกิเบโอนมิได ้เป็ นพวกอิสราเอล แต่เป็ นพวกอาโมไรที่ เหลืออยู่ และพวกอิสราเอลได ้สาบานต่อพวกเขา และซาอูล ก็แสวงหาทีจ ่ ะสังหารพวกเขาด ้วยความกระตือรือร ้นต่อพวก อิสราเอลและยูดาห์) 3 เพราะฉะนัน ้ ดาวิดจึงกล่าวแก่ชาวกิเบโอนว่า “ข ้าพเจ ้าจะ ทําอะไรให ้ท่านได ้บ ้าง และข ้าพเจ ้าจะทําสิง่ ใดเพือ ่ ลบล ้าง บาป เพือ ่ ท่านทัง้ หลายจะได ้อวยพรมรดกของพระเจ ้า” 4 ชาวกิเบโอนจึงกล่าวแก่เขาว่า “พวกเราไม่ต ้องการเงินหรือ ทองของซาอูลหรือของตระกูลของเขา และท่านจะไม่ฆา่ ใคร ในอิสราเอลเพือ ่ พวกเราด ้วย” และเขากล่าวว่า “สิง่ ทีท ่ า่ นพูด ฉั นจะทําเพือ ่ ท่าน” 5 พวกเขาตอบกษั ตริยว์ า่ "คนทีท ่ ําลายพวกเรา และคิดร ้าย ต่อพวกเราไม่ให ้อยูใ่ นเขตแดนใด ๆ ของอิสราเอล" 6 จงมอบบุตรชายเจ็ดคนของเขาให ้แก่เรา และเราจะแขวน พวกเขาไว ้ต่อพระเจ ้าทีก ่ เิ บอาห์แห่งซาอูล ซึง่ พระเจ ้าทรง เลือกไว ้ แล ้วกษั ตริยต ์ รัสว่า เราจะมอบพวกเขาให ้ 7 แต่กษั ตริยท ์ รงไว ้ชีวต ิ เมฟิ โบเชธ บุตรชายของโยนาธาน บุตรชายของซาอูล เนือ ่ งด ้วยคําสาบานของพระเจ ้าทีม ่ ี ระหว่างพวกเขา คือ ระหว่างดาวิดกับโยนาธาน บุตรชายของ ซาอูล 8 แต่กษั ตริยท ์ รงนํ าบุตรชายสองคนของริสปาห์ ธิดาของอา ยาห์ ซึง่ นางมีบต ุ รให ้ซาอูล คือ อาร์โมนี และเมฟิ โบเชธ และ บุตรชายห ้าคนของมีคล ั ธิดาของซาอูล ซึง่ นางได ้เลีย ้ งดู ิ ไล ชาวเมโฮลาธ ให ้แก่อาดรีเอล บุตรชายของบาร์ซล 9 และพระองค์ได ้ทรงมอบพวกเขาไว ้ในมือของชาวกิเบโอน และพวกเขาก็แขวนคอพวกเขาไว ้บนเนินเขาต่อพระพักตร์ พระเจ ้า และพวกเขาก็ล ้มตายทัง้ เจ็ดคนด ้วยกัน และถูก ประหารชีวต ิ ในวันเกีย ่ วข ้าว ในวันแรก ในตอนต ้นของการ เกีย ่ วข ้าวบาร์เลย์ 10 แล ้วริสปาห์ธด ิ าของอายาห์ก็เอาผ ้ากระสอบปูไว ้บนหิน สําหรับเธอ ตัง้ แต่เริม ่ เกีย ่ วข ้าวจนกระทั่งนํ้ าหยดจากฟ้ าลงมา บนพวกเขา และพวกเขาก็ไม่ยอมให ้เหล่านกในอากาศมา เกาะบนพวกเขาในเวลากลางวัน และไม่ให ้สัตว์ป่าในทุง่ มา อาศัยอยูบ ่ นพวกเขาในเวลากลางคืน 11 และมีคนไปบอกดาวิดว่าริสปาห์ธด ิ าของอายาห์ สนมของ ซาอูล ได ้กระทําสิง่ ใด 12 แล ้วดาวิดไปนํ ากระดูกของซาอูลและกระดูกของโยนา ธานบุตรของพระองค์จากชาวยาเบศกิลอาด ซึง่ ได ้ขโมยมา จากถนนเบธชาน ทีพ ่ วกฟี ลส ิ เตียแขวนคอพวกเขาไว ้ เมือ ่ พวกฟี ลส ิ เตียได ้สังหารซาอูลทีฆ ่ ล ิ โบอา
2 ซามูเอล
