ศลปะแหงการปกครอง-การบรหารทางการเมอง
กษตรยทรงรบคาตอบดวยความพอใจและทรงสอบถามตอไปวา“คณสมบตทสาคญทสดสาหรบการ ปกครองคออะไร”พระองคทรงตอบวา“คอการรกษาตนเองใหพนจากสนบนและประพฤตตนอยางมสต สมปชญญะตลอดชวตสวนใหญใหเกยรตความชอบธรรมเหนอสงอนใดและคบหามตรกบคนประเภทน เพราะพระเจากทรงรกความยตธรรมเชนกน!”(จดหมายของอรสเตยส8:12-13)
กษตรยทรงแสดงความเหนดวยและตรสกบอกคนหนงวา“แกนแทของการเปนกษตรยคออะไร?”เขาตอบ วา“การปกครองตนเองใหดและไมถกความรารวยหรอชอเสยงชกนาใหหลงผดไปสความปรารถนาทไม เหมาะสมหรอเลวทรามนแหละคอหนทางทแทจรงของการปกครองหากทานพจารณาเรองนใหดเพราะสงท ทานตองการอยางแทจรงนนเปนของทานแลวและพระเจาทรงปราศจากความตองการและทรงเมตตา กรณาดวยจงคดใหสมกบความเปนมนษยและอยาปรารถนาหลายสงหลายอยางแตจงปรารถนาเฉพาะสง ทจาเปนสาหรบการปกครองเทานน!”(จดหมายของอรสเตยส8:15-16)
ในวนรงขนการจดเตรยมแบบเดมกถกปฏบตและเมอกษตรยมโอกาสถามคาถามเหลาชายเหลานน พระองคจงถามคนแรกทเหลออยสาหรบการสอบสวนครงตอไปวา“รปแบบการปกครองทสงทสดคออะไร?” และเขาตอบวา“คอการปกครองตนเองและไมถกครอบงาดวยแรงกระตนเพราะมนษยทกคนมแนวโนมตาม ธรรมชาตบางอยางเปนไปไดวาคนสวนใหญมแนวโนมไปทางอาหารเครองดมและความสขและกษตรยม แนวโนมไปทางการไดมาซงดนแดนและชอเสยงอนยงใหญแตเปนการดทจะมความพอดในทกสง”จดหมาย ของอรสเตยส8:26-27
กษตรยทรงตอนรบชายผนนอยางอบอนและทรงถามเขาตอไปวาเขาจะหลกเลยงชวตทสขสบายและ ฟมเฟอยไดอยางไร?ชายผนนตอบวา“ถาเขาระลกอยเสมอวาตนเปนผปกครองอาณาจกรทยงใหญและเปน เจาเหนอประชาชนจานวนมากมายและจตใจของเขาไมควรจดจออยกบสงอนใดแตควรคดอยเสมอวาจะสง เสรมความเปนอยทดของพวกเขาไดอยางไรดทสดเขาตองอธษฐานตอพระเจาดวยวาอยาละเลยหนาทใดๆ” (จดหมายของอรสเตยส9:17-18)
...'มนษยจะปองกนตนเองจากความเยอหยงไดอยางไร?'และทานตอบวา'ถาเขารกษาความเสมอภาคและ ระลกอยเสมอวาตนเปนผปกครองมนษยและพระเจาจะทรงทาใหคนเยอหยงพนาศและทรงยกยองคนออน
โยนและถอมตน!'จดหมายของอรสเตยส9:45-46
กษตรยตรสวาชายผนกพดดเชนกนแลวจงถามคนตอไปวา“เราควรแตงตงใครเปนผปกครอง?”เขาตอบ
วา“ทกคนทเกลยดชงความชวรายและเลยนแบบการประพฤตของพระองคประพฤตชอบธรรมเพอรกษา ชอเสยงทดไวไดตลอดไปเพราะนคอสงทพระองคทรงกระทาโอกษตรยผทรงฤทธานภาพ”เขากลาว“และ พระเจาทรงประทานมงกฎแหงความชอบธรรมแกพระองค”จดหมายของอรสเตยส10:7-8 กษตรยทรงใชเวลาสกครในการสรรเสรญชายผนแลวจงถามเปนคนสดทายวา“ความสาเรจทยงใหญทสด ในการปกครองจกรวรรดคออะไร?”และเขาตอบวา“คอการทประชาชนจะไดอยอยางสงบสขตลอดไปและ การตดสนคดความอยางยตธรรมจะเกดขนอยางรวดเรว”จดหมายของอรสเตยส10:23-24
เพราะเรารจกเขาดวาเขาจะสงสอนลกหลานและครอบครวของเขาใหปฏบตตามทางของพระเจาคอกระทา ความยตธรรมและเทยงธรรมเพอพระเจาจะทรงบนดาลใหสงทพระองคไดตรสไวกบอบราฮมสาเรจ(ปฐม กาล18:19)
ยงกวานนเจาจงเลอกคนทมความสามารถจากหมประชาชนทงหมดคอคนทเกรงกลวพระเจาเปนคนซอ ตรงและเกลยดความโลภแลวแตงตงพวกเขาใหเปนผปกครองประชาชนเปนพนๆคนรอยๆคนหาสบๆ
คนและสบๆคนและใหพวกเขาพพากษาคดความในทกเรองและเรองใหญๆพวกเขาจะนามาใหเจาพจารณา สวนเรองเลกๆพวกเขาจะเปนผพพากษาดงนนเจาจะไดสะดวกขนและพวกเขาจะไดชวยแบกภาระกบเจา ดวย(อพยพ18:21-22)
