1 ซามูเอล บทที่ 1 1 มีชายคนหนึง่ เป็ นชาวเมืองรามาธาอิมโซฟิ ม ชาวเทือกเขา ่ เอลคานา บุตรเยโรฮัม บุตรเอลีฮู บุตรโทฮู เอฟราอิม ชือ บุตรศูฟ ชาวเอฟราอิม ่ คนหนึง่ คือฮันนาห์ และชือ ่ อีก 2 และเขามีภรรยาสองคน ชือ ั คนหนึง่ คือเปนินนาห์ เปนินนาห์มบ ี ต ุ ร แต่ฮนนาห์ไม่มบ ี ต ุ ร 3 และชายผู ้นีอ ้ อกไปนอกเมืองของตนทุกปี เพือ ่ ไปนมัสการ และถวายเครือ ่ งบูชาแด่พระเจ ้าจอมโยธาทีเ่ มืองชิโลห์ มี บุตรชายสองคนของเอลี คือโฮฟนีและฟี เนฮัส ซึง่ เป็ นปุโรหิต ของพระเจ ้าอยูท ่ น ี่ ั่น 4 เมือ ่ ถึงเวลาทีเ่ อลคานาถวายเครือ ่ งบูชา เขาได ้แบ่งส่วน ให ้แก่เพนินนาห์ภรรยาของเขา และแก่ลก ู ชายและลูกสาวทุก คนของเธอด ้วย ั นาห์ เพราะ 5 แต่พระองค์ได ้ทรงแบ่งส่วนอันสมควรแก่ฮน พระองค์ทรงรักฮันนาห์ แต่พระเจ ้าทรงปิ ดครรภ์ของนางไว ้ 6 และศัตรูของนางก็ยั่วยุนางให ้โกรธ เพราะทําให ้นางกังวล เพราะพระเจ ้าทรงปิ ดครรภ์ของนางไว ้ 7 และเขากระทําเช่นนีท ้ ก ุ ปี เมือ ่ เธอขึน ้ ไปทีบ ่ ้านของพระเจ ้า เธอก็ได ้ยั่วยุเธอ ดังนัน ้ เธอจึงร ้องไห ้และไม่กน ิ อาหาร 8 แล ้วเอลคานาสามีของนางจึงกล่าวกับนางว่า “ฮันนาห์ ทําไมเจ ้าจึงร ้องไห ้ และทําไมเจ ้าจึงไม่กน ิ อาหาร และทําไม ใจเจ ้าจึงเศร ้าโศก ข ้าพเจ ้าไม่ดก ี ว่าบุตรชายสิบคนสําหรับเจ ้า หรือ?” 9 ฮันนาห์จงึ ลุกขึน ้ หลังจากรับประทานอาหารและดืม ่ ทีเ่ มืองชิ โลห์แล ้ว ส่วนเอลีปโุ รหิตนั่งบนเก ้าอีใ้ กล ้เสาประตูพระวิหาร ของพระเจ ้า 10 นางมีความขมขืน ่ ในใจ จึงอธิษฐานต่อพระเจ ้า และร ้องไห ้ เสียใจมาก 11 และนางก็ปฏิญาณโดยกล่าวว่า “ข ้าแต่พระเจ ้าจอมโยธา ถ ้าพระองค์ทรงเห็นความทุกข์ยากของสาวใช ้ของพระองค์ และทรงระลึกถึงข ้าพระองค์ และไม่ทรงลืมสาวใช ้ของ พระองค์ แต่ทรงประทานบุตรชายให ้แก่สาวใช ้ของพระองค์ ข ้าพระองค์จะมอบเขาให ้แด่พระเจ ้าตลอดชีวต ิ ของเขา และ มีดโกนจะไม่แตะต ้องศีรษะของเขา” 12 และเมือ ่ นางอธิษฐานต่อพระเจ ้าต่อไป เอลีก็สงั เกตปาก ของนาง 13 ฮันนาห์พด ู แต่ในใจ แต่รม ิ ฝี ปากของเธอขยับเท่านัน ้ แต่ เสียงของเธอไม่มใี ครได ้ยิน ดังนัน ้ เอลีจงึ คิดว่าเธอเมาแล ้ว 14 เอลีจงึ กล่าวแก่เธอว่า “เจ ้าจะเมาอยูน ่ านเท่าใด จงเอา เหล ้าองุน ่ ของเจ ้าไปเสีย” 15 ฮันนาห์ตอบว่า “เปล่าเลยท่านชาย ข ้าพเจ ้าเป็ นหญิงทีม ่ ี จิตใจเศร ้าหมอง ข ้าพเจ ้าไม่ได ้ดืม ่ เหล ้าองุน ่ หรือสุรา แต่ได ้ เทจิตวิญญาณของข ้าพเจ ้าออกต่อพระพักตร์พระเจ ้า” 16 อย่าถือว่าสาวใช ้ของท่านเป็ นธิดาของเบเลียลเลย เพราะว่าข ้าพเจ ้าได ้พูดไปจนบัดนีด ้ ้วยความเสียใจและความ เศร ้าโศกมากมายของข ้าพเจ ้า 17 แล ้วเอลีตอบว่า จงไปเป็ นสุขเถิด และขอพระเจ ้าแห่ง อิสราเอลทรงตอบสนองคําร ้องขอของคุณทีค ่ ณ ุ ได ้ขอจาก พระองค์ 18 และนางก็กล่าวว่า ขอให ้สาวใช ้ของท่านได ้รับความโปรด ปรานในสายพระเนตรของท่านเถิด ดังนัน ้ นางจึงไปและ รับประทานอาหาร และสีหน ้าของนางก็ไม่เศร ้าหมองอีก ต่อไป
19 และเขาทัง้ หลายลุกขึน ้ แต่เช ้ามืด แล ้วไปนมัสการพระเจ ้า แล ้วกลับไปบ ้านของตนทีเ่ มืองรามาห์ และเอลคานาห์ก็รู ้จัก กับฮันนาห์ภรรยาของเขา และพระเจ ้าทรงระลึกถึงนาง ั นาห์ตงั ้ ครรภ์แล ้ว นางก็ 20 ครัน ้ ถึงเวลาใกล ้จะถึงคราวทีฮ ่ น ่ บุตรว่าซามูเอล โดยกล่าวว่า " คลอดบุตรชาย และตัง้ ชือ เพราะข ้าพเจ ้าขอจากพระเยโฮวาห์" ่ เอลคานาและทุกคนในครอบครัวของเขาไป 21 และชายชือ ถวายเครือ ่ งบูชาประจําปี แด่พระเยโฮวาห์ และถวายตามคํา ปฏิญาณของตน ั นาห์ก็ไม่ยอมไป เพราะนางบอกสามีของนางว่า 22 แต่ฮน “ฉั นจะไม่ไปจนกว่าเด็กจะหย่านนมแล ้ว และในเวลานัน ้ ฉั นจะ พาเขาไป เพือ ่ เขาจะได ้ปรากฏตัวต่อพระพักตร์พระเจ ้า และ อยูท ่ น ี่ ั่นตลอดไป” 23 เอลคานาสามีของนางกล่าวกับนางว่า “จงทําตามทีท ่ า่ น เห็นว่าดี จงอยูต ่ อ ่ จนกว่าท่านจะหย่านนมลูก แต่ขอให ้พระ เจ ้าทรงรับรองพระวจนะของพระองค์” ดังนัน ้ นางจึงอยูต ่ อ ่ และให ้ลูกดูดนมแม่จนนางหย่านนมลูก 24 และเมือ ่ นางหย่านนมให ้เขาแล ้ว นางก็พาเขาไปด ้วย พร ้อมกับวัวหนุ่มสามตัว แป้ งหนึง่ เอฟาห์ และขวดเหล ้าองุน ่ หนึง่ ขวด และนํ าเขาไปทีพ ่ ระนิเวศน์ของพระเจ ้าทีเ่ มืองชิโลห์ และเด็กน ้อยนัน ้ ก็ยังเล็กอยู่ 25 แล ้วพวกเขาฆ่าโคตัวหนึง่ แล ้วนํ าเด็กมาหาเอลี 26 และนางกล่าวว่า “โอ ท่านเจ ้าข ้า ข ้าพเจ ้ามีชวี ต ิ อยูแ ่ น่ ข ้าพเจ ้าคือผู ้หญิงทีย ่ น ื อยูข ่ ้างท่านทีน ่ ี่ ขณะอธิษฐานต่อพระ เจ ้า” 27 ข ้าพระองค์ได ้อธิษฐานขอเพือ ่ เด็กคนนี้ และพระเจ ้าทรง ประทานสิง่ ทีข ่ ้าพระองค์ขอจากพระองค์แก่ข ้าพระองค์ 28 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงได ้ให ้ยืมเขาแก่พระเยโฮวาห์ ตราบเท่าทีเ่ ขายังมีชวี ต ิ อยู่ เขาก็จะต ้องให ้ยืมแก่พระเยโฮ วาห์ และเขาได ้นมัสการพระเยโฮวาห์ทน ี่ ั่น บทที่ 2 ื่ ชมยินดีใน 1 และฮันนาห์ก็อธิษฐานว่า ใจของข ้าพระองค์ชน พระเยโฮวาห์ เขาของข ้าพระองค์ได ้รับการเชิดชูในพระเยโฮ วาห์ ปากของข ้าพระองค์ได ้แผ่กว ้างออกไปเหนือศัตรูของข ้า ื่ ชมยินดีในความรอดของ พระองค์ เพราะว่าข ้าพระองค์ชน พระองค์ 2 ไม่มผ ี ู ้ใดบริสท ุ ธิเ์ หมือนพระเยโฮวาห์ เพราะว่าไม่มผ ี ู ้ใดอืน ่ ิ าใดเหมือนพระเจ ้าของพวกเรา นอกจากพระองค์ และไม่มศ ี ล 3 อย่าพูดจาโอ ้อวดเกินไปอีกต่อไป อย่าให ้ความเย่อหยิง่ ออกมาจากปากของคุณเลย เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงเป็ น พระเจ ้าแห่งความรู ้ และด ้วยพระองค์นัน ้ การกระทําจึงได ้รับ ่ การชังนํ้ าหนัก 4 คันธนูของผู ้มีกําลังก็หัก และผู ้ทีส ่ ะดุดก็ได ้รับการเสริม กําลัง 5 บรรดาผู ้ทีอ ่ ม ิ่ หนํ าก็ออกไปรับจ ้างเพือ ่ หาอาหาร ส่วนบรรดา ผู ้ทีห ่ วิ ก็หยุดไป คนเป็ นหมันจึงเกิดมาเจ็ดคน และผู ้หญิงทีม ่ ี ลูกมากก็ออ ่ นแอลง 6 พระเจ ้าทรงสังหารและทําให ้มีชวี ต ิ พระองค์ทรงนํ าลงไปที่ หลุมศพ และทรงนํ าขึน ้ มา 7 พระเจ ้าทรงทําให ้คนยากจน และทรงทําให ้คนมั่งมี พระองค์ทรงทําให ้คนตํา่ ลง และทรงยกคนขึน ้ 8 พระองค์ทรงยกคนยากจนขึน ้ จากผงคลี และทรงยกคน ขอทานขึน ้ จากกองขีเ้ ถ ้า ให ้ตัง้ เขาไว ้ร่วมกับพวกเจ ้านาย และให ้เขาได ้รับบัลลังก์แห่งสง่าราศีเป็ นมรดก เพราะว่าเสา หลักแห่งแผ่นดินโลกเป็ นของพระเจ ้า และพระองค์ทรงวาง โลกไว ้บนเสาเหล่านัน ้
1 ซามูเอล
9 พระองค์จะทรงรักษาย่างเท ้าของบรรดาผู ้บริสท ุ ธิข ์ อง พระองค์ และคนชัว่ จะเงียบอยูใ่ นความมืด เพราะว่าด ้วยกําลัง ก็จะไม่มผ ี ู ้ใดจะสามารถเอาชนะได ้ ้ เล็กชิน ้ น ้อย พระองค์จะ 10 ศัตรูของพระเจ ้าจะแตกเป็ นชิน ทรงคํารามจากสวรรค์ใส่พวกเขา พระเจ ้าทรงพิพากษาสุด ปลายแผ่นดินโลก และทรงประทานกําลังแก่กษั ตริยข ์ อง พระองค์ และทรงชูเขาของผู ้ทีถ ่ ก ู เจิมของพระองค์ 11 แล ้วเอลคานาก็ไปบ ้านของตนทีร่ ามาห์ และเด็กนัน ้ ก็ ปรนนิบต ั พ ิ ระเจ ้าต่อหน ้าเอลีปโุ รหิต 12 บุตรชายของเอลีเป็ นบุตรชายของเบเลียล พวกเขาไม่รู ้จัก พระเจ ้า 13 และธรรมเนียมของปุโรหิตทีม ่ ต ี อ ่ ประชาชนเป็ นว่า เมือ ่ ใคร ก็ตามถวายเครือ ่ งบูชา คนรับใช ้ของปุโรหิตก็จะเข ้ามาใน ขณะทีเ่ นือ ้ กําลังเดือดปุด ๆ พร ้อมกับขอเกีย ่ วเนือ ้ ทีม ่ ฟ ี ั นสาม ่ ยูใ่ นมือ ซีอ 14 แล ้วเขาก็ตม ี ันลงในกระทะ หรือกานํ้ า หรือหม ้อต ้ม หรือ หม ้อดิน ทุกสิง่ ทีเ่ กีย ่ วเนือ ้ ขึน ้ มา ปุโรหิตก็เอาไปเป็ นของตน พวกเขาทําแบบเดียวกันกับทีเ่ มืองชิโลห์ตอ ่ ชาวอิสราเอลทุก คนทีไ่ ปทีน ่ ั่น 15 ก่อนทีเ่ ขาจะเผาไขมัน คนใช ้ของปุโรหิตก็เข ้ามากล่าวแก่ คนทีถ ่ วายเครือ ่ งบูชาว่า จงเอาเนือ ้ ไปย่างให ้ปุโรหิตเถิด เพราะเขาไม่ต ้องการเนือ ้ ทีเ่ ปี ยกจากคุณ เขาจะยอมให ้กิน เนือ ้ ทีย ่ ังสด 16 และถ ้ามีคนใดกล่าวแก่เขาว่า อย่าให ้พวกเขาละเลยทีจ ่ ะ เผาไขมันทันที แล ้วเอาไปตามทีท ่ า่ นต ้องการ เขาก็จะตอบ ว่า ไม่ได ้ แต่ทา่ นต ้องให ้เดีย ๋ วนี้ ถ ้าไม่ ข ้าพเจ ้าก็จะเอาไป โดยใช ้กําลัง 17 เพราะฉะนัน ้ บาปของพวกชายหนุ่มจึงยิง่ ใหญ่มากต่อพระ พักตร์พระเจ ้า เพราะว่ามนุษย์เกลียดเครือ ่ งบูชาของพระเจ ้า 18 แต่ซามูเอลปฏิบต ั ศ ิ าสนกิจต่อพระพักตร์พระเจ ้า โดยเป็ น เด็กทีส ่ วมเอโฟดผ ้าลินน ิ ้ โค ้ตเล็กๆ ให ้เขา และนํ ามาให ้ 19 มารดาของเขาได ้ทําเสือ เขาทุกปี เมือ ่ เธอขึน ้ ไปกับสามีเพือ ่ ถวายเครือ ่ งบูชาประจําปี 20 แล ้วเอลีก็อวยพรเอลคานาและภรรยาของเขา และกล่าว ว่า “ขอพระเจ ้าทรงประทานพงศ์พันธุแ ์ ก่ทา่ นจากหญิงคนนี้ เป็ นเงินทีพ ่ ระเจ ้าให ้ยืมแก่ทา่ น” แล ้วพวกเขาทัง้ สองก็กลับ บ ้านของตน 21 พระเจ ้าทรงเยีย ่ มเยียนฮันนาห์ และนางก็ตงั ้ ครรภ์ และ คลอดบุตรชายสามคนและบุตรสาวสองคน และซามูเอลก็ เติบโตขึน ้ ต่อหน ้าพระเจ ้า 22 ขณะนัน ้ เอลีชรามาก และได ้ยินเรือ ่ งราวทัง้ หมดทีบ ่ ต ุ ร ้ และได ้ยินว่า ทัง้ หลายของเขากระทําต่อคนอิสราเอลทัง้ สิน พวกเขาได ้ร่วมหลับนอนกับสตรีทม ี่ าชุมนุมกันอยูท ่ ป ี่ ระตูพลับ พลาแห่งการชุมนุม 23 แล ้วท่านกล่าวแก่พวกเขาว่า “ทําไมพวกท่านจึงทํา เช่นนัน ้ ข ้าพเจ ้าได ้ยินเรือ ่ งทีท ่ า่ นกระทําชัว่ โดยคนเหล่านีท ้ ก ุ คน” 24 อย่าเลย ลูกชายของฉั น เพราะว่าสิง่ ทีฉ ่ ั นได ้ยินไม่ใช่ขา่ ว ดีเลย พวกเจ ้าทําให ้ประชากรของพระเจ ้าละเมิด 25 ถ ้าคนหนึง่ ทําบาปต่อคนอืน ่ ผู ้พิพากษาจะตัดสินเขา แต่ ถ ้าคนหนึง่ ทําบาปต่อพระเจ ้า ใครจะวิงวอนขอแทนเขาได ้ ่ ฟั งเสียงของบิดาของพวกเขา อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่เชือ เพราะพระเจ ้าจะทรงสังหารพวกเขา ื่ ชอบทัง้ 26 และกุมารซามูเอลก็เจริญเติบโต และเป็ นทีช ่ น ของพระเจ ้าและของมนุษย์ด ้วย 27 และคนของพระเจ ้าคนหนึง่ มาหาเอลีและกล่าวแก่เขาว่า พระเยโฮวาห์ตรัสดังนีว้ า่ ข ้าพระองค์ได ้ปรากฏแก่บ ้านของ บิดาเจ ้าชัดเจนหรือไม่ เมือ ่ พวกเขาอยูใ่ นประเทศอียป ิ ต์ ใน บ ้านของฟาโรห์?
28 และเราได ้เลือกเขาจากบรรดาเผ่าของอิสราเอลให ้เป็ น ปุโรหิตของเรา เพือ ่ ถวายเครือ ่ งบูชาบนแท่นบูชาของเรา เพือ ่ เผาเครือ ่ งหอม เพือ ่ สวมเอโฟดต่อหน ้าเรา? และเราได ้มอบ เครือ ่ งบูชาด ้วยไฟทัง้ หมดของบุตรหลานอิสราเอลให ้แก่บ ้าน ของบิดาของคุณแล ้วหรือ? 29 เหตุไฉนพวกท่านจึงมาเหยียบยํา่ เครือ ่ งบูชาของเรา และ เครือ ่ งบูชาของเรา ซึง่ เราบัญชาไว ้ในทีป ่ ระทับของเรา และ ให ้เกียรติบรรดาบุตรชายของท่านเหนือเรา เพือ ่ ทําให ้ตัวท่าน อิม ่ หนํ าด ้วยเครือ ่ งบูชาทีส ่ ําคัญทีส ่ ด ุ ของอิสราเอลชนชาติ ของเรา? 30 เพราะฉะนัน ้ พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอลจึงตรัสว่า เราพูดจริงว่าบ ้านของเจ ้าและบ ้านของบิดาของเจ ้าจะดําเนิน ต่อหน ้าเราตลอดไป แต่บด ั นีพ ้ ระเยโฮวาห์ตรัสว่า ขอให ้สิง่ นัน ้ อยูห ่ า่ งไกลจากเรา เพราะว่าผู ้ทีใ่ ห ้เกียรติเรา เราจะให ้ เกียรติ และผู ้ทีด ่ ห ู มิน ่ เรา จะถูกดูหมิน ่ เล็กน ้อย 31 ดูเถิด วันเวลาจะมาถึงเมือ ่ เราตัดแขนเจ ้าและแขนของ บ ้านบิดาเจ ้าออก เพือ ่ จะไม่มค ี นชราอยูใ่ นบ ้านเจ ้าอีกต่อไป 32 และท่านจะเห็นศัตรูอยูใ่ นทีอ ่ าศัยของเรา ในทรัพย์สมบัต ิ ้ ทีพ ทัง้ สิน ่ ระเจ ้าจะประทานแก่อส ิ ราเอล และจะไม่มค ี นชราอยู่ ในบ ้านของท่านตลอดไป 33 และชายของเจ ้าซึง่ เราจะไม่ตด ั ขาดจากแท่นบูชาของเรา จะต ้องมาทําลายตาของเจ ้า และทําให ้ใจของเจ ้าเศร ้าโศก และผลผลิตทัง้ หมดของครัวเรือนของเจ ้าจะตายเมือ ่ อายุยัง น ้อย 34 และสิง่ นีจ ้ ะเป็ นเครือ ่ งหมายแก่เจ ้า ซึง่ จะเกิดแก่บต ุ รทัง้ สองของเจ ้า คือโฮฟนีและฟี เนฮัส ภายในวันเดียวทัง้ สองคน จะต ้องตาย ่ สัตย์ขน 35 และเราจะตัง้ ปุโรหิตผู ้ซือ ึ้ มาให ้แก่เรา ซึง่ จะกระทํา ตามทีใ่ จและความคิดของเรากําหนดไว ้ และเราจะสร ้าง พงศ์พันธุอ ์ น ั มั่นคงให ้เขา และเขาจะดําเนินอยูต ่ อ ่ หน ้าผู ้ทีเ่ รา เจิมไว ้ตลอดไป 36 และจะเกิดขึน ้ ว่าทุกคนทีเ่ หลืออยูใ่ นบ ้านของคุณจะมา ้ และหมอบลงมาหาเขาเพือ ่ ขอเงินเหรียญหนึง่ และขนมปั งชิน หนึง่ และจะกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน โปรดแต่งตัง้ ข ้าพเจ ้าให ้ดํารงตําแหน่งปุโรหิตคนหนึง่ เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้ ้ หนึง่ กินขนมปั งสักชิน บทที่ 3 1 และเด็กน ้อยซามูเอลก็ปรนนิบต ั พ ิ ระเจ ้าต่อหน ้าเอลี พระ วจนะของพระเจ ้ามีคา่ มากในสมัยนัน ้ เพราะไม่มน ี ม ิ ต ิ ใดๆ ปรากฏให ้เห็น 2 ครัน ้ เอลีเข ้านอนแล ้ว ตาของเขาก็เริม ่ พร่ามัว มองอะไรไม่ เห็น 3 ทันใดนัน ้ ตะเกียงของพระเจ ้าก็ดบ ั ลงในพระวิหารของพระ เจ ้า ทีซ ่ งึ่ หีบของพระเจ ้าตัง้ อยู่ และซามูเอลก็นอนลง 4 พระเจ ้าทรงเรียกซามูเอล และซามูเอลตอบว่า ข ้าพเจ ้าอยู่ ทีน ่ ี่ 5 แล ้วเอลีก็วงิ่ ไปหาเขาและกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าอยูท ่ น ี่ ี่ เพราะ ท่านเรียกข ้าพเจ ้า” และเขากล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าไม่ได ้เรียก จง นอนลงอีก” แล ้วเอลีก็ไปนอนลง 6 และพระเยโฮวาห์ทรงเรียกซามูเอลอีกครัง้ ซามูเอลจึงลุก ขึน ้ ไปหาเอลีและกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าอยูท ่ น ี่ ี่ เพราะท่านเรียก ข ้าพเจ ้า” เอลีตอบว่า “ข ้าพเจ ้าไม่ได ้เรียก ลูกชายเอ๋ย จง นอนลงเถิด” 7 ในเวลานัน ้ ซามูเอลยังไม่รู ้จักพระเจ ้า และพระวจนะของ พระเจ ้าก็ยังไม่ได ้เปิ ดเผยแก่เขา
1 ซามูเอล
8 และพระเจ ้าทรงเรียกซามูเอลอีกครัง้ ทีส ่ าม แล ้วเขาก็ลก ุ ขึน ้ ไปหาเอลีและกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าอยูท ่ น ี่ ี่ เพราะท่านเรียก ข ้าพเจ ้า” แล ้วเอลีก็เข ้าใจว่าพระเจ ้าทรงเรียกเด็กนัน ้ 9 ดังนัน ้ เอลีจงึ กล่าวแก่ซามูเอลว่า “จงไปนอนลงเถิด และถ ้า พระองค์เรียกเจ ้า เจ ้าจงกล่าวว่า ‘ข ้าแต่พระเยโฮวาห์ โปรด ตรัสเถิด เพราะผู ้รับใช ้ของพระองค์ฟังอยู’่ ” ซามูเอลจึงไป นอนลงในทีข ่ องตน 10 และพระเยโฮวาห์เสด็จมาและทรงยืนและทรงเรียกเหมือน ครัง้ ก่อนว่า ซามูเอล ซามูเอล แล ้วซามูเอลก็ตอบว่า จงพูด เถิด เพราะผู ้รับใช ้ของพระองค์ฟังอยู่ 11 แล ้วพระเจ ้าตรัสแก่ซามูเอลว่า “ดูเถิด เราจะทําสิง่ หนึง่ ใน อิสราเอล ซึง่ หูทงั ้ สองข ้างของทุกคนทีไ่ ด ้ยินจะรู ้สึกเสียว แปลบ” 12 ในวันนัน ้ เราจะกระทํากับเอลีทก ุ สิง่ ทุกอย่างทีเ่ ราได ้กล่าว ไว ้เกีย ่ วกับครอบครัวของเขา เมือ ่ เราเริม ่ ต ้น เราก็จะทําให ้ ้ สุดเช่นกัน สิน 13 เพราะว่าเราได ้บอกเขาแล ้วว่า เราจะพิพากษาครอบครัว ของเขาตลอดไปเนือ ่ งด ้วยความชัว่ ช ้าซึง่ เขารู ้ เพราะว่าลูกๆ ของเขาประพฤติตวั น่ารังเกียจ และพระองค์ก็ไม่ทรงห ้าม ปรามพวกเขา 14 เพราะฉะนัน ้ เราจึงได ้สาบานต่อพงศ์พันธุข ์ องเอลีวา่ ความชัว่ ช ้าของพงศ์พันธุข ์ องเอลีนัน ้ จะไม่ถก ู ชําระด ้วยเครือ ่ ง บูชาหรือเครือ ่ งถวายตลอดไป 15 ซามูเอลนอนอยูจ ่ นถึงรุง่ เช ้า และเปิ ดประตูพระนิเวศน์ของ พระเจ ้า และซามูเอลกลัวทีจ ่ ะแสดงนิมต ิ นัน ้ ให ้เอลีทราบ 16 แล ้วเอลีก็เรียกซามูเอลมาและกล่าวว่า “ซามูเอล ลูกชาย ของฉั น” และซามูเอลตอบว่า “ฉั นอยูท ่ น ี่ ”ี่ 17 และท่านกล่าวว่า “สิง่ ทีพ ่ ระเยโฮวาห์ตรัสกับท่านคืออะไร? ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่านอย่าปิ ดบังเรือ ่ งนีจ ้ ากข ้าพเจ ้าเลย ขอพระ เจ ้าทรงทํากับท่านและยิง่ ทํากับท่านหนักขึน ้ หากท่านปิ ดบัง เรือ ่ งใดๆ ทีพ ่ ระองค์ตรัสกับท่านจากข ้าพเจ ้า” 18 ซามูเอลจึงบอกทุกอย่างแก่เขา และไม่ปิดบังสิง่ ใดจาก เขาเลย และเขากล่าวว่า “เป็ นพระเยโฮวาห์เอง พระองค์จง ทําตามทีพ ่ ระองค์ทรงเห็นว่าดีเถิด” 19 ซามูเอลก็เจริญเติบโตขึน ้ และพระเยโฮวาห์ทรงสถิตอยู่ กับเขา และมิได ้ทรงให ้ถ ้อยคําของเขาตกไปในดินแม ้คํา เดียว 20 และคนอิสราเอลทัง้ หมดตัง้ แต่เมืองดานถึงเมืองเบียร์เ ชบาก็รู ้ว่าซามูเอลได ้รับการสถาปนาให ้เป็ นศาสดาพยากรณ์ ของพระเจ ้า 21 และพระเยโฮวาห์ทรงปรากฏพระองค์อก ี ครัง้ ทีเ่ มืองชิโลห์ เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงเปิ ดเผยพระองค์แก่ซามูเอลทีเ่ มือง ชิโลห์โดยพระวจนะของพระเจ ้า บทที่ 4 ้ 1 และพระวจนะของซามูเอลก็ไปถึงอิสราเอลทัง้ สิน อิสราเอลจึงยกกองทัพไปทําสงครามกับพวกฟี ลส ิ เตีย และ ตัง้ ค่ายอยูข ่ ้างเอเบเนเซอร์ ส่วนพวกฟี ลส ิ เตียตัง้ ค่ายอยูท ่ เี่ อ เฟค 2 พวกฟี ลส ิ เตียจึงจัดทัพเข ้าต่อสู ้กับอิสราเอล เมือ ่ พวกเขา เปิ ดศึก อิสราเอลก็พา่ ยแพ ้ต่อพวกฟี ลส ิ เตีย พวกเขาจึง ่ ันคน สังหารกองทัพในสนามรบได ้ประมาณสีพ 3 เมือ ่ ประชาชนเข ้ามาในค่าย ผู ้เฒ่าแห่งอิสราเอลก็กล่าวว่า “เหตุใดพระเจ ้าจึงทรงลงโทษพวกฟี ลส ิ เตียในวันนี้ เราจงนํ า หีบพันธสัญญาของพระเจ ้าจากเมืองชิโลห์มาให ้เรา เพือ ่ ว่า เมือ ่ หีบนัน ้ มาถึงเราแล ้ว หีบนัน ้ อาจช่วยเราให ้พ ้นจากมือศัตรู ของเราได ้”
4 ประชาชนจึงส่งข่าวไปยังเมืองชิโลห์ เพือ ่ จะนํ าหีบพันธ สัญญาแห่งพระเจ ้าจอมโยธา ซึง่ ประทับระหว่างเคารูบมาจาก ทีน ่ ั่น และบุตรชายทัง้ สองของเอลี คือโฮฟนีและฟี เนฮัส ก็ อยูก ่ บ ั หีบพันธสัญญาของพระเจ ้าทีน ่ ั่น 5 เมือ ่ หีบพันธสัญญาของพระเจ ้าเข ้ามาในค่าย คนอิสราเอล ้ ก็โห่ร ้องเสียงดังจนแผ่นดินสัน ่ สะเทือนอีกครัง้ ทัง้ สิน 6 เมือ ่ พวกฟี ลส ิ เตียได ้ยินเสียงตะโกนโห่ร ้องนัน ้ พวกเขาก็ พูดว่า “เสียงตะโกนโห่ร ้องอันดังในค่ายของพวกฮีบรูนัน ้ หมายความว่าอย่างไร” พวกเขาจึงเข ้าใจว่าหีบของพระเจ ้า ได ้เข ้ามาในค่ายแล ้ว 7 พวกฟี ลส ิ เตียก็กลัว เพราะพวกเขาพูดว่า “พระเจ ้าได ้เสด็จ มาในค่ายแล ้ว” พวกเขาจึงพูดว่า “วิบต ั แ ิ ก่เรา เพราะไม่เคยมี เรือ ่ งเช่นนีม ้ าก่อน” 8 วิบต ั แ ิ ก่เรา! ใครจะช่วยเราให ้พ ้นจากมือของพระเจ ้าผู ้ ยิง่ ใหญ่เหล่านีไ้ ด ้? พระเจ ้าเหล่านีเ้ องทีล ่ งโทษชาวอียป ิ ต์ ด ้วยภัยพิบต ั ต ิ า่ งๆ มากมายในถิน ่ ทุรกันดาร 9 พวกฟี ลส ิ เตียเอ๋ย จงเข ้มแข็งและออกไปสู ้รบเหมือน ลูกผู ้ชายเถิด อย่าให ้เป็ นทาสของพวกฮีบรู เหมือนอย่างที่ พวกเขาเคยเป็ นทาสพวกเจ ้า จงออกไปสู ้รบเหมือนลูกผู ้ชาย เถิด 10 และพวกฟี ลส ิ เตียก็ส ู ้รบ และอิสราเอลก็พา่ ยแพ ้ ต่างก็หนี ไปยังเต็นท์ของตน มีการสังหารหมูเ่ ป็ นอย่างมาก เพราะ ทหารราบของอิสราเอลเสียชีวต ิ ไปสามหมืน ่ คน 11 และหีบของพระเจ ้าก็ถก ู ยึดไป และบุตรชายทัง้ สองของเอ ่ โฮฟนีและฟี เนฮัส ก็ถก ลี ชือ ู สังหาร 12 แล ้วชายเผ่าเบนจามินคนหนึง่ วิง่ ออกจากกองทัพ และ ้ ผ ้าของตนและมีดน มาถึงเมืองชิโลห์ในวันนัน ้ โดยฉีกเสือ ิ บน ศีรษะของเขา 13 เมือ ่ เขามาถึง ดูเถิด เอลีกําลังนั่งอยูบ ่ นเก ้าอีร้ ม ิ ทางเฝ้ าดู ่ สะท ้านด ้วยเรือ อยู่ เพราะใจของเขาสัน ่ งหีบของพระเจ ้า เมือ ่ ชายคนนัน ้ เข ้ามาในเมืองและบอกเรือ ่ งนี้ ชาวเมืองทัง้ หมดก็ ร ้องตะโกน 14 เมือ ่ เอลีได ้ยินเสียงร ้องจึงถามว่า “เสียงวุน ่ วายนี้ หมายความว่าอย่างไร” ชายผู ้นัน ้ จึงรีบเข ้าไปบอกเอลี 15 ขณะนัน ้ เอลีมอ ี ายุเก ้าสิบแปดปี และตาของเขามัวจนมอง ไม่เห็น 16 และชายคนนัน ้ กล่าวแก่เอลีวา่ “ข ้าพเจ ้าคือคนทีอ ่ อกมา จากกองทัพ และวันนีข ้ ้าพเจ ้าก็หนีออกมาจากกองทัพ” และ เอลีกล่าวว่า “เกิดอะไรขึน ้ ลูกเอ๋ย?” 17 และผู ้ส่งสารตอบว่า อิสราเอลได ้หนีจากพวกฟี ลส ิ เตีย แล ้ว และยังเกิดการสังหารหมูค ่ รัง้ ใหญ่ทา่ มกลางประชาชน ด ้วย และลูกชายทัง้ สองของคุณคือโฮฟนีและฟี เนฮัสก็ตาย ด ้วย และหีบของพระเจ ้าก็ถก ู ยึดไป 18 และเมือ ่ เขากล่าวถึงหีบของพระเจ ้า เขาก็ล ้มลงจากทีน ่ ั่ง ข ้างประตู และคอหัก และเขาเสียชีวต ิ เพราะเขาเป็ นคนแก่ ่ บ ิ ปี และตัวหนัก และเขาได ้พิพากษาอิสราเอลมาสีส 19 และบุตรสะใภ ้ของเขา คือภรรยาของฟี เนฮัส มีครรภ์ และ ใกล ้จะคลอดแล ้ว เมือ ่ นางได ้ยินข่าวว่าหีบของพระเจ ้าถูกยึด ไป และพ่อสามีของนางกับสามีของนางก็ตาย นางก็ก ้มตัวลง และคลอดบุตร เพราะความเจ็บปวดเกิดขึน ้ กับนาง ้ 20 เมือ ่ ถึงเวลาทีน ่ างจะสินใจ สตรีทย ี่ น ื อยูใ่ กล ้นางก็พด ู กับ นางว่า “อย่ากลัวเลย เพราะเจ ้าได ้ให ้กําเนิดบุตรชาย” แต่ นางไม่ตอบและไม่ใส่ใจ ่ เด็กนัน 21 และนางตัง้ ชือ ้ ว่าอิคาโบดกล่าวว่า “พระสิรไิ ด ้ หายไปจากอิสราเอลแล ้ว เพราะหีบของพระเจ ้าถูกยึดไป และเพราะพ่อสามีของนางและสามีของนาง” 22 นางจึงกล่าวว่า พระสิรไิ ด ้หายไปจากอิสราเอลแล ้ว เพราะว่าหีบของพระเจ ้าถูกยึดไป