13 และท่านได ้นํ ากระดูกของซาอูลและกระดูกของโยนาธาน บุตรของเขาขึน ้ มาจากทีน ่ ั่น และพวกเขาก็รวบรวมกระดูก ของผู ้ทีถ ่ ก ู แขวนคอไว ้ 14 และกระดูกของซาอูลและโยนาธานบุตรของเขาก็ถก ู ฝั งไว ้ ในดินแดนของเบนยามินทีเ่ ศลาห์ ในสุสานของคีชบิดาของ เขา และพวกเขาก็ทําตามคําสัง่ ของกษั ตริยท ์ ก ุ อย่าง หลัง จากนัน ้ พระเจ ้าก็ทรงอธิษฐานเผือ ่ แผ่นดินนัน ้ 15 ยิง่ กว่านัน ้ พวกฟี ลส ิ เตียได ้ทําสงครามกับอิสราเอลอีก ดา วิดจึงลงไปพร ้อมกับพวกผู ้รับใช ้ของท่าน และต่อสู ้กับพวกฟี ลิสเตีย ดาวิดก็ออ ่ นล ้าลง 16 และอิชบีเบโนบ ซึง่ เป็ นบุตรชายคนหนึง่ ของคนยักษ์ ผู ้ถือ หอกทีม ่ น ี ํ้ าหนักสามร ้อยเชเขลเป็ นทองเหลือง และสวมดาบ ใหม่คาดเอวไว ้ คิดจะสังหารดาวิด ั บุตรของนางเศรุยาห์ชว่ ยเขาไว ้ และฆ่าชาวฟี ล ิ 17 แต่อาบีชย สเตียคนนัน ้ เสีย คนของดาวิดจึงสาบานต่อเขาว่า “เจ ้าจะไม่ ออกไปรบกับเราอีกต่อไป และเจ ้าจะไม่ดบ ั แสงสว่างของ อิสราเอล” 18 ภายหลังนัน ้ ได ้มีการสู ้รบกับพวกฟี ลส ิ เตียอีกทีเ่ มืองโกบ แล ้วสิบเบคัยชาวหุชาห์ก็สงั หารซัฟ ซึง่ เป็ นบุตรชายคนหนึง่ ของคนยักษ์ 19 และมีการต่อสู ้เกิดขึน ้ กับพวกฟี ลส ิ เตียทีเ่ มืองโกบอีก โดย ทีเ่ อลฮานันบุตรชายของยาอาเรโอเรกิมชาวเบธเลเฮม ได ้ฆ่า พีช ่ ายของโกลิอท ั ชาวกัท ผู ้ถือหอกทีม ่ ข ี นาดเหมือนคานทอ ผ ้า 20 และยังมีการสู ้รบกันทีเ่ มืองกาท มีชายคนหนึง่ มีรป ู ร่าง ใหญ่โต มีนวิ้ มือข ้างละ 6 นิว้ และเท ้าข ้างละ 6 นิว้ รวม 204 นิว้ และเขายังเป็ นลูกของคนยักษ์ด ้วย 21 และเมือ ่ เขาท ้าทายอิสราเอล โยนาธานบุตรชิเมอาพีช ่ าย ั ของดาวิดก็สงหารเขา ่ นนีเ้ กิดแก่คนยักษ์ทเี่ มืองกาท และล ้มตายลงด ้วย 22 ทัง้ สีค มือของดาวิด และด ้วยมือของผู ้รับใช ้ของเขา บทที่ 22 1 และดาวิดก็ถวายถ ้อยคําบทเพลงนีแ ้ ด่พระเยโฮวาห์ในวันที่ ้ ของเขา และจาก พระเจ ้าทรงช่วยเขาให ้พ ้นจากมือศัตรูทงั ้ สิน มือของซาอูล 2 และท่านกล่าวว่า พระเยโฮวาห์ทรงเป็ นศิลาของข ้าพเจ ้า และป้ อมปราการของข ้าพเจ ้า และผู ้ช่วยให ้รอดของข ้าพเจ ้า 3. พระเจ ้าผู ้เป็ นศิลาของข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าจะวางใจใน พระองค์ พระองค์ทรงเป็ นโล่หแ ์ ละทรงเป็ นเขาแห่งความรอด ของข ้าพเจ ้า พระองค์ทรงเป็ นป้ อมปราการและทีล ่ ภ ี้ ย ั ของ ข ้าพเจ ้า พระองค์ทรงช่วยข ้าพเจ ้าให ้รอดจากความรุนแรง 4 ข ้าพเจ ้าจะร ้องเรียกพระเยโฮวาห์ ซึง่ ทรงสมควรแก่การ สรรเสริญ ดังนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงจะรอดพ ้นจากศัตรูของข ้าพเจ ้า 5 เมือ ่ คลืน ่ แห่งความตายล ้อมฉั นไว ้ นํ้ าท่วมของคนอธรรมก็ ทําให ้ฉั นรู ้สึกกลัว 6 ความโศกเศร ้าแห่งนรกล ้อมฉั นไว ้ และบ่วงแห่งความตาย ขัดขวางฉั นไว ้ 7 ในยามทุกข์ยากข ้าพเจ ้าร ้องเรียกพระเยโฮวาห์ และร ้องทูล ต่อพระเจ ้าของข ้าพเจ ้า และพระองค์ทรงสดับเสียงของ ข ้าพเจ ้าจากพระวิหารของพระองค์ และเสียงร ้องไห ้ของ ข ้าพเจ ้าก็เข ้าถึงพระกรรณของพระองค์ ั่ สะเทือนและสะเทือนสะเทือน รากฐาน 8 แผ่นดินโลกก็สน ั่ ไหวและสัน ่ สะเทือน เพราะพระองค์ทรงกริว้ ของสวรรค์ก็สน 9 ควันพวยพุง่ ออกมาจากช่องพระนาสิกของพระองค์ และไฟ ก็ลก ุ ไหม ้ออกจากพระโอษฐ์ของพระองค์ ถ่านก็ถก ู จุดขึน ้ ด ้วย ไฟนัน ้