อยากลาวเทจอยารวมมอกบคนชวเพอเปนพยานทไมชอบธรรมอยาตามฝงชนไปทาชวและอยาพดในคด ความเพอบดเบอนคาพพากษาของคนจานวนมากและอยาเขาขางคนยากจนในคดความของเขาอยาบด เบอนคาพพากษาของคนยากจนในคดความของเขาจงอยใหหางจากเรองเทจและอยาฆาคนบรสทธและคน ชอบธรรมเพราะเราจะไมใหความเปนธรรมแกคนชว(อพยพ23:1-3,6-7)
อยากระทาการอยตธรรมในการพพากษาอยาลาเอยงตอคนยากจนหรอยกยองคนมอานาจแตจงพพากษา เพอนบานดวยความชอบธรรมอยากระทาการอยตธรรมในการพพากษาในการวดในนาหนกหรอในการวด ปรมาตรเลวนต19:15,35
จงเลอกคนฉลาดมไหวพรบและเปนทรจกในหมเผาของเจาและเราจะตงเขาใหเปนผปกครองเจาและใน เวลานนเราไดกาชบผพพากษาของเจาวาจงฟงคดความระหวางพนองของเจาและตดสนอยางเทยงธรรม
ประเทศใดทพระเจาของเขาคอองคพระผเปนเจาประเทศนนกไดรบพรและชนชาตใดทพระองคทรงเลอกไวเปนมรดกของพระองคประเทศนนกไดรบพรเชนกนสดด33:12
ระหวางแตละคนกบพนองของเขาและคนตางชาตทอยกบเขาเจาอยาลาเอยงในการตดสนแตเจาจงฟงทง คนเลกและคนใหญเจาอยากลวหนาคนเพราะการตดสนเปนของพระเจาและคดใดทยากเกนกวาเจาจะ ตดสนไดจงนามาใหเราและเราจะฟงมนเฉลยธรรมบญญต1:13,16-17
ฉะนนโออสราเอลเอยจงฟงพระบญญตและคาตดสนซงเราสอนเจาเพอเจาจะไดปฏบตตามและจะไดเขาไป ครอบครองแผนดนซงพระยาหเวหพระเจาของบรรพบรษของเจาประทานใหแกเจา(เฉลยธรรมบญญต4:1)
พระองคทรงดาเนนการตามคาพพากษาเพอเดกกาพราและหญงมายและทรงรกคนตางชาตโดยประทาน อาหารและเครองนงหมใหเขา(เฉลยธรรมบญญต10:18)
จงแตงตงผพพากษาและเจาหนาทในทกเมองทพระเยโฮวาหพระเจาของเจาประทานใหแกเจาทวทกเผาของ เจาและพวกเขาจะพพากษาประชาชนดวยความเทยงธรรมอยาฉอฉลอยาลาเอยงและอยารบสนบนเพราะ สนบนจะทาใหคนฉลาดตาบอดและทาใหคนชอบธรรมพดจาผดเพยนไปเฉลยธรรมบญญต16:18-19 และเมอพระองคประทบบนบลลงกแหงราชอาณาจกรของพระองคแลวพระองคจะตองทรงเขยนสาเนาพระ บญญตนลงในหนงสอเลมหนงจากฉบบทอยตอหนาพวกปโรหตชาวเลวและใหเกบไวกบพระองคและ พระองคจะทรงอานในนนตลอดชวตของพระองคเพอพระองคจะทรงเรยนรทจะยาเกรงพระเยโฮวาหพระเจา ของพระองคและจะทรงปฏบตตามพระบญญตและกฎเกณฑเหลานทกประการเพอใจของพระองคจะไมหยง ผยองเหนอพนองและจะไมหนเหไปจากพระบญญตไมวาจะไปทางขวาหรอทางซายเพอพระองคและลก หลานของพระองคจะไดมชวตยนยาวในราชอาณาจกรของพระองคทามกลางชาวอสราเอลเฉลยธรรม บญญต17:18-20
อยาบดเบอนคาพพากษาของคนตางชาตหรอของเดกกาพราและอยาเอาเสอผาของหญงมายไปคาประกน (เฉลยธรรมบญญต24:17)
ถาเกดขอพพาทระหวางมนษยและพวกเขามาถงศาลเพอพพากษาผพพากษาจะตดสนพวกเขาและจะ วนจฉยคนชอบธรรมและกลาวโทษคนชวรายเฉลยธรรมบญญต25:1 ขอใหผใดกตามทบดเบอนการตดสนคดของคนตางชาตเดกกาพราและหญงมายจงถกสาปแชงและ ประชาชนทงปวงจะกลาววาอาเมน(เฉลยธรรมบญญต27:19)
ถงกระนนพระเจากทรงตงผพพากษาขนมาเพอชวยพวกเขาใหพนจากเงอมมอของพวกทปลนสะดมพวกเขา (ผวนจฉย2:16)
ประเทศใดทพระเจาของเขาคอองคพระผเปนเจาประเทศนนกไดรบพรและชนชาตใดทพระองคทรงเลอกไวเปนมรดกของพระองคประเทศนนกไดรบพรเชนกนสดด33:12
ใจของขาพเจาอยกบบรรดาผวาราชการของอสราเอลผซงอาสาเขามารบใชประชาชนดวยความเตมใจขอ สรรเสรญพระเจาเถดผพพากษา5:9
และดาวดทรงครองราชยเหนออสราเอลทงปวงและดาวดทรงพพากษาและตดสนอยางยตธรรมตอ ประชาชนของพระองคทงปวง2ซามเอล8:15
พระเจาแหงอสราเอลตรสวาศลาแหงอสราเอลตรสกบขาพเจาวาผปกครองมนษยตองเปนผเทยงธรรม ปกครองดวยความเกรงกลวพระเจาและเขาจะเปนเหมอนแสงสวางในยามเชาเมอดวงอาทตยขนเปนเชาท ปราศจากเมฆเหมอนหญาออนงอกขนจากแผนดนดวยแสงสวางหลงฝนตก2ซามเอล23:3-4