1 ซามูเอล
บทที่ 5 1 และชาวฟี ลส ิ เตียก็นําหีบของพระเจ ้าไปจากเอเบเนเซอร์ถงึ เมืองอัชโดด 2 เมือ ่ พวกฟี ลส ิ เตียยึดหีบแห่งพระเจ ้าแล ้ว พวกเขาก็นําเข ้า ไปในวิหารของดาโกน และวางไว ้ใกล ้ดาโกน 3 เมือ ่ ชาวเมืองอัชโดดตืน ่ แต่เช ้าในวันรุง่ ขึน ้ ก็เห็นดาโกนล ้ม ควํา่ ลงกับพืน ้ ต่อหน ้าหีบของพระเจ ้า พวกเขาจึงนํ าดาโกนไป วางไว ้ทีเ่ ดิม 4 และเมือ ่ เขาทัง้ หลายตืน ่ แต่เช ้าในวันรุง่ ขึน ้ ก็เห็นดาโกนล ้ม ควํา่ หน ้าลงกับพืน ้ ตรงหน ้าหีบแห่งพระเจ ้า และศีรษะของดา โกนกับฝ่ ามือทัง้ สองข ้างของมันถูกตัดขาดอยูท ่ ธ ี่ รณีประตู เหลือไว ้แต่ตอของดาโกนเท่านัน ้ 5 เพราะฉะนัน ้ ปุโรหิตของพระดาโกน หรือผู ้ใดก็ตามทีเ่ ข ้า ไปในบ ้านของพระดาโกน จะไม่เหยียบธรณีประตูของพระดา โกนทีเ่ มืองอัชดอดจนถึงทุกวันนี้ 6 แต่พระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ทรงกดขีช ่ าวเมืองอัชโดด อย่างหนัก พระองค์จงึ ทรงทําลายพวกเขา และทรงโจมตี พวกเขาด ้วยมีดเหน็ บสีแดง ทัง้ เมืองอัชโดดและเขตแดนของ เมืองนัน ้ 7 เมือ ่ ชาวเมืองอัชโดดเห็นว่าเป็ นอย่างนัน ้ พวกเขาก็พด ู ว่า “หีบของพระเจ ้าแห่งอิสราเอลไม่ควรอยูก ่ บ ั พวกเรา เพราะว่า พระหัตถ์ของพระองค์อยูก ่ บ ั พวกเรา และอยูก ่ บ ั ดาโกนพระ เจ ้าของเรา” 8 พวกเขาจึงส่งคนไปเรียกบรรดาเจ ้านายของชาวฟี ลส ิ เตียมา หาพวกเขาแล ้วพูดว่า “เราจะทําอย่างไรกับหีบของพระเจ ้า แห่งอิสราเอล” พวกเขาตอบว่า “ให ้นํ าหีบของพระเจ ้าแห่ง อิสราเอลไปทีเ่ มืองกาท” และพวกเขานํ าหีบของพระเจ ้าแห่ง อิสราเอลไปทีน ่ ั่น 9 และเมือ ่ คนทัง้ หลายขนข ้าวของนัน ้ ไปแล ้ว พระหัตถ์ของ พระเจ ้าทรงต่อสู ้กับเมืองนัน ้ ด ้วยการทําลายล ้างครัง้ ใหญ่ พระองค์ทรงประหารผู ้คนในเมืองนัน ้ ทัง้ เล็กทัง้ ใหญ่ จนมีข ี้ กลากขึน ้ ทีส ่ ว่ นลับของพวกเขา 10 ดังนัน ้ พวกเขาจึงส่งหีบของพระเจ ้าไปยังเอโครน และเมือ ่ หีบของพระเจ ้ามาถึงเอโครน ชาวเอโครนก็ร ้องตะโกนว่า พวกเขานํ าหีบของพระเจ ้าแห่งอิสราเอลมาหาเรา เพือ ่ จะฆ่า เราและประชาชนของเรา 11 พวกเขาจึงส่งคนไปรวบรวมบรรดาเจ ้านายแห่งพวกฟี ลส ิ เ ตียเข ้าด ้วยกันแล ้วกล่าวว่า จงส่งหีบของพระเจ ้าแห่ง อิสราเอลไปเสีย แล ้วให ้กลับไปยังสถานทีข ่ องพระองค์ เพือ ่ จะได ้ไม่ฆา่ เราและประชากรของเรา เพราะว่ามีการทําลาย ล ้างอย่างรุนแรงทั่วเมืองนัน ้ พระหัตถ์ของพระเจ ้าก็หนักอยูท ่ ี่ นั่นมาก” 12 ส่วนคนทัง้ หลายทีย ่ ังไม่ตายก็ถก ู ยิงด ้วยหญ ้าเขียว และ เสียงร ้องของเมืองก็ขน ึ้ ไปบนสวรรค์ บทที่ 6 1 และหีบของพระเจ ้าอยูใ่ นดินแดนของชาวฟี ลส ิ เตียเจ็ด เดือน 2 พวกฟี ลส ิ เตียจึงเรียกบรรดาปุโรหิตและนักพยากรณ์มา กล่าวว่า “เราจะทําอย่างไรกับหีบของพระเจ ้าดี” จงบอกเรา ว่าจะส่งหีบนัน ้ ไปยังทีอ ่ ยูข ่ องพระองค์ด ้วยอะไร 3 พวกเขากล่าวว่า ถ ้าพวกท่านส่งหีบของพระเจ ้าแห่ง อิสราเอลไป ก็อย่าส่งไปเปล่าเลย แต่จงส่งเครือ ่ งบูชาไถ่ บาปไปให ้เขาด ้วย แล ้วพวกท่านจะหายจากโรค และพวก ท่านจะทราบด ้วยว่า เหตุใดพระหัตถ์ของพระองค์จงึ ไม่ทรง ถอนออกไปจากพวกท่าน
4 แล ้วพวกเขากล่าวว่า เครือ ่ งบูชาลบความผิดทีเ่ ราจะคืนให ้ เขาจะเป็ นอะไร พวกเขาตอบว่า ห ้าเอเมรอดทองคําและหนู ทองคําห ้าตัว ตามจํานวนเจ ้านายแห่งชาวฟี ลส ิ เตีย เพราะว่า มีภย ั พิบต ั อ ิ ย่างหนึง่ เกิดขึน ้ กับพวกท่านทุกคนและกับเจ ้านาย ของพวกท่าน 5 เพราะฉะนัน ้ พวกเจ ้าจึงต ้องสร ้างรูปเคารพจากริดสีดวง ทวารของพวกเจ ้า และรูปเคารพจากหนูของพวกเจ ้าเพือ ่ ทําลายแผ่นดิน และพวกเจ ้าจะถวายพระเกียรติแด่พระ เจ ้าของอิสราเอล บางทีพระองค์จะทรงผ่อนพระหัตถ์ของ พระองค์ออกจากพวกเจ ้า และจากพระเจ ้าของพวกเจ ้า และ จากแผ่นดินของพวกเจ ้าก็ได ้ 6 แล ้วเหตุใดท่านทัง้ หลายจึงกระด ้างใจเหมือนอย่างชาว อียป ิ ต์และฟาโรห์ทก ี่ ระด ้างใจของตน เมือ ่ ฟาโรห์ได ้กระทํา การอัศจรรย์แก่พวกเขาแล ้ว พวกเขาก็ไม่ปล่อยให ้ประชากร ไปและจากไปหรือ? 7 บัดนี้ จงสร ้างเกวียนใหม่ แล ้วนํ าโคตัวเมียสองตัวซึง่ ยัง ไม่ได ้เทียมแอก มาผูกไว ้กับเกวียน แล ้วนํ าลูกโคของมันกลับ บ ้าน 8 จงนํ าหีบของพระเจ ้าไปวางไว ้บนเกวียน แล ้วจงเอา เครือ ่ งประดับทองคําซึง่ ท่านนํ ามาถวายแด่พระองค์เป็ น เครือ ่ งบูชาลบล ้างความผิด ใส่ไว ้ในหีบข ้างๆ หีบนัน ้ แล ้วส่ง มันไปเพือ ่ ให ้มันออกไปได ้ 9 และดูวา่ ถ ้าเมืองนัน ้ ขึน ้ ไปตามทางทีไ่ ปถึงเขตแดนของ พระองค์ถงึ เมืองเบธเชเมซ แสดงว่าพระองค์ได ้ทรงทําความ ชัว่ ใหญ่หลวงนีแ ้ ก่เรา แต่ถ ้าไม่เป็ นเช่นนัน ้ เราก็จะทราบว่า ไม่ใช่พระหัตถ์ของพระองค์ทล ี่ งโทษเรา แต่เป็ นโอกาสที่ เกิดขึน ้ กับเรา 10 คนเหล่านัน ้ ก็ทําตาม โดยเอาแม่วัวสองตัวผูกไว ้กับเกวียน แล ้วขังลูกวัวของตนไว ้ทีบ ่ ้าน 11 พวกเขาวางหีบของพระเจ ้าไว ้บนเกวียน และบนหีบทีม ่ ห ี นู ทองคําและรูปเคารพมรกตของพวกเขา 12 ส่วนโคนัน ้ ก็ตรงไปตามทางไปเมืองเบธเชเมศ และไป ตามทางหลวงโดยร ้องเสียงหลงและไม่เลีย ้ วไปทางขวาหรือ ทางซ ้าย และบรรดาเจ ้านายแห่งพวกฟี ลส ิ เตียก็ตามไปจนสุด เขตเมืองเบธเชเมศ 13 และชาวเมืองเบธเชเมซกําลังเก็บเกีย ่ วข ้าวสาลีอยูใ่ นหุบ ่ ชมยินดีทไี่ ด ้เห็น เขา พวกเขาก็เงยหน ้าขึน ้ ดูหบ ี นัน ้ และชืน 14 และเกวียนก็มาถึงทุง่ ของโยชูวาชาวเบธเชม และหยุดอยู่ ทีน ่ ั่น มีหน ิ ก ้อนใหญ่ก ้อนหนึง่ พวกเขาผ่าไม ้เกวียนแล ้วถวาย โคเป็ นเครือ ่ งเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ 15 และพวกเลวีก็ขนหีบของพระเจ ้าลงมาพร ้อมกับหีบทีม ่ ี เครือ ่ งเพชรพลอยทองคําอยู่ และวางไว ้บนก ้อนหินใหญ่ และ ชาวเมืองเบธเชเมซก็ถวายเครือ ่ งเผาบูชาและถวายเครือ ่ ง บูชาแด่พระเจ ้าในวันนัน ้ 16 เมือ ่ เจ ้านายทัง้ ห ้าแห่งชาวฟี ลส ิ เตียเห็นเหตุการณ์ดงั กล่าว พวกเขาก็กลับไปยังเมืองเอโครนในวันเดียวกันนัน ้ 17 และต่อไปนีเ้ ป็ นริดสีดวงทวารสีทองทีพ ่ วกฟี ลส ิ เตียถวาย เป็ นเครือ ่ งบูชาลบล ้างความผิดแด่พระเยโฮวาห์ คือ อัสโดด หนึง่ กาซาหนึง่ อัสเคโลนหนึง่ กาทหนึง่ เอโครนหนึง่ ้ ของพวกฟี ลส 18 และหนูทองตามจํานวนเมืองทัง้ สิน ิ เตียที่ เป็ นของห ้าเจ ้านาย ทัง้ เมืองทีม ่ รี ัว้ และหมูบ ่ ้านในชนบท จนถึงก ้อนหินใหญ่แห่งอาเบล ซึง่ เขาวางหีบแห่งพระเจ ้าไว ้ ก ้อนหินนัน ้ ยังคงอยูจ ่ นทุกวันนีใ้ นทุง่ ของโยชูวาชาวเบธเชม 19 และท่านได ้ประหารชีวต ิ ชาวเมืองเบธเชเมศ เพราะเขา ทัง้ หลายได ้มองดูหบ ี ของพระเจ ้า ท่านได ้ประหารชีวต ิ ประชาชนไปห ้าหมืน ่ หกสิบคน และประชาชนก็ครํ่าครวญ เพราะพระเจ ้าทรงประหารชีวต ิ ประชาชนเป็ นจํานวนมาก
1 ซามูเอล
20 ชาวเมืองเบธเชเมซจึงกล่าวว่า “ใครเล่าจะยืนอยูต ่ อ ่ หน ้า พระเจ ้าผู ้บริสท ุ ธิอ ์ งค์นไี้ ด ้? และพระองค์จะเสด็จขึน ้ ไปจาก พวกเราไปหาใคร?” 21 พวกเขาจึงส่งทูตไปหาชาวเมืองคีรย ิ าทเยอาริมว่า พวกฟี ลิสเตียได ้นํ าหีบของพระเจ ้ากลับมาแล ้ว จงลงมานํ าหีบนัน ้ ขึน ้ มาให ้พวกเจ ้า
16 และท่านก็เดินตรวจไปโดยรอบทุกปี จนถึงเบธเอล และกิ ลกัล และมิซเปห์ และวินจ ิ ฉั ยคนอิสราเอลในสถานทีเ่ หล่านัน ้ ทัง้ หมด 17 และท่านก็กลับมายังเมืองรามาห์ เพราะบ ้านของท่านอยูท ่ ี่ นั่น และทีน ่ ั่นท่านวินจ ิ ฉั ยคนอิสราเอล และทีน ่ ั่นท่านได ้สร ้าง แท่นบูชาแด่พระเจ ้า
บทที่ 7
บทที่ 8
1 ชาวเมืองคีรย ิ าทเยอาริมมาอัญเชิญหีบของพระเจ ้าขึน ้ ไปที่ บ ้านของอาบีนาดับซึง่ อยูบ ่ นเนินเขา แล ้วทรงชําระเอเลอา ซาร์บต ุ รของตนให ้บริสท ุ ธิ์ เพือ ่ ดูแลหีบของพระเจ ้า ิ ปี และ 2 ครัน ้ หีบนัน ้ อยูท ่ ค ี่ รี ย ิ าทเยอาริม ก็ใช ้เวลานานถึงยีส ่ บ ้ ก็ครํ่าครวญถึงพระเจ ้า บรรดาวงศ์วานอิสราเอลทัง้ สิน ้ ว่า 3 แล ้วซามูเอลได ้กล่าวแก่บรรดาพงศ์พันธุอ ์ ส ิ ราเอลทัง้ สิน “ถ ้าท่านทัง้ หลายหันกลับมาหาพระเจ ้าด ้วยสุดใจ จงเอาพระ ต่างด ้าวและแอชทาโรทออกไปจากท่ามกลางพวกท่าน และ เตรียมจิตใจให ้พร ้อมสําหรับพระเจ ้า และปรนนิบต ั พ ิ ระองค์ แต่ผู ้เดียว แล ้วพระองค์จะทรงช่วยท่านทัง้ หลายให ้พ ้นจาก มือของพวกฟี ลส ิ เตีย” 4 จากนัน ้ บุตรหลานอิสราเอลก็ละทิง้ พระบาอัลและอัชทา โรธ แล ้วรับใช ้พระเจ ้าแต่ผู ้เดียว ้ ไปทีม 5 ซามูเอลกล่าวว่า จงรวบรวมคนอิสราเอลทัง้ สิน ่ ซ ิ เปห์ และฉั นจะอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์เพือ ่ ท่าน” 6 พวกเขาจึงมารวมกันทีม ่ ซ ิ เปห์ ตักนํ้ าและเทนํ้ านัน ้ ออกให ้ พระเจ ้า และอดอาหารในวันนัน ้ และพูดทีน ่ ั่นว่า พวกเราได ้ ทําบาปต่อพระเจ ้า และซามูเอลก็พพ ิ ากษาชาวอิสราเอลทีม ่ ิ ซเปห์ 7 เมือ ่ ชาวฟี ลส ิ เตียได ้ยินว่าชาวอิสราเอลได ้รวมตัวกันทีม ่ ิ ซเปห์ พวกเจ ้านายของชาวฟี ลส ิ เตียจึงยกกองทัพไปโจมตี อิสราเอล เมือ ่ ชาวอิสราเอลได ้ยินเช่นนัน ้ พวกเขาก็กลัว ชาวฟี ลส ิ เตีย 8 และบรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอลได ้กล่าวแก่ซามูเอลว่า “อย่าหยุดทีจ ่ ะร ้องขอต่อพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของเราเพือ ่ พวกเรา เพือ ่ ว่าพระองค์จะทรงช่วยเราให ้พ ้นจากมือของ พวกฟี ลส ิ เตีย” 9 ซามูเอลจึงเอาลูกแกะทีย ่ ังกินนมอยูต ่ วั หนึง่ มาถวายเป็ น เครือ ่ งเผาบูชาแด่พระเยโฮวาห์ทงั ้ หมด และซามูเอลก็ร ้องทูล ต่อพระเยโฮวาห์เพือ ่ อิสราเอล และพระเยโฮวาห์ทรงฟั งเขา 10 และเมือ ่ ซามูเอลกําลังถวายเครือ ่ งเผาบูชาอยู่ พวกฟี ลส ิ เ ้รบกั ตียก็เข ้ามาใกล ้เพือ ่ สู บอิสราเอล แต่ในวันนัน ้ พระเจ ้า ทรงฟ้ าร ้องดังมากเหนือพวกฟี ลส ิ เตีย และทําให ้พวกเขาพ่าย แพ ้ และพวกเขาก็พา่ ยแพ ้ต่ออิสราเอล 11 แล ้วคนอิสราเอลก็ออกจากมิซเปห์ไล่ตด ิ ตามพวกฟี ลส ิ เ ตียและโจมตีพวกเขาจนไปตกอยูใ่ ต ้เมืองเบธคาร์ 12 แล ้วซามูเอลก็เอาก ้อนหินตัง้ ไว ้ระหว่างมิซเปห์กบ ั เชน ่ เรียกชือก ้อนหินนัน ้ ว่าเอเบเนเซอร์ โดยกล่าวว่า “จนกระทั่ง บัดนีพ ้ ระเยโฮวาห์ทรงช่วยพวกเรา” 13 พวกฟี ลส ิ เตียจึงถูกปราบปรามและไม่เข ้ามาในอาณาเขต ของอิสราเอลอีกต่อไป และพระหัตถ์ของพระเยโฮวาห์ก็ตอ ่ สู ้ กับพวกฟี ลส ิ เตียตลอดชีวต ิ ของซามูเอล 14 และเมืองต่างๆ ทีพ ่ วกฟี ลส ิ เตียยึดไปจากอิสราเอลนัน ้ ได ้ ถูกคืนให ้แก่อส ิ ราเอล ตัง้ แต่เมืองเอโครนไปจนถึงเมืองกาท และอิสราเอลได ้ช่วยเขตแดนของเมืองเหล่านัน ้ ให ้พ ้นจากมือ ของพวกฟี ลส ิ เตีย และเกิดสันติภาพระหว่างอิสราเอลกับชาว อาโมไรต์ 15 และซามูเอลได ้วินจ ิ ฉั ยคนอิสราเอลตลอดชีวต ิ ของเขา
1 เมือ ่ ซามูเอลชราแล ้ว เขาก็ได ้ตัง้ บุตรชายของตนให ้เป็ นผู ้ พิพากษาเหนืออิสราเอล ่ บุตรหัวปี ของท่านคือโยเอล และชือ ่ คนทีส 2 ชือ ่ องคืออาบี ยาห์ ทัง้ สองคนเป็ นผู ้พิพากษาในเบียร์เชบา 3 และบุตรชายของเขาก็ไม่ดําเนินตามแนวทางของเขา แต่ กลับหันไปแสวงหาผลกําไร และรับสินบน และบิดเบือน ความยุตธิ รรม 4 จากนัน ้ พวกผู ้อาวุโสของอิสราเอลทัง้ หมดก็มารวมกันแ ละมาหาซามูเอลทีเ่ มืองรามาห์ 5 และตรัสแก่ทา่ นว่า ดูเถิด ท่านแก่แล ้ว และบุตรชายของ ท่านก็ไม่ดําเนินตามทางของท่าน บัดนี้ ขอท่านได ้แต่งตัง้ กษั ตริยใ์ ห ้พวกเราปกครองพวกเราเหมือนอย่างชนชาติอน ื่ เถิด 6 แต่ซามูเอลไม่พอใจเมือ ่ กล่าวว่า “จงตัง้ กษั ตริยใ์ ห ้พวกเรา ปกครองพวกเราเถิด” ซามูเอลจึงอธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์ 7 และพระเจ ้าตรัสแก่ซามูเอลว่า จงฟั งเสียงประชาชนในสิง่ ทัง้ ปวงทีพ ่ วกเขาพูดกับเจ ้า เพราะว่าพวกเขาไม่ได ้ปฏิเสธ เจ ้า แต่พวกเขาได ้ปฏิเสธเรา เพือ ่ เราจะไม่ครอบครองเหนือ พวกเขา” ้ ซึง่ เขาทัง้ หลายได ้กระทําตัง้ แต่วันที่ 8 ตามการกระทําทัง้ สิน เรานํ าพวกเขาขึน ้ มาจากอียป ิ ต์จนกระทั่งวันนี้ ซึง่ เขาได ้ละทิง้ เราและรับใช ้พระเจ ้าอืน ่ พวกเขาก็กระทําอย่างนัน ้ ต่อเจ ้าด ้วย 9 บัดนีจ ้ งฟั งเสียงของพวกเขา แต่จงประท ้วงพวกเขาอย่าง จริงจัง และแสดงให ้พวกเขาเห็นถึงวิธก ี ารของกษั ตริยผ ์ ู ้ทีจ ่ ะ ครอบครองพวกเขา 10 ซามูเอลก็เล่าพระวจนะของพระเจ ้าทัง้ หมดให ้ประชาชนที่ ขอให ้พระองค์มก ี ษั ตริยฟ ์ ัง 11 และท่านตรัสว่า กษั ตริยผ ์ ู ้จะครอบครองเหนือพวกท่าน จะต ้องเป็ นอย่างนี้ คือ กษั ตริยจ ์ ะรับบุตรของพวกท่านไป แต่งตัง้ ให ้เป็ นของตนเอง เป็ นรถศึก และเป็ นทหารม ้า และ บางคนจะวิง่ นํ าหน ้ารถศึกของพระองค์ 12 และพระองค์จะทรงแต่งตัง้ ให ้เขาเป็ นนายทหารพันนาย และนายทหารห ้าสิบนาย และจะทรงตัง้ พวกเขาให ้ดูแล ดินแดนของพระองค์ และเก็บเกีย ่ วพืชผลของพระองค์ และ ทําเครือ ่ งมือสงครามของพระองค์ และอุปกรณ์สําหรับรถรบ ของพระองค์ 13 และเขาจะรับธิดาของท่านไปทําขนม และเป็ นพ่อครัว และเป็ นช่างทําขนมปั ง 14 และพระองค์จะทรงยึดเอาทุง่ นา สวนองุน ่ และสวน มะกอกทีด ่ ท ี ส ี่ ด ุ ของท่าน ไปให ้คนรับใช ้ของพระองค์ 15 และพระองค์จะเอาหนึง่ ในสิบจากเมล็ดพันธุแ ์ ละองุน ่ ของ คุณไปแจกแก่เจ ้าหน ้าทีแ ่ ละข ้าราชการของพระองค์ 16 และพระองค์จะทรงนํ าคนใช ้ชาย คนใช ้หญิง และคนหนุ่ม คนสาวทีด ่ ท ี ส ี่ ด ุ ของท่าน และลาของท่านไปทํางานของ พระองค์ 17 พระองค์จะทรงเอาแกะหนึง่ ในสิบของพวกท่านไป และ พวกท่านจะต ้องเป็ นข ้ารับใช ้ของพระองค์ 18 และในวันนัน ้ พวกท่านจะร ้องไห ้เพราะกษั ตริยท ์ พ ี่ วกท่าน เลือกพวกท่าน และพระเจ ้าจะไม่ทรงฟั งพวกท่านในวันนัน ้
1 ซามูเอล
่ ฟั งเสียงของซามูเอล 19 ถึงกระนัน ้ ประชากรก็ปฏิเสธทีจ ่ ะเชือ และพวกเขากล่าวว่า "ไม่ได ้หรอก แต่เราจะต ้องมีกษั ตริย ์ ปกครองเรา" 20 เพือ ่ เราจะได ้เป็ นเหมือนประชาชาติทงั ้ หลาย และเพือ ่ กษั ตริยข ์ องเราจะได ้วินจ ิ ฉั ยเรา และนํ าหน ้าเรา และสู ้รบกับ เรา ้ และเล่าให ้พระ 21 ซามูเอลได ้ยินถ ้อยคําของประชาชนทัง้ สิน เจ ้าฟั ง 22 และพระเยโฮวาห์ตรัสแก่ซามูเอลว่า จงฟั งเสียงของพวก เขา และตัง้ พวกเขาให ้เป็ นกษั ตริย”์ และซามูเอลก็กล่าวแก่ คนอิสราเอลว่า จงไปยังเมืองของตนแต่ละคน บทที่ 9 ่ คีช เป็ นบุตรของอาบี 1 มีชายคนหนึง่ จากเผ่าเบนยามิน ชือ เอล เป็ นบุตรของเซโรร์ เป็ นบุตรของเบโครัท เป็ นบุตรของ อาฟี ยาห์ เป็ นชาวเผ่าเบนยามิน เป็ นคนมีกําลังมาก ่ ซาอูล เป็ นชายหนุ่มรูปร่างดี 2 และเขามีลก ู ชายคนหนึง่ ชือ และมีรป ู ร่างสวยงาม และไม่มบ ี ค ุ คลใดในหมูช ่ นอิสราเอลจะ งามกว่าเขา ตัง้ แต่ไหล่ขน ึ้ ไปเขาก็สงู กว่าประชาชนทัง้ หมด 3 ลาของพ่อของซาอูลหายไป คิชจึงพูดกับซาอูลลูกชาย ของเขาว่า “จงพาคนรับใช ้คนหนึง่ ไปด ้วย แล ้วออกไปตาม หาลา” 4 และท่านก็ผา่ นแดนภูเขาเอฟราอิม และผ่านแผ่นดินชาลีชา แต่พวกเขาหาไม่พบ แล ้วท่านก็ผา่ นแผ่นดินชาลิม แต่พวก เขาหาไม่พบทีน ่ ั่น แล ้วท่านก็ผา่ นแผ่นดินเบนจามิน แต่พวก เขาหาไม่พบ 5 ครัน ้ มาถึงแผ่นดินศูฟแล ้ว ซาอูลก็พด ู กับคนรับใช ้ซึง่ อยูก ่ บ ั ท่านว่า “มาเถิด ให ้เรากลับไปเสีย มิฉะนัน ้ บิดาของข ้าพเจ ้า จะทิง้ การเลีย ้ งลาไว ้และวิตกกังวลถึงเรา” 6 และท่านได ้กล่าวแก่เขาว่า ดูเถิด มีคนของพระเจ ้าคนหนึง่ ในเมืองนี้ และเขาเป็ นคนมีเกียรติ ทุกสิง่ ทีท ่ า่ นกล่าวล ้วน เกิดขึน ้ จริงอย่างแน่นอน บัดนีพ ้ วกเราจะไปทีน ่ ั่นกันเถิด บาง ทีทา่ นอาจแสดงทางทีเ่ ราควรจะไปให ้เราได ้ 7 แล ้วซาอูลจึงกล่าวแก่คนรับใช ้ของเขาว่า “แต่ดเู ถิด ถ ้าเรา ไป เราจะเอาอะไรไปให ้เขา เพราะขนมปั งในภาชนะของเราก็ หมดแล ้ว เราก็ไม่มข ี องขวัญทีจ ่ ะนํ าไปให ้คนของพระเจ ้า เรา มีอะไรล่ะ” 8 และคนใช ้ตอบซาอูลอีกว่า ดูเถิด ทีน ่ ข ี่ ้าพเจ ้ามีเงินหนึง่ ส่วน สีเ่ ชเขลอยู่ ข ้าพเจ ้าจะมอบให ้ผู ้รับใช ้ของพระเจ ้า เพือ ่ บอก ทางแก่พวกเรา 9 (ในสมัยก่อนในอิสราเอล เมือ ่ คนจะไปสอบถามพระเจ ้า เขา พูดว่า จงมาเถิด ให ้เราไปหาผู ้ทํานายกันเถิด เพราะว่าผู ้ที่ เรียกกันว่าผู ้เผยพระวจนะ ในสมัยก่อนนัน ้ เขาเรียกกันว่าผู ้ ทํานาย) 10 ซาอูลจึงกล่าวกับคนรับใช ้ของเขาว่า “พูดดีแล ้ว มาเถิด เราไปกันเถอะ” แล ้วพวกเขาจึงไปยังเมืองทีค ่ นของพระเจ ้า อยู่ 11 ครัน ้ พวกเขาขึน ้ เนินเขาไปยังเมือง ก็พบสาวพรหมจารี ออกมาตักนํ้ า จึงถามพวกเธอว่า “ผู ้ทํานายอยูท ่ น ี่ ไี่ หม?” 12 พวกเขาตอบเขาว่า “ท่านผู ้นีม ้ อ ี ยู่ ดูเถิด ท่านผู ้นีอ ้ ยูต ่ อ ่ หน ้าพวกท่าน รีบไปเถิด เพราะว่าวันนีท ้ า่ นผู ้นีม ้ าถึงเมืองแล ้ว เพราะว่าวันนีป ้ ระชาชนกําลังทําการถวายเครือ ่ งบูชาบนทีส ่ งู นัน ้ ” 13 เมือ ่ ท่านเข ้าไปในเมืองแล ้ว ท่านจะต ้องพบเขาทันที ก่อนทีเ่ ขาจะขึน ้ ไปรับประทานอาหารบนทีส ่ งู เพราะว่า ประชาชนจะไม่รับประทานอาหารจนกว่าเขาจะมาถึง เพราะว่าเขาจะอวยพรเครือ ่ งบูชา แล ้วภายหลังพวกเขาจะ