10 พระองค์ทรงก ้มฟ้ าลงและเสด็จลงมา และความมืดก็อยูใ่ ต ้ พระบาทของพระองค์ 11 และพระองค์ทรงขีอ ่ ยูบ ่ นรูปเคารพ และบินไป และปรากฏ ให ้พระองค์เห็นบนปี กของลม 12 และพระองค์ทรงสร ้างความมืดเป็ นศาลาอยูร่ อบพระองค์ มีนํ้ามืดและเมฆหนาทึบอยูร่ อบพระองค์ 13 โดยความสว่างไสวเบือ ้ งหน ้าพระองค์ มีถา่ นไฟลุกโชนขึน ้ 14 พระเจ ้าทรงคํารามจากสวรรค์ และผู ้สูงสุดก็เปล่งพระสุร เสียงของพระองค์ 15 และพระองค์ทรงส่งลูกศรออกไปทําให ้พวกเขากระจัด กระจาย และทรงส่งฟ้ าแลบทําให ้พวกเขาสับสนอลหม่าน 16 และร่องทะเลก็ปรากฏขึน ้ รากฐานของโลกก็ถก ู เปิ ดเผย โดยการตําหนิของพระเจ ้า จากลมหายใจทีอ ่ อกทางจมูกของ พระองค์ 17 พระองค์ทรงส่งมาจากเบือ ้ งบน พระองค์ทรงนํ าข ้าพเจ ้ามา พระองค์ทรงดึงข ้าพเจ ้าออกมาจากนํ้ ามากมาย 18 พระองค์ทรงช่วยข ้าพเจ ้าให ้พ ้นจากศัตรูผู ้แข็งแกร่งของ ข ้าพเจ ้า และจากบรรดาผู ้ทีเ่ กลียดชังข ้าพเจ ้า เพราะพวกเขา แข็งแกร่งเกินกว่าข ้าพเจ ้าจะรับมือได ้ 19 พวกเขาได ้ขัดขวางข ้าพเจ ้าในวันทีข ่ ้าพเจ ้าประสบภัย พิบต ั ิ แต่พระเจ ้าทรงเป็ นทีพ ่ ักพิงของข ้าพเจ ้า 20 พระองค์ได ้ทรงนํ าข ้าพเจ ้าออกมายังทีก ่ ว ้างใหญ่ พระองค์ ทรงช่วยข ้าพเจ ้าไว ้ เพราะพระองค์ทรงพอพระทัยในข ้าพเจ ้า 21 พระเยโฮวาห์ทรงตอบแทนข ้าพเจ ้าตามความชอบธรรม ของข ้าพเจ ้า พระองค์ทรงตอบแทนข ้าพเจ ้าตามความสะอาด ของมือข ้าพเจ ้า 22 เพราะข ้าพระองค์ได ้ประพฤติตามทางของพระเจ ้า และ ไม่ได ้ละทิง้ พระเจ ้าของข ้าพระองค์อย่างชัว่ 23 เพราะคําพิพากษาของพระองค์ก็อยูต ่ อ ่ หน ้าข ้าพเจ ้า และ ส่วนบัญญัตข ิ องพระองค์ ข ้าพเจ ้าก็ไม่เบีย ่ งเบนไปจาก บัญญัตเิ หล่านัน ้ 24 ข ้าพระองค์ก็ประพฤติชอบธรรมต่อพระพักตร์พระองค์ และ ได ้รักษาตนให ้พ ้นจากความชัว่ ช ้าของข ้าพระองค์ 25 เพราะฉะนัน ้ พระเยโฮวาห์ทรงตอบแทนข ้าพเจ ้าตาม ความชอบธรรมของข ้าพเจ ้า และตามความสะอาดของ ข ้าพเจ ้าในสายพระเนตรของพระองค์ 26 พระองค์จะสําแดงพระองค์วา่ มีเมตตาต่อผู ้แสดงความ เมตตา และพระองค์จะสําแดงพระองค์วา่ เป็ นผู ้เทีย ่ งธรรมต่อ ผู ้ชอบธรรม 27 พระองค์จะทรงสําแดงพระองค์วา่ บริสท ุ ธิต ์ อ ่ ผู ้บริสท ุ ธิ์ และ ทรงสําแดงพระองค์วา่ ไม่น่ารับประทานต่อผู ้คดโกง 28 พระองค์จะทรงช่วยประชาชนผู ้ทุกข์ยาก แต่พระองค์เฝ้ าดู ผู ้เย่อหยิง่ เพือ ่ พระองค์จะทรงทําลายพวกเขาลง 29 เพราะว่าพระองค์เป็ นประทีปของข ้าพเจ ้า ข ้าแต่พระเยโฮ วาห์ และพระเยโฮวาห์จะทรงให ้ความมืดของข ้าพเจ ้าสว่าง ขึน ้ 30 เพราะว่าโดยพระองค์ ข ้าพระองค์สามารถลุยฝ่ ากองทัพ ได ้ และโดยพระเจ ้าของข ้าพระองค์ ข ้าพระองค์สามารถ กระโดดข ้ามกําแพงได ้ 31 ส่วนพระเจ ้านัน ้ หนทางของพระองค์ก็สมบูรณ์ พระวจนะ ของพระเจ ้านัน ้ ก็พส ิ จ ู น์แล ้ว พระองค์เป็ นเกราะป้ องกันให ้แก่ คนทัง้ ปวงทีว่ างใจในพระองค์ 32 เพราะผู ้ใดเป็ นพระเจ ้า นอกจากพระเยโฮวาห์ และผู ้ใด เป็ นศิลา นอกจากพระเจ ้าของเรา 33 พระเจ ้าทรงเป็ นกําลังและฤทธิเ์ ดชของข ้าพเจ ้า และทรง ทําให ้ทางของข ้าพเจ ้าสมบูรณ์ 34 พระองค์ทรงทําให ้เท ้าของข ้าพเจ ้าเหมือนเท ้ากวางตัว เมีย และทรงตัง้ ข ้าพเจ ้าไว ้บนทีส ่ งู
2 ซามูเอล
35 พระองค์ทรงสอนมือของข ้าพเจ ้าให ้ทําสงคราม ดังนัน ้ แขนของข ้าพเจ ้าจึงหักคันธนูเหล็กกล ้าได ้ 36 พระองค์ยังทรงประทานโล่แห่งความรอดของพระองค์ ให ้แก่ข ้าพระองค์ด ้วย และพระกรุณาของพระองค์ได ้ทําให ้ข ้า พระองค์ยงิ่ ใหญ่ขน ึ้ 37 พระองค์ทรงขยายก ้าวเดินของข ้าพระองค์ให ้กว ้างขึน ้ เท ้า ของข ้าพระองค์จงึ ไม่พลาด 38 ข ้าพระองค์ได ้ไล่ตามศัตรูของข ้าพระองค์ และทําลาย พวกเขาเสีย และมิได ้หันกลับจนกว่าข ้าพระองค์จะทําลาย พวกเขาเสียหมด 39 และเราได ้เผาผลาญพวกเขาเสีย และทําร ้ายพวกเขาจน พวกเขาไม่สามารถลุกขึน ้ ได ้ แม ้กระทั่งพวกเขาก็ล ้มลงใต ้ เท ้าของเรา 40 เพราะพระองค์ได ้ทรงเสริมกําลังให ้ข ้าพระองค์พร ้อมรบ พระองค์ได ้ทรงปราบบรรดาผู ้ทีล ่ ก ุ ขึน ้ ต่อสู ้ข ้าพระองค์ให ้อยู่ ใต ้ข ้าพระองค์ 41 พระองค์ยังทรงมอบคอของศัตรูของข ้าพระองค์ให ้ข ้า พระองค์ เพือ ่ ข ้าพระองค์จะได ้ทําลายพวกทีเ่ กลียดชังข ้า พระองค์เสีย 42 พวกเขามองหาแต่ไม่มผ ี ู ้ใดช่วยให ้รอดได ้ แม ้แต่พระเจ ้าก็ ทรงช่วย แต่พระองค์ไม่ทรงตอบพวกเขา 43 แล ้วข ้าพระองค์ได ้ทุบตีพวกเขาให ้เล็กลงเท่าฝุ่ นละออง บนแผ่นดินโลก ข ้าพระองค์ได ้เหยียบยํา่ พวกเขาให ้จมลงใน โคลนบนถนน และข ้าพระองค์ได ้กระจายพวกเขาออกไป 44 พระองค์ได ้ทรงช่วยข ้าพระองค์ให ้พ ้นจากความ ยากลําบากของประชาชนของข ้าพระองค์ และทรงรักษาข ้า พระองค์ไว ้ให ้เป็ นหัวหน ้าของบรรดาคนต่างชาติ ประชาชน ซึง่ ข ้าพระองค์ไม่รู ้จักก็จะรับใช ้ข ้าพระองค์ 45 คนต่างด ้าวจะต ้องยอมอยูใ่ ต ้บังคับบัญชาของเรา เมือ ่ พวก ่ ฟั งเรา เขาได ้ยินเรา พวกเขาก็จะเชือ 46 คนต่างด ้าวจะสูญหายไป และพวกเขาจะกลัวจนออกจาก ทีป ่ ิ ดของพวกเขา 47 พระเยโฮวาห์ทรงพระชนม์อยู่ และทรงได ้รับพระพรจาก พระศิลาของข ้าพระองค์ และทรงยกย่องพระเจ ้าแห่งพระศิลา แห่งความรอดของข ้าพระองค์ 48 พระเจ ้าเป็ นผู ้แก ้แค ้นข ้าพเจ ้า และทรงทําให ้ชนชาติ ทัง้ หลายตกอยูใ่ ต ้ข ้าพเจ ้า 49 และผู ้ทรงนํ าข ้าพระองค์ออกมาจากศัตรูของข ้าพระองค์ พระองค์ยังทรงยกข ้าพระองค์ขน ึ้ สูงเหนือผู ้ทีล ่ ก ุ ขึน ้ ต่อต ้านข ้า พระองค์ พระองค์ได ้ทรงช่วยข ้าพระองค์ให ้พ ้นจากคน โหดร ้าย 50 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพระองค์จะถวายคําสรรเสริญพระองค์ ท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และจะร ้องเพลงสรรเสริญพระ นามของพระองค์ 51 พระองค์ทรงเป็ นหอคอยแห่งความรอดของกษั ตริยข ์ อง พระองค์ และทรงแสดงความเมตตาต่อผู ้ทีพ ่ ระองค์ทรงเจิม คือ ดาวิด และต่อพงศ์พันธุข ์ องเขาตลอดไป บทที่ 23 1 บัดนีถ ้ ้อยคําสุดท ้ายของดาวิดก็มาถึงแล ้ว ดาวิดบุตรเจสซี กล่าว และชายผู ้ได ้รับการเจิมจากพระเจ ้าของยาโคบ ผู ้ประพันธ์เพลงสดุดท ี ไี่ พเราะของอิสราเอลกล่าวว่า 2 พระวิญญาณของพระเจ ้าทรงตรัสผ่านฉั น และพระคําของ พระองค์อยูใ่ นลิน ้ ของฉั น 3 พระเจ ้าของอิสราเอลตรัส และพระศิลาแห่งอิสราเอลตรัส กับฉั นว่า ผู ้ปกครองเหนือมนุษย์ต ้องเป็ นผู ้ยุตธิ รรม คือ ปกครองในความยําเกรงพระเจ ้า
4 และเขาจะเป็ นเหมือนแสงอรุณรุง่ เมือ ่ ดวงอาทิตย์ขน ึ้ คือ เป็ นรุง่ เช ้าทีไ่ ม่มเี มฆ เหมือนหญ ้าอ่อนทีง่ อกออกมาจาก พืน ้ ดินโดยแสงทีแ ่ จ่มใสภายหลังฝนตก 5 ถึงแม ้ว่าบ ้านของฉั นจะไม่เป็ นอย่างนัน ้ กับพระเจ ้าก็ตาม พระองค์ยังทรงทําพันธสัญญาอันนิรันดร์กบ ั ฉั น ซึง่ เป็ น ระเบียบในทุกสิง่ และแน่นอน เพราะนีค ่ อ ื ความรอดทัง้ หมด ของฉั น และเป็ นความปรารถนาทัง้ หมดของฉั น ถึงแม ้ว่า พระองค์จะไม่ทําให ้มันเติบโตก็ตาม 6 แต่บต ุ รของเบเลียลจะกลายเป็ นเหมือนหนามทีถ ่ ก ู ผลัก ออกไป เพราะว่าจะเอามือคว ้าไม่ได ้ 7 ส่วนคนทีแ ่ ตะต ้องสัตว์เหล่านี้ ต ้องมีรัว้ เหล็กและไม ้เท ้าที่ ้ ด ้วยไฟในสถานที่ ทําด ้วยหอก และจะต ้องถูกเผาจนสิน เดียวกัน ่ คนเก่งกล ้าของดาวิด คือ คนทัคโมนีผู ้นั่งอยู่ 8 ต่อไปนีค ้ อ ื ชือ ในทีน ่ ั่งซึง่ เป็ นหัวหน ้าในบรรดาแม่ทัพ คนนัน ้ คืออาดีโนชาว เอสไน เขายกหอกขึน ้ สู ้คนแปดร ้อยคนซึง่ เขาสังหารพวกเขา ไปในคราวหนึง่ 9 และภายหลังเขาก็มเี อเลอาซาร์ บุตรชายของโดโด ชาวอา โหห์ หนึง่ ในสามนักรบผู ้กล ้าหาญของดาวิด เมือ ่ พวกเขาท ้า ทายพวกฟี ลส ิ เตียทีร่ วมตัวกันอยูท ่ น ี่ ั่นเพือ ่ สู ้รบ และคน อิสราเอลก็จากไป 10 พระองค์ได ้ทรงลุกขึน ้ ฟั นพวกฟี ลส ิ เตียจนมือของพระองค์ เมือ ่ ยล ้าและมือของพระองค์ตด ิ ดาบ และพระเจ ้าทรงกระทํา ชัยชนะอันยิง่ ใหญ่ในวันนัน ้ และประชาชนก็หันหลังกลับตาม พระองค์เพือ ่ ปล ้นสะดมเท่านัน ้ 11 และคนถัดมาคือชัมมาห์ บุตรชายของอาเก ชาวฮาราร์ ชาวฟี ลส ิ เตียได ้รวมกลุม ่ กันเป็ นกองทหารทีพ ่ น ื้ ดินแปลงหนึง่ มีถั่วเลนทิลเต็มไปหมด และประชาชนก็หนีจากชาวฟี ลส ิ เตีย ไป 12 แต่เขาได ้ยืนหยัดอยูก ่ ลางแผ่นดิน และป้ องกันมันไว ้ และ ั ชนะ สังหารพวกฟี ลส ิ เตีย และพระเจ ้าทรงกระทําให ้มีชย ยิง่ ใหญ่ 13 ในพวกหัวหน ้าสามสิบคนนัน ้ มีสามคนลงไปและมาหาดา วิดทีถ ่ ํ้าอาดุลลัมในฤดูเกีย ่ วข ้าว และกองทหารของพวกฟี ล ิ สเตียก็ตงั ้ ค่ายอยูท ่ ห ี่ บ ุ เขาเรฟาอิม 14 ขณะนัน ้ ดาวิดอยูใ่ นทีม ่ ั่น และกองทหารรักษาการณ์ของ พวกฟี ลส ิ เตียอยูใ่ นเบธเลเฮม 15 ดาวิดปรารถนาและกล่าวว่า "ขอให ้มีใครสักคนให ้ฉั นดืม ่ นํ้ าจากบ่อนํ้ าเบธเลเฮมซึง่ อยูข ่ ้างประตูเมืองเถิด!" 16 และคนกล ้าสามคนนัน ้ ก็ฝ่ากองทัพของพวกฟี ลส ิ เตีย เข ้า ไปดึงนํ้ าจากบ่อนํ้ าเบธเลเฮม ซึง่ อยูใ่ กล ้ประตูเมือง แล ้วเอา ไปให ้ดาวิด แต่ดาวิดไม่ยอมดืม ่ นํ้ าจากบ่อนัน ้ แต่กลับเทนํ้ า นัน ้ ออกให ้พระเจ ้า 17 และท่านกล่าวว่า “ข ้าแต่พระเยโฮวาห์ ขออย่าให ้ข ้าพเจ ้า ทําอย่างนีเ้ ลย โลหิตของคนเหล่านัน ้ ทีต ่ กอยูใ่ นอันตรายถึง ชีวต ิ ไม่ใช่หรือ?” ท่านจึงไม่ยอมดืม ่ โลหิตนัน ้ คนกล ้าทัง้ สาม นีจ ้ งึ กระทําเช่นนี้ ั พีช 18 และอาบีชย ่ ายของโยอาบ บุตรของเศรุยาห์ เป็ น หัวหน ้าในสามคนนัน ้ เขายกหอกขึน ้ ฟั นคนสามร ้อยคน และ ื่ เสียงในหมูส สังหารพวกเขา และมีชอ ่ ามคนนัน ้ 19 พระองค์มไิ ด ้ทรงมีเกียรติสงู สุดในบรรดาสามพระองค์หรือ? ฉะนัน ้ พระองค์จงึ ได ้เป็ นหัวหน ้าของพวกเขา แต่พระองค์มไิ ด ้ ทรงมีเกียรติเทียบเท่ากับสามพระองค์แรก 20 และเบนายาห์ บุตรชายเยโฮยาดา บุตรชายของชายผู ้ กล ้าหาญคนหนึง่ จากเมืองคาบเซเอล ผู ้มีกจิ ธุระมากมาย เขา ได ้ฆ่าชายชาวโมอาบทีเ่ หมือนสิงโตสองคน และเขาลงไปฆ่า สิงโตในหลุมในยามหิมะตก 21 และท่านได ้ฆ่าคนอียป ิ ต์คนหนึง่ ซึง่ เป็ นคนมีรป ู งาม และ คนอียป ิ ต์นัน ้ ถือหอกอยูใ่ นมือ แต่ทา่ นได ้ลงไปหาเขาด ้วยไม ้
2 ซามูเอล
เท ้า และดึงหอกออกจากมือของคนอียป ิ ต์นัน ้ และฆ่าเขาด ้วย หอกของเขาเอง 22 เบนายาห์บต ุ รเยโฮยาดาได ้กระทําสิง่ เหล่านี้ และมี ่ เสียงในหมูค ชือ ่ นเก่งสามคน 23 เขาเป็ นคนมีเกียรติมากกว่าสามสิบคนนัน ้ แต่เขาก็ไม่ม ี เกียรติเท่ากับสามคนแรก ดาวิดจึงตัง้ เขาให ้ดูแลกอง รักษาการณ์ของเขา 24 อาสาเฮล พีช ่ ายของโยอาบ เป็ นหนึง่ ในสามสิบคน เอล ฮานัน ลูกชายของโดโดแห่งเบธเลเฮม 25 ชัมมาห์ชาวฮาโรด เอลิกาชาวฮาโรด 26 เฮเลสชาวปั ลที อิราบุตรชายอิกเคชชาวเทโคอา 27 อาบีเอเซอร์ชาวอาเนโธท เมบุนไนชาวหุชาห์ 28 ศัลโมนชาวอาโหห์ มหารายชาวเนโทฟาห์ 29 เฮเลบบุตรชายบานาห์ ชาวเนโทฟาห์ อิททัยบุตรชายรีบย ั จากกิเบอาห์คนเบนยามิน 30 เบไนยาห์ชาวปิ ราโธน ฮิดดัยแห่งลําธารกาอัช 31 อาบีอล ั โบนชาวอารบาธ อัสมาเวทชาวบาฮูม 32 เอลียาห์บาชาวชาอัลโบน จากบุตรชายของยาเชน โยนา ธาน 33 ชัมมาห์ชาวฮาราร์ อาหิอม ั บุตรชายของชาราร์ชาวฮาราร์ 34 เอลีเฟเลท