และบดนขาแตพระเจาของขาพระองคพระองคทรงแตงตงขาพระองคผรบใชของพระองคใหเปนกษตรย แทนดาวดบดาของขาพระองคและขาพระองคเปนเพยงเดกเลกๆขาพระองคไมรวาจะออกไปหรอเขามา อยางไรและขาพระองคผรบใชของพระองคอยทามกลางประชากรของพระองคซงพระองคทรงเลอกไวเปน ประชากรจานวนมากทนบไมถวนขอทรงประทานสตปญญาแกขาพระองคผรบใชของพระองคเพอใหขา พระองคสามารถพพากษาประชากรของพระองคไดเพอขาพระองคจะไดแยกแยะความดและความชวได เพราะใครเลาจะสามารถพพากษาประชากรจานวนมากเชนนของพระองคได?และพระเจาทรงพอพระทยท โซโลมอนไดทลขอสงนและพระเจาตรสกบเขาวาเพราะเจาไดทลขอสงนและไมไดขอชวตทยนยาวสาหรบตน เองหรอไมไดขอทรพยสมบตสาหรบตนเองหรอไมไดขอชวตของศตรของเจาแตไดขอสตปญญาเพอจะ แยกแยะความยตธรรมไดดเถดเราไดทาตามคาของเจาแลวดเถดเราไดประทานสตปญญาและความเขาใจ แกเจาแลวจงไมมผใดเหมอนทานมากอนและหลงจากทานกไมมผใดจะเหมอนทานไดอกเลย1พงศกษตรย 3:7-12
และชาวอสราเอลทงปวงไดยนถงคาพพากษาทกษตรยไดทรงพพากษาและพวกเขากเกรงกลวกษตรย เพราะพวกเขาเหนวาพระปญญาของพระเจาสถตอยในพระองคเพอจะทรงพพากษาอยางถกตอง1พงศ กษตรย3:28
และถาเจาจะดาเนนชวตตอหนาเราเหมอนอยางทดาวดบดาของเจาไดดาเนนชวตคอดวยความซอสตย สจรตและเทยงธรรมปฏบตตามทกสงทเราไดบญชาเจาไวและรกษากฎเกณฑและคาพพากษาของเราไว แลวเราจะตงบลลงกแหงราชอาณาจกรของเจาไวในอสราเอลเปนนจดงทเราไดสญญาไวกบดาวดบดาของ เจาวาจะไมมผใดขาดหายไปจากบลลงกแหงอสราเอลเลย1พงศกษตรย9:4-5 คนของทานกเปนสขบรรดาขาราชบรพารของทานเหลานกเปนสขผทยนอยตอหนาทานเสมอและไดยนพระ ปญญาของทานขอสรรเสรญพระเยโฮวาหพระเจาของทานผทรงพอพระทยในทานและทรงตงทานไวบน บลลงกแหงอสราเอลเพราะพระเยโฮวาหทรงรกอสราเอลตลอดไปจงทรงแตงตงทานเปนกษตรยเพอ พพากษาและตดสนอยางยตธรรม1พงศกษตรย10:8-9
ประเทศใดทพระเจาของเขาคอองคพระผเปนเจาประเทศนนกไดรบพรและชนชาตใดทพระองคทรงเลอกไวเปนมรดกของพระองคประเทศนนกไดรบพรเชนกนสดด33:12
ศลปะแหงการปกครอง-การบรหารทางการเมอง
และเยโรโบอมนนเปนชายผกลาหาญมากและเมอโซโลมอนเหนวาชายหนมผนนขยนขนแขงจงแตงตงให เขาเปนผปกครองดแลกจการทงหมดของวงศตระกลโยเซฟ(1พงศกษตรย11:28)
ดงนนดาวดจงทรงครองราชยเหนออสราเอลทงปวงและทรงพพากษาและตดสนคดความทามกลาง ประชาชนของพระองคทงปวง1พงศาวดาร18:14
แลวเจาจะเจรญรงเรองถาเจาเอาใจใสปฏบตตามพระบญญตและคาตดสนทพระเจาทรงบญชาโมเสสเกยว กบอสราเอลจงเขมแขงและกลาหาญอยากลวและอยาทอแท1พงศาวดาร22:13
ยงกวานนเราจะตงราชอาณาจกรของเขาใหคงอยเปนนจถาเขาซอสตยตอบญญตและคาพพากษาของเรา เหมอนอยางในวนน1พงศาวดาร28:7
และโซโลมอนโอรสของดาวดกทรงเขมแขงขนในราชอาณาจกรของพระองคและพระเยโฮวาหพระเจาของ พระองคทรงอยกบพระองคและทรงยกยองพระองคอยางยงใหญ2พงศาวดาร1:1 ขอประทานสตปญญาและความรแกขาพระองคเถดเพอขาพระองคจะไดออกไปและเขามาเฝาประชาชนน เพราะใครเลาจะพพากษาประชาชนของพระองคไดประชาชนมากมายเชนน?และพระเจาตรสกบโซโลมอนวา เพราะวาสงนอยในใจของเจาและเจาไมไดขอทรพยสมบตความมงคงหรอเกยรตยศหรอชวตของศตรของ เจาและไมไดขออายยนยาวแตเจาขอสตปญญาและความรเพอตวเจาเองเพอเจาจะไดพพากษาประชาชน ของขาพเจาซงขาพเจาไดแตงตงเจาใหเปนกษตรยสตปญญาและความรจงไดประทานแกเจาและขาพเจาจะ ประทานทรพยสมบตความมงคงและเกยรตยศแกเจาอยางทไมมกษตรยองคใดในสมยกอนเจาเคยมและ จะไมมกษตรยองคใดหลงจากเจามเชนนอกเลย2พงศาวดาร1:10-12