รับประทานอาหารทีร่ ับเชิญ ดังนัน ้ บัดนี้ ท่านทัง้ หลายจงลุก ขึน ้ เพราะประมาณเวลานี้ ท่านจะพบเขา 14 แล ้วพวกเขายกขึน ้ ไปในเมือง และเมือ ่ พวกเขามาถึงใน เมืองแล ้ว ดูเถิด ซามูเอลก็ออกมาต่อต ้านพวกเขาเพือ ่ จะขึน ้ ไปยังทีส ่ งู 15 วันหนึง่ ก่อนทีซ ่ าอูลจะมา พระเจ ้าทรงบอกซามูเอลให ้ฟั ง ว่า 16 เมือ ่ พรุง่ นีถ ้ งึ เวลาอย่างนี้ เราจะส่งชายคนหนึง่ จากเผ่าเบน จามินไปหาท่าน และท่านจะต ้องเจิมเขาให ้เป็ นหัวหน ้าของ ประชาชนอิสราเอลของเรา เพือ ่ เขาจะได ้ช่วยประชาชนของ เราให ้พ ้นจากมือของพวกฟี ลส ิ เตีย เพราะว่าเรามองเห็น ประชาชนของเราและเสียงร ้องไห ้ของพวกเขาได ้ขึน ้ มาหา เราแล ้ว” 17 เมือ ่ ซามูเอลเห็นซาอูล พระเยโฮวาห์ตรัสแก่เขาว่า “ดูเถิด บุรษ ุ ผู ้ซึง่ เราพูดถึงเจ ้าด ้วย บุรษ ุ ผู ้นีจ ้ ะครองราชย์เหนือ ประชากรของเรา” 18 แล ้วซาอูลเข ้ามาหาซามูเอลทีป ่ ระตูเมืองแล ้วกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน โปรดบอกข ้าพเจ ้าว่าบ ้านของผู ้ทํานาย อยูท ่ ไี่ หน” 19 ซามูเอลตอบซาอูลว่า “ข ้าพเจ ้าเป็ นผู ้หยั่งรู ้ จงขึน ้ ไปยังที่ สูงก่อนข ้าพเจ ้า เพราะว่าวันนีเ้ จ ้าจะรับประทานอาหารกับ ข ้าพเจ ้า และพรุง่ นีข ้ ้าพเจ ้าจะปล่อยเจ ้าไป และข ้าพเจ ้าจะ ่ เล่าทุกสิงทีม ่ อ ี ยูใ่ นใจของเจ ้าให ้เจ ้าฟั ง” 20 ส่วนลาของท่านทีห ่ ายไปเมือ ่ สามวันก่อนนัน ้ ท่านอย่าได ้ คิดถึงเรือ ่ งนัน ้ เลย เพราะพบมันแล ้ว ใครเล่าทีอ ่ ส ิ ราเอล ปรารถนา? ไม่ใช่อยูท ่ ท ี่ า่ นและครอบครัวของบิดาท่านหรือ? 21 ซาอูลตอบว่า “ข ้าพเจ ้าไม่ใช่คนเบนยามินซึง่ เป็ นเผ่าที่ เล็กทีส ่ ด ุ ในอิสราเอลหรือ? และตระกูลของข ้าพเจ ้าไม่ใช่ ตระกูลทีเ่ ล็กทีส ่ ด ุ ในเผ่าเบนยามินหรือ? เหตุใดท่านจึงพูด เช่นนัน ้ กับข ้าพเจ ้า?” 22 ซามูเอลจึงนํ าซาอูลกับคนใช ้ของเขาเข ้าไปใน ห ้องรับแขก และให ้นั่งในทีน ่ ั่งสูงสุดท่ามกลางผู ้ทีไ่ ด ้รับเชิญ ซึง่ มีประมาณสามสิบคน 23 และซามูเอลกล่าวแก่พอ ่ ครัวว่า จงนํ าส่วนทีฉ ่ ั นให ้ไป ซึง่ ฉั นบอกว่า ‘จงเก็บไว ้ให ้’ มา 24 และพ่อครัวก็เอาไหล่และสิง่ ทีอ ่ ยูบ ่ นไหล่มาวางไว ้ต่อหน ้า ซาอูล และซามูเอลก็พด ู ว่า ดูส ิ อะไรทีเ่ หลืออยู่ จงวางไว ้ต่อ หน ้าท่านและรับประทาน เพราะว่ามันยังคงเก็บไว ้ให ้ท่าน จนถึงเวลานี้ ตัง้ แต่ข ้าพเจ ้ากล่าวว่า ข ้าพเจ ้าได ้เชิญผู ้คน มาแล ้ว ดังนัน ้ ซาอูลจึงรับประทานอาหารกับซามูเอลในวันนัน ้ 25 ครัน ้ พระองค์กบ ั ซาอูลลงมาจากทีส ่ งู เข ้าไปในเมือง ซามู เอลก็สนทนากับซาอูลบนหลังคาบ ้าน 26 พวกเขาตืน ่ แต่เช ้า และเมือ ่ ถึงฤดูใบไม ้ผลิ ซามูเอลก็เรียก ซาอูลให ้ขึน ้ ไปบนหลังคาบ ้านแล ้วพูดว่า “ลุกขึน ้ มาเพือ ่ ฉั นจะ ได ้ส่งท่านไป” ซาอูลจึงลุกขึน ้ และทัง้ สองคนก็ออกไป ทัง้ เขาและซามูเอล 27 เมือ ่ พวกเขากําลังลงไปทีป ่ ลายเมือง ซามูเอลก็พด ู กับซา อูลว่า “จงสัง่ ให ้คนรับใช ้เดินไปข ้างหน ้าพวกเราก่อน” (แล ้ว ั ครู่ เพือ เขาก็เดินต่อไป) แต่เจ ้าจงหยุดอยูส ่ ก ่ ฉั นจะได ้แสดง พระวจนะของพระเจ ้าให ้ท่านเห็น” บทที่ 10 1 แล ้วซามูเอลก็เอาขวดนํ้ ามันเทลงบนศีรษะของเขา และจูบ เขาแล ้วกล่าวว่า “พระเยโฮวาห์ทรงเจิมท่านไว ้ให ้เป็ นหัวหน ้า มรดกของพระองค์มใิ ช่หรือ?” 2 เมือ ่ ท่านออกไปจากข ้าพเจ ้าในวันนี้ ท่านจะพบชายสองคน อยูท ่ ส ี่ ส ุ านของราเชล ในเขตแดนของเบนจามินทีเ่ ซลซาห์ และเขาจะพูดกับท่านว่า ลาซึง่ ท่านไปหานัน ้ พบแล ้ว และดู
1 ซามูเอล
เถิด บิดาของท่านละทิง้ การดูแลลาแล ้ว และโศกเศร ้าถึงท่าน โดยกล่าวว่า ฉั นจะทําอย่างไรเพือ ่ ลูกชายของฉั นดี? 3 จากนัน ้ เจ ้าจะเดินต่อไปจากทีน ่ ั่น และเจ ้าจะมาถึงทีร่ าบทา บอร์ และทีน ่ ั่นจะมีชายสามคนซึง่ กําลังขึน ้ ไปหาพระเจ ้าทีเ่ บธ เอล คนหนึง่ อุ ้มลูกแพะสามตัว อีกคนอุ ้มขนมปั งสามก ้อน และอีกคนหนึง่ อุ ้มขวดไวน์ 4 และพวกเขาจะทักทายท่าน และให ้ขนมปั งสองก ้อนแก่ ท่าน ซึง่ ท่านจะได ้รับจากมือของพวกเขา 5 ต่อจากนัน ้ เจ ้าจะมาถึงภูเขาของพระเจ ้า ซึง่ เป็ นทีต ่ งั ้ ของ กองทหารรักษาการณ์ของพวกฟี ลส ิ เตีย และเมือ ่ เจ ้าไปถึงที่ นั่นแล ้ว เจ ้าจะพบพวกผู ้เผยพระวจนะกําลังลงมาจากทีส ่ งู พร ้อมกับพิณใหญ่ กลองปี่ และพิณเขาคูอ ่ ยูข ่ ้างหน ้าพวกเขา และพวกเขาจะเผยพระวจนะ 6 และพระวิญญาณของพระเจ ้าจะเสด็จลงมาเหนือเจ ้า และ เจ ้าจะพยากรณ์กบ ั พวกเขา และจะเปลีย ่ นไปเป็ นคนอืน ่ 7 เมือ ่ หมายสําคัญเหล่านีเ้ กิดขึน ้ แก่ทา่ น ท่านจงปรนนิบต ั ิ ท่านตามโอกาส เพราะว่าพระเจ ้าทรงสถิตกับท่าน 8 และเจ ้าจงลงไปก่อนเราทีก ่ ล ิ กาล และดูเถิด เราจะลงมาหา เจ ้า เพือ ่ จะถวายเครือ ่ งเผาบูชา และเพือ ่ ถวายเครือ ่ งบูชา สันติภาพ เจ ้าจะต ้องคอยอยูเ่ จ็ดวัน จนกว่าเราจะมาหาเจ ้า และแสดงให ้เจ ้าเห็นว่าเจ ้าจะต ้องทําอะไร 9 และเมือ ่ ท่านหันหลังกลับไปเพือ ่ จะไปจากซามูเอล พระเจ ้า ทรงประทานใจใหม่ให ้แก่ทา่ น และหมายสําคัญทัง้ หมดนัน ้ ก็ เกิดขึน ้ ในวันนัน ้ 10 ครัน ้ พวกเขามาถึงภูเขานัน ้ ดูเถิด มีผู ้เผยพระวจนะจํานวน หนึง่ มาพบท่าน และพระวิญญาณของพระเจ ้าเสด็จลงมา เหนือท่าน และท่านก็พยากรณ์ทา่ มกลางพวกเขา 11 เมือ ่ คนทัง้ หลายทีร่ ู ้จักเขามาก่อนเห็นว่าเขาทํานายอยู่ ท่ามกลางบรรดาผู ้ทํานาย ผู ้คนก็พด ู กันว่า “เหตุการณ์นี้ เกิดขึน ้ กับบุตรของคีชหรือ ซาอูลก็เป็ นหนึง่ ในบรรดาผู ้ทํา นายด ้วยหรือ” 12 มีผู ้หนึง่ จากทีเ่ ดียวกันตอบว่า “แต่บด ิ าของพวกเขาเป็ น ใคร” จึงกลายเป็ นสุภาษิตว่า “ซาอูลก็เป็ นหนึง่ ในบรรดาผู ้ เผยพระวจนะด ้วยหรือ” 13 เมือ ่ ท่านทําการพยากรณ์เสร็จแล ้ว ท่านก็เสด็จมายังทีส ่ งู 14 ลุงของซาอูลจึงถามเขาและคนรับใช ้ของเขาว่า “พวกเจ ้า ไปไหนกันมา” เขาจึงตอบว่า “ไปหาลา” และเมือ ่ พวกเราเห็น ว่าไม่มล ี าแล ้ว เราจึงมาหาซามูเอล 15 ลุงของซาอูลจึงพูดว่า ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน บอกให ้ ข ้าพเจ ้าทราบหน่อยว่าซามูเอลพูดอะไรกับคุณบ ้าง 16 ซาอูลจึงบอกลุงของเขาว่า “ท่านบอกเราชัดเจนว่าพบลา แล ้ว” แต่ซามูเอลไม่ได ้บอกลุงของเขาเกีย ่ วกับเรือ ่ ง ราชอาณาจักรทีซ ่ ามูเอลพูดถึง 17 ซามูเอลจึงเรียกประชาชนมาประชุมกันทีเ่ มืองมิซเปห์เพือ ่ เฝ้ าพระเยโฮวาห์ 18 และตรัสแก่บรรดาบุตรหลานแห่งอิสราเอลว่า พระเยโฮ วาห์พระเจ ้าของอิสราเอลตรัสดังนีว้ า่ เราได ้นํ าอิสราเอลออก จากอียป ิ ต์ และได ้ช่วยพวกเจ ้าให ้พ ้นจากมือของชาวอียป ิ ต์ ้ และจากบรรดาผู ้ทีเ่ คย และจากมือของราชอาณาจักรทัง้ สิน กดขีพ ่ วกเจ ้า 19 และในวันนีพ ้ วกท่านได ้ปฏิเสธพระเจ ้าของพวกท่าน ผู ้ ทรงช่วยพวกท่านให ้พ ้นจากความทุกข์ยากและความ ยากลําบากทัง้ หมด และพวกท่านได ้พูดกับพระองค์วา่ “ไม่ใช่ แต่จงตัง้ กษั ตริยไ์ ว ้เหนือพวกเรา” ดังนัน ้ บัดนี้ พวก ท่านจงเข ้าเฝ้ าพระเจ ้าตามเผ่าของพวกท่าน และตามจํานวน พันๆ ของพวกท่าน 20 เมือ ่ ซามูเอลนํ าบรรดาเผ่าของอิสราเอลเข ้ามาใกล ้แล ้ว เผ่าของเบนจามินก็ถก ู เลือก
21 เมือ ่ เขานํ าเผ่าเบนจามินเข ้ามาใกล ้ตามครอบครัวของพวก เขา ก็จับครอบครัวของมัทรีได ้ และจับซาอูลบุตรชายของคีช ได ้ และเมือ ่ พวกเขาค ้นหาเขา ก็ไม่พบเขา 22 พวกเขาจึงถามพระเจ ้าต่อไปว่าชายคนนัน ้ จะมาทีน ่ ั่นอีก หรือไม่ พระเจ ้าตอบว่า ดูเถิด เขาซ่อนตัวอยูท ่ า่ มกลางกอง ข ้าวของ 23 แล ้วพวกเขาจึงวิง่ ไปรับเขามาจากทีน ่ ั่น และเมือ ่ ท่านยืน อยูท ่ า่ มกลางประชาชน เขาก็สงู กว่าประชาชนทัง้ หมดตัง้ แต่ บ่าขึน ้ ไป 24 และซามูเอลก็กล่าวแก่ประชาชนทัง้ ปวงว่า “ท่าน ทัง้ หลายเห็นผู ้ทีพ ่ ระเจ ้าทรงเลือกไว ้หรือไม่วา่ ในบรรดา ประชาชนไม่มใี ครเหมือนเขาเลย” และประชาชนทัง้ ปวงก็ ตะโกนว่า “ขอพระเจ ้าทรงคุ ้มครองกษั ตริย”์ 25 แล ้วซามูเอลก็บอกประชาชนถึงเหตุการณ์ทเี่ กิดขึน ้ ใน ราชอาณาจักร และบันทึกไว ้ในหนังสือ และนํ าไปวางไว ้ต่อ พระพักตร์พระเจ ้า แล ้วซามูเอลก็สง่ ประชาชนทัง้ หมดกลับไป บ ้านของตน 26 และซาอูลก็กลับบ ้านทีก ่ เิ บอาห์ และมีพวกผู ้ชายกลุม ่ หนึง่ ไปกับเขา ซึง่ พระเจ ้าทรงสัมผัสจิตใจของพวกเขา 27 แต่พวกลูกหลานของเบเลียลก็พด ู ว่า “ชายผู ้นีจ ้ ะช่วยเรา ได ้อย่างไร” พวกเขาจึงดูหมิน ่ เขา และไม่นําของขวัญมาให ้ เขาเลย แต่เขากลับนิง่ เฉย บทที่ 11 1 แล ้วนาหาชชาวอัมโมนก็ยกกองทัพไปตัง้ ค่ายโจมตีเมือง ยาเบศกิลเอียด และชาวเมืองยาเบศทุกคนก็พด ู กับนาหาชว่า จงทําพันธสัญญากับพวกเรา และพวกเราจะรับใช ้ท่าน 2 นาฮัชชาวอัมโมนตอบพวกเขาว่า "เราจะทําพันธสัญญากับ พวกเจ ้าตามเงือ ่ นไขนี้ คือเราจะควักตาขวาของพวกเจ ้าทุก คนทิง้ ไป และทําให ้ตาขวาของพวกเจ ้าเป็ นทีอ ่ บ ั อายขาย ้ " หน ้าแก่คนอิสราเอลทัง้ สิน 3 พวกผู ้เฒ่าแห่งเมืองยาเบศกล่าวแก่ทา่ นว่า “โปรดให ้เวลา ่ สารไปยังเขตแดนทัง้ สิน ้ ของ เราพักเจ็ดวัน เพือ ่ เราจะส่งผู ้สือ อิสราเอล แล ้วถ ้าไม่มใี ครช่วยเรา เราจะออกไปหาท่าน” ่ สารก็มายังกิเบอาของซาอูล แล ้วนํ าข่าวนีไ้ ปบอก 4 แล ้วผู ้สือ ประชาชน ประชาชนทัง้ หมดก็สง่ เสียงร ้องไห ้ 5 และดูเถิด ซาอูลตามฝูงสัตว์ออกไปจากทุง่ นา ซาอูลจึง ถามว่า “ประชาชนเป็ นอะไรถึงร ้องไห ้” พวกเขาจึงบอกข่าว เรือ ่ งชาวเมืองยาเบศให ้ซาอูลทราบ 6 เมือ ่ ซาอูลได ้ยินข่าวนัน ้ พระวิญญาณของพระเจ ้าก็เสด็จลง มาเหนือเขา และเขาโกรธมาก ้ ๆ แล ้วส่งไปทั่วเขตแดน 7 และท่านก็เอาแอกวัวมาฟั นเป็ นชิน ้ ของอิสราเอลโดยมือของผู ้สือ ่ สาร โดยกล่าวว่า “ผู ้ใด ทัง้ สิน ไม่ออกไปตามซาอูลและซามูเอล ผู ้นัน ้ จะต ้องถูกกระทํา เช่นนีก ้ บ ั วัวของเขา” ประชาชนก็เกิดความกลัวต่อพระเจ ้า และพวกเขาก็ออกไปพร ้อมใจกัน 8 และเมือ ่ เขานับพวกเขาทีเ่ บเซก บุตรหลานของอิสราเอลมี สามแสนคน และผู ้คนของยูดาห์มส ี ามหมืน ่ คน 9 พวกเขาจึงกล่าวแก่ผู ้ส่งสารทีม ่ าว่า “พวกเจ ้าจงกล่าวแก่ ชาวเมืองยาเบศกิลอาดว่า พรุง่ นีเ้ มือ ่ ดวงอาทิตย์ร ้อนจัด พวก เจ ้าจะได ้รับความช่วยเหลือ” ผู ้ส่งสารจึงมาแจ ้งแก่ชาวเมือง ยาเบศ และพวกเขาก็ดใี จ 10 เพราะฉะนัน ้ ชาวเมืองยาเบศจึงกล่าวว่า พรุง่ นีเ้ ราจะ ออกไปหาท่าน และท่านทัง้ หลายจะทํากับเราตามทีท ่ า่ น เห็นชอบทุกประการ 11 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ ซาอูลก็จัดกองทัพออกเป็ นสามกอง เข ้ามา กลางกองทัพในยามเช ้า และสังหารพวกอัมโมนจนถึงเวลา
1 ซามูเอล
กลางวัน และผู ้ทีเ่ หลืออยูก ่ ็กระจัดกระจายกันไป จนเหลืออยู่ ด ้วยกันไม่ครบสองคน 12 ประชาชนจึงกล่าวแก่ซามูเอลว่า “ใครคือคนทีพ ่ ด ู ว่า ‘ซา อูลจะครอบครองเหนือพวกเราหรือไม่? จงนํ าคนเหล่านัน ้ มา ให ้เราฆ่าเสีย’ 13 ซาอูลจึงกล่าวว่า “วันนีจ ้ ะไม่มใี ครต ้องถูกประหารชีวต ิ เพราะว่าวันนีพ ้ ระเจ ้าทรงกระทําความรอดในอิสราเอลแล ้ว” 14 แล ้วซามูเอลก็กล่าวแก่ประชาชนว่า “มาเถิด เราจะไปยัง กิลกาล และฟื้ นฟูราชอาณาจักรทีน ่ ั่น” ้ ก็ไปทีก 15 และประชากรทัง้ สิน ่ ล ิ กาล และทีน ่ ั่นพวกเขาได ้ตัง้ ซาอูลให ้เป็ นกษั ตริยต ์ อ ่ พระพักตร์พระเยโฮวาห์ทก ี่ ล ิ กาล และทีน ่ ั่นพวกเขาได ้ถวายเครือ ่ งบูชาสันติภาพต่อพระพักตร์ ื่ ชม พระเยโฮวาห์ และทีน ่ ั่น ซาอูลกับบรรดาคนอิสราเอลก็ชน ยินดีอย่างยิง่ บทที่ 12 ้ ว่า “ดูเถิด ข ้าพเจ ้า 1 ซามูเอลจึงกล่าวแก่คนอิสราเอลทัง้ สิน ได ้ฟั งเสียงของท่านทัง้ หลายในเรือ ่ งทีท ่ า่ นกล่าวแก่ข ้าพเจ ้า และได ้ตัง้ กษั ตริยไ์ ว ้เหนือท่านทัง้ หลาย” 2 บัดนี้ ดูเถิด กษั ตริยก ์ ็ดําเนินอยูต ่ อ ่ หน ้าพวกท่านแล ้ว ส่วน ข ้าพเจ ้าก็ชราและมีผมหงอกแล ้ว และดูเถิด บุตรชายของ ข ้าพเจ ้าก็อยูก ่ บ ั พวกท่านแล ้ว และข ้าพเจ ้าก็ดําเนินอยูต ่ อ ่ หน ้าพวกท่านตัง้ แต่เด็กๆ มาจนวันนี้ 3 ดูเถิด ข ้าพเจ ้าอยูท ่ น ี่ ี่ จงเป็ นพยานต่อพระพักตร์พระเยโฮ วาห์และต่อผู ้ทีพ ่ ระองค์ทรงเจิมไว ้ ข ้าพเจ ้าได ้จับโคของใคร มา หรือได ้จับลาของใครมา หรือข ้าพเจ ้าได ้ฉ ้อโกงใครมา หรือข ้าพเจ ้าได ้ข่มเหงใครมา หรือข ้าพเจ ้าได ้รับสินบนจาก ใครมาทําให ้ตาของข ้าพเจ ้าบอด ข ้าพเจ ้าจะคืนให ้พวกท่าน 4 พวกเขากล่าวว่า เจ ้าไม่ได ้ฉ ้อโกงเรา หรือข่มเหงเรา และ ไม่ได ้เอาสิง่ ใดจากมือใครเลย 5 และท่านกล่าวแก่พวกเขาว่า พระเยโฮวาห์ทรงเป็ นพยาน ต่อพวกท่าน และผู ้ทีพ ่ ระองค์ทรงเจิมก็เป็ นพยานในวันนีว้ า่ พวกท่านไม่พบสิง่ ใดในมือของข ้าพเจ ้า” พวกเขาตอบว่า พระองค์ทรงเป็ นพยาน 6 ซามูเอลจึงกล่าวแก่ประชาชนว่า พระเยโฮวาห์ทรงเป็ นผู ้ ทรงเลือ ่ นโมเสสกับอาโรน และทรงนํ าบรรพบุรษ ุ ของพวก ท่านออกจากแผ่นดินอียป ิ ต์ 7 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ จงยืนนิง่ อยู่ เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้โต ้แย ้งกับ ้ ที่ ท่านต่อพระพักตร์พระเจ ้าถึงการกระทําอันชอบธรรมทัง้ สิน พระเจ ้าทรงกระทําต่อท่านและต่อบรรพบุรษ ุ ของท่าน 8 เมือ ่ ยาโคบเข ้าไปในอียป ิ ต์ และบรรพบุรษ ุ ของพวกท่านร ้อง เรียกพระเจ ้า พระเจ ้าทรงใช ้โมเสสกับอาโรน ผู ้ซึง่ นํ าบรรพ บุรษ ุ ของพวกท่านออกจากอียป ิ ต์ และให ้พวกเขาอาศัยอยูใ่ น สถานทีน ่ ี้ 9 เมือ ่ พวกเขาลืมพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของตน พระองค์จงึ ทรงขายพวกเขาไว ้ในมือของสิเสรา แม่ทัพของกองทัพแห่ง ฮาโซร์ และในมือของพวกฟี ลส ิ เตีย และในมือของกษั ตริย ์ แห่งโมอาบ และพวกเขาก็ตอ ่ สู ้กับคนเหล่านัน ้ 10 พวกเขาร ้องทูลพระเจ ้าว่า ข ้าพระองค์ทงั ้ หลายได ้ทําบาป เพราะเราได ้ละทิง้ พระเจ ้าและได ้ปรนนิบต ั พ ิ ระบาอัลและอัช ทาโรธ แต่บด ั นีข ้ อทรงช่วยเราให ้พ ้นจากมือศัตรู และเราจะ ปรนนิบต ั พ ิ ระองค์ 11 และพระเยโฮวาห์ทรงใช ้เยรุบบาอัล และเบดาน และเย ฟธาห์ และซามูเอล ไปช่วยท่านทัง้ หลายให ้พ ้นจากมือศัตรู ทุกด ้าน และท่านทัง้ หลายก็อาศัยอยูอ ่ ย่างปลอดภัย 12 และเมือ ่ ท่านทัง้ หลายเห็นว่านาฮัชกษั ตริยแ ์ ห่งบรรดาบุตร หลานแห่งอัมโมนมาต่อสู ้พวกท่าน พวกท่านก็พด ู กับข ้าพเจ ้า ว่า ‘ไม่ใช่เลย แต่จะต ้องมีกษั ตริยป ์ กครองพวกเรา ในเมือ ่
พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของพวกท่านทรงเป็ นกษั ตริยข ์ องพวก ท่านอยูแ ่ ล ้ว’ 13บัดนีจ ้ งดูกษั ตริยซ ์ งึ่ ท่านทัง้ หลายได ้เลือกและปรารถนา เถิด และดูเถิด พระเจ ้าทรงตัง้ กษั ตริยไ์ ว ้เหนือท่านทัง้ หลาย 14 ถ ้าท่านทัง้ หลายจะยําเกรงพระเจ ้า และปรนนิบต ั พ ิ ระองค์ ่ ฟั งพระสุรเสียงของพระองค์ และไม่กบฏต่อพระ และเชือ บัญชาของพระเจ ้า แล ้วท่านทัง้ หลายและกษั ตริยผ ์ ู ้ปกครอง เหนือท่านทัง้ หลายก็จะต ้องติดตามพระเจ ้าผู ้เป็ นพระเจ ้าของ ท่านต่อไป ่ ฟั งเสียงของพระเจ ้า แต่ขด 15 แต่ถ ้าพวกท่านไม่เชือ ั ขืนพระ บัญญัตข ิ องพระเจ ้า พระหัตถ์ของพระเจ ้าก็จะต่อสู ้กับพวก ท่าน เหมือนกับทีต ่ อ ่ สู ้กับบรรพบุรษ ุ ของพวกท่าน 16 บัดนี้ จงยืนดูสงิ่ ยิง่ ใหญ่นี้ ซึง่ พระเยโฮวาห์จะทรงกระทํา ต่อหน ้าต่อตาท่านทัง้ หลาย 17 วันนีเ้ ป็ นฤดูเกีย ่ วข ้าวสาลีไม่ใช่หรือ? ข ้าพเจ ้าจะร ้องเรียก พระเจ ้า และพระองค์จะทรงส่งฟ้ าร ้องและฝนมา เพือ ่ ให ้ท่าน ทัง้ หลายรับรู ้และเห็นว่าความชัว่ ของท่านนัน ้ ยิง่ ใหญ่เพียงใด ซึง่ ท่านได ้กระทําในสายพระเนตรของพระเจ ้า เมือ ่ ท่านได ้ ขอให ้มีกษั ตริย ์ 18 ซามูเอลจึงร ้องเรียกพระเยโฮวาห์ และพระเยโฮวาห์ทรง ้ ก็เกรงกลัวพระ ส่งฟ้ าร ้องและฝนมาในวันนัน ้ ประชาชนทัง้ สิน เยโฮวาห์และซามูเอลอย่างยิง่ ้ จึงกล่าวแก่ซามูเอลว่า ขอท่านโปรด 19 ประชากรทัง้ สิน อธิษฐานต่อพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของท่านเพือ ่ ผู ้รับใช ้ของ ท่าน เพือ ่ พวกเราจะไม่ต ้องตาย เพราะว่าพวกเราได ้เพิม ่ ความชัว่ นีเ้ ข ้ากับบาปทัง้ หมดของเรา ด ้วยการขอให ้มีกษั ตริย ์ สําหรับพวกเรา” 20 ซามูเอลจึงกล่าวแก่ประชาชนว่า "อย่ากลัวเลย ท่าน ทัง้ หลายได ้กระทําความชัว่ ทัง้ หมดนี้ แต่จงอย่าละทิง้ การ ติดตามพระเจ ้า แต่จงปรนนิบต ั พ ิ ระเจ ้าด ้วยสุดใจของท่าน" 21 และอย่าละทิง้ เสียเลย เพราะในกรณีนัน ้ พวกท่านจะ ติดตามสิง่ ทีไ่ ร ้สาระ ซึง่ ไม่มป ี ระโยชน์และไม่ชว่ ยให ้พ ้นได ้ เพราะสิง่ เหล่านัน ้ ไร ้สาระ 22 เพราะว่าพระเยโฮวาห์จะไม่ทรงละทิง้ ประชากรของ พระองค์เพราะเห็นแก่พระนามใหญ่ของพระองค์ เพราะว่า พระเยโฮวาห์พอพระทัยทีจ ่ ะทรงทําให ้ท่านทัง้ หลายเป็ น ประชากรของพระองค์ 23 ยิง่ กว่านัน ้ ขอพระเจ ้าอย่ายอมให ้ฉั นทําบาปต่อพระเจ ้า ด ้วยการหยุดอธิษฐานเพือ ่ พวกท่าน แต่ฉันจะสอนทางทีด ่ ี และทางทีถ ่ ก ู ต ้องแก่ทา่ น 24 จงยําเกรงพระเจ ้าเท่านัน ้ และรับใช ้พระองค์ด ้วยความจริง ด ้วยสุดใจ จงพิจารณาถึงสิง่ ยิง่ ใหญ่ทพ ี่ ระองค์ทรงกระทํา เพือ ่ ท่านทัง้ หลาย 25 แต่ถ ้าท่านทัง้ หลายยังทําชัว่ อยู่ จะต ้องพินาศไป ทัง้ ท่าน ทัง้ หลายและกษั ตริยข ์ องท่านด ้วย บทที่ 13 1 ซาอูลครองราชย์ได ้หนึง่ ปี และเมือ ่ พระองค์ครองราชย์ เหนืออิสราเอลได ้สองปี 2 ซาอูลได ้เลือกคนอิสราเอลสามพันคนให ้แก่พระองค์ ซึง่ สองพันคนอยูก ่ บ ั ซาอูลทีม ่ ค ิ มาชและบนภูเขาเบธเอล และอีก พันคนอยูก ่ บ ั โยนาธานทีก ่ เิ บอาห์แห่งเผ่าเบนจามิน และคน อืน ่ ๆ ทีเ่ หลือ พระองค์ก็ทรงส่งพวกเขาไปยังเต็นท์ของตนทุก คน 3 และโยนาธานก็โจมตีกองทหารรักษาการณ์ของชาวฟี ลส ิ เ ตียทีเ่ กบา และชาวฟี ลส ิ เตียได ้ยินเรือ ่ งนัน ้ ซาอูลจึงเป่ าแตร ไปทั่วแผ่นดินโดยกล่าวว่า “ให ้ชาวฮีบรูได ้ยินเถิด”
1 ซามูเอล
4 และคนอิสราเอลทัง้ หมดได ้ยินว่าซาอูลได ้โจมตีกองทหาร รักษาการณ์ของชาวฟี ลส ิ เตีย และคนอิสราเอลก็เกลียดชัง ชาวฟี ลส ิ เตียด ้วย ประชาชนจึงถูกเรียกตัวตามซาอูลไปทีก ่ ล ิ กาล 5 และพวกฟี ลส ิ เตียก็รวมตัวกันเพือ ่ ต่อสู ้กับอิสราเอล มีรถศึก สามหมืน ่ คัน และทหารม ้าหกพันคน และมีผู ้คนมากมายเท่า เม็ดทรายทีช ่ ายฝั่ งทะเล พวกเขายกขึน ้ มาตัง้ ค่ายทีม ่ ค ิ มาช ทางทิศตะวันออกจากเบธาเวน 6 เมือ ่ คนอิสราเอลเห็นว่าตนตกอยูใ่ นสถานการณ์คบ ั ขัน ่ น (เพราะประชาชนกําลังเดือดร ้อน) ประชาชนเหล่านัน ้ ก็ซอ ตัวอยูใ่ นถํ้า ในพุม ่ ไม ้ ในโขดหิน ในทีส ่ งู และในหลุม 7 พวกฮีบรูบางคนก็ข ้ามแม่นํ้าจอร์แดนไปยังดินแดนกาดและ กิลอาด ส่วนซาอูลยังอยูท ่ ก ี่ ล ิ กาล และผู ้คนทัง้ หมดก็ตามเขา ไปด ้วยความหวาดกลัว 8 และพระองค์ก็ทรงคอยอยูเ่ จ็ดวันตามเวลาทีซ ่ ามูเอล กําหนดไว ้ แต่ซามูเอลก็ไม่มาทีก ่ ล ิ กัล และประชาชนก็แยก ย ้ายกันไปจากพระองค์ 9 แล ้วซาอูลก็กล่าวว่า จงนํ าเครือ ่ งเผาบูชาและเครือ ่ งบูชา สันติภาพมาให ้เราเถิด แล ้วเขาก็ถวายเครือ ่ งเผาบูชา 10 ครัน ้ ท่านถวายเครือ ่ งเผาบูชาเสร็จแล ้ว ซามูเอลก็เข ้ามา และซาอูลก็ออกไปต ้อนรับท่านเพือ ่ จะทักทายท่าน 11 ซามูเอลจึงกล่าวว่า “ท่านได ้ทําอะไรไป?” ซาอูลจึงกล่าว ว่า “เพราะข ้าพเจ ้าเห็นว่าประชาชนแตกแยกไปจากข ้าพเจ ้า และท่านก็ไม่มาภายในกําหนดเวลา และพวกฟี ลส ิ เตียก็ รวมตัวกันทีม ่ ค ิ มาช 12 เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงกล่าวว่า พวกฟี ลส ิ เตียจะยกทัพไป หาข ้าพเจ ้าทีก ่ ล ิ กาล และข ้าพเจ ้าก็ไม่ได ้วิงวอนขอต่อพระ เจ ้า ข ้าพเจ ้าจึงบังคับใจตนเองและถวายเครือ ่ งเผาบูชา 13 ซามูเอลกล่าวแก่ซาอูลว่า "เจ ้าได ้กระทําการอย่างโง่เขลา เจ ้ามิได ้รักษาพระบัญญัตข ิ องพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของเจ ้า ซึง่ พระองค์ทรงบัญชาเจ ้าไว ้ เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงพอ พระทัยทีจ ่ ะสถาปนาราชอาณาจักรของเจ ้าเหนืออิสราเอล ตลอดไปเป็ นนิตย์" 14 แต่บด ั นีร้ าชอาณาจักรของท่านจะไม่ยั่งยืน พระเจ ้าทรงหา ชายคนหนึง่ ทีถ ่ ก ู ใจท่าน และพระเจ ้าทรงบัญชาให ้เขาเป็ น หัวหน ้าของประชาชนของพระองค์ เพราะท่านไม่รักษาสิง่ ที่ พระเจ ้าทรงบัญชาท่านไว ้ 15 ซามูเอลจึงลุกขึน ้ ไปจากกิลกาลไปยังกิเบอาห์แห่งเบนยา มิน และซาอูลก็นับจํานวนคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขา ซึง่ มีจํานวน ประมาณหกร ้อยคน 16 ส่วนซาอูลกับโยนาทานบุตรของเขาและกองทัพทีอ ่ ยูก ่ บ ั พวกเขาก็พักอยูท ่ ก ี่ เิ บอาห์แห่งเบนจามิน ส่วนชาวฟี ลส ิ เตีย ตัง้ ค่ายอยูท ่ ม ี่ ค ิ มาช 17 และพวกทําลายล ้างได ้ออกมาจากค่ายของพวกฟี ลส ิ เตีย ่ ผ่นดินชูอล เป็ นสามกอง กองหนึง่ หันไปทางทีไ่ ปโอฟราห์ สูแ ั 18 และอีกกองหนึง่ ก็หันทางไปยังเบธโฮรอน และอีกกอง หนึง่ ก็หันไปยังทางเขตแดนซึง่ มองเห็นหุบเขาเซโบอิมไป ทางถิน ่ ทุรกันดาร 19 ในเวลานัน ้ ก็ไม่พบช่างตีเหล็กเลยในแผ่นดินอิสราเอล ้ เพราะชาวฟี ลส ทัง้ สิน ิ เตียพูดว่า "อย่าให ้พวกฮีบรูทําดาบ หรือหอกให ้พวกมัน" 20 แต่คนอิสราเอลทัง้ หมดก็ลงไปหาพวกฟี ลส ิ เตียเพือ ่ ลับมีด ของแต่ละคน รวมทัง้ ผาล ขวาน และจอบของตนด ้วย 21 พวกเขายังมีตะไบสําหรับจอบ และสําหรับมีดทําครัว และ สําหรับส ้อม และสําหรับขวาน และสําหรับลับหมุด 22 ครัน ้ ถึงวันรบก็ไม่พบดาบหรือหอกอยูใ่ นมือทหารทีอ ่ ยูก ่ บ ั ซาอูลและโยนาธานเลย แต่พบซาอูลและโยนาธานบุตรของ เขาอยูท ่ น ี่ ั่นด ้วย