บุตรชายของอาหัสบัย บุตรชายของชาวมาอา คาห์ เอลีอม ั บุตรชายของอาหิโทเฟลชาวกิโลน 35 เฮซไรชาวคาร์เมไลท์ ปาอาไรชาวอาร์ไบต์ 36 อิกาล บุตรชายของนาธานแห่งโศบาห์ บานีชาวกาด 37 เศเลกคนอัมโมน นาหะรัยชาวเบเอโรท ผู ้ถือเครือ ่ งอาวุธ ของโยอาบบุตรชายนางเศรุยาห์ 38 อิรา อัน อิทไรต์ กาเรบ คน อิทไรต์ 39 อุรย ี าห์ชาวฮิตไทต์ มีทงั ้ หมดสามสิบเจ็ดคน บทที่ 24 1 แล ้วพระพิโรธของพระเจ ้าก็เกิดขึน ้ ต่ออิสราเอลอีกครัง้ และ พระองค์ทรงดลใจดาวิดให ้ต่อต ้านพวกเขาโดยกล่าวว่า จง ไปนับอิสราเอลและยูดาห์ 2 เพราะกษั ตริยต ์ รัสกับโยอาบแม่ทัพซึง่ อยูก ่ บ ั พระองค์วา่ “จงออกไปตามเผ่าต่างๆ ของอิสราเอลตัง้ แต่ดานถึงเบียร์เ ชบา แล ้วนับจํานวนประชากร เพือ ่ เราจะได ้รู ้จํานวนประชากร” 3 โยอาบจึงทูลกษั ตริยว์ า่ “บัดนีพ ้ ระเยโฮวาห์พระเจ ้าของ พระองค์ทรงโปรดให ้มีประชาชนเพิม ่ ขึน ้ อีกร ้อยเท่าเท่าทีม ่ อ ี ยู่ เพือ ่ กษั ตริยเ์ จ ้านายของข ้าพเจ ้าจะได ้เห็น แต่เหตุไฉน กษั ตริยเ์ จ ้านายของข ้าพเจ ้าจึงพอพระทัยในเรือ ่ งนีเ้ ล่า” ั เหนือโยอาบและต่อ 4 แต่พระราชดํารัสของกษั ตริยก ์ ลับมีชย บรรดาแม่ทัพของกองทัพ โยอาบและบรรดาแม่ทัพของ กองทัพจึงออกไปจากทีป ่ ระทับของกษั ตริยเ์ พือ ่ นับประชากร ของอิสราเอล 5 พวกเขาข ้ามแม่นํ้าจอร์แดนไป และตัง้ ค่ายอยูท ่ อ ี่ าโรเออร์ ทางด ้านขวาของเมืองทีต ่ งั ้ อยูร่ ะหว่างกลางแม่นํ้ากาด และ ไปทางเมืองยาเซอร์ 6 แล ้วพวกเขามายังกิลอาดและแผ่นดินตะฮ์ตม ิ โฮดชี แล ้ว พวกเขามายังดานจาน และโดยอ ้อมไปยังไซดอน ้ 7 และมาถึงป้ อมปราการแห่งเมืองไทร์ และไปถึงเมืองทัง้ สิน ของชาวฮิวไวต์ และของชาวคานาอัน และออกไปยังทางใต ้ ของยูดาห์ ถึงเมืองเบียร์เชบา 8 ครัน ้ พวกเขาไปทั่วแผ่นดินแล ้ว จึงมาถึงกรุงเยรูซาเล็มเมือ ่ ้ เก ้าเดือนกับยีส ิ วัน สิน ่ บ 9 และโยอาบก็ถวายจํานวนประชากรแก่กษั ตริย ์ ในอิสราเอล ั ดาบได ้แปดแสนคน และคนของยูดาห์มห มีชายฉกรรจ์ทช ี่ ก ี ้า แสนคน
10 ดาวิดรู ้สึกเสียใจมากเมือ ่ ได ้นับประชากร และดาวิดทูลพระ เจ ้าว่า “ข ้าพระองค์ได ้ทําบาปใหญ่หลวงในการกระทํานี้ บัดนี้ ข ้าพระองค์วงิ วอนพระองค์ ขอทรงโปรดยกความผิดของผู ้รับ ใช ้ของพระองค์ เพราะข ้าพระองค์ได ้กระทําการอย่างโง่เขลา อย่างยิง่ ” 11 เมือ ่ ดาวิดตืน ่ ขึน ้ ในตอนเช ้า พระวจนะของพระเจ ้าก็มาถึงผู ้ เผยพระวจนะกาด ผู ้เป็ นผู ้หยั่งรู ้ของดาวิดว่า 12 จงไปบอกดาวิดว่า พระเจ ้าตรัสดังนีว้ า่ เราเสนอสิง่ สาม ประการแก่เจ ้า จงเลือกสิง่ หนึง่ สิง่ ใดเพือ ่ เราจะกระทําแก่เจ ้า 13 กาดจึงมาหาดาวิดและบอกเขาว่า “เจ ้าจะประสบความอด ั รูของ อยากเจ็ดปี ในแผ่นดินของเจ ้าหรือไม่ หรือเจ ้าจะหนีศต เจ ้าสามเดือนขณะทีพ ่ วกเขาไล่ตามเจ ้า หรือเกิดโรคระบาด