และโซโลมอนตงใจจะสรางพระวหารเพอพระนามของพระเจาและพระวหารสาหรบราชอาณาจกรของ พระองคฮรมกลาวอกวาขอสรรเสรญพระเจาแหงอสราเอลผทรงสรางฟาสวรรคและแผนดนโลกผทรง ประทานบตรชายทฉลาดแกกษตรยดาวดผเปยมดวยสตปญญาและความเขาใจเพอจะสรางพระวหารเพอ พระเจาและพระวหารสาหรบราชอาณาจกรของพระองค2พงศาวดาร2:1,12 สวนเจาถาเจาจะดาเนนชวตตอหนาเราเหมอนอยางทดาวดบดาของเจาไดดาเนนและทาตามทกสงทเราได บญชาเจาไวและปฏบตตามกฎเกณฑและคาพพากษาของเราแลวเราจะตงราชบลลงกแหงอาณาจกรของ เจาใหมนคงตามทเราไดทาพนธสญญากบดาวดบดาของเจาไววาจะไมมผใดขาดไปจากเจาทจะเปนผ ปกครองในอสราเอล2พงศาวดาร7:17-18 ขอสรรเสรญพระเจาของทานผทรงพอพระทยในทานและทรงตงทานไวบนบลลงกของพระองคใหเปน กษตรยแทนพระเจาของทานเพราะพระเจาของทานทรงรกอสราเอลและจะทรงตงพวกเขาไวใหมนคงตลอด ไปพระองคจงทรงแตงตงทานใหเปนกษตรยเหนอพวกเขาเพอจะพพากษาและตดสนอยางยตธรรม2 พงศาวดาร9:8
ประเทศใดทพระเจาของเขาคอองคพระผเปนเจาประเทศนนกไดรบพรและชนชาตใดทพระองคทรงเลอกไวเปนมรดกของพระองคประเทศนนกไดรบพรเชนกนสดด33:12
และกลาวแกผพพากษาวาจงระวงการกระทาของทานเพราะทานไมไดพพากษาเพอมนษยแตเพอพระเจา ผทรงสถตอยกบทานในการพพากษาฉะนนบดนจงใหความยาเกรงพระเจาอยกบทานจงระวงและกระทา ตามนนเพราะพระเจาของเราไมทรงมความผดไมทรงลาเอยงและไมทรงรบของกานล2พงศาวดาร19:67 จงปลอยใหการกอสรางพระวหารของพระเจาเปนไปตามพระประสงคของพระองคใหผวาราชการของชาวยว และผอาวโสของชาวยวสรางพระวหารของพระเจาในสถานทของพระองคเถดเอซรา6:7
เพราะเอซราไดเตรยมใจทจะแสวงหาพระบญญตของพระเจาและปฏบตตามและสอนธรรมบญญตและคา ตดสนตางๆแกชาวอสราเอล(เอซรา7:10)
และเอซราเอยจงตงเจาหนาทและผพพากษาตามพระปญญาของพระเจาผทรงอยในพระหตถของทานเพอ พพากษาประชาชนทงหลายทอยฝงแมนาคอบรรดาผทรจกพระบญญตของพระเจาของทานและจงสอนแก ผทไมรจกพระบญญตเหลานนและผใดไมปฏบตตามพระบญญตของพระเจาของทานและพระบญญตของ กษตรยจงใหมการพพากษาลงโทษเขาอยางรวดเรวไมวาจะเปนโทษประหารชวตเนรเทศรบสมบตหรอจา คกเอซรา7:25-26
ขาพเจาไดมอบหมายใหฮานานนองชายของขาพเจาและฮานานยาหผปกครองพระราชวงดแลกรงเยรซาเลม เพราะเขาเปนคนซอสตยและเกรงกลวพระเจามากกวาคนมากมาย(เนหะมย7:2)
เพราะโมรเดไคชาวอสราเอลเปนรองจากกษตรยอาหสเวรสและเปนผยงใหญในหมชาวยวและเปนทยอมรบ ของพนองชาวอสราเอลจานวนมากเขาแสวงหาความมงคงใหแกประชาชนของเขาและกลาวคาสนตสขแก ลกหลานของเขาทงปวงเอสเธอร10:3
ใหเราเลอกตดสนดวยตนเองใหเรารจกแยกแยะสงทดงามในหมพวกเราเองโยบ34:4
แตพระเยโฮวาหจะทรงดารงอยเปนนจพระองคทรงเตรยมพระทนงเพอการพพากษาและพระองคจะทรง พพากษาโลกดวยความชอบธรรมพระองคจะทรงพพากษาประชาชนดวยความเทยงธรรมสดด9:7-8 พระองคทรงรกความชอบธรรมและความยตธรรมแผนดนโลกเตมไปดวยความดของพระเจาสดด33:5 ประเทศใดทพระเจาของเขาคอองคพระผเปนเจาประเทศนนกไดรบพรและชนชาตใดทพระองคทรงเลอกไว เปนมรดกของพระองคประเทศนนกไดรบพรเชนกนสดด33:12
ประเทศใดทพระเจาของเขาคอองคพระผเปนเจาประเทศนนกไดรบพรและชนชาตใดทพระองคทรงเลอกไวเปนมรดกของพระองคประเทศนนกไดรบพรเชนกนสดด33:12