23 และกองทหารรักษาการณ์ของพวกฟี ลส ิ เตียก็ยกออกไป ถึงทางทีผ ่ า่ นมิคมาช บทที่ 14 1 วันหนึง่ โยนาธาน บุตรชายของซาอูลพูดกับชายหนุ่มทีถ ่ อ ื อาวุธของตนว่า “มาเถิด ให ้เราข ้ามไปยังกองทหาร รักษาการณ์ของพวกฟี ลส ิ เตียทีอ ่ ยูฝ ่ ั่ งตรงข ้ามกัน” แต่โยนา ธานไม่ได ้บอกบิดาของตน 2 และซาอูลก็พักอยูท ่ บ ี่ ริเวณใกล ้สุดของเมืองกิเบอาห์ใต ้ต ้น ทับทิมซึง่ อยูใ่ นมิโกรน และกองทัพทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขามีประมาณหก ร ้อยคน 3 และอาหิยาห์ บุตรชายของอาหิทบ ู พีช ่ ายของอิคาโบด บุตรชายของฟี เนฮัส บุตรชายของเอลี ปุโรหิตของพระเจ ้าที่ เมืองชิโลห์ สวมเอโฟด และประชาชนไม่รู ้ว่าโยนาธานจาก ไปแล ้ว 4 และในช่องว่างทีโ่ ยนาธานพยายามข ้ามไปยังกองทหาร รักษาการณ์ของพวกฟี ลส ิ เตียนัน ้ มีหน ิ แหลมอยูด ่ ้านหนึง่ และ ่ โบเซส และหินอีกก ้อน หินแหลมอยูด ่ ้านอืน ่ หินก ้อนหนึง่ ชือ ่ เสเนห์ หนึง่ ชือ 5 ส่วนหน ้าขององค์หนึง่ ตัง้ อยูท ่ างเหนือตรงข ้ามกับมิคมาช และอีกองค์หนึง่ ตัง้ อยูท ่ างใต ้ตรงข ้ามกับกิเบอาห์ 6 และโยนาธานก็พด ู กับคนหนุ่มทีถ ่ อ ื อาวุธของตนว่า “มาเถิด ให ้เราข ้ามไปยังกองทหารรักษาการณ์ของพวกทีม ่ ไิ ด ้เข ้า สุหนัตเหล่านีเ้ ถิด บางทีพระเจ ้าจะทรงกระทําการเพือ ่ เรา เพราะพระเจ ้าไม่มอ ี ํานาจทีจ ่ ะทรงช่วยเราได ้เลย ไม่วา่ จะมาก หรือน ้อยก็ตาม” 7 และผู ้ถืออาวุธของเขากล่าวแก่เขาว่า จงทําทุกสิง่ ทีอ ่ ยูใ่ น ใจของคุณ หันกลับมาดูเถิด เราอยูก ่ บ ั คุณตามใจของคุณ 8 แล ้วโยนาธานกล่าวว่า ดูเถิด เราจะผ่านไปหาพวกคน เหล่านัน ้ และเราจะแสดงตัวของเราให ้พวกเขาเห็น 9 ถ ้าพวกเขากล่าวแก่เราอย่างนีว้ า่ ‘จงคอยอยูจ ่ นกว่าเราจะ ไปหาท่าน’ เราจะหยุดอยูใ่ นทีข ่ องเรา และจะไม่ไปหาพวก เขา” 10 แต่ถ ้าพวกเขากล่าวดังนีว้ า่ “จงขึน ้ มาหาพวกเราเถิด” เรา ก็จะขึน ้ ไป เพราะพระเจ ้าทรงมอบพวกเขาไว ้ในมือของเรา แล ้ว และสิง่ นีจ ้ ะเป็ นหมายสําคัญแก่เรา 11 และคนทัง้ สองก็ปรากฏกายให ้ทหารรักษาการณ์แห่ง พวกฟี ลส ิ เตียเห็น และพวกฟี ลส ิ เตียก็กล่าวว่า "ดูเถิด พวก ฮีบรูออกมาจากถํ้าทีพ ่ วกเขาซ่อนตัวอยู"่ 12 ทหารรักษาการณ์จงึ ตอบโยนาธานและผู ้ถืออาวุธของเขา ว่า จงขึน ้ มาหาพวกเรา และเราจะบอกเรือ ่ งหนึง่ ให ้ท่านฟั ง” โยนาธานจึงกล่าวกับผู ้ถืออาวุธของเขาว่า จงตามข ้ามา เพราะพระเจ ้าทรงมอบพวกเขาไว ้ในมือของอิสราเอลแล ้ว 13 และโยนาธานก็ปีนขึน ้ ไปด ้วยมือและเท ้าของเขา และผู ้ถือ อาวุธก็เดินตามเขาไป และพวกเขาก็ล ้มลงต่อหน ้าโยนาธาน และผู ้ถืออาวุธก็ฆา่ เขาตามไป 14 การสังหารครัง้ แรกทีโ่ ยนาธานและผู ้ถืออาวุธของเขาได ้ ิ คน ในทีด กระทํานัน ้ มีประมาณยีส ่ บ ่ น ิ ราวๆ ครึง่ เอเคอร์ ซึง่ เทียมวัวได ้หนึง่ แอก 15 มีความหวั่นไหวเกิดขึน ้ ในกองทัพ ในทุง่ นา และในหมู่ ้ กองทหารรักษาการณ์และผู ้ทําลายล ้างก็พา ประชากรทัง้ สิน ั่ ไหว ทําให ้เกิดความ กันหวั่นไหวไปด ้วย แผ่นดินก็สน หวั่นไหวอย่างรุนแรงมาก 16 พวกยามของซาอูลทีก ่ เิ บอาห์แห่งเผ่าเบนจามินก็มองดู และดูเถิด ฝูงชนก็แตกสลายไป และพวกเขาก็โจมตีกน ั ไปมา 17 ซาอูลจึงกล่าวแก่พวกทีอ ่ ยูก ่ บ ั ท่านว่า “จงนับดูวา่ มีใคร บ ้างทีอ ่ อกไปจากเรา” เมือ ่ พวกเขานับดูแล ้ว ดูเถิด โยนาธาน และผู ้ถืออาวุธของเขาไม่อยูท ่ น ี่ ั่น
1 ซามูเอล
18 ซาอูลจึงตรัสแก่อาหิยาห์วา่ “จงนํ าหีบของพระเจ ้ามาทีน ่ ”ี่ เพราะว่าในเวลานัน ้ หีบของพระเจ ้าอยูก ่ บ ั บุตรหลานของ อิสราเอล 19 ขณะทีซ ่ าอูลกําลังพูดกับปุโรหิต เสียงดังในกองทหาร ของพวกฟี ลส ิ เตียก็ดงั ขึน ้ และซาอูลก็พด ู กับปุโรหิตว่า “จง หดมือของเจ ้าลง” 20 และซาอูลกับบรรดาคนทีอ ่ ยูด ่ ้วยก็รวมตัวเข ้าต่อสู ้ และดู เถิด ดาบของแต่ละคนก็ฟันศัตรูของตน และเกิดการสู ้รบกัน อย่างรุนแรงมาก 21 และพวกฮีบรูทเี่ คยอยูก ่ บ ั พวกฟี ลส ิ เตียก่อนเวลานัน ้ ซึง่ ขึน ้ ไปกับพวกเขาในค่ายจากชนบทโดยรอบ ก็กลับไปอยูก ่ บ ั พวกอิสราเอลทีอ ่ ยูก ่ บ ั ซาอูลและโยนาธานด ้วย ่ นตัวอยูบ 22 ในทํานองเดียวกัน บรรดาคนอิสราเอลทีซ ่ อ ่ น ภูเขาเอฟราอิม ได ้ยินว่าพวกฟี ลส ิ เตียหนีไป พวกเขาก็ ติดตามพวกเขาไปในสนามรบด ้วย 23 ดังนัน ้ พระเจ ้าทรงช่วยอิสราเอลในวันนัน ้ และสงครามก็ได ้ ผ่านไปจนถึงเมืองเบธาเวน 24 วันนัน ้ คนอิสราเอลก็เดือดร ้อน เพราะซาอูลได ้สาบานต่อ ประชาชนว่า “ผู ้ใดกินอาหารจนถึงเย็น เพือ ่ เราจะได ้แก ้แค ้น ศัตรูของเรา คนนัน ้ จะต ้องถูกสาปแช่ง” ดังนัน ้ ประชาชนจึง ไม่ได ้ลิม ้ รสอาหารใดๆ 25 และคนทัง้ แผ่นดินก็มาทีป ่ ่ าและมีนํ้าผึง้ อยูบ ่ นพืน ้ ดิน 26 เมือ ่ ผู ้คนเข ้าไปในป่ า ดูเถิด นํ้ าผึง้ กําลังร่วงอยู่ แต่ไม่มใี คร เอามือเข ้าปาก เพราะว่าผู ้คนกลัวคําสาบาน 27 แต่โยนาธานไม่ได ้ยินคําสาบานทีบ ่ ด ิ าของเขาให ้ ประชาชนสาบาน จึงเอาปลายไม ้ทีอ ่ ยูใ่ นมือจุม ่ ลงในรังผึง้ แล ้วเอามือแตะปากของตน และพระเนตรของพระองค์ก็ แจ่มใสขึน ้ 28 จากนัน ้ มีคนหนึง่ ตอบว่า “บิดาของท่านได ้ให ้คําสาบานกับ ประชาชนอย่างแข็งขันว่า ‘ผู ้ใดกินอาหารในวันนี้ ขอให ้ผู ้นัน ้ ถูกสาปแช่ง’ ” ประชาชนก็ออ ่ นเพลีย 29 แล ้วโยนาธานกล่าวว่า บิดาของข ้าพเจ ้าทําให ้แผ่นดิน ลําบาก ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่านว่า ดวงตาของข ้าพเจ ้าได ้รับ ความสว่างไสวเพียงใด เพราะข ้าพเจ ้าได ้ชิมนํ้ าผึง้ นีเ้ พียง เล็กน ้อย 30 ถ ้าวันนีป ้ ระชาชนได ้กินของทีป ่ ล ้นมาจากศัตรูซงึ่ พวกเขา พบอย่างอิม ่ หนํ าแล ้ว คงจะยิง่ มีมากกว่านีอ ้ ก ี มาก เพราะบัดนี้ การสังหารหมูใ่ นหมูช ่ าวฟี ลส ิ เตียไม่รน ุ แรงไปกว่านีอ ้ ก ี แล ้ว หรือ? 31 และในวันนัน ้ พวกเขาโจมตีพวกฟี ลส ิ เตียตัง้ แต่มค ิ มาชถึง อัยยาลอน และประชาชนก็ออ ่ นล ้ามาก 32 และประชาชนก็วงิ่ ไปบนข ้าวของทีป ่ ล ้นมา แล ้วเอาแกะ วัว และลูกวัวไปฆ่าบนพืน ้ ดิน และประชาชนก็กน ิ ของเหล่านัน ้ พร ้อมกับเลือด 33 แล ้วพวกเขากล่าวแก่ซาอูลว่า “ดูเถิด ประชากรทําบาปต่อ พระเจ ้าโดยกินเลือด” และซาอูลก็กล่าวว่า “เจ ้าได ้ล่วง ละเมิดแล ้ว จงกลิง้ หินก ้อนใหญ่มาหาเราในวันนี”้ 34 และซาอูลก็กล่าวว่า “จงแยกย ้ายกันไปท่ามกลาง ประชาชน และบอกพวกเขาว่า แต่ละคนจงนํ าวัวและแกะของ ตนมาทีน ่ ี่ แล ้วฆ่ามันทีน ่ ี่ แล ้วกิน อย่าทําบาปต่อพระเจ ้าโดย การกินพร ้อมกับเลือด” และในคืนนัน ้ ประชาชนทุกคนก็นําวัว ของตนมาด ้วย และฆ่ามันทีน ่ ั่น 35 และซาอูลได ้สร ้างแท่นบูชาแด่พระเยโฮวาห์ แท่นบูชานัน ้ เป็ นแท่นบูชาแรกทีเ่ ขาสร ้างแด่พระเยโฮวาห์ 36 ซาอูลจึงกล่าวว่า “พวกเราลงไปตามพวกฟี ลส ิ เตียในเวลา ้า กลางคืน และปล ้นสะดมพวกเขาเสียจนรุง่ เช และอย่าทิง้ คน ของพวกเขาไว ้เลย” พวกเขาจึงกล่าวว่า “จงทําในสิง่ ทีท ่ า่ น เห็นว่าดี” แล ้วปุโรหิตจึงกล่าวว่า “พวกเรามาเข ้าเฝ้ าพระเจ ้า ทีน ่ เี่ ถิด”
37 และซาอูลก็ขอคําแนะนํ าจากพระเจ ้าว่า “ข ้าพเจ ้าจะตาม พวกฟี ลส ิ เตียไปหรือ พระองค์จะทรงมอบพวกเขาไว ้ในมือ ของอิสราเอลหรือ” แต่พระเจ ้าไม่ทรงตอบเขาในวันนัน ้ 38 และซาอูลกล่าวว่า หัวหน ้าประชากรทัง้ หลาย จงเข ้ามา ใกล ้ทีน ่ ี่ แล ้วรู ้และดูวา่ บาปนีไ้ ด ้เกิดขึน ้ อย่างไรในวันนี้ 39 เพราะว่าพระเจ ้าทรงพระชนม์อยู่ ผู ้ทรงช่วยอิสราเอล ถึงแม ้ว่าโยนาธานบุตรของฉั นจะตายก็ตาม เขาจะต ้องตาย แน่ แต่ไม่มช ี ายคนใดในหมูป ่ ระชาชนคนใดตอบเขา 40 แล ้วพระองค์ตรัสแก่คนอิสราเอลทัง้ ปวงว่า “จงอยูฝ ่ ่ าย หนึง่ ส่วนเราและโยนาธานบุตรของเราจะอยูฝ ่ ่ ายหนึง่ ” ประชาชนจึงกล่าวแก่ซาอูลว่า “จงทําตามทีท ่ า่ นเห็นว่าดี” 41 ดังนัน ้ ซาอูลจึงได ้ทูลต่อพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของ อิสราเอลว่า “จงแบ่งให ้ครบถ ้วน” แล ้วซาอูลกับโยนาธานก็ ถูกจับกุม แต่ประชากรก็หนีไปได ้ 42 ซาอูลจึงกล่าวว่า จงจับฉลากระหว่างฉั นกับโยนาธานบุตร ของฉั น แล ้วโยนาธานก็ถก ู จับ 43 ซาอูลจึงตรัสแก่โยนาธานว่า “บอกข ้าพเจ ้ามาเถิดว่าเจ ้า ได ้ทําอะไรลงไป” โยนาธานจึงบอกเขาและกล่าวว่า ิ นํ้ าผึง้ เล็กน ้อยทีป “ข ้าพเจ ้าแค่ชม ่ ลายไม ้เท ้าทีอ ่ ยูใ่ นมือ เท่านัน ้ และดูเถิด ข ้าพเจ ้าจะต ้องตาย” 44 ซาอูลตอบว่า “ขอพระเจ ้าทรงทําอย่างนัน ้ และหนักยิง่ กว่า ด ้วย เพราะว่าเจ ้าจะต ้องตายแน่ โยนาธาน” 45 ประชาชนจึงกล่าวแก่ซาอูลว่า “โยนาธานผู ้ได ้กระทําการ ช่วยกู ้ครัง้ ใหญ่ในอิสราเอลนีจ ้ ะต ้องตายหรือไม่ พระเจ ้าจะ ทรงห ้ามไว ้ พระเจ ้าทรงพระชนม์อยูแ ่ น่ เส ้นผมบนศีรษะของ เขาสักเส ้นเดียวจะต ้องไม่รว่ งลงถึงพืน ้ เพราะเขาได ้กระทํา การร่วมกับพระเจ ้าในวันนี”้ ดังนัน ้ ประชาชนจึงช่วยโยนาธาน ไว ้ เขาจึงไม่ตาย 46 แล ้วซาอูลก็ยกไปจากการติดตามพวกฟี ลส ิ เตีย ส่วน พวกฟี ลส ิ เตียก็กลับไปยังทีอ ่ ยูข ่ องตน 47 ซาอูลจึงรับราชอาณาจักรเหนืออิสราเอล และต่อสู ้ศัตรู ทุกด ้าน คือ โมอาบ ลูกหลานของอัมโมน เอโดม กษั ตริย ์ แห่งโศบาห์ และชาวฟี ลส ิ เตีย และไม่วา่ ซาอูลจะหันไปทาง ไหน เขาก็โจมตีพวกเขาทุกหนทุกแห่ง 48 และท่านได ้รวบรวมกองทัพ และโจมตีพวกอามาเลค และ ช่วยอิสราเอลให ้พ ้นจากมือของผู ้ทีป ่ ล ้นพวกเขา ่ โยนาธาน อิชวี และเมลคิชวา และ 49 บุตรชายของซาอูลชือ ่ ธิดาทัง้ สองของเขาคือ ชือ ่ เมราบบุตรสาวหัวปี และชือ ่ มี ชือ คัลผู ้น ้อง ่ ภรรยาของซาอูลคืออาหิโนอัม ธิดาของอาหิมาอัซ 50 ชือ ่ แม่ทัพของเขาคืออับเนอร์ บุตรชายของเนอร์ ลุงของ และชือ ซาอูล 51 และคีชเป็ นบิดาของซาอูล และเนอร์เป็ นบิดาของอับเนอร์ เป็ นบุตรชายของอาเบียล 52 และมีสงครามใหญ่เกิดขึน ้ กับพวกฟี ลส ิ เตียตลอดสมัยของ ซาอูล เมือ ่ ซาอูลเห็นคนแข็งแรงหรือคนกล ้าหาญคนใด เขาก็ พาคนนัน ้ มาหาเขา บทที่ 15 1 ซามูเอลกล่าวแก่ซาอูลว่า “พระเยโฮวาห์ทรงใช ้ข ้าพเจ ้ามา เจิมท่านให ้เป็ นกษั ตริยเ์ หนือประชากรของพระองค์ คือ เหนือ อิสราเอล เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ จงฟั งเสียงพระวจนะของพระเจ ้า” 2 ดังนีต ้ รัสพระเจ ้าจอมโยธาว่า ข ้าพเจ ้าระลึกถึงสิง่ ทีอ ่ ามา เล็คกระทําต่ออิสราเอล เมือ ่ เขาคอยดักโจมตีเขาอยูก ่ ลาง ทางเมือ ่ เขาขึน ้ มาจากอียป ิ ต์ 3 บัดนี้ จงไปโจมตีอามาเล็ค และทําลายล ้างทุกสิง่ ทีเ่ ขามีให ้ ้ ซาก อย่าละเว ้นพวกเขาเลย แต่จงฆ่าทัง้ ผู ้ชายและผู ้หญิง สิน เด็กอ่อนและเด็กทีย ่ ังกินนม วัวและแกะ อูฐและลา
1 ซามูเอล
4 แล ้วซาอูลก็รวบรวมพลไว ้ และนับพวกเขาทีเ่ ทลาอิม ได ้ ทหารราบสองแสนคน และคนแห่งยูดาห์หนึง่ หมืน ่ คน ่ ซ่อน 5 แล ้วซาอูลมาถึงเมืองหนึง่ ของชาวอามาเล็ค และซุม อยูใ่ นหุบเขา 6 และซาอูลก็พด ู กับชาวเคไนต์วา่ “จงออกไป ออกไปจาก พวกอามาเลคเสีย มิฉะนัน ้ เราจะทําลายพวกเจ ้าไปพร ้อมกับ พวกเขา เพราะว่าพวกเจ ้าได ้แสดงความเมตตาต่อบรรดาบุตร หลานของอิสราเอลเมือ ่ พวกเขาออกจากอียป ิ ต์” ดังนัน ้ ชาวเค ไนต์จงึ ออกไปจากพวกอามาเลค 7 และซาอูลก็โจมตีพวกอามาเลคตัง้ แต่เมืองฮาวิลาห์ จนกระทั่งท่านไปถึงเมืองชูร ์ ซึง่ อยูต ่ รงข ้ามกับอียป ิ ต์ 8 และท่านจับอากัก กษั ตริยแ ์ ห่งพวกอามาเลค ไว ้เป็ น และ ้ ด ้วยคมดาบ ทําลายล ้างประชากรทัง้ หมดจนสิน 9 แต่ซาอูลกับประชาชนได ้ละเว ้นอากัก และสัตว์ทด ี่ ท ี ส ี่ ด ุ อย่างแกะและวัว และสัตว์อ ้วนและลูกแกะ และสัตว์ทด ี่ ท ี ก ุ ้ ซาก แต่ทก อย่าง และไม่ยอมทําลายพวกมันให ้สิน ุ สิง่ ทีน ่ ่า ้ ซาก รังเกียจและไร ้ค่า พวกเขาก็ทําลายทิง้ ให ้สิน 10 แล ้วพระคําของพระเจ ้ามาถึงซามูเอลว่า 11 ซามูเอลเสียใจทีไ่ ด ้ตัง้ ซาอูลขึน ้ เป็ นกษั ตริย ์ เพราะเขาหัน หลังกลับจากติดตามเรา และไม่ปฏิบต ั ต ิ ามบัญญัตข ิ องเรา ซามูเอลเสียใจและร ้องทูลพระเจ ้าทัง้ คืน 12 เมือ ่ ซามูเอลตืน ่ แต่เช ้าเพือ ่ ไปต ้อนรับซาอูลในตอนเช ้า มี คนไปบอกซามูเอลว่า “ซาอูลเสด็จมาทีค ่ าร์เมล และดูเถิด ซาอูลทรงสร ้างสถานทีใ่ ห ้ แล ้วเสด็จไปอ ้อมไปผ่านไปยังกิ ลกัล” 13 และซามูเอลมาหาซาอูล และซาอูลก็พด ู กับเขาว่า “ขอ พระเจ ้าอวยพรคุณ ข ้าพเจ ้าได ้ปฏิบต ั ต ิ ามพระบัญชาของพระ เจ ้าแล ้ว” 14 ซามูเอลจึงกล่าวว่า “ถ ้าอย่างนัน ้ เสียงแกะร ้องทีข ่ ้างหู ข ้าพเจ ้า และเสียงวัวร ้องทีข ่ ้าพเจ ้าได ้ยินนัน ้ หมายความว่า อะไร?” 15 และซาอูลกล่าวว่า พวกเขาได ้นํ ามาจากพวกอามาเลค เพราะว่าประชาชนได ้ละเว ้นแกะและวัวทีด ่ ท ี ส ี่ ด ุ ไว ้เพือ ่ ถวาย เป็ นเครือ ่ งบูชาแด่พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของคุณ และส่วนที่ ้ เชิง เหลือนัน ้ เราได ้ทําลายเสียอย่างสิน 16 ซามูเอลจึงกล่าวแก่ซาอูลว่า “จงรอก่อน แล ้วข ้าพเจ ้าจะ บอกท่านว่าพระเยโฮวาห์ตรัสกับข ้าพเจ ้าอย่างไรในคืนนี”้ และซาอูลก็กล่าวแก่เขาว่า “จงพูดต่อไป” 17 ซามูเอลกล่าวว่า เมือ ่ ท่านยังเป็ นเด็กในสายตาของท่าน เอง ท่านก็ไม่ได ้รับการแต่งตัง้ ให ้เป็ นหัวหน ้าของเผ่าต่างๆ ของอิสราเอล และพระเยโฮวาห์ทรงเจิมท่านให ้เป็ นกษั ตริย ์ เหนืออิสราเอลดอกหรือ? 18 และพระเยโฮวาห์ทรงใช ้ท่านออกไปเดินทางและตรัสว่า ้ ซาก และต่อสู ้กับ จงไปทําลายคนอามาเลคผู ้ทําบาปให ้สิน ้ พวกเขาจนกว่าพวกเขาจะถูกผลาญหมดสิน ่ ฟั งพระสุรเสียงของพระเจ ้า แต่ 19 เหตุไฉนท่านจึงไม่เชือ กลับบินไปปล ้นสิง่ ของทีป ่ ล ้นมา และกระทําชัว่ ในสายพระ เนตรของพระเจ ้า? ่ ฟั งพระสุร 20 ซาอูลจึงกล่าวแก่ซามูเอลว่า "ข ้าพเจ ้าได ้เชือ เสียงของพระเจ ้าแล ้ว และได ้ดําเนินไปตามทางทีพ ่ ระเจ ้า ทรงใช ้ข ้าพเจ ้าไป และได ้นํ าตัวอากัก กษั ตริยแ ์ ห่งอามาเลค ้ เชิง" มา และได ้ทําลายล ้างพวกอามาเลคจนสิน 21 แต่ประชาชนได ้เก็บเอาของทีป ่ ล ้นมาได ้แก่แกะและวัว คือ ้ เชิง ไป ส่วนทีส ่ ําคัญทีส ่ ด ุ ของสิง่ ทีค ่ วรจะทําลายเสียให ้สิน ถวายแด่พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของคุณทีก ่ ล ิ กัล 22 ซามูเอลจึงกล่าวว่า พระเยโฮวาห์ทรงพอพระทัยในเครือ ่ ง ่ ฟั งพระสุรเสียง เผาบูชาและเครือ ่ งบูชามากเท่ากับการเชือ ่ ฟั งย่อมดีกว่าการ ของพระเยโฮวาห์หรือไม่ ดูเถิด การเชือ ถวายเครือ ่ งบูชา และการฟั งย่อมดีกว่าไขมันของแกะผู ้
23 เพราะการกบฏเป็ นเหมือนบาปแห่งการใช ้เวทมนตร์ และ ความดือ ้ รัน ้ เป็ นเหมือนความชัว่ ร ้ายและการบูชารูปเคารพ เพราะท่านปฏิเสธพระวจนะของพระเจ ้า พระองค์จงึ ทรง ปฏิเสธท่านไม่ให ้เป็ นกษั ตริย ์ 24 และซาอูลก็กล่าวแก่ซามูเอลว่า "ข ้าพเจ ้าได ้ทําบาป เพราะข ้าพเจ ้าได ้ละเมิดพระบัญญัตข ิ องพระเจ ้า และผิดคํา ่ ฟั งเสียง ของท่าน เพราะว่าข ้าพเจ ้ากลัวประชาชน และเชือ ของพวกเขา" 25 เพราะฉะนัน ้ บัดนีข ้ ้าพเจ ้าขอวิงวอนพระองค์ โปรดยกโทษ บาปของข ้าพเจ ้า และหันกลับมาร่วมกับข ้าพเจ ้า เพือ ่ ข ้าพเจ ้า จะได ้นมัสการพระเจ ้า 26 ซามูเอลกล่าวแก่ซาอูลว่า “ข ้าพเจ ้าจะไม่กลับไปกับท่าน เพราะว่าท่านปฏิเสธพระวจนะของพระเจ ้า และพระเจ ้าทรง ปฏิเสธท่านไม่ให ้เป็ นกษั ตริยเ์ หนืออิสราเอล” ้ ของเขาและมัน 27 เมือ ่ ซามูเอลหันตัวจะไป เขาได ้จับชายเสือ ก็ฉก ี ขาด 28 ซามูเอลจึงกล่าวแก่เขาว่า “พระเยโฮวาห์ทรงฉีก ราชอาณาจักรอิสราเอลออกจากเจ ้าในวันนี้ และประทาน ให ้แก่เพือ ่ นบ ้านเจ ้าซึง่ ดีกว่าเจ ้า” 29 และผู ้ทรงเข ้มแข็งแห่งอิสราเอลก็จะไม่โกหกหรือกลับใจ เพราะว่าเขาไม่ใช่มนุษย์ทค ี่ วรกลับใจ 30 แล ้วท่านกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าได ้ทําบาป ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน ว่า โปรดให ้เกียรติข ้าพเจ ้าต่อหน ้าผู ้อาวุโสของประชาชนของ ข ้าพเจ ้า และต่อหน ้าคนอิสราเอล และหันกลับมากับข ้าพเจ ้า ด ้วย เพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้นมัสการพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของ ท่าน 31 ซามูเอลจึงกลับตามซาอูลไป และซาอูลก็นมัสการพระ เจ ้า 32 ซามูเอลจึงกล่าวว่า “จงพาอากัก กษั ตริยแ ์ ห่งชาวอา มาเลคมาหาข ้าพเจ ้าเถิด” อากักจึงเข ้าไปหาเขาด ้วยท่าทาง อ่อนหวาน อากักจึงกล่าวว่า “ความขมขืน ่ แห่งความตายได ้ ผ่านพ ้นไปแล ้วอย่างแน่นอน” 33 ซามูเอลกล่าวว่า “ดาบของท่านทําให ้ผู ้หญิงไม่มบ ี ต ุ รฉั น ใด มารดาของท่านก็จะไม่มบ ี ต ุ รท่ามกลางผู ้หญิงฉั นนัน ้ ” ้ ๆ ต่อหน ้าพระเจ ้าทีก ซามูเอลจึงฟั นอากักเป็ นชิน ่ ล ิ กาล 34 แล ้วซามูเอลก็ไปยังรามาห์ และซาอูลก็ขน ึ้ ไปบ ้านของเขา ทีก ่ เิ บอาห์แห่งซาอูล 35 และซามูเอลไม่มาหาซาอูลอีกเลยจนวันตาย แต่ซามูเอล ก็ครํ่าครวญถึงซาอูล และพระเจ ้าทรงเสียพระทัยทีไ่ ด ้ทรง สถาปนาซาอูลเป็ นกษั ตริยเ์ หนืออิสราเอล บทที่ 16 1 และพระเจ ้าตรัสแก่ซามูเอลว่า “เจ ้าจะโศกเศร ้าถึงซาอูลอีก นานเท่าใด เมือ ่ เราถอดเขาออกจากการปกครองเหนือ อิสราเอลแล ้ว จงเติมนํ้ ามันเขาสัตว์ของเจ ้าแล ้วไปหาเจสซี ชาวเบธเลเฮม เพราะเราได ้ตัง้ กษั ตริยอ ์ งค์หนึง่ ให ้แก่เราใน บรรดาบุตรชายของเขาแล ้ว” 2 ซามูเอลจึงกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าจะไปได ้อย่างไร ถ ้าซาอูลได ้ ยินเรือ ่ งนี้ เขาจะฆ่าข ้าพเจ ้าเสีย” และพระเจ ้าตรัสว่า “จงนํ า ลูกโคตัวหนึง่ ไปด ้วยและกล่าวว่า ‘ข ้าพเจ ้ามาเพือ ่ ถวาย เครือ ่ งบูชาแด่พระเจ ้า’ 3 และจงเรียกเจสซีมาเพือ ่ ถวายเครือ ่ งบูชา แล ้วเราจะบอก ่ เจ ้า เจ ้าว่าเจ ้าจะต ้องทําอะไร และเจ ้าจงเจิมผู ้ซึง่ เราจะเอ่ยชือ ให ้เรา 4 ซามูเอลทําตามทีพ ่ ระเจ ้าตรัส และมายังเมืองเบธเลเฮม ่ เมือ พวกผู ้เฒ่าของเมืองก็ตวั สัน ่ เขามาถึง และกล่าวว่า “ท่าน มาอย่างสันติหรือ?”
1 ซามูเอล
5 และท่านกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้ามาเพือ ่ ถวายเครือ ่ งบูชาแด่พระ เยโฮวาห์ จงชําระตัวให ้บริสท ุ ธิแ ์ ละมากับข ้าพเจ ้าทีจ ่ ด ุ บูชา” แล ้วท่านก็ชําระเจสซีและบุตรชายของเขาให ้บริสท ุ ธิ์ และ เรียกพวกเขามาทีจ ่ ด ุ บูชา 6 เมือ ่ พวกเขามาถึง เอลีอาบก็เห็นแล ้วกล่าวว่า ผู ้ทีพ ่ ระเจ ้า ทรงเจิมอยูต ่ รงหน ้าเขาแน่แล ้ว 7 แต่พระเจ ้าตรัสแก่ซามูเอลว่า อย่าดูทรี่ ป ู ร่างหน ้าตาหรือที่ ความสูงของเขา เพราะว่าเราปฏิเสธเขาไปแล ้ว เพราะว่าพระ เจ ้ามิได ้ทอดพระเนตรเหมือนอย่างทีม ่ นุษย์มอง เพราะว่า มนุษย์ดท ู รี่ ป ู ร่างภายนอก แต่พระเจ ้าทรงดูทจ ี่ ต ิ ใจ 8 เจสซีเรียกอาบีนาดับมา และให ้เขาเดินผ่านหน ้าซามูเอล และเขากล่าวว่า “พระเจ ้ามิได ้ทรงเลือกผู ้นี”้ 9 เจสซีสงั่ ให ้ชัมมาห์เดินผ่านไป และเขากล่าวว่า พระเจ ้า ทรงไม่ทรงเลือกสิง่ นี้ 10 เจสซีจงึ ให ้บุตรชายทัง้ เจ็ดของตนเดินผ่านหน ้าซามูเอล อีกครัง้ ซามูเอลจึงกล่าวแก่เจสซีวา่ “พระเจ ้าไม่ได ้ทรงเลือก คนเหล่านี”้ 11 ซามูเอลจึงกล่าวแก่เจสซีวา่ “ลูกๆ ของท่านอยูท ่ น ี่ ก ี่ น ั หมดหรือ” เจสซีตอบว่า “ยังมีคนสุดท ้องอยูอ ่ ก ี คนหนึง่ ดูเถิด เขากําลังเลีย ้ งแกะอยู”่ ซามูเอลจึงกล่าวแก่เจสซีวา่ “จงส่ง คนไปนํ าเขามา เพราะเราจะไม่นั่งลงจนกว่าเขาจะมาทีน ่ ”ี่ 12 และท่านก็สง่ คนไปนํ าเขามา เขามีผวิ สีแดงและมีหน ้าตา สวยงาม และน่ามอง พระเจ ้าตรัสว่า จงลุกขึน ้ เจิมเขา เพราะว่าเขาคือคนนีแ ้ หละ 13 ซามูเอลจึงเอาเขาสัตว์บรรจุนํ้ามันเจิมเขาไว ้ท่ามกลางพี่ น ้องของเขา และพระวิญญาณของพระเยโฮวาห์ก็สถิตกับดา วิดตัง้ แต่วันนัน ้ เป็ นต ้นมา ซามูเอลจึงลุกขึน ้ และเดินทางไปยัง รามาห์ 14 แต่พระวิญญาณของพระเจ ้าทรงออกไปจากซาอูล และ วิญญาณชัว่ ร ้ายจากพระเจ ้าทรงรบกวนซาอูล 15 ข ้าราชการของซาอูลจึงกล่าวแก่เขาว่า “ดูเถิด วิญญาณ ชัว่ จากพระเจ ้ากําลังรบกวนท่าน” 16 ขอเจ ้านายของข ้าพเจ ้าทัง้ หลายจงสัง่ ผู ้รับใช ้ของท่านที่ อยูต ่ อ ่ หน ้าท่านให ้ไปหาคนทีม ่ ฝ ี ี มือเล่นพิณ และเมือ ่ วิญญาณ ชัว่ ร ้ายจากพระเจ ้าเข ้าสิงท่าน เขาจะดีดพิณด ้วยมือของเขา เอง และท่านก็จะหายเป็ นปกติ 17 และซาอูลตรัสแก่คนรับใช ้ของพระองค์วา่ “จงหาคนเล่น พิณเก่ง ๆ ให ้ฉั นสักคน แล ้วพาเขามาหาฉั น” 18 แล ้วคนใช ้คนหนึง่ จึงตอบว่า “ดูเถิด ข ้าพเจ ้าเห็นบุตรเจส ซีชาวเบธเลเฮมคนหนึง่ เป็ นคนทีม ่ ไี หวพริบในการดีดพิณ เป็ นคนกล ้าหาญ เป็ นคนชอบสงคราม รู ้จักประมาณตน และ เป็ นคนมีรป ู งาม และพระเจ ้าทรงสถิตอยูก ่ บ ั เขา” 19 เหตุฉะนัน ้ ซาอูลจึงส่งทูตไปหาเจสซีแล ้วกล่าวว่า “จงส่ง ดาวิดบุตรของท่านทีเ่ ลีย ้ งแกะอยูม ่ าหาข ้าพเจ ้า” 20 และเจสซีก็เอาลาตัวหนึง่ บรรทุกขนมปั ง และขวดเหล ้า องุน ่ และลูกแพะตัวหนึง่ ส่งไปให ้ซาอูลโดยผ่านดาวิด บุตรชายของเขา 21 และดาวิดมาหาซาอูล และยืนอยูต ่ อ ่ หน ้าพระองค์ และเขา ก็รักเขามาก และเขาก็กลายเป็ นผู ้ถืออาวุธของซาอูล 22 ซาอูลจึงส่งข่าวไปหาเจสซีวา่ “ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่านให ้ดา วิดมายืนต่อหน ้าข ้าพเจ ้าเถิด เพราะเขาเป็ นทีโ่ ปรดปรานใน สายตาของข ้าพเจ ้า” 23 เมือ ่ วิญญาณชัว่ จากพระเจ ้าเข ้าสิงซาอูล ดาวิดก็หยิบพิณ ่ ขึน มาดีดด ้วยมือ ซาอูลก็สดชืน ้ และหายเป็ นปกติ และ วิญญาณชัว่ ก็ออกไปจากเขา
บทที่ 17 1 ในเวลานัน ้ พวกฟี ลส ิ เตียได ้รวบรวมกองทัพของตนเพือ ่ สู ้รบ และได ้รวมกันอยูท ่ เี่ มืองโชโคห์ ซึง่ เป็ นของยูดาห์ และตัง้ เต็นท์อยูร่ ะหว่างเมืองโชโคห์กบ ั เมืองอาเซคาห์ในเอเฟสดัม มิม 2 แล ้วซาอูลกับพวกอิสราเอลก็รวมตัวกันและตัง้ ทัพอยูท ่ ห ี่ บ ุ เขาเอลาห์ และจัดทัพต่อสู ้กับพวกฟี ลส ิ เตีย 3 พวกฟี ลส ิ เตียยืนอยูบ ่ นภูเขาทางด ้านหนึง่ และพวก อิสราเอลยืนอยูบ ่ นภูเขาอีกด ้านหนึง่ และมีหบ ุ เขาอยูร่ ะหว่าง พวกเขา ่ โกลิอท 4 และมีนักรบคนหนึง่ ชือ ั จากเมืองกัท ออกมาจาก ค่ายของพวกฟี ลส ิ เตีย สูงหกศอกและหนึง่ คืบ ้ เกราะ 5 และเขาสวมหมวกทองเหลืองบนศีรษะ และสวมเสือ ้ เกราะนัน และเสือ ้ มีนํ้าหนักห ้าพันเชเขลทองเหลือง 6 และเขามีขาทองเหลืองหุ ้มแข ้ง และมีเป้ าทองเหลืองอยู่ ระหว่างไหล่ของเขา 7 และด ้ามหอกของพระองค์ก็เหมือนคานทอผ ้า และหัวหอก ของพระองค์ก็หนักหกร ้อยเชเขลเป็ นเหล็ก และมีคนหนึง่ ที่ ถือโล่เดินนํ าหน ้าพระองค์ไป 8 และเขายืนขึน ้ และร ้องเรียกกองทัพของอิสราเอล และ กล่าวแก่พวกเขาว่า เหตุใดพวกเจ ้าจึงออกมาเตรียมการรบ ข ้าพเจ ้าไม่ใช่คนฟี ลส ิ เตียและพวกท่านเป็ นข ้ารับใช ้ของซา อูลหรือ จงเลือกคนคนหนึง่ ให ้กับท่าน และให ้เขาลงมาหา ข ้าพเจ ้า 9 ถ ้าเขาสามารถต่อสู ้กับข ้าพเจ ้าและฆ่าข ้าพเจ ้าได ้ พวกเราก็ จะยอมเป็ นข ้ารับใช ้ของพวกท่าน แต่ถ ้าข ้าพเจ ้าชนะเขาและ ฆ่าเขาได ้ พวกพวกท่านก็จะยอมเป็ นข ้ารับใช ้ของพวกเรา และรับใช ้พวกเรา” 10 และคนฟี ลส ิ เตียก็กล่าวว่า วันนีข ้ ้าพเจ ้าท ้าทายกองทัพ ของอิสราเอล จงส่งคนมาเพือ ่ ให ้ข ้าพเจ ้าต่อสู ้ด ้วยกัน ้ ได ้ยินถ ้อยคําของคนฟี ล ิ 11 เมือ ่ ซาอูลกับพวกอิสราเอลทัง้ สิน สเตียนัน ้ พวกเขาก็ตกใจและกลัวมาก 12 ดาวิดเป็ นบุตรชายของชาวเอฟราธาห์จากเมืองเบธเลเฮม ่ เจสซี และเขามีลก ในยูดาห์ ชือ ู ชายแปดคน ในสมัยของซา อูล ชายคนนีถ ้ อ ื ว่าแก่มากแล ้ว 13 และบุตรชายคนโตสามคนของเจสซีก็ตด ิ ตามซาอูลไปสู่ ่ บุตรชายสามคนของเขาทีไ่ ปต่อสู ้คือเอลี การต่อสู ้ และชือ อาบบุตรหัวปี รองจากเขาคืออาบีนาดับ และคนทีส ่ ามคือชัม มาห์ 14 และดาวิดเป็ นน ้องคนสุดท ้อง และพีค ่ นโตสามคนก็ ติดตามซาอูลไป 15 แต่ดาวิดไปจากซาอูลและกลับมาเพือ ่ ไปเลีย ้ งแกะของ บิดาทีเ่ บธเลเฮม 16 และคนฟี ลส ิ เตียนัน ้ เข ้ามาใกล ้ทัง้ ตอนเช ้าและตอนเย็น ี่ บ ิ วัน และมาปรากฏตัวอยูส ่ ส 17 เจสซีจงึ กล่าวแก่ดาวิดบุตรชายของตนว่า “จงเอาข ้าวคัว่ หนึง่ เอฟาห์ให ้พีน ่ ้องของเจ ้า และขนมปั งสิบก ้อนนี้ แล ้วรีบวิง่ ไปทีค ่ า่ ยไปหาพีน ่ ้องของเจ ้า ้ นีไ้ ปให ้นายกองของพันคนของเขา 18 จงนํ าเนยแข็งสิบชิน แล ้วดูวา่ พีน ่ ้องของคุณเป็ นอย่างไร แล ้วก็รับคํามั่นสัญญา ของพวกเขา ้ อยูใ่ น 19 ในเวลานัน ้ ซาอูลกับพวกนัน ้ และคนอิสราเอลทัง้ สิน หุบเขาเอลาห์ ต่อสู ้กับพวกฟี ลส ิ เตีย 20 และดาวิดลุกขึน ้ แต่เช ้าตรู่ แล ้วทิง้ แกะไว ้กับผู ้ดูแล แล ้วนํ า แกะไปตามทีเ่ จสซีสงั่ เขา และเมือ ่ กองทัพออกไปรบ เขาก็ มาถึงทีส ่ นามเพลาะ และตะโกนเรียกให ้เข ้ารบ 21 เพราะอิสราเอลและพวกฟี ลส ิ เตียได ้จัดทัพเข ้าต่อสู ้กัน เป็ นแนว
1 ซามูเอล
22 และดาวิดก็ทงิ้ รถม ้าของตนไว ้ในมือของผู ้ดูแลรถม ้า แล ้ว วิง่ เข ้าไปในกองทัพ เข ้ามาทักทายพีน ่ ้องของตน 23 ขณะทีเ่ ขากําลังพูดกับพวกเขาอยู่ ดูเถิด ผู ้ปกป้ องคือ ่ โกลิอท ชาวฟิ ลส ิ เตียแห่งเมืองกัท ชือ ั เข ้ามาจากกองทัพ ของชาวฟิ ลส ิ เตีย และพูดถ ้อยคําเหล่านัน ้ ตามนัน ้ และดาวิด ก็ได ้ยินพวกเขาพูด 24 เมือ ่ บรรดาคนอิสราเอลเห็นชายคนนัน ้ ก็วงิ่ หนีและมีความ กลัวอย่างยิง่ 25 คนอิสราเอลจึงกล่าวว่า “พวกเจ ้าเห็นชายผู ้นีท ้ ข ี่ น ึ้ มา หรือไม่? เขาขึน ้ มาเพือ ่ ท ้าทายอิสราเอลอย่างแน่นอน และถ ้า ใครฆ่าเขา กษั ตริยจ ์ ะประทานทรัพย์สมบัตม ิ ากมายให ้เขา และจะมอบธิดาให ้เขา และจะทําให ้บ ้านของบิดาเขาเป็ น อิสระในอิสราเอล” 26ดาวิดจึงพูดกับคนเหล่านัน ้ ทีย ่ น ื อยูใ่ กล ้เขาว่า “จะต ้องทํา อะไรกับคนๆ นีท ้ ฆ ี่ า่ คนฟี ลส ิ เตียคนนี้ และนํ าความอับอายไป จากอิสราเอล เพราะว่าคนฟี ลส ิ เตียทีไ่ ม่ได ้เข ้าสุหนัตคนนี้ เป็ นใคร ถึงได ้ขัดขืนกองทัพของพระเจ ้าผู ้ทรงชีวต ิ ” 27 และประชาชนก็ตอบพระองค์อย่างนีว้ า่ "ผู ้ใดฆ่าเขา ก็ต ้อง กระทําอย่างนีแ ้ ก่คนนัน ้ " 28 เมือ ่ เอลีอาบพีช ่ ายคนโตได ้ยินทีเ่ ขาพูดกับคนเหล่านัน ้ เอ ลีอาบก็โกรธดาวิดและกล่าวว่า “ทําไมเจ ้าจึงลงมาทีน ่ ี่ และ เจ ้าทิง้ แกะไม่กต ี่ วั ไว ้ในถิน ่ ทุรกันดารกับใคร เรารู ้ถึงความ เย่อหยิง่ และความเลวทรามในใจของเจ ้า เพราะเจ ้าลงมาเพือ ่ ดูการสู ้รบ” 29 ดาวิดจึงกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าได ้ทําอะไรลงไป ไม่มเี หตุผล หรือ? 30 แล ้วท่านก็หันกลับไปหาคนอืน ่ แล ้วพูดเหมือนอย่างเดิม และประชาชนก็ตอบท่านเหมือนอย่างเดิม 31 เมือ ่ ได ้ยินถ ้อยคําทีด ่ าวิดพูด พวกเขาก็เล่าให ้ซาอูลฟั งซํ้า แล ้วซํ้าเล่า แล ้วซาอูลก็สง่ คนไปตามเขามา 32 ดาวิดจึงกล่าวแก่ซาอูลว่า “อย่าให ้ใจใครท ้อถอยเพราะ เขาเลย ผู ้รับใช ้ของท่านจะไปรบกับคนฟี ลส ิ เตียผู ้นี”้ 33 ซาอูลจึงตรัสแก่ดาวิดว่า เจ ้าไม่สามารถไปต่อสู ้กับคนฟี ล ิ สเตียผู ้นี้ เพราะเจ ้าเป็ นเพียงเด็กหนุ่ม และเขาก็เป็ นนักรบ ตัง้ แต่หนุ่มๆ ของเขา” 34 ดาวิดจึงกล่าวแก่ซาอูลว่า “ผู ้รับใช ้ของท่านเลีย ้ งแกะของ บิดาของตน และแล ้วก็มส ี งิ โตและหมีมาเอาลูกแกะตัวหนึง่ จากฝูงไป 35 และข ้าพเจ ้าก็ออกไปตามเขาไป และตีเขา และช่วยเขา ให ้พ ้นจากปากของเขา และเมือ ่ เขาลุกขึน ้ ต่อสู ้ข ้าพเจ ้า ข ้าพเจ ้าก็จับเคราของเขาไว ้ และตีเขา และฆ่าเขาเสีย 36 ข ้าพเจ ้าผู ้รับใช ้ของท่านได ้ฆ่าทัง้ สิงโตและหมี และชาวฟี ลิสเตียผู ้ไม่ได ้เข ้าสุหนัตผู ้นีก ้ ็จะเป็ นเหมือนคนเหล่านัน ้ เพราะว่าเขาได ้ท ้าทายกองทัพของพระเจ ้าผู ้ทรงชีวต ิ 37 ดาวิดกล่าวอีกว่า “พระเยโฮวาห์ทรงช่วยข ้าพเจ ้าให ้พ ้น จากอุ ้งเท ้าของสิงโตและจากอุ ้งเท ้าของหมี พระองค์จะทรง ช่วยข ้าพเจ ้าให ้พ ้นจากมือของชาวฟี ลส ิ เตียผู ้นี”้ และซาอูลก็ ตรัสกับดาวิดว่า “จงไปเถิด และพระเยโฮวาห์จะทรงอยูก ่ บ ั เจ ้า” 38 และซาอูลก็ให ้ดาวิดสวมชุดเกราะของเขา และให ้หมวก ้ เกราะแก่เขาด ้วย เหล็กสวมบนศีรษะของเขา และให ้เสือ 39 ดาวิดจึงคาดดาบไว ้กับเกราะของตน และลองไป เพราะ เขาเองก็ไม่ได ้พิสจ ู น์ ดาวิดจึงบอกซาอูลว่า “ข ้าพเจ ้าไม่ สามารถไปกับพวกนัน ้ ได ้ เพราะข ้าพเจ ้าก็ยังไม่ได ้พิสจ ู น์” ดา วิดจึงถอดพวกนัน ้ ออกจากตัวเขา 40 และท่านถือไม ้เท ้าในมือ แล ้วเลือกหินเกลีย ้ งห ้าก ้อนจาก ลําธาร แล ้วใส่ไว ้ในย่ามของคนเลีย ้ งแกะทีท ่ า่ นมีอยู่ คือใน ย่าม และถือหนังสติ๊ กอยูใ่ นมือ ท่านจึงเข ้าไปใกล ้คนฟี ลส ิ เตีย คนนัน ้
41 และคนฟี ลส ิ เตียก็เข ้ามาใกล ้ดาวิด และคนทีถ ่ อ ื โล่ก็เดิน ไปข ้างหน ้าเขา 42 เมือ ่ คนฟี ลส ิ เตียมองดูรอบๆ และเห็นดาวิด เขาก็ดถ ู ก ู เขา เพราะว่าเขาเป็ นเพียงเด็กหนุ่ม ผิวแดง และมีหน ้าตาสวยงาม 43 และคนฟี ลส ิ เตียก็พด ู กับดาวิดว่า “ข ้าพเจ ้าเป็ นสุนัขหรือที่ เจ ้าเอาไม ้เท ้ามาหาข ้าพเจ ้า” และคนฟี ลส ิ เตียก็สาปแช่งดา วิดด ้วยเทพเจ ้าของเขา 44 และคนฟี ลส ิ เตียก็พด ู กับดาวิดว่า จงมาหาฉั น และฉั นจะ ั ว์ป่า ให ้เนือ ้ ของคุณแก่บรรดานกในอากาศและแก่สต 45 แล ้วดาวิดก็กล่าวแก่คนฟี ลส ิ เตียว่า “เจ ้ามาหาข ้าพเจ ้า ด ้วยดาบ ด ้วยหอก และด ้วยโล่ แต่ข ้าพเจ ้ามาหาเจ ้าในพระ นามแห่งพระเจ ้าจอมโยธา พระเจ ้าแห่งกองทัพอิสราเอล ซึง่ เจ ้าได ้ท ้าทายนัน ้ ” 46 วันนีพ ้ ระเยโฮวาห์จะทรงมอบท่านไว ้ในมือข ้าพเจ ้า และ ข ้าพเจ ้าจะฟาดฟั นท่าน และตัดศีรษะท่านเสีย และในวันนี้ ข ้าพเจ ้าจะมอบซากศพของกองทัพฟี ลส ิ เตียให ้แก่นกใน ั ว์ป่าในแผ่นดิน เพือ อากาศ และแก่สต ่ ให ้คนทัง้ แผ่นดินรู ้ว่ามี พระเจ ้าอยูใ่ นอิสราเอล ้ จะรู ้ว่าพระเยโฮวาห์มไิ ด ้ทรงช่วย 47 และชุมนุมชนนีท ้ งั ้ สิน ด ้วยดาบและหอก เพราะว่าการต่อสู ้ครัง้ นีเ้ ป็ นของพระเยโฮ วาห์ และพระองค์จะทรงมอบพวกท่านไว ้ในมือของเรา 48 เมือ ่ คนฟี ลส ิ เตียลุกขึน ้ และเข ้ามาใกล ้เพือ ่ ต ้อนรับดาวิด ดาวิดก็รบ ี วิง่ ไปหากองทัพเพือ ่ ต ้อนรับคนฟี ลส ิ เตีย 49 และดาวิดเอามือสอดเข ้าไปในย่ามของเขา แล ้วหยิบก ้อน หินจากทีน ่ ั่น และเหวีย ่ งมันไปถูกหน ้าผากของคนฟี ลส ิ เตีย ก ้อนหินจมเข ้าไปในหน ้าผากของเขา และเขาก็ล ้มหน ้าควํา่ ลงกับพืน ้ 50 ดาวิดจึงเอาชนะชาวฟี ลส ิ เตียด ้วยสลิงและก ้อนหิน และ ฟั นชาวฟี ลส ิ เตียคนนัน ้ จนเสียชีวต ิ แต่ดาวิดไม่มด ี าบอยูใ่ นมือ 51 ดาวิดจึงวิง่ ไปยืนเข ้าใส่คนฟี ลส ิ เตียคนนัน ้ แล ้วหยิบดาบ ของเขาออกมาจากฝั ก แล ้วฆ่าเขา และตัดศีรษะของเขาออก ด ้วยดาบเล่มนัน ้ เมือ ่ คนฟี ลส ิ เตียเห็นว่าผู ้ปกป้ องของตนตาย แล ้ว พวกเขาก็วงิ่ หนีไป 52 คนอิสราเอลและคนยูดาห์ก็ลก ุ ขึน ้ ตะโกนไล่ตามพวกฟี ล ิ สเตียจนมาถึงหุบเขาและถึงประตูเมืองเอโครน และพวกฟี ล ิ สเตียทีบ ่ าดเจ็บก็ล ้มลงตามทางไปยังชาอาราอิม ถึงเมือง กาท และถึงเมืองเอโครน 53 และบรรดาบุตรหลานของอิสราเอลก็กลับจากการไล่ตาม พวกฟี ลส ิ เตีย และพวกเขาก็ทําลายเต็นท์ของพวกเขาไป 54 และดาวิดนํ าศีรษะของชาวฟี ลส ิ เตียไปทีเ่ ยรูซาเล็ม แต่ เขาเอาอาวุธของเขาไว ้ในเต็นท์ของเขา 55 เมือ ่ ซาอูลเห็นดาวิดออกไปต่อสู ้กับคนฟี ลส ิ เตีย เขาก็ถาม อับเนอร์แม่ทัพว่า “อับเนอร์ เด็กคนนีเ้ ป็ นลูกของใคร” และ อับเนอร์ก็ตอบว่า “ข ้าแต่พระราชา ชีวต ิ ของพระองค์ทรงมี ชีวต ิ อยู่ ข ้าพเจ ้าก็ไม่ทราบ” 56 กษั ตริยต ์ รัสว่า จงถามดูวา่ เด็กน ้อยคนนัน ้ เป็ นลูกของใคร 57 เมือ ่ ดาวิดกลับมาจากการฆ่าคนฟี ลส ิ เตีย อับเนอร์ก็นําตัว เขาไปเฝ้ าซาอูล พร ้อมกับเอาศีรษะของคนฟี ลส ิ เตียในมือ ของเขา 58 ซาอูลจึงถามเขาว่า “เจ ้าหนุ่ม เจ ้าเป็ นลูกของใคร” ดาวิด จึงตอบว่า “ข ้าพเจ ้าเป็ นลูกของเจสซีผู ้รับใช ้ของท่านชาว เบธเลเฮม” บทที่ 18 1 ครัน ้ ท่านพูดกับซาอูลจบแล ้ว จิตใจของโยนาธานก็ผก ู พัน กับจิตใจของดาวิด และโยนาธานก็รักดาวิดเหมือนรักตนเอง 2 และในวันนัน ้ ซาอูลก็จับเขาไป และไม่ยน ิ ยอมให ้เขากลับ บ ้านเกิดของเขาอีกต่อไป
1 ซามูเอล
3 แล ้วโยนาธานกับดาวิดก็ทําพันธสัญญากัน เพราะว่าท่านรัก ดาวิดเหมือนรักชีวต ิ ของตนเอง ้ คลุมทีเ่ ขาสวมอยูอ 4 และโยนาธานก็ถอดเสือ ่ อก และมอบ ้ ผ ้าของเขา คือดาบของเขา และธนู ให ้แก่ดาวิด พร ้อมทัง้ เสือ ของเขา และผ ้าคาดเอวของเขา 5 และดาวิดก็ออกไปทุกหนทุกแห่งทีซ ่ าอูลส่งเขาไป และ เขาประพฤติตวั ฉลาด และซาอูลก็ตงั ้ เขาให ้ดูแลพวกทหาร และเขาเป็ นทีย ่ อมรับในสายตาของประชาชนทัง้ ปวง และใน สายตาของข ้าราชบริพารของซาอูลด ้วย 6 ครัน ้ ดาวิดกลับจากการฆ่าคนฟี ลส ิ เตียแล ้ว สตรีก็ออกมา ้ ของอิสราเอล ร ้องเพลงและเต ้นรําเพือ จากเมืองทัง้ สิน ่ ้แตรเพลง ต ้อนรับกษั ตริยซ ์ าอูล โดยใช ด ้วยความปิ ตย ิ น ิ ดี และด ้วยเครือ ่ งดนตรี 7 ขณะทีพ ่ วกผู ้หญิงเล่นดนตรีกน ั ก็ตอบกันไปว่า ซาอูลได ้ สังหารคนเป็ นพันๆ คน และดาวิดได ้สังหารคนเป็ นหมืน ่ ๆ คน 8 ซาอูลโกรธยิง่ นัก และคํากล่าวนัน ้ ทําให ้พระองค์ไม่พอพระ ั รูเป็ นหมืน ทัย จึงกล่าวว่า “พวกเขาตําหนิดาวิดว่ามีศต ่ ๆ แต่ พวกเขาตําหนิเราเพียงพันๆ เท่านัน ้ ดาวิดจะได ้อะไรอีก นอกจากราชอาณาจักร?” 9 และซาอูลก็ทรงเห็นดาวิดตัง้ แต่วันนัน ้ เป็ นต ้นมา 10 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ วิญญาณชัว่ จากพระเจ ้าก็เข ้าสิงซาอูล และเขา ทํานายอยูใ่ นกลางบ ้าน และดาวิดก็ดด ี พิณเหมือนอย่างครัง้ ก่อนๆ และซาอูลก็มห ี อกอยูใ่ นมือ 11 และซาอูลก็ขว ้างหอกออกไป เพราะเขาคิดว่า “ฉั นจะแทง ดาวิดให ้ติดกําแพงด ้วยหอกนัน ้ ” ดาวิดจึงหนีออกไปจากที่ ประทับของพระองค์ถงึ สองครัง้ 12 ซาอูลทรงกลัวดาวิด เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงอยูก ่ บ ั เขา และทรงละจากซาอูลไปแล ้ว 13 ดังนัน ้ ซาอูลจึงย ้ายเขาออกไปจากเขา แล ้วตัง้ ให ้เขาเป็ น หัวหน ้าเหนือพันคน และเขาก็ออกไปและเข ้ามาต่อหน ้า ประชาชน 14 และดาวิดประพฤติอย่างฉลาดในทุกทางของเขา และพระ เจ ้าทรงสถิตกับเขา 15 เพราะฉะนัน ้ เมือ ่ ซาอูลเห็นว่าเขาประพฤติตวั ฉลาดมาก เขาก็กลัวซาอูล ้ รักดาวิด เพราะว่าเขา 16 แต่คนอิสราเอลกับยูดาห์ทงั ้ สิน ออกไปและเข ้ามาต่อหน ้าพวกเขา 17 ซาอูลจึงตรัสแก่ดาวิดว่า “นีค ่ อ ื เมราบธิดาคนโตของฉั น ฉั นจะยกเธอให ้เป็ นภรรยา แต่จงกล ้าหาญเพือ ่ ฉั นและต่อสู ้ใน สงครามของพระเจ ้า” เพราะซาอูลกล่าวว่า “อย่าให ้มือของ ฉั นแตะต ้องเขาเลย แต่ให ้มือของชาวฟี ลส ิ เตียแตะต ้องเขา” 18 ดาวิดจึงถามซาอูลว่า “ข ้าพเจ ้าเป็ นใคร และชีวต ิ ข ้าพเจ ้า หรือครอบครัวของบิดาข ้าพเจ ้าในอิสราเอลเป็ นอย่างไร ที่ ข ้าพเจ ้าจะได ้เป็ นบุตรเขยของกษั ตริย”์ 19 แต่เมือ ่ ถึงเวลาทีเ่ มราบธิดาของซาอูลควรจะถูกยกให ้แก่ ดาวิด เธอก็ได ้ถูกยกให ้เป็ นภรรยาของอาดรีเอลชาวเมโฮ ลาห์ 20 และมีคาลธิดาของซาอูลรักดาวิด และพวกเขาก็ไปบอก ซาอูล และเรือ ่ งนีท ้ ําให ้ซาอูลพอใจ 21 ซาอูลจึงกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าจะมอบนางให ้เขา เพือ ่ นางจะ ได ้เป็ นกับดักเขา และเพือ ่ มือของชาวฟี ลส ิ เตียจะได ้ต่อต ้าน เขา” ดังนัน ้ ซาอูลจึงกล่าวกับดาวิดว่า “วันนีเ้ จ ้าจะเป็ นลูกเขย ของข ้าพเจ ้าในสองสิง่ นี”้ 22 และซาอูลสัง่ พวกผู ้รับใช ้ของพระองค์วา่ จงสนทนากับดา วิดเป็ นการลับและกล่าวว่า ดูเถิด กษั ตริยพ ์ อใจในตัวคุณ และ ้ของพระองค์ บรรดาผู ้รับใช ก็รักคุณ บัดนี้ จงเป็ นบุตรเขยของ กษั ตริยเ์ ถิด 23 และข ้าราชบริพารของซาอูลก็พด ู คําเหล่านีใ้ ห ้ดาวิดฟั ง ดาวิดจึงกล่าวว่า “ท่านคิดว่าการเป็ นบุตรเขยของกษั ตริยเ์ ป็ น
เรือ ่ งเล็กน ้อยหรือไม่ ในเมือ ่ ข ้าพเจ ้าเป็ นเพียงคนจนและไม่ ค่อยมีใครนับถือ” 24 ข ้าราชการของซาอูลจึงบอกซาอูลว่า ดาวิดพูดอย่างนี้ 25 ซาอูลจึงกล่าวว่า “พวกเจ ้าจงพูดกับดาวิดว่า กษั ตริยไ์ ม่ ต ้องการสินสอดทองหมัน ้ แต่ต ้องการหนังหุ ้มปลายองคชาต ้ เพือ ของคนฟี ลส ิ เตียหนึง่ ร ้อยชิน ่ แก ้แค ้นศัตรูของกษั ตริย”์ แต่ซาอูลคิดจะทําให ้ดาวิดต ้องตายด ้วยมือของคนฟี ลส ิ เตีย 26 เมือ ่ ข ้าราชบริพารของท่านกล่าวคําเหล่านีใ้ ห ้ดาวิดฟั ง ดา ิ้ สุด วิดก็พอใจทีจ ่ ะเป็ นบุตรเขยของกษั ตริย ์ และวาระยังไม่สน 27 ดาวิดจึงลุกขึน ้ ไปฆ่าพวกฟี ลส ิ เตียสองร ้อยคน แล ้วดาวิดก็ เอาหนังหุ ้มปลายองคชาตของคนพวกนัน ้ มาถวายให ้กษั ตริย ์ เต็มจํานวน เพือ ่ ให ้เขาเป็ นบุตรเขยของกษั ตริย ์ และซาอูลก็ ยกมีคล ั ธิดาของเขาให ้เป็ นภรรยา 28 ซาอูลเห็นและทราบว่าพระเยโฮวาห์ทรงอยูก ่ บ ั ดาวิด และ มีคาล ธิดาของซาอูลก็รักดาวิด 29 ซาอูลยิง่ กลัวดาวิดมากขึน ้ และซาอูลก็กลายเป็ นศัตรูของ ดาวิดเรือ ่ ยไป 30 แล ้วพวกหัวหน ้าแห่งพวกฟี ลส ิ เตียก็ออกไป และเมือ ่ พวก เขาออกไปแล ้ว ดาวิดก็ประพฤติตนฉลาดกว่าข ้าราชบริพาร ่ ของเขาจึงถูกจารึกไว ้เป็ นอันมาก ของซาอูลทุกคน ดังนัน ้ ชือ บทที่ 19 1 แล ้วซาอูลก็พด ู กับโยนาธานบุตรของตนและกับบรรดาผู ้รับ ้ของเขาว่ ใช า พวกเขาควรจะฆ่าดาวิด 2 แต่โยนาธานบุตรของซาอูลพอใจในตัวดาวิดมาก โยนา ธานจึงบอกดาวิดว่า ซาอูลพ่อของฉั นพยายามทีจ ่ ะฆ่าคุณ ดังนัน ้ ข ้าพเจ ้าขอร ้องคุณว่า บัดนี้ จงระวังตัวไว ้จนถึงรุง่ เช ้า และจงอยูใ่ นทีล ่ บ ั และซ่อนตัวอยู่ 3 ข ้าพเจ ้าจะออกไปยืนข ้างๆ บิดาของข ้าพเจ ้าในทุง่ นาที่ ท่านอยู่ และข ้าพเจ ้าจะสนทนากับบิดาของข ้าพเจ ้าด ้วยเรือ ่ ง ของท่าน และข ้าพเจ ้าเห็นสิง่ ใด ข ้าพเจ ้าจะบอกให ้ท่าน ทราบ” 4 และโยนาธานพูดดีเรือ ่ งดาวิดแก่ซาอูลบิดาของเขาและ กล่าวแก่เขาว่า “ขอกษั ตริยอ ์ ย่าทรงทําบาปต่อดาวิดผู ้รับใช ้ ของพระองค์เลย เพราะว่าเขามิได ้ทําบาปต่อท่าน และ เพราะว่าการงานของเขาเป็ นประโยชน์ตอ ่ ท่านมาก” 5 เพราะว่าเขาวางชีวต ิ ของตนไว ้ในมือของตนเอง และ สังหารคนฟี ลส ิ เตีย และพระเยโฮวาห์ทรงกระทําการช่วยให ้ ้ พระองค์เห็นแล ้วและทรง รอดอันยิง่ ใหญ่แก่อส ิ ราเอลทัง้ สิน ่ ชมยินดี แล ้วเหตุใดพระองค์จงึ ทรงกระทําบาปต่อโลหิต ชืน ของผู ้บริสท ุ ธิ์ ด ้วยการฆ่าดาวิดโดยไม่มเี หตุผล? 6 ซาอูลก็ฟังเสียงของโยนาธาน และซาอูลก็สาบานว่า “พระ เจ ้าทรงพระชนม์อยูแ ่ น่ เขาจะไม่ถก ู สังหาร” 7 โยนาธานเรียกดาวิด และโยนาธานก็บอกเรือ ่ งทัง้ หมดให ้ เขาฟั ง โยนาธานพาดาวิดมาหาซาอูล และเขาก็อยูต ่ อ ่ หน ้า ซาอูลเหมือนเช่นในอดีต 8 และมีสงครามเกิดขึน ้ อีก ดาวิดจึงออกไปต่อสู ้กับพวกฟี ลส ิ เ ตีย และสังหารพวกเขาอย่างมากมาย และพวกเขาก็หนีไป จากเขา 9 แล ้ววิญญาณชัว่ จากพระเยโฮวาห์ก็เข ้าสิงซาอูล เมือ ่ พระองค์ประทับอยูใ่ นบ ้านของพระองค์ มีหอกอยูใ่ นมือ และ ดาวิดก็กําลังดีดพิณอยู่ 10 และซาอูลทรงมุง่ มั่นทีจ ่ ะแทงดาวิดให ้ติดกับฝาผนังด ้วย หอก แต่ดาวิดหลบหนีไปจากพระพักตร์ซาอูล พระองค์จงึ ทรงแทงหอกเข ้าทีฝ ่ าผนัง ดาวิดจึงหลบหนีและรอดพ ้นไปใน คืนนัน ้