ในแผ่นดินของเจ ้าสามวันหรือไม่” จงปรึกษากันว่าเราจะตอบ ผู ้ส่งเรามาอย่างไร 14 ดาวิดจึงกล่าวแก่กาดว่า “ข ้าพเจ ้ามีความทุกข์ใจมาก ขอให ้เราตกอยูใ่ นมือของพระเยโฮวาห์เถิด เพราะพระเมตตา ของพระองค์มม ี าก และอย่าให ้เราตกอยูใ่ นมือของมนุษย์เลย” 15 ดังนัน ้ พระเยโฮวาห์ทรงส่งโรคระบาดเกิดขึน ้ ในอิสราเอล ตัง้ แต่เวลาเช ้าจนถึงเวลาทีก ่ ําหนด และประชาชนตัง้ แต่เมือง ดานถึงเบียร์เชบาก็ตายไปเจ็ดหมืน ่ คน 16 เมือ ่ ทูตสวรรค์ยน ื่ มือออกไปทําลายกรุงเยรูซาเล็ม พระเจ ้า ทรงกลับพระทัยต่อความชัว่ ร ้ายนัน ้ และตรัสกับทูตสวรรค์ผู ้ ทําลายประชากรว่า “พอแล ้ว หยุดมือเสียที” ทูตสวรรค์ของ พระเจ ้าก็อยูท ่ ล ี่ านนวดข ้าวของอาราวนาห์ชาวเยบูไซ 17 เมือ ่ ดาวิดเห็นทูตสวรรค์ทส ี่ งั หารประชากร ดาวิดจึงพูดกับ พระเยโฮวาห์วา่ ดูเถิด ข ้าพระองค์ได ้ทําบาปและกระทําชัว่ แต่แกะเหล่านีท ้ ําอะไรผิด ขอพระองค์ทรงโปรดให ้พระหัตถ์ ของพระองค์ตอ ่ ต ้านข ้าพระองค์และต่อต ้านบ ้านของบิดาข ้า พระองค์ด ้วย 18 ในวันนัน ้ กาดมาหาดาวิดและพูดกับเขาว่า จงขึน ้ ไปสร ้าง แท่นบูชาแด่พระเยโฮวาห์ในลานนวดข ้าวของอาราวนาห์ชาว เยบูไซ 19 แล ้วดาวิดตามคําพูดของกาดก็ไปตามทีพ ่ ระเจ ้าทรงสัง่ 20 และอาราวนาห์มองไปเห็นกษั ตริยแ ์ ละข ้าราชการของ พระองค์เดินเข ้ามาหาเขา อาราวนาห์จงึ ออกไปและกราบลง ต่อหน ้ากษั ตริยโ์ ดยควํา่ หน ้าลงกับพืน ้ 21 อาราวนาห์จงึ กล่าวว่า เหตุใดกษั ตริยผ ์ ู ้เป็ นเจ ้านายของ ข ้าพเจ ้าจึงเสด็จมาหาผู ้รับใช ้ของพระองค์? ดาวิดจึงกล่าวว่า ้ ลานนวดข ้าวจากท่าน เพือ เพือ ่ จะซือ ่ สร ้างแท่นบูชาแด่พระเย โฮวาห์ เพือ ่ ว่าโรคระบาดจะได ้หยุดลงจากประชาชน 22 แล ้วอาราวนาห์ก็กล่าวแก่ดาวิดว่า ขอให ้กษั ตริยเ์ จ ้านาย ของข ้าพเจ ้านํ าสิง่ ทีพ ่ ระองค์เห็นชอบไปถวาย ดูเถิด ทีน ่ ม ี่ วี ัว สําหรับบูชายัญเผา และเครือ ่ งมือนวดข ้าวและเครือ ่ งมืออืน ่ ๆ สําหรับทําฟื นด ้วย 23 อาราวนาห์ในฐานะกษั ตริยม ์ อบสิง่ ของเหล่านีท ้ งั ้ หมด ให ้แก่กษั ตริย ์ และอาราวนาห์ก็พด ู กับกษั ตริยว์ า่ “พระเยโฮ วาห์พระเจ ้าของคุณยอมรับคุณ” 24 และกษั ตริยต ์ รัสกับอาราวนาห์วา่ “ไม่หรอก แต่ข ้าพเจ ้าจะ ้ จากท่านด ้วยราคาหนึง่ ข ้าพเจ ้าจะไม่ถวายเครือ ซือ ่ งเผาบูชา แด่พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของข ้าพเจ ้าด ้วยสิง่ ทีข ่ ้าพเจ ้าไม่ได ้ ้ ลานนวดข ้าวและวัวในราคา เสียอะไรเลย” ดังนัน ้ ดาวิดจึงซือ ห ้าสิบเชเขลเงิน 25 และดาวิดได ้สร ้างแท่นบูชาทีน ่ ั่นให ้แด่พระเยโฮวาห์ และ ได ้ถวายเครือ ่ งเผาบูชาและเครือ ่ งบูชาสันติภาพ พระเยโฮ วาห์ทรงได ้รับการวิงวอนเพือ ่ แผ่นดินนัน ้ และโรคระบาดก็ถก ู ระงับจากอิสราเอล