เพราะพระเจาทรงรกความยตธรรมและไมทรงทอดทงผบรสทธของพระองคพวกเขาจะไดรบการปกปอง รกษาไวเปนนจแตเชอสายของคนชวจะถกตดขาดปากของคนชอบธรรมกลาวถอยคาแหงปญญาและลน ของเขากลาวถงความยตธรรมสดด37:28,30
ขอพระองคทรงประทานการพพากษาของพระองคแกกษตรยโอพระเจาและทรงประทานความชอบธรรมแก พระโอรสของกษตรยพระองคจะทรงพพากษาประชาชนของพระองคดวยความชอบธรรมและพพากษาคน ยากจนของพระองคดวยความยตธรรมพระองคจะทรงพพากษาคนยากจนในหมประชาชนพระองคจะทรง ชวยเดกๆของคนขดสนและจะทรงทาลายผกดขขมเหงใหสนซากสดด72:1-2,4
จงปกปองคนยากจนและเดกกาพราจงใหความยตธรรมแกผทกขยากและผขดสนจงชวยคนยากจนและผ ขดสนใหพนจากเงอมมอของคนชวรายสดด82:3-4
ความยตธรรมและการพพากษาเปนทประทบของพระทนงของพระองคความเมตตาและความจรงจะนาหนา พระพกตรของพระองคสดด89:14 แตการพพากษาจะกลบคนสความชอบธรรมและคนซอตรงทงหลายจะดาเนนตามนนสดด94:15 เมฆและความมดอยรอบพระองคความชอบธรรมและการพพากษาเปนทประทบของพระทนงของพระองค สดด97:2
พระกาลงของกษตรยทรงรกความยตธรรมพระองคทรงสถาปนาความเทยงธรรมพระองคทรงพพากษา
และใหความชอบธรรมในยาโคบสดด99:4 พระเยโฮวาหทรงกระทาการยตธรรมและพพากษาเพอผทถกกดขขมเหงทงปวงสดด103:6 ผใดรกษาความยตธรรมและกระทาความชอบธรรมอยเสมอผนนกเปนผทไดรบพรสดด106:3 กจการแหงพระหตถของพระองคเปนความจรงและความยตธรรมพระบญญตทงสนของพระองคแนนอน สดด111:7
ขาพเจาไดเลอกทางแหงความจรงแลวขาพเจาไดนาคาพพากษาของพระองคมาวางไวตอหนาขาพเจาแลว ขอทรงสอนขาพเจาใหมวจารณญาณทดและความรเพราะขาพเจาเชอในพระบญญตของพระองคขาพเจาได สาบานแลวและขาพเจาจะปฏบตตามคอขาพเจาจะรกษาคาพพากษาอนชอบธรรมของพระองคขาพเจาได กระทาการทยตธรรมและเทยงธรรมแลวขออยาทรงทอดทงขาพเจาไวในมอของผกดขขมเหงขาพเจาเลย สดด119:30,66,106,121
ประเทศใดทพระเจาของเขาคอองคพระผเปนเจาประเทศนนกไดรบพรและชนชาตใดทพระองคทรงเลอกไวเปนมรดกของพระองคประเทศนนกไดรบพรเชนกนสดด33:12
ผใดมพระเจาของยาโคบเปนผชวยผนนกเปนสขผใดมความหวงในพระเยโฮวาหพระเจาของเขาผทรงสราง ฟาสวรรคแผนดนโลกทะเลและสรรพสงในนนผทรงรกษาสจธรรมไวเปนนจผทรงพพากษาเพอผถกกดข ผทรงประทานอาหารแกผหวโหยพระเยโฮวาหทรงปลดปลอยผถกจองจา(สดด146:5-7)
สภาษตของกษตรยโซโลมอน
สภาษตของโซโลมอนโอรสของดาวดกษตรยแหงอสราเอล;เพอใหรจกปญญาและคาสงสอน;เพอใหเขาใจ ถอยคาแหงความเขาใจ;เพอรบคาสงสอนแหงปญญาความยตธรรมการพพากษาและความเทยงธรรม; เพอใหความรแกคนโงเขลาและใหความรและวจารณญาณแกคนหนมสภาษต1:1-4
เพราะองคพระผเปนเจาทรงประทานปญญาจากพระโอษฐของพระองคมาซงความรและความเขาใจพระองค ทรงเกบรกษาปญญาอนดไวสาหรบคนชอบธรรมพระองคทรงเปนโลกาบงแกผทดาเนนชวตอยางเทยง ธรรมพระองคทรงรกษาทางแหงการพพากษาและทรงรกษาทางของเหลาผบรสทธของพระองคแลวเจาจะ เขาใจความชอบธรรมการพพากษาและความยตธรรมแทจรงแลวทกทางทดสภาษต2:6-9 ความยาเกรงพระเจาคอการเกลยดชงความชวรายไดแกความเยอหยงความทะนงตนทางชวและคาพดท หยาบคายเราเกลยดชงสงเหลานคาแนะนาและสตปญญาเปนของเราเรามความเขาใจเรามกาลงโดยเรา กษตรยจงครองราชยและเจาชายจงออกกฎหมายโดยเราเจาชายจงปกครองและขนนางแมกระทงผ พพากษาทงหลายในโลกสภาษต8:13-16
มอของผขยนหมนเพยรจะปกครองสวนผเกยจครานจะตองเสยภาษสภาษต12:24 พระวจนะอนศกดสทธสถตอยในพระโอษฐของกษตรยพระโอษฐของพระองคไมลวงละเมดในการพพากษา การกระทาชวรายเปนสงทนารงเกยจสาหรบกษตรยเพราะบลลงกนนตงมนอยดวยความชอบธรรมพระ โอษฐทเทยงธรรมเปนทพอพระทยของกษตรยและพวกเขารกผทพดจาถกตองสภาษต16:10,12-13