1 ซามูเอล
11 ซาอูลก็สง่ ทูตไปทีบ ่ ้านของดาวิดเพือ ่ เฝ้ าดูเขาและฆ่าเขา ในตอนเช ้า แต่มค ี าลภรรยาของดาวิดบอกเขาว่า "ถ ้าคืนนี้ เธอไม่ชว่ ยชีวต ิ เธอไว ้ พรุง่ นีเ้ ธอจะต ้องถูกฆ่า" 12 มีคาลจึงปล่อยดาวิดลงทางหน ้าต่าง แล ้วเขาก็ไปวิง่ หนี จนรอดไปได ้ 13 และมีคาลก็เอารูปเคารพวางไว ้บนเตียง และวางหมอนขน แพะไว ้ข ้างศีรษะ และคลุมด ้วยผ ้า 14 เมือ ่ ซาอูลส่งทูตไปจับดาวิด นางก็บอกว่า เขาป่ วย ่ สารไปหาดาวิดอีกครัง้ แล ้วสัง่ ว่า จงพา 15 แล ้วซาอูลส่งผู ้สือ เขาขึน ้ มาหาฉั นบนเตียง เพือ ่ ฉั นจะได ้ฆ่าเขาเสีย 16 เมือ ่ ผู ้ส่งข่าวไปนัน ้ ก็เห็นรูปเคารพอยูใ่ นเตียง และมีหมอน ขนแพะเป็ นหมอนข ้าง 17 และซาอูลกล่าวแก่มค ี าลว่า “ทําไมเจ ้าจึงหลอกลวง ข ้าพเจ ้าอย่างนี้ และปล่อยศัตรูของข ้าพเจ ้าไป เขาจึงรอดพ ้น ไปได ้” และมีคาลตอบซาอูลว่า “ปล่อยข ้าพเจ ้าไป ข ้าพเจ ้า จะต ้องฆ่าเจ ้าทําไม” 18 ดาวิดจึงหนีรอดไปได ้ และมาหาซามูเอลทีเ่ มืองรามาห์ และเล่าทุกอย่างทีซ ่ าอูลได ้ทํากับเขาให ้ซามูเอลฟั ง แล ้วเขา กับซามูเอลก็ไปอาศัยอยูท ่ น ี่ าโยธ 19 มีคนไปบอกซาอูลว่า “ดูเถิด ดาวิดอยูท ่ น ี่ าโยธในเมืองรา มาห์” 20 และซาอูลก็สง่ ทูตไปจับดาวิด และเมือ ่ พวกเขาเห็นพวกผู ้ เผยพระวจนะพยากรณ์อยู่ และซามูเอลยืนเป็ นหัวหน ้าพวก เขา พระวิญญาณของพระเจ ้าก็สถิตอยูเ่ หนือทูตของซาอูล และพวกเขาก็พยากรณ์ด ้วย ่ สารคนอืน 21 เมือ ่ มีคนไปบอกซาอูลแล ้ว เขาก็สง่ ผู ้สือ ่ ไป ่ สารไปอีก และพวกเขาก็ทํานายเช่นเดียวกัน ซาอูลจึงส่งผู ้สือ เป็ นครัง้ ทีส ่ าม พวกเขาก็ทํานายเช่นกัน 22 แล ้วท่านก็เสด็จไปยังเมืองรามาห์ และมาถึงบ่อนํ้ าใหญ่ แห่งหนึง่ ในเมืองเสคู แล ้วท่านก็ถามว่า “ซามูเอลกับดาวิดอยู่ ทีไ่ หน” คนหนึง่ ก็ตอบว่า “ดูเถิด พวกเขาอยูท ่ น ี่ าโยธในเมือง รามาห์” 23 แล ้วท่านก็ไปยังนาโยธในเมืองรามาห์ และพระวิญญาณ ของพระเจ ้าก็สถิตกับท่านด ้วย และท่านก็ดําเนินไปพลาง พยากรณ์จนท่านเสด็จไปถึงนาโยธในเมืองรามาห์ ้ ผ ้าของท่านออกด ้วย และทํานายต่อ 24 และท่านก็ถอดเสือ หน ้าซามูเอลในลักษณะเดียวกัน และนอนเปลือยกายตลอด ทัง้ วันและตลอดคืนนัน ้ ดังนัน ้ พวกเขาจึงพูดว่า ซาอูลก็อยูใ่ น กลุม ่ ผู ้ทํานายด ้วยหรือ? บทที่ 20 1 ดาวิดหนีจากนาโยธในเมืองรามาห์ และมาหาโยนาธาน กล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าได ้ทําอะไรผิด ข ้าพเจ ้าได ้ทําบาปอะไรต่อ บิดาของท่าน และข ้าพเจ ้าได ้กระทําบาปอะไรต่อบิดาของ ท่าน ท่านจึงแสวงหาชีวต ิ ข ้าพเจ ้า” 2 และท่านกล่าวแก่เขาว่า ขอพระเจ ้าอย่ายอมให ้เจ ้าต ้องตาย เลย ดูเถิด บิดาของข ้าพเจ ้าจะไม่ทําอะไรเลย ไม่วา่ เรือ ่ งเล็ก หรือเรือ ่ งใหญ่ เว ้นแต่จะแจ ้งให ้ข ้าพเจ ้าทราบ แล ้วทําไมบิดา ของข ้าพเจ ้าจะต ้องปกปิ ดเรือ ่ งนีจ ้ ากข ้าพเจ ้าด ้วยเล่า ไม่เป็ น ความจริงเลย 3 และดาวิดยังสาบานอีกว่า บิดาของท่านทรงทราบดีวา่ ข ้าพเจ ้าได ้รับความกรุณาในสายพระเนตรของท่าน และท่าน กล่าวว่า อย่าให ้โยนาธานทราบเรือ ่ งนีเ้ ลย เพือ ่ เขาจะได ้ไม่ เสียใจ แต่พระเจ ้าทรงยังทรงพระชนม์อยูแ ่ ละตัวท่านยังมีชวี ต ิ อยู่ มีเพียงก ้าวเดียวเท่านัน ้ ระหว่างข ้าพเจ ้ากับความตาย 4 แล ้วโยนาธานก็กล่าวแก่ดาวิดว่า “สิง่ ใดทีจ ่ ต ิ ใจท่าน ่ ปรารถนา ข ้าพเจ ้าจะทําให ้สิงนัน ้ เพือ ่ ท่าน”
5 ดาวิดจึงกล่าวแก่โยนาธานว่า ดูเถิด พรุง่ นีเ้ ป็ นวันขึน ้ คํา่ ข ้าพเจ ้าก็ไม่ควรละเลยทีจ ่ ะนั่งรับประทานอาหารกับกษั ตริย ์ แต่ขอให ้ข ้าพเจ ้าไปซ่อนตัวอยูใ่ นทุง่ นาจนถึงเวลาเย็นของ วันทีส ่ าม” 6 ถ ้าบิดาของท่านไม่เห็นข ้าพเจ ้าเลย ก็ขอให ้ท่านบอกว่า ดา วิดได ้ขอลาข ้าพเจ ้าอย่างยิง่ ทีจ ่ ะวิง่ ไปยังเบธเลเฮมเมืองของ เขา เพราะทีน ่ ั่นมีการถวายเครือ ่ งบูชาประจําปี สําหรับทุกคน ในครอบครัว ั ติสข 7 ถ ้าเขากล่าวว่า “ดีแล ้ว ผู ้รับใช ้ของท่านก็จะมีสน ุ ” แต่ ถ ้าเขากริว้ นัก จงแน่ใจว่าเขาคิดร ้ายต่อท่าน 8 เพราะฉะนัน ้ ท่านจะต ้องกรุณาต่อผู ้รับใช ้ของท่าน เพราะ ท่านได ้ทําพันธสัญญากับผู ้รับใช ้ของท่านในนามของพระเย โฮวาห์ อย่างไรก็ตาม ถ ้าข ้าพเจ ้ามีความผิด ท่านจงฆ่า ข ้าพเจ ้าเสียเอง เพราะเหตุใดท่านจึงนํ าข ้าพเจ ้าไปหาพ่อ ของท่าน? 9 โยนาธานกล่าวว่า “อย่าให ้เกิดเรือ ่ งร ้ายขึน ้ กับท่านเลย ั ว่าบิดาของข ้าพเจ ้าตัง้ ใจให ้ เพราะหากข ้าพเจ ้าทราบแน่ชด เกิดเรือ ่ งร ้ายขึน ้ กับท่าน ข ้าพเจ ้าก็จะไม่บอกเรือ ่ งนีก ้ บ ั ท่าน ดอกหรือ?” 10 แล ้วดาวิดจึงกล่าวแก่โยนาธานว่า “ใครจะบอกฉั นได ้” หรือ “ถ ้าพ่อของคุณตอบคุณอย่างหยาบคายล่ะ” 11 โยนาธานจึงกล่าวแก่ดาวิดว่า “มาเถิด ให ้เราออกไปทีท ่ งุ่ นา” ทัง้ สองคนจึงออกไปทีท ่ งุ่ นา 12 และโยนาธานก็กล่าวแก่ดาวิดว่า "ข ้าแต่พระเยโฮวาห์พระ เจ ้าของอิสราเอล เมือ ่ ข ้าพระองค์ได ้ไปสํารวจบิดาของข ้า พระองค์ในวันพรุง่ นี้ หรือในวันทีส ่ าม และเห็นว่ามีผู ้ดีตอ ่ ดา วิด และข ้าพระองค์ก็จะไม่สง่ คนไปหาท่านและแจ ้งให ้ท่าน ทราบ" 13 ขอพระเจ ้าทรงทําอย่างนัน ้ กับโยนาธานและหนักยิง่ กว่านี้ แต่ถ ้าบิดาของข ้าพเจ ้าพอใจทีจ ่ ะทําชัว่ ต่อท่าน ข ้าพเจ ้าก็ จะแจ ้งให ้ท่านทราบ และส่งท่านไปเพือ ่ ท่านจะได ้ไปอย่าง สันติ และขอพระเจ ้าทรงอยูก ่ บ ั ท่าน เหมือนกับทีพ ่ ระองค์ได ้ อยูก ่ บ ั บิดาของข ้าพเจ ้า 14 และท่านจะต ้องไม่เพียงแต่แสดงความเมตตาของพระเจ ้า แก่ฉันขณะทีฉ ่ ั นยังมีชวี ต ิ อยู่ เพือ ่ ฉั นจะไม่ตาย 15 แต่เจ ้าอย่าตัดความกรุณาของเจ ้าจากวงศ์วานของฉั น ตลอดไปเลย แม ้เมือ ่ พระเจ ้าทรงตัดศัตรูของดาวิดทุกคนออก จากพืน ้ แผ่นดินแล ้วก็ตาม 16 โยนาธานจึงทําพันธสัญญากับราชวงศ์ดาวิดว่า “ขอพระ เจ ้าทรงเรียกร ้องจากศัตรูของดาวิดเถิด” 17 และโยนาธานได ้ให ้ดาวิดสาบานอีกครัง้ เพราะว่าเขารัก ดาวิด เพราะว่าเขารักดาวิดเหมือนทีเ่ ขารักชีวต ิ ของตนเอง 18 แล ้วโยนาธานก็กล่าวแก่ดาวิดว่า พรุง่ นีเ้ ป็ นวันขึน ้ คํา่ และ จะไม่มใี ครคิดถึงเจ ้า เพราะทีน ่ ั่งของเจ ้าจะว่างเปล่า 19 และเมือ ่ ท่านพักอยูส ่ ามวันแล ้ว ท่านจงลงไปโดยเร็ว และ ไปยังทีซ ่ งึ่ ท่านซ่อนตัวอยูเ่ มือ ่ มีธรุ ะต ้องทํา และจงพักอยูใ่ กล ้ ศิลาเอเซล 20 และเราจะยิงลูกศรสามดอกไปทางข ้างทะเลสาบนัน ้ เหมือนกับว่าเรายิงไปทีเ่ ครือ ่ งหมาย 21 ดูเถิด เราจะส่งเด็กหนุ่มไปสัง่ ว่า จงไปหาลูกศรนัน ้ มา ถ ้า ฉั นบอกเด็กหนุ่มคนนัน ้ ว่า ดูเถิด ลูกศรอยูท ่ างนีข ้ องเจ ้า จง ั ติและไม่ม ี เอาไปเถิด แล ้วเจ ้าก็มาเถิด เพราะเจ ้าจะมีสน อันตรายใด ๆ เกิดขึน ้ พระเจ ้าทรงพระชนม์อยูแ ่ น่ฉันใด 22 แต่ถ ้าฉั นพูดกับคนหนุ่มนัน ้ ว่า ‘ดูเถิด ลูกศรอยูข ่ ้างหน ้าเจ ้า ไปแล ้ว จงไปเถิด เพราะว่าพระเจ ้าทรงส่งเจ ้าไปแล ้ว’ 23 ส่วนเรือ ่ งทีท ่ า่ นกับฉั นพูดกันนัน ้ ดูเถิด พระเจ ้าทรงอยู่ ระหว่างท่านกับฉั นตลอดไป 24 ดาวิดจึงซ่อนตัวอยูใ่ นทุง่ นา เมือ ่ ถึงวันขึน ้ คํา่ กษั ตริยก ์ ็ทรง ประทับนั่งให ้เขาเสวยพระกระยาหาร
1 ซามูเอล
25 และกษั ตริยก ์ ็ประทับบนพระทีน ่ ั่งของพระองค์เหมือน อย่างครัง้ ก่อน คือประทับบนพระทีน ่ ั่งใกล ้กําแพง และโยนา ธานก็ลก ุ ขึน ้ และอับเนอร์ก็นั่งข ้างซาอูล และทีน ่ ั่งของดาวิดก็ ว่างอยู่ 26 แต่วันนัน ้ ซาอูลไม่ได ้พูดอะไรเลย เพราะเขาคิดว่า “เกิด บางอย่างขึน ้ กับเขา เขาไม่สะอาด เขาไม่สะอาดแน่” 27 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ คือวันทีส ่ องของเดือน ทีน ่ ั่งของดาวิดก็วา่ งอยู่ และซาอูลจึงตรัสแก่โยนาธานบุตรของตนว่า "เหตุไฉนบุตร เจสซีจงึ ไม่มากินอาหาร ทัง้ เมือ ่ วานและวันนี"้ 28 โยนาธานตอบซาอูลว่า “ดาวิดได ้ขออนุญาตข ้าพเจ ้าไป เบธเลเฮมด ้วยใจร ้อน” 29 และท่านกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน ขอให ้ข ้าพเจ ้าไป เถิด เพราะว่าครอบครัวของเรามีการถวายเครือ ่ งบูชาในเมือง และพีช ่ ายของข ้าพเจ ้าสัง่ ให ้ข ้าพเจ ้าไปทีน ่ ั่น บัดนี้ หาก ข ้าพเจ ้าเป็ นทีโ่ ปรดปรานในสายตาของท่าน ขอให ้ข ้าพเจ ้า ไปพบพีน ่ ้องของข ้าพเจ ้าเถิด ดังนัน ้ เขาจึงไม่มาทีโ่ ต๊ะของ กษั ตริย”์ 30 แล ้วซาอูลก็โกรธโยนาธานและกล่าวแก่เขาว่า “เจ ้า ลูก ชายของหญิงกบฏผู ้ชัว่ ร ้าย เจ ้าไม่รู ้หรือว่าเจ ้าเลือกลูกชาย เจสซีมาเพือ ่ ความอับอายของเจ ้าเอง และเพือ ่ ความอับอาย ของมารดาเจ ้าความเปลือยเปล่า?” 31 ตราบใดทีบ ่ ต ุ รเจสซียังมีชวี ต ิ อยู่ เจ ้าและอาณาจักรของ เจ ้าก็จะตัง้ มั่นไม่ได ้ ดังนัน ้ จงส่งคนไปนํ าเขามาหาเรา เพราะ เขาจะต ้องตายอย่างแน่นอน 32 โยนาธานจึงตอบซาอูลบิดาของตนและกล่าวแก่เขาว่า “เหตุใดเขาจึงต ้องถูกสังหาร เขาทําอะไรผิด?” 33 และซาอูลก็ขว ้างหอกใส่เขาเพือ ่ จะฟั นเขา เพราะโยนา ธานรู ้ว่าพ่อของเขาตัง้ ใจจะฆ่าดาวิด 34 โยนาธานจึงลุกจากโต๊ะด ้วยความโกรธอย่างรุนแรง และ ไม่กน ิ เนือ ้ เลยในวันทีส ่ องของเดือน เพราะเขาเศร ้าโศกแทน ดาวิด ทีบ ่ ด ิ าของเขาทําให ้ดาวิดอับอาย 35 ครัน ้ รุง่ เช ้า โยนาธานก็ออกไปทีท ่ งุ่ นากับดาวิดตามเวลา นัด โดยมีเด็กน ้อยคนหนึง่ ไปด ้วย 36 และท่านกล่าวแก่เด็กหนุ่มของท่านว่า “จงวิง่ ไปค ้นหา ลูกศรทีฉ ่ ั นยิงไป” และเมือ ่ เด็กหนุ่มวิง่ ไป เขาก็ยงิ ลูกศรไป ข ้างหลังตัวเขา 37 เมือ ่ เด็กนัน ้ มาถึงจุดทีล ่ ก ู ธนูทโี่ ยนาธานยิงไป โยนาธานก็ ตะโกนตามเด็กนัน ้ ไปและกล่าวว่า ลูกธนูไม่ได ้อยูข ่ ้างหน ้า เจ ้าหรือ? 38 โยนาธานร ้องตามเด็กหนุ่มนัน ้ ว่า “รีบไปเถอะ อย่ารอช ้า” และเด็กชายของโยนาธานก็เก็บลูกศรแล ้วไปหาเจ ้านายของ ตน 39 แต่เด็กนัน ้ ไม่รู ้เรือ ่ งอะไรเลย มีแต่โยนาธานกับดาวิด เท่านัน ้ ทีร่ ู ้เรือ ่ งนี้ 40 และโยนาธานมอบปื นใหญ่ของตนให ้เด็กหนุ่มของเขา และพูดกับเขาว่า “ไปแบกพวกมันไปทีเ่ มือง” 41 เมือ ่ เด็กนัน ้ ไปแล ้ว ดาวิดก็ลก ุ ขึน ้ จากทีท ่ างทิศใต ้ ก ้มหน ้า ลงกับพืน ้ ก ้มศีรษะลงสามครัง้ ทัง้ สองจูบกัน และร ้องไห ้กัน จนกระทั่งดาวิดร ้องไห ้มากเกินพอ 42 โยนาธานจึงกล่าวแก่ดาวิดว่า “จงไปเป็ นสุขเถิด เพราะเรา ทัง้ สองได ้สาบานในพระนามของพระเยโฮวาห์วา่ พระเยโฮ วาห์จะทรงอยูร่ ะหว่างเราและเจ ้า และระหว่างพงศ์พันธุข ์ อง เราและพงศ์พันธุข ์ องเจ ้าตลอดไป” แล ้วโยนาธานก็ลก ุ ขึน ้ และจากไป โยนาธานจึงเข ้าไปในเมือง
บทที่ 21 1 แล ้วดาวิดก็ไปหาอาหิเมเลคปุโรหิตทีเ่ มืองโนบ และอาหิเม เลคก็กลัวเมือ ่ พบดาวิด จึงพูดกับเขาว่า “ทําไมท่านจึงมาคน เดียว และไม่มผ ี ู ้ใดมาด ้วย” 2 ดาวิดจึงกล่าวแก่อาหิเมเลคปุโรหิตว่า กษั ตริยท ์ รงบัญชา ให ้ข ้าพเจ ้าทําภารกิจหนึง่ และตรัสกับข ้าพเจ ้าว่า อย่าบอก ผู ้ใดให ้รู ้ภารกิจซึง่ เราส่งเจ ้าไปทํา และสิง่ ทีเ่ ราสัง่ ให ้เจ ้าทํา และข ้าพเจ ้าได ้แต่งตัง้ ผู ้รับใช ้ของข ้าพเจ ้าให ้ไปประจําทีแ ่ ห่ง นัน ้ แห่งนัน ้ 3 บัดนี้ ท่านมีอะไรอยูใ่ นมือบ ้าง ขอขนมปั งสักห ้าก ้อนในมือ ข ้าพเจ ้า หรืออะไรก็ตามทีม ่ อ ี ยู่ 4 และปุโรหิตตอบดาวิดและกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าไม่มข ี นมปั ง ิ ธิ์ ถ ้าหากชายหนุ่ม ธรรมดาอยูใ่ นมือเลย มีแต่ขนมปั งศักดิส ์ ท เหล่านัน ้ รักษาตัวให ้ห่างจากผู ้หญิง 5 และดาวิดตอบปุโรหิตและกล่าวแก่เขาว่า "เป็ นความจริง มากทีพ ่ วกผู ้หญิงถูกกันไว ้จากเราประมาณสามวันนับตัง้ แต่ ั ดิส ิ ธิ์ และขนมปั ง เราออกไป และภาชนะของชายหนุ่มก็ศก ์ ท ่ ก็เป็ นสิงธรรมดา ถึงแม ้ว่าวันนีข ้ นมปั งจะได ้รับการทําให ้ บริสท ุ ธิใ์ นภาชนะก็ตาม" ิ ธิใ์ ห ้พระองค์ เพราะที่ 6 ดังนัน ้ ปุโรหิตจึงมอบขนมปั งศักดิส ์ ท นั่นไม่มข ี นมปั งอืน ่ ใดเลย ยกเว ้นขนมปั งถวายพระเกียรติซงึ่ นํ ามาจากหน ้าพระพักตร์พระเจ ้า เพือ ่ วางขนมปั งทีย ่ ังร ้อนใน วันทีน ่ ํ าขนมปั งนัน ้ ออกไป 7 วันนัน ้ เอง มีคนคนหนึง่ ในบรรดาผู ้รับใช ้ของซาอูลอยูท ่ น ี่ ั่น ่ โดเอก ชาวเอโดม ผู ้เป็ น ถูกกักตัวไว ้ต่อพระพักตร์พระเจ ้า ชือ หัวหน ้าคนเลีย ้ งสัตว์ของซาอูล 8 ดาวิดจึงกล่าวแก่อาหิเมเลคว่า “ทีน ่ ท ี่ า่ นไม่มห ี อกหรือดาบ ติดมือมาบ ้างหรือ เพราะข ้าพเจ ้ามิได ้นํ าดาบหรืออาวุธติดตัว มาด ้วย เพราะงานของกษั ตริยต ์ ้องรีบด่วน” 9 ปุโรหิตจึงกล่าวว่า “ดาบของโกลิอท ั ชาวฟี ลส ิ เตีย ซึง่ ท่าน ฆ่าในหุบเขาเอลาห์นัน ้ ดูเถิด ดาบนัน ้ ยังห่ออยูใ่ นผ ้าอยูข ่ ้าง หลังเอโฟด ถ ้าท่านต ้องการดาบเล่มนัน ้ ก็เอาไปเถิด เพราะ ทีน ่ ไี่ ม่มเี ล่มอืน ่ อีกแล ้วนอกจากเล่มนัน ้ ” ดาวิดจึงกล่าวว่า “ไม่ มีเล่มอืน ่ เหมือนเล่มนัน ้ อีก จงส่งมาให ้ฉั นเถิด” 10 ดาวิดจึงลุกขึน ้ หนีในวันนัน ้ เพราะกลัวซาอูล และไปหาอา คีช กษั ตริยแ ์ ห่งเมืองกาท 11 และข ้าราชบริพารของอาคีชก็พด ู กับเขาว่า “คนนีไ้ ม่ใช่ดา วิดหรือทีเ่ ป็ นกษั ตริยข ์ องแผ่นดินนัน ้ พวกเขามิได ้ร ้องเพลง เต ้นรําถึงเขาหรือว่า ‘ซาอูลได ้สังหารคนเป็ นพันๆ คน และดา วิดได ้สังหารคนเป็ นหมืน ่ ๆ คน’ ” 12 ดาวิดเก็บคําเหล่านีไ้ ว ้ในใจของตน และกลัวอาคีช กษั ตริยแ ์ ห่งเมืองกาทมาก 13 และเขาเปลีย ่ นความประพฤติของเขาต่อหน ้าพวกเขา และแสร ้งทําเป็ นบ ้าในมือพวกเขา และขีดทีป ่ ระตูรัว้ และ ปล่อยให ้นํ้ าลายไหลลงบนเคราของเขา 14 แล ้วอาคีชจึงกล่าวแก่คนรับใช ้ของตนว่า ดูเถิด พวกเจ ้า เห็นว่าชายคนนัน ้ บ ้าไปแล ้ว เหตุใดพวกเจ ้าจึงพาเขามาหา เรา 15 ฉั นต ้องการคนบ ้าหรืออย่างไร ท่านจึงพาคนนีม ้ าทําเป็ น บ ้าต่อหน ้าฉั น? คนนีจ ้ ะเข ้าบ ้านฉั นได ้หรือ? บทที่ 22 1 ดาวิดจึงจากทีน ่ ั่นหนีไปทีถ ่ ํ้าอาดุลลัม เมือ ่ พีน ่ ้องของเขา และคนในบ ้านของบิดาของเขาทุกคนได ้ยินเรือ ่ งนี้ พวกเขาก็ ลงไปหาเขาทีน ่ ั่น ิ 2 และทุกคนทีอ ่ ยูใ่ นความเดือดร ้อน และทุกคนทีม ่ ห ี นีส ้ น และทุกคนทีไ่ ม่พงึ พอใจ ก็มารวมตัวกันหาเขา และเขาก็
1 ซามูเอล
กลายเป็ นหัวหน ้าของพวกเขา และมีคนอยูก ่ บ ั เขาประมาณสี่ ร ้อยคน 3 แล ้วดาวิดก็จากทีน ่ ั่นไปยังมิซเปห์แห่งโมอาบ และเขา กล่าวแก่กษั ตริยโ์ มอาบว่า “ขอท่านโปรดให ้บิดามารดาของ ข ้าพเจ ้ามาอยูก ่ บ ั ท่าน จนกว่าข ้าพเจ ้าจะทราบว่าพระเจ ้าจะ ทรงทําอะไรเพือ ่ ข ้าพเจ ้า” 4 และท่านนํ าพวกเขาไปเฝ้ ากษั ตริยแ ์ ห่งโมอาบ และพวกเขา ก็อยูก ่ บ ั เขาตลอดเวลาทีด ่ าวิดอยูใ่ นทีก ่ ําบัง 5 และศาสดากาดก็กล่าวแก่ดาวิดว่า “อย่าอยูใ่ นทีก ่ ําบัง เข ้มแข็ง จงออกไปและไปยังแผ่นดินยูดาห์” ดาวิดจึงออก เดินทางและเข ้าไปในป่ าฮาเรธ 6 เมือ ่ ซาอูลได ้ยินว่ามีผู ้พบดาวิดกับพวกทีอ ่ ยูด ่ ้วย (ขณะนัน ้ ซาอูลพักอยูท ่ ก ี่ เิ บอาห์ใต ้ต ้นไม ้ต ้นหนึง่ ทีเ่ มืองรามาห์ ถือ หอกอยูใ่ นมือ และคนใช ้ทุกคนของเขาก็ยน ื อยูร่ อบ ๆ เขา) 7 แล ้วซาอูลก็ตรัสแก่พวกข ้าราชการซึง่ ยืนอยูร่ อบพระองค์วา่ “พวกเบนจามิน จงฟั งเถิด บุตรเจสซีจะมอบทุง่ นาและสวน องุน ่ แก่ทา่ นทุกคนหรือไม่ และจะตัง้ ท่านทุกคนให ้เป็ น ผู ้บังคับบัญชากองพันและกองร ้อยหรือไม่ 8 พวกเจ ้าทัง้ หลายได ้ร่วมกันคิดร ้ายต่อเรา และไม่มใี ครบอก ให ้เราทราบว่าบุตรชายของเราได ้ทําพันธสัญญากับบุตรชาย เจสซี และไม่มใี ครเสียใจแทนเรา หรือบอกให ้เราทราบว่า บุตรชายของเราได ้ยุยงผู ้รับใช ้ของเราให ้ต่อต ้านเรา เพือ ่ คอย ่ ซุมดักเราเหมือนวันนีห ้ รือ? 9 แล ้วโดเอกชาวเอโดม ซึง่ เป็ นผู ้ถูกแต่งตัง้ ให ้ดูแลข ้าราช บริพารของซาอูลจึงตอบว่า “ข ้าพเจ ้าเห็นบุตรเจสซีกําลังมา หาอาหิเมเลค บุตรอาหิทบ ู ทีเ่ มืองโนบ” 10 และท่านก็ทล ู ถามพระเยโฮวาห์เพือ ่ เขา และให ้อาหารแก่ เขา และมอบดาบของโกลิอท ั ชาวฟี ลส ิ เตียให ้แก่เขา 11 แล ้วกษั ตริยท ์ รงใช ้ให ้ไปเรียกอาหิเมเลคปุโรหิต บุตรชาย ของอาหิทบ ู และบรรดาครอบครัวของบิดาของเขา ซึง่ เป็ น ปุโรหิตทีอ ่ ยูใ่ นเมืองโนบ มาเฝ้ ากษั ตริยท ์ ก ุ คน 12 ซาอูลจึงกล่าวว่า “จงฟั งเถิด ลูกชายของอาหิทบ ู ” และซา อูลตอบว่า “ข ้าพเจ ้าอยูท ่ น ี่ ี่ ท่านผู ้เป็ นนาย” 13 ซาอูลจึงตรัสแก่เขาว่า “เหตุไฉนเจ ้าจึงสมคบคิดต่อต ้าน เรา ทัง้ เจ ้าและบุตรเจสซี โดยทีเ่ จ ้าให ้ขนมปั งและดาบแก่เขา และได ้ทูลถามพระเจ ้าเพือ ่ เขาว่า เขาจะได ้ลุกขึน ้ ต่อต ้านเรา ่ ดักอยูเ่ หมือนอย่างวันนี”้ คอยซุม 14 แล ้วอาหิเมเลคตอบกษั ตริยแ ์ ละกล่าวว่า "ในบรรดาผู ้รับ ้ของพระองค์ ่ ใช ใครเล่าจะซือสัตย์เหมือนดาวิด ผู ้เป็ นบุตร เขยของกษั ตริย ์ และทําตามคําสัง่ ของพระองค์ และเป็ นทีน ่ ่า นับถือในราชสํานักของพระองค์" 15 แล ้วข ้าพเจ ้าได ้เริม ่ ไต่ถามพระเจ ้าเพือ ่ เขาหรือไม่? ขอให ้ เรือ ่ งนัน ้ อยูห ่ า่ งไกลจากข ้าพเจ ้าเถิด ขอกษั ตริยอ ์ ย่าทรง กล่าวโทษข ้าพเจ ้ากับผู ้รับใช ้ของพระองค์หรือกับทุกคนใน ครอบครัวของบิดาข ้าพเจ ้าเลย เพราะข ้าพเจ ้าผู ้รับใช ้ของ พระองค์ไม่รู ้เรือ ่ งทัง้ หมดนีเ้ ลย ไม่วา่ มากหรือน ้อย 16 กษั ตริยต ์ รัสว่า เจ ้าจะต ้องตายแน่ อาหิเมเลค ทัง้ เจ ้าและ ครอบครัวของบิดาเจ ้าทุกคน 17 และกษั ตริยต ์ รัสแก่พวกทหารราบทีย ่ น ื อยูร่ อบพระองค์วา่ จงหันไปฆ่าพวกปุโรหิตของพระเจ ้าเสีย เพราะมือของพวก เขาก็อยูก ่ บ ั ดาวิดด ้วย และเพราะพวกเขารู ้อยูว่ า่ ดาวิดหนีไป แล ้ว แต่ไม่ได ้แสดงให ้เราเห็น แต่ข ้าราชบริพารของกษั ตริย ์ ไม่ยอมยืน ่ มือออกไปทําร ้ายพวกปุโรหิตของพระเจ ้า 18 และกษั ตริยต ์ รัสกับโดเอกว่า จงหันไปหาพวกปุโรหิต โด เอกชาวเอโดมจึงหันไปหาพวกปุโรหิตและสังหารผู ้ทีส ่ วมเอ โฟดผ ้าลินน ิ แปดสิบห ้าคนในวันนัน ้ 19 และเมืองโนบซึง่ เป็ นเมืองของพวกปุโรหิตท่านได ้ประหาร ชีวต ิ ทัง้ ชายและหญิง ทัง้ เด็กและเด็กทีย ่ ังดูดนม ทัง้ วัว ลา และแกะด ้วยคมดาบ
่ 20 บุตรชายคนหนึง่ ของอาหิเมเลค บุตรชายของอาหิทบ ู ชือ อาบียาธาร์ หนีตามดาวิดไป 21 แล ้วอาบียาธาร์ก็บอกดาวิดว่าซาอูลได ้สังหารพวกปุโรหิต ของพระเจ ้า 22 ดาวิดกล่าวแก่อาบียาธาร์วา่ “เมือ ่ โดเอกชาวเอโดมอยูท ่ ี่ นั่น ข ้าพเจ ้ารู ้แล ้วว่าเขาจะต ้องไปบอกซาอูลแน่วา่ ข ้าพเจ ้า เป็ นผู ้ทําให ้บุคคลทุกคนในบ ้านของบิดาท่านต ้องตาย” 23 จงอยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าเถิด อย่ากลัวเลย เพราะผู ้ทีแ ่ สวงหาชีวต ิ ข ้าพเจ ้าก็แสวงหาชีวต ิ ของท่าน แต่กบ ั ข ้าพเจ ้าท่านจะ ปลอดภัย บทที่ 23 1 แล ้วพวกเขาบอกดาวิดว่า ดูเถิด พวกฟี ลส ิ เตียกําลังสู ้รบกับ เคอีลาห์ และปล ้นสะดมลานนวดข ้าว 2 เพราะฉะนัน ้ ดาวิดจึงถามพระเจ ้าว่า “เราควรไปโจมตีพวกฟี ลิสเตียหรือไม่” พระเจ ้าตรัสกับดาวิดว่า “จงไปโจมตีพวกฟี ล ิ สเตียและช่วยเมืองเคอีลาห์ไว ้” 3 พวกทหารของดาวิดกล่าวแก่เขาว่า “ดูเถิด พวกเราในยู ดาห์ยังกลัวอยู่ ถ ้าพวกเรายกกองทัพไปทีเ่ คอีลาห์เพือ ่ โจมตี พวกฟี ลส ิ เตีย พวกเขาจะยิง่ กลัวยิง่ กว่านัน ้ อีกหรือ” 4 ดาวิดจึงทูลถามพระเจ ้าอีกครัง้ หนึง่ พระเจ ้าทรงตอบเขาว่า จงลุกขึน ้ ลงไปยังเคอีลาห์เถิด เราจะมอบพวกฟี ลส ิ เตียไว ้ใน มือของเจ ้า 5 ดาวิดและพวกของเขาจึงไปทีเ่ คอีลาห์และต่อสู ้กับพวกฟี ล ิ สเตีย นํ าฝูงสัตว์ของพวกเขาไป และสังหารพวกเขาอย่าง ย่อยยับ ดาวิดจึงช่วยชีวต ิ ชาวเมืองเคอีลาห์ไว ้ได ้ 6 เมือ ่ อาบียาธาร์บต ุ รอาหิเมเลคหนีไปหาดาวิดทีเ่ มืองเคอี ลาห์ ดาวิดก็ลงมาพร ้อมกับเอโฟดในมือ 7 มีคนไปบอกซาอูลว่าดาวิดมาทีเ่ คอีลาห์แล ้ว ซาอูลจึงกล่าว ว่า พระเจ ้าทรงมอบเขาไว ้ในมือของข ้าพเจ ้า เพราะเขาถูกขัง อยูใ่ นเมืองทีม ่ ป ี ระตูและดาล 8 แล ้วซาอูลก็เรียกพลทัง้ หมดไปทําสงครามเพือ ่ ยกลงไปยัง เคอีลาห์เพือ ่ ล ้อมดาวิดกับพวกของเขา 9 และดาวิดรู ้ว่าซาอูลได ้กระทําความชัว่ ร ้ายต่อเขาโดยลับๆ จึงกล่าวแก่อาบียาธาร์ปโุ รหิตว่า จงนํ าเอโฟดมาทีน ่ ี่ 10 ดาวิดจึงกล่าวว่า “ข ้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ ้าของ อิสราเอล ผู ้รับใช ้ของพระองค์ได ้ยินแน่วา่ ซาอูลพยายามทีจ ่ ะ มายังเคอีลาห์เพือ ่ ทําลายเมืองนีเ้ พือ ่ เห็นแก่ข ้าพระองค์” 11 ชาวเมืองเคียลาห์จะมอบข ้าพเจ ้าไว ้ในมือของเขาหรือไม่ ซาอูลจะลงมาตามทีผ ่ ู ้รับใช ้ของท่านได ้ยินหรือไม่ ข ้าแต่พระ เยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอล ข ้าพเจ ้าวิงวอนพระองค์ โปรด แจ ้งให ้ผู ้รับใช ้ของท่านทราบเถิด และพระเยโฮวาห์ตรัสว่า เขาจะลงมา 12 ดาวิดจึงกล่าวว่า “ชาวเคียลาห์จะมอบข ้าพเจ ้าและพวก ทหารของข ้าพเจ ้าไว ้ในมือของซาอูลหรือ?” และพระเจ ้าตรัส ว่า “พวกเขาจะมอบท่านไว ้” 13 จากนัน ้ ดาวิดกับพวกของเขาซึง่ มีประมาณหกร ้อยคนก็ ออกเดินทางจากเคอีลาห์ และเดินทางไปทุกหนทุกแห่งที่ สามารถไปได ้ มีคนไปบอกซาอูลว่าดาวิดหนีออกจากเคอี ลาห์แล ้ว เขาจึงไม่ยอมออกไป 14 และดาวิดก็อาศัยอยูใ่ นถิน ่ ทุรกันดารในป้ อมปราการ และ อาศัยอยูบ ่ นภูเขาในถิน ่ ทุรกันดารซีฟ และซาอูลก็แสวงหา เขาอยูท ่ ก ุ วัน แต่พระเจ ้าไม่ทรงมอบเขาไว ้ในมือของเขา 15 และดาวิดเห็นว่าซาอูลออกมาแสวงหาชีวต ิ ของเขา ดาวิด ก็อยูใ่ นถิน ่ ทุรกันดารซีฟในป่ า 16 แล ้วโยนาธานบุตรของซาอูลก็ลก ุ ขึน ้ ไปหาดาวิดทีป ่ ่ า และ เสริมกําลังมือของเขาไว ้ในพระเจ ้า
1 ซามูเอล
17 และท่านกล่าวแก่เขาว่า อย่ากลัวเลย เพราะว่ามือของซา อูลบิดาของฉั นจะไม่พบคุณเลย แต่คณ ุ จะเป็ นกษั ตริยเ์ หนือ อิสราเอล และฉั นจะเป็ นผู ้รองคุณ และซาอูลบิดาของฉั นก็รู ้ เรือ ่ งนีด ้ ้วย 18 แล ้วทัง้ สองก็ทําพันธสัญญากับพระเจ ้า และดาวิดก็อยูใ่ น ป่ า และโยนาธานก็กลับบ ้านของเขา 19 แล ้วชาวสิฟก็มาหาซาอูลทีก ่ เิ บอาห์แล ้วพูดว่า “ดาวิดมิได ้ ซ่อนตัวอยูก ่ บ ั พวกเราในทีม ่ ั่นทีป ่ ่ าไม ้ บนเนินเขาฮาคิลา ซึง่ อยูท ่ างใต ้ของเยชิโมนหรือ?” 20 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ ข ้าแต่พระราชา ขอพระองค์เสด็จลงไป ตามความปรารถนาทุกประการทีจ ่ ะเสด็จลงไป และพวกเรา จะต ้องมอบเขาไว ้ในพระหัตถ์ของพระราชา” 21 ซาอูลจึงกล่าวว่า ขอพระเจ ้าทรงอวยพรพวกท่าน เพราะ พวกท่านมีพระกรุณาต่อข ้าพเจ ้า 22 ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่านทัง้ หลาย จงไปเตรียมตัวให ้พร ้อม แล ้วดูสถานทีซ ่ งึ่ เขาอาศัยอยู่ และใครบ ้างทีเ่ ห็นเขาทีน ่ ั่น เพราะมีคําบอกเล่าแก่ข ้าพเจ ้าว่าเขาประพฤติอย่างมีเล่ห ์ เหลีย ่ มมาก 23 เพราะฉะนัน ้ จงดูและรู ้ทุกสถานทีท ่ ซ ี่ ม ุ่ ซ่อนอยูซ ่ งึ่ เขาซ่อน อยู่ แล ้วกลับมาหาเราพร ้อมคํามั่นสัญญา แล ้วเราจะไปกับ ท่าน และหากเขาอยูใ่ นแผ่นดินนัน ้ เราจะค ้นหาเขาให ้ทั่ว ้ ของยูดาห์ ดินแดนทัง้ สิน 24 พวกเขาจึงลุกขึน ้ ไปยังศิฟก่อนซาอูล แต่ดาวิดกับพวก ของเขาอยูใ่ นถิน ่ ทุรกันดารมาโอน ในทีร่ าบทางทิศใต ้ของเย ชิโมน 25 ซาอูลกับพวกของเขาก็ไปหาดาวิด พวกเขาจึงเล่าให ้ดา วิดฟั ง ดังนัน ้ เขาจึงลงไปทีห ่ น ิ และพักอยูใ่ นถิน ่ ทุรกันดารมา โอน เมือ ่ ซาอูลได ้ยินดังนัน ้ เขาก็ตด ิ ตามดาวิดไปในถิน ่ ทุรกันดารมาโอน 26 ซาอูลก็เสด็จไปทางด ้านนีข ้ องภูเขา ส่วนดาวิดกับพวก ของเขาก็ไปทางด ้านนัน ้ ของภูเขา ดาวิดก็รบ ี หนีไปเพราะ กลัวซาอูล เพราะซาอูลกับพวกของเขาได ้ล ้อมดาวิดกับพวก ของเขาไว ้โดยรอบเพือ ่ จะจับกุมพวกเขา 27 แต่มผ ี ู ้ส่งข่าวไปหาซาอูลกล่าวว่า จงรีบมาเถิด เพราะ พวกฟี ลส ิ เตียได ้รุกรานแผ่นดินนัน ้ แล ้ว 28 เพราะฉะนัน ้ ซาอูลจึงเสด็จกลับจากการไล่ตามดาวิด และ ยกไปโจมตีพวกฟี ลส ิ เตีย เพราะฉะนัน ้ พวกเขาจึงเรียก สถานทีน ่ ัน ้ ว่าเสลาฮัมมาเลโคธ 29 แล ้วดาวิดก็ขน ึ้ ไปจากทีน ่ ั่น และไปอาศัยอยูท ่ ม ี่ ั่นทีเ่ อนเก ดี บทที่ 24 1 เมือ ่ ซาอูลกลับจากการติดตามพวกฟี ลส ิ เตีย มีคนมาบอก เขาว่า “ดูเถิด ดาวิดอยูใ่ นถิน ่ ทุรกันดารเอนเกดี” ้ สามพันคนไป 2 แล ้วซาอูลก็เลือกคนจากอิสราเอลทัง้ สิน ค ้นหาดาวิดกับพวกของเขาทีก ่ ้อนหินแพะป่ า 3 และท่านมาถึงคอกแกะตามทางซึง่ มีถํ้าอยูถ ่ ํ้าหนึง่ และซา อูลก็เข ้าไปเอาผ ้าคลุมเท ้า ส่วนดาวิดกับคนของเขาก็อยูด ่ ้าน ในถํ้า 4 ฝ่ ายพวกของดาวิดก็พด ู กับเขาว่า “นีค ่ อ ื วันทีพ ่ ระเจ ้าตรัสกับ เจ ้าว่า ‘เราจะมอบศัตรูของเจ ้าไว ้ในมือของเจ ้า เพือ ่ เจ ้าจะได ้ ้ ของ ทํากับเขาตามทีเ่ จ ้าเห็นชอบ’ ดาวิดจึงลุกขึน ้ ตัดชายเสือ ซาอูลอย่างลับๆ ้ ของซา 5 ภายหลังนัน ้ ใจของดาวิดก็เสียใจเพราะเขาตัดเสือ อูล 6 และท่านกล่าวแก่พวกข ้าราชการของตนว่า ขอพระเจ ้าทรง ห ้ามไม่ให ้ฉั นทําสิง่ นีต ้ อ ่ เจ ้านายของฉั น ซึง่ เป็ นผู ้ทีพ ่ ระเจ ้า
ทรงเจิมไว ้ โดยทีจ ่ ะเหยียดมือของฉั นออกต่อต ้านเขา เพราะว่าเขาเป็ นผู ้ทีไ่ ด ้รับการเจิมจากพระเจ ้าทรง 7 ดาวิดจึงห ้ามปรามผู ้รับใช ้ของตนด ้วยคําพูดเหล่านี้ และไม่ ยอมให ้พวกเขาลุกขึน ้ ต่อต ้านซาอูล แต่ซาอูลก็ลก ุ ออกจาก ถํ้าและเดินต่อไป 8 ต่อมาดาวิดก็ลก ุ ขึน ้ และออกจากถํ้าไปร ้องเรียกซาอูลว่า “ข ้าแต่พระเจ ้าข ้า กษั ตริย”์ เมือ ่ ซาอูลหันกลับไปมอง ดาวิดก็ ก ้มหน ้าลงกับพืน ้ และก ้มศีรษะลง 9 ดาวิดจึงกล่าวแก่ซาอูลว่า เหตุไฉนท่านจึงได ้ยินถ ้อยคํา ของมนุษย์ทพ ี่ ด ู ว่า 'ดูเถิด ดาวิดแสวงหาอันตรายแก่ทา่ น' 10 ดูเถิด วันนีด ้ วงตาของท่านได ้เห็นแล ้วว่าพระเยโฮวาห์ทรง มอบท่านไว ้ในมือข ้าพเจ ้าในถํ้าแล ้ว และบางคนก็สงั่ ให ้ ข ้าพเจ ้าฆ่าท่าน แต่นัยน์ตาของข ้าพเจ ้าไว ้ชีวต ิ ท่าน และ ข ้าพเจ ้าก็กล่าวว่า ข ้าพเจ ้าจะไม่ยน ื่ มือออกทําร ้ายเจ ้านาย ของข ้าพเจ ้า เพราะว่าท่านเป็ นผู ้ทีพ ่ ระเยโฮวาห์ทรงเจิมไว ้ ้ คลุมของท่านที่ 11 ยิง่ กว่านัน ้ บิดาของข ้าพเจ ้า ขอดูชายเสือ ้ คลุม อยูใ่ นมือของข ้าพเจ ้าด ้วย เพราะว่าข ้าพเจ ้าตัดชายเสือ ของท่านออก และไม่ได ้ฆ่าท่าน ขอให ้ท่านทราบและเห็น เถิดว่าไม่มค ี วามชัว่ ร ้ายหรือการทรยศอยูใ่ นมือของข ้าพเจ ้า และข ้าพเจ ้าก็ไม่ได ้ทําบาปต่อท่าน แต่ทา่ นยังตามล่าจิต วิญญาณของข ้าพเจ ้าเพือ ่ เอาไป 12 พระเจ ้าทรงพิพากษาระหว่างข ้าพเจ ้ากับท่าน และพระเจ ้า ทรงแก ้แค ้นท่านให ้ข ้าพเจ ้า แต่พระหัตถ์ของข ้าพเจ ้าจะไม่อยู่ ทีท ่ า่ น 13 เหมือนสุภาษิตของคนโบราณกล่าวไว ้ว่า ความชัว่ ออกมา จากคนชัว่ แต่มอ ื ของเราจะไม่แตะต ้องเจ ้า 14 กษั ตริยแ ์ ห่งอิสราเอลเสด็จออกมาตามใคร และเจ ้าไล่ ตามใคร ตามสุนัขตาย ตามหมัด 15 เพราะฉะนัน ้ ขอพระเยโฮวาห์ทรงเป็ นผู ้พิพากษา ขอทรง เป็ นผู ้พิพากษาระหว่างข ้าพเจ ้ากับท่าน และทรงดูและทรงว่า ความแก่ข ้าพเจ ้า และขอทรงช่วยข ้าพเจ ้าให ้พ ้นจากพระหัตถ์ ของท่าน 16 เมือ ่ ดาวิดกล่าวคําเหล่านีแ ้ ก่ซาอูลเสร็จแล ้ว ซาอูลก็กล่าว ว่า “นีเ่ ป็ นเสียงของเจ ้าใช่ไหม ดาวิด บุตรของข ้าพเจ ้า” ซา อูลจึงส่งเสียงร ้องไห ้ด ้วยความสะอืน ้ 17 และท่านกล่าวแก่ดาวิดว่า เจ ้ามีความชอบธรรมยิง่ กว่าข ้า เพราะว่าเจ ้าตอบแทนข ้าด ้วยความดี ในขณะทีข ่ ้าตอบแทน เจ ้าด ้วยความชัว่ 18 และในวันนีท ้ า่ นก็ได ้แสดงให ้เห็นแล ้วว่าท่านได ้ปฏิบต ั ด ิ ี ต่อข ้าพเจ ้าอย่างไร เพราะว่าเมือ ่ พระเยโฮวาห์ทรงมอบ ข ้าพเจ ้าไว ้ในมือของท่าน ท่านก็ไม่ฆา่ ข ้าพเจ ้าเลย 19 เพราะว่าถ ้าคนใดพบศัตรูของตน เขาจะปล่อยให ้ศัตรูไปดี หรือไม่? เหตุไฉนพระเจ ้าจึงทรงตอบแทนคุณอย่างดีสําหรับ สิง่ ทีค ่ ณ ุ ได ้ทํากับฉั นในวันนี?้ 20 และบัดนีข ้ ้าพเจ ้ารู ้ดีวา่ เจ ้าจะได ้เป็ นกษั ตริยแ ์ น่นอน และ ราชอาณาจักรอิสราเอลจะสถาปนาอยูใ่ นมือเจ ้า” 21 เพราะฉะนัน ้ บัดนีข ้ อท่านสาบานต่อข ้าพเจ ้าในพระนาม ้ สายของข ้าพเจ ้า พระเยโฮวาห์วา่ พระองค์จะไม่ทรงตัดเชือ ่ ของข ้าพเจ ้าจากบ ้าน เสีย และว่าพระองค์จะไม่ทําลายชือ ของบิดาข ้าพเจ ้า” 22 และดาวิดก็สาบานต่อซาอูล แล ้วซาอูลก็กลับบ ้าน แต่ดา วิดกับพวกของเขาได ้พาพวกเขาขึน ้ ไปทีป ่ ้ อมปราการ บทที่ 25 ้ ชีวต 1 ซามูเอลสิน ิ ชาวอิสราเอลทัง้ หมดจึงมารวมกันไว ้อาลัย เขา และฝั งเขาไว ้ในบ ้านของเขาทีร่ ามาห์ ดาวิดจึงลุกขึน ้ และ ลงไปทีถ ่ น ิ่ ทุรกันดารปาราน
1 ซามูเอล
2 มีชายคนหนึง่ อยูท ่ เี่ มืองมาโอน มีทรัพย์สมบัตอ ิ ยูใ่ นเมือง คาร์เมล เขามีจํานวนมาก มีแกะสามพันตัว และแพะหนึง่ พัน ตัว และเขากําลังเลีย ้ งแกะของเขาอยูท ่ เี่ มืองคาร์เมล ่ ของชายคนนัน ่ ของภรรยาของเขาคือ 3 ชือ ้ คือนาบาล และชือ อาบิเกล เธอเป็ นผู ้หญิงทีเ่ ข ้าใจดีและมีหน ้าตาสวยงาม แต่ ชายคนนัน ้ เป็ นคนหยาบคายและประพฤติชวั่ และเขาเป็ นคน ในตระกูลของคาเลบ 4 และดาวิดได ้ยินในถิน ่ ทุรกันดารว่านาบาลกําลังตัดขนแกะ ของเขา 5 และดาวิดส่งชายหนุ่มสิบคนออกไป และดาวิดสัง่ ชายหนุ่ม เหล่านัน ้ ว่า จงขึน ้ ไปทีค ่ าร์เมล ไปหานบาล และทักทายเขา ในนามของฉั น 6 และเจ ้าทัง้ หลายจงกล่าวแก่ผู ้ทีด ่ ําเนินชีวต ิ ในความ เจริญรุง่ เรืองว่า สันติสข ุ จงมีแก่เจ ้า สันติสข ุ จงมีแก่ครัวเรือน ของเจ ้า และสันติสข ุ จงมีแก่ทก ุ สิง่ ทีเ่ จ ้ามี 7 และบัดนีเ้ ราได ้ยินมาว่าท่านมีคนตัดขนแกะ ส่วนผู ้เลีย ้ ง แกะของท่านทีอ ่ ยูก ่ บ ั เรา เราก็ไม่ทําอันตรายพวกเขาเลย และไม่ควรให ้พวกเขาหายไปเลย ขณะทีพ ่ วกเขาอยูใ่ นคาร์ เมล 8 จงถามชายหนุ่มของท่านดู แล ้วพวกเขาจะบอกท่านว่า เพราะเหตุใด ขอให ้ชายหนุ่มเหล่านัน ้ ได ้รับความโปรดปราน ในสายตาของท่าน เพราะเรามาในวันดี ข ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน โปรดให ้สิง่ ใดก็ตามทีม ่ าถึงมือท่านแก่ผู ้รับใช ้ของท่าน และ แก่ดาวิดบุตรของท่านด ้วย 9 เมือ ่ พวกคนหนุ่มของดาวิดมาถึง พวกเขาก็พด ู กับนาบาล ตามถ ้อยคําทัง้ หมดนัน ้ ในนามของดาวิด แล ้วก็หยุดพูด 10 และนาบาลตอบคนรับใช ้ของดาวิดและกล่าวว่า ดาวิดเป็ น ใคร และบุตรเจสซีเป็ นใคร ทุกวันนีม ้ ค ี นรับใช ้มากมายทีแ ่ ยก ชายแต่ละคนออกจากนายของตน 11 แล ้วข ้าพเจ ้าจะเอาขนมปั งและนํ้ าและเนือ ้ ทีข ่ ้าพเจ ้าฆ่าให ้ คนตัดขนแกะของข ้าพเจ ้าไปให ้คนเหล่านัน ้ ซึง่ ข ้าพเจ ้าไม่ ทราบว่ามาจากไหนหรือ? 12 พวกคนหนุ่มของดาวิดจึงหันกลับไปและกลับมาบอก เรือ ่ งราวทัง้ หมดนัน ้ แก่เขา ่ 13 ดาวิดจึงสังพวกทหารของตนว่า “ให ้แต่ละคนคาดดาบ ของตนไว ้” พวกทหารก็คาดดาบของตนไว ้ ดาวิดก็คาดดาบ ของตนไว ้ด ้วย มีทหารติดตามดาวิดไปประมาณสีร่ ้อยนาย และทหารอีกสองร ้อยนายอยูแ ่ ถวนัน ้ 14 แต่ชายหนุ่มคนหนึง่ ไปบอกอาบีเกลภรรยาของนาบาลว่า ่ สารจากถิน “ดูเถิด ดาวิดส่งผู ้สือ ่ ทุรกันดารเพือ ่ มาทักทาย เจ ้านายของเรา” และเจ ้านายก็ตําหนิพวกเขา 15 แต่คนเหล่านัน ้ ก็ดต ี อ ่ พวกเรามาก และพวกเราก็ไม่เป็ น อันตรายใดๆ และไม่คด ิ ถึงสิง่ ใดเลย ตราบเท่าทีพ ่ วกเรา คุ ้นเคยกับพวกเขา เมือ ่ เราอยูใ่ นทุง่ นา 16 พวกเขาเป็ นเหมือนกําแพงแก่เราทัง้ กลางวันและกลางคืน ตลอดเวลาทีเ่ ราเลีย ้ งแกะอยูก ่ บ ั พวกเขา 17 บัดนีจ ้ งทราบและพิจารณาว่าท่านจะทําอย่างไร เพราะว่า ้ มีเจตนาชัว่ ต่อนายของเราและต่อครัวเรือนของนายทัง้ สิน นายของเราเป็ นลูกของเบเลียลทีใ่ ครๆ ก็พด ู กับเขาไม่ได ้ 18 แล ้วอาบิเกลก็รบ ี เอาขนมปั งสองร ้อยก ้อน ขวดเหล ้าองุน ่ สองขวด แกะทีป ่ รุงเสร็จแล ้วห ้าตัว ข ้าวโพดคัว่ ห ้าโคระ องุน ่ ้ แล ้ววางบนลา แห ้งหนึง่ ร ้อยช่อ และขนมมะกอกสองร ้อยชิน 19 นางจึงกล่าวแก่คนรับใช ้ของนางว่า “จงไปก่อนข ้าพเจ ้า เถิด ข ้าพเจ ้าจะตามท่านไป” แต่นางไม่ได ้บอกนาบาลสามี ของนาง 20 และเมือ ่ นางขีล ่ าลงมาทีเ่ ชิงเขา เธอก็เห็นดาวิดกับคนของ เขาวิง่ ลงมาหานาง และนางก็ได ้พบกับคนพวกนัน ้ 21 ดาวิดกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าได ้รักษาสิง่ ของของคนนีไ้ ว ้ในถิน ่ ทุรกันดารอย่างไร ้ประโยชน์ สิง่ ของของเขาไม่ขาดตก
บกพร่องเลย และเขาได ้ตอบแทนความดีด ้วยความชัว่ แก่ ข ้าพเจ ้า 22 พระเจ ้าทรงทําเช่นเดียวกันนีก ้ บ ั ศัตรูของดาวิด ถ ้าฉั น ปล่อยให ้ทุกคนทีเ่ ป็ นของพระองค์ออกไปฉีร่ ดกําแพงตัง้ แต่ เช ้ามืด 23 เมือ ่ อาบีกายิลเห็นดาวิด นางก็รบ ี ลงจากลา ก ้มหน ้าลงกับ พืน ้ ต่อหน ้าดาวิด 24 แล ้วกราบลงทีพ ่ ระบาทของท่านกล่าวว่า ข ้าแต่เจ ้านาย ของข ้าพเจ ้า ขอให ้ความชัว่ นีต ้ กอยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าเถิด และ ขอให ้สาวใช ้ของท่านพูดต่อหน ้าท่านและฟั งคําพูดของสาว ใช ้ของท่าน” 25 ข ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่านอย่าได ้มองดูชายคนชัว่ คนนี้ คือ ่ ของเขาเป็ นอย่างไร เขาก็เป็ นอย่าง นาบาล เลย เพราะว่าชือ ่ ของเขา และความโง่เขลาก็อยูก นัน ้ นาบาลก็คอ ื ชือ ่ บ ั เขา แต่ สาวใช ้ของท่านก็ไม่เห็นพวกชายหนุ่มของท่านทีท ่ า่ นส่งมา 26บัดนีข ้ ้าแต่เจ ้านายของข ้าพเจ ้า โดยทีพ ่ ระเจ ้าทรงพระชนม์ อยู่ และโดยทีต ่ วั ท่านยังมีชวี ต ิ อยู่ ข ้าพเจ ้าเห็นว่า พระเจ ้า ทรงห ้ามท่านไว ้มิให ้ไปหลัง่ เลือด และมิให ้ท่านแก ้แค ้นด ้วย มือท่านเอง ขอให ้ศัตรูของท่าน และบรรดาผู ้ทีแ ่ สวงหาความ ชัว่ ต่อท่านจงเป็ นเหมือนนบาล 27 และบัดนี้ ขอให ้พรทีส ่ าวใช ้ของท่านนํ ามาให ้เจ ้านายของ ข ้าพเจ ้านี้ จงประทานแก่คนหนุ่มทีต ่ ด ิ ตามเจ ้านายของ ข ้าพเจ ้าด ้วย 28 ข ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่าน โปรดยกโทษความผิดของสาวใช ้ ของท่านด ้วยเถิด เพราะว่าพระเยโฮวาห์จะทรงทําให ้เจ ้านาย ของข ้าพเจ ้าเป็ นพงศ์พันธุท ์ ม ี่ ั่นคง เพราะว่าเจ ้านายของ ข ้าพเจ ้าทรงรบในสงครามของพระเจ ้า และไม่พบความชัว่ ใน ตัวท่านเลยตลอดชีวต ิ ของท่าน 29 แต่มช ี ายคนหนึง่ ลุกขึน ้ มาไล่ตามท่านและแสวงหาชีวต ิ ของท่าน แต่ชวี ต ิ ของนายของข ้าพเจ ้าจะถูกผูกมัดด ้วยมัด แห่งชีวต ิ กับพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของท่าน และชีวต ิ ของศัตรู ของท่าน พระองค์จะเหวีย ่ งออกไปเหมือนกับเหวีย ่ งออกมา จากกลางสลิง 30 และจะเกิดขึน ้ เมือ ่ พระเยโฮวาห์ทรงกระทําแก่เจ ้านายของ ้ ทีพ ข ้าพเจ ้าตามความดีทงั ้ สิน ่ ระองค์ได ้ตรัสไว ้เกีย ่ วกับท่าน และทรงแต่งตัง้ ท่านให ้เป็ นประมุขเหนืออิสราเอล 31 ขอให ้เรือ ่ งนีไ้ ม่เป็ นเหตุให ้ท่านต ้องเสียใจ หรือทําให ้ท่าน มีใจขุน ่ เคืองใจ เพราะท่านได ้หลัง่ โลหิตโดยไม่มเี หตุผล หรือท่านได ้แก ้แค ้นแล ้ว แต่เมือ ่ พระเจ ้าทรงกระทําดีกบ ั ท่าน แล ้ว ก็ขอทรงระลึกถึงสาวใช ้ของท่านด ้วย 32 ดาวิดจึงกล่าวแก่อาบิเกลว่า “ขอถวายพระพรแด่พระเยโฮ วาห์พระเจ ้าของอิสราเอลซึง่ ทรงใช ้เจ ้ามาพบข ้าพเจ ้าในวันนี้ 33 ขอให ้คําแนะนํ าของคุณได ้รับพร และขอให ้คุณได ้รับพร ทีไ่ ด ้ช่วยให ้ฉั นพ ้นจากการทําบาปในวันนี้ และจากการแก ้ แค ้นด ้วยมือฉั นเอง 34 เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของอิสราเอล ทรงพระชนม์ อยูแ ่ น่แท ้ พระองค์ได ้ทรงป้ องกันไม่ให ้ข ้าพเจ ้าทําอันตราย เจ ้า หากเจ ้าไม่รบ ี มาพบข ้าพเจ ้า แน่ละว่าในยามเช ้าจะไม่ม ี ใครเหลืออยูใ่ ห ้นาบาลฉีร่ ดกําแพงเลย 35 ดาวิดจึงรับสิง่ ของทีน ่ างนํ ามาให ้เขาจากมือของนาง และ กล่าวแก่นางว่า “จงขึน ้ ไปทีบ ่ ้านของเจ ้าด ้วยสันติ ดูเถิด ข ้าพเจ ้าฟั งเสียงของเจ ้าแล ้ว และยอมรับเจ ้าแล ้ว” 36 และอาบิเกลก็ไปหานาบาล และดูเถิด นาบาลกําลังจัด งานฉลองในบ ้านของเขา เหมือนกับงานฉลองของกษั ตริย ์ และใจของนาบาลก็รา่ เริงแจ่มใส เพราะเขาเมามาก ดังนัน ้ เธอจึงไม่ได ้บอกอะไรเขาเลย ไม่วา่ มากหรือน ้อย จนกระทั่ง รุง่ เช ้า
1 ซามูเอล
37 แต่รงุ่ เช ้าเมือ ่ ไวน์ออกจากนาบาลแล ้ว และภรรยาของเขา เล่าเรือ ่ งราวเหล่านีใ้ ห ้เขาฟั ง ใจของเขาตายไปภายใน และ เขากลายเป็ นเหมือนก ้อนหิน 38 ครัน ้ อีกประมาณสิบวันต่อมา พระเจ ้าทรงลงโทษนาบาล จนเขาตาย 39 เมือ ่ ดาวิดได ้ยินว่านาบาลตายแล ้ว เขาจึงกล่าวว่า “ขอ ถวายพระพรแด่พระเยโฮวาห์ พระองค์ได ้ทรงยกโทษให ้ ข ้าพเจ ้าจากมือของนาบาล และทรงรักษาคนรับใช ้ของ พระองค์ให ้พ ้นจากความชัว่ พระเยโฮวาห์ทรงตอบแทนความ ชัว่ ของนาบาลให ้ตกอยูก ่ บ ั ตัวเขาเอง” ดาวิดจึงส่งคนไป ปรึกษาหารือกับอาบิเกลเพือ ่ ขอแต่งงานกับเธอ ้ของดาวิ 40 เมือ ่ ข ้ารับใช ดมาหาอาบิเกลทีเ่ มืองคาร์เมล พวก เขาพูดกับนางว่า “ดาวิดส่งพวกเราไปหาท่านเพือ ่ จะนํ าท่าน ไปเป็ นภรรยา” 41 นางจึงลุกขึน ้ กราบลงถึงพืน ้ ดินแล ้วกล่าวว่า ดูเถิด นางสาวใช ้ของท่านจงเป็ นผู ้รับใช ้ล ้างเท ้าผู ้รับใช ้ของท่าน นายของข ้าพเจ ้า 42 แล ้วอาบิเกลก็รบ ี ลุกขึน ้ ขีล ่ าพร ้อมกับสาวใช ้อีกห ้าคนตาม เธอไป และเธอได ้ติดตามผู ้ส่งสารของดาวิด และได ้เป็ น ภรรยาของเขา 43 ดาวิดยังนํ าอาหิโนอัมจากเมืองยิสเรเอลมาด ้วย และทัง้ สองก็เป็ นภรรยาของเขาด ้วย 44 แต่ซาอูลได ้ยกมีคาลธิดาของตน ซึง่ เป็ นภรรยาของดาวิด ให ้แก่ฟัลทีบต ุ รชายของลาอิช ซึง่ เป็ นชาวกัลลิม บทที่ 26 1 แล ้วชาวเมืองสิฟมาหาซาอูลทีก ่ เิ บอาห์แล ้วพูดว่า “ดาวิด มิได ้ซ่อนตัวอยูบ ่ นเนินเขาฮาคีลาซึง่ อยูข ่ ้างหน ้าเยชิโมน หรือ?” 2 แล ้วซาอูลก็ลก ุ ขึน ้ ลงไปทีถ ่ น ิ่ ทุรกันดารซีฟพร ้อมกับชาย อิสราเอลทีค ่ ด ั เลือกแล ้วสามพันคนเพือ ่ แสวงหาดาวิดในถิน ่ ทุรกันดารซีฟ 3 ซาอูลตัง้ ค่ายอยูบ ่ นเนินเขาฮาคิลาห์ ซึง่ อยูต ่ รงข ้ามกับเยชิ โมน แต่ดาวิดพักอยูใ่ นถิน ่ ทุรกันดาร และเขาเห็นว่าซาอูล ติดตามเขาเข ้าไปในถิน ่ ทุรกันดาร 4 ดาวิดจึงส่งสายลับออกไป และทราบว่าซาอูลได ้เสด็จมา ด ้วยการกระทําจริงๆ 5 และดาวิดก็ลก ุ ขึน ้ ไปยังทีซ ่ งึ่ ซาอูลได ้ตัง้ ค่ายไว ้ และดาวิด มองเห็นทีซ ่ งึ่ ซาอูลบรรทมอยู่ และอับเนอร์บต ุ รชายของเนอร์ แม่ทัพของพระองค์ และซาอูลก็นอนอยูใ่ นทีค ่ น ู ํ้ า และ กองทัพก็ตงั ้ ค่ายอยูโ่ ดยรอบพระองค์ ั บุตรของ 6 แล ้วดาวิดตอบอาหิเมเลคชาวฮิตไทต์และอาบีชย เศรุยาห์ พีช ่ ายของโยอาบว่า “ใครจะลงไปกับซาอูลทีค ่ า่ ย ั ตอบว่า “ฉั นจะลงไปกับเจ ้า” กับฉั นบ ้าง” อาบีชย ั จึงไปหาพวกพลในเวลากลางคืน และดู 7 ดาวิดกับอาบีชย เถิด ซาอูลบรรทมอยูใ่ นคูนํ้า และหอกของพระองค์ปักอยูท ่ ี่ พืน ้ ดินตรงหมอนข ้างของพระองค์ แต่อบ ั เนอร์กบ ั พวกพลก็ นอนอยูร่ อบ ๆ เขา ั ก็กล่าวแก่ดาวิดว่า พระเจ ้าทรงมอบศัตรูของ 8 แล ้วอาบีชย ท่านไว ้ในมือของท่านในวันนี้ บัดนีข ้ อให ้ข ้าพเจ ้าแทงเขาด ้วย หอกให ้ถึงดินทันที และข ้าพเจ ้าจะไม่แทงเขาเป็ นครัง้ ทีส ่ อง” ั 9 ดาวิดกล่าวแก่อาบีชยว่า “อย่าทําลายเขาเสียเลย เพราะ ใครเล่าจะยืน ่ มือออกต่อต ้านผู ้ทีพ ่ ระเจ ้าทรงเจิมไว ้ และจะไม่ มีความผิด” 10 ดาวิดยังกล่าวต่อไปอีกว่า พระเจ ้าทรงพระชนม์อยูแ ่ น่ฉัน ใด พระเจ ้าจะทรงลงโทษเขา หรือวันเวลาของเขาจะต ้อง ่ มรภูมแ มาถึง หรือเขาจะเข ้าสูส ิ ละพินาศไปแน่ฉันนัน ้