ผทใจเยนกวาผมอานาจและผทควบคมจตใจของตนไดดกวาผทยดเมองไดสภาษต16:32
คนชวรบของขวญจากอกเพอบดเบอนการพพากษาสภาษต17:23
ไมควรยอมรบคนชวและโคนลมคนชอบธรรมในการพพากษาสภาษต18:5 กษตรยผประทบบนบลลงกแหงการพพากษาทรงขบไลความชวรายทงปวงดวยพระเนตรของพระองค สภาษต20:8
กษตรยผทรงปญญาจะทรงกระจายคนชวและทรงนาวงลอมาทบพวกเขาสภาษต20:26
ประเทศใดทพระเจาของเขาคอองคพระผเปนเจาประเทศนนกไดรบพรและชนชาตใดทพระองคทรงเลอกไวเปนมรดกของพระองคประเทศนนกไดรบพรเชนกนสดด33:12
ความเมตตาและความจรงปกปองพระราชาและบลลงกของพระองคกตงมนอยไดดวยความเมตตาสภาษต 20:28
การกระทาอยางยตธรรมและเทยงธรรมเปนทยอมรบของพระเจามากกวาการถวายบชาการปลนของคนชว จะทาลายพวกเขาเพราะพวกเขาปฏเสธทจะกระทาการอยางยตธรรมสภาษต21:3,7 การพพากษาอยางเปนธรรมเปนความสขแกผชอบธรรมแตความพนาศจะเปนของคนชวสภาษต21:15
สงเหลานกเปนของคนฉลาดดวยเชนกนไมควรลาเอยงเขาขางคนชวในการพพากษาผใดกลาวแกคนชววา “ทานเปนคนชอบธรรม”ประชาชนจะสาปแชงเขาและประชาชาตทงหลายจะรงเกยจเขาแตผใดตกเตอนเขา เขาจะไดรบความยนดและพรทดจะมาถงเขาสภาษต24:23-25
ผใดควบคมจตใจของตนเองไมไดกเหมอนเมองทพงทลายและไรกาแพงสภาษต25:28
คนชวไมเขาใจการพพากษาแตผทแสวงหาพระเจาเขาใจทกสงสภาษต28:5
ผปกครองทชวรายนนเปรยบเสมอนสงโตคารามและหมทดรายฉะนนผปกครองทชวรายกยอมทารายคน ยากจนสภาษต28:15
เมอคนชอบธรรมปกครองประชาชนกยนดแตเมอคนชวปกครองประชาชนกโศกเศราสภาษต29:2
กษตรยทรงสถาปนาแผนดนดวยการพพากษาแตผทรบของกานลจะทาลายแผนดนนนสภาษต29:4 ถาผปกครองฟงคาโกหกบรรดาขาราชบรพารของเขากชวรายสภาษต29:12
กษตรยผทรงพพากษาคนยากจนอยางเทยงธรรมบลลงกของพระองคจะตงมนอยเปนนจสภาษต29:14
หลายคนแสวงหาความโปรดปรานจากผปกครองแตการพพากษาของทกคนมาจากพระเจาสภาษต29:26 โอเลมเอลเอยไมเปนทสาหรบกษตรยทจะดมเหลาองนและไมเปนทสาหรบเจาชายทจะดมสราเพราะเกรงวา พวกเขาจะดมแลวลมพระบญญตและบดเบอนการพพากษาตอผทกขยากทงหลายสภาษต31:4-5 จงอาปากพดเพอคนใบในเรองของคนทงหลายทถกกาหนดใหพนาศจงอาปากพดพพากษาอยางเทยง ธรรมและแกตางใหแกคนยากจนและคนขดสนสภาษต31:8-9
ประเทศใดทพระเจาของเขาคอองคพระผเปนเจาประเทศนนกไดรบพรและชนชาตใดทพระองคทรงเลอกไวเปนมรดกของพระองคประเทศนนกไดรบพรเชนกนสดด33:12
และยงกวานนขาพเจาเหนใตดวงอาทตยนนสถานทพพากษาวามความชวรายอยและสถานทแหงความ ชอบธรรมวามความอยตธรรมอยขาพเจาคดในใจวาพระเจาจะทรงพพากษาคนชอบธรรมและคนชวราย เพราะมเวลาสาหรบทกสงและทกการกระทา(ปญญาจารย3:16-17)
ถาเจาเหนการกดขขมเหงคนยากจนและการบดเบอนความยตธรรมอยางรายแรงในแควนใดอยาประหลาด ใจเลยเพราะพระองคผทรงอยสงกวาสงสดทรงทอดพระเนตรอยและยงมผทอยสงกวาพวกเขาอก (ปญญาจารย5:8)
ผใดปฏบตตามพระบญญตผนนจะไมพบความทกขยากใดๆและใจของคนฉลาดยอมเขาใจทงเวลาและการ พพากษาเพราะทกสงยอมมเวลาและการพพากษาฉะนนความทกขยากของมนษยจงมากมายนก(ปญญา จารย8:5-6)
จงเรยนรทจะทาดจงแสวงหาความยตธรรมจงชวยเหลอผถกกดขจงตดสนคดใหแกเดกกาพราจงแกตาง ใหแกหญงมายอสยาห1:17