11 ขอพระเจ ้าทรงห ้ามไม่ให ้ฉั นยืน ่ มือออกต่อต ้านผู ้ทีพ ่ ระเจ ้า ทรงเจิม แต่ข ้าพระองค์ขอร ้องพระองค์ จงเอาหอกทีห ่ นุนพระ เศียรของพระองค์ และขวดนํ้ าไปด ้วย แล ้วเราไปกันเถิด 12 ดาวิดจึงเอาหอกและเหยือกนํ้ าจากหมอนของซาอูล แล ้ว พวกเขาก็ไล่มันออกไป แต่ไม่มใี ครเห็นหรือรู ้หรือตืน ่ เลย เพราะว่าพวกเขาทัง้ หมดหลับอยู่ เพราะว่าพระเจ ้าทรงหลับ สนิทอยูก ่ บ ั พวกเขา 13 แล ้วดาวิดก็ข ้ามไปอีกฟากหนึง่ และไปยืนบนยอดเนิน ่ งว่างใหญ่ขวางระหว่างพวกเขาทัง้ สองไว ้ ไกลออกไป มีชอ 14 ดาวิดจึงร ้องเรียกประชาชนและอับเนอร์บต ุ รเนอร์วา่ “ท่าน ไม่ตอบหรือ อับเนอร์” อับเนอร์จงึ ตอบว่า “ท่านเป็ นใครทีร่ ้อง เรียกกษั ตริย”์ 15 ดาวิดจึงกล่าวแก่อบ ั เนอร์วา่ “ท่านไม่ใช่คนกล ้าหาญหรือ? และใครเล่าจะเหมือนท่านในอิสราเอล? เหตุใดท่านจึงไม่ รักษาพระราชาเจ ้านายของท่านไว ้? เพราะมีคนหนึง่ เข ้ามา เพือ ่ ทําลายพระราชาเจ ้านายของท่าน” 16 การทีท ่ า่ นได ้กระทําเช่นนีไ้ ม่ดเี ลย พระเจ ้าทรงพระชนม์ อยูแ ่ น่ พวกท่านสมควรตาย เพราะท่านไม่รักษาเจ ้านายของ ท่าน ผู ้ทีพ ่ ระเจ ้าทรงเจิมไว ้ บัดนี้ ดูซวิ า่ หอกของกษั ตริยอ ์ ยูท ่ ี่ ไหน และเหยือกนํ้ าทีอ ่ ยูท ่ พ ี่ ระทีน ่ ั่งอยูท ่ ไี่ หน 17 และซาอูลรู ้จักเสียงของดาวิด จึงตรัสว่า นีเ่ ป็ นเสียงของ เจ ้าใช่ไหม ดาวิด บุตรของข ้าพเจ ้า และดาวิดทูลว่า เป็ น เสียงของข ้าพเจ ้าเอง ท่านผู ้เป็ นเจ ้านายของข ้าพเจ ้า 18 และท่านกล่าวว่า เหตุใดเจ ้านายของข ้าพเจ ้าจึงไล่ตาม ผู ้รับใช ้ของท่านอย่างนี้ ข ้าพเจ ้าได ้ทําอะไรผิด หรือข ้าพเจ ้ามี ความชัว่ อะไรอยูใ่ นมือ 19 บัดนี้ ข ้าพเจ ้าขอวิงวอนท่าน ขอให ้กษั ตริยผ ์ ู ้เป็ นเจ ้านาย ของข ้าพเจ ้าฟั งถ ้อยคําของผู ้รับใช ้ของพระองค์ ถ ้าพระเจ ้า ทรงปลุกเร ้าท่านให ้ต่อต ้านข ้าพเจ ้า ขอให ้เขารับเครือ ่ งบูชา แต่ถ ้าพวกเขาเป็ นลูกหลานของมนุษย์ ขอให ้พวกเขาถูก สาปแช่งต่อพระพักตร์พระเจ ้า เพราะพวกเขาขับไล่ข ้าพเจ ้า ออกจากการอยูใ่ นมรดกของพระเจ ้าในวันนี้ โดยกล่าวว่า จง ไปปรนนิบต ั พ ิ ระเจ ้าอืน ่ เถิด 20บัดนีข ้ ออย่าให ้โลหิตของข ้าพเจ ้าตกถึงดินต่อพระพักตร์ พระเยโฮวาห์เลย เพราะว่ากษั ตริยอ ์ ส ิ ราเอลได ้ออกมาหา หมัดเหมือนอย่างคนล่าไก่กระทาบนภูเขา 21 ซาอูลจึงกล่าวว่า ข ้าพเจ ้าได ้ทําบาปแล ้ว ดาวิดลูกชาย ของข ้าพเจ ้า จงกลับไปเถิด ข ้าพเจ ้าจะไม่ทําอันตรายเจ ้าอีก ต่อไป เพราะว่าวันนีจ ้ ต ิ วิญญาณของข ้าพเจ ้ามีคา่ ในสายตา ของเจ ้า ดูเถิด ข ้าพเจ ้าประพฤติตวั เป็ นคนโง่และได ้ทําผิด มาก 22 ดาวิดตอบว่า “ดูเถิด หอกของกษั ตริย!์ ” และให ้คนหนุ่ม คนใดคนหนึง่ มาเอาหอกนัน ้ มา ่ สัตย์แก่ 23 พระเจ ้าทรงตอบแทนความชอบธรรมและความซือ คนทุกคน เพราะว่าพระเจ ้าทรงมอบคุณไว ้ในมือของฉั นใน วันนี้ แต่ฉันก็ไม่ยอมยืน ่ มือของฉั นออกต่อสู ้กับผู ้ทีพ ่ ระเจ ้า ทรงเจิม 24 และดูเถิด ชีวต ิ ของท่านเป็ นทีพ ่ อใจมากในสายตาข ้าพเจ ้า ในวันนี้ ขอให ้ชีวต ิ ของข ้าพเจ ้าเป็ นทีพ ่ อใจมากในสายพระ เนตรของพระเจ ้าเช่นกัน และขอให ้พระองค์ทรงช่วยข ้าพเจ ้า ้ ให ้พ ้นจากความทุกข์ลําบากทัง้ สิน 25 แล ้วซาอูลก็พด ู กับดาวิดว่า “ขอให ้เจ ้าได ้รับพร ดาวิดลูก เอ๋ย เจ ้าจะทําสิง่ ใหญ่โตและยังคงประสบความสําเร็จได ้” ดา วิดจึงออกเดินทาง และซาอูลก็กลับไปยังทีอ ่ ยูข ่ องตน บทที่ 27 1 ดาวิดคิดในใจว่า “ข ้าพเจ ้าจะต ้องพินาศในมือของซาอูลสัก วันหนึง่ ไม่มอ ี ะไรดีไปกว่าการทีข ่ ้าพเจ ้าจะหนีไปยังแผ่นดินฟี
1 ซามูเอล
ลิสเตียโดยเร็ว และซาอูลก็จะหมดหวังในตัวข ้าพเจ ้า ไม่ยอม แสวงหาข ้าพเจ ้าในเขตแดนของอิสราเอลอีกต่อไป ข ้าพเจ ้า ก็จะรอดพ ้นจากมือของเขาได ้” 2 แล ้วดาวิดก็ลก ุ ขึน ้ และข ้ามไปพร ้อมกับพวกคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขา จํานวนหกร ้อยคน ไปหาอาคีช บุตรชายของมาโอค กษั ตริย ์ แห่งเมืองกาท 3 และดาวิดอาศัยอยูก ่ บ ั อาคีชทีเ่ มืองกัท ทัง้ เขาและพวกของ เขา โดยแต่ละคนมีครัวเรือนของตนด ้วย คือดาวิดพร ้อมกับ ภรรยาสองคนของเขา คือ อาหิโนอัมชาวยิสเรเอล และอาบีเ กลชาวคาร์เมลี ภรรยาของนาบาล 4 และมีคนไปบอกซาอูลว่าดาวิดหนีไปทีเ่ มืองกาท และ พระองค์ไม่ได ้แสวงหาดาวิดอีกเลย 5 ดาวิดจึงกล่าวแก่อาคีชว่า “หากบัดนีข ้ ้าพเจ ้าเป็ นทีโ่ ปรด ปรานในสายพระเนตรของท่าน ขอให ้ท่านโปรดให ้สถานทีใ่ น เมืองใดเมืองหนึง่ ในชนบทแก่ข ้าพเจ ้าเพือ ่ ข ้าพเจ ้าจะได ้ อาศัยอยูท ่ น ี่ ั่น เพราะเหตุใดผู ้รับใช ้ของท่านจึงจะต ้องไปอยู่ ในเมืองหลวงกับท่านเล่า” 6 แล ้วอาคีชก็มอบศิกลากให ้แก่เขาในวันนัน ้ ดังนัน ้ ศิกลาก จึงเป็ นของกษั ตริยแ ์ ห่งยูดาห์จนถึงทุกวันนี้ 7 และเวลาทีด ่ าวิดอาศัยอยูใ่ นดินแดนแห่งชาวฟี ลส ิ เตียเป็ น เวลาหนึง่ ปี กบ ั สีเ่ ดือน 8 แล ้วดาวิดกับพวกของเขายกขึน ้ ไปรุกรานชาวเกชูร ์ ชาว เกซไรต์ และชาวอามาเลก เพราะชนชาติเหล่านีเ้ คยอาศัยอยู่ บนแผ่นดินนัน ้ ตัง้ แต่สมัยโบราณ ไปจนถึงเมืองชูร ์ จนไปถึง แผ่นดินอียป ิ ต์ 9 และดาวิดโจมตีแผ่นดิน และไม่เหลือชายหรือหญิงให ้มี ้ ผ ้าไป และกลับมายัง ชีวต ิ อยู่ และนํ าแกะ วัว ลา อูฐ และเสือ อาคีช 10 อาคีชจึงถามว่า “วันนีเ้ จ ้าได ้สร ้างถนนทีไ่ หน” ดาวิดจึง ตอบว่า “ไปทางทิศใต ้ของยูดาห์ ไปทางทิศใต ้ของชาวเยรา เมเอล และไปทางทิศใต ้ของชาวเคไนต์” 11 แต่ดาวิดไม่ได ้ไว ้ชีวต ิ ชายหรือหญิงเลย เพือ ่ จะนํ าข่าวไป เมืองกาท โดยกล่าวว่า "เกรงว่าพวกเขาจะบอกเรา" โดย กล่าวว่า "ดาวิดก็ทําอย่างนัน ้ และวิธข ี องเขาก็จะเป็ นอย่างนี้ ตลอดเวลาทีเ่ ขาอาศัยอยูใ่ นแผ่นดินฟี ลส ิ เตีย" ่ ดาวิดโดยกล่าวว่า เขาทําให ้ประชากร 12 และอาคีชก็เชือ ้ เชิง เพราะฉะนัน อิสราเอลของเขาเกลียดชังเขาอย่างสิน ้ เขา จะต ้องเป็ นผู ้รับใช ้ของเราตลอดไป บทที่ 28 1 ในเวลานัน ้ พวกฟี ลส ิ เตียได ้รวบรวมกองทัพของตนเพือ ่ ทํา สงครามกับอิสราเอล และอาคีชก็พด ู กับดาวิดว่า “เจ ้าจงรู ้ไว ้ ว่าเจ ้าและพวกของเจ ้าจะไปรบกับข ้าพเจ ้า” 2 ดาวิดกล่าวแก่อาคีชว่า “เจ ้าจะรู ้แน่วา่ ผู ้รับใช ้ของเจ ้า สามารถทําอะไรได ้บ ้าง” และอาคีชกล่าวแก่ดาวิดว่า “เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจะตัง้ เจ ้าให ้เป็ นผู ้ดูแลหัวหน ้าของ ข ้าพเจ ้าตลอดไป” ้ ชีวต 3 ขณะนัน ้ ซามูเอลสิน ิ แล ้ว และคนอิสราเอลทัง้ ปวงก็ไว ้ อาลัยเขา และฝั งเขาไว ้ทีร่ ามาห์ ในเมืองของเขาเอง และซา อูลได ้ขับไล่วญ ิ ญาณคนทรงและพ่อมดแม่มดออกไปจาก แผ่นดิน 4 พวกฟี ลส ิ เตียก็รวมตัวกัน และมาตัง้ ค่ายอยูท ่ ช ี่ เู นม และซา อูลก็รวบรวมคนอิสราเอลทัง้ หมดมาตัง้ ค่ายทีฆ ่ ล ิ โบอา 5 เมือ ่ ซาอูลเห็นกองทัพชาวฟี ลส ิ เตีย เขาก็กลัว และใจของ ่ สะท ้านมาก เขาสัน 6 และเมือ ่ ซาอูลทูลถามพระเจ ้า พระเจ ้ามิได ้ทรงตอบเขา ไม่ ว่าด ้วยความฝั น หรือด ้วยอูรม ิ หรือด ้วยบรรดาผู ้เผยพระวจนะ
7 ซาอูลจึงตรัสแก่พวกข ้าราชบริพารว่า “จงไปหาหญิงทีผ ่ ี เข ้าสิงเพือ ่ เราจะได ้ไปหาเธอและสอบถามดู” พวกข ้าราช บริพารจึงบอกซาอูลว่า “ดูเถิด มีหญิงทีผ ่ เี ข ้าสิงอยูท ่ เี่ อนดอร์” 8 ซาอูลก็ปลอมตัวและสวมเครือ ่ งนุ่งห่มอืน ่ แล ้วออกไป พร ้อมกับผู ้ชายสองคน ไปหาหญิงคนนัน ้ ในเวลากลางคืน และเขากล่าวว่า "ขอท่านช่วยทํานายให ้ฉั นด ้วยวิญญาณคนรู ้ ่ ให ้เขา" แจ ้ง และนํ าชายผู ้นัน ้ มาหาฉั น ฉั นจะตัง้ ชือ 9 หญิงนัน ้ จึงกล่าวแก่เขาว่า “ดูเถิด เจ ้าก็รู ้อยูแ ่ ล ้วว่าซาอูลได ้ กระทําสิง่ ใด คือเขาได ้กําจัดคนทรงและพ่อมดแม่มดออก จากแผ่นดินนี้ แล ้วเหตุใดเจ ้าจึงวางกับดักไว ้เพือ ่ ฆ่าชีวต ิ ข ้าพเจ ้าเล่า” 10 และซาอูลก็สาบานกับนางในพระนามพระเยโฮวาห์วา่ พระเยโฮวาห์ยังทรงพระชนม์อยู่ จะไม่มก ี ารลงโทษใด ๆ เกิดขึน ้ กับเจ ้าเพราะเรือ ่ งนี้ 11 แล ้วหญิงนัน ้ จึงกล่าวว่า “ข ้าพเจ ้าจะพาใครขึน ้ ไปหาท่าน” และท่านก็กล่าวว่า “จงพาซามูเอลขึน ้ ไปหาข ้าพเจ ้าเถิด” 12 เมือ ่ สตรีคนนัน ้ เห็นซามูเอลก็ร ้องเสียงดัง และสตรีนัน ้ ก็พด ู กับซาอูลว่า “ทําไมท่านจึงหลอกลวงข ้าพเจ ้า ในเมือ ่ ท่านคือ ซาอูล” 13 กษั ตริยต ์ รัสกับนางว่า “อย่ากลัวเลย เพราะเจ ้าเห็นอะไร?” นางจึงกล่าวกับซาอูลว่า “ฉั นเห็นเทพเจ ้าหลายองค์ลอย ขึน ้ มาจากแผ่นดิน” 14 และท่านถามนางว่า “ท่านมีรป ู ร่างอย่างไร” นางก็ตอบว่า ้ คลุมคลุมตัว” ซาอูลจึงรู ้ว่า “มีชายชราคนหนึง่ เข ้ามาและมีเสือ เป็ นซามูเอล จึงก ้มหน ้าลงกับพืน ้ และก ้มศีรษะลง 15 ซามูเอลจึงกล่าวแก่ซาอูลว่า “ทําไมท่านจึงทําให ้ข ้าพเจ ้า ลําบากใจด ้วยการนํ าข ้าพเจ ้าขึน ้ มา” ซาอูลตอบว่า “ข ้าพเจ ้า มีความทุกข์ใจมาก เพราะพวกฟี ลส ิ เตียทําสงครามกับ ข ้าพเจ ้า และพระเจ ้าได ้ละจากข ้าพเจ ้าไปแล ้ว และไม่ทรง ตอบข ้าพเจ ้าอีกต่อไป ไม่วา่ จะโดยผู ้เผยพระวจนะหรือโดย ความฝั น เพราะฉะนัน ้ ข ้าพเจ ้าจึงได ้เรียกท่านมา เพือ ่ ท่านจะ ได ้แจ ้งให ้ข ้าพเจ ้าทราบว่าข ้าพเจ ้าควรทําอย่างไร” 16 ซามูเอลจึงกล่าวว่า “ถ ้าเช่นนัน ้ ทําไมท่านจึงถามข ้าพเจ ้า ในเมือ ่ พระเจ ้าทรงละจากท่านไปแล ้ว และทรงกลายเป็ นศัตรู ของท่าน” 17 และพระเยโฮวาห์ได ้ทรงกระทําแก่เขา ดังทีพ ่ ระองค์ตรัส ไว ้โดยข ้าพเจ ้า เพราะว่าพระเยโฮวาห์ทรงฉีกราชอาณาจักร ออกจากมือของท่าน และมอบให ้แก่เพือ ่ นบ ้านของท่าน คือ แก่ดาวิด ่ ฟั งเสียงของพระเจ ้า และไม่ได ้แสดง 18 เพราะว่าเจ ้าไม่เชือ ความโกรธอันรุนแรงของพระองค์ตอ ่ อามาเล็ค ดังนัน ้ พระเจ ้า จึงทรงกระทําสิง่ นีแ ้ ก่เจ ้าในวันนี้ 19 พระเยโฮวาห์จะทรงมอบอิสราเอลพร ้อมกับท่านไว ้ในมือ ของพวกฟี ลส ิ เตีย และพรุง่ นีท ้ า่ นกับบุตรของท่านจะอยูก ่ บ ั เรา พระเยโฮวาห์จะทรงมอบกองทัพของอิสราเอลไว ้ในมือ ของพวกฟี ลส ิ เตีย” 20 แล ้วซาอูลก็ล ้มลงกับพืน ้ ทันที มีความกลัวอย่างยิง่ เพราะ ถ ้อยคําของซามูเอล และไม่มก ี ําลังเหลืออยูใ่ นตัวเขา เพราะ เขาไม่ได ้กินขนมปั งเลยตลอดทัง้ วันทัง้ คืน 21 และสตรีนัน ้ มาหาซาอูล และเห็นว่าเขาวิตกกังวลมาก จึง ่ ฟั งเสียงของ กล่าวแก่เขาว่า “ดูเถิด สาวใช ้ของท่านได ้เชือ ท่าน และข ้าพเจ ้าได ้ฝากชีวต ิ ของตนไว ้ในมือ และได ้ฟั ง ถ ้อยคําทีท ่ า่ นกล่าวกับข ้าพเจ ้า” 22 เพราะฉะนัน ้ บัดนีข ้ ้าพเจ ้าขอร ้องท่าน โปรดฟั งเสียงสาวใช ้ ของท่านด ้วย และขอให ้ข ้าพเจ ้าจัดอาหารให ้ท่านรับประทาน เพือ ่ ท่านจะมีกําลังในการเดินทางของท่าน 23 แต่พระองค์ปฏิเสธและตรัสว่า “ข ้าพเจ ้าจะไม่กน ิ ” แต่คน ใช ้ของพระองค์พร ้อมด ้วยสตรีนัน ้ ก็บงั คับพระองค์ พระองค์ก็
1 ซามูเอล
ทรงฟั งเสียงของพวกเขา พระองค์จงึ ทรงลุกขึน ้ จากพืน ้ ดิน และประทับบนเตียง 24 และสตรีนัน ้ มีลก ู โคอ ้วนอยูใ่ นบ ้าน จึงรีบฆ่ามันเสีย แล ้ว ้ จากลูกโคนัน เอาแป้ งมานวด แล ้วทําขนมปั งไร ้เชือ ้ 25 และนางก็เอาอาหารนัน ้ มาถวายแด่ซาอูลและบรรดาผู ้รับ ใช ้ของท่าน และพวกเขาก็รับประทาน แล ้วพวกเขาก็ลก ุ ขึน ้ และออกเดินทางในคืนนัน ้ บทที่ 29 1 ในเวลานัน ้ พวกฟี ลส ิ เตียได ้รวบรวมกองทัพของตนไว ้ทีอ ่ า เฟค ส่วนพวกอิสราเอลก็ตงั ้ เต็นท์อยูร่ ม ิ นํ้ าพุทเี่ มืองยิสเรเอล 2 พวกเจ ้านายแห่งพวกฟี ลส ิ เตียก็เดินตามลําดับร ้อยและ ตามลําดับพัน แต่ดาวิดกับคนของเขาเดินตามลําดับกับอาคีช 3 พวกหัวหน ้าแห่งฟี ลส ิ เตียจึงกล่าวว่า “พวกฮีบรูเหล่านีม ้ า ทําอะไรกันทีน ่ ”ี่ และอาคีชก็กล่าวแก่พวกหัวหน ้าแห่งฟี ลส ิ เ ตียว่า “คนนีไ้ ม่ใช่ดาวิดผู ้รับใช ้ของซาอูล กษั ตริยแ ์ ห่ง อิสราเอลหรือ ซึง่ อยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าวันนีห ้ รือหลายปี และ ข ้าพเจ ้าไม่พบความผิดในตัวเขาเลยตัง้ แต่เขาล ้มตายอยูก ่ บ ั ข ้าพเจ ้าจนถึงวันนี”้ 4 พวกหัวหน ้าแห่งพวกฟี ลส ิ เตียก็โกรธเขา หัวหน ้าแห่ง พวกฟี ลส ิ เตียจึงพูดกับเขาว่า “จงส่งคนนีก ้ ลับไปเพือ ่ กลับไป ยังทีซ ่ งึ่ ท่านได ้กําหนดไว ้ อย่าให ้เขาลงไปรบกับเราเลย เกรง ว่าเขาจะกลายมาเป็ นศัตรูกบ ั เราในสงคราม เขาจะทําอย่างไร จึงจะคืนดีกบ ั เจ ้านายของเขาได ้ ไม่ควรเป็ นกับศีรษะของคน เหล่านีห ้ รือ?” 5 คนนีม ้ ใิ ช่ดาวิด ทีเ่ คยร ้องเพลงเต ้นรําถึงกันและกล่าวว่า ซา อูลสังหารคนเป็ นพัน และดาวิดสังหารคนเป็ นหมืน ่ มิใช่หรือ? 6 แล ้วอาคีชเรียกดาวิดมาและกล่าวแก่เขาว่า “พระเยโฮวาห์ ทรงพระชนม์อยูแ ่ น่ฉันใด ท่านก็ประพฤติชอบธรรมฉั นนัน ้ และการทีท ่ า่ นออกไปและเข ้ามาพร ้อมกับเราในกองทัพก็ เป็ นทีพ ่ อใจในสายตาของเรา เพราะว่าตัง้ แต่วันทีท ่ า่ นมาหา เราจนกระทั่งวันนี้ เราไม่พบความชัว่ ในตัวท่านเลย แต่ เจ ้านายทัง้ หลายกลับไม่โปรดปรานท่านเลย” 7 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ จงกลับไปและไปอย่างสันติ เพือ ่ ว่าเจ ้าจะ ได ้ไม่ทําให ้พวกเจ ้านายแห่งพวกฟี ลส ิ เตียพอใจ” 8 ดาวิดจึงกล่าวแก่อาคีชว่า “แต่ข ้าพเจ ้าได ้ทําอะไรไปบ ้าง และท่านได ้พบสิง่ ใดในตัวผู ้รับใช ้ของท่านตลอดระยะเวลาที่ ข ้าพเจ ้าได ้อยูก ่ บ ั ท่านจนกระทั่งวันนี้ จึงไม่อาจไปสู ้รบกับศัตรู ของกษั ตริยเ์ จ ้านายของข ้าพเจ ้าได ้” 9 และอาคีชตอบและกล่าวแก่ดาวิดว่า ข ้าพเจ ้าทราบว่าท่าน เป็ นคนดีในสายตาของข ้าพเจ ้า ดังทูตสวรรค์ของพระเจ ้า แม ้ว่าพวกหัวหน ้าแห่งพวกฟี ลส ิ เตียจะกล่าวว่า 'เขาจะไม่ขน ึ้ ไปรบกับพวกเรา' ก็ตาม 10 เพราะฉะนัน ้ บัดนี้ จงตืน ่ แต่เช ้าพร ้อมกับพวกข ้าราชบริพาร ของนายท่านซึง่ มาด ้วยกับท่าน และเมือ ่ ตืน ่ แต่เช ้าและมีแสง สว่างแล ้ว จงออกเดินทาง 11 ดาวิดกับพวกของเขาก็ตน ื่ แต่เช ้าเพือ ่ ออกเดินทางกลับ แผ่นดินฟี ลส ิ เตีย และพวกฟี ลส ิ เตียก็ยกทัพไปยังเมืองยิสเร เอล บทที่ 30 1 ครัน ้ ดาวิดกับพวกของเขามาถึงเมืองศิกลากในวันทีส ่ าม พวกอามาเลกก็ยกกองทัพมาโจมตีเมืองศิกลากทางทิศใต ้ และโจมตีเมืองศิกลากและเผาเมืองด ้วยไฟ 2 แล ้วจับพวกสตรีทอ ี่ ยูใ่ นนัน ้ ไปเป็ นเชลย ไม่ฆา่ ใครเลย ไม่ ว่าเด็กหรือผู ้ใหญ่ แต่พาพวกเธอไปและออกเดินทางต่อไป
3 ดาวิดกับคนของเขาจึงมายังเมืองนัน ้ และดูเถิด เมืองนัน ้ ถูก เผาด ้วยไฟ และภรรยา บุตรชาย บุตรสาวของพวกเขาก็ถก ู จับไปเป็ นเชลย 4 แล ้วดาวิดกับผู ้คนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขาก็ร ้องไห ้เสียงดังจนไม่มก ี ําลัง ทีจ ่ ะร ้องไห ้ต่อไปอีก 5 ภรรยาทัง้ สองของดาวิดก็ถก ู จับไปเป็ นเชลย คือ อาหิโนอัม ชาวยิสเรเอล และอาบีเกลภรรยาของนาบาลชาวคาร์เมลี 6 และดาวิดก็โศกเศร ้าอย่างยิง่ เพราะประชาชนพูดกันว่าจะ เอาหินขว ้างเขา เพราะจิตใจของประชาชนทุกคนโศกเศร ้า เสียใจ แต่ละคนก็เศร ้าโศกด ้วยเรือ ่ งลูกชายและลูกสาวของ ตน แต่ดาวิดก็หนุนใจตนเองในพระเยโฮวาห์พระเจ ้าของตน 7 ดาวิดจึงพูดกับอาบียาธาร์ปโุ รหิต บุตรชายของอาหิเมเลค ว่า “ขอให ้ท่านนํ าเอโฟดมาให ้ฉั น” แล ้วอาบียาธาร์ก็นําเอ โฟดมามอบให ้ดาวิด 8 ดาวิดจึงถามพระเจ ้าว่า “ข ้าพเจ ้าจะไล่ตามพวกทหารนีไ้ ป หรือ จะทันพวกเขาไหม” พระเจ ้าทรงตอบว่า “จงไล่ตามไป เถิด เพราะเจ ้าจะทันพวกเขาได ้อย่างแน่นอน และจะกอบกู ้ ้ ” พวกเขากลับคืนมาได ้หมดสิน 9 ดาวิดจึงไปพร ้อมกับคนหกร ้อยคนทีอ ่ ยูก ่ บ ั เขา และมาถึงลํา ธารเบซอร์ ซึง่ คนทีเ่ หลืออยูพ ่ ักอยูท ่ น ี่ ั่น 10 แต่ดาวิดติดตามไปโดยเขากับพวกอีกสีร่ ้อยคน เพราะว่ามี อีกสองร ้อยคนทีอ ่ อ ่ นล ้ามากจนไม่สามารถข ้ามลําธารเบซอร์ ได ้ 11พวกเขาพบคนอียป ิ ต์คนหนึง่ อยูก ่ ลางทุง่ นา จึงนํ าเขามา หาดาวิด แล ้วให ้ขนมปั งแก่เขา และเขาก็กน ิ และพวกเขาก็ ให ้เขาดืม ่ นํ้ า ้ และช่อลูกเกดสอง 12 และพวกเขามอบขนมมะเดือ ่ หนึง่ ชิน ช่อให ้แก่เขา และเมือ ่ เขากินแล ้ว จิตวิญญาณของเขาก็ กลับมาหาเขาอีก เพราะเขาไม่ได ้กินขนมปั งหรือดืม ่ นํ้ าเลย เป็ นเวลาสามวันสามคืน 13 ดาวิดถามเขาว่า “เจ ้าเป็ นของใคร และมาจากไหน” เขา ตอบว่า “ข ้าพเจ ้าเป็ นชายหนุ่มชาวอียป ิ ต์ เป็ นข ้ารับใช ้ของ คนอามาเลกคนหนึง่ ” แล ้วนายของข ้าพเจ ้าก็ละทิง้ ข ้าพเจ ้า ไป เพราะเมือ ่ สามวันก่อนข ้าพเจ ้าป่ วย 14 พวกเรายกกองทัพไปโจมตีทางใต ้ของพวกเคเรธี และบน ชายฝั่ งทะเลทีเ่ ป็ นของยูดาห์ และบนทางใต ้ของคาเลบ และ พวกเราได ้เผาเมืองศิลากด ้วยไฟ 15 ดาวิดจึงถามเขาว่า “เจ ้าจะพาข ้าพเจ ้าไปยังกลุม ่ คน เหล่านีไ้ ด ้หรือ?” เขาจึงกล่าวว่า “ขอสาบานต่อพระเจ ้าว่าเจ ้า จะไม่ฆา่ ข ้าพเจ ้า และจะไม่มอบข ้าพเจ ้าไว ้ในมือของนาย ข ้าพเจ ้า และข ้าพเจ ้าจะพาท่านไปยังกลุม ่ คนเหล่านี”้ 16 และเมือ ่ เขานํ าท่านลงมา ดูเถิด พวกเขากระจายกันไปทั่ว แผ่นดิน กินดืม ่ และเต ้นรํา เพราะทรัพย์สมบัตม ิ ากมายทีพ ่ วก เขาได ้ยึดมาจากแผ่นดินฟี ลส ิ เตียและจากแผ่นดินยูดาห์ 17 และดาวิดก็โจมตีพวกเขาตัง้ แต่เวลาพลบคํา่ จนกระทั่งเย็น วันรุง่ ขึน ้ และไม่มผ ี ู ้ใดหนีรอดไปได ้สักคนเดียว เว ้นแต่ชาย หนุ่มสีร่ ้อยคนซึง่ ขีอ ่ ฐ ู หนีไป 18 และดาวิดได ้เอาของทีช ่ าวอามาเลคกวาดไปทัง้ หมดคืน มา และดาวิดยังช่วยภรรยาสองคนของเขาไว ้ได ้ 19 และพวกเขาไม่มอ ี ะไรขาดแคลนเลย ไม่วา่ จะเป็ นเล็กหรือ ใหญ่ ไม่วา่ จะเป็ นลูกชายหรือลูกสาว ไม่วา่ จะเป็ นของทีป ่ ล ้น มา หรือสิง่ ใดๆ ทีพ ่ วกเขาเอาไป ดาวิดได ้เอากลับคืนมา ทัง้ หมด 20 และดาวิดเอาฝูงแกะและโคทัง้ หมดทีพ ่ วกเขาลากไป ข ้างหน ้าสัตว์อน ื่ ๆ มาและกล่าวว่า “นีค ่ อ ื ของทีป ่ ล ้นมาจากดา วิด” 21 แล ้วดาวิดมาหาพวกคนสองร ้อยคนทีอ ่ อ ่ นล ้ามากจนไม่ สามารถติดตามดาวิดไป ซึง่ พวกเขาสัง่ ให ้พักอยูท ่ ล ี่ ําธาร เบโสร์ได ้ และพวกเขาก็ออกไปต ้อนรับดาวิดและประชาชนที่
1 ซามูเอล
อยูก ่ บ ั ท่าน และเมือ ่ ดาวิดเข ้ามาใกล ้ประชาชนแล ้ว เขาก็ ทักทายพวกเขา 22 แล ้วคนชัว่ และคนชัว่ ทุกคนทีไ่ ปกับดาวิดก็ตอบไปว่า เพราะว่าพวกเขาไม่ไปกับพวกเรา เราจึงไม่ยอมให ้พวกเขา ได ้ของทีป ่ ล ้นมาได ้คืนมาเลย เว ้นแต่ให ้แต่ละคนพาภรรยา และลูกๆ ของเขาออกไป แล ้วพวกเขาจะได ้พาออกไปได ้ 23 ดาวิดจึงกล่าวว่า พีน ่ ้องทัง้ หลาย ท่านทัง้ หลายอย่าทํา อย่างนัน ้ กับสิง่ ทีพ ่ ระเยโฮวาห์ประทานแก่เรา ผู ้ทรงรักษาเรา ไว ้ และทรงมอบกองทัพทีเ่ ข ้ามาต่อสู ้เราไว ้ในมือของเรา 24 เพราะใครจะฟั งท่านในเรือ ่ งนี?้ แต่สว่ นของผู ้ทีล ่ งไปสู ้รบ นัน ้ เป็ นอย่างไร ส่วนของผู ้ทีอ ่ ยูด ่ ้วยสิง่ ของต่างๆ ก็จะเป็ น อย่างนัน ้ พวกเขาก็จะแยกจากกัน 25 และตัง้ แต่วันนัน ้ เป็ นต ้นมา พระองค์ก็ทรงตัง้ ให ้เป็ น กฎเกณฑ์และข ้อบัญญัตส ิ ําหรับอิสราเอลจนทุกวันนี้ 26 เมือ ่ ดาวิดมายังเมืองศิกลาก เขาก็ได ้ส่งของทีป ่ ล ้นมา บางส่วนไปให ้พวกผู ้อาวุโสในยูดาห์ คือเพือ ่ นของเขา โดย กล่าวว่า "นีแ ่ น่ะ นีเ่ ป็ นของขวัญสําหรับพวกท่านทีเ่ ป็ นของที่ ปล ้นมาจากศัตรูของพระเจ ้า" 27 แก่ผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นเบธเอล แก่ผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นราโมธทางตอนใต ้ แก่ผู ้ ทีอ ่ ยูใ่ นยัตเทียร์ 28 และแก่พวกทีอ ่ ยูใ่ นอาโรเออร์ และแก่พวกทีอ ่ ยูใ่ นสิฟโมท และแก่พวกทีอ ่ ยูใ่ นเอชเทโมอา 29 และแก่ผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นราคาล และแก่ผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นเมืองต่างๆ ของ ชาวเยราเมเอล และแก่ผู ้ทีอ ่ ยูใ่ นเมืองต่างๆ ของชาวเคไนต์ 30 และแก่พวกทีอ ่ ยูใ่ นโฮร์มาห์ และแก่พวกทีอ ่ ยูใ่ นโคราชาน และแก่พวกทีอ ่ ยูใ่ นอาธาค 31 และแก่คนเหล่านัน ้ ทีอ ่ ยูใ่ นเฮโบรน และแก่ทก ุ สถานทีท ่ ี่ ดาวิดกับพวกของเขาเคยไปอาศัย บทที่ 31 1 ในเวลานัน ้ พวกฟี ลส ิ เตียต่อสู ้กับอิสราเอล และคนอิสราเอล ก็หนีจากพวกฟี ลส ิ เตียไปล ้มตายอยูบ ่ นภูเขาฆิลโบอา 2 และคนฟี ลส ิ เตียก็ตด ิ ตามซาอูลและบรรดาบุตรชายของเขา อย่างหนัก และคนฟี ลส ิ เตียก็ฆา่ โยนาธาน อาบีนาดับ และ ั มัลคิชว บุตรชายของซาอูล 3 การสู ้รบดุเดือดลงมาหาซาอูล และนักธนูก็ยงิ ถูกเขา และ เขาได ้รับบาดเจ็บสาหัสจากนักธนู 4 ซาอูลจึงตรัสกับผู ้ถืออาวุธของตนว่า “จงชักดาบของท่าน ออกมาแทงข ้าพเจ ้าด ้วยดาบเล่มนัน ้ มิฉะนัน ้ พวกทีไ่ ม่ได ้เข ้า สุหนัตจะเข ้ามาแทงข ้าพเจ ้าและทําร ้ายข ้าพเจ ้า” แต่ผู ้ถือ อาวุธไม่ยอม เพราะเขากลัวมาก ดังนัน ้ ซาอูลจึงหยิบดาบ ขึน ้ มาและฟาดฟั นมัน ้ พระชนม์ เขาก็ล ้มลง 5 เมือ ่ ผู ้ถืออาวุธของเขาเห็นว่าซาอูลสิน บนดาบของเขาและตายพร ้อมกับซาอูลด ้วย ิ้ พระชนม์พร ้อมด ้วยโอรสทัง้ สามของ 6 ดังนัน ้ ซาอูลก็สน พระองค์ และผู ้ถืออาวุธของพระองค์ และทหารของพระองค์ ทัง้ หมดในวันเดียวกันนัน ้ 7 เมือ ่ คนอิสราเอลซึง่ อยูฟ ่ ากหุบเขาข ้างโน ้น และคน ทัง้ หลายซึง่ อยูฟ ่ ากแม่นํ้าจอร์แดนข ้างโน ้น เห็นว่าคน อิสราเอลหนีไป และเห็นว่าซาอูลกับโอรสของพระองค์ ้ พระชนม์แล ้ว พวกเขาก็ละทิง้ เมืองต่างๆ แล ้วหนีไป ส่วน สิน ชาวฟี ลส ิ เตียก็มาอาศัยอยูท ่ น ี่ ั่น 8 ครัน ้ รุง่ ขึน ้ พวกฟี ลส ิ เตียก็มาปล ้นเอาข ้าวของจากศพของ ซาอูลและลูกชายทัง้ สามของเขาล ้มอยูบ ่ นภูเขาฆิลโบอา ้ เกราะของเขา 9 แล ้วพวกเขาตัดศีรษะของเขา และถอดเสือ ออก และส่งคนไปทั่วแผ่นดินฟี ลส ิ เตียเพือ ่ ประกาศเรือ ่ งนีใ้ น วิหารแห่งรูปเคารพของพวกเขา และท่ามกลางประชาชน
10 และพวกเขาก็เอาอาวุธของพระองค์ไปไว ้ในวิหารของอัช ทาโรธ และพวกเขาก็มัดร่างของพระองค์ไว ้กับกําแพงเมือง เบธชาน 11 เมือ ่ ชาวเมืองยาเบศกิลอาดได ้ยินเรือ ่ งทีพ ่ วกฟี ลส ิ เตียกระ ทํากับซาอูล ้ ก็ลก 12 บรรดาชายกล ้าทัง้ สิน ุ ขึน ้ ออกเดินทางตลอดคืนไปนํ า ร่างของซาอูลและร่างของลูกชายของพระองค์จากกําแพง เมืองเบธชาน และมายังเมืองยาเบศ และเผาศพเหล่านัน ้ ไว ้ที่ นั่น 13 แล ้วพวกเขานํ ากระดูกของตนไปฝั งไว ้ใต ้ต ้นไม ้ทีเ่ มืองยา เบศ และอดอาหารเจ็ดวัน