เพราะวามเดกคนหนงเกดมาเพอเรามบตรชายคนหนงประทานใหแกเราและการปกครองจะอยบนบาของ เขาและพระนามของเขาจะถกเรยกวาอศจรรยทปรกษาพระเจาผทรงฤทธพระบดาผทรงดารงอยชวนรน ดรเจาชายแหงสนตสขการปกครองและสนตสขของเขาจะทวคณไมมทสนสดบนบลลงกของดาวดและใน อาณาจกรของเขาเพอจดระเบยบและสถาปนาดวยการพพากษาและความยตธรรมตงแตบดนเปนตนไปเปน นจนรนดรความกระตอรอรนของพระเจาแหงกองทพจะทาใหสงนสาเรจอสยาห9:6-7
วบตแกบรรดาผทออกกฎหมายอยตธรรมและผทเขยนความชวรายตามทตนกาหนดไวเพอจะเบยงเบนคน ขดสนจากความยตธรรมและแยงชงสทธจากคนยากจนในหมประชากรของขาพเจาเพอใหหญงมายตกเปน เหยอของพวกเขาและเพอพวกเขาจะปลนชงเดกกาพรา!อสยาห10:1-2 และดวยพระเมตตาบลลงกนนจะตงมนอยและพระองคจะประทบบนบลลงกนนดวยความจรงในพลบพลา ของดาวดทรงพพากษาทรงแสวงหาความยตธรรมและทรงเรงรบนาความชอบธรรมมาสโลกอสยาห 16:5
ดเถดกษตรยจะทรงครองราชยดวยความชอบธรรมและเจาชายจะทรงปกครองดวยการพพากษาอสยาห 32:1
พระเจาตรสวาจงรกษาความยตธรรมและประพฤตอยางเทยงธรรมเพราะความรอดของเราใกลจะมาถง แลวและความชอบธรรมของเราจะปรากฏใหเหนอสยาห56:1
ประเทศใดทพระเจาของเขาคอองคพระผเปนเจาประเทศนนกไดรบพรและชนชาตใดทพระองคทรงเลอกไวเปนมรดกของพระองคประเทศนนกไดรบพรเชนกนสดด33:12
และเจาจงสาบานวาพระเยโฮวาหทรงพระชนมอยทรงเปนความจรงทรงพพากษาและทรงชอบธรรมและ บรรดาประชาชาตจะสรรเสรญพระองคและพวกเขาจะถวายเกยรตแดพระองคเยเรมย4:2 แตใหผทโออวดจงโออวดในสงนคอวาเขาเขาใจและรจกเราวาเราคอพระเยโฮวาหผทรงแสดงความรก
เมตตาความยตธรรมและความชอบธรรมในโลกเพราะเราพอใจในสงเหลานพระเยโฮวาหตรสเชนนนเยเร มย9:24
โอวงศวานของดาวดเอยพระยาหเวหตรสวาจงพพากษาในยามเชาและชวยผทถกปลนไปจากมอของผกด ขใหพนจากภยมฉะนนพระพโรธของเราจะลกโชนเหมอนไฟและเผาผลาญจนไมมใครดบไดเพราะความชว รายทพวกเจากระทาเยเรมย21:12
พระยาหเวหตรสวาจงกระทาการยตธรรมและชอบธรรมและจงชวยผถกปลนสะดมใหพนจากมอของผกดข และอยาทารายคนตางชาตเดกกาพราหรอหญงมายและอยาหลงเลอดผบรสทธในทแหงนเยเรมย22:3 ดเถดวนนนจะมาถงพระยาหเวหตรสวาเราจะยกกงกานทชอบธรรมขนมาใหแกดาวดและกษตรยจะทรง ครองราชยและเจรญรงเรองและจะทรงพพากษาและตดสนอยางยตธรรมในแผนดนโลกเยเรมย23:5
ในวนเหลานนและในเวลานนเราจะทาใหกงแหงความชอบธรรมงอกขนมาเพอดาวดและเขาจะทาการ พพากษาและกระทาการทชอบธรรมในแผนดนเยเรมย33:15
ผใดไมใหกยมโดยคดดอกเบยและไมรบผลกาไรใดๆผใดละเวนจากความชวชาผใดไดตดสนอยางเทยง ธรรมระหวางมนษยดวยกนผใดดาเนนตามพระบญญตของเราและไดรกษาคาตดสนของเราเพอกระทา การอยางซอตรงผนนเปนคนชอบธรรมเขาจะมชวตอยแนนอนพระเจาตรสเชนนน(เอเสเคยล18:8-9) พระเจาตรสวา“โอเจาชายแหงอสราเอลเอยจงพอใจเถดจงละทงความรนแรงและการปลนสะดมและจง พพากษาอยางยตธรรมจงยกเลกการเกบภาษจากประชาชนของขาพเจา”พระเจาตรส(เอเสเคยล45:9) ฉะนนโอพระราชาขอทรงโปรดฟงคาแนะนาของขาพระองคเถดขอทรงละเวนบาปของพระองคดวยความ ชอบธรรมและความผดบาปของพระองคดวยการแสดงความเมตตาตอคนยากจนถาหากจะทาใหพระองค ทรงมความสงบสขยนยาวขนขาพระองคเนบคดเนซารขอสรรเสรญยกยองและถวายเกยรตแดพระราชา แหงสวรรคผทรงมพระราชกจทงปวงเปนความจรงและพระวถของพระองคเปนความยตธรรมและ พระองคทรงสามารถทาใหเขาตาตอยลงไดดาเนยล4:27,37 แลวกษตรยดารอสกทรงเขยนจดหมายไปถงชนชาตทงหลายทกชาตทกภาษาทอาศยอยทวโลกวา“สนต สขจงมแกทานทงหลายอยางทวคณเราออกพระราชกฤษฎกาวาในทกอาณาเขตของราชอาณาจกรของเรา นนผคนจะตวสนและเกรงกลวพระเจาของดาเนยลเพราะพระองคทรงเปนพระเจาผทรงพระชนมอยและ
ประเทศใดทพระเจาของเขาคอองคพระผเปนเจาประเทศนนกไดรบพรและชนชาตใดทพระองคทรงเลอกไวเปนมรดกของพระองคประเทศนนกไดรบพรเชนกนสดด33:12
ทรงมนคงอยเปนนจและราชอาณาจกรของพระองคนนจะไมมวนถกทาลายและการปกครองของพระองค จะดารงอยจนถงทสดพระองคทรงชวยใหรอดและทรงชวยกและพระองคทรงกระทาหมายสาคญและ
อศจรรยในฟาสวรรคและบนแผนดนโลกผทรงชวยดาเนยลใหรอดพนจากอานาจของสงโต”ดาเนยล6:2527 ฉะนนจงหนกลบมาหาพระเจาของเจาจงรกษาความเมตตาและความยตธรรมและจงรอคอยพระเจาของเจา อยเสมอโฮเซอา12:6
จงเกลยดชงความชวและรกความดและตงความยตธรรมไวทประตเมองบางทพระเจาจอมทพอาจจะทรง เมตตาตอชนชาตของโยเซฟทเหลออยแตจงใหความยตธรรมไหลลงมาดจสายนาและความชอบธรรมดจ ธารนาอนเชยวกรากอาโมส5:15,24
พระยาหเวหจอมทพตรสวาจงพพากษาอยางเทยงธรรมและจงเมตตากรณาตอพนองของตนทกคนอยา กดขขมเหงหญงมายเดกกาพราคนตางชาตและคนยากจนและอยาใหผใดคดรายตอพนองของตนในใจ เลย(เศคารยาห7:9-10)
นคอสงทพวกเจาตองกระทาจงพดความจรงกบเพอนบานของตนทกคนจงตดสนดวยความจรงและนา สนตสขมาสเมองของพวกเจาและอยาใหผใดคดรายตอเพอนบานของตนและอยารกการสาบานเทจเพราะ สงเหลานเปนสงทเรารงเกยจพระเจาตรสวา(เศคารยาห8:16-17)
แตพระเยซตรสวา“จงปลอยใหเดกเลกมาหาเราและอยาหามเขาเลยเพราะวาแผนดนสวรรคเปนของคน เชนน”มทธว19:14
ใครเลาเปนผรบใชทซอสตยและฉลาดซงเจานายของเขาแตงตงใหดแลบานเรอนและจดหาอาหารใหแกพวก เขาตามเวลาทเหมาะสม?เราบอกความจรงแกทานทงหลายวาเจานายจะแตงตงเขาใหดแลทรพยสนทงสน ของเขามทธว24:45,47 นายของเขากลาวแกเขาวา“ดแลวเจาเปนผรบใชทดและซอสตยเจาซอสตยในสงเลกนอยเราจะตงเจาให ปกครองสงใหญโตจงเขาไปในความสขของนายของเจาเถด”นายของเขากลาวแกเขาวา“ดแลวเจาเปนผ รบใชทดและซอสตยเจาซอสตยในสงเลกนอยเราจะตงเจาใหปกครองสงใหญโตจงเขาไปในความสขของ นายของเจาเถด”มทธว25:21,23
แตพระเยซทรงเรยกพวกเขามาหาและตรสกบพวกเขาวา“พวกทานรแลววาผทนบวามอานาจปกครองคน ตางชาตกใชอานาจปกครองพวกเขาและผมอานาจใหญโตกใชอานาจเหนอพวกเขาแตในพวกทานจะไมเปน
ประเทศใดทพระเจาของเขาคอองคพระผเปนเจาประเทศนนกไดรบพรและชนชาตใดทพระองคทรงเลอกไวเปนมรดกของพระองคประเทศนนกไดรบพรเชนกนสดด33:12
ความยาเกรงพระเจาเปนเหตใหไดรบอานาจแตความหยาบคายและความเยอหยงเปนเหตใหสญเสยอานาจ นนไปผยงใหญผพพากษาและผมอานาจทงหลายจะไดรบเกยรตแตไมมใครยงใหญไปกวาผทยาเกรงพระ เจาเลย(ปญญาจารย10:21,24)
เพราะในการแบงแยกประชาชาตทวโลกพระองคทรงตงผปกครองเหนอชนชาตตางๆแตชนชาตอสราเอล เปนสวนทพระเจาทรงประทานให(ปญญาจารย17:17)
ผทยาเกรงพระเจาจะพบความยตธรรมและจะจดประกายความยตธรรมดจแสงสวางปญญาจารย32:16
พระองคทรงมอบบญญตและอานาจในบทบญญตแหงการพพากษาใหแกยาโคบเพอใหยาโคบสอนพยาน หลกฐานและแจงใหอสราเอลทราบถงกฎหมายของพระองค(ปญญาจารย45:17)
เพราะดาวดทรงเมตตาเขาจงไดครองบลลงกแหงอาณาจกรนรนดร1มคคาบ2:57 ดงนนประชาชนจงรองเพลงสรรเสรญการกระทาของซโมนและเพอเกยรตยศทเขาคดวาจะนาพาชนชาต ของเขาไปสพวกเขาจงแตงตงซโมนเปนผวาการและหวหนาปโรหตเพราะเขาไดทาสงเหลานทงหมดและ เพราะความยตธรรมและความซอสตยทเขารกษาไวตอชนชาตของเขาและเพราะเขาพยายามทกวถทางทจะ ยกยองประชาชนของเขา1มคคาบ14:35
ประเทศใดทพระเจาของเขาคอองคพระผเปนเจาประเทศนนกไดรบพรและชนชาตใดทพระองคทรงเลอกไวเปนมรดกของพระองคประเทศนนกไดรบพรเชนกนสดด33:12